Page 1

9052

ZWIJNAARDE MAGAZINE

IN DE BAN VAN DE RING

Een nacht meewerken aan project R4-Zuid

LEEF

WERK

SPEEL

We proeven 25 jaar De Klosse, zoeken studenten in en uit Zwijnaarde en ontdekken HangarBizarre.

Het Technologiepark onthult zijn geheimen: we vonden er naast genetische manipulatie ook een heus dopinglab.

Een blik op de geschiedenis van Zwijnaarde onder begeleiding van de Koninklijke Harmonie.


INHOUD

ONLINE

2 5 0 #9

THE MAKING OF

Scan deze QR-code en ontdek met behulp van onze Instagramaccount hoe dit magazine tot stand kwam. #9052

LEEF GOLF IN BEELD

Een korte fotoreportage vanop de green

KWEEKVIJVER © BQ

19 WERK

09 19 21 15

IN DE BAN VAN DE RING

Een nacht meewerken aan het project R4-Zuid

Bekende DBZ-alumni over hun carrièrewending Deze week Essentiel-modeontwerper Tom Depoortere

WEG VAN DE STEENWEG De Zwijnaardsesteenweg verliest zijn glans

STUDENTEN ONDER DE LOEP Verloren gelopen of bewust in Zwijnaarde op kot?

25 JAAR DE KLOSSE

Dat mag gevierd worden met een interview. En een recept.

25 26 29 30 40

GGO GO?

Alles wat u al wilde weten over genetisch manipuleren , modificeren en de verschillen tussen beiden

DOPINGLAB

Hoe zit het nu eigenlijk met die voetballers en wielrenners?

YOUR TITLE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor. Lorem ipsum dolor sit amet.

Coverfoto: Bart Dhooge

SPEEL

04 14 16

IN HET SPOOR VAN ISABELLA

Het verhaal van een koningin in Zwijnaarde

TOP TRUMPS

Judo en voetbal oog in oog met elkaar. Wie troeft wie af?

IN HARMONIE MET DE MUZIEK

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor. Lorem ipsum dolor sit amet.

© BD

25


In deze eerste editie van ons Zwijnaards wijkmagazine nemen we u mee in een stroom van beelden, dwars doorheen 9052. Gordels vast, armen binnen het voertuig en geniet van de rit!

B

© JD

REDACTIE

IA BD BQ SV

IMMANUEL ABRAHAM

Redactie, eindredactie, hoofdredactie, fotografie

BART DHOOGE

Redactie, fotoredactie, hoofdredactie,, fotografie, artdirector, layout, online content

BARBARA QUATACKER

Redactie, hoofdredactie, fotografie

SIMON VANHAUWAERT

Redactie, eindredactie, hoofdredactie, fotografie

WERKTEN MEE

DA NK U

PERSONEN

Stefaan Van Landuyt, Ann Delbaere, Johan Van Twembeke, Marnic Quatacker, Dirk Van De Walle, Toon Musschoot, Anne Vieaene, Tom Depoortere, Peter Van Eenoo, Katrien Vallaeys

ORGANISATIES

Heemkring Scheldeveld, Private Golf Club, Judoclub, Voetbalclub, Koninklijke Harmonie

BEDRIJVEN

DevGen, DoCoLab, Stad Gent, Mobiliteitsbedrijf Stad Gent, Cloud, De Klosse, Canon, HangarBizarre, SMAK, Avenue L, CityPath

este lezer, Met veel trots stellen wij u de laatste aanwinst voor Zwijnaarde voor: 9052! Nu 2013 voor de deur staat en u net als ons uw voornemens maakt, hebben wij ons reeds voorgenomen u vier maal per jaar te doen ontspannen met een luxueus magazine waarin u het reilen en zeilen van Zwijnaarde kan ontdekken. Wij willen u luxe in de ruimste betekenis van het woord brengen. Wegdromen bij mooie foto’s, interviews met gerenommeerde Zwijnaardenaren, een kijkje achter de schermen van al wat Zwijnaarde zijn inwoners biedt. Zwijnaarde, Suinarda, 9052: een wijk in de schaduw van de stad die het verdient om ook eens in de schijnwerpers te staan. Op ieder moment waar u ook bent zullen er zaken zijn die u opvallen. Wij van 9052 proberen deze zaken te vatten in beelden, woorden, activiteiten en die naar u te brengen. In onze allereerste editie brengen we u onder meer een interview met Tom De Poortere, hoofddesigner van het Belgische topmerk Essentiel en oud-leerling aan Don Bosco. Verder gingen we de kerstsfeer opsnuiven in restaurant ‘De Klosse’, dat in 2013 zijn 25-jarige bestaan viert. Als magazine schuwen we zeker de actuele en zwaardere thema’s niet. Zwijnaarde is het kloppende verkeershart van Gent dat momenteel een zware ingreep ondergaat. Een stand van zaken kan U verder in dit blad lezen. Ook de kleinere verenigingen en wetenschappelijke experten van Zwijnaarde krijgen een plaats in ons blad. Ons doel is om de Zwijnaardse meerwaardezoeker te informeren, ontspannen en te vermaken. We hopen ook dat we daarin geslaagd zijn. Alvast veel leesgenot en namens de hele redactie wensen we u een fantastische eindejaarsperiode.


IN HET SPOOR VAN ISABELLA

Het verhaal van een koningin in Zwijnaarde

I

n de rubriek ‘Suinarda’ werpen we elke editie een blik op een historisch figuur uit Zwijnaarde. Suinarda is de Middelnederlandse naam van Zwijnaarde, wat zo veel als ‘zompig zwin’ betekende. Sinds de middeleeuwen is het terrein al wat droger, maar het is best interessant om te weten wie al die eeuwen geleden deze zoden bewandelde. Voor dit eerste nummer nemen we een kijk in het leven van Isabella van Habsburg, die haar laatste maanden in het kasteel van Zwijnaarde doorbracht. Iedereen die ooit al een geschiedenisboek heeft opengeslaan (of de lessen van meneer Nackaerts op Don Bosco goed gevolgd heeft), weet wel wie Johanna de Waanzinnige was. Een figuur die in de geschiedenis van de Lage Landen flink opviel, niet enkel door haar allerminst flatterende bijnaam maar ook door het feit dat enkele van de meest illustere figuren ooit uit haar nageslacht voortkomen. Sissi, Marie Antoinette en zelfs Leopold II hebben allemaal familiebanden met Juana La Loca. Maar het is haar eigen dochter uit het huwelijk met Filips de Schone die uiteindelijk zou neerstrijken in Zwijnaarde. Door Immi Abraham

Isabella van Habsburg werd geboren op 18 juli 1501 in Brussel. Na de dood van haar man Filips in 1506 stootte Johanna haar kinderen af, om haar laatste dagen door te brengen in een Spaanse isolatiecel avant la lettre waar ze ‘als een kat tegen de muren schuurde’. Compleet mesjogge dus. Isabella, haar broer Karel V en zusjes Maria en Eleonora werden met een strikje afgeleverd aan haar tante Margaretha van Oostenrijk. In Mechelen groeide ze onder streng toezicht van haar tante op. Haar tante en kamermeisjes hielden de arme Isabella argwanend

in de gaten, voor het geval dat ze een beetje te veel op haar moeder zou beginnen te gelijken. Toen ze een keertje als kind koorts had en begon te ijlen, stond het hele Mechelse hof al klaar met een dwangbuis. Telkens wanneer men aan haar mentale gezondheid twijfelde, vroegen ze haar enkele zinnen in het Latijn te vertalen. Die testen doorstond ze steeds met glans, en zo groeide ze in relatieve rust op.

Postorderbruidegom

Tot haar dertiende verjaardag eraan kwam, want toen besloot

© IA

4 | SUINARDA


9052 MAGAZINE | 5 In Zwijnaarde was Isabella het gelukkigst

haar grootvader Maximiliaan van Oostenrijk dat het nu wel welletjes was geweest met het kind uit te hangen: Isabella werd zonder pardon uitgehuwelijkt aan de Deense koning Christaan II. Zus Eleonora was stikjaloers op Isabella, want zij droomde reeds lang van een huwelijk. Zo lang als een prepuberaal meisje daarvan kon dromen, uiteraard. In een dagboekfragment beschreef Isabella het romantische moment waarop het portret van haar toekomstige man aankwam in het hof in Mechelen. Met veel poespas pakte ze het schilderij uit

en staarde ze voor het eerst naar het gelaat van haar toekomstige eega, als een soort enorm traag aangekomen catalogus van Russische postorderbruidegommen. Dat opa Maximiliaan een goede deal gesloten had met het huwelijk bleek algauw uit haar bruidsschat van 250 000 gulden. Christiaan nam haar ook niet uit puur altruïsme als vrouw, het verstandshuwelijk zou hem kostbare handelsbetrekkingen en allianties met de Lage Landen opleveren. Wie zei er nu weer dat romantiek in de middeleeuwen dood

was? Om de jonge Isabella klaar te stomen voor haar nieuwe leven in Scandinavië, werd het meisje door haar strenge Venetiaanse gouvernante gedwongen tot een soort archaïsche make-over. Volgens verscheidene naslagwerken was Isabella enorm tenger van gestalte, zelfs voor een dertienjarige, maar staken de kamermeisjes allerlei vullingen in haar jurken om haar van rondingen te voorzien. Vervolgens moest ze uren in de tuin in de volle zon liggen om haar haren te bleken, met een bedekt gezicht om niet gebruind te zijn zoals het plebs.


© STAM Gent

6 | 9052 MAGAZINE Haar huwelijk was gewoon een zakendeal

Schoonmoederperikelen

Eens klaargestoomd voor het huwelijksleven werd ze naar Kopenhagen verscheept, waar haar 35-jarige man niet bepaald stond te popelen om haar een warme ontvangst aan te bieden. Hij had meer aandacht voor zijn minnares, Duveke. Al zeven jaar hadden zij een stiekeme verhouding en de komst van Isabella zou daar niks aan veranderen. De tienerkoningin kreeg als koninklijke naam ‘Elisabeth’ en moest zich maar onledig houden met kalligrafie, naaiwerk en kinderen baren. Haar eerste zoon werd geboren toen ze nog maar vijftien jaar oud was. Grootvader Maximiliaan probeerde Duveke nog van het hof te verbannen,

maar dat liet Christiaan niet toe. In 1517 stierf Duveke en hoopte Isabella eindelijk haar man voor zich te hebben. Maar dat was buiten schoonmoeder Sigbrit gerekend die haar oogappel Christiaan helemaal inpalmde en steeds meer macht naar zich toe trok. Isabella’s wens om een sprookjeshuwelijk te hebben werd nooit vervuld. Zelfs op nationaal politiek niveau zwaaide moeder Sigbrit de plak. Dat tot groot ongenoegen van het Deense volk, dat zich na maanden gemor eindelijk liet horen in 1520.

