Page 1

LED Painting - Bartosz Sikorski

Edycja I w rok jubileuszu 80. urodzin patrona Festiwalu

„Kartki z nienapisanego dziennika"


fot.: Bruno Fidrych


Patron Festiwalu, Profesor Krzysztof Penderecki

Urodził się 23 listopada 1933 w Dębicy. Studiował kompozycję u F. Skołyszewskiego, a następnie w PWSM w Krakowie u A. Malawskiego i S. Wiechowicza. Jest laureatem wielu nagród artystycznych krajowych i zagranicznych, w tym m.in.: I, II, i III nagrody na II Konkursie Młodych Kompozytorów ZKP (1959), Nagrody Państwowej I st. (1968, 1983), Nagrody Związku Kompozytorów Polskich (1970), Nagrody im. Herdera (1977), Nagrody im. Honeggera (1978), Nagrody im. Sibeliusa (1983), Premio Lorenzo Magnifico (1985), Nagrody Fundacji im. Karla Wolfa (1987), Grammy Award (1998, 1999, 2001), Grawemeyer Music Award (1992), Nagrody Międzynarodowej Rady Muzycznej UNESCO (1993), nagrody Best Living World Composer (2000), Nagrody Księcia Asturii (2001). Krzysztof Penderecki jest doktorem honoris causa kilkudziesięciu uniwersytetów, m.in. w Rochester, Bordeaux, Leuven, Waszyngtonie, Belgradzie, Madrycie, Poznaniu, Warszawie, Buenos Aires, Glasgow, Münster, Seulu, Krakowie i członkiem honorowym Royal Academy of Music w Londynie, Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie, Kungl. Musikaliska Akademien w Sztokholmie, Akademie der Künste

w Berlinie, Academia National de Bellas Artes w Buenos Aires, Académie Internationale de Philosophie et de l’Art w Bernie, Académie Nationale des Sciences, Belles-lettres et Arts w Bordeaux, Royal Irish Academy of Music w Dublinie, American Academy of Arts and Letters. Posiada wysokie odznaczenia państwowe i zagraniczne. W latach 1973-1978 wykładał w Yale University w New Haven, w latach 1972-1987 był rektorem Akademii Muzycznej w Krakowie, w latach 1987-1990 dyrektorem artystycznym Filharmonii Krakowskiej. Jest pierwszym gościnnym dyrygentem Norddeutscher Rundfunk Orchester w Hamburgu i Mitteldeutscher Rundfunk Sinfonie Orchester w Lipsku. Od 1992 do 2000 roku pełnił funkcję dyrektora artystycznego Festiwalu Casalsa w San Juan (Puerto Rico). W 1997 roku został dyrektorem artystycznym orkiestry Sinfonia Varsovia. Od 1998 roku jest doradcą Beijing Music Festival w Pekinie, a od 2000 – gościnnym dyrygentem China Philharmonic Orchestra. Prowadzi koncerty z czołowymi orkiestrami symfonicznymi w Stanach Zjednoczonych i Europie. Obok własnych utworów dyryguje dziełami symfonicznymi twórców z różnych epok.


14 grudnia 2005 roku Profesor Krzysztof Penderecki został uhonorowany najwyższym polskim odznaczeniem – Orderem Orła Białego. We wrześniu 2007 roku otrzymał tytuł Honorowego Profesora Petersburskiego Konserwatorium im. N. Rimskiego-Korsakowa. Jego imię znalazło się wśród tak wybitnych osobistości świata muzycznego jak Juri Temirkanov, Rodion Szczedrin, Galina Wiszniewskaja. W kwietniu 2008 r. Profesor Krzysztof Penderecki został uhonorowany Złotym Medalem Ministra Kultury Armenii, otrzymał Dyplom Honorowego Profesora Państwowego Konserwatorium w Erewaniu i odebrał nagrodę Orły 2008 za najlepszą muzykę do filmu „Katyń” Andrzeja Wajdy. 5 maja 2008 roku w Bremie pod batutą kompozytora i z Radovanem Vlatkovićem jako solistą odbyła się światowa premiera Koncertu na róg i orkiestrę, a 22 listopada podczas jubileuszowego Festiwalu Krzysztofa Pendereckiego w Warszawie został po raz pierwszy wykonany III Kwartet smyczkowy kompozytora. Twórczość kompozytora obejmuje ponad 100 utworów, w tym 16 utworów kameralnych i na instrumenty solowe, 27 utworów orkiestrowych, 7 symfonii, 17 koncertów na różne instrumenty, 19 pieśni i utworów chóralnych, 4 opery, oraz 18 kantat i oratoriów. Krzysztof Penderecki jest autorem muzyki do ponad 100 filmów fabularnych i dokumentalnych, spektakli dla dzieci i dorosłych. W 2009 roku Krzysztof Penderecki otrzymał Ordre de Mérite du Grand-Duché de Luxemburg oraz Order Honorowy od Prezydenta Republiki Armenii. W 2009 roku kompozytor skomponował Kadisz z okazji 65. rocznicy likwidacji łódzkiego getta. Krzysztof Penderecki został zaproszony do Komitetu Honorowego Komisji Obchodów Roku Chopinowskiego 2010 przy Ambasadzie RP w Lizbonie, Tokio i Rzymie. 14 stycznia 2011 roku w Warszawie odbyła się premiera utworu „Powiało na mnie morze snów- Pieśni Zadumy i Nostalgii” na sopran, mezzosopran, baryton, chór i orkiestrę, napisanego na zamówienie NIFCu z okazji zakończenia roku Chopinowskiego.

Premiera Koncertu podwójnego na skrzypce i altówkę, napisanego z okazji 200-lecia Musikverein w Wiedniu, w wykonaniu Janine Jansen i Juliana Rachlina miała miejsce w Musikverein w Wiedniu 22 października 2012 roku. W styczniu 2013 roku w Lipsku została wykonana Missa Brevis, napisana na zamówienie Bach Archiv z okazji 800-lecia chóru St. Thomas z Lipska. Premiera nowej wersji opery Diabły z Loudun odbyła się w Kopenhadze 12 lutego 2013. Rok 2013 jest rokiem jubileuszu Krzysztofa Pendereckiego. Z okazji 80. urodzin odbywa się wiele koncertów i festiwali, na których wykonywane są utwory kompozytora: Sankt Petersburg, Wrocław, Wilno, Lwów, Kraków, Kuhmo Chamber Music Festival, Festival Pablo Casals w Prades, Schleswig-Holstein Festival, Ohrid Festival, Marlboro Music Festival. Koncerty odbędą się również w Koszycach, Berlinie, Bonn, Hanowerze, Ravello i Asyżu (Emilia Romagna Festival), Budapeszcie, Mińsku, Pradze, Pekinie (Beijing Music Festival), Nowym Jorku, Bostonie, Yale University School of Music, Seulu, Caracas i Erewanie, W dniach od 17 do 23 listopada w Warszawie odbędzie się festiwal poświęcony muzyce Krzysztofa Pendereckiego, na który przyjeżdżają tak wielcy artyści jak Lorin Maazel, Charles Dutoit, Valery Gergiev, Marek Janowski, Lawrence Foster, Long Yu, Leonard Slatkin, Alexander Liebreich, Rafael Payare, oraz czołowi polscy dyrygenci: Jacek Kaspszyk, Krzysztof Urbański i Gabriel Chmura. Spośród największych solistów i zespołów wykonujących muzykę Krzysztofa Pendereckiego, na festiwal przyjadą Anne-Sophie Mutter, Yuri Bashmet, Daniel Müller-Schott, Shanghai Quartet oraz wielu innych. Krzysztof Penderecki jest w związku małżeńskim z Elżbietą Penderecką, znaną animatorką życia kulturalnego, (wielokrotnie odznaczoną w kraju i za granicą za zasługi na tym polu), Prezesem Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena, organizującego Wielkanocny Festiwal im. Ludwiga van Beethovena w Warszawie.


fot.: Bruno Fidrych


Szanowni Państwo, 80. urodziny wielkiego, polskiego kompozytora Krzysztofa Pendereckiego, są okazją do zorganizowania jubileuszowych koncertów w wyjątkowym miejscu, w Kopalni Guido. Koncerty, inaugurujące formułę festiwalową wpisują się w wizję Zabrza – miejsca znaczących wydarzeń kulturalnych, wśród których na uwagę zasługują: Ogólnopolski Festiwal Dramaturgii Współczesnej, Międzynarodowy Festiwal Organowy, Śląski Festiwal Pianistyczny czy JAZ Festiwal Muzyki Improwizowanej. Bogate tradycje muzyczne naszego miasta powodują, że sztuka na najwyższym poziomie znajduje tu licznych odbiorców. Także sukcesy indywidualnych twórców, zespołów i instytucji stwarzają dobry klimat artystyczny. Koncerty Filharmonii Zabrzańskiej pod batutą Sławomira Chrzanowskiego na scenach polskich i międzynarodowych zjednały orkiestrze grono koneserów i dobre recenzje krytyki. Chór Resonans con tutti zdobywa najwyższe laury wśród jurorów licznych konkursów i aplauz publiczności. Warto wspomnieć, że zabrzańska Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. S. Moniuszki przez ponad dziewięćdziesiąt lat wychowała wiele pokoleń muzyków i ludzi aktywnie korzystających z dóbr kultury. Jednym z najwybitniejszych współczesnych pianistów, absolwentów tej szkoły jest zabrzanin Krystian Zimerman, który koncertował również w Domu Muzyki i Tańca. Scena ta, będąca na

światowym szlaku gwiazd, gościła najsłynniejszych wykonawców od Artura Rubinsteina począwszy, poprzez Placido Domingo i Jose Carrerasa, a na Montserrat Caballe skończywszy. Jestem przekonana, że Festiwal Muzyki im. Krzysztofa Pendereckiego otwiera nowy rozdział w muzycznej historii Zabrza i nowy rozdział w działalności Kopalni Guido. Rozpoczęty w podziemiach Kopalni cykl Sztuka na poziomie otrzymuje silny impuls rozwojowy, a miłośnicy muzyki niepowtarzalną szansę udziału w unikatowym wydarzeniu, 320 metrów pod ziemią. Zapraszam więc do Zabrza – miasta medycyny, nauki, nowoczesnych technologii, sportu i turystyki przemysłowej, miasta znaczących wydarzeń kulturalnych. Jubilatowi życzę nieustającej energii twórczej, melomanom niezapomnianych wrażeń i już dziś zapraszam na przyszłoroczną edycję naszego Festiwalu.

Małgorzata Mańka – Szulik Prezydent Miasta Zabrze


Szanowni Państwo, Profesor Krzysztof Penderecki jest bez wątpienia jednym z najznamienitszych nie tylko polskich, ale też światowych kompozytorów. Jego twórczość już od dekad należy do najcenniejszej części współczesnego polskiego dorobku kulturowego. Stanęliśmy przed nie lada wyzwaniem zaprezentowania twórczości Mistrza w sposób co najmniej niecodzienny. Tak właśnie narodził się pomysł zorganizowania Festiwalu im. Krzysztofa Pendereckiego 320 metrów pod ziemią, w zabytkowej Kopalni Guido. Ktoś mógłby zapytać – czy kopalnia to dobre miejsce dla uprawiania sztuki wysokiej, do zapraszania do niej takich postaci jak prof. Penderecki, który wszak osobiście weźmie udział w festiwalu? W minionych latach włożyliśmy wiele wysiłku w to, by nadać naszej kopalni zupełnie nowy wymiar, już nie przemysłowy i już nie tylko turystyczny, a właśnie kulturalny. W zrewitalizowanej Komorze Badawczej nr 8 niegdyś pobrzmiewały odgłosy pracy górników, a teraz usłyszymy tam muzykę Witolda Lutosławskiego, Giuseppe Verdiego czy właśnie Krzysztofa Pendereckiego. Taka przemiana to nasz pomysł na nowe oblicze nie tylko miasta Zabrze, ale również całego regionu śląskiego. Niemal od początku naszej działalności organizujemy w podziemiach Guido wydarzenia z cyklu „Kultura na Poziomie”. Spektakle teatralne, koncerty, targi sztuki i wernisaże już na stałe

zadomowiły się w repertuarze naszej kopalni, która wytrwale pracuje na miano jednej z najważniejszych instytucji kulturalnych w regionie. Te doświadczenia dają nam poczucie pewności, że poziom 320 i Komora Badawcza nr 8 to znakomite miejsce na zorganizowanie tak wyjątkowego wydarzenia. Cieszę się, że mogę Państwa zaprosić na ten Festiwal, podczas którego wydarzeniom muzycznym będą towarzyszyć także inne atrakcje godne uwagi. Wśród nich jest interesująca wystawa Bartosza Sikorskiego, inspirowania twórczością prof. Pendereckiego. Wielowątkowość festiwalu odpowiada miejscu, w którym jest on organizowany. Podziemia kopalni Guido łączą w sobie surowy, górniczy industrial ze sztuką wysoką, czyniąc to miejsce jeszcze bardziej atrakcyjnym dla osób, które być może z okazji Festiwalu odwiedzą nas po raz pierwszy. Spotkajmy się na poziomie 320 i przeżyjmy wspólnie przygodę ze sztuką światowego formatu. Niech to będzie przełomowy moment w działalności kulturalnej kopalni Guido, czego sobie – i Państwu – życzę.

