Issuu on Google+

NR. 1 - MARS 2012 - 54.ÅRG.

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

KONTAKTEN

Nord-Vågsøy • Sør-Vågsøy • Totland

PREIKE Nattverd er eit måltid. Men det verkar veldig forskjelleg frå eit måltid heime på kjøkenet eller i stova. SIDE 6-7

EKSKLUSIVT BESØK Det er ikkje mange som får besøke Totland kyrkje i desse dagar. Ho er nemleg stengt grunna oppussing. SIDE 11

MØTE MED... Ho kjem som ein virvelvind, med flagrande gevantar i duse fargar, og ei elles så fargerik framtoning. SIDE 12-13

www.vagsoy.kirken.no


2

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

Andakt

Åses hjørne

REDAKTØREN HAR ORDET Det var spennande å prøve å lure dei vaksne 1. april, hugsar eg. Å sjå om vi klarte å få dei til å komme bort til vinduet for å sjå noko vi ”såg”. Når vi klarte å få nokon til å bevege seg eller handle, då hadde vi klart å lure dei! Det er jo artig med aprilsnarr. Og framleis føler ein vel at ein har lyktes best om ein har sett nokon i bevegelse på ein eller annan måte, noko som syner at dei gjekk på limpinnen. Eg synest egentlig det er betre gjort å klare å setje nokon i bevegelse av å fortelje sanning og ikkje ”lureløgn”. Det var vel det som skjedde rundt Jesus. ”Kom og sjå, eg har møtt ein som har sagt meg alt eg har gjort,” sprang ei kvinne rundt og ropte. Skulle ikkje tru det nødvendigvis var noko å bli glad for. Men det rørte henne slik at ho måtte bevege seg. Disiplane kunne ikkje sitje inne i ein mørk kjellar og halde tett om alt dei hadde sett og høyrt, heller. Dei måtte ut, bevege seg, fortelje. Prisen var høg. Når det er noko som engasjerer oss, klarer vi ikkje å sitte stille, eller å teie. Vi føler vi må handle. Men det skal gjerne litt til før vi blir såpass engasjerte. Vi må vel bli berørte i vårt indre på ein eller annan måte. Det er meir enn å få eit ”aprilsnarr-offer” til å reise seg av nysgjerrighet. Ein reiser seg av indre engasjement. Kanskje er det mange som sit og ventar på ei slik berøring. Det er ikkje dumt, det heller. Med mindre det er ei unnskyldning for passitivitet. Det er mange måtar å vente på. I stafett står ein spenn klar på streken og ventar på ei berøring, og når den kjem, spring ein til blodsmaken kjem i munnen. Nokre gonger må vi bare byrje å bevege oss medan vi ventar, gå nokon i møte. Då kjem av og til engasjementet veksande. Nokre har sprunge for mykje, og treng å få lov å sitje, med hendene i fanget og utan ord. Av og til er det slik at den berøringa ein lengtar etter, som skaper bevegelse, berre kjem gjennom stillhet. Alt har si tid. Nokre trur vel at påska er ein aprilsnarr. Sjølv trur eg ikkje det. Då var det vel ikkje så mange igjen i bevegelse etter eitpar tusen år. Med dette vil eg også få takke for meg som redaktør av kyrkjebladet. Det har vore kjekt å få boltre seg med skriving og vite at såpass mange les det. Det kjekkaste har vore å lage ”Møte med”. Takk til dei som har opna seg! Det er mitt håp at kyrkjebladet har ei framtid, og at det finst nokon som kan ta over stafettpinnen og gjere tinga på sin måte. Sølvi Hopland Aemmer

Mange av jødene som var kommet til Maria og hadde sett det Jesus gjorde, kom til tro på ham. Men noen gikk til fariseerne og fortalte hva han hadde gjort. Da kalte overprestene og fariseerne sammen Rådet, og de sa: «Hva skal vi gjøre? Dette mennesket gjør mange tegn. Lar vi ham holde på slik, vil snart alle tro på ham. Så kommer romerne og tar både det hellige stedet og folket vårt.» En av dem, Kaifas, som var øversteprest det året, sa da: «Dere skjønner ingenting. Dere tenker ikke på at det er bedre for dere at ett menneske dør for folket, enn at hele folket går til grunne.» Dette sa han ikke av seg selv, men fordi han var øversteprest det året, talte han profetisk om at Jesus skulle dø for folket. Ja, han skulle ikke bare dø for folket, han skulle også samle til ett de Guds barn som er spredt omkring. Fra denne dagen la de planer om å drepe ham. (Johannes-evangeliet, kapittel 11, vers 45-53) Det nærmer seg slutten av fastetida, våren og påska er her snart. Jeg har lest hva Arnt H. Jerpstad, generalsekretær i Misjonsalliansen har skrevet om denne teksten. Jeg synes det var godt sagt og treffende for den tiden av året som vi befinner oss i og velger å sitere ham på noe: ”For nordmenn flest er påske ensbetydende med hytte, fjell, sol, ski, appelsin og ikke minst krim. Vi ser ut til å ha en umettelig appetitt på krim, spesielt rundt påsketider. Vi ser påskekrim på TV mens vi leser den siste boka til vår favorittkrimforfatter. Det sies at dette med krim og påske er en norsk tradisjon uten at jeg vet hvordan denne har oppstått. Jeg er ingen stor krimelsker, men jeg har fått med meg såpass at i disse historiene handler det om å få oppklart en ulovlig handling, gjerne et mord, for så å få tatt den skyldige til slutt. Bibelens påskehistorie er en krimhistorie av de mest dramatiske. Jesus begynte å bli farlig for jødene. Mange var nysgjerrige på denne mannen som gikk rundt og gjorde tegn og undere. De jødiske lederne var redde for at han skulle få for mange tilhengere og at romerne skulle ta fra dem retten til å utøve sin religion. Så de la planer for å drepe han. Det var verdt å ofre

KONTAKTEN UTGJEVAR: Vågsøy Sokneråd, postboks 33, 6701 Måløy. Tlf.: 57845170. REDAKTØR: Sølvi Hopland Aemmer, tlf 95240487. solvi.hopland@ulvesundfyr.no LAYOUT: Heinz Aemmer. TRYKK: Trykkservice A/S, Knarvik.

et menneske for å beholde roen. Dessuten hadde han spottet Gud, han kalte seg Guds sønn, og straffen for blasfemi var døden. Vi vet hvordan det gikk. De klarte å drepe Jesus. På kort sikt oppnådde de målet sitt. Målet var imidlertid ikke bare å drepe han - målet var å bli kvitt Jesus. Den delen ble på ingen måte oppfylt! Jesus lever og virker i dag”! Selv så har jeg merket meg noe ved denne teksten; og det er de ulike måtene folk reagerer i møte med Jesus – i møte med det han sier og gjør. Noen blir redde, noen blir provosert – noen føler seg og sin makt truet, og derved sin posisjon, selvbilde og identitet. For her kommer en mann og gjør tegn og under, og underviser ting som både skremmer, provoserer og truer. Men istedenfor at vi skal føle oss skremt, provosert og truet – stille oss i forsvar, heve knyttnevene og si: ”dette vil jeg ikke høre på, dette vil jeg ikke tro på” – så skal vi senke garden, åpne opp og lytte, ta imot, la oss bevege og kanskje til og med forandre. Dette gjelder i dag – for deg og meg. Hvordan reagerer vi i møte med Jesu radikale budskap i dag? Det levende budskapet som faktisk utfordrer i dag. Jeg spør deg: lar du deg bevege og forandre i dag, eller tror du at du er ferdig med din vandring og utvikling? Vi er ikke ferdige før vi møter Jesus, ansikt til ansikt. Ikke før vi er hjemme. Jesu ord og utfordring til oss i dag inneholder både oppmuntring, formaning, trøst og sterke løfter om velsignelser. Husk Jesu Ord: «Jeg er kommet for at dere skal ha liv og overflod». Liv og overflod for livet i himmelen, men og liv og overflod for livet her og nå. Helt til slutt siterer jeg igjen Jerpstad og sier: ”I historiene vi får servert i påskekrimmen, blir som regel den skyldige tatt til slutt. Gjerningsmannen får sin straff. I Bibelens krimhistorie går de skyldige fri. Jesus gikk i døden for oss og tok på seg straffen, slik at du og jeg kan få evig liv”! Jesus sier til deg: «Kom, for alt er ferdig». Rune Langseth

Framside-bilde

Krokus i vårsola.