Vlucht

Oproer brak uit in het anders zo kalme Denemarken, en culmineerde

in 1520 in een bloedbad in Stockholm, waarbij een hele resem Zweedse politici door Christiaan om het leven gebracht werden. Drie jaar later was er weer een revolutie en moest het koninklijke koppel met Sigbrit en alle bedienden vluchten naar een slot in Lier. Maar ondanks dit alles bleef Christiaan in Vlaanderen controversiële beslissingen maken. Hij hoorde de woorden van Maarten Luther en besloot zich bij zijn volgelingen aan te sluiten. Arme, volgzame Isabella deed dan ook maar hetzelfde ondanks haar diepe katholieke overtuigingen. Ze gaf de hoop op een perfect huwelijk niet op en cijferde zich volledig weg voor haar dubbelhartige Deen.


Heropleving

De winter daalde neer over Vlaanderen en in Lier verslechterde de gezondheid van de toen 24-jarige Isabella. Dokters namen aderlatingen en krabden zich het hoofd maar konden niet ontdekken wat er mis was met haar. Ze schreef in haar dagboek over haar intense haat voor Lier en hoe saai het daar wel was. Tot in 1525 ze van een bevriende abt een uitnodiging kreeg om een poos in zijn lustslot in Zwijnaarde te vertoeven. Een aanbod waar ze niet rap genoeg kon op ingaan. Ze verzamelde haar meest presentabele jonkvrouwen en reed die avond nog met acht koetsen richting Gent. Daar werd ze vorstelijk onthaald door rijen van bedienden met witte handschoenen en kraaknette kraagjes. Isabella leefde in Zwijnaarde enorm op. In brieven bejubelde ze de zachtheid van het tapijt, de zalm op zilveren schalen en het plezier dat haar kinderen beleefden met de paarden in de sneeuw. Koning Christiaan had het ook naar zijn zin en jaagde iedere dag op vers wild. Elisabeth voelde zich eindelijk weer Isabella.

Laatste Kerst

De abt vertelde Isabella en Christiaan dat ze zo lang mochten blijven als ze maar wilden. De jonge koningin keek ernaar uit kerst en nieuwjaar met haar gezin te vieren op het kasteel. Maar begin december werd ze weer ziek en viel ze flauw tijdens een kerkdienst en werd ze naar bed gedragen. Daar bracht ze een aantal weken tussen bewustzijn en koortsachtige slaap door. Op 19 januari 1526 vroeg ze haar kamermeisjes om haar een bad te geven. Toen de bedienden haar wilden afdrogen zeeg ze neer op de badkamervloer en overleed ze. Ze zou nooit gelukkiger worden dan tijdens de dagen die ze in Zwijnaarde doorbracht.

9052 MAGAZINE | 7

© BD

Het verhaal van Isabella leeft voort in haar erfgenamen. Na heel wat speurwerk en uitpluizen van genealogische bronnen hebben we in Brussel enkele kleinkinderen van haar gevonden. In de zestiende graad weliswaar. Twee zussen en een broer, met Björklund als achternaam. Hun Scandinavische roots kunnen ze moeilijk verbergen, maar niemand die weet dat ze deel uitmaken van een van de oudste adellijke dynastieën van Europa. Amélie Björklund heeft een eigen inlijstingszaak, Guillaume werkt als brouwer en Pauline is kinderverpleegkundige. Dat de overgrootvader van hun grootmoeder Leopold II van België was lijkt onwaarschijnlijk, maar het is de waarheid. De Björklunds leven op eenvoudige wijze en draaien zelfbewust niet mee in de wereld van de Brusselse haute bourgeoisie. Ze zijn zo vastbesloten om niet te teren op hun stamboom dat ze sinds kort besloten hebben geen interviews meer te geven om hun kinderen op een zo normaal mogelijke wijze te kunnen opvoeden.

© IA


8 | 9052 MAGAZINE

15 zoveel werfzones zijn er

24 maanden lang, van maart 2012 tot maart 2014 als alles goed verloopt

IN BAN V DE R

Een nacht meewerken aa


9052 MAGAZINE | 9 COMPLEX Van het autoverkeer gescheiden fietspaden, -tunnels en –bruggen zorgen ervoor dat ook fietsers vlot en veilig hun bestemming bereiken.

N DE VAN RING

an project R4-Zuid

Tekst & foto’s: Bart Dhooge

D

e kans is groot dat u het nooit anders heeft geweten; rond ’n uur of vier begint in en rond Zwijnaarde de ellende. Iedereen blijkt op hetzelfde moment de weg op te willen. Ouders die hun kinderen wanhopig uit de Don Boscocampus proberen te evacueren. West-Vlamingen met de auto tot de nok gevuld met Zweedse interieurhebbedingen die Gent-centrum intrekken om het kot van dochterlief aantrekkelijker te maken voor potentiële aanhouders. Werknemers van Coca-Cola die na hun dagshift de warmte van de thuishaard willen opzoeken… Oorzaak van dit alles is de ringweg rond Gent die er eigenlijk geen is. Waar meneer pastoor de symboliek van oneindigheid van de ring benadrukt bij het ja-woord, is dit exemplaar allesbehalve oneindig. Meer nog, de ring ‘rond’ Gent is niet rond. Maar daar komt verandering in.

De plannen voor de bouw van een ringweg dateren al van de jaren 50, de aanleg gebeurde pas veel later

Geschiedenis

Hoewel de plannen voor de bouw van een ringweg rond Gent reeds dateren van de jaren 50, gebeurde de aanleg ervan pas veel later. Bij het graven van de Ringvaart werd oorspronkelijk gedacht aan een weginfrastructuur met twee dubbele rijstroken aan de binnenoever van het kanaal. Echter waren de bruggen over de Ringvaart niet voorzien op een brede snelweg, zodat voor een oplossing met een weg langs beide kanten van de de kersverse waterweg gekozen werd. Ondertussen geraakte ook heel wat ruimte in de nabijheid van de Ringvaart bebouwd, wat op veel plaatsen resulteerde in te korte of te bochtige in- en uitvoegstroken, voornamelijk dan aan de binnenring. Reken daarbij het steeds toenemende verkeer en men was al snel genoodzaakt de maximale snelheid van 120 naar 90 km/u terug te dringen. Het oostelijk deel – van de E40 naar de Kennedylaan – werd van meet af aan als autosnelweg aangelegd en eind jaren 70 opengesteld. Het enige wat dus nog ontbreekt aan de buitenring is de verbinding tussen Zwijnaarde en Merelbeke. Voorlopig nog, that is.


10 | 9052 MAGAZINE Dat deze laatste fase wat overlast met zich meebrengt voor de inwoners van de betrokken gemeenten valt niet te ontkennen. Maar die tijdelijke ongemakken verbleken in het niets tegenover de voordelen van zo’n nieuw complex. Ilse Bortels van het Mobiliteitsbedrijf Stad Gent werpt een licht op wat deze veranderingen concreet zullen betekenen voor Zwijnaarde.

Ontlasting

Bortels: “In eerste instantie is het sluiten van de buitenring in wijzerzin een essentieel element in het hogere wegennet. De R4 vormt namelijk de verbinding tussen de E34 (Kust – Zelzate – Antwerpen) en de E40, en is tevens de ontsluiting van de Gentse Haven. Zolang deze doorkoppeling niet bestaat, rijdt dit verkeer grotendeels via Zwijnaarde en Merelbeke naar de oprit van de E40 in Merelbeke, met heel wat lokale overlast tot gevolg. Door de nieuwe aansluiting zal een deel van het verkeer op de E40 tussen Zwijnaarde en The Loop (Flanders Expo) afgeleid worden naar de R4. De wisselaar E40-R4 in Merelbeke wordt bovendien een stuk veiliger. Ook het UZ en haar omgeving zal via de vernieuwde afrit nr. 9 van de E17 beter bereikbaar zijn. In Zwijnaarde zal deze sluiting voornamelijk het lokale wegennet ontlasten. Zowel het doorgaand verkeer richting Brussel als het verkeer naar Merelbeke zal dan een sneller en vlotter alternatief vinden in de vernieuwde ring. Bovendien zal deze doortrekking ook voor een reductie van het zwaar verkeer door Zwijnaarde zorgen, aangezien de bedrijventerreinen Klaartestraat en Domo (Zwijnaarde II en III) dan een rechtstreekse ontsluiting op de R4 zullen hebben, en deze (vracht)wagens niet meer door het centrum zullen moeten rijden.”

NR. 3

Eenzaam en alleen blijft het huis met nummer 3 staan, binnenkort gevangen tussen de E40 langs achter en de R4 en Ringvaart vooraan.


9052 MAGAZINE | 11 COCA-COLA

Een aparte ontsluiting aan de achterzijde zorgt dat de Coca-Colaparade binnenkort naast het Arteveldestadion de R4 op kan

Tewerkstelling

Bortels: “Qua economische ontwikkelingen is de uitbouw van het bedrijventerrein ‘Eilandje Zwijnaarde’ (Zwijnaarde I) gekoppeld aan de ontsluiting vanop de R4. Pas als die aansluiting in orde is, kan dat bedrijventerrein ontwikkeld worden. Dat zal voor heel wat extra tewerkstelling in Zwijnaarde zorgen. Van de handelaars in Zwijnaarde heb ik eigenlijk nog niet veel signalen ontvangen met betrekking tot de vernieuwingen. Mensen die absoluut langs een bepaalde winkel in Zwijnaarde willen rijden zullen dit nog steeds kunnen doen. De handelaars hebben eerder schrik van de verplaatsing van heel wat parkeerplaatsen door de werken in de Heerweg-Noord. Daar geldt nu namelijk langsparkeren en zal uiteindelijk gewijzigd worden in geclusterd parkeren op 3 terreinen.”

