Issuu on Google+

Nr. 5 - Desember 2009 - 51.Årg.



KYRKJEBLAD FOR VÅGSØY

Kontakten

Nord-Vågsøy • Sør-Vågsøy • Totland

V i venter på det lille barn

Jul

Soknerådet

Møte med...

Kva slags oppfølging ville Maria fått om ho kom til helsestasjonen og fortalde si historie? Vi besøkte jordmor Aud Jekteberg Nordpoll og helsesyster Turid Blålid for å tenke litt høgt rundt dette.

No er det nye soknerådet kome igang. Vi har spurt kvar av dei det spørsmålet vi alle vart stilte før valet: „Kva kyrkje vil du ha?“

“Eg er veldig fornøgd, og det ser veldig bra ut, smiler Oline. - Fyrsteinntrykket av Vågsøykonfirmantane er at dei er veldig koselege og kjekke.”

SIDE 8-9

www.vagsoy.kirken.no

SIDE 6-7

SIDE 13


 REDAKTØREN HAR ORDET Eg har dobbel advendtstid i år. Eg går svanger, med termin rett etter jul. Vi ventar i spenning og glede, og førebur oss på å ta imot dette nye livet, som vil føre til så store forandringar. Då Maria gjekk svanger, var det andre omstende. Den oppfølginga ei gravid kvinne får her i landet, var utenkeleg for henne. Fosteret var sårbart då, men er også sårbart no. Som ”aldrande førstegangsfødande” hadde eg knapt funne to strekar før eg fekk tilbod om tidleg forstervannsprøve. Vi veit jo at det er for å sjå etter det som er annleis, så det kan lukast bort. Verken fostervannsprøve eller ultralyd kan fortelje oss noko om personlegdom, hjertelag eller talent i det lille mennesket eg ber under brystet. Eit nytt hjerte som byrjar å slå kun 5 veker etter unnfangelsen. Eit hjerte med like stor verdi som mitt hjerte. Eg er heller ikkje perfekt, men håpar å ha livets rett likevel. Er det bare av det gode at vi blir gitt valget om å bere fram barnet? Dei gamle sa: „Vi får ta imot det vi får”. Forteljinga om Josef og Maria er sterk. Maria venta eit annleis barn. Ho trudde engelen sitt ord om at ho skulle føde verdsens frelsar. Ho var ung og ”gravid utanfor ekteskap”. Josef hadde si eiga historie. Men han var mann nok til å stille opp for dama si, i ein situasjon som hadde gitt dei fleste menn kalde føter. Maria kunne sagt ”neitakk” til engelen. Istaden sa ho: ”La det bli som du har sagt”. Josef kunne trekt seg. Dei kunne velje kva dei skulle fortelje til omverda. Ho var ei modig, ung jente. Han var ein modig mann. Jesus var også modig. Han stod for den han var. Tenk at Gud gjorde seg så liten at han trengde ei ung jente sin mage, sitt mot og sine beskyttande hender då han kom til oss og vart som oss. Eg trur han treng vårt mot og våre hender også – i ei verd full av hans barn, med så store behov. Samtidig treng vi han. Vi treng å kunne legge oss sjølve og våre nære i hans hender. God jul, kjære lesar. Sølvi Hopland Aemmer

Andakt Eit juleeventyr Det var ein gong ein fattig bonde som budde saman med kona si i ei enkel hytte med eit jordgolv som var dekt med strå. Ein dag gjekk dei tom for mat. Då sa kona til mannen: Gå ned til elva for å fiske! Mannen så gjorde, og fiska heile dagen utan å få noko. ”Me må nok gå svoltne til sengs i kveld,” tenkte han i det han kasta ut snøret for siste gong. Brått hogg det til. Ein diger fisk hang på kroken, og etter lang kamp klarde mannen å få den på land. I det han skulle til å køyra kniven i den, sa fisken: ”Ikkje drep meg! Viss du kastar meg ut igjen, skal du få oppfylt tre ønske, uansett kva det måtte vera.” Den syntest mannen høyrdes ut som ein god avtale, så han kasta fisken ut igjen og gjekk heim. Men kona hans var ikkje like nøgd då ho fekk høyre historia.” For noko sludder”, sa ho.” Dette er berre noko du finn på for å unnskylda at du ikkje fekk nokon ting.” ”Nei, det er sant,” sa mannen og ropte ut: ”Eg

KONTAKTEN

Åses hjørne ønskjer meg ein middag!” Og straks var bordet dekka med dei lekraste rettar. ” Idiot” sa kona.” Du må ikkje kasta bort ønska dine på småting. Ein middag er ikkje nok. Du må ønska deg noko større og finare som varer lenger.” Ja vel”, sa mannen: ”Då ønskjer eg meg eit nytt hus”! Og med eitt var den enkle tømmerhytta med jordgolvet forvandla til eit herskapshus med mange rom. ” Nei, nei, kor dum går det an å verta”, ropte kona fortvila.” No har du alt brukt opp to ønske. Men me kan få noko endå betre enn dette huset. La oss ønskje oss eit slott som ein konge kunne bu i.- Nei vent: Eg vil ha eit slott som kunne passa for Gud sjølv!” Mannen gjorde som kona ville, og sa: ”Eg vil ha eit slott som passar for Gud! ” Og brått stod dei ikkje lenger i det nye huset sitt. Dei var attende i den gamle trehytta med eit jordgolv som var dekt av strå. Dette eventyret er ei julepreike. Mannen og kona fekk det som dei

Framside-bilde

UTGJEVAR: Vågsøy Sokneråd, postboks 33, 6701 Måløy. Tlf.: 57845170. REDAKTØR: Sølvi Hopland Aemmer, tlf 57845177. solvi.hopland@vagsoy.kommune.no I REDAKSJONEN: Åse Falkevik, Heinz Aemmer, Eva Pleym Lund, dei tilsette på kyrkjekontoret. LAYOUT: Heinz Aemmer. TRYKK: Trykkservice A/S, Knarvik. Glasmaleri frå Klosterkyrkja i Ilanz, Sveits.

ville. Dei ønskte seg ein bustad som passa for Gud sjølv. Men dei hadde gløymt juleevangeliet. Då Gud kom til verda, hende det ikkje i eit slott men på ein heilt annan stad. Me les frå juleevangeliet hjå Lukas i det 2. kapitlet: ”Og ho fekk son sin, den førstefødde; ho sveipte han og la han i ei krubbe, for dei fann ikkje husrom nokon stad.” Det er nærliggjande å tenkja at Gud, dersom han finst, må vera større og mektigare enn alt og alle. Passar han då ikkje best i eit slott? Men Guds Son sin første bustad var i ein stall, nedst i verda. For det var ikkje rom nokon annan stad. Gud går ikkje inn i verda på toppen, men heilt nedst. Slik vert det tydeleg at han vil femna alle. For å vinna oss for kjærleiken sin, vert han eit svakt og hjelpelaust barn, i ei krubbe i ein stall med eit jordgolv, dekte av strå. Gud søkjer seg alltid nedover. Du treng ikkje ønskje deg ein annan stad for å møta han. Han er der du er. Denne jula søkjer han deg. Ta imot han!

Halvor Nordhaug Biskop i Bjørgvin



Glimt frå livet Denne gongen kjem ”glimtet” frå ein liten kyrkjelyd i Ukraina. I haust hadde eg gleda av å vere med på hausttakkefest saman med ein liten kyrkjelyd langt ute på landsbygda i Ukraina. Mellom dei fattigaste av dei fattige. I lange tider hadde eg gleda meg til å møte att dei vi var saman med i fjor. Igor, Julia, Angela og alle dei andre eg berre hugsar ansikta til. Og no var vi her igjen. Ved den vesle kyrkja langt ute på landsbyg-da. Eg kjende klumpen i halsen voks, og tårene pressa på. Den fyrste vi møter på kyrkjeveg er ei gammal kone. Krokut og skeiv, med ein vanleg kjepp til stav, i utslitne tøfler. Den neste er ei som kjem berande på ei bytte vatn. Det skulle vere til kyrkjekaffien etter gudstenesta. Etter å ha vorte ”klemde og sussa”, kom vi endeleg inn i kyrkja. Eg va r t st um av ove r r a s k i n g. Der var så vakkert pynta. Har aldri sett noko så fint. Frukt, grønsaker, blomster og heimebakte brød. Etter kvart fyltest kyrkjerommet med folk i alle aldrar. Frå små born til gamle koner og menn. Der kjem Igor med gitaren, Julia som er tolk, pastor Viktor og alle dei andre. Det måtte vere over 100 pressa inn i den vesle kyrkja. Det er stort å vere her igjen. Veldig stort. Og klumpen i halsen er der fortsatt.

