Page 1

Technisch Instituut St.-Michiel Witte Torenstraat 10 3960 Bree

Jaargang 16 Nr. 117 Januari 2 012

I.

VOORUITBLIKKEN

Om het nieuwe (werk)jaar gezellig en smaakvol in te zetten blazen we verzameling op

Donderdag 19 januari in het Mussenburghof Brugstraat 76 te Bree. Rond 11.30 u. beginnen we te aperitieven en om 12.30 u. proeven we de paddenstoelensoep. In het aansluitende warm buffet herkennen we witte wijnsaus, balsamico-tijm- en kruidenkaassaus. Die combineren we met tongrolletjes met scampi’s, kalkoenfilet en varkenshaasje. Boontjes, wortelen, sla, tomaten, frieten, kroketten en gegratineerde aardappelen helpen mee om het laatste greintje hongergevoel te bestrijden. Als kers op de taart volgt dan nog een ijsje. Tussen de culinaire wandelingen door kan iedereen zijn evaluatie van de voorbije activiteiten doorspelen en krijgt het nieuwe jaarprogramma de nodige aandacht. Kosten? € 17 zonder de dranken. Inschrijven? Michel (Er) tot en met 13 januari 2012 via 089/ 46 32 56 (liefst na 18.00u) of michel.alvine@telenet.be Je kan je natuurlijk meteen melden voor het dubbelprogramma in Bocholt in februari.

Welkom in Bocholt op dinsdag 28 februari e.k. 14.00 u. Meubelen S.P.B. International – Group Sleurs Kaulillerweg 159 15.30 u. Kennismaking met de schoolboerderij van het Biotechnicum Voor één keer rijden we rechtstreeks naar het meubelbedrijf Sleurs, waar we van dichtbij de productie van o.a. sfeervolle badkamermeubelen bekijken. Wie een tijdje geen boerderij meer heeft bezocht, zal in het Biotechnicum aangenaam verrast worden door spitsvondige technische toepassingen. Bijdrage? € 2 per persoon Inschrijven? Michel (Er) tel. 089/ 46 32 56 (liefst na 18.00 u.) of via mail michel.alvine@telenet.be en wel vóór 25 februari.




De laatste zondag van november vernamen we het plotse overlijden van oud-collega Jaak Palmers. Hij werd geboren te Meeuwen op 23 september 1915 en is thuis rustig heengegaan op 27 november 2011. Nog maar pas hebben we hem namens Club58-Plus gelukgewenst bij zijn 96ste verjaardag met de belofte hem elk jaar te verrassen tot aan zijn honderdste. Het heeft helaas niet mogen zijn. Het bereiken van een gezegende leeftijd maakt het afgesneden worden niet minder erg. Afscheid nemen went immers nooit, doet steeds weer pijn. Jaak blijft in onze herinnering voortleven als een geëngageerd en actief man. Op school heeft hij een merkwaardig parcours afgelegd, eerst als leerling, later als leraar en na 1971 als werkmeester in de houtafdeling. Hij vervulde er zijn pedagogische opdracht, zoals je dat van een wijs man verwacht, met veel verantwoordelijkheidsbesef. Door zijn ruime interesse voor kunst in het algemeen, maar vooral voor de Egyptische en de Griekse bouw- en beeldhouwkunst, bleef hij zijn leven lang geboeid door artistieke schoonheid. Weetgierig als hij was, gebruikte hij een reeks technische hulpjes om de actualiteit op de voet te volgen en zo zijn persoonlijke visie op het wereldgebeuren bij te sturen. Wij koesteren het beeld van een hartelijk, warm en zachtmoedig mens, die gelovig en hoopvol door het leven ging met zijn spreekwoordelijk optimisme. “Het komt wel weer goed,” zei je vaak en inderdaad …

II. TERUGBLIKKEN BEZOEK AAN DE WISSEN IN DILSEN - STOKKEM DINSDAG 29 NOVEMBER 2011 OM 14.00 U. Groepsfoto met dames (inclusief schaduwbeeld van fotograaf)