Veiligheid

Bortels: “De impact op het sluipverkeer en de doorstroming zal zeker positief zijn. Zwijnaarde wordt momenteel zwaar belast, en dat zal verminderen. Voor de fietsers is deze doortrekking ook positief, aangezien er veilige fietsinfrastructuur zal bijkomen, ondermeer door de plaatsing van enkele van het

autoverkeer gescheiden fietspaden, -tunnels en –bruggen. Deze zorgen ervoor dat ook fietsers vlot en veilig hun bestemming bereiken. Daarnaast staan er nog enkele grote werken op stapel in Zwijnaarde, zoals de doortrekking van tramlijn 2 over de Heerweg Noord en een stukje Zuid, ook daar gekoppeld aan de aanleg van nieuwe fietspaden. De Parkbosomgeving en Don Bosco zullen kunnen profiteren van de aanleg van de Parkbosbruggen, waardoor er ook aan deze zijde een veiliger fietsverbinding zal bijkomen. Hoe minder doorgaand verkeer, hoe veiliger de omgeving wordt voor alle gebruikers. De sporthal Hekers en het ontmoetingscentrum Melac voorzien alvast een veel grotere toeloop van fietsers en plannen naast de huidige verbouwingen ook een flinke uitbreiding van hun aantal fietsenstallingen. Ook dit zijn uiteindelijk zaken die indirect met de verbetering van de verkeerssituatie in Zwijnaarde te maken hebben. Het hele verhaal is dus wel wat ruimer dan de R4 alleen.”

Comfort

Bortels: “Veel bewoners zijn zeer tevreden dat er minder verkeer doorheen Zwijnaarde zal komen,

maar vrezen zelf ook wat comfort in rijroutes te moeten inleveren. Momenteel heeft Zwijnaarde twee aansluitingen met de R4: een aan de Oudenaardsesteenweg en een kleinere aftakking aan de Zwijnaardsesteenweg, de afrit aan de autokeuring. Deze laatste zal echter worden gesloten, aangezien in het Streefbeeld voor de R4 beslist is dat elke deelgemeente van Gent slechts één aankoppeling mag hebben. Een aantal inwoners dat nu gebruik maakt van de op- en afrit aan de Zwijnaardsesteenweg zal in de toekomst via de Oudenaardsesteenweg naar de R4 moeten rijden. Zij vrezen – niet geheel onterecht – de huidige verkeersdrukte aan het rond punt tussen het Technologiepark en Don Bosco. Hier is het Vlaams Gewest aan het onderzoeken of het bestaande Technologiepark ook rechtstreeks op de R4 zou kunnen aangesloten worden, naar analogie met de andere bedrijventerreinen in Zwijnaarde. Daardoor zou dit rondpunt behoorlijk ontlast worden en er weer ruimte vrijkomen voor de lokale gebruikers. Voorlopig bestaat de afrit enkel nog in functie van het bedrijventerrein Klaartestraat, maar hier komt een oplossing voor met een nieuwe verbindingsweg. Aan de overzijde dient de afrit voor CocaCola, maar dat moet een nieuwe ontsluiting aan de achterzijde krijgen. Zo kunnen zij naast het nieuwe Arteveldestadion de R4 bereiken. De huidige afrit ligt trouwens veel te dicht bij de nieuwe bypass van de E17 die recent geopend is. De weefstroken tussen die beide zijn wel erg kort dus deze situatie blijft best niet te lang bestaan. We moeten er echter wel rekening mee houden dat dit eindplaatje nog niet onmiddellijk zal gerealiseerd zijn; dat vergt nog een aantal jaar werk.”


12 | 9052 MAGAZINE

5 aantal vierkante kilometer waarover de werken verspreid zijn

90.000.000 kostprijs in euro voor het sluiten van de ‘missing link’


9052 MAGAZINE | 13

7 maximum aantal actieve werven tegelijkertijd

IN DE BAN VAN PAALDANSEN

n 2014 zou dit hele huzarenstuk afgerond moeten zijn. Op sommige plaatsen mag dat al realistischer lijken dan op anderen. Waar vroeger het Sintelstort was staat nu… Wel, nog steeds niet bijster veel. De basis van heel het nieuwe open afrittencomplex zit namelijk grotendeels verstopt onder de grond.

I

Dagelijks voeren hier meer dan 100 vrachtwagens bijna 2000m3 aarde aan

Het is vijf uur ’s ochtends en de regen heeft net het landschap rondom grondig hertekend. Het oude stort ligt ingesloten de verkeerswisselaar door de E40 met de E17 aan de ene kant en de Ringvaart en het Scheldekanaal aan de andere. Aan de overkant wordt het lang door rechtszaken geplaagde Arteveldestadion van de ploeg in blauw en wit verlicht door vier wel heel uit de kluiten gewassen xenonschijnwerpers. Het is wachten tot wanneer projectverantwoordelijke Bart Crombez van het Agentschap Wegen en Verkeer komt aangereden. Zijn auto onherkenbaar verminkt door

de modderige wegen die de gigantische bouwwerven met elkaar verbinden en gewapend met fluohesje, helm en dossiermap ruilt hij zijn schoenen in voor werklaarzen. “Ogenblikje, ik kom zo terug.” Hij overlegt kort met enkele collega’s vooraleer hij zijn beloofde uitleg over het technische hoogstandje uit de doeken doet. “Midden maart zijn we hier gestart met de ophoging van het oude stort. Sindsdien rijden er dagelijks meer dan 100 vrachtwagens over en weer om aarde aan te voeren, goed voor een kleine 2000m³ per dag. Zo wordt deze plek verhoogd om de onderliggende grond genoeg te verstevigen dat ze de nieuwe op- en afritten van de R4 kan dragen. Die grond is te zanderig. Het sintelstort was in de jaren ’70 en ’80 een oude zandwinningsput als stort dienst deed voor sintels afkomstig van de huisvuilverbrandingsinstallatie hier wat verderop. Het stort is al grotendeels afgedekt door de stad Gent, maar voor alle zekerheid zorgen wij samen met de Vlaamse afvalstoffenmaatschappij OVAM extra, veilige dichting. Alles wordt zorgvuldig ingekapseld, waardoor er geen verontreinigingen vrij kunnen komen. Nooit.” Toch wordt het Sintelstort voor, tijdens en na de werken van dichtbij opgevolgd. “Uiteindelijk zal het complex gaan steunen op een betonnen plaat die rust op meer dan 1200 palen. Een moeilijk maar erg belangrijk werk. Dankzij een ingewikkeld netwerk van palen bekomen we bijkomende draagkracht om de wegconstructie netjes op haar plaats te houden zodat ze niet gaat ‘dansen’. Als alles volgens plan verloopt, zouden we midden mei kunnen starten met het plaatsen van de vloer zelf.”


14 | DE VERENIGING

Twee Zwijnaardse verenigingen oog in oog met elkaars sterktes en zwaktes. Wie troeft wie af?

Door Simon Vanhauwaert

I

n deze editie van 9052 vergelijken we

de Judoclub met de Voetbalclub. Twee clubs, twee sporten die zeer van

elkaar verschillen, met elk hun eigen karakter. Voor de Judoclub praat hoofdtrainer Marnix Van

De Kauter, en voor de VC is dat afgevaardigde Ronny Raveel.

?

Wanneer is de club ontstaan?

?

Hoeveel leden telt de club?

?

Wie is er de hoofdtrainer?

?

Waar haalt de club zijn budget vandaan?

R

onny Raveel: “De club is opgericht in 1947.”

E

r zijn zo’n 200 leden aangesloten. Daar zitten ook bestuursmensen, afgevaardigden en trainers bij. Dit seizoen zijn we gestart met tien ploegen: U7, U8, U9, U11, U13, U15, U17, twee belofteploegen en de eerste ploeg. Vroeger stond die ploegen bekend als de duiveltjes, miniemen, enzovoort.

W © BD

e hebben enkele weken geleden onze trainer moeten ontslaan door de tegenvallende resultaten. De trainer kon daar misschien ook niet aan doen, maar wordt dan natuurlijk verantwoordelijk gesteld voor die slechte resultaten. Het interim-duo David Morel en Cliff Matthijs zal op post blijven tot Nieuwjaar.

?

W

Hoe gaat de club om met de jeugd?

ij hebben een jeugdwerking waarbij bepaalde mensen zich de jeugd wat meer aanbelangen. Die mensen zoeken dan ook voor de jeugdploegen de sponsoring. De VC ondertekende ook een Panathlon-verklaring waarmee het de verbintenis aanging om een goede jeugdwerking te hebben, en waarmee we duidelijk maken dat we de rechten van het kind respecteren.

I

edereen moet lidgeld betalen. De afgevaardigden natuurlijk niet, maar de spelers wel. De jongere spelers moeten minder betalen dan de oudere. De jongsten komen ook maar één keer per week trainen. De oudere trainen meestal twee per week, dus zijn moeten sowieso wat meer lidgeld betalen. De jeugdspelers die twee keer per week trainen, moeten 175 euro betalen. De jeugdspelers die maar één keer per week moeten trainen, betalen 150 euro per seizoen. Daarnaast hangen er zowel naast het veld als in de cafetaria borden met sponsors. Ook in ons boekje kunnen mensen sponsorruimte aankopen.


9052 MAGAZINE | 15

?

Wanneer is de club ontstaan?

?

Hoeveel leden telt de club?

?

Wie is er de hoofdtrainer?

?

Waar haalt de club zijn budget vandaan?

M

arnix Van De Kauter: “De club is ontstaan in 1974 en is opgericht door Etienne Bracke en Willy Verdonck. Het is door de jaren heen stilaan overgenomen. In 1997 kwam er uiteindelijk een nieuw bestuur.”

O

p dit moment zijn er ongeveer 50 leden ingeschreven. Het aantal leden stijgt en daalt soms. In de jaren ’90 was er veel media-aandacht door het succes van het Belgische judo, en dus zagen wij ons ledenaantal ook stijgen. Nu is ons ledenaantal alweer wat gedaald. Het verloopt dus een beetje volgens een golfbeweging.

O D

© BD

p dit moment zijn er zes leden die een trainersdiploma hebben. Vooraleer je trainer kunt worden, moet je eerst een zwarte gordel (1ste DAN) behalen via een praktisch examen. Dan pas kun je een trainersdiploma behalen.

e Stad Gent subsidieert ons als erkende club. Elk jaar moet het clublid lidgeld betalen. Dit bedraagt bij ons 130 euro. We mogen zeggen dat we één van de goedkoopste clubs zijn qua lidgeld. In die 130 euro zit natuurlijk ook 37 euro aan vergunningsgeld dat voor de Vlaamse Judofederatie bestemd is. De leden kunnen bij ons ook hun judopak kopen voor 35 euro. Dit is een goedkopere optie dan de dure sportwinkels. Daarnaast proberen we als vzw geld in het laatje te brengen door sponsorruimte aan te bieden op onze website. Elk jaar is er ook een clubfeest voor de leden, met een tombola.

