Page 1

Prozesua nola? Prozesuaz zer ulertzen dugun, nola egin beharko den eta nola ez.

Igerilekuak noiz? Bi futbol zelai eta urteak igerilekurik gabe.

30 zk. 06 abendua


.

or

laburrak

Aldaketa behar da Aldaketa garaiak bizi ditugu Euskal Herrian, arazo eta gatazka zaharren konponbidearenak alegia. Denon ahotan dabilen prozesua edo euskal herritar guztiok erabakitzen duguna behingoz errespetatu arazteko adostu beharreko ibilbidea aipatuko dugu lehenik. Krisian gaudela onartzen da, baina ez da zergatik esaten. Ez dira kale borroka edota ustezko armen lapurretak krisia eragin duten faktoreak, gehiago ere badira, presoen aurkako erasoak, hil arteko kartzela zigorrak, atxiloketak, ezker abertzalearen aurkako errepresio orokorra, batzuk aipatzeagatik. Guztien gainetik dago ea Herri honek erabaki ahal izango duena errespetatua izango den edo ez. Hor dago gakoa eta hor behar da aldaketa, espainiar eta frantziarren inposaketatik, erabaki demokratikoetara pasatzea. Aldaketak ematen ari dira ere eremu sindikalean, horren lekuko dira Beasainen, Goierrin eta oro har Euskal Herri osoan LAB lortzen ari den hauteskunde emaitzak. Hamarkada luzeetan beste sindikatu batzuen nagusikeria apurtzen ari da sindikatu abertzalea, jendeak gauzak beste modu batera egitearen aldeko apustua egiten ari da. Errezeta berdina eskatzen dute une honetan zabalik dauden beste hainbat arazoek, horien artean lehena Abiadura Handiko Trena aipatuko dugu. Herritarrekin kontatu gabe, informaziorik gabe abiatu dira eraikuntza txikitzailearen lanak, Herri honen aurrekontuetan, dirua gastu sozialetik porlanera eramango duena. Aldaketak behar dira eremu askotan, Legebiltzarretan, Foru Aldundietan eta baita Udaletan ere, eta apustu honetan sartuko gara Beasainen ere, Udal agintean Alkatetza kadukatuak berritzekotan. Aldaketa hori gidatzeko gure hautagaitza indarrez aurkeztuko dugu hurrengo hilabeteetan.

Frontoi bat gutxiago

EUSKARA ZERBITZUA BAINO GEHIAGO Euskara normalkuntzara eramateko politikan, ia hiru hamarkadako balantze orokorra egiten ari da azken aldian, eremu zabaletan ematen ari den hausnarketa. Beasaingo Udalean ere horrelako zerbait egiteko garaian geundeke, Euskara zerbitzu indartsu bat izatea nahikoa ez dela aspalditik ohartuak baikara. Zerbitzu horren gain soilik erortzen baita gure Udalaren hizkuntza irudia, gainon-tzekoen delegazionismo zabarrari esker. Horren aurrean beste hainbat eremuetan aipatzen den transbertsalitatea izango da gakoa, hau da, eguneroko lanaren produkzioan euskaraz funtzionatu ahal izateko gaitasunean, Itzulpengintza eta Euskara Zerbitzuaren akuilu lana, guztion konpromezuaz ordezka-tzeko garaia da. Orain arte egindakoaren balorazio eztabaida gainditu eta egin beharrekoan adostasuna eta ausardia bilatu behar dugu, inertziak ez gaitzala lausotu.

Herritarren zerbitzurako diren azpiegiturak, publikoak edo jabetza pribatukoak izanda ere, interes orokorra pizten dute. Kasu honetan Kale Nagusiko frontoia desagertu zaigu, alderdi politiko baten erabilpenaz aparte makina bat berbena, kantaldi, kirol emanaldi ezagutu dituena. Herri erdian egotea zuen bertutea, bere akaberaren arrazoi bilakatu da, etxebizitzen negozioaren azken biktima. Zerbitzuetarako zegoen lur sail batetan, zenbait etxebizitza sartuko dituzte? Nola daude aprobetxamendu kuotak? Jabeak nortzuk diren ikusita, negozio usaia dario, beasaindarron pena eta kalterako.


