Page 1

thuis I n f o r m a t i e

v a n

h e t

F l e v o z i e k e n h u i s

-

n o v e m b e r

2 0 1 7

Pagina 3 “Ik wist meteen waar ik aan toe was”

Pagina 5 “Wat kunnen we doen, of niet doen?”

Vaatchirurg Mare Lensvelt en wondconsulent Joyce van Laar begeleiden de heer Jacobs op het Wond Expertise Centrum.

Wond Expertise Centrum:

Snel de juiste zorg bij complexe wonden Bij de behandeling van complexe wonden zijn vaak meerdere zorgverleners betrokken. In het Wond Expertise Centrum van het Flevoziekenhuis, dat in april is gestart, bundelen zij hun krachten. “Een complexe wond kan een enorme impact hebben op je dagelijkse leven,” vertelt wondconsulent Joyce van Laar. “Naast lichamelijke problemen ervaren veel patiënten ook psychische klachten. Bovendien zijn bij de behandeling meestal

meerdere zorgverleners betrokken. Denk aan de huisarts, de wijkverpleegkundige en verschillende deskundigen in het ziekenhuis. Patiënten kunnen daardoor onnodig in een langdurig traject belanden. Om de patiënt sneller de juiste

Pagina 6 Verstandskiezen trekken: hoe eerder hoe beter?

zorg te kunnen bieden, hebben we het Wond Expertise Centrum opgezet.”

Korte lijntjes Het expertisecentrum bestaat uit een team van professionals van de Diabetespoli, Dermatologie, Plastische chirurgie, de Wondpoli en Vaatchirurgie. Zij brengen ieder hun eigen deskundigheid en ervaring in op het gebied van wonden en wondbehandeling. “Daardoor kunnen we snel de juiste diagnose stellen en een behandelplan opstellen,” zegt Joyce. “We hebben ook overleg met de zorgverleners dicht bij huis, zoals huisartsen, wijkverpleegkundigen en apothekers. Huisartsen kunnen patiënten met complexe wonden naar één centraal punt doorverwijzen. Wij kijken vervolgens bij welke poli de patiënt het best op zijn plek is.”

Pagina 9 KNO-artsen zetten zich in voor preventie gehoorschade

Lees meer op pagina 3

Pagina 11 Handig om te weten

Drie poliklinieken Het Wond Expertise Centrum bestaat uit drie poliklinieken: de Benenpoli, de Diabetische voetpoli en de Complexe wondpoli. Bij de Benenpoli zien we mensen met wonden aan de onderbenen. De Diabetische voetpoli is er voor patiënten die door diabetes wonden aan hun voeten hebben. Op de Complexe wondpoli komen mensen met heel diverse wonden, van doorligplekken tot brandwonden.

Volg ons op


deskundig, betrouwbaar en nu ook thuis Dialysezorg in Flevoland en omstreken

Dialysepatiënten in Flevoland dialyseren thuis in eigen vertrouwde omgeving of in het dialysecentrum MC/Zuiderzee in Lelystad of het Flevoziekenhuis in Almere.

Wij bieden volledige ‘high care’ nefrologische zorg:

dialyse in uw woonomgeving door ons eigen dialyseteam 30 centrum dialyseplaatsen in een huiselijke omgeving

poliklinieken Predialyse en Nefrologie ruimte voor uw persoonlijke voorkeuren en wensen mogelijkheden voor vakantiedialyse

Alle dialyse gerelateerde zorg wordt aangeboden door één behandelteam. Wilt u een vrijblijvende afspraak of rondleiding? Bel ons: 0320 - 271 03 81 of 036 - 868 92 37

www.DialysecentrumFlevoziekenhuis.nl


Vervolg van pagina 1

Intensief Mare Lensvelt is als vaatchirurg betrokken bij het Wond Expertise Centrum. “Wanneer iemand hier voor het eerst komt, staat hem of haar een intensieve ochtend te wachten,” vertelt ze. “Bij het intakegesprek nemen we allerlei vragen door om de achterliggende oorzaak te achterhalen. Daarna doen we verder onderzoek. Bij de ene patiënt is dat een vaatonderzoek, bij de andere patiënt een röntgenfoto. Vervolgens stellen we een behandelplan op, dat we direct met de patiënt bespreken. Als hij aan het eind van de ochtend naar huis gaat, weet hij precies waar hij aan toe is.”

Aangepaste zorg Er zijn verschillende artsen en andere deskundigen bij het Wond Expertise Centrum betrokken, zoals een internist, een diabetesverpleegkundige, een orthopeed, een plastisch chirurg en een revalidatiearts. “We zien hier een enorme diversiteit aan patiënten,” licht Joyce toe. “En al die patiënten vragen om verschillende manieren van zorgverlening. Een kindje van twee jaar met een brandwond heeft andere begeleiding nodig dan iemand met een dwarslaesie die een doorligplek heeft. Wij passen onze zorg daarop aan.”

Goed geregeld “Eigenlijk is er aan ons werk inhoudelijk niets veranderd,” zegt Mare. “We hebben de zorg voor mensen met wonden nu veel beter geregeld. De patiënt komt sneller naar het ziekenhuis en kan uiteindelijk ook sneller met een goed behandelplan en wondbeleid terug naar de huisarts of wijkverpleging. Want daar streven we naar: we willen mensen niet langer dan nodig in het ziekenhuis begeleiden. Hoewel we pas zes maanden bezig zijn, zien we wat dat betreft al een enorme verbetering,”

Sneller genezen “Op termijn verwachten we ook dat patiënten dankzij het Wond Expertise Centrum sneller van hun wonden af zijn,” vervolgt Mare. “Op dit moment hebben we nog niet voldoende gegevens om daarover iets te kunnen zeggen. Maar dat is natuurlijk wel ons uiteindelijke doel: een snellere genezing.”