Paula Fiten-Aegten, Marie-Jeanne Eurlings, Mia Leen, Quirinus Wels, Paul Martens, André Vandeput , Jan Hoeben … Leo en Bertha (Kl), Jef en Mia (Ve), Christ en Mia (Bl), Piet en Tilly (Tw), Rik en Betsy (Si), Giel en Angèle (Ed), Willy en Gerda (Ma) , Jos en Malou (Th), Ghislaine en Jos (Vi), Piet en Lea (Vg), Bèr en Alida (Ts), Gerard en Alice (Hg) … (31) Verontschuldigd: Mia (Vk) Uitgerekend in de droogste novembermaand sinds er pluviometers bestaan, trekken we naar de Maas, een grillige regenrivier, mooi maar wispelturig als een vrouw, want Maas is vrouwelijk (La Meuse), terwijl Schelde (’t Scheld) voor de Antwerpenaars onzijdig is. Heel uitzonderlijk poseert ons gezelschap voor een groepsfoto met in de achtergrond de Oude Maasarm en in de verte het Nederlandse Obbicht. De “fluisterboten” zijn verdwenen en de twee “kampeervlotten”, zeer in trek bij de toeristen, hoewel vrij prijzig, krijgen we evenmin te zien. In de ruimtelijke opdeling met zomer- en winterdijken ontwikkelt zich spontaan een natuurgebied met Poolse steppepaarden (konikpaarden) en Schotse hooglandrunderen (galloways). De Maas is hier zo ver in Nederlands grondgebied gaan eroderen, dat ze uit ons gezicht is verdwenen. Door de eeuwen heen heeft het Maaswater immers niet altijd dezelfde bedding gevolgd en de buren uit Nederland zien met lede ogen een stuk vaderlandse bodem naar het Belgenland verschuiven. Die landsgrens hangt af van de diepste punten in de Maas en om oeverloze discussies te voorkomen, staan al die bepalingen netjes opgeschreven in dikke vergeelde wetboeken. De landsgrens vormt dus een denkbeeldige lijn in het water, die telkens de diepste punten verbindt, wat in het jargon de “talweg” heet. Begrijpelijk ook dat de term “Grensmaas” beter plaats maakt voor “Gemeenschappelijke Maas”, wat veel toleranter en vriendelijker klinkt. Waarom moeilijk doen, de Limburgers aan de andere kant van de Maas zijn in feite ook echte Limburgers, totdat het Verdrag van de XVIII Artikelen (1830) en negen jaar later het Verdrag van de XXIV Artikelen over de scheiding van de Limburgers beslist. 336.000 toenmalige Limburgers worden netjes verdeeld over de twee landen: 168.000 naar Nederland, 168.000 naar België. Wie op zoek is naar historische blunders, heeft hier wel een vette kluif! Infocentrum De Wissen De “man zonder kop” wijst ons de weg naar het infocentrum. Dit beeld verwijst naar een oud volksverhaal. Een koopman uit Berg wordt bedreigd door een man van wel 5 m lengte, maar kan zich redden door teksten uit het Johannesevangelie uit te spreken en enkele kruistekens te maken. De duivel in hoogsteigen persoon is in een wolk van stank opgegaan.


Omstrengeld door lintmeters toont een informatiezuil veel wetenswaardigheden over de Maas, van de bron in Pouilly en Bassigny, in de buurt van het Franse Langres, tot aan de monding in de Noordzee. 925 km lang is de waterloop en tussen Maastricht en Maaseik is het verval over 45 km even groot als tussen Maaseik en de monding. Met zulk hoogteverschil (20 m) begrijp je best dat onze Maas niet bevaarbaar is. Op dit ogenblik is het debiet belachelijk klein, maar dat kan heel snel oplopen tot 1000 en zelfs 3000m3 water per seconde bij een overstroming. Gelukkig dateren de laatste overstromingen al van Kerstmis 1993 en januari 1995. Jos (Th) krijgt de lachers op zijn hand met een opgemerkte uitleg over het begrip “debiet”. Een leerling die meer van grappen houdt dan van water, beweert tijdens een examen dat het debiet de hoeveelheid water is, die je in één minuut in een vat van één m3 kan gieten. Een visuele voorstelling van Belgische stroomgebieden toont duidelijk dat het Scheldebekken tot heel dicht in onze buurt water recruteert (Waterschei). Je wandelt langs een beverrat en een otter, prachtige realisaties van een “taxidermist”. Heeft hij ook gezorgd voor de Maasvissen in de vitrines, waar je in alle rust naar kan kijken? Vreemde namen, vreemde creaturen! In een soort tunnel, knap bedacht overigens, krijg je een idee van wat een vis aan obstructies moet verwerken, als hij in het Maaswater zwemt. Wie al de (korte) documentaires over de meest uiteenlopende aspecten van deze stroom wil bekijken, heeft wel wat tijd nodig, maar dat blijft de individuele beslissing van elke bezoeker. Het centrum, destijds opgericht met geld uit de “grindpot” moet met dit informatieve aanbod zeker de schoolgaande jeugd boeien, al vindt die de opgelegde taken misschien te tijdrovend. Er ligt hier inderdaad veel kennis voor het grijpen. Maaskeien in vele variaties vormen een attractie op zichzelf en niet alleen omdat je ze ook tegenkomt op de Teut in Zonhoven. “Nog mooier zijn die keien als ze nat zijn”, fluistert iemand in mijn oor. Zou dat ook gelden voor de conglomeraatstenen, die in feite geen gewone stenen zijn, omdat ze bestaan uit samengeklitte elementen? Stel je even voor dat rolkeien kunnen vertellen over hun wordingsproces en over hun reisweg hiernaartoe. Het zou zeker een lang, maar vloeiend en “keitof “ verhaal opleveren. Met vuurstenen daarentegen is het heel anders gegaan. Met al die stenen zit je meteen midden in het fenomeen “grindwinning”. In dit debat moeten alle partijen blijven zoeken naar een aanvaardbaar compromis, niet eenvoudig met een econoom en een ecoloog aan dezelfde tafel. Bovendien wil elk beleidsniveau een eigen stempel drukken op de uiteindelijke besluitvorming.