?

W

e waren dit seizoen begonnen met een gezonde ambitie nadat we vorig jaar van tweede naar derde provinciale zijn gedegradeerd. De resultaten vielen in het begin van het seizoen wat tegen, maar de laatste weken boeken we opnieuw goeie resultaten.

?

Hoe gaat de club om met de jeugd?

D

e trainingen vinden op maandag en donderdag plaats. Voor de jeugd is er telkens een aparte training voorzien. De scheidingslijn tussen de jeugd en de oudere groep schommelt rond de 14 jaar, al moet dit niet strikt genomen worden omdat sommige jongere leden op die leeftijd fysiek of mentaal al rijper zijn dan andere.

Hoe zit het met de competitie?

H

?

ier in Zwijnaarde proberen we ons te concentreren op het technische aspect van de sport. Er zijn veel andere clubs die zich vooral concentreren op het competitieve, en dus op training voortdurend werken op wedstrijdgebied. Wij vinden echter dat de judosport draait om details, en dus moet de nadruk gelegd worden op de technische aspecten. Als er leden van ons zijn die willen deelnemen aan een toernooi, dan proberen we hen op dat moment toch voor te bereiden op die competitie door kleine wedstrijdjes te organiseren. Op de wedstrijddag zelf © SVbegeleiden we hen met een clubcoach.


HARMONIE MET DE MUZIEK

was dat de vorige voorzitter ondervoorzitter werd. Mijn vader is ook nog voorzitter van de harmonie Elke editie keert ‘In de kijker’ terug en plaats telkens geweest dus ik ben er al van kindsaf de spotlight op een vereniging. Soms een jonge in betrokken. Het zit een hond, soms een gevestigde waarde, altijd de beetje in mijn bloed om moeite om even over de schouder mee te kijken. mij daarvoor in te zetten. Als voorzitter organiseer ik Door Simon Vanhauwaert veel en neem ik altijd de eindverantwoordelijkheid e Koninklijke op mij. Ik probeer om de Onze mooiste Harmonie van mensen samen te houden. periodes beleven Zwijnaarde Alles moet een beetje bestaat 140 in de gaten gehouden we steevast in de jaar. Zonder worden. Naast mezelf en de aanloop naar of een goede organisatie en ondervoorzitter is er ook nog een goede werking zou de na afloop van een een uitstekende secretaresse harmonie al lang uitgespeeld en een goed bestuur.” evenement zijn. Hoornspeelster Katrien Vallaeys is een fiere voorzitster: Koninklijke Harmonie. Voor ik GOEDE SFEER “De sfeer is zeer goed binnen voorzitster werd, was ik ook Kunt u een getal plakken op het deze ruime groep.” al 26 jaar ondervoorzitster. aantal leden van de harmonie? Wat is uw taak binnen de Ik heb er heel lang over Vallaeys: “In de muziekschool Koninklijke Harmonie? nagedacht vooraleer ik zijn er zo’n 40 leden. Het Katrien Vallaeys: “Ik ben al instemde. Mijn voorwaarde jeugdorkest bestaat uit 20 twee jaar voorzitster van de om voorzitster te worden, muzikanten en de harmonie

D

© KH

16 | IN DE KIJKER

LACHEN

Op verbroederingsweekend naar Oostenrijk leerden we elkaar op een plezante manier kennen.


9052 MAGAZINE | 17 zelf uit ongeveer 45 vaste muzikanten. De harmonie hangt wel zeer goed aan mekaar. De sfeer is zeer goed binnen deze toch wel ruime groep.” Is er een verbondenheid tussen verschillende harmonieën? Vallaeys: “De verschillende harmonieën van OostVlaanderen hangen samen via de Vlaamse amateurmuziekorganisatie VLAMO. Dus als we bijvoorbeeld voor een concert iemand nodig hebben die de gong kan bespelen, kunnen we altijd terecht bij een andere harmonie. We maken ook een beetje deel uit van een parochiale vereniging, waar verschillende verenigingen van Zwijnaarde lid van zijn. Die verenigingen organiseren vaak samen iets of helpen elkaar bij evenementen.”

JONG

Het soms oubollige imago van een harmonie weerhoudt jongeren er niet van zich aan te sluiten bij ons.

© KH

KOUD

Met de winterdagen voor de deur kan het in grote kerkgebouwen best koud zijn tussen de nummers in.

AFZIEN

© KH

In de bergen was het nog extra zwaar om een hele dag met de drum aan mijn schouders rond te lopen.

© KH Waar komt het budget van de harmonie vandaan? Vallaeys: “Het geld komt gedeeltelijk van de verschillende evenementen die we organiseren. Maar we krijgen ook een kleine subsidie van de provincie. Dat moeten we wel verdienen door elke vier jaar te bewijzen dat we een bepaalde subsidie waard zijn door twee muziekstukken te spelen voor een jury. De leden van onze harmonie moeten geen

lidgeld betalen. De harmonie betaalt ook de verzekeringen van de muzikanten. Ook kunnen de muzikanten een instrument gebruiken van de harmonie. Ze moeten dus niet noodzakelijk een eigen instrument hebben of aankopen.”


Waar gaat het budget dan naartoe? Vallaeys: “Qua uitgaven hebben we een vast lokaal waar we natuurlijk moeten betalen voor de verwarming en de elektriciteit. We moeten soms nieuwe instrumenten of uniformen aankopen. Onze dirigent Simon Haspeslagh moet ook betaald worden, natuurlijk. Onze harmonie dirigeren, is voor hem een bijverdienste. Het grootste deel van ons budget gaat naar onze muziekschool waar we jongeren opleiden. Als je als harmonie wilt blijven bestaan, moet je zorgen dat er een jeugdige doorstroming is. In de muziekschool wordt er wel inschrijvingsgeld betaald, en kunnen ze een instrument tegen een zeer lage prijs huren. Uiteindelijk kunnen de jongeren dan de overstap maken naar het jeugdorkest.” DE ACTIVITEITEN Welke jaarlijkse gebeurtenissen zijn er zoal? Vallaeys: “Omdat we dit jaar 140 jaar bestaan, hebben we in de Gentse plantentuin een ‘Harmonie in Concert’ gegeven. We hebben ook een tentoonstelling gegeven genaamd ‘Harmonie in beeld’ waarin we met foto’s onze geschiedenis wilden weergeven. We starten het jaar altijd met een nieuwjaarsconcert dat plaatsvindt in de SintNiklaaskerk in Zwijnaarde. Daar zijn we op dit moment al volop mee bezig. In mei organiseren we altijd ons palingfestijn. Dat dient

voornamelijk om wat geld in te zamelen voor onze harmonie. Daarnaast spelen we in opdracht van de stad Gent in de zomer op de Kouterconcerten. In juni zijn er de Zwijntjesfeesten waar we ook altijd spelen. De laatste dag van augustus geven we een tuinfeest waar we dan ook een aperitiefconcert geven. In september is er dan ook het pastorieconcert. Onlangs hebben we ook onze jaarlijkse Halloweentocht gedaan. Dat dient ook om wat geld in te zamelen. Er zijn dus wel enkele jaarlijks terugkerende activiteiten, maar telkens zijn er ook bijkomende zaken. Zo zijn we dit jaar vijf dagen op reis geweest naar Oostenrijk, omdat wij verbroederen met Oostenrijkse harmonie. Eerst zijn we naar Salzburg geweest, de muziekstad en ook de stad van Mozart. Daarna zijn we naar het dorp en de harmonie gegaan waar wij mee verbroederen.” Wat is de grootste eer die de

© KH

18 | 9052 MAGAZINE

GAST

Onze dirigent kan best wel grappig uit de hoek komen. Tijdens het laatste concert kwam hij verkleed op.

THUIS

Ons repititielokaal, daar voelen we ons echt thuis met onze instrumenten. Meer nog dan in onze eigen living.

harmonie als eens te beurt is gevallen?

Vallaeys: “In de jaren ’50 zijn wij een Koninklijke Harmonie geworden. We zijn ook de tweede oudste vereniging van Zwijnaarde, na de mutualiteit. Maar echt een gebeurtenis die eruit springt, kan ik niet zeggen. Het is altijd naar aanleiding van een evenement of door een evenement dat we een mooie periode beleven.” © SV


TECHNOLOGIE | 19

GO FOR GGO?

Door Barbara Quatacker

I

In het kloppende hart van het Zwijnaardse

Technologiepark vinden we biotechnologiegigant DevGen. Een agrobiotechnologisch bedrijf dat zich enerzijds bezighoudt met het ontwikkelen van verbeterde variëteiten rijst-, maïs- en tarwezaden en anderzijds gewasbescherming ontwikkelt om ongedierte, ziekten en omgevingsfactoren de kiem te smoren. Biotechnologie heeft vaak een negatieve connotatie omdat heel

wat organisaties zoals Greenpeace grootschalige protestacties voeren tegen de zogenaamde genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s) en hybride zaden, maar volgens Tom Musschoot, Communication & Investor Relations Manager bij DevGen, mogen we het belang van ggo’s niet onderschatten. ‘Ze verbeteren de productiviteit van de gewassen. Dat zorgt voor meer opbrengst, meer oogst, betere bestendigheid tegen ziektes en insecten. Een win-winsituatie dus.’ Wel mogen we volgens Musschoot niet spreken van een wondermiddel tegen honger in de wereld.

© BQ

De wintermaanden staan niet enkel gelijk aan lange donkere dagen maar ook voor gezellig tafelen met al wie ons dierbaar is. Maar niet overal ter wereld is dat een evidentie.

RESEARCH

Veel onderzoek vloeit voort vanuit de vraag van de markt, maar overheidsregulering is een must.

RIJST

Deze genetisch gemodificeerde rijstplanten kunnen op termijn wereldhonger verhelpen.

‘Ggo’s zullen altijd moeten passen binnen een breder kader van hongerbestrijding door de overheid. Maar op termijn zullen ze wel een essentiële component van hongerbestrijding kunnen worden.’ Afgelopen jaren deed er zich in Azië een bevolkingsexplosie voor. Maar de hoeveelheid grond neemt niet meer toe, dus moet er op hetzelfde stukje

Vandaag kunnen we nog zonder ggo’s, maar morgen niet meer land meer voedsel verbouwd worden en volgens Musschoot kunnen ggo’s bijdragen om die productiviteitsstijgingen te verwezenlijken.