Etter kvart tek gudstenesta til. Eg trur ikkje dei har noko klokkeslett. Det er mykje sang og musikk. Vi forstår ikkje orda, men for ei sangglede! Det lyser av andleta deira når dei syng sine enkle sangar om Jesus. Som vi sa: ”Det er så vakkert at eg frys på ryggen.” Så var det tekstlesing, dikt og vitnesbyrd. Ein ung gut vart boren fram og sett på kortrappa.

Han var lam i føtene, kunne ikkje gå. Så sat han der på trappa og vitna om Jesus, og kor godt han hadde det. Han vart døypt i vår saman med 11-12 andre vaksne. No hadde han planer om å starte med bier så han kunne forsørgje familien. Etter gudstenesta rydda dei kyrkjerommet i full fart. Bar inn 4 langbord, la på papirdukar osv.

Og all den maten dei hadde laga til! For no skulle det vere flott kyrkjekaffi for gjestene frå Norge. Men alle var inviterte. Det måtte vere over 100 som var benka der inne. Tankane mine gjekk til då Jesus metta 5000 i øydemarka. For det såg ik-

kje ut for at det minka på borda. Til slutt vart frukt, brød m.m. delte ut til dei som tok del. Det var vemodig å seie ”ha det” til desse enkle menneska som var så glade og takknemlige fordi vi kom heilt frå Norge for å besøke dei. Men eg trur kanskje vi fekk mykje meir enn det dei fekk frå oss. Av Åse Falkevik


 Vågsøy sokneråd, pb 33, 6701 Måløy Soknerådsleiar: Dag Almenning, 6713 Almenningen Tlf. 57852582/ 90947872

Rekneskap for 2008

KONFIRMANT-HAUSTEN

Vågsøy sokneråd får dessverre rekneskapen for 2008 for seint til at det kunne kome med i førre utgåve av kyrkjebladet Kontakten. Her har du eit utdrag:

Her kjem ei lita oppsummering av konfirmantaktivitetane som har føregått i haust. I tillegg har dei gått på sjølvvalde gudstenester, og vore med på fritidsaktivitetar i kristen regi.

Kyrkjekontoret: i nye Rådhuset. Pb 33, 6701 Måløy Tlf. 57845170. Faks 57845171 E-post: sokneraad@c2i.net Heimeside: www.vagsoy.kirken.no Tilsette på kyrkjekontoret: Kyrkjeverje: Stein Robert Osdal mobil 48146505 e-post: stein.osdal@vagsoy.kommune.no Sekretær: Rita Solheim Endal e-post: rita.endal@vagsoy.kommune.no Kapellan: Trond Hatlevik Borg mobil 45043049 e-post: trond.borg@vagsoy.kommune.no Kyrkjelydspedagogar: Sølvi Hopland Aemmer mobil 95240487 e-post: solvi.hopland@vagsoy.kommune.no Marte-Iren Lade mobil 47365959 e-post: marte.lade@vagsoy.kommune.no Kyrkjemusikarar: Hans-Joachim Schüttke mobil 41510393 e-post: schuttke.organist.maloy@gmail.com Alice Teunis mobil 91861762 Tilsette i kyrkjene: Reinhaldar: Miran Wasta, mobil 97509391 Kyrkjetenar i Sør-Vågsøy og Nord-Vågsøy: Heinz Aemmer, mobil 94181317 Kyrkjetenar i Totland: Åse Falkevik, mobil 90965524

Frå ungdomsfronten

Frå Soknerådet

Tekst

Rekneskap -08 525 253,53 underskot

160 004,82 overskot

Sum driftsinntekter

3 936 268,85

4 171 803,93

Sum driftsutgifter

4 515 325,38

4 011 799,11

Lønsutgifter inkl. sosiale utg.

2 680 595,35

2 247 787,90

Kjøp av varer og tenester

1 449 621,82

1 409 404,98

Gåver/ innsamla midlar

308 397,00

378 594,00

Tilskot frå Staten

211 366,00

90 000,00

2 400 000,00

3 000 000,00

Driftsoverskot/underskot

Tilskot frå kommunen

Merknad - Vert finansiert av bruk av oppsparte midlar

Den generelle prisstigninga nasjonalt har vore på ca 17 %.

Ser vi litt bak desse tala, må vi kommentere fylgjande:

Ser vi på dei tala som er presentert over, skulle Vågsøy sokneråd ha hatt ei overføring frå Vågsøy kommune på 4 039 000 kr. Vi får 3 000 000 kr.

I 1999 fekk soknerådet 2 640 000, i 2009 får vi 3 000 000 kr. Ei auke på 11 % i driftsoverføring frå 1999 til 2009.

Soknerådet hadde i 1999 7,8 årsverk. I dag har vi 6,32. Ein reduksjon på nesten 20 %.

Lønsveksten dei siste 10 åra er på 43 % justert for reduksjon i antal årsverk i organisasjonen.

Kyrkja på kommunikasjonskurs

24.-25. november var dei tilsette i kyrkja i Vågsøy, Selje og Bremanger saman på kurs på Kjelsund Ungdomssenter på Sunnmøre. Foredragshaldar var Audhild Gregoriusdotter Rotevatn, kjend frå bl.a. NRK og Kanal 24. No har ho flytta heim til Sunnmøre, og jobbar som kommunkasjonsrådgjevar i I&M Kommunikasjon. Korleis kan ein byggje kyrkja som merkevare? Korleis kommuniserer kyrkja til målgruppene? Kva medier er vi tilgjengelege i? Er vi passive eller aktive overfor media?

Vågsøy sokneråd balanserer på ei stram line, og våre tilsette gjer ein fantastisk innsats for å gjennomføre dei arbeidsoppgåvene som alltid ligg der. No er det opp til dei lokale politikarane om dei ynskjer å prioritere kyrkja framover. Stein Robert Osdal, kyrkjeverja

Slike spørsmål fekk vi bryne oss på to dagar til endes. Som heimelekse måtte vi alle sjå nyhets-sending på TV kl. 21, så vi var lydige og rigga opp storskjerm. Det var nyttig å sjå kyrkja frå ein journalist og mediarådgjevar sin ståstad, og få utfordringar om bloggar, facebook, heimeside, kreative tiltak rundt gudstenestene, og korleis mediene fungerer. Det sosiale på kurset var heller ikkje å forakte. Det er ikkje så ofte vi møtest og kan utveksle erfaringar, tankar og visjonar, og ete god mat saman. Det var inspirerande og triveleg, og gav påfyll på tampen av kalendaråret, men ved inngangen til eit nytt kyrkjeår. No gjenstår å sjå i praksis kva vi har lært. Så dersom Fjordenes Tidende i tida framover skulle vere full av reportasjer og notisar om kyrkjeleg stoff frå alle tre sokna, betyr det at vi har lært alvorleg mykje! Av Sølvi H. Hopland Aemmer

Konfirmantane blei utfordra til å tenke sjølve – men påstår at dei kunne det meste av dette frå før. Nattcup skulle vere neste høgdepunkt. Det knytte seg stor forventning til natt- cupen som skulle gå av stabelen 6. november. Konfirmantane hadde jobba med å stille lag, og over 20 konfirmantforeldre var klare til å stille som vakter heile natta. Kun få dagar før det store arrangementet, tikka det inn ei tekstmelding frå arrangørane i Førde: ”Nattcupen er avlyst på grunn av smittefare.” Konfirmantane vart ikkje særleg glade for dette. Men nokre foreldre vart letta, fordi dei hadde tenkt på smittefaren, og bekymra seg. Med rundt 400 sveitte ungdomar samla i Nordfjordhallen, kunne det nok fort blitt nokre sengeliggande etterpå!

Trusopplæringsprosjektet vart innført i Vågsøy

Rekneskapen kan du få ved å kontakte kyrkjeverja.

Kyrkjegards-arbeidarar: Joar Kvamme, mobil 97170150 Kåre Myhre, mobil 91791281 Leder KLU: Sør-Vågsøy: Helge Hafsås Nord Vågsøy: Karen B. Eide Totland: Tove Holvik

Rekneskap – 07



Konfirmantprest Trond prøver å få til eit anna, kjekt arrangement for Vågsøy-konfirmantane, utpå våren. Så får vi håpe det kan ordne seg! Lysmesse i Sør-Vågsøy 29. november.

