Page 1

Ασημίνα Ξηρογιάννη

ποιήματα Ενδυμίων


Ασημίνα Ξηρογιάννη

ποιήματα Ενδυμίων


.ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ ΜΠΡΕΧΤ

Οι άνθρωποι µιλούν µε κλισέ πολλές φορές. Και µοιάζει ψεύτικη η αλήθεια όταν σου λέω: ''Tα κύτταρά µου είναι γεµάτα από τις λέξεις και τις σιωπές σου.'' Κι όµως είµαι εγώ που µοιράζοµαι την αγάπη µου. Αγάπη µου, εκείνη ερωτεύεται τις λέξεις σου ; Tις φυλάει σαν κάτι πολύτιµο; Aφουγκράζεται τη θλίψη που φωλιάζει µέσα στους στίχους σου; Θα άντεχε αν ήξερε και την άλλη όψη των πραγµάτων , ή θα έσπευδε να σε τεµαχίσει και να πάρει το µερίδιο που της αναλογεί; Eγώ,βλέπεις,σαν άλλη Γκρούσα , επιλέγω κάθε φορά να διαφυλάττω την δική σου ακεραιότητα παρά να γαληνεύω την αιώνια µοναξιά µου.

'

.

[7]


ENA TΡΑΓΟΥ∆Ι

H γυναίκα πετάει

Γράφει Ποιήµατα κόκκινα Ερµηνεύει Κίτρινα όνειρα

Γέρνει Στα χέρια γαλάζιων εραστών Ερωτεύεται Ροζ λέξεις

Ακούει Πορτοκαλί ήχους Αντέχει

Τα ποιήµατά της όµως έχουν πόνο παρά το κόκκινο Καφέ µέρες Ζει

[8]


Μωβ παραµύθια Λέει στα παιδιά της Κρεµιέται Από τη γκρίνια της

Καταλύει αντιστάσεις Μοιραίων ανδρών

Γράφει Ποιήµατα κόκκινα Τα ποιήµατά της όµως έχουν πόνο παρά το κόκκινο

Κολυµπάει µέσα στα λαχανί παπούτσια της (τα παπούτσια είναι πάντα λαχανί) Τα ποιήµατα πάντα κόκκινα

κόκκινα

µε πόνο κόκκινο µε κόκκινο πόνο Με πόνο.

(ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2013)

[9]


.Περιµένοντας µωρό

Η κοιλιά µου µεγάλωσε πολύ ' Εγινε µπάλα που 'εβγαζε ήχους Την αφουγγραζόµουν τα βράδια ∆εν ήξερα τίποτα ' Ενα µεγάλο ερωτηµατικό Μια αίσθηση επιρρεπής στην αβεβαιότητα.

[10]


Παραµυθία

"Και τώρα τί κάνουµε;" Ήταν η φράση που έλεγες µικρή. "Και τώρα τί:" H νυχτικιά σου τις νύχτες σέρνεται στο πάτωµα στραβοχυµένη πάνω στο σώµα σου Σκοτεινός όγκος είσαι εύθραυστη και θλιµµένη καθώς πηγαίνεις να ξαπλώσεις πάλι στο παγερό σου κρεβάτι. Σε φέρνω στο νου όπως ήσουν έφηβη, µε µακριά ξανθά µαλλιά και θαλασσινά µάτια. "Και τώρα;" Tα χάπια ποτέ δεν σου είναι αρκετά. Τώρα πια τα κοµµάτια δεν µαζεύονται. Είναι αργά για αναβιώσεις παλιών ερώτων. Αργοσβήνεις επειδή αγάπησες βαθιά. ∆εν ήταν µόνο η θλίψη. Ή ήταν µόνο αυτή; Eγώ πιάστηκα από τις λέξεις και τα βιβλία. Παρηγορήθηκα µε τα ποιήµατα. Εσένα δεν υπάρχει,άραγε, τίποτα στον κόσµο που να σε παρηγορεί; Έλα,άνοιξε τα παράθυρα.

[11]


Βγες από τα σκοτάδια. Μην µου µιλήσεις, αν δεν θες. Μόνο σιωπηλή καταδέξου, για µια φορά, να πέσεις απλά στην αγκαλιά µου. Να σου χαιδέψω τα µαλλιά, την πλάτη, θα σου κρατήσω τρυφερά τα χλωµά σου χέρια, να σου ψιθυρίσω "είµαι δω. και καταλαβαίνω. ∆εν είµαι γω που θα σε κρίνω, αδελφή µου".