De heer Jacobs kwam in juni binnen op de Diabetische voetpoli. “Ik heb diabetes en moet heel erg oppassen met wondjes en infecties aan mijn voeten,” begint hij zijn verhaal. Vanwege zijn suikerziekte werken zijn zenuwen minder goed, waardoor hij een verminderd gevoel in zijn voeten heeft. Kleine wondjes kunnen ongemerkt groter worden, met het risico dat ze gaan ontsteken. “Dat gebeurde vorig jaar met mijn linkervoet,” zegt Jacobs, “en er moesten uiteindelijk twee tenen geamputeerd worden.” Gelukkig had hij met zijn rechtervoet geen problemen. Tot afgelopen zomer.

“Ik wist meteen waar ik aan toe was” Foute boel “Ik had de eettafel verplaatst. Onder de poten zaten van die kunststof beschermnoppen, waarvan er kennelijk eentje had losgelaten. Daar ben ik in gaan staan. De nop zat met de punt omhoog vast in mijn pantoffel, maar daar heb ik dus helemaal niets van gevoeld.” Pas een paar dagen later, toen hij languit op de bank lag, ontdekte zijn vrouw dat er allemaal sneetjes in zijn voet zaten. “Het zag er niet goed uit. Ik wist direct dat het foute boel was en ben meteen naar de huisarts gegaan.”

Geruststelling Die stuurde hem onmiddellijk door naar het Wond Expertise Centrum. Daar ontfermden verschillende specialisten zich over hem. “Omdat ik met mijn linkervoet die vervelende ervaring had gehad, was ik best een beetje in paniek,” zegt Jacobs. “Daarom was het een geruststelling te merken dat ze er op dat moment helemaal voor mij waren.”

Het wachten waard Verschillende onderzoeken volgden. “Het was een lange zit,” zegt hij,

terugkijkend op die eerste afspraak. “Het wachten tussendoor vond ik wat minder prettig, maar ik begrijp het wel. En uiteindelijk was het het wachten wel waard. Aan het eind van de ochtend weet je namelijk precies waar je aan toe bent.”

Spannend Een spannende periode volgde. “Eerst is geprobeerd of mijn voet met verbandmiddelen en antibiotica nog te redden was. Ook heb ik meteen gips gekregen om de wond zoveel mogelijk te ontlasten.” Helaas bleek op een gegeven moment toch dat amputatie van twee tenen onvermijdelijk was. “Voordat dat kon gebeuren, moest ik eerst nog gedotterd worden. Voor een amputatie moet de doorbloeding namelijk goed zijn,” legt Jacobs uit. “Ja, dat heb ik goed onthouden. Met al mijn vragen kon ik terecht bij de artsen. Inmiddels ben ik een volleerd medisch expert,” zegt hij met een knipoog.

Enorme verbetering Het gaat inmiddels goed met hem, zegt hij. “De pijn aan mijn voet is bijna verdwenen en ik heb er zelfs wat meer gevoel in.” Wondconsulent Joyce van

Laar vult aan: “Ik zie een enorme verbetering. Zodra de wond voldoende genezen is, kan meneer Jacobs een vacuümpomp krijgen en kunnen we terug naar twee keer per week verbandwissels door de thuiszorg. Dan hoeft hij niet steeds naar het ziekenhuis te komen.”

Tip Ondanks alles is het Jacobs toch vooral meegevallen, vindt hij. Zijn vrouw is het daar volledig mee eens: “Het is prettig dat je meteen de uitslag te horen krijgt. Op zo’n moment maak je je al zorgen genoeg. Dan is het fijn dat je niet nog eens dagen moet wachten op een vervolgafspraak.” Of Jacobs nog een tip heeft voor het team? Daar moet hij even over nadenken. “In het hele Flevoziekenhuis vind ik de zorg perfect. Ja, ook het eten!” Dan grapt hij: “Na elke behandeling een massage. Dat zou het helemaal compleet maken.”

3


“Je kunt maar één keer stoppen met behandelen” In elke editie van thuis stellen we een specialist aan u voor. Deze keer Lita Balashova, sinds begin 2016 een van de zeven intensivisten in het Flevoziekenhuis. Ik tref Lita in de familiekamer van de Intensive Care, de afdeling waar intensivisten hun werk doen. “Hier praten we met familie. Wat kunnen we doen, of niet doen? Wat zijn de

De zorg op de Intensive care (IC) Op de Intensive care worden patiënten opgenomen waarbij de lichaamsfuncties na grote operaties bewaakt moet worden, of die zo ernstig ziek zijn dat lichaamsfuncties tijdelijk moeten worden overgenomen of ondersteund. Denk hierbij aan de ademhaling, de bloeddruk, al dan niet in combinatie met de nierfunctie. De afdeling staat ook garant voor opvang van patiënten na ernstige ongelukken. Wij hebben nauw contact met de IC’s van het AMC en MC Zuiderzee (Lelystad). Patiëntengroepen die wij hier niet kunnen verzorgen, worden overgeplaatst naar het AMC. Het verblijf op de Intensive Care is een indrukwekkende ervaring voor de patiënt en zijn of haar naasten. Binnen onze zorg is daarom veel ruimte voor contact, overleg en nazorg. Wilt u een beeld krijgen wat er gebeurt rondom een patiënt op de intensive care? Bekijk het filmpje www.flevoziekenhuis.nl/intensive-care

kansen? Wat zou de patiënt willen? Dat zijn vragen over

raler. Wij zijn als artsen bezig met mensen beter maken én met onnodig lijden voorkomen. Ook niets doen is een optie. Ik vind het belangrijk dat dat mogelijk is.”

leven en dood.” Je hebt een mooie naam “Ik ben geboren in Saratov, een grote Russische havenstad aan de Kaspische zee. Op mijn twintigste ben ik naar Nederland verhuisd. Mijn vader is musicus, hij had een speciale techniek voor de dwarsfluit ontwikkeld en heeft deze in Nederland laten implementeren.”