Foto: Heinz Aemmer

Vågsøy sokneråd, pb 33, 6701 Måløy Soknerådsleiar: Dag Almenning, 6713 Almenningen Tlf. 57852582/ 90947872 Kyrkjekontoret: i nye Rådhuset Pb 33, 6701 Måløy Tlf. 57845170. Faks 57845171 E-post/Heimeside: vagsoy.soknerad@vagsoy.kommune.no www.vagsoy.kirken.no Tilsette på kyrkjekontoret: Kyrkjeverje: Stein Robert Osdal mobil: 48146505 e-post: stein.osdal@vagsoy.kommune.no Sekretær: Rita Solheim Endal e-post: rita.endal@vagsoy.kommune.no Sokneprest Dag Audun Rasmussen mobil: 92268904 e-post: dag.audun.rasmussen@gmail.com Vikarprest: Rune Langseth mobil 47458632 e-post: rune.langseth@vagsoy.kommune.no Kapellan: Trond Hatlevik Borg (sjukmeldt) Kyrkjelydspedagogar: Marte-Iren Lade mobil: 47365959 e-post: marte.lade@vagsoy.kommune.no Eva Langseth (vikar) mobil: 97114747 e-post: eva.langseth@vagsoy.kommune.no Kyrkjemusikarar: Hans-Joachim Schüttke mobil: 41510393 e-post: schuttke.organist.maloy@gmail.com Alice Teunis mobil: 91861762 e-post: aliceteunis@yahoo.no Tilsette i kyrkjene: Reinhaldar: Miran Wasta, mobil 97509391 Kyrkjetenar i Sør-Vågsøy og Nord-Vågsøy: Heinz Aemmer, mobil 94181317 Kyrkjetenar i Totland: Åse Falkevik, mobil 90965524 Kyrkjegards-arbeidarar: Joar Kvamme, mobil 97170150 Johannes Nome, mobil 41263864 Leiar kyrkjelydsutval: Sør-Vågsøy: Nord Vågsøy: Karen Brekkenes Eide Totland: Kåre Olav Morken

KYRKJEBLAD KYRKJEBLAD FOR FOR VÅGSØY VÅGSØY

33

Englevakt Sommaren 1949. Vi er på mopedtur, ”austanfor sol og vestanfor måne”. Vanlegvis heldt vi oss nordanfor, for landskapet var så mykje meir spennande. Fjell og dalar, bratte vegar, smale vegar. Men no er vi altså på austlandet, med berre flate vidder. Store potet- og kornåkrar. Det er sundag, og det regnar. Heile dagen. Det er langt på dag, og vi er på utkikk etter ein campingplass. Har sykla kring Tyrifjorden, men ingen rasteplass heller i sikte. Eg kjenner eg tek til å verte trøytt, småsur og svolten. Verst er det at det minkar på bensinen óg. Vi leitar fram kartet igjen. Ser ut for at einaste utveg er å ta inn til Drammen. No står vi på ein liten utsiktsplass så vi ser utover heile byen. Ok – det må stå til. Om ei stund er vi på veg inn i byen. Det regnar framleis, og det skymest, og skodda sig på. Brått tek møtande bilar til å blinke og tute på oss. Kva no, tenkjer eg. Då ser eg skiltet med einvegskøyring. Vi bråstoppar, dreg syklane oppå fortauet og ventar. I ei ”luke” i trafikken er vi raske å snu og komme oss på rett veg. Og du – ”på vår” side av gata var ein bensinstasjon. Nytt problem. Her var ei pumpe som vi ikkje kunne med. Vi måtte blande bensin og olje sjølve og vi hadde ikkje mål. Måtte inn og be om hjelp, og guten som ekspederte var hjelpsomheta sjølv. Eg nytta høvet å spørje etter overnattingsplass. Tja, sa han, campingplassen er overfylt. Hotella likeeins. Det er eit hotell nede i gata her, men gå ikkje dit. Det er ingen bra plass. Han tenkte litt, og vi venta. Eg fraus, kjende vatnet tok til å renne ned med kragen. Så seier han: Drammen yrkesskule leiger ut til ungdomsherberge om sommaren. Han tilbaud seg å ringe for oss. Vi takka. Han ringde 1 gong, 3 gonger. Oppteke heile tida. Fleire kundar kom. Han gav meg ein lapp med eit nummer på,

og telefonen sin. Ring du, sa han. Kor eg grua meg. Ringe til ein framand! I mi naud sukka eg til Vårherre at no måtte han hjelpe oss så vi slapp ligge ute. Så stramma eg meg opp og ringde nummeret på lappen. Og under over under! Ei blid stemme svara: ”Drammen yrkesskole, værsågod”. Eg fekk stamma fram kva eg ville, og då kjem det glade svaret: ”Joda, vi har et rom ledig. Det er nettopp en som har ringt og avbestilt.” Derfor hadde telefonen vore oppteken. Vi ville betale guten bak disken for telefon og hjelp, men han berre smilte og sa: ”Bare hyggelig å hjelpe”. Han forklarte vegen vidare – 3-4 km – forbi ei raud kyrkje som likna på tre samansette siloar. Ut i gata og trafikken igjen. Ei lang, lang gate med lyskryss i mengdevis. Brått skifte alle dei grøne lysa til raudt. Eg såg alle, men ikkje det som var nærast meg, så eg var på veg uti krysset. Då var det eg høyrde ei stemme rope ”Stans!” Eg bråstoppa, og i det same køyrde ein bil forbi rett framfor meg. Eg skalv, såg meg ikring, men ikkje eit menneske å sjå. Kven hadde ropa ”stans”? Resten av vegen fram til skulen gjekk greitt. Men no var eg så sliten at eg kunne mest ikkje stå. Mannen i resepsjonen peika på linjene eg skulle skrive på, og fortalde kva eg skulle skrive. Vegen til senga var kort den kvelden. Då eg heldt på å sovne, kom eg på noko. Noko eg måtte ha svar på. Kven hadde ropa ”stans”? Eg spurde fylgjesveinen min. ”Var det du som ropa stans i stad? Då eg heldt på å køyrde mot raudt lys?” ”Ropa stans?” seier han. Nei, han hadde ikkje ropa, og ikkje høyrt noko heller. ”Men eg vart redd”, sa han. Då visste eg det. Eg hadde hatt ”englevakt”. Det var den stemma som ropa ”stans”. Eg let att augene, folda hendene under teppet. Takk, Gud for at du var der i kveld óg. Som så ofte før. Åse Falkevik


4

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

Minneord Så vidt jeg husker var det han som tok initiativet til dette. Han ordnet med brosjyremateriell. Han ordnet med vakter hver eneste dag. Mange av vaktene tok han selv. Han likte godt å fortelle turister og utflyttede måløyværinger, som kom på besøk, om kirka vår. Han kunne historien ut og inn. Asbjørn hadde mange jern i ilden, bl.a. NHL, Motorførernes Avholdsforbund, Pensjonistforeningen m.m. Vi var veldig stolte av ham da han så velfortjent ble utropt til Æresborger for Måløy by.