[12]


Μοίρα

Η αδερφή µου ερωτεύθηκε το ανέφικτο. ∆εν κρεµάστηκε ποτέ. Αλλά έζησε σαν νεκρή.

[13]


Το ποίηµα που ζητά να του δοθεί υπόσταση

Εσύ καθόσουν σε µια πολυθρόνα και διάβαζες ποίηση(W.H. Auden ήταν νοµίζω) Eγώ οκλαδόν στο πάτωµα ακουµπούσα µε τον αγκώνα µου το γόνατό σου Χάζευα-δεν ξέρω -και σε κοιτούσα Κανένας µας δεν µιλούσε.

(Αυτό ,´απ’ότι θυµάµαι είδα χθες βράδυ στο όνειρό µου)

[14]


Noστάλγησέ µε

Αφουγκράσου τον τάφο µου. Σκάψε βαθιά µέσα στην αιώνια σιωπή µου Μπορείς να βρεις ξανά την γλύκα εκείνη του προσώπου µου την ώρα που µε πρωτοκοίταξες στο κρεβάτι του έρωτα και µε γέµισες µουσική. Και τώρα πού είναι; Πού πήγε τόση µουσική σαν χάθηκε ο έρωτας; Πού πάνε οι βαθιά ήδονικές αισθήσεις όταν πεθαίνουν;

[15]


ΣΑΤΥΡΙΚΟ

γραµµένο για τον Μάριο Μαρκίδη

Βαρέθηκα τους ποιητές που φλυαρούν, αδέξια περπατούν και πιθηκίζουν. Τους βαρέθηκα αυτούς, τους χλιαρούς, που αρνούνται να παραδεχτούν πως την ποίηση δεν ορίζουν.

[16]


Σουρεάλ

Ανέβηκα στη στέγη Είδα µια γάτα Πέθανε το λουλούδι στου κήπου µας Κι εγώ έµεινα µόνος Να παραπονιέµαι Στο χλωµό φεγγάρι.

[17]


Έτσι είναι τα πράγµατα

Στον Βασίλη Λαλιώτη

Xθες το πρωί σού κλέψαν το ποδήλατο. ''Κλέβεις ποδήλατο, κλέβεις όνειρο.'', σχολίασε ένας φίλος ποιητής. Ποδηλατώντας µοιραία σηµαίνει ''είσαι ελεύθερη''. Ποδηλατώντας πετάς µέσα στην πεζή σου πόλη, ξορκίζοντας έτσι όλους τους αρνητικούς κραδασµούς της διαβρωµένης ζωής της (ζωής που οι ίδιοι οι πολίτες της αφέθηκαν να χάσουν έχοντας καταντήσει τώρα αξιοθρήνητα γελοίοι.)

[18]


ANOIXTOI ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ

Η θλίψη πάλι µού χτυπάει την πόρτα. Τα περασµένα χρόνια µε είχε στείλει στα Τάρταρα (άπειρη ήµουν και αφέθηκα) Αφού γλύτωσα (από καθαρή τύχη είν’η αλήθεια) έµαθα µε τον καιρό να την διαχειρίζοµαι. Κι όµως,να που πάλι µε θράσος µου χτυπάει την πόρτα, την ώρα ακριβώς που η Αριάδνη κατουράει στο πάτωµα και γλιστράει από τα τσίσα της και πέφτει κάτω και την πιάνει το παράπονο και κλαίει. Την ίδια στιγµή που η Γαλήνη σκαρώνει προτασούλες και ρίχνει πονηρές µατιές, ψηλαφίζοντας µε το ένστικτό της και µόνο τον οικογενειακό της µικρόκοσµο. Ναι,η θλίψη πιο επίµονα από ποτέ µού χτυπάει την πόρτα. Μα αυτή τη φορά δεν πρέπει να της ανοίξω.

[19]


Αθώων Λογοκλοπών Εγκώµιον

Στον Κωνσταντίνο Μελισσά

Ποιός είπε να δεις ότι ''ο καλός ποιητής κλέβει, ενώ ο κακός µιµείται;" Ποιός το'πε, θα µου πεις,δεν έχει σηµασία. Βάλτο, όµως σε εισαγωγικά, αυτή είναι η ουσία. Απολαµβάνω τις διανοητικές συνδέσεις που η ποίησή σου προστάζει τις απολαµβάνω τόσο πολύ που κάθε λυρική σύνθεση στα µάτια µου γελοία φαντάζει.