Presentasjonsgudsteneste er det fyrste som skjer for ein konfirmant, når konfirmasjonsåret startar. I slutten av august vart alle presenterte i si kyrkje. Kort tid etter var det klart for å pakke sekken og soveposen og reise på Fyrdøgn - ein kort ”bli-kjend-leir” på Ulvesund Fyr. Foreldre stilte opp med god hjelp, og vi hadde tre kjempetrivelege fyrdøgn i løpet av to helgar. Etter haustferien var det duka for fyrste SuperLørdag, ei lang og konsentrert undervisningsøkt på ein lørdag. Det går føre seg i Skavøypoll bedehus, og har også mat og kreative aktivitetar på timeplanen. Den eine SuperLørdaggruppa førebudde og gjennomførde også konfirmantane si fyrste Ung Messe, som er ei opa kveldsgudsteneste der konfirmantane har regien, i tett samarbeid med prest og konfirmantlærar. Her var dei både liturgar, tekstlesarar, kyrkjevertar m.m., og ifølge den konfirmantgruppa som var publikum, klarte dei seg fint, og hadde laga eit fint opplegg.

Kort tid etter var det klart for besøk av teamet Roadservice. Tirsdag 3. november hadde dei konfirmant-show i Grendahuset på Bryggja. Teamet bestod i år av 5 personar i alderen 19-21 år. Heile dette skuleåret reiser dei land og strand rundt og møter konfirmantar og ungdomar med showet sitt. Nytt er at det som tidlegare år har vore konsert, i år var blitt til eit show. To av jentene i teamet dansa hip hop, og ein av gutane dansa breakdance. Showet bestod av både musikk, dans og drama, og var basert på noko som heiter “A Fathers Loveletter”, som er forma som eit brev frå Gud til menneska, sett saman av omskrivne bibelvers. Dansane, sangane og dei små dramastykka var bygde rundt desse bibelversa. Undervisningstimen i starten av konfirmantopplegget i Grendahuset hadde temaet “Kven er Jesus”. Der blei det tatt opp grunnleggande spørsmål og påstandar om Jesus.

Siste innsats for alle konfirmantane før jul var dei tradisjonsrike Lysmessene i kvar kyrkje. Her fekk dei prøve å gå med kap-

per for fyrste gong, og skapte fin stemning med levande lys og tekstlesing. Av Sølvi Hopland Aemmer Kvalheim & Vedvik AS Raudeberg www.solfisk.no

Klippfisk – Saltfisk – Tørrfisk

Tlf.: 57 85 52 03 Mob.: 48 28 83 73 E-post: s.refvik@online.no


Frå Soknerådet



Frå Soknerådet

Kvifor gje gåve til soknerådet?

DET NYE SOKNERÅDET

Dette spørsmålet får eg stilt av og til. Kvifor gje gåve når de får overføringar frå kommunen? De er jo ei statskyrkje!! Det at vi er ei statskyrkje og får overføringar frå stat og kommune gjer det vanskeleg å nå ut med at vi óg er totalt avhengig av ofringar, gåver og sponsorinntekter for å klare å være ei folkekyrkje. For kommunen finansierer ikkje alt! Det som kommunen ikkje finansierer er: Lønn til kyrkjelydspedagogane og eittåring, undervisningsarbeidet, skulekyrkjesamarbeidet, samarbeidet med barnehagane, trusopplæringsarbeidet og kyrkjemusikkarbeidet. Dette er eit omfattande arbeid som i sum kostar soknerådet ca 700 000 kr kvart år. Soknerådet ser dette som så viktig at dei har oppnemnt ei økonominemnd som skal sjå på inntektsgjevande tiltak, slik at vi får inn meir midlar, og på sikt får auka den kyrkjelydsretta aktiviteten. Dei som sit i denne nemnda, er: John Vidar Svarstad, Grete Barmen, Arve Klaus Hole og ein representant frå Nord-Vågsøy. Det er sjølvsagt mogeleg å gje til ei særskilt kyrkje, ein kyrkjegard eller eit spesielt tiltak. Desse gåvene vert sette inn på eit bunde fond øyremerka gåveformålet. Soknerådet har til dømes fått gåve til flomlys og maling i Totland-kyrkja, maling til NordVågsøy kyrkje, og 100 års jubileet til SørVågsøy kirke. Alle gåver prøver vi så langt det er mogeleg å knyte til det prosjektet som det er tiltenkt. Difor håpar eg at du sluttar opp om vårt arbeid, både gjennom deltaking på gudstenester og kyrkjelege arrangement, og gjennom gåver gitt til eitt av våre mange viktige arbeidsfelt. Takk for di støtte. Stein Robert Osdal, kyrkjeverja

No er det nye soknerådet kome igang etter valet i september. Vi har stilt kvar av dei det spørsmålet vi alle vart stilte før valet: „Kva kyrkje vil du ha?“ I praksis betyr det: Kva hjertesaker og engasjement har du? Kva synest du det er viktig å arbeide for som soknerådsmedlem?

Dag Almenning 1942, Almenning, Som leiar i Vågsøy Sokneråd vil eg ha eit ansvar for at sok nerådet så godt som råd gjer det som er det overordna mål for soknerådet sitt arbeid. I Kyrkjelova § 9 står det: ”Menighetsrådet skal ha sin oppmerksomhet henvendt på alt som kan vekke og nære det kristelige liv i soknet, særlig at Guds ord kan bli rikelig forkynt, syke og døende betjent med det, og døpte gis dåpsopplæring, barn og unge samlet om gode formål, og legemlig og åndelig nød avhjulpet.” Her kan soknerådet så langt det høver vere med sjølve, og ikkje minst gjennom saker og vedtak legge til rette for at dette vert oppfylt i soknet vårt. Vi har allereie vedteke Gudstenesteplan for første halvår av 2010. Vi har lønna og frivillege medarbeidarar som driv trusopplæring og barne- og ungdomsarbeid, og vi har eit godt konfirmantarbeid. Vi har flinke kyrkjemusikarar, og vi har von om at vi framleis kan ha to prestar i soknet. Som leiar vil eg også ha fokus på gudstenestefornying, utan dermed å legge vekk for mykje av det kyrkja har i dag. Vi har ei stor oppgåve i å få i gang utviding og opprustning av kyrkjegardane og gravplassane i kommunen. Vonar året 2010 er starten på dette, og at vi då får årlege løyvingar frå kommunen til planen er fullført. I 2010 har vi 50-års-jubileum å feire for Nord-Vågsøy kyrkje. Soknerådet og ei plannemnd har sett på mykje som var ynskjeleg å få gjort til dette jubileet, men

det meste må utsetjast til seinare på grunn av at vi ikkje får dette finansiert no. Soknerådet ser det nødvendig med meir innsamling av pengar til både praktiske oppgåver og for å kunne drive eit aktivt kyrkjelydsarbeid. Ver rause med gåver når de vert minte om å gje gåver til kyrkjene, og å støtte arbeidet i kyrkja. Det er også biskopen si oppfordring til oss. Til sist vil eg ynskje alle ei riktig god julehelg. Måtte kyrkja bli ein samlingsplass for retteleg mange, både éin og fleire gonger i jule- og nyttårshøgtida. Gløym ikkje å be for medarbeidarane på kontoret, den kommande nye soknepresten vår, medarbeidarane elles i kyrkjene våre, og for oss som har det politiske ansvaret for Den Norske Kyrkja i Vågsøy.

om. Tida i dag er det einaste vi rår over. Eg vil vise til v. 6 av adventssalmen ”Gjer døri høg”:

Kåre Olav Morken 1968, Almenning

”Gjer døri høg, riv stengsla ned og inn til deg din konge bed. Då kjem han til deg mild og sterk og fremjar i deg alt Guds verk.”

Bjørn Eide 1945, Raudeberg

Eg er oppteken av at alle skal kjenne seg heime i kyrkja v å r, slik at vi kan samlast om felles mål og aktivitetar. Elles ser eg på eit godt barne- og ungdomsarbeid som svært viktig.

Heidi Bjørnholm 1980, Husevåg

John Vidar Svarstad 1951, Holvik Eg begynner med blanke ark som sok ner å d smedlem, og ser det som ein læreprosess. Men eg har mange ønsker. Det er brenn mest for, er Ordet; forkynninga av Bibelen. Den er utruleg viktig. Sånn som eg ser det, er det for lite forkynning og „vaksenopplæring“, som t.d. Alpha-kurs. Eg føler sjølv behov for meir Bibelopplæring. I USA er det heilt vanleg med søndagsskule for alle aldersgrupper. Eg ønsker også ei klar og sentral frelsesforkynning. Og så tenker eg at det er viktig at ein ikkje blir viktig sjølv- at det ikkje er våre prosjekt som er viktig, men at vi gjer alt til Guds ære. Vara-medlemene er: 1. vara: Arve Klaus Hole 2. vara: Jorunn Marie Totland

Kristine Schielderup 1954, Måløy

3. vara: Grethe Barmen 4. vara: Tilla Lovise Strand 5. vara: Helge Hafsås

Sa m f un net v i l eve r i, end ra r seg h ei le t id a, og kyrkja må justere seg saman med det. Men trua og truvedkjenninga ligg der, og den endrar seg ikkje. I kjølvatnet av den kjem nåden, som dei aller fleste av oss er avhengige av. Det som eg som nestleiar synest er viktig, er å lage plass. Ikkje slik at kyrkja skal vere ein stad der ein kan ”dra til torgs kva som helst”, men at den skal vere imøtekommande. Kyrkja blir aldri noko anna enn folka som høyrer til den, gjer den til. Og alle som høyrer til, har valget om å vere med å forme den, ved å gje av si tid. Elles har Jesus gjort alt, det er ikkje noko prestasjon det er snakk

Eg vil at kyrkja skal vere eit Guds hus, der alle slags folk kan komme s a m a n f o r å møte Han. Det er ein stad Gud har lova å møte oss, og det er i hans ord, Bibelen. Forkynninga av Guds Ord bør difor vere kyrkja sitt hovudfokus. I tillegg synest eg at barne- og ungdomsarbeidet er viktig, spesielt no etter at trusopplæringa er tatt ut av skulen.