AZPIEGITURAK

<<

azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegiturara azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura azpiegitura

azpiegiturak

.

or

Beste urte bat igerilekurik gabe... Orain dela 2 urte, 2004ko irailean, Beasaingo polikiroldegiko saneamendu eta eraikitze lanei hasiera eman zitzaien. Lehengo kiroldegiaren itsura aldatuko da, instalazio berriak eraikiko dira, etab. Obra hauen inguruan herritarrok izan dugun informazioa eskasa izan da. Udalak ez digu argi eta garbi obren berri eman, ez digute jakitera eman noiz hasiko ziren obrak, ez zer epe markatzen ziren, ez eta zer helbururekin egingo den proiektu ikaragarri hau. Gaur egun, ordea, badakigu, nahiz eta informazio iturri asko ez izan eta udalaren jarrera itxia izan, hasieran finkatutako datu gutxi horiek (epeak

adibidez) ez direla bete. Horren adibide dugu proiektuaren 3. fasea, hau da, igerilekuen eraikitzea, oraindik erredaktatuta ere ez izatea. Halere, he-rritarrak lasaitzeko asmoz (beranduegi, noski) udalak dio hurrengo urteko udan hori erabiltzeko moduan izango garela. Baina gogoratu behar dugu orain bi urte ez zutela hori esaten,

El ayuntamiento tiene al pueblo desinformado desde que empezaron las obras del polideportivo en el 2004. Es una obra pĂşblica y desconocemos el presupuesto y los plazos.


.

or

azpiegiturak

aurtengorako dena eraikita egon beharko zela baizik. Gaur egun, beraz, orain esandakoa beteko den esperantza handirik ez dugu. Proiektuaren lehentasuna, edota garrantzia handiena zuena, betiere udalaren iritziz eta eurek hori nabarmenduz (herritarrei kontsultatu gabe), igerilekuak ziren.

Hace dos años empezaron las obras del polideportivo Antzizar. Hoy en día, los beasaindarras no tenemos lo imprescindible: las piscinas. Han construido dos campos de fútbol, para uso exclusivo de la S.D. Beasain. Su coste ha sido de más de 3 millones de euros cuando en realidad tendría que haber costado la mitad aproximadamente. Mientras los beasaindarras nos quedamos sin pista de atletismo, y las piscinas no se terminaran antes del 2008.

Baina, lehentasuna ematen badiote, zergatik oraindik herritarrok gehien erabiliko ditugun instalazio horiek ez daude eraikita? Herritarrak 2 urte daramatzagu Olaberriko igerilekura joaten. Kiroldegiko zerbitzuen artean erabiliena izango dena izango da igerilekua eta hasiera batean lehentasuna zuenak, ikusi dugu argi eta garbi nola geratu den. Zenbat urtetan ja-rraitu behar dugu horrela? Garbi dago udalak zeri ematen dion garrantzia gehien, eta ez da inolaz ere herritar eta goierritarren ongizateari. Izan ere, hori horrela balitz hasieratik egongo ziren igerilekuak martxan eta ez genuke ibiliko bueltaka, Olaberrira joan etorrian. Gainera, lotsagarriak dira kanpoko ige-rilekuaren dimentsioak. Planoan, argi eta garbi ikus dezakegun bezala, honen tamaina, futbol zelaiaren area batekoaren berdina da. Hori da udalak dioen bezala, beasaindarron ongizatean pentsatzea, bai horixe! FUTBOLA GUZTION GAINETIK.

Lehenbizi eraiki dutena kanpoko futbol zelaia izan da; 22 pertsonek eta ikusle apur batzuk erabiliko dutena. Beasaingo futbol taldeak erabil dezake bakarrik eta kondizio onak mantentzearren, her-


azpiegiturak

rita-rrok debekaturik izango dugu bertan sartzea. Pertsona zehatz horiek erabiliko duten futbol zelaiaren kostua ikaragarria da; 12 000 biztanletik gora dituen herri batean, gutxi batzuentzat den zonalde batean 2.400.000 euro gastatu ditu udalak. Herriko taldeak hirugarren mailan jokatzea ez zaigu ez merkea ateratzen herritarroi! Aurrekontuari begiratuz gero, hasieratik hona izugarrizko hazkundea jasan du. Hasiera batean 9 milioi euroko aurrekontua zegoen proiektu guztiarentzat. Orain 12 milioietara pasa da kantitate hori. Izan ere, futbol zelaiak 2.400.000 euroko kostua izan du eta ez hasiera batean pentsatzen zen bezala, 1.800.000koa; kiroldegiaren erreformek 8.000.000 euro eta kanpoko igerilekuak 2.000.000 euro. Horri guztiari paddleko pisten, tenisekoen eta atletismoko pisten kostuak gehitu behar