Wis - kunde ≠ wiskunde In de kelderverdieping van De Wissen zijn de wissen aan het feest, zowel de grauwe (met schil erop), de witte (geschilde), als de gebufte of bruine wissen, die geschild zijn na het koken. Hoe je wissen moet schillen tussen twee metalen staven vastgepind in een blok hout, wil Jef (Ve) wel even demonstreren, als kenner van de korverij. Stokkem is lange tijd hét centrum geweest van de mandenvlechterij. Wilgen houden van de vochtige, vruchtbare bodem en vóór de kolenwinning in Eisden is er weinig werkgelegenheid in de onmiddellijke omgeving. In 1920 wordt de enige Belgische korverschool in Stokkem geopend en die is nu na 40 jaar uitgegroeid tot het Maaslandse Instituut De Meander. Dhr. Jean-Pierre Segers zorgt voor een boeiende en humoristische rondleiding en leert ons dat rotan van het tropische regenwoud komt, een soort uitheemse liaan is en niet hol is zoals bamboe. Precies dat binnenste (de pit) levert de grondstof voor pitriet. Hij illustreert hoe een aardappelmand wordt gevlochten en weet met zekerheid dat het sap van de wilg acetyl bevat, een paardenmiddel tegen hoofdpijn en in aspirientjes wordt verwerkt. Hij beheerst dus meer dan alleen maar “wis-kunde”.

.


Wij sluiten dit bezoek pas af als we alle mogelijke en onmogelijke toepassingen van vlechtwerk hebben bekeken uit binnen- en buitenland, van juwelendoosje tot paukenkorf! Het was een uitgebreide en aangename kennismaking met de Maas en haar problemen en ook de mandenvlechterij of de korverij, zoals ze dat in Stokkem noemen, blijkt een interessant fenomeen. Bij pot en pint in ‘t Uchterhoes proberen we vergeefs de eigenaar te vinden van een dure, wollen colbertjas, achteloos achtergelaten op het kerstfeest van het TISM in 2010. Met dank aan Bèr (organisatie), Mia (foto’s)en Jean-Pierre voor de enthousiaste begeleiding.

Vrijdag 9 december 2011 in de werkplaatsklas van Bvl. Martin (Schrooten) is ook dit jaar weer heel tevreden, omdat tien gepensioneerden bereid willig meewerken in het Bvlproject “Anders dan anderen”. Christ (Bl), Lei (Cy), Giel (Ed), Jan (Ho), Piet (Vg), Bèr (Ts), Gerard (Kn), Jaak (Jk), Jaak (Js) en Theo (Gs) kruipen een gans lesuur in de huid van een leerling en gaan aan het einde van het verhaal met een zelfgemaakte servethouder naar huis. Voor de begeleidende leerlingen een toffe ervaring. Daar mag je zeker van zijn. Dus? Voor herhaling vatbaar!

III. INBLIKKEN Zomernacht

Geselecteerd door Guy (Re), waarvoor dank.