Bjørg Våge 1952, Vågsvåg

Eg ønsker å ha ei inkluderande kyrkje d e r d e t e r h øg t under taket, med plass til alle uansett hudfarge eller legning. Det er viktig for meg. Nåden er like stor for oss alle, og vi er alle akkurat like verdifulle.

Bar neo g u n gd o m s a rbeid, særleg ungdomsarbeid, ligg meg spesielt på hjertet, etter erfaring med skulekor psarbeid. Eg føler det veldig gjevande og meiningsfullt å arbeide for at ungdommen vår kjem inn på eit godt spor og får sunne interesser. Sjølvsagt er diakoniarbeid også viktig, å ta seg av dei eldre og vise respekt for dei.

Marthe Kvalheim Havn 1987, Måløy Eg håpar vi får til litt større tilbod til dei unge, i Måløy s e nt r u m. D å eg var konfirmant, var det Nattcafé og TenSing i Måløy, og vi hadde det så kjekt! God mat, spel, karaoke, deltaking på gudstenester, m.m. Det var ein del voksne som var med, då. Eg kan tenke meg å bidra sjølv for å få det til. Kanskje vi kunne hatt nokre fleire gudstenester der ungdom fekk bidra – eller marknadsføre betre det som er, t.d. Ung Messe. Det hadde vore bra å få ungdom til å bli med i miljøet etter konfirmasjonen også. Vi var i alle fall med til vi var ferdige med ungdomsskulen!




Jul

Jul

”Fødd av Maria Møy….” I våre dagar får ein tett oppfølging av lege eller jordmor så snart ein finn at ein er gravid. Kva slags oppfølging ville 14-15-årige Maria fått om ho kom til helsestasjonen og fortalde si historie? Vi besøkte jordmor Aud Jekteberg Nordpoll og helsesyster Turid Blålid for å tenke litt høgt rundt dette.

Turid Blålid ville bekymra seg litt for Maria.

Bakgrunn: Maria var rundt 14 år gammal då ho ifølge evangeliene fekk englebesøk som fortalde henne at ho skulle bli med barn, og føde verda sin frelsar. Altså like gammal som konfirmantane. Ho var trulova med Josef. Etter englebesøket forsøkte Maria å forklare til Josef kva som hadde hendt. Han sleit med å tru på historia hennar, og ville trekke seg ut av forholdet i stillhet. Ho var åleine ei kort stund, med eit nytt liv bankande under hjertet sitt. Etter ei tid fekk Josef ein draum der ein engel kom og sa til han at han ikkje skulle vere redd for å ta Maria heim til seg som si hustru. I draumen bekrefta engelen Maria si historie. Det berga forholdet deira. Josef stod etter dette saman med Maria. - Korleis ville de ha teke imot Maria om ho kom hit og fortalde at ho var jomfru, gravid etter eit englebesøk, mistrudd av kjæresten – og at barnet ho bar i magen, var Guds Son? - Eg trur at hjå dei fleste helsearbeidarar ville det ringt ei alarmklokke viss ei ung, gravid jente sat her og sa ho var gravid, men var jomfru, og at ein engel

Fotos: Heinz Aemmer

- Men veit vi om Maria hadde ei tru før dette skjedde? undrar Turid. - Det står vel ikkje så mykje om Maria før dette. Ho var nok ikkje tilfeldig valgt, trur eg. Eit foster er jo prisgitt den vertinna det har, i sin sårbare situasjon. Men ho hadde nok ei personleg tru som var grunnen til at ho vart ståande i denne situasjonen. Eg trur at ho stolte på Gud. - Eg tenker at ho må enten ha vært veldig sterk eller veldig naiv, seier Turid. Men vi ville jo fulgt ho opp på vanleg måte. Det hadde sikkert vore viktig å beskytte ho. Viss det kom ut i lokalsamfunnet at ho trudde ho skulle føde verdas frelsar, og var gravid på grunn av ein engel, kunne det blitt eit voldsomt trøkk mot ho. Tenk på den pressedekninga det kunne fått! Og folk som ikkje ville tru ho, som ville hatt ei nedlatande haldning overfor henne. Korleis skulle ho klart å hente krefter til eit slikt oppdrag? I det mediapresset som er i dag ville det vore heilt umenneskeleg. På den tid var det jo bare næraste familie som fekk nyss i det.

hadde sagt at ho skulle føde verdas frelsar. Vi ville nok følt både behov for og ansvar for å forsikre oss om at ho som - Ja, vi ville nok lagt ekstra stor vekt på kommande mamma ikkje hadde andre det psykososiale rundt henne, og fulgt vrangforestillingar, seier Turid. – Eg trur ho tett opp angåande hennar relasjonar vi hadde anbefalt ho å snakke med ein til partnar, familie, omgjevnader, og psykolog. Trur ikkje minst til barnet ikkje du også det, i magen. Særleg i den ”5 uker: Aud? fasen då Josef hadde Ryggsøylen, ryggmargen, hjernen, gått frå henne og ho hjertet, skjelettet og musklene begyn- Jo, skal eg vere var åleine med dette, ner så smått å utvikles. Når embryoet ærleg, trur eg eg ville vi prøvd å støtte er 22 dager gammelt fra unnfangelsen, kunne ha tenkt: henne ekstra, seier begynner det lille hjertet å slå og etter hvert pumpe væske rundt i kroppen.” ”Er ho heilt god?” Aud. (kilde: www.babyverden.no) Det er jo vår plikt å bli trygge på at ei Turid fortset: - Vi kommande mor vil har jo opplevd mødre vere i stand til å ta seg av barnet ho ber. Det som har blitt forlatt i svangerskaer klart at hjå alle menneske kjem fornuften pet. Det viktigaste for oss då er til kort i møte med ei slik historie, fortset å prøve å få ein god kontakt Aud, og legg til: - Det er jo ikkje ei logisk med denne mammaen, forklaring på det som blir fortalt her – det så ho får tillit til oss handlar om å tru eller ikkje tru på Maria si og kjenner at ho kan oppleving. Det var Guds måte å gjere det snakke med oss om på, tenker eg, og det må ein enten akseptere det som er vanskeleg. eller ikkje akseptere. Eg trur det handlar Då tenker vi at det er om Maria si tru. Det kan vel egentlig ikkje spesielt viktig. forklarast menneskeleg.

- Ja, ein er ekstra sårbar når ein er gravid, og det å bli forlatt i denne tida kan gje ekstra sterke følelsar av svik og nederlag. Det er enormt sårt, midt i ein fase når ein førebur seg på å skulle knytte seg til ein baby og gå inn i noko heilt nytt i livet, seier Aud.

sin vil ha ekstra behov for støtte. Og her på helsestasjonen vil vi jo gje støtte og møte alle på lik linje, utan å dømme. Vi ønsker å møte alle gravide på eit fordomsfritt grunnlag og gje kvar enkelt individuell oppfølging – uansett alder, familiesituasjon, bakgrunn, etnisk tilhørighet, seier Aud.

- Nokre gongar er det meir fortvilelse enn glede hjå ei kvinne som har funne ut at ho ventar barn, seier Turid. - Også rett etter fødsel kan følelsane vere svingande. Det er viktig for oss å skape ein god kjemi, så mammaene tør å komme hit med livet sitt enten det er sånn eller sånn. Fortvilelse kan gå over til glede ved å vere open.

- Var det jordmødre på den tid?

 får positivt svar. Dette har fleire opplevd svært fortvilande i Oslo, fortel Turid. - Ei gravid kvinne kan ofte vere redd for at noko skal gå gale undervegs. Dette presset må jo ha vore ekstra stort på Maria, som var overbevist om at ho skulle føde Verda sin Frelsar.