Bartłomiej Szewczyk Dyrektor Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu


Szanowni Państwo, „Kartki z nienapisannego dziennika” to tytuł kwintetu Krzysztofa Pendereckiego, którego pierwszym polskim wykonaniem w obecności kompozytora rozpoczniemy cykliczny Festiwal jego imienia. Festiwal wyjątkowy nie tylko ze względu na osobę jego patrona, obchodzącego w tym roku jubileusz 80 urodzin, ale również na niezwykłe miejsce, w którym odbędą się koncerty – 320 metrów pod ziemią. Tam, gdzie jeszcze do niedawna usłyszeć można było hałas maszyn górniczych, w nowej sali koncertowej muzeum kopalni Guido zabrzmi muzyka. I to muzyka nie byle jaka, bo muzyka kameralna, która jak mówi sam Krzysztof Penderecki jest „sztuką z najwyższej półki”. Zagrają dla Państwa artyści, nie dość, że o międzynarodowej renomie, to jeszcze blisko związani artystyczną przyjaźnią z Maestro Pendereckim, którzy na finał festiwalu wystąpią w charakterze solistów z orkiestrą Filharmonii Zabrzańskiej. Na tym koncercie, oprócz światowej premiery wersji na orkiestrę smyczkową Adagio z III symfonii Krzysztofa Pendereckiego, usłyszycie Państwo – w brawurowym wykonaniu Michela Lethieca – wirtuozowski utwór na klarnet i orkiestrę Gioacchino Rossiniego. To tenże Rossini powiedział kiedyś, że „każda muzyka jest dobra, z wyjątkiem nudnej.” U nas nudno na pewno nie będzie! A to głównie za sprawą interdyscyplinalności Festiwalu. Poza wspaniałą, ambitną, a jednocześnie przystępną muzyką, będą efekty multimedialne oraz impresje filmowe do muzyki na żywo. Koncertom towarzyszyć będzie ponadto

wystawa plastyczna Bartosza Sikorskiego i konkurs inspirowany postacią Mistrza. W stulecie skandalizującego prawykonania baletu Igora Strawińskiego „Święto wiosny” w Paryżu, utworu który w dużej mierze zadecydował o kierunku rozwoju muzyki XX i XXI wieku nie zabraknie też tańca współczesnego. „Święto wiosny” w wersji na fortepian na cztery ręce (Itamar Golan, Natsuko Inoue) zatańczy dla Państwa Polski Teatr Tańca z Poznania obchodzący notabene 40-lecie swojej działalności. Trochę się tych jubileuszy w tym roku namnożyło, dlatego nie zapomnimy też o Verdim (200lecie urodzin) i Lutosławskim (100-lecie urodzin). Wspólnie z Państwem Pendereckimi będziemy sadzić japońskie wiśnie – dar ambasady Japonii i wmurujemy festiwalowy „kamień węgielny” starając się zapełnić „Kartki z nienapisanego dziennika” naszego Festiwalu treścią. Najważniejszą, pustą kartkę zostawiamy jednak Państwu, bo chcemy żeby to właśnie Państwo – publiczność stanowili o jego istocie. Serdecznie zapraszam do wspólnego „pisania” historii Festiwalu w najlepszym z możliwych miejsc – w głębi serca Śląska – 320 metrów pod ziemią w kopalni Guido w Zabrzu.

Jurek Dybał Dyrektor Festiwalu


1 dzień Festiwalu Koncert inauguracyjny “Kartki z nienapisanego dziennika” (z udziałem Krzysztofa i Elżbiety Pendereckich)

Na wejście – Krzysztof Penderecki – „Entrata” Otwarcie wystawy Bartosza Sikorskiego „Sonorystyka barw” inspirowanej twórczością Krzysztofa Pendereckiego Rozmowa wprowadzająca z udziałem Prof. Pendereckiego Polska premiera Kwintetu Krzysztofa Pendereckiego –– „Leaves from an Unwritten Diary” („Kartki z nienapisanego dziennika”) (Kompozytorska wersja kwartetu o tym samym tytule) PRZERWA Krzysztof Penderecki – „Trzy miniatury na klarnet i fortepian” Allegro, Andante Cantabile, Allegro ma non troppo George Gershwin – Suita z opery „Porgy and Bess” na klarnet i kwintet smyczkowy (opracowanie: Frank Villard) W trakcie koncertu odbędzie się wmurowanie „kamienia węgielnego” Festiwalu WYKONAWCY: Michel Lethiec – klarnet Igor Malinovsky – skrzypce Saskia Lethiec – skrzypce Roman Patočka – skrzypce Vladimír Bukač – altówka Petr Prause- wiolonczela Itamar Golan – fortepian Zespół instrumentów dętych Filharmonii Zabrzańskiej Jurek Dybał – kontrabas / dyrygent/ prowadzenie koncertu


2 dzień Festiwalu Przedstawienie multimedialno – taneczne „Święto wiosny – Przerwana myśl” 100-lecie prawykonania baletu „Święta Wiosny” Igora Strawińskiego 100-lecie urodzin Witolda Lutosławskiego Na wejście – Krzysztof Penderecki- „Cadenza” na altówkę solo Zwiedzanie wystawy Bartosza Sikorskiego ” Sonorystyka barw” inspirowanej twórczością Krzysztofa Pendereckiego PROGRAM PRZEDSTAWIENIA Krzysztof Penderecki – Kwartet „Przerwana myśl“ („Der unterbrochene Gedanke”) Krzysztof Penderecki – Preludium na klarnet solo Pau Casals – „Pieśń ptaków” Witold Lutosławski – Melodie ludowe i Piosenka dziecinna: „Ach, mój Jasieńko”, „Hej, od Krakowa jadę”, „Gaik”, „Idzie Grześ” , „Gąsior”, „Rektor” Igor Strawiński – „Święto Wiosny” WYKONAWCY: Scenariusz i reżyseria : Jurek Dybał Itamar Golan – fortepian Natsuko Inoue – fortepian Igor Malinovsky – skrzypce Saskia Lethiec – skrzypce Vladimír Bukač – altówka Petr Prause- wiolonczela Michel Lethiec – klarnet Jurek Dybał – theremin/kontrabas TANCERZE POLSKIEGO TEATRU TAŃCA Z POZNANIA W SKŁADZIE: Jako Ofiarowana: Urszula Bernat Andrzej Adamczak Karina Adamczak-Kasprzak Guillermo Millan Merida Marcin Motyl Tomasz Pomersbach Daniel Stryjecki Ewa Wycichowska – choreografia REŻYSERIA I PRODUKCJA ARTYSTYCZNYCH FILMÓW KRÓTKOMETRAŻOWYCH: Bartosz Sikorski


3 dzień Festiwalu Koncert Finałowy

„Moc przeznaczenia” – Gwiazdy Festiwalu z Orkiestrą Filharmonii Zabrzańskiej Polska premiera „Adagio” Krzysztofa Pendereckiego 200-lecie urodzin Giuseppe Verdiego PROGRAM Krzysztof Penderecki – „Entrata” Krzysztof Penderecki – „Adagio” z Symfonii nr. 3 (wersja na smyczki dedykowana Valeremu Giergievowi w 60 rocznicę urodzin) – pierwsze polskie wykonanie Gioachino Rossini – Introdukcja i temat z wariacjami na klarnet i smyczki Henryk Wieniawski – “Legenda” Op. 17 Henryk Wieniawski – Scherzo Tarantella Op. 16 Giuseppe Verdi – Uwertura do opery “La Forza del Destino”( „Moc przeznaczenia”)

WYKONAWCY: Michel Lethiec – klarnet Igor Malinovsky – skrzypce Jurek Dybał – dyrygent/ prowadzenie koncertu Orkiestra Filharmonii Zabrzańskiej


Impreza towarzysząca Próba generalna „Święto wiosny – przerwana myśl” z udziałem dzieci i młodzieży

PROGRAM PRZEDSTAWIENIA Krzysztof Penderecki – Kwartet „Przerwana myśl“ („Der unterbrochene Gedanke”) Krzysztof Penderecki – Preludium na klarnet solo Pau Casals – „Pieśń ptaków” Witold Lutosławski – Melodie ludowe i Piosenka dziecinna: „Ach, mój Jasieńko”, „Hej, od Krakowa jadę”, „Gaik”, „Idzie Grześ” , „Gąsior”, „Rektor” Igor Strawiński – „Święto Wiosny” WYKONAWCY: Scenariusz i reżyseria : Jurek Dybał Itamar Golan – fortepian Natsuko Inoue – fortepian Igor Malinovsky – skrzypce Saskia Lethiec – skrzypce Vladimír Bukač – altówka Petr Prause- wiolonczela Michel Lethiec – klarnet Jurek Dybał – theremin/kontrabas Projekcja filmu z przedstawieniem Polskiego Teatru Tańca z Poznania w choreografi Ewy Wycichowskiej REŻYSERIA I PRODUKCJA ARTYSTYCZNYCH FILMÓW ANIMOWANYCH: Bartosz Sikorski


O koncertach Dyrektor festiwalu – Jurek Dybał

22.10.13 Koncert Inauguracyjny “Kartki z nienapisanego dziennika” fot.: Bruno Fidrych

Kwintet “Kartki z nienapisanego dziennika” Krzysztofa Pendereckiego to kolejne, trzecie już wcielenie kwartetu smyczkowego o tym samym tytule . Ten ukończony w 2008 utwór został napisany dla znakomitego zespołu „Shanghai Quartett” i przez niego też wykonany po raz pierwszy w 75 rocznicę urodzin Mistrza w Warszawie. Pomimo zjawiskowej wręcz interpretacji Shanghai Quartett, Krzysztof Penderecki w odczuciu lekkiego niedosytu w warstwie dźwiękowej w dole skali (planował nawet zastosowanie, scordatury czyli przestrojenia w dół najniższej struny wiolonczeli) postanowił dodać partię kontrabasu.

W ten sposób oraz przez powiększenie obsady smyczków powstała - prawykonana w 2012 r. przez Monachijską Orkiestrę Kameralną pod dyrekcją Alexandra Liebreicha - Sinfonietta nr 3. Wersja w pojedynczej obsadzie, którą Państwo usłyszycie na koncercie inauguracyjnym jest jakby powrotem do pierwotnej szaty brzmieniowej Kwartetu, wzbogaconej o partię kontrabasu. Powstały w ten sposób Kwintet - o oryginalnym tytule w języku angielskim „Leaves from an unwritten diary” – miałem zaszczyt prawykonać, wspólnie z kwartetem „Talich Quartet” w obecności kompozytora na Festiwalu Pablo Casalsa w Prades, we Francji, w sierpniu tego roku.