.

or

zaie. Ez da ez nolanahiko proiektua. Hasieran, 2 urteko epea markatzen zuten eraikuntza lanetarako. Gaur egun, herritarrok ikusi dugun bezala, 2 urte horiek jada pasa dira eta proiektuaren zati txikiena eta aldi berean, herritarrontzat ez errentagarriena, eraiki dute bakarrik. Bien bitartean uda oro gertatzen den bezala, haur, gazte eta helduk Olaberriko igerilekura joaten jarraituko dugu.

A pesar de que la mayorĂ­a de los beasaindarras lo desconocĂ­amos el coste del proyecto ha aumentado en casi 2 millones de euros. Y un campo de fĂştbol ha costado 2.400.000 de euros.


AHTrik

EZ,

AHTREIK EZ

<<

EZ, EZ,EZ, A H T - r i k EZ, EZ, EZ, AHTrik EZ, EZ, EZ AHTrik EZ, EZ, EZ,EZ, AHT-rik EZ, EZ, EZ, AHTrik EZ, EZ, EZAHTrik EZ, EZ, EZ,EZ, AHTrik EZ, EZ, EZ, AHTrik EZ, EZ, EZAHTrik EZ, EZ, EZ,EZ, AHT-rik EZ, EZ, EZ, AHTrik EZ, EZ, EZAHTrik EZ, EZ, EZ,EZ, AHTrik EZ, EZ, EZ, AHTrik EZ, EZ, EZAHTrik EZ, EZ, EZ,EZ, AHT-rik EZ, EZ, EZ, AHTrik EZ, EZ, EZAHTrik EZ, EZ, EZ,EZ, AHTrik EZ, EZ, EZ, AHTrik EZ, EZ, EZAHTrik EZ, EZ, EZ,EZ, AHT-rik EZ, EZ, EZ, AHTrik EZ, EZ, EZAHTrik EZ, EZ, EZ,EZ, AHTrik EZ, EZ, EZ, AHTrik EZ, EZ, EZ

.

or

inposaketa

TAV: imposición, destrucción y despilfarro "Y" vasca le llaman a este proyecto gigante que lejos de unir territorios lo que va a hacer es un nuevo corte difícil de cicatrizar para el ya deteriorado entorno que dejamos para generaciones futuras. Todo en nombre del progreso cuya pretensión se dice que es dotar al País de infraestructuras, pero que basa su viabilidad en los beneficios a corto que van a generar primeramente las obras a realizar, y seguidamente las nuevas necesidades energéticas que el alto consumo de la línea de alta velocidad va a exigir. Así

Abiadura Handiko Trenaren proiektu suntsitzaileak ez ditu herriak lotuko. Inoiz konponduko ez den zatiketa bat eragingo baitu herrien artean. AHTa garapenaren izenean egingo dutenek, proiektua aurrera ateratzeko behar diren obretatik eta trenak edukiko duen energia kontsumo altutik, aterako dute etekina.

pues, se habla de un proyecto estratégico sí, ¿pero para quien?. Este tipo de proyectos tiene su origen en nuevas necesidades que la sociedad mal llamada del "bienestar" nos viene generando, concretamente para unir distancias demasiado largas para el coche y cortas para el avión. El único criterio que se emplea para justificar este nuevo tipo de transporte es el factor tiempo, lejos de políticas de transporte público y de servicio a necesidades básicas. Todo ello a velocidades medias de 250 Km/ hora, con lo que las necesidades de trazado escapan a cualquier criterio ambiental en aras de hacerlo con un mínimo de seguridad, diseccionando los cerca de 130 Km con un ancho mínimo de 20 metros. Las curvas se hacen sobre el papel del plano, con la seguridad de que cualquier "estorbo" natural será superado con la tecnología disponible para semejantes obras. La mitad del trazado discurrirá entre túneles y viaductos, que necesitarán de innumerables nuevas canteras, vertederos, hormigoneras, instalaciones de apoyo, pistas de acceso a obras, sondeos... No en vano estamos hablando de la mayor inversióndestrucción que jamás se ha desarrollado


inposaketa

.