En kirkestol står nå tom ! Asbjørn Endal – en trofast kirkegjenger og bærebjelke i kirka har gått bort. Budskapet om at Asbjørn Endal var gått bort ble mottatt med sorg og vemodighet i kirka. Som Kirkeverge Osdal nevnte ved kransepåleggingen, var Asbjørn svært glad i Sør Vågsøy kirke, og arbeidet trofast i styr og stell i denne sin barndoms kirke. Han var både døpt og konfirmert i kirka, og nå 17.november 2011 ble han også begravet fra den samme kirka, 86 år gammel. Asbjørn ble valgt inn i Menighetsrådet i 1990, hvor han overtok etter meg som formann. Senere ble han formann i Fellesrådet, som vi hadde den gangen. I mer enn 20 år var han med i meninghetsarbeidet. Jeg hadde gleden av å samarbeide med ham i mange av disse årene. Det var rett og slett en fryd. Ved siden av Menighetsrådsarbeidet var det Diakoninemnda som opptok han mest. Han mente at pleien av menighetens medlemmer var viktig. Han ordnet med minnerike pensjonistturer eller presteturer som man kalte det, ordnet med allehelgensgudstjenestene, og ikke minst Fasteaksjonens innsamlinger opptok ham sterkt. Videre ordnet han med Soknerådsvalget i mange år. Aller mest blir han kanskje husket for det store arbeidet han nedla i forbindelse med sommeråpen kirke.

Personlig var han en lun og omgjengelig kar med fin humor – og evnen til å ta det meste med humør. Han var en flittig kirkegjenger og hadde nærmest sin faste plass i kirka. Nå står stolen tom. Vi synes liksom vi ennå ser ham sitte der å følge ivrig med. Det er mange som savner ham i kirka. Savnet er han nok av sine nærmeste også . Vi sender Ester med familie og Endal-familien for øvrig, vår deltagelse i sorgen. Vi lyser fred over Asbjørn Endal sitt minne. OLAV SØLVBERG

Frå Soknerådet Gravstell Stell av grav er for mange ein kjær og god handling som viser ein takk for det den avdøde betydde. Slik skal det og vere, velstelte graver betyr mykje for kyrkjegardane, gravplassane i kommunen. Heldigvis har vi mange slike. Av og til så er det vanskeleg å få stelt ei grav, kanskje bur ein langt unna slik at ein sjeldan kan besøke grava, eller ein har så dårleg helse at ein ikkje klarer å kome seg til grava for å stelle. Andre igjen kan ha så mange graver at ein ikkje rekk over. Vågsøy sokneråd har i fleire år hatt ei teneste der vi kan stelle graver mot betaling. Tenesta er ikkje marknadsført så godt fordi vi ynskjer at ansvaret skal ligge hos den enkelte, men kyrkjeverja har lyst å orientere om dette slik at ein veit om at det går ann å få andre til å stelle grava. Stell som soknerådet har ansvaret for vert utført slik:

• • • • •

satt ut blomster i mai, stelt grava i løpet av sommaren, satt ut haustlyng i september, lagt på granbar i november og julekrans til jul. Grava vert rydda i mars/april og klargjort for planting igjen i mai.

Soknerådet har engasjert ein person som har ansvar for dette. I år er vi så heldige at vi har ein kyrkjegardsarbeidar som har grøntfagleg kompetanse som også vil hjelpe til med stellet. Årleg stell kostar 900 kr. Ein kan enten velje å betale kvart år via faktura tilsendt frå kyrkjeverja eller betale inn ein sum som vert forvalta av soknerådet der årlege kostnaden (per d.d. 900 kr) vert trekt frå fondet. Fondet får tildelt renter kvart år etter storleik på fondet. Dette alternativet er for mange ein enkel og god ordning. Kyrkjeverja varslar når fondet er brukt opp og ein kan då få ein sjanse til å betale inn meir pengar på fondet. Skal ein opprette ei slikt fond vert det signert ei kontrakt som er bindande for begge partar. Stell varer så lenge det er midlar på fondet, men ikkje lengre enn avtaleperioden. Kontakt kyrkjeverja på kyrkjekontoret viss du vil ha meir informasjon om dette tilbodet.

Utviding av gravplassar og kyrkjegardar i Vågsøy

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

5

Medliturgar i Vågsøy Involvering er eit viktig stikkord i samband med den nye gudstensteordninga. Det er eit mål at fleire Punktum: Tenk ikkje på det som hende før gjev ikkje akt på det som eingong var! Sjå, eg skaper noko nytt. No gror det fram. Merkar de det ikkje? (Jes. 43: 18-19a) skal vera med å førebu og gjennomføre gudstenestene i kyrkja. I tillegg til presten vil ein også ha med ein fast medliturg som ber inngangsbøna, les bibeltekstar, deltek ved forbøna osb. Så langt har desse sagt seg villige til å vera medliturgar i Vågsøy: Sør-Vågsøy: Kristine Schielderup Arvid Halnes Kari Margrethe Heggen Anne Margrete Skavlid Ruth Isene

Lokalavisa vår har hatt artiklar dei siste månadane omkring utviding av gravplassane i kommunen. Holvik gravplass er ferdig og siste delprosjektet med ny driftsbygning er i sluttfasen. Vi er godt i gang med utviding av Totland kyrkjegard og reknar med å vere heilt ferdig i løpet av mai/juni. Alt skal vere grønt til 100 års jubileum for Totland kyrkje 11-12 august i år. Prioriteringane vidare er at vi i løpet av mai/juni startar med utviding av Almenning gravplass. Her er vi usikre på om vi skal sluttføre dette i år, det er avhengig av korleis det går med frigjeringa av Vågsvåg gravplass. (sjå under) Vågsvåg gravplass er som kjent bandlagt av riksantikvaren pga historiske funn. Soknerådet jobbar med å få frigitt dette område. Ein frigiving er avhengig av at ein gjer arkeologiske utgravingar som vil koste soknerådet nesten 500 000 kr. Vi er avhengig av og håpar på velvilje frå kommunen for å oppfinansiere utvidingane som soknerådet har ansvaret for. Får vi frigitt Vågsvåg, vert det starta opp utviding der i løpet av hausten og sluttført i 2013 og då sluttførar vi utvidinga av Almenning gravplass i 2013.

I 2014 startar vi utviding av Skavøypoll gravplass. Skulle det vere investeringsmidlar igjen i 2013 startar vi opp då, men mest sannsynleg vert det i 2014. Sluttføring vert i 2014. I 2015 startar vi opp utviding av NordVågsøy kyrkjegard. Soknerådet har fått planlagt utviding på baksida av kyrkja mot nord, mellom eksisterande kyrkjegard og gravhaugen. Reknar med at ein kan sluttføre same år som ein startar opp i Nord-Vågsøy. Desse utvidingane er eit stort løft for soknerådet og for kommunen og vi er takksame for at dette vert realisert no. Samtidig som vi utvidar gjer vi ein kvalitetsheving av eksisterande anlegg.

Nord-Vågsøy: Bjørn Eide Karen Eide Reinhard Sørgård Marit Iversen Klaus Iversen Ellinor Lillestøl Totland: Dag Almenning Marie Eldevik Jorun M Totland Stig Helge Johansen Åse Falkevik Bjørn Holvik Alexis Anne Morken Kåre Olav Morken


6

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

Tema

Tema Kvinna som fekk syndene sine tilgjevne PREIKE I SØR-VÅGSØY KYRKJE 2.SØNDAG I FASTE

