Page 1

Έφη Καλογεροπούλου

Ίχνη Ενδυμίων


Έφη Καλογεροπούλου

Ίχνη Ενδυμίων


έχει καιρό απόψε κρατήσου γερά φώναξα ρίχνω σκοινιά απόψε άγκυρες κατεβάζω στα βαθιά τη ζωή να δέσω στρίβω τιµόνι στο κενό τεχνάσµατα αρνούµαι κράτα γερά στα ύφαλα χυµάω τους βυθούς σαρκάζω στο τίποτα γελάω κράτα γερά η νύχτα είναι στα ανοιχτά παγωµένος ο αέρας λογχίζει µέχρι να ξηµερώσει µέχρι να ξηµερώσει καθρέφτες ρίχνω στο νερό σκοτάδι έχασα να βρω ψάχνω κι αυτό πού όνοµα δεν έχει τροµαγµένο σπαρταρά στην άκρη του καιρού

[7]


γερνάνε πιο γρήγορα γερνάνε πιο γρήγορα τις νύχτες οι άνθρωποι τα χέρια τους µακραίνουν σ’ αυτές τις ατέλειωτες χειραψίες πόσους νεκρούς ξεπροβοδίζουν ; κάποτε η νύχτα µού δάνεισε βιβλία σελίδες από δέρµα ράκη ανθρώπινα έτσι ξεφύλλιζα απελπισία σταγόνες αίµα στα δάχτυλα πόδια ,χέρια, µάτια στο χώµα γύριζα στο χρόνο µε λάµπα θυέλλης κρύφτηκα, πλύθηκα, έφτυσα η µνήµη κυλάει ακόµη δεν έχει σταµατήσει πέτρες ξεκολλάνε γκρεµίζονται µέσα στη λύπη διπλώνω τη γλώσσα µου τρώω σάρκα σιωπής στη µέρα πού κουτσαίνει κλείνω το µάτι

[8]


δίχως τέλος άρχισε να βρέχει δίχως τέλος έσταζε ο χρόνος πρόσωπα ληστών και αγίων µάτια τυφλών που φυλάκισαν την αθωότητα για πάντα κραυγές χαµένων από λάθος στα σκοτάδια έβρεχε λάσπη κι άλλα τέτοια αντικείµενα

[9]


Ναυαγοί Ξεβράστηκαν στη στεριά της µέρας κάποιοι κρατώντας κοµµάτι νύχτα και άλλοι θάλασσα όσοι γλυτώσαν είχαν κιόλας ξεχάσει οι άλλοι νεκροί ακόµη µα προπαντός πλυµένοι στέγνωναν στις πέτρες ο καιρός δεν τους ξεχώριζε και αυτοί πού σώθηκαν και οι άλλοι άφησαν πίσω τις κοµµένες τους ουρές.

[10]


Όλος λάσπη ∆εν έχει στέγη δυο τρύπιες σόλες γη µονάχα όταν αδειάζει από νύχτα έρηµος όλος λάσπη σέρνει το καρότσι του ήσυχα στις ρόδες του χρόνου και τραγουδά το δρόµο.

[11]


Το κλειδί Έσπρωχνε το Αόρατο µε τα χέρια µετά κουράστηκε τέντωσε τις παλάµες, άνοιξε τα δάχτυλα κι ανάµεσα πέρασαν σειρές µε πρόσωπα το ένα πίσω από το άλλο ύστερα άδειασε ο αέρας κι έφυγε κι αυτός όταν έµεινε µόνος στο κενό κλείδωσε το δικό του πρόσωπο και πέταξε το κλειδί.

[12]


Ζεστό ψωµί Γδέρνοντας µε τα δάχτυλα το γυαλί τη ψίχα του βυθίζοντας νύχια πλήγωσε την εικόνα πού είδε ανάµεσα στο τζάµι και στο τζάµι ένα παιδί είχε κολλήσει το στόµα του πού άνοιγε κι έκλεινε δίχως ήχο µετά έπεσε πίσω από το τζάµι το παιδί κι αυτός φοβήθηκε τράβηξε τα χέρια του ένα κοµµάτι ζεστό ψωµί ξεκόλλησε απ το τζάµι κι έπεσε στο πάτωµα.

[13]


(Από την δεύτερη νύχτα) Μια γραµµή ελάχιστη τον ακολουθεί από χθες διαρκώς συνέχεια παντού στέκεται δίπλα του όπου κάθεται και περπατά πίσω του όταν βαδίζει στρέφει το βλέµµα την κοιτάζει κοιτάζονται της ζητά ένα ψαλίδι του το δίνει επιχειρεί να την κόψει τον αποφεύγει της χαµογελά βαδίζουν µαζί κόβει δυο ρόδα της ζητά να τα δέσει αυτή αρνείται της τα χαρίζει ακούει µουσική της ζητά να χορέψουν δέχεται τυλίγεται πάνω του χορεύουν τον πνίγει

[14]


(από την Τρίτη νύχτα) συχνά σε όνειρο το παλτό της έβλεπε άδειο από κορµί να πέφτει τότε στο πάτωµα άπλωνε το χέρι κι έλεγε -να σώσω ό,τι προλάβω απόψε το χέρι της, άκουσε την άκουσε σύρθηκε στο σκοτάδι άνοιξε τις ραφές, έσκισε τη φόδρα ραµµένο µε κλωστή ,φαρδύ από ακινησία χρόνο ξήλωσε -τίποτα δεν περισσεύει, είπε ένα κουβάρι τύλιξε ,τόσο πρόλαβε το πήρε κι έφυγε µέρες αργότερα την είδαν δίπλα στη θάλασσα να περπατά -κι αν δεν υπάρχει χρόνος; έλεγε -ένα κουβάρι είναι ,τίποτα περισσότερο και πιάνοντας την άκρη του το πέταξε στη θάλασσα εδώ τελειώνει η θάλασσα στα χέρια µου σκέφτηκε.

[15]


(από την τέταρτη νύχτα) αυτή ταξιδεύει στο σώµα της νιώθει ελευθερία και ασφάλεια είναι το σπίτι της το ξέρει χρόνια διανυκτερεύει κι αυτός εκεί και για αυτό δεν ανησυχεί ποτέ όταν εκείνη φεύγει εισπνέουν κι εκπνέουν µαζί αυτός αγοράζει µικρές παγίδες χρόνου και τις της δωρίζει αιωρούνται και οι δυο πάνω τους για ώρα όταν κουράζονται αυτή αποτραβιέται στη µέσα κόχη του κόκκινου παράθυρου κι αυτός δραπετεύει στο τελευταίο της σκάλας σκαλοπάτι στο σπίτι της στο σώµα της

[16]


Π

Ε

Ρ

Ι

Ε

Χ

Ο

Μ

Ε

Ν

Α

έχει καιρό απόψε...........................................................7 γερνάνε πιο γρήγορα....................................................8 δίχως τέλος...................................................................9 Ναυαγοί.......................................................................10 Όλος λάσπη................................................................11 Το κλειδί.......................................................................12 Ζεστό ψωµί..................................................................13 (Από την δεύτερη νύχτα)............................................14 (από την Τρίτη νύχτα).................................................15 (από την τέταρτη νύχτα).............................................16

[17]


ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΕΦΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΗΘΗΚΑΝ ΨΗΦΙΑΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΣΙΛΗ ΛΑΛΙΩΤΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2014

Έφη Καλογεροπούλου, Ίχνη  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you