or

en Euskal Herria. ¿No les suena a negocio? Estamos hablando de un inversión que rondará los 6.000 millones de euros (un billón de pesetas). ¿Se explican ahora las prisas de algunos por empezar? Una línea de alta velocidad tendrá un consumo energético de grandes proporciones, que a su vez genera nuevas necesidades que justificarán a su vez proyectos altamente contaminantes y peligrosos (energía nuclear, ciclo combinado...) Así pues el impacto ambiental no solo se mide en el trazado, sino en el modelo que se impulsa según el cual la tasa de consumo ambiental es tres veces superior al que la naturaleza puede asumir. ¿Quién se beneficiará del TAV? El negocio verdadero se lo llevarán los promotores del proyecto, es decir, el PNV y el PSOE que llegaron a un acuerdo presupuestario en Madrid. Se dice que se eliminaran diariamente miles de vehículos de la carretera, pero es del todo incierto ligar esta infraestructura como alternativa al tráfico de mercancías. Da la impresión de que los beneficiarios últimos serán aquellos que se mueven entre capitales, y lo quieren hacer rápido y sin el riesgo de la carretera. Es decir que lo único que quitará de la carretera serán "Audis" oficiales. Será un medio de transporte elitista, que a costa de romper nuestro ecosistema, hacer desaparecer cientos de caserios, establecer barreras insalvables, perforar y alterar el subsuelo, ofrecerá a unos pocos la posibilidad de desplazarse cómodamente tomándose un café. ¿Quién tiene derecho a decidir? Entendemos que en la mayor inversión jamás realizada y en un proyecto con enorme impacto ambiental y socioeconómico, la sociedad tiene derecho a ser informada y preguntada más allá de las correspondientes alegaciones pulidas a base de rodillo. Es inaceptable que la “gran operación” informativa recientemente inaugurada por Ibarretxe venga una vez comenzadas las obras. Un proyecto tan destructivo, tan caro, tan desestabilizador y condicionante no puede imponerse de esta manera, debe ser la ciudadanía la que tiene

que tomar postura, siendo preguntada expresamente sobre el proyecto. La consulta directa como referencia de opinión es algo que profundiza el sentido democrático, y negar esa posibilidad prostituye la tan manoseada democracia. Así lo entendieron en Itsasondo realizando una consulta donde participó la mitad del electorado, con una negativa al proyecto superior al 85%. Exigimos una moratoria al desarrollo del proyecto para ser informados y consultados. De lo contrario unos pocos deciden el destino de todos, y encima se embolsan las recompensas de las constructoras. En esa dirección hay un amplio movimiento social que llama a la sociedad a defender nuestros recursos naturales, además de nuestros derechos democráticos. Ante cualquier duda que te genere el proyecto, te recordamos que todavía estamos a tiempo para parar y decidir, movilízate antes de que sea demasiado tarde. Paremos el TAV!

PNVek eta PSOEk trafikoaren alternatiba gisa aurkezten dute AHTa. Hori gezurra da. Izan ere, guztion ekosistema txikituz gutxi batzuk izango dira Trena erabiliko dutenak. Eta errepideetatik desagertuko diren bakarrak “Audi ofizialak” izango dira.


Apartheid .

PROZESUA

<<

ez dimisioak orain lapurrik ez Apartheid ez dimisioak orain Apartheid ez dimisioak orain lapurrik ez Apartheid ez dimisioak orain Apartheid ez dimisioak orain lapurrik ez Apartheid ez dimisioak orain Apartheid ez dimisioak orain lapurrik ez Apartheid ez dimisioak orain Apartheid ez dimisioak orain lapurrik ez Apartheid ez dimisioak orain Apartheid ez dimisioak orain lapurrik ez Apartheid ez dimisioak orain Apartheid ez dimisioak orain lapurrik ez Apartheid ez dimisioak orain Apartheid ez dimisioak orain lapurrik ez Apartheid ez dimisioak orain Apartheid ez dimisioak orain lapurrik ez Aparth