Doe nu eens even die gedachten dicht van je. Denk nu eens liever niet na over morgen. Kijk niet steeds weer die bosrand van gisteren na, bramenplukker die je bent zoals vroeger maar nu. Maak even geen onderscheid tussen een wie en hoezo en de kans op anders. Doe in je hoofd uit die lamp, hoor wat er is, ademt en ritselt, kwaakt in de kikkers. Leef met je lichaam van nachtwind de koelte. Geeuw je een gat in het hart en proef het zo rood als sap van bramen. Wees langzaam door vogels gezongen het wordende licht. Cor Jellema Cor Jellema (1936) debuteerde in 1961 met de bundel Klein gloria en andere gedichten. In 1984 kreeg hij de Herman Gorterprijs, in 1997 de Adriaan Roland Holstpenning. Hij overleed op 19 maart 2003.


Mooi gezegd! De natuur heeft ons twee oren gegeven en één tong, opdat we meer zouden luisteren en minder praten. Zeno Het probleem is dat, als je je bril verloren hebt, je hem moet terugvinden om hem te kunnen zoeken. Gustav Parking Het is niet omdat men in de winter zegt; “Doe de deur dicht, het is koud buiten,” dat het buiten minder koud is als de deur dicht is. Pierre Dac Ambtenaren zijn als boeken in een bibliotheek de hoogst geplaatste zijn deze die het minst tot iets dienen. Georges Clemenceau

Beelden zonder commentaar

Lief zijn voor elkaar! Dieren tonen ons hoe het moet.

Man en vrouw gelijk voor de wet van de aftakeling Het slappe armvlees is het ultieme bewijs van leeftijd Blote armen zijn het tederste stuk van het lichaam, maar blote oude armen zijn vaak te treurig voor woorden. Gesteund door mijn wetenschappelijk verantwoorde voyeurisme, kan ik met zekerheid zeggen dat het vorderen der leeftijd zich openbaart in 1. hangende oogleden, 2. de rimpelende kippennek bij de dunneren onder ons, de ganzennek bij de dikkeren 3. het fijne plooitje ter hoogte van het kaakbeen, net voor het oor 4. de trillende billen en het afhangende gat, de onomkeerbaar zware verzakkingen dus 5. en voor de goede observator, in het slappe armvlees. Arme armen, ooit zo veerkrachtig, ze lijken plots versleten buideltassen. De okselplooi vouwt driedubbel, het armvlees trilt als vanillepudding die al drie dagen in de ijskast staat. Met bovenop een rimpelend velletje. Het slappe armvlees is het ultieme bewijs van leeftijd. Man en vrouw dus toch gelijk voor de wet van de aftakeling. Sport en spel kunnen de tijd verschalken, maar niet stopzetten.


Dames, er komt een moment waarop die blote jurkjes mooier aan de kapstok hangen dan rond uw schouders. Doch treur niet, aan alles valt een mouw te passen. Een klein kapmouwtje volstaat. Een vrouwenarm verdient het om stijlvol ouder te worden. Heb dus mededogen met uw fiere ledematen. Maar ook u, beste man, word waardig “ouw met een mouw” Want een “ouwe” mannenarm in een hip “marcelleke” is van een onnoemelijke tristesse, het is vleesgeworden treurigheid. De pathetiek van de oud geworden jongeling. Mannen en vrouwen, ga op tijd voor de spiegel staan en durf die armrealiteit onder ogen te zien. Span uw spieren, rol ze links, rol ze rechts en kijk! Als de onderkant van uw bovenarm dienst weigert, er slap bij hangt, dan is de tijd van discretie aangebroken. Het zomert en iets mouwloos kan verfrissing brengen in deze hete tijden, maar geloof me: bloot is out en niet alleen voor u. Verhullende kledij belooft op elke leeftijd het paradijs op aarde en vrouwen weten waarom. Mannen en vrouwen, doe wat u wilt, maar wees fier en draag uw lichaam elke dag met trots, want “ Zalig de lijven gehuld in stijl en klasse, zij zullen ons verleiden tot het einde der tijden!” Met dank aan Gerda (Ws)