Van vader op dochter? “Als kind van een muzikant ga je ook spelen. Zeker, zo gaat dat in Rusland. Ik ben op mijn vijfde begonnen met pianoles en heb tot mijn veertiende gespeeld. Het is nooit mijn grote liefde geworden, maar ik heb er wel veel aan gehad. Muziek maken is heel goed voor je algemene ontwikkeling. Je ontwikkelt een goed gehoor en gevoel voor de nuances van taal.”

Spreek je daarom zo goed Nederlands? Weifelend: “Vind je? Ik heb negen maanden heel intensief les gehad op een Taleninstituut. Vijf volle dagen per week. Ik ervaar het behalen van het diploma als een soort rijbewijs. Door echt te gaan rijden ontwikkel je je eigen stijl, zo is het ook met taal. Ik kan me goed uitdrukken, maar blijf leren. Ik wil niet dat mensen een grof accent horen, dat leidt af.”

Geen pianist dus, maar intensivist? “Toen ik stopte met pianospelen wist ik al dat ik arts wilde worden. Ik heb geneeskunde gestudeerd in het AMC. Daarna heb ik gekozen voor de anesthesiologie en ben ik opgeleid in het UMC Utrecht. Daar heb ik ook mijn fellowship (superspecialisatie) intensive care gedaan. Mijn hart ligt bij de acute geneeskunde. Snel denken en snel handelen, dat ligt mij

Zie je patiënten terug?

Lita Balashova, intensivist op de Intensive care: “Het is belangrijk om ook met de familie te praten. De familie weet hoe de patiënt in het leven staat.”

goed. En je ziet bij ernstig zieke patiënten relatief snel of je hypothese klopt en of je interventie het verwachte resultaat geeft. Dat maakt mij gelukkig.”

Wat doe je als intensivist? “Patiënten komen op de IC binnen met slechte waarden. Lage bloeddruk, weinig zuurstof in het bloed. Ze zijn vaak niet aanspreekbaar. We beginnen meteen met het ondersteunen van vitale functies zoals de ademhaling en bloeddruk. Je ziet de waarden meestal snel verbeteren. Daarna begint het ‘finetunen’ achter de computer. Ik zie alle waarden in beeld. Kan ik hiermee verklaren wat ik zie bij de patiënt? Kortademigheid kan aan de longen liggen, aan het hart of aan beide. Soms overleg ik met collega’s of consulteer een collega in het AMC. Als de ‘puzzel’ gemaakt, is komen de grote vragen. Hoe groot is de kans op herstel, wat kunnen we doen?”

Ik geef de familie geen percentages voor de kans op herstel, daar kunnen ze niet veel mee. Ik gebruik liever termen als groot, klein of nihil. Het is belangrijk om te bespreken wat we kunnen doen. De familie weet hoe de patiënt in het leven staat. Wat deed iemand, wat zou hij of zij willen dat we doen of laten? Het is moeilijk om te bepalen of een leven door moet of niet. Als er één kans is op goed herstel, gaan we verder met behandelen.”

Wanneer overweeg je om te stoppen met behandelen? “Als we op basis van vastgestelde criteria en het klinische beeld van de patiënt denken dat er geen uitzicht is. Daarover spreken we als team zorgvuldig met elkaar. Je kunt immers maar één keer stoppen met behandelen. De boodschap dat verder behandelen zinloos is, is moeilijk om met de familie te bespreken. Maar het hoort bij ons werk.”

Bespreek je dat met de familie?

Zou dit in Rusland ook kunnen?

“Als de eerste hectiek voorbij is, nemen we de tijd om met de familie te praten.

“Nee dat denk ik niet. In Nederland is het beleid rondom het levenseinde veel libe-

“We zien patiënten op onze nazorgpoli. Ze weten vaak niets meer van hun opname op de Intensive care en hebben veel vragen. We zien op dat moment hoe iemand is hersteld en waar we wellicht nog ondersteuning kunnen bieden. We hebben weinig zicht op het effect van een IC-opname op langere termijn. Of we in alle gevallen de juiste beslissingen nemen? Die vraag is moeilijk om te beantwoorden.”

Ooit wel eens gedacht, wil ik dit blijven doen? “In mijn eerste jaren als arts-assistent anesthesiologie grepen ernstige trauma’s bij kinderen me erg aan. Ik voelde de angst van ouders om hun kind te moeten loslaten. Ik heb overwogen om met acute zorg te stoppen. Maar dat is voorbij, ik kijk er nu anders naar. Dit is óók het leven, ik kan helpen. Ook voor kinderen van patiënten probeer ik iets te betekenen. Je zegt het liefst ‘je vader wordt beter’, maar ik moet ook slecht nieuws vertellen. Ik zie de angst en begrijp het. Ik heb zelf een zoon.”

Hoe ga je na een werkdag naar huis? “Soms denk ik nog na over dingen. Zal ik morgen toch een punctie doen, of ... Soms ben ik blij omdat ik iemand ‘op de rails’ heb kunnen zetten of heb kunnen begeleiden bij het laatste stuk van zijn leven.”