© BQ


Ggo’s zullen altijd moeten passen binnen een breder kader van hongerbestrijding door de overheid De gewasbeschermingtechnologie verkopen ze wereldwijd aan corporate partners en de rijstzaden brengen ze onder hun eigen merk in India en Zuidoost-Azië op de markt. DevGen richt zich dus op de technologie voor de Aziatische landbouw. In India werken ze met ongeveer 600 verdelers en zijn de DevGenproducten in 20.000 winkels te vinden.’In totaal planten ongeveer 1,5 miljoen Indiase boeren Zwijnaardse zaden, wat heel veel is. Maar we moeten er rekening mee houden dat er in India 600 miljoen mensen actief zijn in de landbouwsector, waarvan de meeste boer zijn. The sky is the limit.’, aldus Toon Musschoot,

soja genetisch gemodificeerd is. ‘Op termijn zal Europa wel inzien dat ggo’s onmisbaar zijn en zullen ze algemeen aanvaard worden, daar geloof ik persoonlijk in.’ Het proces van een genetisch gemodificeerd of een hybride zaadje begint in de labo’s in Zwijnaarde. ‘Onze wetenschappers kijken na welke eigenschap bij een rijstplant verbeterd kan worden. Als er bijvoorbeeld nood is aan minder water gaan onze onderzoekers kijken welk gen er verantwoordelijk is aan de tolerantie aan droogte. Dat gen wordt dan vervolgens geïntegreerd in de plant en uitvoerig onderzocht via proeven.’ De ontwikkeling van ggo’s zijn heel strikt gereglementeerd maar DevGen produceert voorlopig enkel hybride zaden en dus geen genetisch Proces van lange adem gemodificeerde zaden. ‘Wel zijn we ‘Vandaag kunnen we nog zonder daar volop onderzoek naar aan het ggo’s, maar morgen niet meer’, doen, maar de ontwikkeling van zegt Musschoot. Europa staat nog nieuwe technologieën kan tot 10 jaar steeds sceptisch tegenover het in beslag nemen.’ gebruik van ggo’s en hybride zaden Technologiepark in tegenstelling tot de Verenigende Zoals iedereen weet is het Staten waar 90% van de maïs en Technologiepark opgericht door de

© BQ

20 | 9052 MAGAZINE

Gentse Universiteit in samenwerking met de Stad Gent. DevGen is er al sinds 1997 aanwezig maar ze liggen niet aan de basis van het park. Zwijnaarde is een strategische locatie voor het bedrijf. ‘Zo zitten de topwetenschappers van het VIB naast de deur en de hoogopgeleide studenten biotechnologie van de Ugent kunnen hier terecht. Ook kan het Technologiepark op veel buitenlandse aandacht rekenen door zijn reputatie en centrale ligging tussen Brussel en Antwerpen.’ Nu de overname door het de Zwitserse multinational Syngenta zo goed als rond is rijst de vraag wat er met de biotechreus gaat gebeuren. ‘Voorlopig blijft alles zoals het is, er zijn geen onmiddellijke plannen om Zwijnaarde te verlaten. Alle werknemers wachten in spanning af wat de toekomst zal brengen’, aldus Musschoot.


9052 MAGAZINE | 21

KLOPPEND HART VAN DE DOPINGBESTRIJDING

In het Technologiepark van Zwijnaarde, kun je naast DevGen, Texaco, Bayer en andere bedrijven die er gevestigd zijn ook hét dopinglab van de Benelux vinden. Docolab en het hoofd van het dopinglab Peter Van Eenoo strijden er dag na dag voor een cleanere sport. “Ik geloof in een sport waarin we de doping kunnen minimaliseren.” Door Simon Vanhauwaert

H

Hoe langt bestaat het dopinglab al? Peter Van Eenoo: “Ons lab is samen met het lab van Santiago de Chile en het lab van Keulen het oudste van de wereld. Het lab is zelfs ouder dan de twee andere want het is in 1965 al met dopingcontroles begonnen. Binnen de paardensport weliswaar. Sinds 1973 controleert het dopinglab ook stalen uit de humane sport.” Wat zijn de taken van het dopinglab? Van Eenoo: “Het dopinglab is verbonden met de Universiteit Gent. Onze taken bestaan voornamelijk uit onderzoeken doen, nieuwe opsporingsmethodes ontwikkelen, kijken hoe dopingstoffen gewisseld worden in het lichaam en kijken wat er op de dopingmarkt verschijnt. We hebben ook een dienstverlenende taak, waarbij we stalen van nationale en internationale organisaties analyseren en rapporteren. Ikzelf geef ook nog les aan de universiteit en moet mij regelmatig mengen in het publieke debat.” STALEN Kunt u een cijfer plakken op het aantal testen dat hier jaarlijks gebeurt? Van Eenoo: “Dat hangt af van jaar tot jaar. Op dit moment zitten wij jaarlijks rond de 6.000

© SV gecontroleerde stalen. Dit jaar zullen we echter net onder die 6.000 blijven, wat te maken heeft met de economische crisis.” Uit welke sporten komen de dopingstalen naar hier? Van Eenoo: “De dopingstalen komen vanuit alle sporten. Je kunt het zo gek niet bedenken, of het is hier gecontroleerd. Stalen uit de schaaksport bijvoorbeeld. Het kan ook gaan om amateursporten. Vanaf dat er competitie mee gemoeid is, en er dus iets te winnen valt, kan er gecontroleerd worden. De frequentie van het aantal dopingcontroles kan wel schommelen van sport tot sport. Wielrennen wordt in de Benelux waarschijnlijk het strengst gecontroleerd.” Is er een soort van beroepsgeheim? Van Eenoo: “Er is een heel strikt

beroepsgeheim. Hier komen ook enkel anonieme stalen binnen. Wij weten nooit met wiens stalen we bezig zijn. Mochten we dat wel te weten komen, dan mogen wij daar geen verdere commentaar op geven als de zaak nog loopt. Eens een zaak afgesloten is, kunnen we wel commentaar geven. Het is vaak vanuit de pers dat we te weten komen van wie een positieve plas was.” BOSWACHTER Vindt u dat er een te zware focus is op het wielrennen als het over doping gaat?

Van Eenoo: “Vanuit de media is het inderdaad zo dat het wielrennen vaak in verband wordt gebracht met doping. Je kunt geen artikel over wielrennen lezen zonder dat er naar doping wordt verwezen, wat je dan weer niet ziet als het over voetbal gaat. Terwijl wij kunnen aantonen dat er zich procentueel evenveel wielrenners doperen als andere beroepssporters.” Hoe hard is de dopingbestrijding veranderd in de laatste twintig jaar? Van Eenoo: “Die is op verschillende vlakken zeer veel veranderd. Er zijn veranderingen gebeurd op technologisch vlak, maar ook op het vlak van substanties die we moeten opsporen. Er zijn de laatste jaren zeer veel nieuwe


22 | 9052 MAGAZINE producten bijgekomen. Enerzijds geneesmiddelen die uit de biotechindustrie komen zoals EPO en groeihormonen, en dus niet meer de synthetische producten zoals amfetamines of spierversterkers. Wij moeten voor deze middelen op zoek gaan naar biomedische methodes om ze te kunnen opsporen. Alles is ook veel meer geprofessionaliseerd. We staan, voor de klassieke dopingmiddelen, verder dan ooit tevoren en kunnen kleine hoeveelheden detecteren. Er is ook een mentaliteitskentering gekomen binnen de dopinglabo’s. Waar we vroeger als boswachter de stroper achterna liepen, staan we de stroper nu soms op te wachten. Af en toe hebben we een methode ontwikkeld voor een product die nog niet op de markt is, maar waarvan we weten dat het er wel

Procentueel doperen zich evenveel wielrenners als andere beroepssporters gehad om iets te gaan bekijken.” Zijn er in de dopingbestrijding zaken die u schokken? Van Eenoo: “Waar ik zeer over geschokt ben, zijn de risico’s die sporters nemen. Bijvoorbeeld als ik hoor dat er producten gebruikt worden die nog niet getest zijn op mensen. Je moet ervan uitgaan dat het potentieel risico enorm is. Ook als ik hoor hoe bij bloeddoping het bloed bewaard wordt tussen de afname en het terug inspuiten. Het risico op bloedvergiftiging is bij zulke dopingpraktijken immens groot. Dat mensen dat doen voor een beetje eer en geld begrijp ik niet. Ik zie ook dat het voorkomt bij

aan zit te komen. Vroeger werd het altijd eerst gebruikt en gingen we dan pas een methode ontwikkelen.” EER EN GELD Er waren dit jaar enkele afgevaardigden van dit dopinglab op de Olympische Spelen. Was u er zelf ook bij? Van Eenoo: “Ik was zelf ook één van de zeven afgevaardigden, ja. Één van ons was ook afgevaardigde voor de Paralympische Spelen. Voor mij was het derde keer dat ik naar de Olympische Spelen ging. Het is een bepaalde wetenschappelijke ervaring omdat je kunt samenwerken met andere buitenlandse dopingexperts. Je leert heel veel bij. Ik heb wel minder van de Spelen gezien dan iemand die hier in België voor de televisie zat. We zaten een eindje van Londen en werkten dag en nacht in shifts. We krijgen geen speciale toegang tot de competities. Ik heb ook geen tijd

© SV kleinere wedstrijden waar amper iets te rapen valt.” Kunt u zelf nog genieten van sport, zonder aan doping te moeten denken? Van Eenoo: “Ja, zeker. Mocht ik dat niet doen, dan zou ik moeten uitkijken naar een andere job. Ik stel ook niet elke prestatie in vraag. Ik blijf overtuigd van het feit dat de meeste geleverde prestaties clean gebeuren. Het merendeel van de atleten is volgens mij ook clean. Ik geloof wel niet in een dopingvrije sport, waarmee ik wil zeggen dat er altijd bedriegers zullen zijn. Ik geloof wel in een sport waarin we de doping kunnen minimaliseren.”