En av fariseerne innbød Jesus til å spise hos seg, og han gikk inn i fariseerens hus og tok plass ved bordet. Nå var det en kvinne der i byen som levde et syndefullt liv. Da hun fikk vite at Jesus lå til bords i fariseerens hus, kom hun dit med en alabastkrukke med fin salve. Hun stilte seg bak Jesus, nede ved føttene, og gråt. Så begynte hun å fukte føttene hans med tårene og tørket dem med håret sitt. Hun kysset føttene hans og smurte dem med salven. Da fariseeren som hadde innbudt ham, så det, tenkte han med seg selv: «Var denne mannen en profet, ville han vite hva slags kvinne det er som rører ved ham, at hun fører et syndefullt liv.» Da tok Jesus til orde. «Simon», sa han til fariseeren, «jeg har noe å si deg.» «Si det, mester», svarte han. Jesus sa: «To menn hadde gjeld hos en pengeutlåner. Den ene skyldte fem hundre denarer, den andre femti. Men da de ikke hadde noe å betale med, etterga han dem begge gjelden. Hvem av dem vil da holde mest av ham?» Simon svarte: «Den han etterga mest, tenker jeg.» «Du har rett», sa Jesus. Så vendte han seg mot kvinnen og sa til Simon: «Ser du denne kvinnen? Jeg kom inn i ditt hus; du ga meg ikke vann til føttene mine, men hun fuktet dem med tårer og tørket dem med håret sitt. Du ga meg ikke noe velkomstkyss, men helt fra jeg kom, har hun ikke holdt opp med å kysse føttene mine. Du salvet ikke hodet mitt med olje, men hun smurte føttene mine med den fineste salve. Derfor sier jeg deg: Hennes mange synder er tilgitt, derfor har hun vist stor kjærlighet. Men den som får lite tilgitt, elsker lite.» Så sa han til kvinnen: «Syndene dine er tilgitt.» Da begynte de andre gjestene å spørre seg selv: «Hvem er han, som til og med tilgir synder?» Men Jesus sa til kvinnen: «Din tro har frelst deg. Gå i fred!» Luk 7,36-50

I dag skal vi ha nattverd her i kyrkja. Nattverd er eit måltid. Men det verkar veldig forskjelleg frå eit måltid heime på kjøkenet eller i stova. Heime et vi gjerne store brødskiver og drikk mjølk attåt. Ved nattverdbordet får vi berre eit lite stykke brød, som ser ut som eit kjeks med bilete av Jesus på, og litt druevin utan alkohol i ein liten kopp. Det verkar veldig ulikt eit vanleg måltid. Men det er noko likt òg: Det er mat og drikke. Det er brød av korn som har vakse opp av jorda. Og det er vin av druer som har vakse fram på vintreet. På Jesu tid var det vanleg å ha brød og vin i eit vanleg måltid. Og så hadde dei gjerne mykje annan mat attåt. Særleg i gjestebod. Og no høyrde vi om eit gjestebod der Jesus sat til bords i lag med andre gjester. Dei låg visst til bords på ein slags sofa inn mot bordet. Behageleg? Verten, han som spanderte heile gjestebodet, heitte Simon, og han hadde sikkert eit stort fint hus. Og dei gjestene han hadde bedt i lag med Jesus, var nok rike og skikkelege folk på alle måtar. Kanskje var det berre menn til bords. Både Simon og mange av gjestene var nok litt kritiske mot Jesus. Han hadde sagt så mykje som dei ikkje likte. Og han heldt seg gjerne i lag med folk som dei ikkje brydde seg om. Kva slags kar var no denne Jesus frå Nasaret? Så hadde altså Simon bedt han i dette gjestebodet. Så skjedde dette som dei andre gjestene måtte synast var ei pinleg skandale; ei kvinne kom inn og for bort til Jesus; ho gret så tårene trilla i strie straumar ned på føtene til Jesus. Jammen kyssa ho føtene hans òg! Og så begynte ho å tøke av føtene hans med det lange håret sitt. Hadde ikkje dama skam i livet? Trenge seg inn i huset på den måten og bryte inn i dette som skulle vere eit skikkeleg ”herremåltid”!? Og der opna ho jammen ei krukke ho hadde med seg og smurde inn Jesu føter med fin salve så huset blei fylt av den gode lukta! No måtte vel Jesus sjå til å få vekk denne plagsame dama! Karane kring bordet visste kva slags dame det var; ho

dreiv visst med litt av kvart som ikkje tolte dagens lys. Kanskje hadde ho stole den dyre salven? Og kven veit om ho ikkje hadde drukke seg full, slik som ho oppførte seg. Endeleg tar Jesus til orde; men han seier noko som ingen hadde venta: «Simon, eg har noko å seia deg.» «Tal, meister», svara han. Jesus sa: «To menn stod i skuld til ein som lånte ut pengar. Den eine var skuldig fem hundre denarar, den andre femti. Men då dei ikkje hadde noko å betala med, ettergav han dei begge skulda. Kven av dei vil halda mest av han?» «Den han ettergav mest, tenkjer eg», svara Simon. «Du har rett», sa Jesus. Så vende han seg til kvinna og sa til Simon: «Ser du denne kvinna? Eg kom inn i ditt hus; du gav meg ikkje vatn til føtene mine, men ho fukta dei med tårer og tørka dei med håret sitt. Du helsa meg ikkje velkomen med eit kyss, men ho har ikkje halde opp med å kyssa føtene mine heilt frå eg kom inn. Du salva ikkje hovudet mitt med olje, men ho smurde føtene mine med velluktande salve. Difor seier eg deg: Dei mange syndene hennar er tilgjevne, difor har ho vist stor kjærleik. Men den som får tilgjeve lite, elskar lite.» Så sa han til kvinna: «Syndene dine er tilgjevne.» Då tok dei andre gjestene til å tenkja med seg: «Kven er han, som jamvel tilgjev synder?» Men Jesus sa til kvinna: «Trua di har frelst deg. Gå i fred!» Denne gongen var det ikkje Jesus som var vert i gjestebodet. Det var ikkje han som spanderte mat og drikke. Denne gongen var han berre ein av gjestene. Men viss Jesus var vert, kva trur du han hadde sagt til kvinna? Eg trur han hadde sagt: ”Kom her og set deg til bords, du òg! Du passar veldig godt inn her blant mine gjester. For her er god plass til både små og store; og særleg vil eg ha med slike som deg; slike som andre støyter frå seg. Ved mitt bord er du hjarteleg velkomen!” Jesus viste gong på gong at han ikkje berre ville vere i lag med skikkelege folk. Han var særleg glad i dei som ikkje fekk til å vere snille, og som andre støytte frå seg. Og det la dei merke til. ”Alle tollarane og syndarane heldt seg nær til Jesus og høyrde på han.” fortel Lukas. Og det dei fekk høyre var nett det som Jesus sa til denne kvinna: «Syndene dine er tilgjevne.» Då var det nett som ei tung bør blei løfta av dei. Og dei blei så glade i Jesus. Nett slik som denne kvinna vi høyrde om.

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

7

Når vi har nattverd i kyrkja, er det Jesus som er vert. Det er han som innbyr oss til gjestebod. Det er han som spanderer dette måltidet til oss. Og no veit vi at det er ikkje berre dei snillaste og frommaste han vil ha til bords. Snarare tvert imot: Dei som strevar med å få skikk på seg sjølv og stadig mislukkast, er særleg velkomne. Men eit lite kjeks og litt vin, kva er no det for eit måltid? Svaret er at brødet og vinen er berre som synlege teikn på alt det usynlege som følgjer med: Det er fyrst og fremst at Jesus er hos oss i dette måltidet, sjølv om vi ikkje ser han med auga våre. Og så gjev han oss tilgjeving for alt vi har tenkt og sagt og gjort av stygge ting, og tilgjeving for alt det gode vi har forsømt å gjere. Og når synda er tilgitt, får vi vere i lag med Jesus, og fryde oss over alt som er kjekt og godt i livet! Når vi tenkjer på at Jesus er like glad i oss som han var i denne kvinna vi høyrde om, så må vel vi òg bli glad i Jesus. Eg forstår ikkje korleis Jesus kan vere med oss i nattverden. Men eg trur på Jesus og stolar på det han har sagt om nattverden. Meir skal det ikkje til. Så er det berre å ta imot. Og då er det fint å få vere med i dette gjestebodet; i lag med alle dykk som eg ser omkring meg, og i lag med alle dei andre som eg ikkje ser, men som eg veit samlast kring nattverdbord rundt om i heile verda, ja, i lag med alle dei som alt er komne til himmelen. Det tenkjer eg på når eg ber bøna til Jesus før nattverden og seier: ”di kyrkje i himmelen og på jorda prisar namnet ditt med samrøysta lovsong. Med dei vil vi òg blanda våre røyster og synga: ”Heilag, heilag, heilag er Herren Sebaot, all jorda her full av din herlegdom…”! Asbjørn Gjengedal