06.08.13 Festiwal Pablo Casalsa , Prades/Francja; Prawykonanie kwintetu, “Kartki z nienapisanego dziennika”; Krzysztof Penderecki, Talich Quartet, Jurek Dybał;


Praktyka tworzenia kilku alternatywnych wariantów jednego utworu nie jest w twórczości Krzysztofa Pendereckiego niczym nowym, a poszczególne wersje są w warstwie brzmieniowej na tyle różne i interesujące, że nierzadko prezentowane są na jednym koncercie. Znakomitym tego przykładem jest napisany w 1983 roku Koncert na altówkę, który funkcjonuje równocześnie w wersjach na klarnet, wiolonczelę lub orkiestrę kameralną bez instrumentu solowego. Znamienne są tutaj słowa samego kompozytora który mówi: “(...) choć piszę na jakiś określony instrument, to jednak równocześnie ‘ponad nim’ “. Kwintet „Kartki z nienapisanego pamiętnika” jest utworem bardzo osobistym i nostalgicznym dla kompozytora, ale o tym opowie on już sam w trakcie wprowadzenia do koncertu . Trzy miniatury na klarnet i fortepian to - jak sugeruje tytuł - kompozycja trzyczęściowa ( Allegro, Andante cantabile, Allegro ma non troppo). Została napisana w 1956 jeszcze w czasie studiów Krzysztofa Pendereckiego na Akademii Muzycznej w Krakowie. Ten krótki, niezwykle barwny i wirtuozowski w częściach skrajnych utwór wykonany zostanie przez przyjaciela kompozytora i uznanego interpretatora jego muzyki (dokonał m.in. francuskich prawykonań Koncertu na klarnet, Kwartetu i Sekstetu oraz światowego prawykonania Koncertu na pięć klarnetów) - Michela Lethieca. Michel Lethiec pełniąc funkcję dyrektora Festivalu im. Pablo Casalsa od lat propaguje twórczość Krzysztofa Pendereckiego na całym świecie. Klarnet ze względu na łatwość wydobycia dźwięku, a co za tym idzie duże możliwości techniczne wydaje się być wręcz predysponowany do wymagającej muzyki Mistrza i trudno się oprzeć wrażeniu, że jest przez niego (po wiolonczeli i skrzypcach) faworyzowany. Potwierdza to ilość dzieł przeznaczonych właśnie na ten instrument: Koncert, Kwartet Klarnetowy, Sinfonietta nr 2, Koncert na 5 klarnetów, Preludium, Sekstet, czy właśnie stanowiące próbkę wczesnego stylu kompozytorskiego twórcy “ Trzy miniatury na klarnet i fortepian”. Wybór ostatniej pozycji Koncertu Inauguracyjnego zdeterminowany został chęcią dalszej prezentacji jednego z ulubionych instrumentów Krzysztofa Pendereckiego, bardzo popularnego zresztą na Śląsku, jakim jest klarnet. Do najpopularniejszych solowych dzieł na ten instrument należą m.in. utwory Mozarta, Webera, Rossiniego, czy naszego rodzimego kompozytora – Kurpińskiego. Jednak najbardziej znane „solo” klarnetu w literaturze orkiestrowej to z pewnością przejmujące glissando na początku „Błękitnej rapsodii” Georga Gershwina. Ta, po raz pierwszy w historii literatury muzycznej,

Michel Lethiec

zastosowana dla klarnetu technika wykonawcza zawdzięcza swe miejsce podobno zwykłemu żartowi dźwiękowemu muzyka orkiestrowego w obecności kompozytora. W instrumentacjach Georga Gershwina klarnet z reguły zajmuje na tyle eksponowaną rolę, że Michel Lethiec postanowił zamówić transkrypcję Suity z opery “Porgy and Bess” na klarnet i kwintet smyczkowy. Zaaranżowana przez Franka Villard Suita cieszy się ogromną popularnością na całym świecie i została utrwalona przez wykonawcę na płycie. Może nieco dziwić dobór „lżejszego” repertuaru na zakończenie koncertu dedykowanego Krzysztofowi Pendereckiemu, ale czy na pewno ta etykieta „lżejszego” do tego utworu pasuje? Powstała w 1935 roku opera „Porgy and Bess” była przełomowym wydarzeniem w dziejach ludzkości, bo po raz pierwszy wszyscy śpiewacy w nim występujący byli czarnoskórzy, a scenariusz dotyczył spraw czarnej ludności Stanów Zjednoczonych. Poza tym wpływ urodzonego w Brooklynie, w rodzinie żydowskich emigrantów Georga Gershwina (1898-1937) na rozwój muzyki XX i XXI pierwszego wieku jest często nie doceniany. Poprzez wprowadzenie jazzowej rytmiki i harmonii na „salony” muzyki klasycznej, utorował drogę takim kompozytorom jak Igor Strawiński, Dymitr Szostakowicz czy nawet - na co wskazuje badacz i specjalista od muzyki dawnej Nicolaus Harnononcourt - Richard Strauss czy Alban Berg.


Wielka Nadia Boulanger, mentorka i profesorka większości kompozytorów XX w., w tym polskich, odrzuciła prośbę Gershwina (to samo z resztą uczynił Ravel), który po swoim wyjeździe z rodzimych Stanów Zjednoczonych do Paryża chciał u niej studiować. Jak tłumaczyła nie chciała zgasić w nim swobody wyrazu oryginalnego jazzowego amerykańskiego stylu poprzez regularne, pełne ograniczeń i reguł studia klasycznej edukacji kompozytorskiej. Również Krzysztof Penderecki, znany z wytyczania nowych prądów nierzadko czerpie z tradycji muzyki jazzowej w mniej lub bardziej (“Actions” na zespół jazzowy z 1971 r.) dosłowny sposób. „Entrata” Krzysztofa Pendereckiego (wykonana na wejście przez zespół dęty Orkiestry Filharmonii Zabrzańskiej) to utwór napisany dla Orkiestry Symfonicznej w Cincinnati i tam prawykonany , pod dyrekcją kompzytora w 1994 roku. Przeznaczony jest na 4 waltornie, 3 trąbki,3 puzony, tubę i kotły.

George Gershwin

24.10.13 Przedstawienie multimedialno-taneczne - “Święto wiosny - Przerwana myśl” fot.: Bruno Fidrych

Cykl przeplatających się, wykonanych bez przerwy obrazów dźwiękowych rozpoczyna napisany w roku 1988 kwartet Krzysztofa Pendereckiego „Der unterbrochene Gedanke” (Przerwana myśl). Utwór ten jest w zamierzeniu „niedokończony” i trwa zaledwie 2,5 minuty. W symboliczny sposób dedykowany jest pamięci przyjaciela kompozytora i dyrektora wydawnictwa muzycznego - Arno Volka. W sferze wizualnej towarzyszy mu animacja wykonana techniką LED painting Bartosza Sikorskiego. Kolejna pozycja - Preludium na klarnet solo Krzysztofa Pendereckiego z 1987 roku to

utwór już w warstwie kompozycyjnej zakładający elementy happeningu. Następujący po nim utwór - „Pieśń ptaków” (katal. „El cant dels ocells”) Pablo Casalsa (katal. Pau Casals) to właściwie aranżacja ludowej pieśni katalońskiej o nieformalnym statusie hymnu narodowego Katalończyków. Choć Pablo Casals (1876-1973) legendarny wiolonczelista, dyrygent, popularyzator muzyki i propagator równego dostępu do sztuki wysokiej dla wszystkich wartstw społecznych, przeznaczył swoją aranżację na wiolonczelę, funkcjonuje ona w wersjach na niemal wszystkie znane instrumenty.


Wykonanie jej na thereminie1 - pierwszym instrumencie elektroakustycznym powstałym w XX wieku , odpowiada duchowi epoki, z której pochodzą wszystkie prezentowane utwory. Pablo Casals, wielki humanista i zagorzały antyfaszysta ostentacyjnie wyemigrował w 1938 r. z Hiszpanii do francuskiej części Katalonii, manifestując brak akceptacji dla poczynań reżimu generała Franco. Tam, u podnóży góry Canigou, w miejscowości Prades, zapoczątkował Festiwal Muzyki Kameralnej. Festiwal Muzyki Kameralnej w Prades, obecnie noszący imię założyciela - Pablo Casalsa, od wielu lat prezentuje m.in. twórczość Krzysztofa Pendereckiego. W warstwie wizualnej muzyce towarzyszy zdjęcie góry Canigou o symbolicznym znaczeniu dla Casalsa i Katalończyków. Estetyka folklorystyczna jest elementem łączącym kompozycję Casalsa z „Melodiami ludowymi i piosenką dziecięcą „Witolda Lutosławskiego - następną pozycją programu. Rok 2013 to rok 100 lecia urodzin zmarłego w 1999 Witolda Lutosławskiego. Twórca III symfonii, „Muzyki żałobnej”, czy Koncertu wiolonczelowego zrewolucjonizował praktykę kompozytorską tworząc autorską technikę “aleatoryzmu kontrolowanego”, czyli „kontrolowanego przypadku”. Przełożona na język plastyczny technika ta jest również jednym z założeń formalnych prac Bartosza Sikorskiego, którego animacje towarzyszą miniaturom Lutosławskiego. Zgoła inną jednak estetykę, niż III symfonia reprezentują - pochodzące z wczesnego okresu twórczości, napisane głównie w celach edukacyjnych - „Melodie Ludowe” i „Piosenka dziecinna” z 1945 roku. Te właściwie dosłowne aranżacje oryginalnych melodii ludowych z dyskretnym zastosowaniem dysonansów, mają na celu oswajanie dzieci z estetyką nowej muzyki XX wieku. Lutosławski był zdania, że niechęć do muzyki atonalnej bierze się wyłącznie z powodów wychowawczo kulturowych . Uważał, że poprzez odpowiednio wczesne działania edukacyjne można rozszerzyć spektrum akceptowanych przez dzieci brzmień, dając im możliwość stania się bardziej otwartymi i świadomymi odbiorcami muzyki współczesnej. Miniatury te są jednak na tyle atrakcyjne, że zadomowiły się nie tylko w repertuarze koncertowym dla dzieci, ale także dla dorosłych, w wersji zarówno fortepianowej, jak i w instrumentacji na smyczki. Warto zauważyć, że aż trzy z nich („Gaik”, „Gąsior” i „Rektor”) to melodie śląskie.

Pablo Casals

Witold Lutosławski

W stulecie pierwszego wystawienia „Święta wiosny” Igora Strawińskiego paryski Théâtre des Champs Elysees, w którym 29 maja 1913 r. odbyła się premiera tego baletu, zorganizował całą serię koncertów jubileuszowych.

1. Theremin (eterofon, termenvox) - instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektronicznych skonstruowany przez rosyjskiego fizyka i wynalazcę Lwa Termena. Opatentowany w 1928 roku. Rozwibrowane dźwięki produkowane przez theremin przypominają swym brzmieniem wycie, jęk, kobiecy głos, gwizd, piłę, flet, czy też skrzypce. Zmiany wysokości i barwy dźwięku, powodowane są ruchem ręki w powietrzu wokół anteny bez dotykania instrumentu. Szeroko wykorzystywany w muzyce filmowej szczególnie z gatunku sience - fiction. Jest poprzednikiem “Fal Martenota” intrumentu wykorzystywanego przez Oliviera Messiaena.


Wśród prezentowanych tam różnych wcieleń tego utworu (koncertowa, baletowa, multimedialna) znalazło się również, owacyjnie przyjęte, wykonanie Itamara Golana i Natsuko Inoue wersji na fortepian na cztery ręce. To właśnie wykonanie, wzbogacone o występ - obchodzącego 40-lecie działalności - Polskiego Teatru Tańca, w oprawie multimedialnej wieńczy program koncertu-przedstawienia „Święto wiosny - Przerwana myśl” . Igor Strawiński to postać niezwykle barwna, zaś jego wpływ na muzykę XX wieku trudno przecenić. Urodzony w 1882 r. w Oranienbaumie w Rosji, życie spędził pomiędzy Rosją, Szwajcarią i Stanami Zjednoczonymi, dwukrotnie zmieniając obywatelstwo. Jego ojciec Fiodor Strawiński - bas opery Teatru Marińskiego w Sankt Petersburgu - pochodził z polskiej szlachty o herbie rodowym „Sulima”. Strawiński ożenił się z własną kuzynką Jekateriną Gavrilovą Nosenko, pomimo sprzeciwu prawosławnej cerkwi, lecz nie pozostawał jej wierny dzieląc podwójne życie pomiędzy żonę i kochankę, poznaną w Paryżu - Verę de Bosset. Wielkimi względami darzyła go Coco Chanel, która zapewniała mu gościnę w trakcie pobytów w Paryżu i hojnie wspierała nowe produkcje baletowe. W najbardziej płodnym artystycznie okresie związany był z „Baletem Rosyjskim” Diaghileva, który wystawiał na scenach Paryża m.in. we wspomnianym już Théâtre des Champs Elysees. Dla „Ballets Russes” stworzył tak popularne dzieła jak „Ognisty ptak”, „Pietruszka” czy „Pulcinella”. Zmarł w roku 1971 w wieku osiemdziesięciu ośmiu lat w Nowym Jorku jako obywatel Stanów Zjednoczonych. Ma swoją gwiazdę na słynnej „Walk of fame” w Los Angeles, gdzie najdłużej mieszkał i tworzył. Został pośmiertnie odznaczony nagrodą Grammy za całokształt twórczości. Ciekawostką jest incydent z udziałem policji grożącej mu aresztowaniem za nieautoryzowaną, nieco ironiczną przeróbkę amerykańskiego hymnu. Pomimo faktu, iż publiczność Baletu Rosyjskiego w Paryżu przyzwyczajona była do nowości, balet „Święto Wiosny” (tytuł rosyjski: „Весна священная”) w warstwie scenicznej, ale przede wszystkim dźwiękowej, był tak szokujący, że jego wystawienie w 1913 roku stało się głośnym skandalem muzyczno-obyczajowym. Zastosowany przez Strawińskiego prymitywizm w połączeniu z atonalno-klasterową harmonią i „pierwotną” nieortodoksyjną strukturą rytmiczną, stanowi cezurę w historii muzyki, która jednocześnie, jak mówi Prof. Penderecki „(...) otworzyła drzwi do awangardy”. „Cadenza” Krzysztofa Pendereckiego (wykonana na wejście przez Vladimira Bukača) pochodzi z 1984 roku i została wykonana po raz pierwszy przez Grigory’ego Żyslina w Lusławicach.