© IA

© IA


9052 MAGAZINE | 23

CO LUMN Great Expectations Door Immanuel Abraham

© IA

D

De winter is officieel in Zwijnaarde geland. De kiosk op het dorpsplein ziet haar donkergroene dak bedekt worden met een eerste sneeuwpoging. ‘Kan beter’, zie je enkele passanten denken. Een Zwijnaardenaar is wel wat meer gewend. “De winter van ‘63, dat was koud. Dit is geen echte sneeuw, dit is maar nen utsekluts van water en een beetje ijs”, grijnst de 72-jarige Angèle. Niet van haar stuk te brengen sloft ze naar restaurant Het Gouden Hoofd. “Ne goei’n jeniever, manneken”, roept ze nog, “en je voelt niks meer van de kou”. Die raad hoef ik alvast niet meer door te sluizen naar Belinda van café de Meersbloem. “Voor Sinterklaas goed en wel het land uit was stond onze kerstboom al te blinken in de zaal. De lichtjes ophangen, met een paar druppelkes, dat is de leukste tijd van het jaar”, glundert ze. Een ouder koppel uit Engeland staart naar de muurschildering met de woorden van lokaal poëtisch erfgoed Karel van de Woestijne. Of ze © SV verdwaald zijn? Neen, ze zijn wel degelijk op de juiste plek. Het kasteel iets verderop is hun bestemming. Zwijnaarde international!

De toeristen bleken niet verdwaald te zijn, Zwijnaarde International! Zone 9052 heeft een goed jaar achter de rug. Het allereerste Zwijnaardse woordenboek zag dankzij plaatselijke dialectspecialist Eric De Keyser het licht in 2012, wat hem prompt het allereerste ‘Bronzen Zwijntje’ opleverde voor verdienstelijkheid aan de wijk. Gadgetfreaks onthaalden de gloednieuwe Mediamarkt met navenant gejuich en de coach van VC Zwijnaarde zamelde 15.000 euro in voor kankerbestrijding. De Carrefour werd verbouwd tot discountsupermarkt Red en Don Bosco blies dit najaar vijftig kaarsjes uit. Op naar de volgende halve eeuw! Het jaar kende jammer genoeg eveneens enkele tegenslagen: het ontmoetingscentrum Melac moet volgend jaar de deuren sluiten, de crisis heeft 139 banen op de afgrond geplaatst bij textielfabrikant Exelto en het geplande pad naar het Parkbos zorgde voor heel wat protest bij de buurtbewoners. Elk jaar moeten we de balans opmaken, maar ik ben er zeker van dat de Zweenoarse geest niet zal buigen onder negativiteit, en alle bewoners reikhalzend naar 2013 uitkijken. Denk maar aan de nagelnieuwe sporthal van 4,5 miljoen euro die in het nieuwe jaar gebouwd zal worden. En hoe snel gaan alle inwoners niet kunnen gaan shoppen in het centrum van Gent wanneer de nieuwe tramlijn 22 klaar zal zijn in mei? Ik hoop dat iedereen in het komende jaar nog meer de handen in elkaar slaat om nieuwe projecten te verwezenlijken en het groepsgevoel te versterken. En wie weet staat volgende zomer een Bronzen Zwijntje op uw salontafel te glimmen. © BD


24 | IN BEELD

1

3

2

4


9052 MAGAZINE | 25

GOLF IN BEELD Omdat niet iedereen geboren is met de club in de hand, gingen wij de green op zodat u de spikes aan de haak kan laten hangen.

1

In tegenstelling tot wat u waarschijnlijk zou denken, ligt Tee nummer 1 niet als eerst op uw pad bij het betreden van het terrein. Na eerst enkele opwarmballetjes vanop de driving range te hebben gemept is Tee nummer 7 uw eerste uitdaging.

5

2

Over het feeërieke brugje heen loopt u richting Tee nummer 6. Van daaruit heb je een betoverend zicht over Zwijnaarde Kasteel en slaat u, als alles goed gaat, het balletje over de mooie vijver op de green een tachtigtal meter verder.

3

Onderweg naar hole 6... De golftassen zijn voorzien van wielen die het zeulen tot een minimum beperken en zo mee het humeur en de concentratie op peil houden.

6

4

Een rustpauze met uizicht op twee afslagplaatsen. Om blauwe ogen, builen en hersenschuddingen te vermijden is er een bel aangebracht die de golfer aan de andere afslagplaats aanmaant nog even te wachten met zijn drive.

5

7

Tekst en foto’s: Bart Dhooge

Hole 5 met uitzicht op de achterkant van een van de twee oude koetsierswoningen op het domein. De dag van vandaag zijn deze pareltjes van Laatmiddeleeuwse bouwkunst omgevormd tot woningen met plaats voor 3 gezinnen.

6

Wie voorbij het laatste bordje wil slaan hoeft niet enkel op brute kracht te vertrouwen. Golf is een gentlemenssport, en de keuze van het juiste ijzer of hout brengt de bal al een heel eind ver. De correcte swing drijft de bal een flink stuk ervoorbij.

7

Bij de tweede afslagplaats is het als beginneling helemaal niet moeilijk om enkele ballen aan de watergoden kwijt te spelen. Geen zorgen, de vijver wordt regelmatig geleegd en de ‘lake balls’ opnieuw in dienst genomen.


26 | KWEEKVIJVER

Kies niet altijd de gemakkelijkste weg

DON BOSCO

dwong mij tot creativiteit

Essentiel, een merk dat met 31 winkels in binnen- en buitenland een enorm commercieel succesverhaal is. Toen de jonge Tom in de jaren ‘90 Latijn-Wiskunde studeerde aan het college had hij nooit luidop durven zeggen dat hij later Azië en Amerika zou rondreizen om inspiratie op te

doen voor collecties, commercieel succes zou kennen met zijn kleurrijke ontwerpen en in modehoofdstad Antwerpen zou wonen. Van het dorpsplein naar défilés, het is mogelijk.

Door Immanuel Abraham

© IA

d

at Zwijnaarde niet bepaald bekend staat als modemekka is algemene kennis. Maar wist je dat een van de grootste Belgische modeontwerpers een oud-leerling is van het Don Bosco-college? Tom Depoortere (35) ontwerpt de vrouwenlijn van


9052 MAGAZINE | 27

KWEEK VIJVER

In KWEEKVIJVER praten we elke editie met een Don Bosco-alumnus die het ver geschopt heeft. BOEKENTAS IN HET WATER Wanneer besefte je dat je modeontwerper wilde worden?

Tom Depoortere: “Ik was wel altijd met stijl bezig, maar niet op een manier dat ik dacht dat het mijn beroep zou kunnen worden. Mode was voor mij een vorm van escapisme, eindeloos tekeningen maken of mijzelf uitdrukken via gedichten. Ik denk

dat ik daaruit wel veel geleerd heb en er veel referenties voor later heb uitgehaald. De omgeving dwong mij tot creativiteit. En dan rond het zesde middelbaar begon dat idee te rijpen, begon ik défilé’s te bekijken

van Jean Paul Gaultier en voelde ik dat er iets begon te kriebelen. Een collega van mijn moeder had gestudeerd aan de Antwerpse modeacademie, en op haar aanraden ben ik toen alleen naar de opendeurdag van de academie gegaan. Toen ik die avond thuiskwam, stond mijn besluit vast. Ik zou in Antwerpen gaan studeren en ontwerper

worden. Mijn ouders gaven me een jaar, als ik faalde moest ik stoppen. Ik heb die vier jaar zonder spreekwoordelijke kleerscheuren doorstaan.”

Herinner je je nog de eerste modeshow die je daar zag? Depoortere: “Uiteraard. De avond voor mijn laatste examen wiskunde ging ik samen met mijn ouders naar het afstudeerdéfilé op de Academie kijken. Ze zaten toevallig tijdens die show naast de ouders van Kris Van Assche (huidige hoofdontwerper bij Dior Homme, red.), die op dat moment nog in zijn eerste jaar zat. Hij had toen heel lang haar en kwam heel wuft en paniekerig gelopen naar zijn ouders terwijl hij ‘Oh neen, ze hebben mijn suikerklontjeskleed laten vallen!’ uitriep. Toen keken mijn ouders wel echt raar op (lacht).”

se naartoe. Ik heb toen een hele tijd moeten zeuren tegen mijn ouders, omdat ze de weg ernaartoe te gevaarlijk vonden. Ik gaf niet op en uiteindelijk mocht ik er toch heen. Elke dag vijftien kilometer fietsen heen en terug, door weer en wind. Maar ik was dolgelukkig dat ik naar die school mocht. Ondanks het feit dat mijn vroegere vrienden daar waren paste ik eigenlijk niet meer bij hen. Toen was het nog een jongensschool, en jongens onder elkaar kunnen nogal ruw zijn. Ik werd vaak geplaagd en omdat ik niet beantwoordde aan het stereotype beeld van een tienerjongen moest ik vaak homofobe opmerkingen verdragen. Op een gegeven ogenblik werd het geplaag

SLOBBERTRUIEN EN HAARSPELDJES Welke herinneringen houd je over aan Don Bosco? Depoortere: “Wij woonden in Merelbeke, maar mijn vrienden gingen allemaal aan Don Bosco studeren, dus wilde ik daar ook per

zo erg dat enkele jongens mijn boekentas van een brug gooiden. Maar in het derde middelbaar was het me zat. Op een dag begon ik naar ruige grunge te luisteren en me te kleden als Courtney Love en Kurt Cobain. Ik liep over het


28 | 9052 MAGAZINE speelplein in slobbertruien, speldjes in mijn haar en in t-shirts met gaten. En plots vond iedereen me cool en was ik populair! Zo gaat dan dan in het middelbaar (lacht). Het was toen al duidelijk dat de juiste look hebben voor mij zeer belangrijk was. En de muziek moest er ook bij passen. Dat is altijd zo gebleven. Ik heb uiteindelijk wel heel toffe vrienden overgehouden aan Don Bosco hoor, ook al zie ik ze niet zo veel.” Gebruik je soms herinneringen uit je jeugd als inspiratie voor nieuwe ontwerpen?

Depoortere: “Niet bewust, ik ben geen nostalgische man. Ik kijk ook niet terug naar oude collecties: wat

gedaan is, is gedaan. Ik heb wel referenties waar ik me op baseer, maar die komen dan vooral uit films en muziek, of van mensen die mij inspireren. Oh, kijk! Raf Simons (hoofdontwerper van Dior, red.) loopt net

voorbij! Hij woont naast mij, om de hoek van de Essentiel showroom (op de Graanmarkt, red.). Wat een toeval dat hij net voorbijloopt, daarvoor moet je wel in Antwerpen zijn, natuurlijk (grijnst).” KRIS VAN ASSCHE deed mijn ouders raar opkijken

In hoeverre heeft de middelbare school jouw karakter bepaald?