8

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

Frå ungdomsfronten

Fasteaksjon

Konfirmantar 2012 i Vågsøy sokn

Be for Trond

Konfirmasjon i Sør-Vågsøy kirke søndag 6.mai 2012 kl. 11.00

Konfirmasjon i Sør-Vågsøy kirke søndag 13.mai 2012 kl. 11.00

Odd-Erik Hopland Aare Margrethe Eggesbø Kristian Endal Marte Foss Iversen Håvard Heimvik Frekhaug Sofie Sæther Færestrand Caroline Gjerde Lillebø Gard Westrum Gravdal Sølve Steinar Haugen Antonette Skram Helgestad Sigmund Aasen Kvalheim Johanne Trollebø Kvalheim Ulrik Lunde Vetle Oppedal Midtgård Daniel Brunsvik Mork Chris-Andre Nore Kelvin Ramsevik Magnus Runderheim Vibeke Skram Synne Weltzien Bendik Weltzien

Henriette Barmen Camilla Heggelund Blålid Lise-Mari Vederhus Bøe Elisabeth Fjugstad Christiansen Nora Andrea Gangeskar Mathias Oppedal Heggelund Kristina Høydal Kristian Førde Kupen Kristian Kvalheim Beate Liseth Rene Liseth Natalie Tvendeseter Lofnes Susann Kupen Midtgård Silje-Maria Midthjell Vegard Nerland Kristoffer Nordheim Espen Myrestrand Oksholen Sindre Oksholen Mark Brandon Ibero Olsen Annabell Kjerpeseth Sunde Sander Bakke Svarstad Oscar Giovanni Jensen Vedvik

Vi vil minne våre lesarar om å hugse på vår sjukmeldte kapellan Trond Borg og familien hans. Som mange kjenner til, vart han ramma av hjerneslag hausten 2010, i ein alder av 36 år. La ikkje han og familien bli gløymde sjølv om dei ikkje er ofte å sjå. Forbønn frå kyrkjelyden kan bety mykje når livssituasjonen har endra seg og helsa ikkje er som før.

Konfirmasjon i Totland kyrkje søndag 6.mai 2012 kl. 11.00 v/ Dag Audun Rasmussen Ivan Rene Blålid Bjørklund Benedicte Maurstad Fagerlid Vegard Endal Haugan

Catarina Ramirez er takksam for grønsakene som veks i drivhuset. Støtta frå Kirkens Nødhjelp er grunnen til at ho kan gje døtrene næringsrik mat og viktig skulegang.

Kirkens Nødhjelp blant anna med støtte til sårbare grupper. - Underernæring er ei stor utfordring blant mayafolket, fortel Hugo Garrido, leiar i CIEDEG. Organisasjonen har gjennomført undersøkingar som viser at mange born lir av mangelsjukdomar og har svak helse på grunn av einsidig kost og for lite mat. - Nokre av desse problema stammar frå konflikta då mange blei jaga

- Vitaminer, utbryt Catarina og smiler nøgd. Ho og dottera Anabella har akkurat plukka korga full av fargerike paprika. I det karrige landskapet 2500 meter over havet er det ikkje alt som vil gro. Tørke to år på rad har ført til at store avlingar har gått tapt og prisen på matvarer som blir selde på Over éin milliard menneske lever i ekstrem marknaden, har gått til vers. fattigdom. Urettferda tek menneskeliv kvar dag. I år set Kirkens Nødhjelps fasteaksjon

Saron Ervik Bugjerde John-Erik Dahl Sebastian Filipowicz Therese Horn Daniel Larsen Torgeir Lillestøl Espen Nyborg Glenn – Inge Refvik Erica Persson Teige Line Vedvik Torstein Volle

Velkommen til oss for en hyggelig handel!

steaksjon 2012 Støtt Kirkens Nødhjelps fa Takk for bidraget ditt

25. – 27. mars

Illustrasjon: Birgitte Kolbeinsen

Send SMS <KN200> til 2090 (200 kr) eller ring givartelefon 820 44 088 (200 kr) eller bruk kontonummer 1594.22.87493

er seks familiar som deler, blei det 20 agurker på kvar. Vi har også tomater her. Den første avlinga fekk vi ikkje til, men den neste gav ca 30 kilo. Den vesle kvinna smiler breidt. Ho er stolt. Ho treng ikkje lenger uroa seg for korleis ho skal skaffa pengar til å kjøpa grønsaker på marknaden. Catarina har lært at bønner og mais åleine ikkje er tilstrekkeleg kost for tenåringsdøtrene. – Dei treng vitaminer, seier ho og held fram korga med paprika att. Grunntanken bak prosjektet er at grønsakene som kvinnene dyrkar i drivhus skal inngå i familien sitt kosthald. Eit eventuelt overskot kan selgjast vidare og gje inntekt. - Det gjev meg ei god kjensle å kunna ta vare på døtrene mine. Catarina er takksam for starthjelpa frå Kirkens Nødhjelp. - No støttar eg meg sjølv, seier Catarina nøgd. I Vågsøy 27. mars Det er kyrkjelydar landet rundt som står for gjennomføringa av Kirkens Nødhjelps fasteaksjon. Vågsøy kyrkjelyd arrangerer fasteaksjon 27. mars, og det vil i hovudsak vere konfirmantar som er bøsseberarar. Bøsseberarane vil, om det er mogeleg, gå to og to i lag, og vi ber alle om å ta godt imot dei når dei kjem. Alle vil ha bøsse med logo frå Kirkens Nødhjelp og ID-merke med namn. I tillegg til konfirmantane vil det vere vaksne medhjelparar rundt omkring i kommunen. Nokre vaksne vil køyre bøsseberarane i bil der det er naudsynt, og nokre vaksne vil fungere som koordinatorar på ulike baser rundt om i kommunen. I fjor samla vi inn totalt 50840,- gjennom bøssebering og offer på gudstenesta. Vi vonar det blir samla inn meir i år. Offeret på dei to gudstenestene 25. mars vil og bli gitt til aksjonen

Ei verd utan fattigdom er mogleg Det handlar om rettferd

G-Sport Måløy A/S

9

Kirkens Nødhjelps fasteaksjon 25. – 27. mars 2012

fokus på økonomisk rettferd. Saman kan vi - Eg er ofte uroleg for kvar eg kjempa for ei framtid utan fattigdom. skal få pengar til mat. Av og til har eg ikkje nokon ting. Då bed eg til Gud, fortel Catarina. Det høgaste ønsket hennar er å gje døtrene på flukt og måtte busetje seg i område Anabella (14) og Marta (11) skulegang og der dei ikkje hadde kunnskap om jorda utdanning. – Utan utdanning kan ein berre dei dyrka. Kombinert med tørke- og få jobb som vaskehjelp for familiar med regnperiodar som var uråd å varsla, har penger. Eg vil ikkje at døtrene mine skal li mange menn flykta til byane for å finna same lagnaden som meg. Med utdanning arbeid, medan kvinnene blir verande på har dei rettar i samfunnet og dei kan få landsbygda med ansvaret for familien. ei ordentleg løn, seier den tapre mora. Ho fortel at skulegangen er gratis, men Friske grønsaker i drivhus at gymtøy, skrivesaker og uniform må Difor har CIEDEG starta kvinnegrupper familiane sjølve betala. der det blir gitt opplæring i berekraftig jordbruk og støtte til å byggja drivhus. Underernæring eit stort problem Catarina er ei av kvinnene som deltek i I Guatemala er 60 % av innbyggjarane prosjektet. I drivhusa veks no grønsaker i landet urfolk, av mayaslekta. I 1996 som elles ikkje gror i høgda. Grønsaker blei ei rekkje fredsavtalar underteikna som gjev livsviktig næring og sårt tiltrengt etter ei over 30 år lang og blodig væpna inntekt. konflikt der urfolket leid ein hard lagnad. Gjennom CIEDEG, ei samanslutting av - For ei stund sidan plukka vi 120 agurkar protestantiske kyrkjer i Guatemala, jobbar i drivhuset, fortel Catarina. Sidan vi

Konfirmasjon i Nord-Vågsøy kyrkje søndag 13.mai 2012 kl. 11.00

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

KIRKENS NØDHJELPS FASTEAKSJO N 2012

Pengane som blir innsamla går til Kirkens Nødhjelps arbeid over heile verda.