Speel je nog piano? “Nee, al lang niet meer. Maar ik luister graag naar muziek. Vroeger Mozart en Beethoven, nu bijvoorbeeld Strauss. Vrolijke muziek, dat past bij mij.” 5


Patiënten positief over laboratorium Bloedafname Elke zaterdagochtend van 9.00 - 12.00 uur kunnen Almeerders

Het Laboratorium voor Bloedafname peilt regelmatig en op verschillende manieren de tevredenheid van patiënten. Zij geven de deskundigheid en vriendelijkheid van medewerkers hoge cijfers. Marieke: “Bij deskundigheid gaat het om een duidelijke uitleg en om goed aanprikken. Misprikken kun je niet voor 100% voorkomen, maar het gebeurt niet vaak. Vriendelijkheid betekent bij ons een hand geven aan wie dat wil en geruststellen bij wie dat nodig is. Een praatje tijdens de voorbereiding van het aanprikken doet vaak al genoeg.”

in het Flevoziekenhuis terecht voor bloedafname, naast de openstelling op werkdagen. “Wij vinden het heel vanzelfsprekend,” zegt klinisch chemicus Marieke Levitus. “Maar er zijn slechts twee laboratoria in Nederland met een zaterdagopenstelling. En we doen nog meer om onze service elke dag weer te verbeteren.”

Nieuw oproepsysteem Uit de enquêtes blijkt dat patiënten soms drukte ervaren. Wendy Schippers, teamleider van het Laboratorium: “We weten nooit wanneer het druk zal zijn, omdat iedereen zonder afspraak bij ons terecht kan. ’s Morgens zijn er regelmatig pieken, maar een kwartier later kan het weer

rustig zijn. We zetten bij drukte extra analisten in, maar dan ben je eigenlijk al te laat. We starten binnenkort met een nieuw oproepsysteem, waarmee we op momenten van pieken en dalen sneller kunnen reageren met meer of minder personeel. Sinds een paar maanden starten we nog vroeger in de ochtend, vanaf 8 uur, met een volledige bezetting.”

Bloedafname in de buitenposten Voor bloedafname kunnen Almeerders ook terecht in onze ‘buitenposten’. Deze zijn te vinden in de vestigingen van Medi-Lab in Poort, Haven, Buiten en Stad en in zorgcentrum Buitenhaeghe. Hier kunnen mensen elke werkdag van 8.00 - 10.00 uur zonder wachttijd terecht bij onze eigen medewerkers. Wendy: “En wie niet de deur uit kan, bezoeken we op verzoek van de huisarts thuis.”

Het laboratorium Bloedafname doet mee aan het patiënttevredenheidsonderzoek (de CQI-meting) van het Flevoziekenhuis. Uit de laatste meting blijkt dat patiënten de dienstverlening van het laboratorium op alle onderdelen waarderen als ‘goed’. Zij zijn met name tevreden over de openingstijden, informatievoorziening en bereikbaarheid. In maart 2017 heeft het laboratorium ook een eigen korte enquête uitgezet. De respons op deze enquête was met 91% hoog. De uitkomst is dat patiënten de deskundigheid en de vriendelijkheid van de medewerkers ‘goed’ of ‘zeer goed’ vinden. Als rapportcijfer geven patiënten het laboratorium een 8,7.

Er zijn slechts twee laboratoria in Nederland met een zaterdagopenstelling voor bloedafname.

‘Het Beste Menu van de Zorg 2017’ wordt gemaakt door de koks van Rivas Zorggroep uit Gorinchem. Het team van het Flevoziekenhuis, dat bestond uit chef-kok Niels, kok Emile en

Foto: Distrivers

Eervolle derde plaats voor koks in het Beste Menu van de Zorg

keukenassistent Fatiha eindigde in de finale op een eervolle derde plaats. De kookwedstrijd vond plaats op 16 november tijdens de Dag van de Gastvrijheid, en werd gepresenteerd door tv-kok Pierre Wind. De achtste editie van de wedstrijd is georganiseerd door Distrivers, groothandel in voeding. Met liefde “We zijn weliswaar een beetje teleurgesteld omdat we graag hadden willen winnen”, vertelt Niels Majoor. “Maar we hebben nu alweer zin in volgend jaar. Dan gaan we opnieuw knallen, we hebben al een aantal ideeën over wat we willen gaan doen en maken.” De chef-kok vindt het belangrijk dat er meer aandacht is voor voeding en gastvrijheid in de zorg. “Het meedoen aan deze wedstrijd helpt daarbij, het maakt duidelijk dat eten in de zorg belangrijk is,

maar ook goed én lekker kan zijn.” Voor de koks is de wedstrijd een stimulans om de kwaliteit van het eten verder te verhogen. “Wij willen graag nog meer zelf, meer vers én vraaggestuurd koken. Onze patiënten moeten kunnen proeven dat wij met liefde aan onze gerechten werken”, aldus Niels.

Origineel menu Het team van de Keuken heeft in de finale een mooi origineel en driegangen-

Tv-kok en presentator Pierre Wind reikte de 3e prijs uit aan Niels (r) en Emile (l). menu bereid, dat direct toepasbaar is in de zorg. De juryvoorzitter, in de persoon van meesterkok Sjaak Jobse, roemde de originele samenstelling van het menu. Hij prees het feit dat het menu zo goed afgestemd is op de diverse, multiculturele patiëntenpopulatie in het ziekenhuis. Het menu bestond uit: • voorgerecht: pittige Indiase linzensoep

met Griekse yoghurt, pappadum en koriander; hoofdgerecht: tabouleh met pikante humous, bladerdeegflapje met gekruide kip en gegrilde courgette; nagerecht: witte chocolademousse met frambozensaus en popcorn met gezouten caramel.