- Og som regel forandrar desse følelsane seg i løpet av svangerskapet – frå fortvilelse til glede. Gleda kan vekse undervegs. Det er vår erfaring at det som oftast endrar seg til glede, fortel Aud. Turid nikkar gjenkjennande. – Men veit vi om Maria var glad? spør ho ut i lufta. – Ho var vel fortruleg med oppdraget sitt – men var ho glad? Det må no ha vore tøft for henne – særleg når ho stod åleine om det.

Jordmor Aud Jekteberg Nordpoll lyttar etter hjertelyd, og likar det ho høyrer.

- Eg vil tru det var sjølvlærde hjelpe- Eg tenker at det må ha vore vanskeleg koner, doulaer, og at fødslane skjedde for begge to, både Josef og Maria. Det heime, og at det elles var lite oppfølmå ha brakt dei ging, seier Aud. i ein vanskeleg ”Det ligg ofte eit stort tre i eit lite frø.” situasjon. Det vart - Jesus vart jo fødd i (norsk ordtak) jo klart etterkvart ein stall! seier Turid, og at ho faktisk var repeterer historien om gravid, og dei var kjærestar. Josef visste at fødselen var i gang då han måtte banke med seg sjølv at han ikkje var faren. At på dør etter dør utan at nokon herberger barnet var Guds Son må jo ha vore like opna opp for dei, før dei til slutt vart henvvanskeleg for dei som for andre å forstå. iste til ein stall. Men Maria må ha fått ein slags openberring om det, og det fekk vel på ein måte - Eg vil tru at viss ein hotellvert i dag Josef også, etterkvart, og han gifta hadde måtta avvise ei gravid og fødande seg med henne og dei fekk kvinne på grunn av plassmangel, ville felles barn seinare. Men han ha funne ei anna løysing, og teke i den fasen Josef hadde nokre telefonar, seier Aud. tenkepause, må det ha vore ekstra tøft. - Eg får assosiasjonar til sykehus i Oslo. Ei ung gravid Om du ikkje har avtalt fødeavdeling på kvinne som har førehand, vil du bli avvist, og risikerer å eit uavklart eller måtte ringe rundt til det eine sykehuset turbulent forhold etter det andre for å prøve å få komme inn til partnaren og føde, og det er slett ikkje sikkert du

Ville fosteret i Maria sin mage fått spesialbehandling hjå dykk utifrå det? - Alle er like verdifulle. Ein kan ikkje lage ein rangering på at eitt barn er meir verdifullt enn eit anna, seier Aud. - Vi behandlar alle foster som verdifulle, unike individ som er i ein ekstra sårbar situasjon, særleg i dei tre fyrste månadane når alle organ blir danna. Det er jo eit under, det som skjer med Maria – men det er også eit under med kvart barn som blir født. Viss Maria hadde uttrykt at ho var redd at noko skulle gå gale med barnet sitt, ville ho fått ekstra oppfølging – men eg ville ikkje følt noko spesielt ansvar utover det vi gjer med alle andre kommande mødre som er bekymra for barnet sitt. Når det gjeld bekymring for å miste Verdas frelsar, ligg det på eit anna plan enn det medisinske, tenker eg. Det måtte vere Guds ansvar å passe på dette barnet, sidan det var hans initiativ, avsluttar ho. Av Sølvi H. Hopland Aemmer


STØRST AV ALT

Skattejakt på Fjordly!

Fire år og forventningsfull!

Laurdag 31. oktober var det skattejakt på Fjordly Ungdomssenter. Femteklassingar frå Selje og Vågsøy sprang rundt med skattekart i handa og leita etter skatten. Då skattekista endeleg blei funnen, var den full av gullmyntar som kunne etast, eit mystisk armband og ein bibelleseplan.

STØRST AV ALT

Det har vore mange spente fireåringar i kyrkjene siste månaden. Kyrkjelydspedagog i samarbeid med kyrkjelydsutvala har invitert dei til besøk, slik at dei kan bli kjende i kyrkjene sine. Truleg kribla det i magen til nokre av foreldra òg, då det var tid for å klatre opp i klokketårnet.

du duger”. Vi fekk høyre om nokre born som ville komme bort til Jesus, men så jaga disiplane til Jesus dei vekk. Denne forteljinga dramatiserte vi med born og vaksne som skodespelarar, og sidan pre-

Av Marte-Iren Lade

Det var i overkant av 30 personar som var med på Skattejakta på Fjordly. Nokre sjetteklassingar var hjelpeleiarar. Dei var med på LysVaken i fjor, og kunne absolutt anbefale LysVaken til femteklassingane! Elles var dei gruppeleiarar og hjalp til med praktiske ting. Bibelen var i fokus denne dagen. I den fyrste samlinga blei deltakarane delt inn i to lag, og så var det om å gjere å henge opp namna på alle dei 66 bøkene i Bibelen i rett rekkefølgje på ei snor. Ei av øktene var sett av til valfrie aktivitetar. Nokre ville lære ein ny song, mens andre valde å jobbe med bibeloppgåver. Nokre få var så heldige å komme på snekkergruppa, og snekre sitt eige skatteskrin, mens den største gjengen lagde bokmerker og bilete til å ha i Bibelen sin. Det var både pølse og potetstapp med dessert på menyen, i tillegg til frukt og bollar . Stemninga var høg, og omtrent alle ville gjerne bli spurt om å vere hjelpeleiarar på neste skattejakt. Planen er at Skattejakta skal vere eit årleg tilbod til femteklassingane i Vågsøy og Selje, som ein del av Trusopplæringsplanen. Beate Osdal, kateket i Selje, og Marte-Iren Lade, kyrkjelydspedagog i Vågsøy er glade for samarbeidet både med Fjordly og Acta og med samarbeidet over kommunegrensene. Av Marte Iren Lade

Ulvesund Fyr OVERNATTIN

FYRKAF

AKTIVITETAR

LIGHTHOUSE www.ulvesundfyr.no info@ulvesundfyr.no Fyret (+47) 578 51 777 Mobil (+47) 952 40 487

No har dei aller fleste fireåringane i kommunen , dvs. 60-70 born, fått Kyrkjeboka. Boka inneheld fine forteljingar og songar, og dessutan ein CD med lydbok og songar. Den er ein god reiskap for trusopplæring i heimen. Lukke til med bruken av boka!

Fotos: Heinz Aemmer

Spesielt inviterte. Kyrkja inviterer dei fireåringane som er døypte eller tilhøyrande til kyrkja, fyrst til Undretur i kyrkja , og så til familiegudsteneste påfølgj-ande søndag. Dei som bur i krinsane blei inviter te til dette i mars, og no i november var det Totland, NordVågsøy og Må løy som stod for tur. Til saman møtte 55 % av fireåringane opp på Undretur, medan 82 % kom på familiegudsteneste og tok imot fireårsbok. Det er veldig kjekt at så mange møter opp! Undretur. På Undretur får vi høyre bibelforteljingar og gå rundt om i heile kyrkja og sjå på og prøve ting. Vi leiker at vi skal døype ei dukke, og då får dei som vil, vere mammaen, pappaen, sysken og fadrar. Babyen må jo få namn, så det må vi bestemme før vi begynner. Oppe på galleriet står det store orgelet. Det

blir veldig sterk lyd viss vi drar ut alle knottane! Nesten alle borna hadde lyst til å prøve å spele, og nokre foreldre kunne heller ikkje dy seg. Når ein står i klokketårnet og vi prøver å ringe med klokka for fyrste gong, er det lurt å halde seg for øyrene. Etter mykje prating, gåing og leiking, er det godt med bollar og saft, og til slutt øver vi på ein song som vi skal synge for dei andre på familiegudstenesta. Familiegudsteneste. Den andre og tredje søndagen i november var det mange menneske og mykje liv på gudstenestene i dei tre kyrkjene. I Nord-Vågsøy var MiniSprell forsangarar på nokre songar dei kunne godt: ”Min båt er så liten”, og ”Du er du og

sten hadde så fin, kvit kjole, fekk han vere Jesus. Eg kan røpe at det gjekk bra til slutt; borna fekk komme til Jesus! I Totland song Junior-klubben tre flotte songar, og dei imponerte med kraftig klang og flinke solistar. I Måløy var det fire babyar som blei døypt. Dei hadde med seg slekt og vener, og tilsaman med alle dei andre som kom, var vi 240 menneske i kyrkja. Barnekoret Tusenfryd song om at ”Gud gjør meg trygg”, og dessutan ein song som heiter ”Idol”. Det finst mange stilige og flinke idol som vi kan sjå på TV. Men Jesus er det største idolet vårt! Trusopplæringsplan. Desse arrangementa for fireåringane er ein del av trusopplæringsplanen i Vågsøy. Kyrkja vil tilby eitt eller fleire arrangement for kvart årstrinn frå 0 år og opp til konfirmasjonstida. Neste gong fireåringane får invitasjon i posten, er når dei er blitt femåringar. I mars er det Barnekonsert i Sør-Vågsøy kirke, og der vil vi dele ut CD-ar til femåringane. Det er alltid noko å glede seg til i trusopplæringa!