Igor Strawiński


fot.: Bruno Fidrych

26.10.13 Koncert Finałowy „Moc przeznaczenia” – Gwiazdy Festiwalu z Orkiestrą Filharmonii Zabrzańskiej

Program otwiera ponownie wykonana - tym razem na scenie Filharmonii Zabrzańskiej – „Entrata” Krzysztofa Pendereckiego (patrz Koncert Inauguracyjny). Jej dwukrotne wykonanie - w różnych sceneriach - na inaugurację i finał jest symboliczną „klamrą” spinającą Festiwal.

rowy wszech czasów. Jest twórcą trzydziestu dziewięciu (!) oper, wśród których znajdują się takie „przeboje” jak: „Cyrulik Sewilski”, „Włoszka w Algierze”, czy „Sroka Złodziejka”.

Punktem kulminacyjnym jest z kolei polskie prawykonanie „Adagio” na orkiestrę smyczkową Mistrza. „Adagio” w tej wersji zostało napisane i podarowane jednemu z największych dyrygentów naszych czasów - Valeremu Giergievowi, jako prezent w 60 rocznicę jego urodzin. Światowa premiera odbyła się jednak w czeskiej Pradze 11 września 2013 pod dyrekcją Jiriego Bilohlavka. Utwór pochodzi z monumentalnej pięcioczęściowej III Symfonii, gdzie funkcjonuje jako część wolna z lirycznymi solówkami instrumentów dętych, które w wersji na smyczki (w zalecanej przez kompozytora dużej obsadzie) zastąpione zostają pierwszymi głosami kwintetu smyczkowego. W ten sposób podkreślony zostaje refleksyjno-nostalgiczny charakter kompozycji. Sama Symfonia pisana była jakby „na raty”, bo pierwsze dwie części: „Passacaglia” i „Allegro” zostały prawykonane przez „Luzern Festival Orchestra” w 1988 roku, zaś monumentalne, kompletne dzieło dopiero w 1995 roku przez Orkiestrę Filharmonii Monachijskiej. Reszta programu wskazuje na galowy charakter koncertu finałowego. To przede wszystkim prezentacja wspaniałych solistów, gwiazd Festiwalu - Michela Lethieca i Igora Malinovskiego. Idealnie do tego celu nadaje się popisowa, wirtuozowska kompozycja Gioacchino Rossiniego „Introdukcja i temat z wariacjami” na klarnet i orkiestrę. Urodzony w 1792 roku w Pesaro we Włoszech Rossini to przede wszystkim wraz z Verdim i Puccinim najpopularniejszy kompozytor ope-

Gioacchino Rossini

Za życia cieszył się statusem porównywalnym z dzisiejszymi celebrytami, co pozwoliło mu na dostatnie życie na emeryturze w przepięknej willi pod Paryżem, gdzie zajmował się tym co lubił najbardziej, czyli jak sam mówił: „(...) jedzeniem, miłowaniem, śpiewaniem i trawieniem (...) wspomaganym bąbelkami szampana.” Trzeba dodać, że jedzenie to sam przyrządzał, będąc również uznanym kucharzem amatorem. Zmarł właśnie tam, w Passy pod Paryżem w 1868 roku.


Obecność na Festiwalu jednych z najpopularniejszych miniatur światowej literatury wiolinistycznej - „Legendy” i „ Scherzo Tarantelli” Henryka Wieniawskiego (1835 Lublin - 1880 Moskwa) podkreśla rolę muzyki polskiej na tegorocznej i przyszłych edycjach Festiwalu. Poza samym Wieniawskim, rywalizującym z Paganinim o miano skrzypka wszechczasów, po utwory te sięgali tak wielcy wykonawcy jak Heifetz, Kogan, Oistrakh i Menuhin. Obecnie, poza oczywiście międzynarodowym Konkursem im Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, można je usłyszeć na całym świecie w wykonaniu chociażby Vengerova, Rachlina czy też właśnie Igora Malinovsky’ego. Utworem wieńczącym koncert i jednocześnie zamykającym Festiwal jest Uwertura do opery „Moc przeznaczenia” („La forza del destino”) Giuseppe Verdiego (1813-1901). W nadzwyczajnym 2013 roku – roku tak wielu jubileuszy muzycznych - twórca „Nabucco” (ze słynnym chórem niewolników), „Traviaty”, „Aidy” i „Otella” miałby 200 lat!

Henryk Wieniawski

Giuseppe Verdi

O rocznicy przypomina niezwykle często wykonywana, właśnie w formie koncertowej, uwertura do cieszącej się nieco mniejszym zainteresowaniem opery „Moc przeznaczenia”. Ukończona w 1862 roku opera nie spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem w miejscu prapremiery w Sankt Petersburgu w Rosji. Dopiero po wielu przeróbkach, a nawet tymczasowej zmianie tytułu na „Don Alvaro” doczekała się premiery w legendarnej Mediolańskiej „La Scali”. Nasycony trudnościami technicznymi wirtuozowski popis orkiestry ma w zamierzeniu być rodzajem zapowiedzi, wstępu, „uwertury” do następnych edycji tego Festiwalu.


WYKONAWCY źródło: wykonawcy,menedżmenty, strony www


Michel Lethiec Jeden z najwybitniejszych klarnecistów Michel Lethiec występuje zarówno jako solista jak i z zespołami muzyki kameralnej. Partneruje znakomitym wykonawcom, takim jak: A. Noras, L. Kavakos, G. Hoffmann, F. Helmerson, G. Sharon, R. i B. Pasquier, H. Shaham, Y. Bashmet, P. Gallois, R. Gothoni, J.F. Heisser, J.C. Pennetier, W. Mendelssohn, P. Amoyal, J.J. Kantorow, P. Csaba, Y. Gandelsmann, I. Golan oraz kwartetom: Talich, Enesco, Artis, Amati, Prazak, Lindsay. Z dużym powodzeniem interpretuje muzykę współczesną, m.in. dzieła Pendereckiego, Corigliano, Denisowa. Prowadzi klasy mistrzowskie w Ecole Britten, w Akademii w Nicei, na Uniwersytecie w Jerozolimie, w konserwatoriach w Pekinie i Sznghaju oraz na Akademii w Hong-Kongu. Jego dyskografia składa się z około 20 płyt, z których dwie otrzymały nagrody (Ascezy Jovileta i Kontrasty Bartóka) za Lyrinx, Arion, RCA, Bis, Talent, Actes, Sud. Niedawno ukazała się jego płyta z muzyką kameralną Cartera (z C. Désert, A. Norasem, M. Bourgue, P. Gallois) jak również trio Kurtaga (z W. Mendelssohnem i C. Ivaldi). Ostatnio artysta nagrał również trzy koncerty Pendereckiego (z Cameratą z Petersburga, pod dyrekcją K. Pendereckiego i E. Leducq), trio J. Francaix (z G. Caussé i C. Ivaldi), jak również kwintet Mozarta (z R. Pasquier, G. Poulet, W. Mendelssohn, R. Pidoux) oraz koncert Vanhalla (Talent) oraz Préludes et Danses Lutosławskiego (Arion), koncerty Baermanna i Mendelssohna (Talent), koncert Maratka, Duety S. Giraud (z A. Norasem), utwory Aurica, Honeggera i Poulenca (z C. Ivaldim) Michel Lethiec jest profesorem w Conservatorie National Supérieur de Musique w Paryżu oraz w konserwatorium w Nicei. Jest także dyrektorem artystycznym Festiwalu Pablo Casals de Prades.

Itamar Golan Od z górą dwóch dekad Itamar Golan partneruje największym solistom naszych czasów, wśród których odnaleźć można m.in. takie nazwiska jak Maxim Venregerov, Vadim Repin, Julian Rachlin, Mischa Maisky, Shlomo Mintz, Ivry Gitlis, Ida Haendel, Kyung Wha Chung, Sharon Kam, Janine Jansen, Martin Frost, czy Torleif Thedeen. Współpraca ta przyniosła międzynarodowe uznanie międzynarodowej krytyki muzycznej. Urodził się w Wilnie w roku 1970. Już rok później jego rodzina wyemigrowała do Izraela, gdzie ropoczął edukację muzyczną i zedebiutował jako pianista w wieku lat siedmiu. Cyklicznie przyznawane stypendium Amerykańsko – Izraelskiej Fundacji Kulturalnej pozwoliło mu na studia z Emanuelem Krasovskym i jego mentorem zakresie muzyki kameralnej z Chaimem Taubem. Studia uzupełnił w New England Conservatory of Boston pod kierunkiem Leonarda Shurea. Od najmłodszych lat największą pasją artysty była muzyka kameralna, co nie przeszkodziło mu jednak w występach w charakterze solisty z tak znakomitymi orkiestrami jak Filharmonia Izraelska, Filharmonia Berlińska pod dyrekcją Zubina Mehty, Royal Philharmonic pod dyrekcją Daniela Gattiego, Filharmonia Wiedeńska pod dyrekcją Riccardo Mutiego, Orkiestra Filharmoniczna „La Scalli”, czy Philharmonia Orchestra pod dyrekcją Lorina Maazela. Artysta jest stałym bywalcem festiwali w Salzburgu, Verbier, Lucernie, Tanglewood, czy Ravini. Dokonał wielu nagrań dla takich „gigantów” fonograficznych jak Deutsche Grammophon, Warner Classics, Decca, Teldec, EMI, czy Sony Classical. W 1991 roku Itamar Golan został najmłodszym w historii profesorem Manhattan School of Music w nowym Jorku. Od 1994 roku wykłada w Paryskim Konserwatorium Muzycznym w Paryżu, gdzie mieszka i czynnie uczestniczy w wielu projektach artystycznych.

Natsuko Inoue Urodziła się w Osace w Japonii, gdzie rozpoczęła edukację muzyczną. W wieku 10 lat wyjechała do Fancji w celu kontynuacji studiów w Konserwatorium Muzycznym – Conservatoire National de Paris pod kierunkiem Georges’a Pludermachera. Studia ukończyła wyróżniona pierwszą nagrodą. Jako uznana kameralistka regularnie występuje na międzynarodowych festiwalach muzycznych na całym świecie, m.in w duecie z mężem Itamarem Golanem. Laureatka wielu konkursów w tym pierwszej nagrody Radia Francuskiego, nagrody Maurica Ravela i pierwszego miejsca oraz nagrody specjalnej w zakresie muzyki kameralnej na konkursie Steinwaya. Obecnie współpracuje z wieloma renomowanym artystami, takimi jak Michel Lethiec, Patrick Gallois, Andre Cazalet, czy Itamar Golan oraz z orkiestrami symfonicznymEuropie, Stanach Zjednoczonych i Japonii.


Igor Malinovsky Igor Malinovsky (z ros. Игорь Владимирович Mалиновский) Rosyjski solista i profesor skrzypiec. Odznaczony honorowym austriackim obywatelstwem w uznaniu zasług na polu kultury dla tego kraju. Urodził się 6 Listopada 1977 w Svierdlovsku, w Rosji w rodzinie o dużych tradycjach muzycznych. Naukę gry na skrzypcach rozpoczął już w wieku sześciu lat. Ukończył Uralskie Konserwatorium Muzyczne im Mussorgskiego w Jekaterynburgu w klasie prof. Vladimira Milsteina. W wieku trzynastu lat otrzymał pierwszą nagrodę i Grand Prix na konkursie im. Diaghileva w Moskwie 1990 roku. Po przeprowdzce do Wiednia w 1991 kontynuował studia na Wiedeńskim Uniwersytecie Muzycznym pod kierunkiem prof. Dory Schwarzberg i prof. Gerharda Schulza. Edukację uzupełnił pod kierunkiem prof. Zakhara Brona. Od najmłodszych lat występował jako solista z orkiestrami filharmonicznymi w Moskwie, Zagrzebiu, Monachium (Gasteig), wiedeńskim Musikverein też wiedeńskim Konzerthausie. W charakterze solisty koncertował w wielu krajach Europy, Azji i Ameryki Południowej. W latach 2002-2005 był pierwszym koncertmistrzem Bawarskiej Opery i Orkiestry Państwowej (dyr. Zubin Mehta), następnie Komische Oper w Berlinie (2005-2010) i Orkiestry Palau des les Arts Reina Sofia w hiszpańskiej Walencji (dyr. Lorin Maazel) (2010-2012). Jako koncertmistrz gościnny zapraszany jest do współpracy przez tak znakomite zespoły jak Filharmonia Nowojorska, Bawarska Orkiestra Radiowa, Orkiestra Radiowa w Kolonii, Drezdeńska Staatskapelle, Opera we Frankfurcie, Orkiestra „Arturo Toscanini”, Orkiestra Radiowa we Frankfurcie, Filharmonia w Essen, Beethovenhalle Orchester w Bonn i wiele innych. Od 2011 roku Igor Malinovsky jest profesorem Wyższej Szkoły Muzycznej (Carl Maria von Weber) w Dreźnie i profesorem gościnnym w Escola Superior de Musica de Catalunya w Barcelonie. Prowadzi kursy mistrzowskie na całym świecie. Jest honorowym członkiem szwajcarskiego klubu Kreuzlingen-Konstanz Rotary. Został wyróżniony nagrodą „Paul Harris Fellow Award ” za niezwykle aktywną działalność charytatywną w formie koncertów pro bono na rzecz „Mine-Ex Project”. Artysta gra na srzypcach Pressenda z 1826 roku.