Vier gastvrijheidssterren voor Flevoziekenhuis Tijdens de Dag van de Gastvrijheid in het Beatrix Theater in Utrecht werd ook de Sterrengids van het waarderingssysteem ‘Gastvrijheidszorg met Sterren’ gepubliceerd. Het Flevoziekenhuis kreeg in deze gids 4 van de 5 sterren toegekend. “Een mooi resultaat”, vindt Arthur Kolks, hoofd Gastvrijheid in het ziekenhuis. “Zeker omdat het pas de eerste keer is dat wij meedoen aan de Gastvrijheidsmonitor.“ Het Flevoziekenhuis scoort goed vanwege de prachtige ruime hal, de ligging van mijnInfopunt direct bij de entree en de kwaliteit en diversiteit van de voeding. Ook de gastvrije houding van medewerkers, en met name de gastheren en -vrouwen bij de ingang, wordt gewaardeerd. 6


Verstandskiezen trekken: hoe eerder hoe beter? Verstandskiezen hebben geen best imago. Ze breken vaak niet goed door of verdrukken de andere kiezen en zijn een potentiële bron van infecties. Alle reden om ze goed te verzorgen en in de gaten te houden. Soms kunnen ze ook goede diensten bewijzen. Verstandskiezen breken meestal tussen het 18e en 24e levensjaar door. Door ruimtegebrek lukt dat vaak maar deels of duikt de verstandskies onder een ‘gewone’ kies. Zo zitten verstandskiezen ‘gevangen’ in het bot. Dit kan gepaard gaan met ontstekingen en mogelijk zelfs abcessen. Omdat je er slecht bij kunt met poetsen, liggen gaatjes op de loer. Doorbrekende verstandskiezen kunnen scheefstand geven na een geslaagde orthodontiebehandeling. Soms breekt een verstandskies pas op oudere leeftijd door en blijkt dit de oorzaak te zijn van pijn onder een gebitsprothese.

Splitsen Dit verklaart waarom elke dag tientallen patiënten met verstandskiesproblemen de poli Mondziekten, Kaak- en Aangezichts-

chirurgie (MKA, voorheen kaakchirurgie) bezoeken. “Dat aantal neemt toe, tandartsen weten dat hun patiënten bij ons in goede handen zijn,” zegt MKA-chirurg Olav Alberga. “Het boren en vullen van een kies is iets anders dan een kies verwijderen. Wij hebben veel ervaring en zijn volledig toegerust met specifiek instrumentarium. Daarmee kunnen we de kies splitsen en in delen uit de kaak verwijderen.”

Reservekiezen Het roept de vraag op waarom we doorbrekende verstandskiezen niet meteen laten trekken. MKA-chirurg Alberga: “Als alle andere 28 elementen goed zijn, kun je ze inderdaad missen en voorkom je mogelijk ellende. Andersom kan het juist ook nuttig zijn om ze niet te verwijderen,

zodat ze later mogelijk nog van pas kunnen komen. Stel dat je op jonge leeftijd een kies verliest, dan kan tijdens een orthodontisch behandeltraject een doorbrekende verstandskies later in de rij geplaatst worden. De verstandskies is dan een soort reservekies. Voorwaarde is wel dat de verstandskies goed is aangelegd.”

Vertrouwen Veel mensen zien om uiteenlopende redenen op tegen een bezoek aan de MKA-chirurg. Het team van de poli MKA besteedt daarom veel aandacht aan de begeleiding van de patiënt. Tandartsassistent Katja Boor: “Iedere patiënt is anders. Ik probeer goed te luisteren en in te schatten wat ik voor de patiënt kan doen. De een stel je gerust met wat meer uitleg, de ander door juist maar gewoon snel te beginnen. Vertrouwen geven, daar gaat het om.”

Hand opsteken Katja vervolgt: “Voordat de MKA-chirurg begint, maken we afspraken met de patiënt. Steek je hand op als het niet

MKA-chirurg Olav Alberga en tandartsassistent Katja Boor tijdens de behandeling van een patiënt.

gaat, of knipper met je ogen. Dan weten we dat we even moeten stoppen of dat er meer verdoving nodig is.” En de MKAchirurg kijkt ondertussen ook goed: “Ik zie aan iemands gelaatstrekken of het goed gaat of niet.”

‘Was dit alles?’ Hoe vaak de MKA-chirurg deze behandeling ook uitvoert, routine wordt het nooit. Alberga: “Elke verstandskies ligt anders. De röntgenfoto die gemaakt is om de verstandskies te beoordelen, geeft in sommige gevallen onvoldoende informatie. Dan doen we aanvullend 3D-onderzoek om de ligging van de verstandskies ten opzichte van de kaakzenuw beter te beoordelen. We laten de patiënt altijd meekijken. Zo betrekken we de patiënt bij de behandeling.” De behandeling duurt meestal niet meer dan tien minuten. Regelmatig zeggen patiënten ‘was dit alles’.”

Verstandskiezen trekken Na aanmelding bij de balie van de poli MKA roept de assistent u op voor het maken van een overzichtsfoto. Dit gebeurt met een groot apparaat dat een rondje maakt om uw gezicht heen. Even later wordt u opgeroepen om plaats te nemen in de behandelstoel. De assistent vraagt onder andere naar uw medische situatie, allergieën en medicijngebruik. Medicijnen kunnen van invloed zijn op de behandeling. Neem daarom uw medicatieoverzicht mee! Het kan zijn dat de assistent aanleiding ziet voor overleg met de MKA-chirurg. Is alles in orde, dan geeft de assistent de verdoving. Als de verdoving is ingewerkt, kan de behandeling beginnen. De MKA-chirurg controleert eerst uw naam en geboortedatum en de reden van uw bezoek. De behandeling duurt meestal niet meer dan tien minuten.