11 Barselkafè på Røde Kors-huset Korleis kan du lære babyen din å sove heile natta frå han er to-tre månader gammal? Er det eigentleg bra at vi seier: ”No har vi fått ein ny sjef i huset”, når den nyfødde er komen frå sjukehuset? Er det babyen som skal vere sjef? Slike ting snakkar vi om på Barselkafè. Andre tirsdagen i månaden er det Barselkafè på Røde Kors-huset. Vi har vore frå 7 til 9 vaksne på samlingane så langt, pluss born. Det er veldig koseleg og kjekt på Barselkafè. Stemninga er avslappa. Her ammar vi når det trengs, går litt rundt med babyar som skrik og skiftar ein bleie i ny og ne. Av og til får vi besøk, til dømes av fysioterapeut Kristine Schielderup. Det er greitt med litt praktisk undervisning, så ho spør gjerne om å få låne babyen din for å demonstrere korleis han kan bli stimulert til å snu seg. At babyen må ligge på magen i vaken tilstand for å trene opp muskulaturen, det trur eg alle fekk med seg frå denne temaøkta! Kva er betre enn å samarbeide med Bjørgs mat om servering? Kvar gong får vi både lunsjrett og dessert. Sist gong var det ein burger med både kylling, bacon og diverse anna, og riskrem til dessert! Her er det stort sett folk som ammar, så løk i maten prøver vi å unngå. Den siste delen av dei to timane, går til song og bibelforteljing. Vi bruker ”Songboksen” når vi syng. Det er ein artig form for songbok med solide kort i ein boks. På den eine sida av korta er det ein song, på den andre er det eit bilete som passar til songen. Born frå eitt år, lærer seg etterkvart kva song som høyrer til dei ulike bileta. Slik kan dei kommunisere med foreldra kva song dei vil synge. Songboksen skal kyrkja begynne å dele ut til alle eittåringar på tilrettelagde ”Myldregudstenester”. Dette startar vi med til sommaren. Men dei som går på Barselkafè, får Songboksen tredje gongen. Eventuelle eldre søsken kan ha stor glede av denne. Siste barselkafè før jul fann stad 8. desember, og hadde temaet ”Juletradisjonar i heimen.” Vi har plass til fleire på barselkafe, så alle med baby er herved invitert til Røde Kors-huset fyrste tirsdag i månaden kl. 1000-1200! Marte-Iren Lade, kyrkjelydspedagog

Illustrasjon: Sissel Walderhaug Schmidt

10


12

Fersk rapport fra Madagaskar Lærerne fra døveskolen i Morondava reiser flere ganger i året rundt om i distriktet, for å besøke døve de kjenner, og for å bli kjent med nye døve. I september 2008 var de i Soanafindra, en landsby ca. 30 km fra Morondava. De hadde hørt at det var en 13 år gammel døv jente i landsbyen, og da de traff Patine og snakket med henne om døveskolen, om barna som bodde der og at de fikk lære å lese og skrive, ville Patine straks være med dem for å få gå på skole. Naboene syntes det var flott om hun kunne få gå på skole, for hun gikk bare rundt husene der. Men mammaen til Patine ble ikke glad for den tanken! Hun var eneforsørger og trengte hjelp av Patine til lage mat og jobbe hjemme. Hun ble sint og ville ikke at jenta skulle på skole, hun kunne selv ta vare på jenta si! De prøvde å forklare henne at barn med handicap også har rett til å gå på skole. Men Patine fikk ikke gå. På Madagaskar er det slik at mange foreldre er redde for å sende barna sine på internatskoler. De er redde for at barna deres blir tatt og solgt, eller bortført. Lærerne var lei seg for at Patine ikke fikk muligheten til å gå på skole og lære tegnspråk, så hun kunne kommunisere med flere. De begynte å be for Patine, mammaen

og de andre i landsbyen. Og etter 3 dager kom Patine til skolen, sammen med en tante. Noen hadde klart å overtale mamma til å sende Patine på skole! Nå er det 1 år siden hun kom til døveskolen i Morondava, og hun trives godt og er glad for alt hun får lære. Be for: · Patine og de andre døve barna på Madagaskar - foreldrene som må sende barna på internatskole - lærerne, omsorgsarbeiderne og elevene på skolene Takk for: - alle døve som får anledning til å gå på skole Hilser dere med Salme 100,

1-3: «La hyllingsrop lyde for Her ren, hele jorden! Tjen Herren med glede, kom fram for ham med fryd! Kjenn at herren er Gud!» Hilsen Britt Romarheim

Pengeinnsamlinga Soknerådet har pr. idag samla inn 30.887,50 til misjonsprosjektet. Målet var 20.000 kr.!

Arv

I dag har eg arva. Det kom heilt uventa, og eg hadde ikkje drøymt om det. Eg arva Razanadrasoa Susanne (Susanne, den skjønnes barn). Ho hadde ikkje slektningar eller vener. Eg var den næraste. Ho har kvar fredag i lang tid kome hit til tunet på misjonsstasjonen i Ihosy. Her har ho tidlegare fått litt hjelp til livsopphaldet. Heilt sidan ho fekk sjukdomen har ho også falle litt utanfor den sosiale fellesskapen. Ho var liksom ikkje den som ein fyrst inviterte til middagsselskap.

I dag har eg arva henne. Ho sat på trappa mi, med ein liten lapp der det stod at ho har gått i arv frå den eine misjonæren til den andre. No var det min tur. Ho leverte lappen og sa at ho ville koma tilbake på neste fredag, dersom eg kunne ta opp arven. Den fyrste reaksjonen var at slik ein arv ville eg ikkje ha. Dei fleste av oss vil vel helst arva gåver og ikkje oppgåver. Då Susanne, (den skjønnes barn) hadde gått, fekk eg tenkt gjennom saka og kom til eit anna resultat. Å arva omsorga for eit medmenneske kan óg vera ein rikdom. Det gjev meg verdi, gjer meg verdifull. Det kostar meg heller ikkje så mykje. For 13-14 kroner i veka kan eg oppfylla Jesus sine ord om at det de har gjort mot ein av disse mine minste små, det har de gjort mot meg. Difor deler vi no på pensjonen. Ho får sine 13 kroner i veka, og er tilfreds med det. Meg har Gud velsigna med langt større del, så eg har overflod. Ein arv er noko som vi skal ta vare på og stella godt med. I dag har eg vorte rikare. Eg har arva Susanne. Beste helsing Kåre

Møte med...

Misjonsprosjektet

Ønskebrønn Livet er blitt ein kamp mot upålitelege naturkrefter for folk i Sahel, beltet som skil det subtropiske Afrika frå Sahara. Dei siste åra har vore prega av auka temperaturar, uregelmessig regn og kortare regntid. Det gjer at avlingar slår feil, vasstanden i elvane går ned og brønnar som er gravne ut for hand, tørkar ut. I Doye er det dei yngste kvinnene si oppgåve å henta vatn. Før brønnen blei bygd midt i landsbyen, var det ofte ein heildagsjobb: -Vi kunne bruka heile morgonen på å leita etter vatn og likevel gå tomhendte heim, Ønsk deg gaver som forandrer verden til jul i år.

Ønskeliste Geit!

Pengene fra salget av gavene går til de som trenger det mest!

Vann!

Gavene fås kjøpt på internett hos www.kirkensnodhjelp.no eller ring 22 09 27 00 (kl. 08:30-15:30)

Handlenett!

Takk for gave n!

Datoen 05.07.08 er sirleg innskriven i sement på brønnen. Det blei ein dag som fullstendig endra livet til kvinnene i denne landsbyen. Dei hadde fått ein ny brønn. Brønnen er et samarbeid mellom innbyggjarane i landsbyen, partnarorganisasjonen GRAIP og Kirkens Nødhjelp. GRAIP har fleire prosjekt i området for at lokalfolk kan få sjanse til å tilpassa seg dei uventa endringane i naturen. Kort tid etter at brønnen stod ferdig, blei Salimatou Abdoulaye gravid med det første barnet sitt: -No har vi nok vatn, ikkje berre til drikke og matlaging, men også til å vaska oss. Det inneber at vi kan ha betre hygiene både for borna våre og oss sjølve. Vi slepp å bli sjuke så ofte, seier ho. Vatnet i brønnen er også mykje sunnare å drikka enn det dei før fann i elva og i handgravne brønnar. 

seier 20 år gamle Salimatou Abdoulaye. Dei gjekk opp til tre kilometer til ein stad der det var vatn, berre for å koma fram tørste og slitne og finna ein tørr brønn eller eit vatn som vinden hadde fylt med sand. -Det var ei stor påkjenning, særleg for dei som i tillegg til vatn bar barn på ryggen. Det hende at nokre blei så utmatta at dei blei sjuke og sende til sjukehus. Eg hugsar det hende eg kollapsa då eg kom heim, og orka korkje å eta eller drikka, seier ho.