Aandelen op een andere manier bekeken Op een dag verscheen er een man in een dorp. Hij verklaarde eikels te willen kopen en wilde daar één euro per stuk voor betalen. Omdat er veel eikenbomen in het dorp stonden, begonnen de dorpsgenoten snel eikels te verzamelen. De man kocht een week later duizenden eikels voor een euro per stuk. De man verklaarde dat hij een week later zou terugkomen en twee euro per stuk zou betalen per eikel. Opnieuw begonnen de dorpsgenoten eikels te verzamelen, hoewel er veel minder eikels over waren. De man verscheen een week later, betaalde twee euro per stuk en verklaarde een week later opnieuw te verschijnen en vijf euro per eikel te betalen. De voorraad eikels was vrijwel opgeraakt en de dorpsbewoners zetten alles op alles om maar nieuwe eikels te vinden. Ze vonden er toch nog een paar. De man verscheen precies op tijd een week later, betaalde vijf euro per eikel en verklaarde een week later terug te komen en twintig euro per eikel te betalen. De dorpsbewoners konden echter geen eikels meer vinden. Toen verscheen er een dag later een tweede man met een grote zak eikels op zijn rug. De dorpsbewoners vroegen of ze de eikels van de man konden kopen, maar de man vroeg er 15 euro per stuk voor. De dorpsbewoners verzamelden al het geld dat ze konden vinden. Al het spaargeld dat ze hadden, legden ze bij elkaar en ze kochten de grote zak eikels. Een week later verscheen de man echter niet meer. Ze zagen de man nooit meer. Ze waren al hun geld kwijt en het enige wat er achter bleef was een grote hoeveelheid eikels. En zo... werkt de aandelenmarkt!


Als het jaar kantelt … Wat leert ons het verhaal van feestverlichting, de glitter en glamour van goedbedoelde eindejaarscadeaus, de kerst- en nieuwjaarsfeesten met voldoende drank en voedsel, de boodschap van wereld- en andere leiders met getemperd optimisme? Wat doen we met de bankencrisis, met het tekort aan voedsel en drinkbaar water in ontwikkelingslanden, de normenvervaging, de economische nulgroei, de vergrijzing, de laatste dictatoriale regimes, de georganiseerde criminaliteit … Wat wij nodig hebben is zuurstof als brandstof voor een leven met veel mededogen en respect voor de medemens. Wie zijn aardse voertuig gezond en wel kan oriënteren in de ingewikkelde verkeersstroom van het “hiernumaals” mag zich een gelukkig mens noemen.

voor jezelf en voor je kleine en grote familie

Mia, Bèr, Gerard, Jan, Jerome, Michel, Piet

Om af te ronden Activiteiten van Club 58 – Plus in 2011 Donderdag 20 januari Donderdag 17 februari Dinsdag 15 maart

Tafelen in Mussenburghof Jan van Abroek en Heemkundig Museum Bree Sint-Laurentiuskerk in Bocholt en sporthal

Dinsdag 26 april Vrijdag 20 mei Vrijdag 24 juni Dinsdag 6 september Donderdag 20 oktober Dinsdag 29 november Vrijdag 16 december

Ochtendwandelingen in Gruitrode C- mine in Winterslag- Genk Schutterij Sint-Joris Kaulille Beeldentuin Timmers Houthalen Velda Bedding Opglabbeek De Wissen Dilsen-Stokkem Kerstfeest in het TISM

51 27 24 28 26 25 28 28 31 22 290


Aantal deelnemers van alle activiteiten in één tabel, met de groeten van Lei (Ld)

Enig telwerk zegt ons dat we in 15 werkjaren 148 activiteiten bijeensprokkelen, met een gemiddelde aanwezigheid van 31,5 deelnemers. Hoogst aantal inschrijvingen: 67 in januari 2003 Dieptepunt qua belangstelling : 11 in juni 2010 In 2002 bereiken we het beste jaargemiddelde met liefst 37,6 inschrijvers per activiteit en het laagste jaargemiddelde gaat naar 2010 met 27,8 deelnemers. Over het hele jaar beschouwd meten we in juni de kleinste belangstelling (25,7) , terwijl januari (met 52,7) het best scoort. Heeft dat iets te doen met eten en drinken? Cijfers zijn natuurlijk wat ze zijn, wij weten wel wat belangrijker is!

Aanwezigheden Club 58+ 2006-2011

Ter informatie Alle seniorenkrantjes van 2009, 2010 en 2011 zijn te bekijken op de website van het TISM. Hoe vind je ze? Wel je tikt www.tismbree.be Je komt zo op de startpagina en hier klik je bovenaan in de menubalk op Rand Klik op Club 58-Plus en kijk naar de uitklapmenu’s. Volg de richtlijnen van webmaster Bart (Raets), die we hartelijk danken voor dit extraatje.

Januari 2012  

Januari 2012

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you