Jurek Dybał Swą dynamiczną osobowością sceniczną Jurek Dybał przyciąga publiczność jako dyrygent, solista, oraz kameralista, jednocześnie pełniąc funkcję jednego z prowadzących grupę kontrabasistów Wiener Philharmoniker i Wiener StaatsOper. Idąc za przykładem tak wybitnych kontrabasistów – dyrygentów jak Bottesini, Kusewicki, czy Zubin Mehta, sięgnął po batutę i stał się jednym ze współzałożycieli, szefem i dyrygentem Orkiestry Kameralnej im. Ignacego Jana Paderewskiego. Z orkiestrą tą występował na wielu ważnych europejskich festiwalach (między innymi pod patronatem prezydentów Polski i Niemiec) oraz nagrał premierową płytę odkrytego dzieła I.J. Paderewskiego - „Suitę na smyczki”. W zakresie dyrygentury kształcił się między innymi pod kierunkiem słynnego fińskiego profesora – Jormy Panuli oraz poprzez prywatne konsultacje u Zubina Mehty , Essa Pekki Salonena czy Bertranda de Billy’ego . Jurek Dybał występował na scenach Polski, Francji, Finlandii ,Włoch, Austrii czy Niemiec dyrygujàc takimi orkiestrami jak: Sinfonia Varsovia, Bawarska Kameralna Orkiestra Filharmoniczna, Polska Orkiestra Radiowa, Kuopio Symphony Orchestra /Finlandia, Filharmonia Poznańska , Filharmonia Krakowska, Filharmonia Łódzka, Polska Fliharmonia Bałtycka, Śląska Orkiestra Kameralna, Orkiestra Kameralna” Quattro”/ Czechy. W roku Mahlerowskim poprowadził „Orkiestrę Kameralną Praskich Symfonikòw” na jublileuszowy koncercie festiwalu Mahlerowskiego w odrestaurowanym domu narodzin kompozytora w Kalište w Czechach. Tam też po koncercie został wyróżniony prośbą o zasadzenie specjalnej róży „Mahlerowskiej” obok takich osobistości jak Vaclav Havel i dyrygent Michel Tilson Thomas .Bliska współpraca lączy go z Wiedeńską Orkiestrą Kameralną, z którą występuje w wielu tak prestiżowych salach koncertowych Europy jak Sala Monachijskiej Filharmonii „Gasteig”, Wiedeński Konzerthaus czy Filharmonia Narodowa w Warszawie. Z tą też orkiestrą dokonał nagrania DVD z muzyką m.in Franciszka Lessela z rękopisu Archiwum Musikverein w Wiedniu ( opr. Prof M. Negrey) . Wspólnie z tym zespołem ufundował nagrodę dodatkową dla zwycięzcy konkursu Wieniawskiego w postaci koncertu z laureatem w sali Wiedeńskiego Konzerthausu. W zakresie muzyki dawnej jako dyrygent współpracuje ze słynnym zespołem Concerto Köln. Przekonał ten zespół do wykonania i tym wykonaniem zadyrygował „Conductus Funebris” i „Completorium” Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego To Polsko - Niemieckie wykonanie, w którym obok Concerto Köln wystąpił Poznański Chór Kameralny i soliści zostało zarejestrowane na DVD HD. Zadyrygował również koncertem inauguracyjnym działalność nowej poznańskiej orkiestry „Feel Harmony” na festiwalu w Lądzie z udziałem Wociecha Pszoniaka i Krzysztofa Zanussiego. Artysta nie stroni również od wielkich koncertów plenerowych m.in z Filharmonią Poznańską i słynnym Roby Lakatosem nad jeziorem Malta, czy we Francuskim Perignan w scenerii zamku króla Majorki. Chętnie współpracuje też z zespołami jazzowymi, folkowymi, world music czy też zajmuje się muzyką filmową w różnego rodzaju projektach cross over, współpracując na tym polu m.inn z zespołem - gypsy jazz „No Limit” z Wiednia, Zen Hu grającą na chińskich skrzypcach „Er Hu”, Tytusem Wojnowiczem czy Waldemarem Malickim. Prowadził również produkcje oper kameralnych i gali z muzyką Jaquesa Offenbacha. Jako muzyk orkiestrowy oprócz Filharmonii i Opery Wiedeńskiej, w których występuje na codzień doświadczenie czerpał przede wszystkim ze współpracy z takimi orkiestrami jak: Mahler Chamber Orchestra, Sinfonia Varsovia, Orkiestra Radia Bawarskiego czy też Orkiestra Filharmonii Monachijskiej. Artysta jest również zwycięzcą wielu konkursów, a także laureatem prestiżowej nagrody „Yamaha Foundation of Europe”. Współpracował


z wieloma wybitnymi muzykami, takimi jak: Yuri Bashmet, Julian Rachlin, Angela Hewitt, Itamar Golan, Mihaela Ursuleasa, Michel Lethiec, Frans Helmerson, Arto Noras, Konstanty Andrzej Kulka, Piotr Paleczny, Xavier de Maistre, Gabor Boldoczki i wielu innych. Na polu muzyki kameralnej występuje z tak znakomitymi zespołami jak: „Klavierquintett Wien”, „Kwartet Prima Vista”, „Kwartet Śląski”, „Wiener Virtuosen”, „Fine Arts Quartet”, „Shanghai Quartet”, „Talich Quartett” czy „Münchner Septet”. Artystę można usłyszeć na płytach polskiej wytwórni DUX, belgijskiej RCP, a także japońskiej „Camerata”. Dwie spośród wielu nagranych przez niego płyt otrzymały nagrodę Fryderyk oraz posiadają status „platynowej płyty”. Cechuje go także zainteresowanie muzyką dawną, na tym gruncie współpracował z takim zespołami jak: „La Stagione Franfurt”, „Les Musiecienes du Louvres” czy też „Il Tempo” . Artysta regularnie pojawia się na tak znaczących festiwalach jak: Festiwal w Aix en Provence, Wielkanocny Festiwal Ludviga van Beethovena „Toujour Mozart” w Wiedniu i Salzburgu, Festiwal w Łańcucie, Festiwal Chopinowski, Festival de Pablo Casals w Prades, Puerto Rico i Paryżu (Theatre des Champs-Elysees), „Music Isle Jeju” w Korei, Festival Mecklenburg Vorpommern, a także Pacific Music Festival w Sapporo. Występuje w charakterze solisty z takimi zespołami jak NOSPR w Katowicach, Sinfonia Varsovia, Polska Orkiestra Radiowa w Warszawie, Wiener Kammerorchester, „ Wratislavia”, „Concert Avenna” , ”Kuopio Symphony” Dokonał wielu prawykonań solowych kompozycji współczesnych m.in Krzesimira Dębskiego, Rene Staara czy Krzysztofa Pendereckiego ( „Duo concertante” prawykonanie francuskie, Kwintet „Leaves from an uwritten diary „- prawykonanie światowe) W latach 2010 - 2012 Jurek Dybał wykładał w Hochschule der Musik w Dreźnie, na stanowisku Profesora klasy kontrabasu. Wykłada też gościnnie na Akademii Muzycznej w Krakowie. Ponadto prowadzi kursy między innymi w: Austrii, Francji, USA, Japonii, Korei, Puerto Rico i Australii. Inicjator i dyrektor Międzynarodowego Festiwalu im Krzysztofa Pendereckiego „poziom 320„ w Zabrzu.

Saskia Lethiec Urodzona w 1974 w muzycznej rodzinie Saskia Lethiec już jako dziecko miała okazję spotkać na swej drodze tak wspaniałych artystów jak: Miklos Perenyi, Arto Noras, Leonard Rose, Jean-Claude Pennetier, czy Mieczysław Horszowski, podczas koncertów granych z jej rodzicami. Już w bardzo młodym wieku odziedziczyła chęć poświęcenia się sztuce i zdecydowała na naukę gry na skrzypcach. W wieku 13 lat otrzymała swą pierwszą nagrodę od Conservatoire National de Région w Nicei, w tym samym roku występowała jako solistka w Wenezueli z Simon Bolivar Orchestra. Saskia Lethiec została przyjęta do klasy Jean-Pierre Wallez’a w Konserwatorium w Genewie. Tam w wieku 17 lat grała “Spanish symphony” Lalo z Suisse Romande Orchestra w Victoria Hall. Saskia otrzymała stypendium od Eastern Music Festival of North Carolina, a także pierwszą nagrodę w konkursie koncertowym. Jednocześnie ze studiami Saskia Lethiec rozpoczęła regularne występy w duecie, ze swą siostrą Karine we Francji i za granicą. Po przyjęciu do klasy przez Alaina Meunier’a, Gérarda Pouleta i Christiana Ivaldiego Paryskiego Koncerwatorium, Saskia Lethiec była kilkarotnie nagradzana na konkursach, m.in.: w Vierzon, Ferras-Barbizet, czy Bukareszcie. Otrzymała stypendium od Ravinia Festival w Chicago, gdzie pojawiła się jako solistka na tamtejszych koncertach kameralnych. Podczas pobytu w Chicago uczestniczyła w kursach mistrzowskich pod kierunkiem tak wybitnych instrumentalistów jak: Miriam Fried, Claude Franck, czy David Geringas. W celu rozwijania swych umiejętności Saskia podróżowała do Niemiec i Aglii, żeby studiować pod kierunkiem Zackera Brona i Mihaeli Martin (Hochschule Lubece i Kolonii, Konzertexam), a Maurice’a Hassona. W 2002 roku rozpoczęła bardziej aktywne występy z kwartetem Calliopée Ensemble. W kolejnym roku Saskia Lethiec założyła Hoboken Trio. Saskia Lethiec występowała na festiwalach w Colmar, Dinard, Sceaux, Scheffield, czy Amatis, a także na tak znanych scenach, jak Champs-Elysées, Salle Cortot czy Concertgebauw w Amsterdamie. Ukończyła Konserwatorium w Paryżu i wykłada w Konserwatorium w Versailles.

Roman Patočka Roman Patočka należy do wybitnych solistów. Po ukończeniu Konserwatorium w Pradze (klasa Dagmar Zárubová) oraz Akademii Muzycznej w Pradze ( klasa Ivan Štraus ), kontynuował studia za granicą: najpierw w Utrechcie (klasa Keiko Wataya), później w Lubece (klasa Shmuel Ashkenasi). W 2009 roku ukończył swój dyplom mistrzowski w ”Hanns Eisler” w Berlinie. Podczas nauki na studiach Patočka wziął udział w szeregu kursów mistrzowskich pod kierunkiem wybitnych muzyków naszych czasów. Absolwent Międzynarodowej Akademii Muzycznej w Montpellier (Ruggiero Ricci, Stephen Shipps), wziął udział w letnich kursach w Semmering (Hagai Shaham), jak również w międzynarodowym kursie mistrzowskim z Keshet Eilon (Ida Haendel, Gieorgij Pauk, Vadim Gluzman). Patočka udało się wykorzystać całe doświadczenie, które zdobył w trakcie studiów oraz licznych konkursach muzycznych. Odznaczony 2 nagrodami i 4 nagrodami specjalnymi na konkursie Praskiej Wiosny w 2003 roku, zdobył stypendium firmy Yamaha w 2004 roku, stał się laureatem Międzynarodowego Konkursu Václava Huml w Zagrzebiu w 2005 roku. Zdobył 2 miejsce w Ibolyka – Gyarfas w Berlinie . W 2007 Patočka zajął 3 miejsce na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym Pablo de Sarasate w Pampelunie. Roman Patočka Występuje jako solista z orkiestrami w Republice Czeskiej i za granicą ( Hamburger Symphoniker, Filharmonie Nagoya, La Orquesta Sinfonica de Navarra, Zagreb Philharmonic Orchestra, Czech Radio Symphonic


Orchestra, Prague Philharmonia). Patočka współpracował z Jiří Bělohlávek Władimir Walek, Jakub Hrůša, Douglas Bostock, James Blair, Yoko Matsuo i Georga Fritzsch. Wraz z Brno Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Sir Carles Mackerrasa Patočka wykonywane Słabo Souls jest Wandering przez Leoša Janáčka. Współpracował także z Orkiestrą Kameralną Berg. Roman Patočka współpracuje z czołowymi muzykami czeskimi: Jiří Barta, Jan Talicha, Radek Baborák, Martin Kasík i Lubomír Malý. On reprezentował Czechy na międzynarodowej wystawie EXPO 2005 w Aichi w Japonii. Patočka wykonywane na festiwalach: Les Heures Romantiques au Pays de Monthodon, Lange Nacht der Musik w Wiedniu, Les Journées Romantiques du Vaisseau fantôme w Paryżu, Shafran Festival w Waldenburg zamku, festiwal Chopina w Mariańskich Łaźniach, Praskiej Wiosny i innych. Roman Patočka nagrał szereg utworów dla czeskiego Radia BBC Radio 3, ORF, Radia 4 Holandii, Rumunii Radia i japońskiej telewizji NHK. W 2006 roku wraz z pianistą Frédéric Lagard nagrał płytę we Francji ( Beethoven, Suk, Dvořák, Bartók ). W 2011 roku nagrał koncerty skrzypcowe Františka Benda z Prague Chamber Orchestra bez dyrygenta.