10

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

STØRST AV ALT

STØRST AV ALT

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

11

Agentar med oppdrag For andre året var det Tårnagenthelg i Nord-Vågsøy kyrkje i slutten av januar. 36 agentar utstyrt med agentkort, lommelykter og forstørrelsesglas, var spenn klare for å løyse oppdrag!

Full agent-konsentrasjon.

8- og 9-åringar ønskte folk velkomen og delte ut program. Det er dei som blir 8 og 9 år dette året, Nokre las bøner og nokre viste fram bilete som får invitasjon til ei ekte agenthelg. dei hadde laga. Vi fekk sjå dramatisering Agentane blei delt inn i grupper, og kvar av Moses og den brennande buska, og gruppe fekk eit oppdrag i løpet av den høyre intervju med ein av leiarane for fyrste dagen. Eit av oppdraga gruppene helga. Nokre av agentane stilte henne fekk, var slik: ”I tårnet har det vore ein spørsmål om ho hadde høyrt Guds brann stemme før? Agentane var med og gjorde gudstenesta spennande og flott. Dei ga Eit oppdrag blei gitt til ein mann til og med alle i kyrkja eit oppdrag som skulle løysast same dag: ”Ver modig og Kva var oppdraget mannen fekk? sei hei når du går på din vei til nokon du ikkje kjenner. Det er slik du Og kvifor utan sko han gjekk?” kan få nye venner!” Så måtte vi opp i klokketårnet og sjekke, og der møtte vi jammen ein mann utan Bilete sko. Han fortalde kva som hadde skjedd, Vi hadde tenkt å vise bilete om ein brann i ei busk og Guds stemme. frå helga på storskjerm i kyrkja, men det Slik klarte vi å finne svara på spørsmåla. var for mykje sol til at bileta viste. Til og med for å få mat, måtte ei av Gå inn påwww.vagsoykirken.no, gruppene løyse eit oppdrag fyrst. så finn de bilete frå Tårnagenthelg under ”nyheter”. Neste år blir Tårnagenthelga Familiegudsteneste plassert mellom påske og pinse, for det er Søndag møtte vi i kyrkja klokka 0930 og no det nasjonale tidspunktet. Konseptet førebudde oss til gudsteneste Denne starta blir nemleg brukt i mange kyrkjer rundt med framføring av Tårnagentsongen. Ei om i landet. gruppe tårnagentar var kyrkjevertar, dei Av Marte-Iren Lade

Elevar frå Holvik skule steppa inn som foreldre, søsken og fadrar under dåpshandlinga.

Spennande besøk.

Eksklusivt besøk i kyrkja Det er ikkje mange som får besøke Totland kyrkje i desse dagar. Ho er nemleg stengt grunna oppussing. Men borna frå Fjordly barnehage fekk lov!

Tårnagentsongen på gudteneste.

NORDVESTVINDUET AS 6713 Almenning

Oppussing I februar kjem det nest eldste kullet i barnehagane til sine kyrkjer på besøk. Fjordly barnehage var tidleg klare den dagen dei skulle besøke Totland kyrkje. Inne i kyrkja var det stillas langs veggen med ein mann som kraup på den øvste avsatsen, det var malingsspann framme og benkane stod litt hulter til bulter. Alteret og preikestolen var dekt av plast. Det var ikkje heilt som det pleidde… Det gjorde ingenting, det var ekstra stas å vere i kyrkja når den heldt på å bli pussa opp før den store bursdagen. Kyrkja skal jo feire 100-årsdag i sommar! Borna prøvde orgelet og preikestolen, døypte ei dukke og nokre

turde til og med å dra i klokketauet så klokka begynte å ringe. Skuleelevar 4. klassingane besøker òg kyrkjene sine i same periode. Frå Holvik kom både 3. og 4. klassingane. Det var stor interesse for å vere fadder for dukka som skulle døypast og fin låt frå orgelet under dei tohendige musikkstykka. 4. klassingane lærer om liturgiske fargar og symbol, og får testa kor mykje dei hugsar ved hjelp av eit spørsmålsark mot slutten av samlinga. Det var nesten full score på dei fleste, så dei har fått med seg mykje. Elevane liker seg godt på kyrkjebesøk. Kyrkja er jo eit stort og spennande hus med mange rom med rare namn og ting som ikkje finnast andre stadar. Av Marte-Iren Lade

Born frå Fjordly barnehage syng for full hals til orgelakkompagnement

Det er litt tungt å dra i klokketauet. Totland kyrkje er den einaste kyrkja i kommunen som har manuell ringing.


12

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

Møte med...

Møte med...

- Eg sier masse rart, altså, seier Kristine Schielderup kvikt på kav bergensk. Ho kjem som ein virvelvind, med flagrande gevantar i duse fargar, og ei elles så fargerik framtoning. Ho har fleire prosjekter på gang denne dagen, kjem rett frå kyrkja, har middagsavtale hjå venner, anbud på nett ho skal følge opp, og hundar som skal luftast – så her er det bare å sette i gang! Men tilstades i øyeblikket er ho, og praten går lett og kunne vart lenge.

tidspunkt å måtte møte døden på - for oss som blir igjen. Ho valde å bli i Vågsøy. Ho har eit godt nettverk her. Venner som etterlyser henne, inviterer på middag, reknar med henne. Ho har full jobb som fysioterapeut i kommunen. Forholdet til kyrkja Etterkvart har ho også fått mange verv i kyrkja i Vågsøy. – Ja, det er jo fordi eg er så stor i kjeften, seier ho tørt, og legg til: Men eg synes det er gøy å vere med, óg. Ho er nestleiar i soknerådet, leiar for gudstenesteutvalet, utsending til prostirådet, medlem i AU (arbeidsutvalet) og har nokre engasjement for diakoniutvalet. Men ho har ikkje alltid vore engasjert i kyrkja.

Kristine blei fødd i 1954, og vaks opp i Fana. – Ja, det er kortversjonen, seier ho tørt og ser ut glaset medan ho rettar på kleda. – Men det får gå. Etter endt skulegang tok ho fysioterapiutdanninga si i Danmark, i utkanten av København. I 1980 var ho ferdig utdanna. Då reiste ho til Hønefoss og jobba ei tid. Reiste til Bergen for å treffe vener, og slik traff ho han som skulle verte mannen hennar. Etter at dei hadde gifta seg, reiste dei til New Zealand, der han fekk seg jobb. Der vart dei i 3 år. Eldste sonen deira vart fødd der. Kristine jobba også litt, etter at utdanninga hennar omsider vart godkjent. – For ein norsk familie som ønsker å oppleve noko nytt og samtidig kjent, er New Zealand perfekt. Det har mange likhetstrekk med Norge. Men eg følte at vi var altfor langt frå Europa, og var i ein livsfase då eg ønska å vere nærare familien min. Så vi flytta tilbake til Norge, nærare bestemt til Samnanger. Der traff eg forresten Marit Aase, som kollega i helsevesenet. - Påverka ho deg til å flytte til Måløy? - Nei, eg visste ikkje før eg var flytta hit til Måløy at det var her dei kom frå når dei kom til Samnanger, så der var det ingen påverknad, nei. Til Måløy Mannen hennar hadde i mange år jobba med kjøp og salg av fisk, og no opna det seg ein mulighet for han i Måløy. Samtidig var det ledig ein jobb som fysioterapeut. Dermed flytta den lille familien til Måløy i 1989. Då var yngste sonen eitpar år