Σαµουράι ή κυρία Robinson γοητευτικά προσωπεία φορώ µου θυµίζουν κάτι από τα έντεχνα στιχάκια του Φοίβου(∆ελληβοριά) που πολύ αγαπώ. Ο πεζόµορφος στίχος αυτός µου ταιριάζει βάζει φωτιά στο µυαλό µου κι είναι τέτοια η ηδονή που µε καµία άλλη δεν µοιάζει. Οι λέξεις που γεννούν τις άλλες λέξεις [20]


αυτή είναι η αλήθεια που πρέπει να αντέξεις Ο Λόνγκλει, ο Πάουντ, ο ∆ον Κιχώτης σε εµπνέουν γι’αυτό και οι αράδες σου γνήσια ποίηση αποπνέουν. Παραφράσεις,µεταγραφές,ανακατασκευές κόβεις,ράβεις, δηµιουργείς ''νέο ποίηµα'' µοιράζεις µαγεία,αν θες!

Όσο για µένα, υπόσχεση σου δίνω εδώ στο µέλλον να κλέψω ένα ποίηµα δικό σου και να σου το πω.

[21]


ΚΑΒΑΦΗΣ

στον Βασίλη Ρούβαλη

Πέταξαν τις στάχτες σου στη θάλασσα; Η σάπισες κι εσύ µ’όλους τους άλλους Θα συνάντησες πολλούς σ εκείνο το µακρινό σου ταξίδι που δε είχαν καν ακούσει το όνοµά σου. Θα συνάντησες κι άλλους που έπιναν νερό στ’όνοµά σου. Τι κι αν δεν πήρες Νοµπελ. Πήρες όµως αγάπη από τους ανθρώπους Και που δεν µεταφράστηκες Κι από ποιόν δεν διαβάστηκες. Και σίγουρα θα κουραζόσουν από τις ατέρµονες αναλύσεις τους τις ενδελεχείς αποτιµήσεις της Τέχνης σου τις ευρηµατικές διδακτορικές διατριβές όλων των ''ειδηµόνων''. Αποσυναρµολογούν και συναρµολογούν τους στίχους σου οι κάθε λογής καβαφιστές και καβαφολόγοι. Σε βάλαν χειρουργείο κανονικά καηµένε µου Καβάφη. Χωρίς περίσκεψη Χωρίς αιδώ. Χωρίς καν να έχουν νιώσει το άρωµα που η ποίησή σου αποπνέει. Mε την κρυφή ελπίδα να ξεψυχήσεις στα δικά τους χέρια την ώρα της εγχείρισης (για να χουν έπειτα να καυχιούνται πως γνώριζαν µόνοι αυτοί καλά τον ένδοξο νεκρό) Και τώρα βρέθηκε και κάποιος να πει δηµόσια πως δεν άξιζες. Επιστρατεύοντας πλήθος επιχειρηµάτων Για να καταρρίψει τον µύθο Για να αποδείξει περίτρανα πως ''ποικίλη δράσι των στοχαστικών προσαρµογών'' είναι τελικά µια ουτοπία.

[22]


Πως όλα σχετικά µε σένα ήταν πολύ κακό για το τίποτα. Ξέρω πως αν τον είχες απέναντί σου, θα τον κοιτούσες βαθιά µέσα στα µάτια. Θα του έκλεινες έπειτα πονηρά το µάτι χτυπώντας τον ελαφρά στον ώµο και µε γενναιόδωρη διάθεση θα του ψιθύριζες: ''Eίναι κι αυτή µια στάσις .Νιώθεται''. Και θα το εννοούσες.

[23]


Π

Ε

Ρ

Ι

Ε

Χ

Ο

Μ

Ε

Ν

Α

ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ ΜΠΡΕΧΤ...................................................................7 ENA TΡΑΓΟΥ∆Ι..............................................................................................8 Περιµένοντας µωρό........................................................................................10 Παραµυθία......................................................................................................11 Μοίρα.............................................................................................................13 Το ποίηµα που ζητά να του δοθεί υπόσταση................................................14 Noστάλγησέ µε...............................................................................................15 ΣΑΤΥΡΙΚΟ.....................................................................................................16 Σουρεάλ..........................................................................................................17 Έτσι είναι τα πράγµατα..................................................................................18 ANOIXTOI ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ..........................................................................19 ΑθώωνΛογοκλοπών Εγκώµιον......................................................................20 ΚΑΒΑΦΗΣ.....................................................................................................22

[24]


ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΗΘΗΚΑΝ ΨΗΦΙΑΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΣΙΛΗ ΛΑΛΙΩΤΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2014

Ασημίνα Ξηρογιάννη, Ποιήματα  
Advertisement