or

konponbidea

Irtenbide erraza Anoetako proposamenean ETA eta Gobernueren artean errepresaliatu, biktima eta desarme kontuei irtenbidea bilatu behar zutela genion, eta alderdi politiko, eragile sozial eta sindikalen artean, aukera polĂ­tiko guztiak baldintza berdinetan defendatu eta martxan jartzeko bidea irekiko zuen prozesua adostu behar genuela esan genuen. Bi urte hauetan Anoetako ekarpenak adostasun zabala lortzeaz gain, lehen urratsak ekarri ditu, zailtasun eta oztopoz emandakoak, baina bide zuzenean. Une honetan krisian edo ez atzera ez aurrera gaude. Erasoak etenik gabekoak izan dira, martxoko su eten iraunkorrak ez ditu Mahai nazionalaren aurkako erasoak

gutxitu, Herriko Tabernen kontrakoak, presoen aurka, poliziaren gehiegikeriak, torturak, denak are eta erasokorrago aplikatu dira Euskal Herriaren aurka. Baldintza horietan ere, zaila izan arren, alderdien arteko elkarrizketak aurrera egin du, eta prozesuaren agenda eta metodologiaren inguruko xehetasunen eztabaidan murgilduak gaude. Baina alderdi sozialistak oraindik ez du eman beharreko urratsa eman nahi, Euskal Herriaren aitortza eta lurraldetasuna dago auzian. Aldiz, argitaraturiko bideoan, PP-k baina gutxiago egin izanaz harro ageri dira, konponbidea horrela gerturatuko delakoan edo? Abiatu beharreko prozesuak, 7 lurraldeetako euskal hiritarrei hitza ematea du helburu, gure etorkizuna guztion artean erabaki dezagun eta betiko ukazio harresiak gainditu ditzagun. Prozesu hori nola garatu beharko den adostea da lortu beharreko lehen urratsa, teknikoa dirudiena, baina erabateko garrantzi polĂ­tiko duena. Nola hasiko dugu ba prozesua, lurralde guztietako euskaldunei aukera berdinak aitortzen ez bazaizkie? Nola erabakia soilik euskaldunen artean hartzea onartzen ez bada?


konponbidea

.

or

eta azkarra Prozesuak bizi dituen une zailak herri haserrearen adierazpenetan edota Estatu erasoei ETAk emandako erantzunetan daudela esatea, prozesua bera desitxuratu nahi izatea da. Ez gaude bake PP BAINO GUTXIAGO EGINDA, NOLA KONPONDU?

Zaila, gogorra eta luzea izango omen da prozesua, hori behin eta berriz errepikatzen ari diren matraka. Ulertzen dugu zer esan nahi duten, hamarkada luzeetan ukatu dutena kolpetik onartzea zaila egiten zaie, Euskal Herriari gogorra, eta ausardia falta denean, komeni baino gehiago luzatzen da. Erabakitze eskubidea deitu, autodeterminazio eskubidea edo nahi den bezala, baino hori

A pesar de que la palabra proceso sea una de las más manoseadas en los últimos meses, es conveniente aclarar que hay que entender cuando la utilizamos. Partimos de un déficit democrático que ha generado y mantenido durante décadas un conflicto político con diferentes expresiones violentas, que deberá tener una resolución necesariamente política. Por tanto el proceso es la metodología y la agenda acordada de forma multilateral para bus-

baina gauza sinple eta ulergarriagorik ez dago, Euskal Herria Herri den neurrian, euskaldunok gure etorkizuna erabaki ahal izateko eskubidea badugu edota indarrez ukatzen jarraitu nahi dute? Azken aldian inkesta desberdinetan frogatzen ari den bezala, euskaldunok ez dugu beste inork gugatik erabakitzen jarraitzea onartuko, gure eskubideak gureak baitira, euskaldun guztionak alegia. Eskubideak aldarrikatzea egitasmo politikoarekin nahasten jarraitzen dute, horregatik Lopez-ek behin eta berriz esaten du ezker abertzaleak autodeterminazioa eta lurraldetasuna inposatu nahi dituela. Jakin beharko lukete alderdien artean, arazoa ez dutela ezker abertzalearekin izango, Euskal Herriarekin baizik, ez baikaude gure programa politikoaz

¿QUE PROCESO? car la fórmula de pregunta que la ciudadanía de Euskal Herria debe responder libre y democráticamente. Ese proceso bien canalizado nos lleva a un escenario que supera el conflicto y cierra una época de imposición y enfrentamiento, es decir, nos sitúa en condiciones de igualdad para todas las opciones políticas, incluida la independencia que nosotros defenderemos.