Regionale functie voor hematologie Almeerse patiënten met veelvoorkomende bloedziekten, zoals lymfeklierkanker, leukemie en de ziekte van Kahler, bezoeken de poli Hematologie in het Flevoziekenhuis. Sinds dit jaar komen ook patiënten uit de wijde regio naar deze polikliniek. Reden hiervoor zijn afspraken tussen het AMC in Amsterdam en omliggende ziekenhuizen. Koen de Heer, hematoloog in het Flevoziekenhuis én AMC is nauw betrokken bij deze ontwikkeling. “De samenwerking creëert meer ruimte voor complexe hematologische zorg in het AMC, zoals stamceltransplantaties. Wij bieden de behandelingen voor

patiënten met veel voorkomende bloedziekten. Denk aan chemotherapie, bloedtransfusies, aderlatingen en behandelingen met medicatie. De Heer: Een voordeel voor de patiënt is dat we hem of haar vaak al binnen een paar dagen kunnen uitnodigen voor

een eerste afspraak. Dat lukt in het AMC meestal niet. Uiteindelijk zijn alle patiënten tevreden over onze zorg en de sfeer van het Flevoziekenhuis. En als toch complexe zorg nodig is, zie ik de patiënt op de polikliniek in het AMC. Dat is de winst van onze samenwerking.” 7


Verpleegkundig specialist en physician assistant:

Geen verpleegkundige, maar ook geen arts Door hun witte jas zou je denken dat er een dokter tegenover

Kleine operaties

je zit. Toch zijn Marlies Tol en Lisa Wobma geen arts. Na hun

Waarom? “Als physician assistant draag je meer verantwoordelijkheid,” antwoordt Marlies. “Je bespreekt de klachten met de patiënt, doet lichamelijk onderzoek en stelt de diagnose. Ook mag je zelfstandig kleine operaties uitvoeren. Je werkt altijd nauw samen met de arts. Daarnaast heb je uitgebreid contact met je patiënten. Die combinatie maakt het vak voor mij zo boeiend.”

hbo-studie hebben zij een brede medische masteropleiding gevolgd, waardoor ze zich nu physician assistant en verpleegkundig specialist mogen noemen. Wat zijn hun taken en wat is hun rol in het ziekenhuis? Lisa Wobma is verpleegkundig specialist mammacare “Na mijn studie hbo-verpleegkunde heb ik drie jaar als verpleegkundige gewerkt. Ik had altijd al de ambitie om door te groeien. Daarom ben ik de opleiding tot verpleegkundig specialist gaan volgen. Dat is een hbo-master van twee jaar naast je werk als verpleegkundige.”

Brugfunctie Drie jaar geleden rondde Lisa de opleiding af en solliciteerde ze op een vacature als verpleegkundig specialist op de polikliniek voor mammacare. In haar werk combineert Lisa verpleegkundige en medische taken. “Eigenlijk is het een brugfunctie tussen verpleegkundige en arts. Ik heb meer verantwoordelijkheid dan een verpleegkundige. Ik heb een eigen behandelrelatie met de patiënt. Bepaalde medische taken neem ik over van de arts. Dat maakt mijn werk heel divers.” Als een patiënt door de huisarts wordt doorverwezen naar de Mammapoli, is het eerste contact met de verpleegkundig specialist. Lisa: “Ik breng de klachten in kaart en verricht lichamelijk onderzoek. Daarna worden er een mammografie en echo gemaakt en bespreek ik de uitslag met de patiënt. Wanneer er borstkanker wordt geconstateerd, volgt een gesprek met de chirurg, waar ik bij zit. Meteen daarna neem ik de patiënt mee en

hebben we alle tijd voor een uitgebreide toelichting.”

Alle tijd Als verpleegkundig specialist is Lisa makkelijk benaderbaar, vertelt ze. “Patiënten kunnen mij altijd bellen. Daar neem ik alle tijd voor. Immers, als je de diagnose borstkanker krijgt, stort je wereld in. Er komt zoveel op je af. Dan is het fijn als er iemand is die je tijdens het hele traject begeleidt.”

De opleiding tot physician assistant kun je volgen als je een hbo-diploma in de gezondheidszorg op zak hebt. Het is een brede masteropleiding die tweeënhalf jaar duurt. Marlies: “Tijdens de opleiding werk je in het ziekenhuis of bij de huis-

arts. Je volgt een soort mini-coschappen, waarbij je alle deelgebieden van het vak leert kennen.”

Verschil? Het verschil tussen een verpleegkundig specialist en een physician assistant is niet altijd even duidelijk, zegt Marlies. “Het hangt er ook vanaf hoe de functies worden vormgegeven. Wat in elk geval voor beide beroepen geldt, is dat ze ingezet worden om een aantal taken van de arts over te nemen. De arts heeft daardoor meer tijd voor de meer medisch specialistische zaken. En dat is nodig om aan de toenemende zorgvraag te kunnen blijven voldoen. Samen kunnen we de patiënt zo de best mogelijke zorg verlenen.”

Marlies Tol is physician assistant dermatologie “Ik wilde vroeger niets liever dan geneeskunde studeren,” zegt ze. “Maar ik werd twee keer uitgeloot. Toen besloot ik de hbo-opleiding tot huidtherapeut te volgen. Ik heb altijd al een fascinatie gehad voor de huid. Ik kom uit Volendam en heb de nieuwjaarsbrand van dichtbij meegemaakt. Ik denk dat mijn belangstelling voor de huid daaruit voortkomt.” Ze vervolgt: “Ik hield van mijn werk als huidtherapeut, maar ik vond het wel jammer dat het medische aspect vrij beperkt was. Je stelt bijvoorbeeld geen diagnoses en je mag geen medicatie voorschrijven. Ik wilde graag meer. Op een gegeven moment hoorde ik van het beroep physician assistant. Ik dacht meteen: Dit is het voor mij!”