Vladimír Bukač Urodzony w 1964 roku – czeski altowiolista. Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w bardzo młodym wieku , by następnie – już na altówce – kontynuować edukację pod kierunkiem Nory Grumlikovej w Konserwatorium i na Akademii Muzycznej w Pradze. Studia uzupełnił na Uniwersytecie Muzycznym we Freiburgu w klasie Prof. Wolfganga Marschnera. Już w trakcie studiów zwrócił na siebie uwagę wygrywając wiele czeskich i międzynarodowych konkursów muzycznych. Między 1990, a 1993 rokiem przebywał w Japonii, gdzie jako solista i kameralista brał udział w najważniejszych wydarzeniach muzycznych w tym kraju. W tym czasie odbył również tourne koncertowe po Australi i Nowej Zelandii. Po powrocie do Europy dołączył do renomowanego zespołu „Talich Quartett”, który uważany jest za jeden z najlepszych kwartetów na świecie. Występując w Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Korei Południowej, Japonii oraz nagrywając płyty i dając kursy mistrzowskie, od kilku już dekad Kwartet „Talich” jest ambasadorem kultury czeskiej na całym świecie. Oprócz występów w kwartecie Vladimir Bukač kontynuuje karierę solisty i kameralisty regularnie pojawiając się na festiwalach w Europie (Helsinki, Sardegna, Prades i in.), Izraelu ,USA i Japonii. Dokonał nagrań m.in. dla radia Czeskiego Radia i BBC. Niektóre z jego wielu dokonań płytowych wyróżnione były pierwszym miejscem przez magazyn płytowy „Choices of the Month” i zostały entuzjastycznie przyjęte przez krytyków prestiżowych pism „The Strad Magazine” i „Gramophone”. Od 2012 roku jest profesorem Wyższej Szkoły Muzycznej w Dreźnie (Carl Maria von Weber) oraz profesorem gościnnym w Royal Northern College of Music w Manchesterze. Prowadzi kursy mistrzowskie na całym świecie i jest zapraszany do jury międzynarodowych konkursów muzycznych ( np. ARD, czy L.Tertis). Gra na rzadkich włoskich instrumentach zbudowanych przez włoskiego mistrza Santiniego Lavazzę z 1725 roku oraz słynnego G.P. Guadagniniego (Mediolan) z 1775 r..

Petr Prause Był pedagogiem w Praskim Konserwatorium i prowadził wiele kursów mistrzowskich w Europie, USA i Japonii. Pierwotnie grał na wiolonczeli Januariusa (Gennaro) Gagliana z 1750 roku, na tym samym, na którym grał ponad 50 lat Miloš Sádlo (czyt. Milosz). Obecnie Prause koncertuje na wiolonczeli z Państwowego Zbioru Instrumentów Muzycznych warsztatu Giovanniego Grancina z 1710 roku. Fachowcy go cenią za znajomość stylów muzycznych różnych epok. Z pianistą Yakovem Kasmanem nagrał dla francuskiej spółki muzycznej “Calliope” Sonatę na wiolonczelę i fortepian D. Szostakowicza op. 40 i Sonatę na wiolę i fortepian op.147 w opracowaniu na wiolonczelę. Profesor Miroslav Petráš (czyt. Petrasz), u którego Petr Prause kończył studia gry na wiolonczeli w Akademii Sztuk Pięknych w Pradze, określił go za najbardziej wyróżniającego się studenta. Prause swoje wykształcenie wzbogacił o rok studium na International Menuhin Music Akademy w Szwajcarii pod kierownictwem Radu Aldulescu i na Guildhall School of Music and Drama w Londynie u Raphaela Wallfischa, gdzie po rocznym pobycie zdobył najwyższe wyróżnienie – Premiere prix – jako jeden z najlepszych studentów. W konkursach zdobył następujące wyróżnienia: Konkurs Herana, Hradec Beethovena, Praska Wiosna i nne. Jako solista występował nie tylko w Europie (Republika Czeska, Francja, Dania, Niemcy, Anglia, Szwajcaria, Austria), ale również w USA, Japonii i Korei Południowej. Na koncertach towarzyszyły mu takie sławne orkiestry jak Czeska Orkiestra Symfoniczna, Filharmonia Janaczka Ostrawa, Filharmonia Bohuslava Martinů i inne. Przez trzy lata był mistrzem koncertowym i solistą Orkiestry Symfonicznej Czeskiego Radia Praga. Współpracował z zespołami kameralnymi : Kwartet Pražáka (Prażaka) i Kwartet Kocjana. Już ponad dziesięć lat jest wiolonczelistą Kwartetu Talicha, z którym nagrał szereg CD i wspólnie zbierają niemałe sukcesy na wielu koncertach na całym świecie. Od stycznia 2010 roku Petr Prause jest dyrektorem artystycznym muzyki kameralnej na Royal Nothern College of Music w Manchesterze.


Filharmonia Zabrzańska Orkiestra Symfoniczna Filharmonii w Zabrzu powstała wiosną 1950 r. jako Filharmonia Górnicza Związku Zawodowego Górników. Początkowo zasadniczym celem działalności nowo powstałego zespołu symfonicznego było propagowanie i popularyzacja muzyki – w najszerszym tego słowa znaczeniu-wśród klasy robotniczej śląskich zakładów pracy. Drugim nurtem działalności-szczególnie pielęgnowanym do dziś, jest akcja koncertów dla dzieci i młodzieży ze specjalnie przygotowanymi programami. Pierwsze lata działalności orkiestry to przede wszystkim prezentacje muzyki lżejszego gatunku-operowej, operetkowej, rozrywkowej oraz popularnych utworów z „klasyki”. Z biegiem czasu profil zespołu zaczął się zmieniać w kierunku programów typu filharmonicz- nego, który to styl pracy orkiestra obecnie reprezentuje w stopniu wysoce profesjonalnym. Potwierdzeniem tego faktu są programy koncertów, ale przede wszystkim nazwiska artystów krajowych i zagranicznych. Ogromna praca muzyków, oraz jej efekty zostały w połowie lat 80-tych dostrzeżone u władz. Zniknął tytuł ”Filharmonia Górnicza” -w zamian zespół otrzymał nazwę Państwowej Filharmonii co było wyrazem uznania jej osiągnięć. W 60-letniej działalności Orkiestry koncertowali z nią najwybitniejsi artyści z kraju i zagranicy: Wiesław Ochman, Andrzej Hiolski, Zdzisława Donat, Grażyna Brodzińska, Bogna Sokorska, Paulos Raptis, Bernard Ładysz, Romuald Tesarowicz, Piotr Paleczny, Krystian Zimermann, Krzysztof Jabłoński, Waldemar Malicki, Halina Czerny-Stefańska, Małgorzata Walewska, Ryszard Karczykowski, Konstanty Andrzej Kulka, Krzysztof Jakowicz, Bartłomiej Nizioł, Wanda Wiłkomirska, Kaja Danczowska, Grzegorz Fitelberg, Karol Stryja, Jerzy Katlewicz, Wojciech Michniewski, Jerzy Salwarowski, Marek Pijarowski, Laszlo Baranyay /Węgry/,Iyrkki Myllarinen /Finlandia/,Tsung Yeh, Adam Rosenbloom. ,Takako Takahashi, Shiro Hatae/Japonia/,Ernest Werner Seiler, Benno Schollum /Austria/,Marco Capelli, Ciro di Giovanni/Włochy/,Tai Wai Li/Chiny/,Iwan Iwanow, Kałudi Kałudow, Bożydar Nikołow/Bułgaria/,Galina Wernygora /Ukraina/, Eugen Indjic i wielu innych. Obok wszystkich ważniejszych estrad koncertowych w kraju orkiestra Filharmonii Zabrzańskiej kilkakrotnie koncertowała w Rosji, Słowacji, Węgrzech, Czechach, Niemczech i Japonii. Uczestniczyła w międzynarodowych festiwalach m. in. :”Gaude Mater” w Częstochowie, ”Viva il Canto” w Cieszynie, Europejskim Festiwalu Jana Kiepury w Krynicy, Krystyny Jamroz w Busku-Zdroju, śląskiej Trybunie Kompozytorów w Katowicach, Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, „Silesia-Pradziad” w Kędzierzynie i innych.Zespół kilkakrotnie wziął udział w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Dąbrowie Górniczej w charakterze orkiestry konkursowej. Orkiestra nagrała kilka płyt CD, oraz zarejestrowała szereg archiwalnych programów dla TVP z udziałem najwybitniejszych artystów polskich estrad. Filharmonia Zabrzańska w przeszłości została uhonorowana m.in.: Nagrodą Kulturalną Prezydenta Zabrza, Nagrodą światowej Fundacji „Zdrowie, Rozum, Serce” –Lider Promocji Kultury Polskiej( druga orkiestra po Filharmonii Narodowej), nagrodą „Ambasador Zabrza”, Złotą odznaką „Zasłużony dla województwa śląskiego”. Repertuar orkiestry preferuje utwory klasycyzmu i romantyzmu, chętnie sięgamy także po dzieła współczesne-szczególnie kompozytorów szkoły śląskiej. W stałych cyklach prezentowane są estradowe wykonania oper i operetek. Mamy stale w repertuarze kilka różnych programów z muzyką popularną, filmową, jazzową, musicalową, dixielandową i rozrywkową. W sezonie artystycznym zespół przygotowuje około 20 programów symfonicznych,5 oratoryjnych, kilka rozrywkowych, oraz 10 osobnych programów w cyklicznej akcji dla dzieci i młodzieży. Obecnie koncertujemy średnio 10 razy w miesiącu w siedzibie orkiestry jak i na estradach całego kraju. chętnie uczestniczymy w imprezach charytatywnych. Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Zabrzańskiej liczy 60 muzyków, zaś jej Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym jest od 1990 r.. Sławomir Chrzanowski.

Ewa Wycichowska Tancerka, choreograf, pedagog, profesor sztuk muzycznych, kierownik Zakładu Tańca Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Ukończyła poznańską szkołę baletową i pedagogikę tańca w Akademii Muzycznej w Warszawie, studiowała taniec modern w L’Academie Internationale de la Danse w Paryżu. Była primabeleriną Teatru Wielkiego w Łodzi. Autorka ponad 70 spektakli zrealizowanych w Polsce, Włoszech, Niemczech, Czechach i USA. Inicjator i dyrektor artystyczny Dancing Poznań (Międzynarodowych Warsztatów i Biennale Tańca Współczesnego oraz Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Tańca). Juror polskich i międzynarodowych konkursów tańca, ekspert ministerialny, członek Międzynarodowej Rady Tańca (CID-UNESCO). Prezes Polskiego Stowarzyszenia Choreoterapii. Od sezonu 1988/89 dyrektor naczelny i artystyczny Polskiego Teatru Tańca – Baletu Poznańskiego. Jest jedną z nielicznych polskich tancerek odnoszących sukcesy na światowych scenach baletowych, zarówno w repertuarze klasycznym, jak i współczesnym. Tańczyła tytułowe partie w „Romeo i Julii” (chor. Borkowski),”Giselle”(chor. Coralli/Perrot/Piasecki), „Coppelii”(chor.Kujawa), „Córce źle strzeżonej” (chor.Papliński), a także w „Zielonym stole” (chor. Jooss), „Gajane” (chor. Ejfman), „Medei” (chor. Kujawa), „Ognistym ptaku” (chor. Drzewiecki), „Królewnie Śnieżce” (chor. Borkowski), „Śnie nocy letniej” i „Wolfgangu Amadeuszu” (chor. Veredon), „Carmen” (chor. Makarowski), „Faust goes rock” i „Skrzypku Opętanym” we własnej choreografii. Zna ją publiczność niemal wszystkich kontynentów, reprezentowała polską sztukę tańca na festiwalach w USA, Kanadzie, Peru, Mongolii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Izraelu, Wielkiej Brytanii, Turcji, Włoszech, Finlandii, Gruzji, Rosji, Japonii i Brazylii. W 1980 roku debiutowała jako choreograf utworem „Głos kobiecy (z nieznanej poetki)” do muzyki Krzysztofa Knittla, zrealizowanym w Teatrze Wielkim w Łodzi. Jest laureatką Nagrody Młodych im. Wyspiańskiego I stopnia, Medalu 200-lecia