La resolución traerá paz y democracia para Euskal Herria, pero no estamos ante un proceso de paz como algunos quieren remarcar. La Paz no es el objetivo, es la consecuencia inmediata del inicio del proceso. Dicho de otra forma, el objetivo no es como dice el PSOE que desaparezca ETA, es algo más. La normalización política no la van a acordar ETA y el Gobierno, sino que la vamos a construir entre todas las sensibilidades políticas de Euskal Herria.


10.

or

konponbidea

hitz egiten. Su etena omen zen abiatzeko ezinbesteko baldintza, eta martxoaren 22tik 9 hilabete pasa ondoren, Estatu indarkeriak etenik izan gabe, bere erabaki anker eta ulergaitzenak eman ditu. Beti esan dugu erasoen zailtasunen gainetik prest gaudela irtenbide demokratikoaren bila gau eta egun ahalegintzeko, baina une honetan krisia ez dago herri haserrearengatik, pistolen auziagatik… Arazoa eskubideak ukatzean edo aitortzean datza, eta eskubideak zatika ezinak dira, erdi haurdun egotea ezinezkoa den bezala, eskubideak ezin dira puskaka negoziatu. Negoziatu ahal dena zera da, eskubideak aitortu ondoren, horien gauzapenaren agenda eta metodoa, prozesuaren abiatze efektiboa. Eta horretan urratsa emateko PSOE gaitasunik gabe ageri zaigu, Zapaterok adierazpen ponposo batzutan erabakitze eskubideaz esandakoa, Lopez-ek prentsan egunero gezurtatuz. Prozesua abiatu eta aurrera egiteko aurrebaldintzarik ezin dira jarri, izatekotan baldintza bakarra dago, herritarren nahiari kasu egitea. Zentzu honetan, onartezina da ezker abertzaleak autodeterminazioaren eta lu-rraldetasunaren baldintzak inposatu nahi dituela esatea. Herriak erabaki eskubidea beretzat nahi du, erasoekin amaitzea nahi duen

bezala, presoen gaia konpontzea, epaileen gehiegikeriak gelditzea e.a. Beraz, eragile guztiok herritarren nahietara jarri gaitezen eta ziur egon gaur korapiloa dagoen lekuan, hurbilpena erreza izango dela.

Responder es avanzar Desde que el pasado 22 de marzo ETA decretara un alto el fuego permanente, ha habido encarcelamientos de Mahakides, 44 detenciones, se han impuesto las mas desorbitadas fianzas, ha pro-seguido la mayor farsa en forma de juicio en el sumario 18/98, se han inventado leyes para que presos que debieran estar en la calle no salgan con vida, se agravan las condiciones de vida en las cárceles, se procesan a responsables políticos por hacer reuniones (Otegi, Petrikorena, Barrena, Ibarretxe, Gorka Knor..) y se condena a 12 años por escribir dos artículos en un periódico. Como consecuencia Iñaki de Juana entra en huelga de hambre y en estos momentos su situación es crítica. Todos estos factores necesitan de una respuesta social contundente que haga reconsiderar posiciones incompatibles con el proceso, y eso lo podemos hacer entre todos y todas. No dejemos para más adelante y empujemos ahora que todavía es posible, porque así ayudamos al proceso. El 20 de diciembre, todos a la calle.