Kristine Schielderup gammal. Dei trivdest godt. –Eg har alltid likt meg her. Eg likar både stormane, vinden og sjøen. Og så set ein jo så ekstra pris på dei fine dagane. Og når det regnar, regnar det jo aldri så lenge som det gjer i Bergen! Eg hugsar då eg flytta hit, det irriterte meg så grenselaust at folk ikkje gjekk med sjøstøvlar når det regna! Men etterkvart forstod eg jo at bygene var kortare her enn i Bergen. Der kan ei byge vare i 3 veker. Her er det no i alle fall nokre pausar, seier ho, og fortel at hurtigbåten mellom Måløy og Bergen var ein tungtvegande grunn når dei valde å flytte hit. Kommunikasjonen langs vegane var langt dårlegare på den tida Ein heilt ordinær dag i 2005 var Kristine på veg til Eid. Mannen var på jobbreise i Skottland. Medan ho køyrde, kom ein telefon frå Selstad, der han jobba. Dei hadde

høyrt at han var sjuk, og ringde til henne for å spørje om det stemde. Ho visste ikkje noko om det, han hadde hosta litt før han reiste, men elles var han frisk. Telefonen fekk henne til å stanse bilen, og i løpet av eit kvarter hadde ho, via vener og familie, fått tak i telefonnummeret til eit sjukehus i Glasgow, der han var blitt lagt inn. Ho ringde dit, og svaret ho fekk når ho spurde etter han, var: ”Oh, I`m sorry, he`s dead.” (Å, beklager, han er død.) - Då var eg glad at eg hadde stoppa bilen før eg ringde. Men eg er god på kriser. Det er kvardagane eg ikkje taklar, seier ho. Han hadde fått eit massivt hjerteinfarkt, og segna om på jobb. Det vart ein veldig spesiell dag. Og også mykje praktisk som måtte ordnast. – Men sånn er det. Det passar aldri at nokon dør. Sånn er det sjølv om ein er gammal. Det finst ikkje eit passande

- Eg vart døypt i Storetveit kyrkje. Og det er jo ei litt spesiell historie i seg sjølv. Besteforeldra mine på eine sida var Smiths venner, og besteforeldra på andre sida var sjuandedagsadventistar. For mine foreldre var det aldri aktuelt å bli aktive i verken eine eller andre retninga, og eg var ikkje døypt. Min fetter var i same situasjon, og han var då blitt 7 år. Då foreslo mine besteforeldre for våre foreldre at vi skulle døypast i statskyrkja, for dei syntest det var dumt at vi ikkje hadde tilhørighet nokon stad. Og dermed vart det slik at vi vart døypte same dag. På grunn av at presten skreiv feil, vart eg heitande Schielderup med i til etternamn, medan resten av familien skriv det med j. Og slik vart det. Etter konfirmasjonen vart Kristine aktiv i KFUK-speidarane og i ungdomsarbeidet i Fana kyrkje, som var hennar eigentlege heimekyrkje. Men så fekk ho seg venner som var sjuandedagsadventistar, og gjekk inn der. Ho var aktiv sjuandedagsadventist i over ti år. – Mykje var jo kjent frå kyrkja, mykje var likt. Til dømes at nokre er svært aktive og andre mindre aktive. Og læra er ikkje så veldig annleis, men dei feirar heilagdag på lørdag i staden for søndag. Og dei har stort fokus på ein sunn livsstil, mat, helse, trim. Etter drøye ti år fann eg likevel ut at det var større takhøgde i kyrkja, og ønska meg tilbake dit. Eg meldte

meg skrifteleg ut av sjuandedagsadventistkyrkja, og dei var glade for at eg ikkje forlet trua, men berre skifta kyrkje. Meir problematisk var det ikkje. Dermed vart Kristine igjen medlem av DNK. Men denne gongen ikkje så aktivt som før. Etter at ho var komen tilbake til kyrkja sitt medlemsregister, kom opphaldet i New Zealand, og der gjekk ho iblant på gudstenester i den anglikanske kyrkja. Ho var også i den travle småbarnsfasen, og hadde eit anna fokus. Då dei flytta tilbake til Norge og Den norske kyrkja, var det både godt å komme tilbake, og vanskeleg å finne sin plass igjen, etter alt ho hadde opplevd i mellomtida. Ho gjekk iblant på gudstenester, men heldt seg i bakgrunnen. Slik var det også dei fyrste åra i Måløy. Riktig nok var ho med i ei bibelgruppe då Arvid og Laila Helle var her, og ho vart også utfordra av Arvid til å vere med i soknerådet. Då takka ho nei, ”på grunn av mitt forhold til rødvin”, seier ho og ler høgt. Forholdet til rødvin har ikkje endra seg, men no ser ikkje Kristine det som eit hinder for å vere med i soknerådet. - Å tro, det er noko eg bare gjør, seier Kristine. – Det er ikkje noko eg har begynt med eller slutta med, eller lært. Eg har alltid vore trygg på at der finst ein Gud, ei overordna makt i universet. Eg har alltid trudd. Spørsmåla mine har aldri gått på om Gud finst. Men eg har brukt masse energi på detaljar opp gjennom åra, som t.d. om heilagdagen skal vere lørdag eller søndag. Eg har studert masse i Bibelen og diskutert i timesvis. Slik eg ser det no, er den type detaljar underordna den store heilskapen og det eg ser som kjerna i Bibelen – den lille Bibel, Joh. 3: 16-17. Det er det som er kjerna i trua, og det spesielle for kristendommen. Dommen er jo nevnt, men det er kjærleiken som er sentral. Påske Utan påske var det ingen kristendom, seier Kristine. – Utan langfredag, ingen påskedag, og omvendt. Heile fundamentet er jo at Jesus som Guds Sønn kunne ta på seg våre synder for at vi skulle få evig liv. Det er jo det som er forskjellen på

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

13

den gamle og nye pakt. Det er det som er høgtida, hans død og oppstandelse. Det å repetere dette kvart år, at slik heng det saman, slik er det, det trur eg er veldig viktig. Den menneskelege hukommelse er kort, seier ho. Sjølv føler ho det er viktig å gå i kyrkja, eller alternativt høyre gudsteneste på radio, i det minste langfredag og 1. påskedag. Og så prøver ho å ete lam til middag 1. påskedag, utan at ho legg noko religiøst i det, som ho seier. Og så smiler Kristine til fotografen, rettar litt på ponsjoen, og drar på middagsbesøk til venner. Dei har allereie etterlyst henne.

Av Sølvi Hopland Aemmer


14

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

Agenda

Agenda

Døypte i Vågsøy sokn 2011/2012

Sommerkonserter

SSK/ Trosopplæring

 I juli i år, holder vi den Konsertserie  ”internasjonale sommerkonserter” Måløy. Jeg klarte å invitere musikere med en meget høy standard av kvalitet til Måløy.

24. mars: Barnekonsert i SV kyrkje med familien Sulebakk – ein syngande familie frå Frekhaug som har gitt ut fleire cd-ar. Konsert kl. 17 - open for alle!