Midt på dagen kan gradestokken krypa opp mot femti grader på det varmaste i områda rundt Bagnadi. Ein gjennomsnittleg person treng då 15 liter drikkevatn per dag. Leitinga etter vatn tok fullstendig overhand for mange av dei unge kvinnene. - Mange hadde ikkje tid til å ta vare på borna sine, vi var så opptekne av å finna vatn, minnest Salimatou. Det hende oftare og oftare at dei blei nøydde til å gå heim for å laga lunsj før dei fekk henta vatn. Det hardaste arbeidet starta likevel når dei fann vatn. Dei færraste kan gå tre kilometer med 20 liter på hovudet utan å få hovudverk. Kvinner over heile Afrika er plaga av hovudverk og nakke- og ryggsmerter som resultat av eit liv med tung bør på hovudet. Kirkens Nødhjelp arbeider saman med partnarane våre for å finna betre alternativ.

” E ittåringen ” O line ein telefon til Acta på Sandane og spurde om dei kjende til ein ungdom som kunne tenke seg å vere eittåring i Vågsøy. Då Oline tok kontakt med Acta-kontoret, kunne dei dermed setje henne i direkte kontakt med Stein Robert. Og onsdag 18. november var Oline på plass i Vågsøy, og var med på TenKlubb på Ulvesund Fyr for å bli kjend med nokre av konfirmantane.

Det var ein vinn-vinn-situasjon då Oline Myklebust (20) frå Kjølsdalen nyleg fekk jobb som eittåring i Vågsøy.

Gris!

Det nyttar å snakke når einkvan vil lytte! Vil du vere frivillig på Kirkens SOS? Vi treng menneske som vil prate med medmenneske som har det vanskeleg. Oppgåva di er å lytte og tenke høgt saman med den som tek kontakt. Du skal ikkje gje råd eller løyse den andre sine problem. Du får innføringskurs, rettleiing og vidare fagleg oppfølging så lenge du er med i tenesta. Vanleg vaktturnus er 2 vakter i månaden, tilpassa din kvardag. Kirkens SOS er ein døgnopen krisetelefon, tilgjengeleg via telefon og internett, med vaktrom i Førde. Du må vere mellom 20 og 80 år, og du må ha avstand til eigne kriser. Kursstart er helga 26. - 28. februar 2010 på Alværa i Lavik. Interessert? Kontakt oss på 55 32 58 45/941 83 654, bjorgvin@kirkens-sos.no eller www.kirkens-sos.no Velkommen til eit lærerikt og gjevande fellesskap!

13

I fjor gjekk Oline på idrettslinja ved Bibelskulen i Grimstad, og lærte mykje som ho hadde lyst å vidareformidle dette året. Difor vart ho i haust student ved TT-linja ved same skule, som er ei praktisk linje. Ho skulle ha praksis i eit team på austlandet, og byrja der. Men då ho opplevde at det ikkje fungerte heilt, vende ho nasen heimover mot Kjølsdalen. Lørdag 14. november kom ho heim med kofferten sin, utan å vite kva ho skulle gjere resten av skuleåret. Ho mintest at Acta på Sandane hadde lyst ut ei eittårings-stilling i sommar, og tok kontakt med dei for å høyre om dei framleis behøvde eittåring. På kyrkjekontoret i Vågsøy sat Stein Robert nokre dagar tidlegare og strevde med å få kabalen til å gå opp – med 70 kjekke konfirmantar, ein sjukmeldt kyrkjelydspedagog som snart skulle i fødselspermisjon, og kun 1 prest som hadde altfor mange arbeidsopp-gåver. Stein Robert prøvde å tenke kreativt for å finne nokon som kunne komme og bidra i kyrkjene i Vågsøy, særleg på ungdomsfronten. Difor tok han

- Eg er veldig fornøgd, og det ser veldig bra ut, smiler Oline. - Fyrsteinntrykket av Vågsøykonfirmantane er at dei er veldig koselege og kjekke, ja, ein gjeng som ein kan ha det kjekt ilag med. Eg gler meg til å komme skikkeleg i gang og bli betre kjend med folka her. Og så er eg glad for at eg får drive med så mykje forskjellig, så eg får prøvd ut kva eg likar. Det er godt å kjenne at det er bruk for meg her, samtidig som eg ikkje føler at noko avheng av meg. - Kva for aldersgruppe likar du best å jobbe med? - Eg veit ikkje! Eg likar dei fleste menneske, eg. Ein får brukt ulike sider av seg sjølv overfor dei ulike aldersgruppene. Som TT-elev må Oline til Grimstad for å få undervisning til saman seks veker før sommaren. Det synest ho er positivt. – Der møter eg dei andre 19 som er i praksis andre stader i landet, og vi kan utveksle erfaringar, seier ho. Før familiekos i Kjølsdalen i jula, rakk ho å bli godt kjend med det kyrkjelege arbeidet i Vågsøy, vere med på julebakst og påfølgande godhetsaksjon med TenKlubben, lysmesser i alle kyrkjene, kommunikasjonskurs med Selje og Bremanger på Kjelsund, og eit triveleg stabsmøte med prosten. Av Sølvi H. Hopland Aemmer


Agenda

14 Døpte i Vågsøy sokn 2009

Døde i Vågsøy sokn 2009

16.8

Liam Løvold Lyng

29.5

John Arvid Furnes

16.8

Rasmus Traaholt Kråkenes

3.6

Petra Aslaug Hammersvik

Sør-Vågsøy kirke 16.8 6.9

20.9

18.10 18.10 18.10 18.10 15.11 15.11 15.11

Benjamin Slagnes Kamilla Eide

Viktoria Kristin Strand Kandal Oskar Løvoll Pettersen Benjamin Refseth

Rafael Rødøy Mitei Fredrik Øien

Mina Wik Paulsen Hjelmeland Lefdal

Totland kyrkje 12.7

30.8 30.8 13.9

13.9

Martin Solibakke Hessevik Malin Vedvik Hestdal

Theodor Hagevik Birknes

Johannes Thommessen Færestrand

Malene Nygård

Nord-Vågsøy kyrkje 21.6

Nataniel Erik Knap

23.8

Anna Lillestøl Bjerkreim

26.7 27.9

11.10 11.10

Sander Wik Bakke Leander Holvik

Maya Patricia Mauri Holvik Mia Weemol

Sør-Vågsøy kirke 31.5 4.6

24.6 27.6 7.7

30.7 11.8

15.8 29.8 29.8 5.9

13.9

26.9

19.10 31.10

Sør-Vågsøy kirke 30.5

Ingunn Reed Ronnie Riise

20.6

Randi Kongsvik Birger Helge Løvskar

30.5

Anita Iversen Ørjan Solvang

4.7

Marina Alexeevna Malysheva Lars Jakob Vedvik

8.8

Gunnvor Skram Oddbjørn Kjetil Garnes

25.7

29.8

Lene Vabø Birger Silden

Christel Midtgaard Paul-Inge Angelshug

Totland kyrkje 27.6 4.7

15.8

Trude Holvik Ole Henrik Segtnan Monica Christin Roset Øyvind Magnar Fagerlid Elisabeth Eldevik Hans Petter Almenning

Nord-Vågsøy kyrkje 30.5

Trine Moldskred Tommy Haugen

26.7

Hilde Karin Wik Stein Ove Bakke

Ragna Serine Dombestein Thelma Gangeskar Finn Nord

Berny Wåge

Dagfrid Anne Hagen Asbjørn Hagen Ruth Furnes

Johanne Olava Steenslid

Oddlaug Kristine Mikaelsen Trygve Johan Vedvik

16.8

Inger Mathilde Gjørven

Astrid Almenning

Birger Jetmund Håvik

Nord-Vågsøy kyrkje 18.7

Finn Reidar Wik

2.10

Kristine Didrikke Breiset

28.10 Vigsle i Vågsøy sokn 2009

Aslaug Hagevik

Søgni Kristina Nyvang

15.8

Sogn og Fjordane Teater vil den 21.04.2010 besøke Sør-Vågsøy kirke med teaterstykket om den blinde salmediktaren og forkynnaren Matias Orheim. Premiere på stykker vert i Førde den 26.03.10. Stykket skal framførast i 17 kyrkjer i Sogn og Fjordane. Manus er srkive i samarbeid mellom Mette Brantzeg og Norvald Tveit. Regi har Mette Brantzeg.