Lisa Wobma (links op de foto) is verpleegkundig specialist mammacare, Marlies Tol is physician assistent bij Dermatologie. Zij zijn opgeleid en bevoegd om een aantal taken van de arts over te nemen

KNO-artsen zetten zich in voor preventie gehoorschade Lawaai geeft schade aan je (binnen)oren. Dat is al lang bekend van werksituaties zoals de bouw. Het is zeer waarschijnlijk dat dit ook geldt voor harde muziek bij feesten en popconcerten. De KNO-artsen van het Flevoziekenhuis willen graag helpen om dit te voorkomen. Via de landelijke KNO-artsenvereniging kwam Jan-Willem Bok op het spoor van de oordoppenautomaat van ‘Thunderplugs’, een klein bedrijfje in oordoppen, gestart door musici. “Voor 3 euro draai je geen kauwgomballen maar goede oordoppen met muziekfilter uit de automaat. Je oren zijn beschermd en de muziek hoor je nog steeds goed.” De automaat hangt in de wachtkamer van de polikliniek KNO. De poli maakt een beetje winst op de oordoppen. Bok: “Het kleine bedrag dat we overhouden zetten we in voor andere activiteiten om gehoorschade te beperken.” 9


“Kan ik iets voor u betekenen?” Niemand komt graag op de Spoedeisende hulp. Maar hoe kunnen wij in alle hectiek, naast

goede zorg ook gastvrijheid en goede sfeer bieden? Zorgverleners zijn druk, de baliemedewerkers niet minder. Het bracht het team van de Spoedeisende hulp (SEH) van het Flevoziekenhuis op een idee. Zouden gastvrouwen of -heren iets kunnen betekenen? Laten we het gewoon proberen, dat was de insteek. Er zijn vijf vrijwilligers geworven, gevonden en ingewerkt. Zij zijn in april als gastheer/-vrouw op de SEH van start gegaan. Marjan van der Maas is een van de vrijwilligers. “Ik heb jaren als vrijwilliger in een hospice gewerkt, dus ik dacht dit past mij wel.”

Contact Marjan voelt zich als een vis in het water. Ze geeft informatie, maakt een praatje, biedt mensen iets te drinken aan. “Kan ik iets voor u betekenen,” met die vraag maak ik contact. En dan komt van het een het ander. Ik beantwoord allerlei vragen, bijvoorbeeld over het wachten. Mensen hebben geen weet van wat er zich aan de andere kant van de afdeling, de ‘high care’ afspeelt. Als ik uitleg dat daar mensen per ambulance worden binnengebracht, ontstaat er begrip.”

Koffie of kussen Marjan biedt elke naaste van de patiënt iets te drinken aan. Op haar kar staan koffie, thee, water en limonade, en zelfs

Marjan van der Maas is gastvrouw op de Spoedeisende hulp: “Ik geef informatie, maak een praatje, en bied mensen iets te drinken aan. Ik kan het patiënten iets aangenamer maken.” koekjes. Als een patiënt aangeeft graag iets te willen drinken, vraag ik na of het mag. Dat komt niet gastvrij over, maar is uiteindelijk wel in het belang van de patiënt. Want anders zou een eventueel onderzoek of behandeling niet kunnen doorgaan.” Marjan heeft ook oog voor wie ze wat troost of verlichting kan bieden. “Iemand met z’n hoofd op tafel van moeheid of pijn, bied ik een kussen aan.” Ze herinnert zich een echtpaar, de man dementerend. “Zijn vrouw moest iets uit de auto halen, maar durfde haar man niet alleen te laten. Ik heb aangeboden

om bij hem te blijven. We hebben wat gepraat. De vrouw zag dat het goed was gegaan en was heel blij.”

“Ik voeg iets toe” Tussendoor kijkt Marjan in het rond. Ze ruimt bekertjes op en kijk de kasten na. Ligt er nog genoeg beddengoed? Heeft iemand het koud, dan haalt ze een deken. Of een verpleegkundige vraagt of ze iemand naar de radiologie wil brengen. Dat kan alleen als iemand stabiel is, want ze is geen verpleegkundige. Marjan is tevreden: “Ik voeg iets toe. Ik kan het

patiënten iets aangenamer maken. Of ik daarin bijzonder ben? Dat denk ik niet. Je moet wel kunnen luisteren en invoelend zijn. Mensen moeten iets aan je durven vragen. En je moet er tegen kunnen om hier te zijn. Er gebeurt van alles, de brancards rijden af en aan.” En wat vinden de collega’s van de SEH van de gastheren- en vrouwen? “We missen ze als ze er niet zijn.” Marjan: “Een groter compliment kunnen ze ons niet geven.”

Nieuwe vrijwilligers gezocht De pilot met gastheren- en vrouwen op de Spoedeisende hulp is succesvol verlopen en krijgt vervolg. De wens is om hun aanwezigheid uit te breiden naar de avond en het weekend. Daarom is het Flevoziekenhuis op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Heeft u belangstelling? Mail of bel met Pien van Bueren, coördinator vrijwilligers, pvbueren@flevoziekenhuis.nl of (036) 868 9291.

Colofon Thuis is de informatiekrant van het Flevoziekenhuis Almere. De krant wordt driemaal per jaar

Bladmanager

verspreid in Almere, Lelystad, Zeewolde en een deel van ’t Gooi. Hoewel de inhoud met zorg is

Dennis de Kam, T (0515) 429428

geschreven, kunt u hieraan geen rechten ontlenen.

Vormgeving Hannique de Jong

Redactie en fotografie

Uitgeverij

Afdeling Communicatie Flevoziekenhuis

BC Uitgevers BV, Sneek

T (036) 868 9897

T (0515) 429429

Druk

1315 RA Almere

E communicatie@flevoziekenhuis.nl

E advertenties@bcuitgevers.nl

Janssen/Pers Rotatiedruk, Gennep

T (036) 868 8888

10

Flevoziekenhuis Hospitaalweg 1


Handig om te weten

Digitaal patiëntenportaal Via het vernieuwde digitale patiëntenportaal mijnFlevoziekenhuis kunt u snel en makkelijk een afspraak maken, verplaatsen of annuleren; 24 uur per dag en 7 dagen per week. Het portaal biedt een duidelijk overzicht van al uw afspraken en u krijgt digitale informatie ter voorbereiding op uw afspraak. In de nabije toekomst krijgt u – stap voor stap – toegang tot uw eigen medische gegevens.