Depoortere: “Het heeft mij eigenlijk heel hard bepaald want ik ben steeds op zoek naar het laatste nieuwe, hetzij in de mode of in de muziekwereld. Ik heb immers nog altijd de indruk dat als ik niet mee ben, ik ga terugkeren naar die periode in het middelbaar dat ik niet

populair was. Heel raar, maar het is wel nog zo. De omstandigheden op school hebben mij dus wel veranderd denk ik. En dat geeft mij die drive om vooruit te geraken, wat zeer positief is.”

Foto’s Lookbook door Gregory Derkenne

DE MOEILIJKE WEG Hoe zou je je ervaringen bij Essentiel tot nu toe beschrijven? Depoortere: “Ik werk al sinds 2006 bij Essentiel en ik leer nog elke dag bij. Alle nieuwe ontwikkelingen, de invloed van social media en het opstarten van de webshop: dat boeit me mateloos. Ik heb de webshop volledig zelf ontworpen ondanks het feit dat ik geen kennis heb van technologie. Ik wil mezelf voortdurend uitdagen. Voor mij is Essentiel geen job, ik ga ‘s morgens niet gaan werken. Iedereen daar is bijna familie en dat is het beste gevoel in de wereld.”

nog goed ook! Mijn tweede grote voorbeeld is Vivienne Westwood, het enfant terrible van de Britse mode en de uitvindster van punk. Ik heb ze beiden al gezien van dichtbij maar nog niet met hen gepraat. Westwood kwam eens op bezoek in de Modeacademie, maar dat was erg tegen haar zin. Ze geloofde niet in het scholensysteem (lacht). Kawakubo heeft ooit vijf exclusieve shows gedaan in Antwerpen en ik ben daar toen via via binnen geraakt. Ik herinner me nog zeer goed hoe grappig het was om alle grote Belgische designers op een rijtje te zien alsof ze precies op audiëntie Heb je er ooit aan gedacht bij een koningin gingen. om solo te gaan? Wel een koningin die een Depoortere: “Ik heb er al lederen jas achterstevoren een paar keer aan gedacht aanhad.” om ooit ook mijn eigen lijn te ontwerpen, het concept Is er nog iets dat je zou willen zeggen aan de jongeren van is er zelfs volledig. Als het juiste moment er is, dan ga Zwijnaarde? Depoortere: “Kies niet ik er ook voor. Het zal wel altijd de gemakkelijkste iets helemaal anders zijn, nogal underground en dus weg. Op de opendeurdag van de Modeacademie niet zo commercieel. Het stond er op de muur ‘Je zou me ook niet kunnen kunt het als je denkt dat schelen mocht het niet je het kunt’ geschreven. Ik verkopen, als ik me maar eens volledig kan uitleven!” heb dat altijd onthouden. Toen ik nog in Zwijnaarde Wie is je grote voorbeeld? op school zat, dacht ik Depoortere: “Ik heb twee nooit dat mijn leven zo zou grote voorbeelden: Rei uitdraaien. Je weet dus Kawakubo, de Japanse maar nooit!” ontwerpster van Comme des Garçons. Ze is excentriek, doet haar eigen ding zonder compromissen te sluiten. En het verkoopt


9052 MAGAZINE | 29

Ooit was de Zwijnaardsesteenweg een bijna drie kilometer lange verbindingsweg vol bloeiende zaken tussen het centrum van Gent en Zwijnaarde. Nu hebben de studenten het commerciële hart van weleer overgenomen en verliest de Steenweg gaandeweg steeds meer van zijn grandeur

“Mijn ouders namen de zaak in 1975 over. Wat vroeger een zeer commerciële buurt was is ondertussen, net als vele andere invalswegen naar de stad, een totaal verkommerde buurt aan het worden. Waar vroeger allemaal werkende gezinnen woonden is nu alles in handen van de studenten, die de buurt langzaam maar zeker helemaal wurgen. Er is geen plaats meer voor jonge werkende, dus zowel commercieel als financieel interessante, gezinnen. Voor die doelgroep is een betaalbare woning

ring gebeurt, de stadskern dus, het meest belangrijke. De rest hebben ze jarenlang verwaarloosd.” “De Zwijnaardsesteenweg is geen alleenstaand geval. Zo zijn de buurten van de Wondelgemstraat, de Dampoortstraat en de Kortrijksepoortstraat stilaan helemaal uitgedoofd. Nu begint men op het stadhuis beetje bij beetje te beseffen wat de juiste impact is van de vele studenten die hier verblijven, verteren, vertieren, vervuilen en buurten onleefbaar maken. Maar ik

WEG VAN DE STEENWEG Tekst en foto: Barbara Quatacker

er hoogte van het kruispunt met de ‘Lucas de Heerestraat’, de ‘Sint – Coletastraat en de ‘Vlierstraat’ wisten enkele zaakvoerders stand te houden tussen al dat studentengeweld. Fruitwinkel ‘De Eiffeltoren’, kapperszaak ‘Hairfashion Didier’ en fotozaak Spector Luxcolor-De Buck. ‘De Gouden Driehoek’ van de Zwijnaardsesteenweg fluisteren mensen wel eens.

verwacht geen wonderen.”

T

Marnic Quatacker, uitbater van fotozaak Spector Luxcolor-De Buck is één van die vaste waarden.

Het is jammer dat de buurt er blijft op achteruit gaan, het is nochtans een omgeving met veel potentieel.

vinden haast onmogelijk. De prijzen swingen de pan uit.” Adieu grandeur “Het is jammer dat de buurt er blijft op achteruit gaan, vooral omdat er toch nog veel potentieel in de omgeving.is. Het Universitaire Ziekenhuis is vlakbij net als verschillende universitaire campussen en bedrijven. Voor het stadsbestuur is alles wat binnen de

Beste wensen “Commercieel beleefden we voorlopig geen hoogtepunten, maar we blijven positief! Het jaar is nog niet voorbij. Privé was de geboorte van mijn eerste kleinzoon Bruno een waar hoogtepunt! Voor 2013 wens ik zakelijk dat de stad eindelijk de dringende problemen aanpakt in onze buurt en dat er een bereidheid komt om er samen iets aan te doen. Verder wens ik iedereen een goede gezondheid toe in een verdraagzame wereld.”


30 | 9052 MAGAZINE

DE CIJFERS

STUDENTEN ONDER DE LOEP

Barbara Quatacker

Gent is de studentenstad bij uitstek, maar slecht enkelen kiezen voor een kot buiten de binnenstad. Enkele cijfers.

A

Aan de hand van interviews met de Gentse wijkregisseurs heeft de stad Gent gepeild naar de aanwezigheid en de dominantie van (kot)studenten in de Gentse wijken. Ook naar die van Zwijnaarde.

Ondanks het feit dat het aantal studenten dat op kot gaat sinds 2007 gestegen is van 19.480 studenten naar respectievelijk 27.981 in 2012, zijn er amper 34 gehuisvest in Zwijnaarde. Tien studenten woon in het centrum van Zwijnaarde, vijf in de wijk ‘Ter Linden’ en zes in de buurt van ’T Schaarken.

Elke ochtend is het voor velen een lange lijdensweg terwijl ze vruchteloos proberen het stadscentrum binnen te rijden.

© BD

STADSRAND

Waarom kiezen studenten amper voor Zwijnaarde? Bus 5 en tramlijn 21 brengen je in no time tot in de Gentse binnenstad. Een kan

reden daarvoor zijn dat bijna alle campussen van hoger onderwijsinstellingen gesitueerd zijn in een wijk in de buurt van een campus waar de verhouding van het aantal kamers ten opzichte van het aantal woningen meer dan 15% bedraagt. Het wetenschapspark van de UGent in Zwijnaarde vormt daar een uitzondering op omdat het meer gericht is op onderzoekers en minder op studenten.


9052 MAGAZINE | 31 Een andere verklaring kan de vergrijzing zijn. Van de ongeveer 8.000 inwoners die Zwijnaarde telt bevindt 1/3 zich in de leeftijdscategorie van de 40 tot 59-jarigen. In de Gentse binnenstad zijn de 20 tot 39-jarigen de grootste bevolkingsgroep. Jonge mensen voelen zich dan ook sneller aangesproken door de jongere dynamiek die er heerst. Opvallend is wel dat de inwoners van wijken waar nauwelijks studenten vertoeven de aanwezigheid van de jongeren als storend ervaren, terwijl in de wijken waar veel studenten wonen hun aanwezigheid (vrij goed) wordt getolereerd. Zo ervaren Zwijnaardenaren de aanwezigheid van de studenten als storend. De wijkregisseur verwacht daar geen verbetering in aangezien het aantal studenten elk jaar blijft toenemen.

Â

MEER INFO? Wijkregisseurs Zwijnaarde: Katelijne Van den Brande (rechts) Tel. 09 266 82 43 katelijne.vandenbrande@gent.be Ann Manhaeve (links) Tel. 09 266 82 55 ann.manhaeve@gent.be gent.buurtmonitor.be

Š BD


32 | 9052 MAGAZINE

OPEN OGEN

Een beeldcompilatie over de zoektocht naar lokaal nieuws die ons voorbij vele hoekjes en kantjes bracht waarvan de doorsnee Zwijnaardenaar misschien het bestaan nog niet afwist...

Tekst en foto’s door Bart Dhooge


9052 MAGAZINE | 33 3 SLEUTELS

`Terug te vinden op zowat elk wapenschild van Zwijnaarde,.

INNOVATIE

De werkelijke omvang van de bouwprojecten wordt pas echt duidelijk in vergelijking met de bestaande wijken.

COLA

Met een compleet vernieuwde infrastructuur kan de bottelfabriek de toekomst tegemoet met een gerust hart

WATER

Tekst en foto’s: Bart Dhooge

De watertoren blijft een herkenningspunt, al zal hij na het afsluiten van de afrit R4 minder bekijks hebben.


34 | 9052 MAGAZINE

TECHNOLOGIE

Een stad binnen een stad.


9052 MAGAZINE | 35


36 | 9052 MAGAZINE


9052 MAGAZINE | 37


38 | 9052 MAGAZINE

KOETS

Wat vroeger het verblijf van koetsiers, koetsen en paardern was, biedt nu plaats aan drie gezinnen..

Š IA


9052 MAGAZINE | 39 ZWIJN

Hoewel varkens niks te maken hebben met de afkomst van Zwijnaarde, blijven de inwoners trots op hun zwijntjes-zijn

FONTEIN

De glaspartij achteraan het kasteel glanst onder de laagstaande winterzon.