Oddmund Eldevik

Sigfrid Aare

Sverre Julius Silden

Elise Albertine Horn

15

Teater i Sør-Vågsøy kirke

Turid Brunsvik

23.6

4.9

50-års-jubileum

Oddny Ragnhild Øvrelid

Totland kyrkje 24.7

Agenda

Sør- Vågsøy kirke

Nord- Vågsøy kyrkje

Totland kyrkje

15:00 Familiegudsteneste

14:30 Familiegudsteneste

24.12.2009 16:00 Familiegudsteneste 25.12.2009 13:00 Høgmesse

13:00 Høgmesse

26.12.2009 11:00 Høgmesse

Hausten 1959 var vi 21 konfirmantar frå Nord Vågsøy som vart konfirmert i Sør Vågsøy kyrkje. Helga 26. og 27. september i år møttest 15 av oss til 50-års jubileumsmarkering. Feiringa starta med at vi laurdagskvelden møttest til eit samvær i Kystkulturlaget sitt lokale på Starheimsbuda. Dei mest langveisfarande kom frå Oslo, Sunnhordland og Molde. Eit godt måltid vart sjølvsagt servert, ellers var det ikkje lagt opp til noko underhaldning utover det å møtest og “mimre”. Den enkelte prensenterte seg ved å fortelje om korleis det hadde gått og kva dei hadde drive med frå dei vart konfirmert og fram til vi møttest etter 50 år. Dette var interessant då det var enkelte ein knapt hadde sett eller høyrt noko til sidan konfirmasjonen.

Fellesgudstenester

31.12.2009 23:15 Midnattsmesse 03.01.2010

Det blir oppstart med fellesgudstenester etter nyttår, ei i kvar kyrkje i vårhalvåret. Då vil ein bruke litt meir ressursar enn vanleg, og ha kyrkjekaffi kvar gong, og ein håpar at det vil komme folk frå alle tre kyrkjene kvar gong. Fyrste gong er allereie 1. januar kl. 13.00 i Sør-Vågsøy kirke. Dei to neste er i juni; 13. juni er det Skaperverkets dag på Holmen, Totland, og 27. juni er det jubileumsgudsteneste i Nord-Vågsøy i samband med 50-års-jubileet.

10.01.2010 11:00 Høgmesse

11:00 Høgmesse 24.01.2010 18:00 Ungmesse

11:00 Høgmesse

31.01.2010 11:00 Familiegudsteneste 07.02.2010 11:00 Familiegudsteneste 14.02.2010

Søndag var alle med ved gudstjenesta i Nord Vågsøy kyrkje, og det var også to av jubilantane som las teksten for dagen.

11:00 Høgmesse

11:00 Høgmesse

16:00 Høgmesse

11:00 Høgmesse

11:00 Høgmesse

11:00 Høgmesse

11:00 Høgmesse

17:00 Høgmesse

21.02.2010 11:00 Høgmesse 28.02.2010

Nokre av dei som hadde lengst heimreise reiste rett etter gudstjenesta, men dei aller fleste var med på ei lita etterpåsamling på Starheimsbuda. Alle jubilantane ga uttrykk for at det hadde vore kjekt og trivelig å møtast igjen.

07.03.2010 11:00 Høgmesse 14.03.2010

Det kan og leggjast til at på konfirmasjonsdagen for 50 år sidan var det 40 konfirmantar som vart konfirmerte av sokneprest Sigurdur Torsteinsson. Dette fordi vi denne dagen var slegne saman med fastlandet.

21.03.2010

Vi var elles det siste kullet frå Nord Vågsøy som vart konfirmert i Måløykyrkja, då kyrkja på Røysa vart teke i bruk året etter.

18:00 Musikkgudstjeneste

11:00 Høgmesse 28.03.2010

31.03.2010

01.04.2010 11:00 Høgmesse 02.04.2010

Jon Kongsvik

15:00 Høgmesse

18:00 Høgmesse

04.04.2010

Personane på fotografiet:

11:00 Høgmesse

Framste rekkje frå venstre: Anne Risøy f. Kråkenes, Gudrun Kaufman f. Sandvik, Petra Kvalheim f. Melheim, Randi Vasstein f. Torheim

11:00 Høgmesse

05.04.2010 11:00 Høgmesse

I midten frå venstre: Jon Andreas Nordtun, Asbjørn Hammer, Jon Ragnar Kongsvik, Jorunn Kollien f. Kvalheim, Sofie Hagevik f. Venøy. Bakerst frå venstre: John Gjerde, Magne Refvik, Roald Kråkenes, Alfred Halsør, Arnfinn Vedvik, Anne Lise Larsen f. Solheim. Prest: Kapellan Trond Hatlevik Borg.

17:00 Høgmesse

17.01.2010

Nordvestvinduet Bygg og Innbu as - Almeningen


Returadresse: Kyrkjebladet Kontakten

Bakside

16

Kyrkjeblad-oppgåve for heile familien

Vågsøy Sokneråd postboks 33, 6701 Måløy

Litt Nytt

I kva for ein julesang er soknerådsleiaren nemnt i fyrste vers? Send løysing til kyrkjekontoret innan 15. februar. Vinnaren får ein premie. :-)

Fødselspermisjon

Vandring gjennom Bibelen

- kurs for ungdom og vaksne

Er du interessert i Bibelen? Dette er eit kurs som passar både for dei som ikkje kjenner Bibelen så godt, og for erfarne bibellesarar. I løpet av nokre kvelds- og føremiddagstimar, skal vi gå gjennom det Gamle Testamentet og få ein oversikt over historiane og kronologien. Vi lærer ved hjelp av stikkord med tilhøyrande teikn, så vi må opp og stå og vere aktive! Det er ein artig og effektiv måte å lære på, og kurset inspirerer til vidare bibellesing. Velkomen! Kurshaldar:

Jostein Bildøy, busatt i Førde. Kurshaldar for

Bibelselskapet. Arbeider òg som Søndagsskulekonsulent i fylket.

Stad:

Frelsesarmèen sine lokale i Måløy

Dato:

12. – 13. februar 2010

Klokkeslett:

Fredag kl. 1800 – 2200, Laurdag kl. 1000 – 1400

Servering:

Fredagen blir det eit kveldsmåltid, laurdagen blir det forfriskningar.

Pris:

Kr. 150

Påmelding:

Seinast fredag 5. februar 2010

til frelsesoffiser Christian Eilertsen, Mobil: 996 22 457

E-post: maaloey@frelsesarmeen.no

Arrangørar:

Frelsesarmeen, Fisken kristne fellesskap, Den norske kyrkja og Normisjon.

Gullkorn frå konfirmantar: Konfirmantar`s forsøk på 2. trusartikkel, som startar slik: „Eg trur på Jesus Kristus, Guds einborne son, vår Herre...“ .... som vart avlagt ved den heilage ånde .... som ble omfavnet av den hellige ånd .... som ble unnfanget av jomfru Maria

Sølvi Hopland Aemmer, som sidan 2006 har vore kyrkjelydspedagog i halv stilling, går ved juletider ut i fødselspermisjon. Ho vil etter planen halde fram som redaktør for kyrkjebladet. Som vikar innanfor konfirmantarbeidet er Heidi Bjørnholm tilsett i 40 % frå 1. mars. Ho vil bli presentert i neste nummer av Kontakten, men du blir litt kjend med henne i presentasjonen av soknerådet i dette bladet. I tillegg har staben blitt forsterka med ”eittåringen” Oline Myklebust, som allereie har starta.

Kyrkjeverja studerer Kyrkjeverje Stein Robert Osdal har frå september 20 % permisjon frå stillinga si. Han har starta på eit studium i personalutvikling og ledelse på høgskulen i Lillehammer. Studiet er på 30 studiepoeng (halvtårseining), og vert teke på deltid over eitt år. Kyrkjeverja er difor ikkje å treffe torsdagar.

Godhetsaksjon Torsdag 3. des. hadde TenKlubben sin årlege Godhetsaksjon i Måløy sentrum. Dei 19 konfirmantane delte ut fleire hundre julemenn som dei bakte sjølve kvelden før, og dei gleda seg over å gjere folk glade midt i „julestrida“.

.... som ble unnfanget av Den hellige hånd

Punktum Baksidebildet Baksidebildet

O, jul med din glede og barnlige lyst vi hilser deg alle velkommen!

“Så gjør vi så når vi vasker vårt gulv, vasker vårt gulv, vasker vårt gulv...”


Kontakten Vågsøy nr. 5-09.