Page 13

Vanaf 13 uur kan er aan de receptie gereserveerd worden voor de schildpaddenexcursie ’s avonds. De schildpaddenstranden liggen gewoon voor de deur van de lodge. Er is ruim plaats genoeg, dus geen nood om je te haasten. Er dient cash betaald te worden (30 US dollar per persoon), want het geld gaat handje contantje naar de lokale gidsen en het nationaal park. Visitor payback , beter zo dan dat ze de schildpadden en hun eieren stropen zoals vroeger gebeurde. Na de lunch maken we een tweede boottocht in het Tortuguero Nationaal Park. Met dezelfde stuurman als deze morgen, hoera! Deze keer in een ander deel van het mangrovebos. We vertrekken droog maar na ongeveer een uurtje begint het te regenen zodat we uiteindelijk kletsnat uit de boot zullen stappen. Als het hier regent, dan valt het met emmers uit de lucht. Grote emmers. Veel emmers. Toch zien we heel wat beestjes, en vaak heel mooi en van dichtbij: Hoffmann’s two-toe sloth, mantled howler monkey, white-faced capuchin, spectacled caiman, double-crested basilisk, black river turtle, anhinga, green heron (van op een metertje, met jongen in het nest), turkey vulture, northern jaçana en de spectaculaire montezuma’s oriole.

green heron

We hebben een uurtje tijd om kleren uit te wringen, een douche te nemen en iets droogs aan te trekken. Om 17 uur is er een (verplichte) infosessie over de nachtelijke zeeschildpaddenexcursie. één ding is duidelijk: er wordt niet mee gelachen. Geen foto’s, geen geurtjes, geen lichtgekleurde kleren, geen licht, niet aanraken, niet praten,… regels overtreden betekent zonder pardon van het strand vliegen (de hele groep) en een werkverbod voor de gids voor de rest van het seizoen. Domper op de vreugde: de zeeschildpadden laten op zich wachten dit jaar: sommige nachten is er niks te zien, soms 1 schildpad, uitzonderlijk een paar. Don’t get your hopes up met andere woorden. Na het dinnerbuffet is het nog enkele uren wachten, want we werden ingedeeld in de late groep van 22 tot 24u. De kinderen doen (begrijpelijkerwijs uitgeput) een dutje, Isa en ik drinken alvast een ‘green turtle’-coctail (vodka, ginger ale, limoen en een flinke scheut kleurstof) op de goede afloop. Om 21u30 worden we ingedeeld in kleine groepjes en vervolgens naar een wachtpost dicht bij het strand gebracht waar zo’n 150 man zit te wachten. Het regent dat het giet (Nog grotere emmers! Nog meer!) maar we zitten gelukkig onder een afdak. Na zo’n drie kwartier zet de hele groep zich in beweging, allemaal naar die ene schildpad die die avond eieren komt leggen. Het is een flink eind stappen, terwijl het hele eierleggen maar een klein uurtje duurt. Geen tijd te verliezen dus, en we soppen doorheen plasjes en plassen. Maar we zijn op tijd! De groene zeeschildpad is net klaar met haar werk als we aankomen. We zien haar in het rode licht van de gidsen van haar nest terugkeren naar de zee. Hoop en al een goeie minuut, maar het blijft indrukwekkend, zo’n mastodont. En dat in een gigantische tropische plensbui met donder en bliksem boven de Caraïbische zee. We zijn allemaal dóór en dóór nat tot op onze onderbroek, inclusief schoenen en jassen. Maar wat zijn we blij met onze schildpad. Doodop vallen we in ons bed. De hele nacht zijn er niet-aflatende regenbuien en gigantische onweders. Het golfplaten dak van onze lodge klinkt als een ratelende trommel. ’s Morgens staat alles blank en regent het nog altijd stevig. Welkom in het regenseizoen.

Reisverslag Costa Rica 2014  

Een verslag van onze gezinsreis in Costa Rica

Reisverslag Costa Rica 2014  

Een verslag van onze gezinsreis in Costa Rica

Advertisement