HAUTESKUNDE AK

<<

hauteskunde sindikalak hauteskunde sindikalak hauteskunde sindikalak hauteskunde sindikalak hauteskunde sindikalak hauteskunde sindikalak hauteskunde sindikalak hauteskunde sindikalak hauteskunde sindikalak hauteskunde sindikalak hauteskunde sindikalak hauteskunde s i n d i k a -

hauteskundeak

11.

or

Hauteskunde sindikalak, aro berrien atarian Tokian tokiko lantegietan burutzen ari diren hauteskunde sindikalak garrantzi handia dute eremu bakoitzeko lan esparruetan, lantoki bakoitzeko lan harremanetan. Baina horrez gain, ikuspegi soziopolitiko nabarmena ere badute hauteskunde hauek eta horren irakurketa egiten ahaleginduko gara, nahiz eta oraindik bozketa prozesua ibilaldiaren erdian izan. Lan eremuan baloratzen den ikuspegi sozialak, gizartearen argazki zati garrantzitsua osatzen du, herritarrek ematen dituzten beste iritzi batzuekin borobiltzen dena. Asko hitz egiten da demokraziaz, herritarrei hitza emateaz, inkestetan azaltzen diren gure uste, nahi edo sentsibilitateetaz, baina hauteskunde sindikalei ez zaie duten balorerik aitortzen, eta kontutan hartu milaka langile direla, alderdi disziplinatitk haratago bere iritzia ematen dutenak. Eremu konplexua da lan munduarena, izaera dinamikotik datorkiona eta ondorioz sormen ahalmen handikoa. Lizarra-Garazi garaian euskal sindikalgintzak jokatu zuen papera guztiok gogoratzen dugu, eta lan eremutik kanpo beste hainbat arazoetan ere, AHT, presoen egoera, etxebizitza... Gure ustez horregatik dute garrantzi berezia orain arte ezagutzen diren emaitzak, sindikatu abertzaleen artean gora egiten duen bakarra LAB da, hain zuzen prozesu politikoaren aldeko jarrera garbia azaldu duen bakarra. ELAk bere estrategian huts egin duela ohartu behar du, batetik euskal sindikalgint-

zaren nagusitasuna besteak irentsiz lortu nahi duelako, eta bestetik konponbidearen aldeko prozesuan, bere burua kanpo ikusten duelako, autodeterminazioaren aldeko indarrak biltzea sekula baino beharrezkoagoa denean, eginkizun hori beste batetarako utzi behar dela adieraziz. Ez da zintzoa jarrera hori eta hor egon liteke emaitzen irakurketa. Hala ere goizegi da horrelako azterketarik egiteko eta emaitza kuadroa osatu arte itxaron beharko dugu. Aipatu beharrekoen artean, Lazti Garraioetan eta Irurenan, 2002an CCOO-ek zuen ordezkaritza, LAB-ek eskuratu du oraingoan. Ondoeta S-L-n, LAB-ek ELA-ri kendu dio ordezkaria, Estandan, ELAk zuen gehiengoa, oraingoan LAB-ena da lehen aldiz. Gauza bera esan dezakegu CAF-en gertatutakoarekin, LAB da orain eta lehebizikoz sindikatu nagusia 10 ordezkariekin, 2002tik hiru gehiago. Indarren LABen gorakada hiru delegatuetan kokatzen da eta GH-en ere tendentzia berdina eman da. Gainontzeko enpresa gehienetan, LABek ordezkariak igo ditu, beste sindikatuen kaltetan. Urteetako indar korrelazioak aldaketarako joera erakusten ari dira sindikalgintzan, Euskal Herrirako lortu behar ditugun garai berrietarako datu aintzindaria izan daiteke hau, urteetako gehiengo fosilizatuak hausten ari dira, gure Udaletan gertatuko den bezala. Aldaketa garaia da, arazo asko daudelako, eta arazo horiei betikoek nola erantzuten dute aski frogatu dutelako. Orain, beste batzuon txanda irekitzen da.

HERRI PROGRAMA EGINEZ (Datozen Udal Hauteskundeetarako programa osatzeko, ezker abertzaleak zure ekarpenak behar ditu, gauzak egiteko moduan aldaketak behar direlako)

EGIN ZURE EKARPENAK


* * * * *

Abenduak 20, Mobilizazio eguna Abenduak 24, Olentzero Abenduak 29, azken ostirala Abenduak 31, San Silbestre Urtarrilak 1, brindisa

! u t r ha e t Par

S.O.S IĂ&#x2018;AKI DE JUANA ASKATU

30. zk. Beasain Eginez  

Beasaingo Ezker Abertzalearen aldizkaria

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you