Het Flevoziekenhuis werkt vanuit de principes van mensgerichte zorg en een helende omgeving. Wij streven met en voor onze patiënten naar de best mogelijke zorg, goede informatie en persoonlijke aandacht. Dat alles in een prettige, gastvrije omgeving. In onze centrale hal vindt u: mijnInfopunt: voor vragen, klachten/suggesties, een kopje koffie of wachten op uw taxi. Open: maandag t/m vrijdag van 9.00 - 17.00 uur. (Dienst)apotheek De Brug: dagelijks geopend van 8.00 - 22.00 uur (22.00 - 8.00 uur via loket van de Spoedpost).

Bezoektijden

Parkeren

Partner en directe familie zijn de hele dag welkom met maximaal 2 bezoekers tegelijk. Overige bezoekers zijn welkom tussen 14.00 en 21.00 uur (ook maximaal 2). Voor de IC, Hartbewaking, Kinderafdeling en Neurologie gelden speciale bezoektijden.

Het Flevoziekenhuis staat in het centrum van Almere. U kunt betaald parkeren bij de gemeentelijke Hospitaalgarage. Voor bezoek aan de Spoedpost of De Kinderkliniek verwijzen wij u naar de gemeentelijke parkeerplaats Hennepveld. Een routebeschrijving naar het ziekenhuis en plattegronden vindt u op onze website.

Meer informatie: www.flevoziekenhuis.nl

Vegro Thuiszorgwinkel: op werkdagen open van 9.00 - 17.30 uur en op zaterdag van 10.00 tot 16.00 uur. Bloedafname: bloedprikken of urine/ontlasting inleveren van ma. t/m vrij.: 7.30 - 17.00 uur & za. van 9.00 - 12.00 uur. Voor bloedafname kunt u ook terecht op andere locaties. Kijk op: www.flevoziekenhuis.nl/bloedprikken. Receptie & gastvrouwen: wilt u weten waar een patiënt ligt of hoe u uw polikliniek kunt vinden? De medewerkers van de receptie en de gastvrouwen helpen u graag. Restaurant en winkel: in onze centrale hal vindt u ook restaurant/winkel Vermaat. Korte toegangstijden: wist u dat u in het Flevoziekenhuis vaak al binnen een week een poliklinische afspraak heeft met een van onze artsen? Kijk op: www.flevoziekenhuis/ toegangstijden.

www.flevoziekenhuis.nl voor meer informatie • uitgebreide

agenda met informatiebijeenkomsten • informatie over veiligheid en zorgkosten • folders en informatie van poliklinieken of over (dag)opname • informatie over toegangstijden.

Voor Spoedeisende hulp en spoedrecepten kunt u dag en nacht terecht bij Spoedpost Almere, een samenwerking tussen Zorggroep Almere, het Flevoziekenhuis en vrijgevestigde huisartsen. Bel voor spoedeisende hulp altijd eerst naar 0900-203 0 203 (e 0,10 p/m) of (036) 545 4380 (lokaal tarief). De volgorde waarin u bij de Spoedpost wordt geholpen is afhankelijk van de urgentie van uw medische situatie.

Van onze volgers Het Flevoziekenhuis heeft inmiddels ruim 7200 volgers op Twitter. Dat aantal groeit nog iedere dag. Via Twitter gana er dagelijks berichtjes uit en komen er dagelijks berichtjes binnen. Een greep uit de tweets:

Erik Staats@StaatsErik Complimenten voor de spoedpost bij het @Flevoziekenhuis Binnen vijf minuten geholpen voor mijn zoon! Top. Mag ook gezegd worden

Agenda december/januari 04 december 12 december 14 december 04 december 08 januari 09 januari

Informatieavond over de ‘gentle sectio’ Informatieavond ‘Samen voor borstvoeding’ Ontmoetingsavond voor ouders van een overleden kind Hoe ‘bevalt’ het in Almere? Hoe ‘bevalt’ het in Almere? Informatieavond ‘Samen voor borstvoeding’

Wekelijks: Elke 2e en 4e maandag van de maand: Dependance Parkhuys Dinsdag: Weight Watchers Donderdag: Lotgenotencontact of Knooppunt NAH (Hersenletsel)

Weydom@weydom Mooie wolken boven Lumièrepark en Weerwater met zicht op Kunstlinie Almere Flevoland - #KAF en #Flevoziekenhuis in #Almere Stad. #weydom

Arthur Kolks@AK_Hospitality Trots op ons keukenteam van @Flevoziekenhuis. Wat een prachtige prestatie van Niels, Emile en Fatiha. Gefeliciteerd en op naar de 16e.

Diana Kwast-Hoekstra@DianaKwast Fijne nieuwe SEH-arts @Flevoziekenhuis. Ik hoop haar niet al te vaak te zien maar blij dat ze er vanavond was! Bedankt team SEH! Thomas

KPNzakelijk@KPNzakelijk Het was een spannende avond op de #ComputableAwards!Mede dankzij de mooie cases van onze gasten @Landmacht, @handsdamen en @Flevoziekenhuis

Meer informatie: www.flevoziekenhuis.nl of (036) 868 8521 Flevoziekenhuis Almere Hospitaalweg 1 1315 RA Almere

Markus Oei@markusoei Met veel plezier gips verwijderen in @Flevoziekenhuis business.facebook.com/flevoziekenhuis/videos 11


Flevo h a h 2017 3  
Flevo h a h 2017 3  
Advertisement