Baletu Polskiego, Medalu Wacława Niżyńskiego, Fringe Firsts Special Award w Edynburgu (z PTT), Medalu „Ad Perpetuam Rei Memoriam”, Nadzwyczajnej Zotej Maski – Nagrody łódzkich krytyków, Głównej Nagrody na III Ogólnopolskim Konkursie Dramatu (z PTT), trzykrotnie nagrody publiczności Buławy Hetmańskiej Zamojskiego Lata Teatralnego (z PTT), Nagrody ZAiKS za wybitną twórczość choreograficzną, Nagrody Sekcji Krytyków Teatralnych Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego ITI – UNESCO za popularyzację polskiej kultury teatralnej za granicą, „Terpsychory” – Nagrody ZASP, Srebrnego Medalu Gloria Artis, Nagrody Specjalnej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w uznaniu zasług dla kultury polskiej. W polskim środowisku artystycznym postać Ewy Wycichowskiej jest synonimem pasji zawodowej, nieustającej drogi poszukiwań i odwagi twórczej. Kierując od 1988 r. Polskim Teatrem Tańca – Baletem Poznańskim zademonstrowała rzadką umiejętność łączenia talentu artystycznego z predyspozycjami menadżerskimi. Zaproszenie do współpracy z jej zespołem przyjmują najwybitniejsi choreografowie na świecie m.in. Birgit Cullberg, Mats Ek, Örjan Andersson, Karine Saporta, Ohad Naharin. Ewa Wycichowska ma na swoim koncie także współpracę choreograficzną z wybitnymi reżyserami teatralnymi, operowymi i filmowymi m.in. z Jerzym Jarockim, Erwinem Axerem, Maciejem Prusem, Krzysztofem Zanussim, Krzysztofem Kieślowskim, Jerzym Kawalerowiczem, Ryszardem Perytem, Adamem Hanuszkiewiczem, Krystyną Jandą, Krzysztofem Zaleskim i Eugeniuszem Korinem.

Tancerze Polskiego Teatru Tańca Polski Teatr Tańca istnieje od 1973 roku, jest profesjonalnym autonomicznym zespołem, którego oblicze przeszło ewolucję od spektakli ukształtowanych formą teatru baletowego do współczesnego gatunku: teatru tańca, który charakteryzuje przekraczanie granic rodzajowych, technicznych i stylistycznych, wyzwalanie się z przypisanych tradycją środków wyrazu, skłanianie ku interdyscyplinarności, poszukiwanie nowych przestrzeni teatralnych i oparty na kreatywnej improwizacji proces tworzenia. Polski Teatr Tańca dysponuje w Poznaniu studiem prób, nie ma własnej sceny, a swoje spektakle prezentuje widzom na całym świecie. W 1999 roku w Polskim Teatrze Tańca rozpoczęło działalność Atelier – scena poszukiwań i debiutów. Tworzy je grupa tancerzy Polskiego Teatru Tańca, którzy poszukują nowych dróg aktywności artystycznej, zarówno wykonawczej, jak i twórczej: choreograficznej, scenograficznej i kompozytorskiej. Główną ideą Atelier jest popularyzacja sztuki jako silnego środka przekazu. Łącząc taniec, teatr, plastykę i muzykę członkowie Atelier pragną docierać do widza poprzez najbardziej zrozumiałe dla człowieka i bliskie jego naturze sygnały. Atelier realizuje swoje spektakle także w nietypowych przestrzeniach, umożliwiając kontakt ze swoją sztuką tym widzom, którzy mają do niej ograniczony dostęp. Formalną opiekę nad działalnością Atelier sprawuje Polski Teatr Tańca, doradcą artystycznym jest dyrektor Ewa Wycichowska. Grupa Atelier prowadzi również zajęcia warsztatowe w technikach tańca wspołczesnego, w różnych ośrodkach krajowych.

Anna Gruszka

- Solistka, pedagog, asystentka choreografa i kierownik działu artystycznego w Polskim Teatrze Tańca, z którym jest związana od 1993 roku. Ukończyła Państwową Szkołę Baletową w Łodzi i pedagogikę tańca w Akademii Muzycznej w Warszawie. Pracę artystyczną rozpoczęła w 1982 roku na scenie Teatru Wielkiego w Łodzi, jeszcze jako uczennica szkoły baletowej, Debiutowała w „ Próbie” Antala Fodora. W latach 1983 –1993 była solistką baletu Teatru Wielkiego w Łodzi. Tańczyła główne partie w spektaklach Graya Veredona („Sen nocy letniej” , „Amadeusz” i „Romeo i Julia”), „Giselle” Corrallego i Perrota, „Dziadku do orzechów” Śliwy i „Kopciuszku” Fokiny. Była Ofiarowaną w „Świecie wiosny” Ewy Wycichowskiej, zarówno w łódzkiej, jak i poznańskiej wersji spektaklu. W Polskim Teatrze Tańca występowała również w „Niebezpiecznych związkach”, „Tangu z Lady M.”, „Walce karnawału z postem”, „…a ja tańczę”, „Carpe diem”, „Spotkaniach… w II niepełnionych Aktach” Ewy Wycichowskiej, a także w „Pół dnia Północy” Matsa Eka, „Wo–man w pomidorach” Yossi Berga oraz „Planets” Lukasa i Terezy Lepold. Jest pedagogiem tańca klasycznego w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej w Poznaniu. Specjalizuje się także w technikach tańca współczesnego i barre au sol. Prowadzi kursy w ramach Międzynarodowych Warsztatów Tańca Współczesnego w Poznaniu. W roku 2011 została nagrodzona przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Brązowym Medalem Gloria Artis.

Andrzej Adamczak

- Ukończył Państwową Szkołę Baletową w Poznaniu i pedagogikę baletu na Wydziale Edukacji Artystycznej Akademii Muzycznej w Warszawie. Był solistą baletu Teatru Wielkiego w Poznaniu oraz Teatru DNA przy Operze Szczecińskiej. W roku 2001 związał się z Polskim Teatrem Tańca, gdzie obecnie jest I solistą. Jest również pedagogiem Międzynarodowych Warsztatów Tańca Współczesnego i Otwartych Zajęć Tańca Współczesnego. Tańczył w repertuarze klasycznym, neoklasycznym i charakterystycznym („Giselle”, „Szecherezada”, „Ognisty ptak”, „Popołudnie Fauna”, „Harnasie”, „Grek Zorba”) ale wybrał taniec współczesny, w którym realizuje się jako wykonawca i choreograf. Tańczy w całym repertuarze Polskiego Teatru Tańca, m.in. w choreografiach Ewy Wycichowskiej, Ohada Naharina, Yossi Berga, Jacka Przybyłowicza, Istvana Yuhos-Putto i Thierry Vergera i Jo Strømgrena. Współpracuje jako pedagog i choreograf z Ogólnokształcącą Szkołą Baletową w Poznaniu. Otrzymał dwukrotnie (2003 i 2005) główną nagrodę za najlepszą choreografię współczesną na Ogólnopolskim Konkursie Tańca im. W. Wiesiołłowskiego w Gdańsku oraz nagrodę za najciekawszą choreografię na II Ogólnopolskim Konkursie Baletu Najmłodszych Tancerzy (2006). Jest laureatem Nagrody dla Młodych Twórców Miasta Poznania


(2004) i Medalu Młodej Sztuki (2009). Zrealizował wiele spektakli dla Atelier Polskiego Teatru Tańca: m.in. „JA-JO” (2002), „… szparagijem” (2002), „Wchodzę” (2004), „Scan” (2006), „Trzy siostry – Wyobrażenie”(2009) i Polskiego Teatru Tańca: „Chopin – Fresh Fruits” (2010), „Spotkania w dwóch niespełnionych Aktach” (Teatr Wielki w Łodzi we współpracy z Polskim Teatrem Tańca – 2011). W listopadzie 2013 roku zrealizuje on spektakl pt. „Volta” do muzyki Iwo Borowczyka. Sztuka ta powstanie w ramach programu „Agon. Program zamówień kompozytorsko-choreograficznych” ogłoszonego przez Instytut Muzyki i Tańca.

Urszula Bernat – Jałocha

– tancerka, pedagog Urszula Bernat rozpoczęła edukację w zakresie tańca w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie. Po uzyskaniu dyplomu w 2002 roku dołączyła do zespołu Opery na Zamku w Szczecinie, a następnie w latach 2006-2008 była tancerką Teatru Wielkiego w Poznaniu. W 2007 roku ukończyła studia na Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie uzyskała tytuł magistra sztuki ze specjalizacją pedagoga baletu. W roku 2008/2009 kontynuowała naukę w Scottish School of Contemporary Dance, gdzie uzyskała tytuł Bachelor of Art, a następnie brała udział w programie apprentice dancer w Scottish Dance Theatre. Podczas studiów w Szkocji współpracowała z Janis Claxton, Thomas Small, oraz Victoria Fox. Urszula Bernat prowadziła szereg warsztatów jako nauczyciel barre au sol podczas corocznych spotkań „Lądeckie Lato Baletowe”. Jest również pedagogiem Międzynarodowych Warsztatów Tańca Współczesnego i Otwartych Zajęć Tańca Współczesnego. W 2009 rozpoczęła pracę w Polskim Teatrze Tańca. Tańczy m.in. w spektaklach: „Walk@ karnawału z postem”, „Carpe Diem”, „Wiosna – Effatha”, „Spotkania w dwóch niespełnionych Aktach”, „XL. Polski Teatr Tańca wczoraj i dziś. Odcinek III, lata 1981-84: Yesterday… and TODAY„ (chor. Ewa Wycichowska), „Minus 2” (chor. Ohad Nahrin), „Jesień – Nuembir” (chor. Jacek Przybyłowicz), „The Outline”, „Double Trouble„ (chor. Karolina Wyrwał), „Alexanderplatz” i „Desert„ (chor. Paulina Wycichowska), „Planets” (idea Lukas i Tereza Lepold), „Public Space” (chor. Karol Miękina) oraz „Czterdzieści” (chor. Jo Strømgren)

Marcin Motyl

- Absolwent Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie. Uczestnik Coaching Project Henrika Kaalunda oraz warsztatów techniki GaGa, prowadzonych przez Noę Paran (GaGa People/ Batsheva Dance Company). W sezonie 2011/2012 rozpoczął pracę w Polskim Teatrze Tańca. Występuje w spektaklu „Minus 2„ (chor. Ohad Naharin), „Desert” (chor. Paulina Wycichowska), ”FootBall@…” i odcinku cyklu jubileuszowego „XL. Polski Teatr Tańca wczoraj i dziś. Odcinek I: Don Juan i inni” (chor. Ewa Wycichowska) oraz „Czterdzieści” (chor. Jo Strømgren).

Tomasz Pomersbach

- Swoją artystyczną drogę rozpoczął w studiu tanecznym Operetki Dolnośląskiej we Wrocławiu. Brał udział w wielu spektaklach Operetki Dolnośląskiej, m. in. w Cudzie mniemanym, czyli Krakowiakach i Góralach oraz Dziadku do orzechów. Wielokrotnie występował na deskach Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu (spektakle Mała księżniczka oraz Swing). Studiował taniec współczesny na London Contemporary Dance School, uzyskując w roku 2010 certyfikat edukacji wyższej University of Kent. Wielokrotnie brał udział w Międzynarodowych Warsztatach Tańca Współczesnego w Poznaniu oraz w warsztatach techniki GaGa, prowadzonych przez Yoshifumi Inao oraz Noę Paran z Batsheva Dance Company. Od sezonu 2010/2011 tancerz Polskiego Teatru Tańca. Występuje m.in. w spektaklach „Minus 2” (chor. Ohad Naharin), „Spotkania w dwóch niespełnionych Aktach„, „Walk@ postu z karnawałem„, „Wiosna-Effatha„, „FootBall@… „, „XL. Polski Teatr Tańca wczoraj i dziś. Odcinek II, lata 1977-80: Krzesny i inne tańce„ (chor. Ewa Wycichowska), „Wo-man w pomidorach” (chor. Yossi Berg), „The Outline” (chor. Karolina Wyrwał), „Desert” (chor. Paulina Wycichowska), „Public Space” (chor. Karol Miękina) oraz „Czterdzieści” (chor. Jo Strømgren). W 2013 roku był współautorem, wraz z Katarzyną Rzetelską, choreografii do spektaklu „Ukradkiem„, stworzonego na VI Festiwal Atelier PTT. Absolwent filologii niderlandzkiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Pasjonuje się nauką języków obcych.