ROYAAL

De eetzaal van het kasteel is groot genoeg om in te verdwalen. Handig als het trouwfeest maar saai blijkt


40 | 9052 MAGAZINE

25 JAAR DE KLOSSE Chef Stefaan Van Landuyt nam in 1988 samen met zijn vrouw Ann Delbaere brasserie ‘De Oude Klosse’ over en toverden die om in een gastronomische parel. Door Barbara Quatacker ij begonnen het restaurant in 1988. De Oude Klosse stond over te nemen en we vonden de tijd rijp om die stap te zetten. Twee jaar na de overname van het restaurant kochten we de hele hoek aan de Heerweg Zuid en zo geschiedde.”

W

In de schaduw van de stad “Zelf zijn we rasechte Gentenaars maar we kozen bewust voor Zwijnaarde. Er is hier enerzijds veel groen en anderzijds heb je de bloeiende industrie waar we zelf ook een graantje van mee pikken. Veel bedrijven verkiezen ‘De Klosse’ voor hun zakenlunches. Ondertussen is Zwijnaarde ook het kloppende verkeershart van Gent en omstreken geworden dus een betere ligging kunnen

Zwijnaarde ligt nog steeds in de schaduw van Gent

we niet dromen. Al mogen er wel wat meer initiatieven genomen worden van de stad uit naar de inwoners toe. Zwijnaarde ligt nog steeds in de schaduw van Gent.” “De tendensen zijn ook aan het veranderen. Vroeger gingen de mensen minder uit eten in de stad zelf. Ze kozen bewust voor het rustiekere. Tegenwoordig schieten in het centrum de hippe restaurants als paddenstoelen de grond uit. Gent is zeer aantrekkelijk en leeft. Ik lig er niet meer wakker van, na 25 jaar bouwden ik en mijn vrouw een uitgebreid en vast cliënteel op. We hebben lang en hard moeten werken voor wat er is en nu plukken we er de vruchten van.” Up to date “Wel volg ik af en toe nog

Voor de zwezeriken: Krokante kalfszwezerik in notenchapelure en Gentse Mosterd

600gr mooie hartzwezeriken 50gr geklaarde boter notenchapelure

AFSPANNING

waar nu het restaurant is gevestigd: vlnr: Clara Vermeulen, Kamiel Verheule, Eugenie Van der Haeghen, Emmelie Vermeule, Alberic Vermeulen, Irma DE Vuyst

Voor de saus: 2dl kalfsfond 4sl droge sherry 1dl room 3sl Gentse mosterd


9052 MAGAZINE | 41

© BQ JACHT

Gezelschap jagers poserend voor de herberg ‘De Klosse’ te Zwijnaarde.

eens een buitenlandse stage zodat ik op de hoogte blijf van wat er reilt en zeilt binnen de wereld van de gastronomie. Vaak ga ik dan enkele weken naar Londen of Parijs om te herbronnen en mijn skills fine te tunen. De technieken en trends evolueren snel.” “In onze keuken wordt voornamelijk ‘Frans-creatief gekookt’, zoals ik dat zo mooi zeg. (lacht) Ik hecht enorm veel belang aan de

versheid van mijn producten en werk dan ook al jaren met dezelfde leveranciers. Het liefste kook ik met vis en schaaldieren, ze worden vaak onderschat. Momenteel loopt het wildseizoen, daar kunnen we niet omheen, maar ik probeer telkens toch een visgerechtje in het menu te verwerken. Begrijp me niet verkeerd, ik werk ook graag met wild maar ik ben blij als het wildseizoen voorbij is.”

Bereidingswijze: De gepaneerde zwezeriken gedurende 10 min goed aanbakken in de geklaarde boter en verder laten garen in de oven.

De kalfsfond, sherry en room tot de helft laten inkoken en mosterd toevoegen. Al roerend laten inkoken tot de gewenste dikte.

Zwezerik op bord dresseren en saus errond napperen. Smakelijk!

Tegenwoordig schieten in de stad de hippe restaurants als paddenstoelen uit de grond


42 | PREEK VAN DE WEEK

Preek van de week: uw driemaandelijkse dosis commentaar op het leven van alledag, opgeleukt door...

MENEER DOKTOOR Met 68 winterwendes onder zijn muts is hij al eventjes de pensioengerechtigde leeftijd voorbij. Maar zijn kabinet blijft opendeurdagen houden. Dokter Marc Luyten heet hij. De oudste dokter van Zwijnaarde heb ik mij laten wijsmaken door de langbenige hinde achter de toog van de apotheker om de hoek. Sofie heette zij, en haar bruine ogen keken Bambi-gewijs recht in de koplampen van mijn aanstormende hormonen. We dwalen af… Dokter Luyten heeft minder weg van Bambi. Als ik er dan toch een Disney-figuur op zou moeten plakken zou het Elmer Fudd zijn. Ook al staat die op de loonlijst van Warner Brothers. Elmer Luyten zegt zelf hij dat hij aan het uitbollen is. Maar voordat hij eind deze maand zijn witte frak definitief aan de haak hangt heeft hij het nog even over wie hij zoal aan de haak zou hangen. Zeg eens ‘aaaaauw!’

l

“Vroeger bestond dat niet, een pijngrens. Als ik mij mijn grootvader herinner - iemand van de ‘Meneer Doktoor’generatie - ging het steevast van: ‘Manneke, niet flauw doen, hè.’ De pijngrens? We gaan daar toch niet over ‘neuten’, zeker? Sommige jonge kerels die ik hier over de vloer krijg roepen het kot bijeen als ik nog maar een beetje hardhandig die zaklamp in een van hun openingen pram. En zeggen dat het nauwelijks vijftig jaar geleden is dat tanden getrokken werden naargelang je budget. Met verdoving voor wie ’t goed had, zonder voor de durvers of wie het niet al te breed had. En geen haar op ons hoofd (of tand in de mond) die eraan dacht om te gaan bleiten. Ahnee, dat resulteerde alleen maar in ’n veeg uit de pan van vader. Met de slagzin: ‘Durf niet te bleiten hè, of ‘k zal u ’n reden geven om te bleiten!’ werd mijn vader dan ook door menig schoolvriend en vijand gevreesd. Bijna evenveel als de tandarts. Nee, ’t is mij tegenwoordig wat, als zelfs de papa’s naar de generische opiaten grijpen voor een ietwat uit de hand gelopen snotvalling., wetende dat pijnstillers tegen verkoudheden ongeveer even efficiënt zijn als kauwgum tegen klimaatverandering.” Door Bart Dhooge


9052 MAGAZINE | 43

WHATSUP Wie doet wat en vooral, wanneer?

2012 DECEMBER

A

lles lijkt in de decembermaand om eten en drinken te gaan. Van kooklessen tot kerststandjes met de nodige verleidingen, de goede voornemens wachten wel even.

Woensdag 12 KVLV Kookles rond verleidelijke vis Donderdag 13 KVLV Kerstfeest voor de zestig-plussers Vrijdag 14 KLJ Filmavond in KLJ-lokaal Landelijke Gilde Bezoek aan het MAS en de Kerstmarkt in Antwerpen – ism KVLV Zaterdag 15 Manege De Hoefslag ‘Hoef-Kerst-Slag’ Kerstmarkt met eet- en drankstandjes, live Radio Hoefslag, kinderanimatie, the outrageous amazons en FIREJUMP Zondag 16 KVLV Kerstfeest met winterwandeling Maandag 17 Kerstfeest

Markant

Dinsdag 18 Kerstfeest in zaal Melac

Femma

Zaterdag 29 Davidsfonds Gezinsbond Poppenkast met Pierke in zaal Melac

O

mdat het tenslotte al van 2012 geleden is dat u uw naasten nog eens in de armen mocht sluiten, staat januari bol van de sociale aangelegenheden. Santé!

2013 JANUARI

Zondag 6 Dorpsplein Nieuwjaarsreceptie aan de kiosk (11u-13u)

Door Simon Vanhauwaert

2013 FEBRUARI

F

ebruari pikt de draad op waar we hem in de herfst lieten liggen. Workshops, boswandelingen en opvoedingstips, dat alles omdat de zomer alweer in het verschiet ligt.

Vrijdag 1 – Zondag 3 Judoclub Weekend naar het Kluisbos Dinsdag 5 KVLV Zaterdag 12 Judoclub Een hartspecialist aan het woord Katatraining gevolgd door nieuw jaarsreceptie Donderdag 7 KVLV Koninklijke Harmonie Themavergadering: ‘haal het beste Nieuwjaarsconcert uit je kind’ Markant Dinsdag 15 Markant Koken en keuvelen met het Zuiden Nieuwjaarsbabbel Dinsdag 12 Davidsfonds Woensdag 16 KVLV Voordracht over ‘Incofin’ door Frans Start naaicursus Verheeke KVLV Zaterdag 19 Davidsfonds Bezoek aan chocolaterie “Cher” Toneel NTG: ‘Mijnheer Ibrahim en de bloemen van de Koran’ Dinsdag 12 Markant Ladies Lunch Zondag 20 Davidsfonds Slotconcert finalist internationale Woensdag 13 Gezinsbond klarinetwedstrijd samen met BrusKrokuskriebels sels Filharmonisch Orkest Vrijdag 15 KVLV Maandag 21 KVLV Naaicursus voor beginners Workshop “pizza zoveel meer!” Donderdag 21 Markant Vrijdag 25 Markant Voetreflexologie Ladies Lunch Zaterdag 23 KLJ Dinsdag 29 KVLV Koekjesverkoop Bezoek aan een thuiszorgwinkel


GOEIE VAART In dit nummer kon u uitgebreid kennismaken met de R4, al zal de ringweg die Zwijnaarde van Gent afsnijdt u geen nobele onbekende zijn. Iets minder bekend is u misschien wel de Ringvaart. Tussen Zwijnaarde en Merelbeke vertakt deze verder in Boven- en Nederschelde en bleek naast een belangrijke ader in het waterverkeer, ook een ideale locatie voor een fotoshoot te zijn. Met deze mooie beelden wensen wij u een behouden thuisvaart en meren graag bij u aan voor een volgende editie!

VU: Bart Dhooge - Niet op de openbare weg gooien aub!

Tekst en foto’s: Bart Dhooge

VEILIGE HAVEN

9052 Magazine  

Wijkenproject Print 3