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

27.11.2011 Mali Hellebust Silden 27.11.2011 Isak Åsebø 27.11.2011 Adam Brunsvik Silden 27.11.2011 Mari Bøe Holvik 11.12.2011 Didrik Angelshaug Melvær 11.12.2011 Thia Furnes Rakkenes 11.12.2011 Tobias Lexau 01.01.2012 Vilde Paulsen Humborstad 01.01.2012 Elvar Magni Ingvarsson 15.01.2012 Malin Myhre-Apneseth 15.01.2012 Magnus Hessevik 15.01.2012 Eldor Endre Eriksen 05.02.2012 Danella Elisabeth Berge

Røtvold

12.02.2012 Tina Moldskred Haugen 19.02.2012 Celine Nygård 19.02.2012 Stefan Kjerpeseth Kvalvåg 04.03.2012 Adam Oscar Sørsund

I veke 12 og 13 er det påskevandringar i alle kyrkje, for dei eldste i barnehagane og 2. klassingane. (SSK)

Første konsert på 4 juli med en brass band fra Østerrike. Dette Brass Band har en vennskap med Ytre Nordfjord Brass fra Bryggja. Vi har mulighet å høyre fantastisk Brass Musik fra klassisk til moderne. På konsert Nr.2 klarte jeg å invitere ei veldig stor størrelse Operasangar til Måløy . Susanne Kelling fra München. Hun er en mezzo-sopran og har studert i USA. Noen år ble hun arrangert ved operaen i Venezia, Napoli og Tokyo. Hun er kjent av mange radio-og TV-konserter. Høsten 2011 sang hun med en stor konsert i det sixtinske kapell med pave Benedikt XVI som æregjest.

Tirsd. 10. april og 8. mai er det barselkafé på Røde Kors-huset. Fred. 20. april er det skattejakt på Fjordly for 5.klassingar frå Selje og Vågsøy. 18. mai friluftsdag på Vågsberget for 1. klassingar. Pilgrimsvandring 31. mai for 6.klassingar, den gamle kyrkjevegen frå Oppedal til Raudeberg. (SSK) 2. juni: Utmarkstur på Kvalheim for 3-åringar m. fam.

Døde i Vågsøy sokn 2011/2012

3. juni: Myldregudsteneste der 1- og 2-åringar er spesielt inviterte.

16.11.2011 Ragnar Sigmund

Tytingvåg

17.11.2011

Asbjørn Endal

24.11.2011 Karl Ingvald Refvik 06.12.2011 John Gerhard Jægersen 24.12.2011 Ellinor Marie Inselseth 28.12.2011 Per Larsen 01.01.2012 Oline Marie Telvik 07.01.2012 Målfrid Anny Barmen 08.01.2012 Mella Ulrikka Nygård 12.01.2012 John Sigurd Ramsevik 15.01.2012 Jarl Myrestrand 22.01.2012 Liv Therese Fosland 23.01.2012 Nancy Adeleide Hoddevik 24.01.2012 Knut Ove Tennebø 26.01.2012 Arnborg Jofrid Gillesvik

Nord- Vågsøy kyrkje

Totland kyrkje

11.00 Høgmesse

17.00 Høgmesse

01.04.2012 11.00 Høgmesse 05.04.2012

06.04.2012 15.00 Høgmesse

11.00 Høgmesse

08.04.2012 11.00 Høgmesse

15.00 Høgmesse

09.04.2012 11.00 Høgmesse 15.04.2012 11.00 Høgmesse 22.04.2012 17.00 Høgmesse 29.04.2012 19.00 Høgmesse

11.00 Høgmesse

11.00 Høgmesse

01.05.2012 Speiderhuset

22.11.2011 Roger Magne Wik

16.12.2011 Malvin Olaf Sætren

Sør- Vågsøy kirke

Ardey er en profesjonell saksofonkvartett og medlem av Sinfoni Orkester Stuttgart. Disse fire musikere har et bredt repertoar av klassisk, jazz, blues, tango musikk og musikaler. Som lytter kan du gjennom denne musikken få en helt annen musikalsk opplevelse.

Classical Musikk 17. århundre. ConBrio publikum opprettholder sofistikert, morsom og underholdende.   Jeg oppfordrer alle til å delta på disse konsertene. Bare slå av og nyte.   Hilsen Kirkemusikar Hans-Joachim Schüttke

10.00 Speiderhuset 06.05.2012 11.00 Høgmesse

11.00 Høgmesse

13.05.2012 11.00 Høgmesse

11.00 Høgmesse

17.05.2012 11.00 Høgmesse

11.00 Høgmesse

20.05.2012 11.00 Høgmesse 27.05.2012 11.00 Høgmesse

ConBrio er en blandet kor fra Tyskland. Ung og dynamisk. Dette koret synger Acapella musikk fra klassisk til rock / pop og hip-hop. ConBrio vunnet flere kor konkurranser. Et år etter grunnleggelsen av koret, vant han konkurransen ”Best

17.00 Høgmesse

28.05.2012 Kråkenes 11.00 Friluftsgudstj 03.06.2012 11.00 Høgmesse 10.06.2012

27.01.2012 Anne Johanne Bjøringsøy

11.00 Høgmesse

29.01.2012 Anna Hagen Knutsen 03.02.2012 Jon Almenning

17.06.2012

10.02.2012 Martin Paul Hagen

11.00 Høgmesse

18.02.2012 Jorunn Malmfrid Eikås

24.06.2012 Torgteltet

Tlf. 57 85 36 00

Kvalheim & Vedvik AS Raudeberg www.solfisk.no

Klippfisk – Saltfisk – Tørrfisk

Tlf.: 57 85 52 03 Mob.: 48 28 83 73 E-post: s.refvik@online.no

Shell Måløy Bilistsenter

Ulvesund Fyr OVERNATTING - FYRKAFÉ - AKTIVITETAR

LIGHTHOUSE

Kafé 1300-1800 i påska og kvar søndag utover våren. Middag på bestilling.

www.ulvesundfyr.no info@ulvesundfyr.no Fyret (+47) 578 51 777 Mobil (+47) 952 40 487

Telefon: 57855900 - Telefax: 57855918

11.00 Høgmesse Torgteltet

11.00 Høgmesse

15


Returadresse: Kyrkjebladet Kontakten Vågsøy Sokneråd postboks 33, 6701 Måløy

16

KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

Bakside Barn av Gud

Earth Hour 2012

Vår dypeste frykt er ikke vår utilstrekkelighet Vår dypeste frykt er at vi er kraftfulle uten grenser

Jorden rundt og hjemme hos deg? Lørdag 31. mars kl. 20.30 skal byer, kommuner, bedrifter, kirker, organisasjoner og enkeltmennesker over hele verden slukke lyset i én time for klimaet. Earth Hour er en verdensomspennende symbolsk markering. Alle med tilgang til en lysbryter har sjansen til å bidra. Kampanjen er et globalt og visuelt uttrykk for folks vilje og evne til å stå sammen mot klimaendringene. Vil du være med? Les mer på WWFs Earth Hour sider: http://blogsno.panda.org/ earthhour2012/ Ta en utfordring. Det er din planet.

Det er vårt indre lys - ikke mørket – som skremmer oss mest. Du tenker: Hvem er jeg som våger å tro at jeg er: Genial, praktfull, fantastisk? Jeg spør: Hvem er du som ikke våger å være alt dette? Du er et barn av Gud Å gjøre deg selv liten gjør ikke verden bedre Det finnes ingen klokskap i å gjøre seg selv liten for at andre ikke skal føle seg usikre i ditt nærvær Vi er født til å bekrefte Guds storhet, slik den lever i våre hjerter Og Guds storhet finnes ikke bare i noen av oss, den finnes i alle Og slik vi lar vårt indre lys skinne, slik gir vi andre mennesker rett til å gjøre det samme Når vi frigjør oss fra frykten frigjør vår tilstedeværelse automatisk andre.

Vær så snill å bade nå!

Baksidebildet BAKSIDEBILDET

- Kan det bli stille no, så det er mulig å få fortsette den gode preika mi utan avbrytelsar?!

Nelson Mandela i en tale i 1994 etter 27 års fangenskap

Punktum

Tenk ikkje på det som hende før gjev ikkje akt på det som eingong var! Sjå, eg skaper noko nytt. No gror det fram. Merkar de det ikkje? Jes. 43: 18-19a


Kontakten Vågsøy nr.1/12.