Daniel Stryjecki

- Solista Polskiego Teatru Tańca, w którym jest związany od 1998 roku. Dyplomowany tancerz i absolwent Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu. Wielokrotny uczestnik Warsztatów DanceWeb w Wiedniu. Jest pedagogiem Międzynarodowych Warsztatów Tańca Współczesnego w Poznaniu. W 2009 roku debiutował jako choreograf w Atelier Polskiego Teatru Tańca spektaklem DSM-IV 301.81. Od kilku lat z wielkim powodzeniem realizuje projekcje do spektakli teatralnych, prezentacje multimedialne oraz komercyjne spoty reklamowe. W roku 2008 otrzymał wyróżnienie – nagrodę publiczności “Biały Bez” w kategorii najpopularniejszy artysta – tancerz Wielkopolski. W roku 2011 podczas Malta Festival zrealizował projekt Akcja „IN-VITRO”. Tańczy m.in. w spektaklach: „Walk@ karnawału z postem”, „Carpe Diem”, „Wiosna-Effatha”, „Spotkania w dwóch niespełnionych Aktach”, „Już się zmierzcha”, „FootBall@…” (chor. Ewa Wycichowska), „Minus 2” (chor. Ohad Nahrin), „Jesień-Nuembir” (chor. Jacek Przybyłowicz), „Alexanderplatz” i „Desert” (chor. Paulina Wycichowska), „Wo-man w pomidorach” (chor. Yossi Berg) oraz „Czterdzieści” (chor. Jo Strømgren).

Guillermo Millan Merida

- Absolwent Area Dansa w Barcelonie. Tańczył w zespole Dantzaz Konpainia. Występował w choreografiach: Itzika Galili („Flash Deluxe, „Earth Apples”, „Things I Told Nobody”), Lukasa Timulaka („A Place Between”), Jone san Martina („Mintzo”), Erica Gauthiera („Bjork Duets”), Hilde Kocha („Torque”, „Smoke Rings”) i Jacka Przybyłowicza („A Few Brief Sequences”). Wielokrotnie występował videoklpiach Tima Asato. Od czerwca 2013 jest solistą Polskiego Teatru Tańca. Występuje w spektaklach: „Walk@ karnawału z postem”, „Szkoda, że Cię tu nie ma” (chor. Ewa Wycichowska) i „Czterdzieści” (chor. Jo Strømgren).


Agnieszka Fertała

- Ukończyła Państwową Szkołę Baletową w Poznaniu i pedagogikę tańca w Akademii Muzycznej w Warszawie. Od uzyskania dyplomu szkoły baletowej w 2001 roku pracuje w Polskim Teatrze Tańca, obecnie jest jego solistką. Tańczy m.in. w spektaklach: „Walk@ karnawału z postem”, „Tango z Lady M”, „Carpe Diem”, „FootBall@… „, „Szkoda, że Cię tu nie ma„ (chor. Ewa Wycichowska), „Minus 2” (chor. Ohad Nahrin), „Wo-man w pomidorach” (chor. Yossi Berg), „Jesień- Nuembir”, ”Barocco” (chor. Jacek Przybyłowicz), „Trzy siostry – wyobrażenie” (chor. Andrzej Adamczak), „Desert” i „Alexanderplatz” (chor. Paulina Wycichowska), ”Maathai” (chor. Niels Claes) oraz „Czterdzieści” (chor. Jo Strømgren). Prowadzi kursy w ramach Otwartych Zajęć i Międzynarodowych Warsztatów Tańca Współczesnego. Współpracuje jako pedagog z poznańską Szkołą Baletową. W roku 2008 zrealizowała wspólnie z Pawłem Malickim swój debiutancki spektakl „Kilka kroków (d)o milości” , w ramach Atelier Polskiego Teatru Tańca. W roku 2009 pojawił się jej nowy spektakl pt. „3×3„.

Bartosz Sikorski Urodzony w 1974 r. w Bytomiu Bartosz Sikorski to artysta w wyjątkowy sposób łączący pracę muzyka w jednej z najlepszych orkiestr świata – Filharmonii Wiedeńskiej – z karierą artysty plastyka. Ukończył z wyróżnieniem prestiżową wiedeńską Akademię Sztuk Pięknych, na wydziale malarstwa abstrakcyjnego w klasie Prof. Erwina Bohatscha (specjalizacja w dziedzinach: malarstwo, fotografia i animacja). Jest laureatem nagrody „Pfann-Ohmann Preis 2012” za instalację „Kreuz und Quer durch das Square”. Jego film „jazz armatki“ był nominowany na Festiwalu Filmów Krótkometrażowych 20 MIN/MAX w Ingolstadt / Niemcy 2011. Prowadzi i organizuje wystawy w atelier „Suterena” w Wiedniu. Bartosz Sikorski jest członkiem Towarzystwa Artystów Wiedeńskiego Künstlerhausu. W obszarze zainteresowań artysty jest łączenie fot.: Nives Widauer powierzchownie zbieżnych koncepcji i estetyk twórczych czasoprzestrzeni. Transkrybuje zjawiska dźwiękowe kolorem na składniki malarstwa posługując się abstrakcjonizmem z elementami figuracji. Jego sztuka stara się łączyć warsztaty instrumentarium analogowego z cyfrowym. Platformą, na której się porusza są pozornie wykluczające się systemy barw, czy gestykulacja ekspresjonistyczna w dialogu z kalkulacją konstruktywiczną. A priori w swych pracach unika precyzowania dziedzin sztuki. Wystawy indywidualne i grupowe: „Control flight” - Galeria „white8“ – Wiedeń / Austria 2013 Instalacja w miejscu publicznym – Galeria „Bild Space“ Wiedeń / Austria 2013 „C‘est la vie“ – Centrum sztuki współczesnej – Jekaterynburg / Rosja 2013 „Portraits – on the road to…” – Galeria „white8“ – Wiedeń / Austria 2013 „Das Digiloge” – Atelier „Suterena“ - Wiedeń / Austria 2013 „die weisse ab-haus-verkaufs-kunstschau” – dom wystaw „das weisse haus“ – Wiedeń / Austria 2013 „Are You legitimate artist” – Platforma artystyczna – „Friday Exit“ – Wiedeń / Austria 2012 „Hotel” i „Satelliten der Malerei” – Atelier „Suterena“ - Wiedeń / Austria 2012 „Unterior” – Akademia sztuk pięknych – Praga / Czechy 2011 „before the movies paintings were like the movies” – interdyscyplinarne pomieszczenie „mo.ë“ – Wiedeń / Austria 2011 „S13-Radierungen” – RLB-Atelier – Lienz / Austria 2009 „LED painting” - Galeria „Raum-mit-Licht“ – Wiedeń / Austria 2008 Wystawy w Instytucie Polskim – Wiedeń / Austria 2007, 2009 Festiwale: „20 MIN/MAX“ – Festival filmów krótkometrażowych – Ingolstadt / Niemcy 2011 (nominacja za film „jazz armatki“ ) „One Day Animation Festival“ - Wiedeń / Austria 2011 Festival „Multi Art“ – Kalisz / Polska 2011 Prezentacje filmów artystycznych – „Full Frame“ Wiedeń / Austria 2010 Pokazy animacji artystycznych w Chorwacji, Grecji, Niemczech i Włoszech.

SPECJALNE PODZIĘKOWANIA Organizatorzy Festiwalu pragną złożyć specjalne podziękowania osobom, które bardzo pomogły nam w przygotowaniach swoim zaangażowaniem: Nicolò Eugelmi Irena Kisielińska Bruno Fidrych http://www.brunofidrych.com/


Wystawa Miejsce: Kopalnia Guido, Warsztat Mechaniczny „Sonorystyka barw” – wystawa obrazów, instalacji artystycznych, oraz sztuki audiowizualnej Bartosza Sikorskiego inspirowanej muzyką Krzysztofa Pendereckiego oraz muzyką XX i XXI wieku. Wystawa czynna przez cały czas trwania Festiwalu w godzinach pracy muzeum kopalni Guido. Bartosz Sikorski – artysta plastyk, muzyk Filharmonii Wiedeńskiej, właściciel i kurator wiedeńskiej galerii Atelier Suterena. Urodzony w Bytomiu.

O wystawie Wystawa „Sonorystyka barw” Bartosza Sikorskiego jest kompilacją prac inspirowanych fenomenem Krzysztofa Pendereckiego i muzyką współczesną w ogóle. Większość prac Sikorskiego wykonanych jest autorską metodą artysty „LED painting”. LED painting jest to metoda ręcznego malowania diodami LED przed obiektywem aparatu przy użyciu podstawowych kolorów RGB. Utrwalony efekt to dokumentacja performance motorycznego artysty wyposażonego w świecące diody. Z natury rzeczy jest to proces w ograniczonym stopniu kontrolowany, dlatego artysta dodatkowo stosuje szablony definiujące linie lub artystycznie imitujące strukturę pikselową. W obrazach stworzonych techniką mieszaną przeciwstawione zostają sobie, tradycyja – w postaci materiału nawiązującego do ikonografii poprzez zastosowanie płótna na drewnie - i nowoczesność - wyrażona autorską techniką LED painting, gdzie nośnikiem jest fotografia, a symbolem pixel. Ten silny kontrast podkreślony jest zastosowaniem dwóch odrębnych systemów barw – CMYK dla malarstwa i RGB dla LED painting. Na uwagę zasługuje fakt, że pomimo użycia tak dalekich od siebie technik i środków wyrazu, zachowana zostaje spójność tematu i dzieła. Koncepcja ta w dużej mierze

inspirowana jest twórczością Krzysztofa Pendereckiego, zarówno „sonorystyką”, w tym wypadku z wykorzystaniem nowoczesnej techniki uzyskania spektrum barw w miejsce dźwięku jako wartości samej w sobie, jak i syntezą zdobyczy awangardy i tradycji. W twórczości Bartosza Sikorskiego nie brak również przeniesienia innych technik kompozytorskich i założeń teoretycznych muzyki XX i XXI wieku – takich jak aleatoryzm, czy też aleatoryzm kontrolowany – na język sztuki plastycznej . Wystawę określają prace w bezpośredni sposób inspirowane osobą Krzysztofa Pendereckiego, takie jak: „Portret”, „Drzewo życia malarstwa” lub konkretnymi utworami mistrza – stąd nazwy: „Entrata”, „Kosmogonia”, „Emanacje”, itp. Są to zarówno luźne impresje subiektywnego odbioru muzyki jak i próby graficznego przedstawienia istoty utworu. W „Emanacjach” każdej z dwóch orkiestr smyczkowych u Pendereckiego Sikorski przyporządkowuje okrąg, zaś jego powtórzenia – emanacje wyrażone są w ciągu matematycznym 2, 4, 8, 16, 32. „Lambda print” – trwała odbitka laserowa na papierze fotograficznym. Wszystkie „lambda print” na wystawie są fotografiami stworzonymi metodą artysty – „LED painting”.

Międzynarodowy konkurs plastyczny Otwarcie cykliczny konkursu plastycznego na dzieła inspirowane muzyką Krzysztofa Pedereckiego. Wśród nagród udział w wystawie następnych edycji festiwalu. Kurator konkursu – Bartosz Sikorski / Jury: Bartosz Sikorski i Hans Knoll – właściciel wiedeńskiej galerii Knoll Galerie Wien oraz węgierskiej galerii Knoll Galeria Budapest. Szczegóły wkrótce.


Bartosz Sikorski Urodzony w 1974 r. w Bytomiu Bartosz Sikorski to artysta w wyjątkowy sposób łączący pracę muzyka w jednej z najlepszych orkiestr świata – Filharmonii Wiedeńskiej – z karierą artysty plastyka. Ukończył z wyróżnieniem prestiżową wiedeńską Akademię Sztuk Pięknych, na wydziale malarstwa abstrakcyjnego w klasie Prof. Erwina Bohatscha (specjalizacja w dziedzinach: malarstwo, fotografia i animacja). Jest laureatem nagrody „Pfann-Ohmann Preis 2012” za instalację „Kreuz und Quer durch das Square”. Jego film „jazz armatki“ był nominowany na Festiwalu Filmów Krótkometrażowych 20 MIN/MAX w Ingolstadt / Niemcy 2011. Prowadzi i organizuje wystawy w atelier „Suterena” w Wiedniu. Bartosz Sikorski jest członkiem Towarzystwa Artystów Wiedeńskiego Künstlerhausu. W obszarze zainteresowań artysty jest łączenie fot.: Nives Widauer powierzchownie zbieżnych koncepcji i estetyk twórczych czasoprzestrzeni. Transkrybuje zjawiska dźwiękowe kolorem na składniki malarstwa posługując się abstrakcjonizmem z elementami figuracji. Jego sztuka stara się łączyć warsztaty instrumentarium analogowego z cyfrowym. Platformą, na której się porusza są pozornie wykluczające się systemy barw, czy gestykulacja ekspresjonistyczna w dialogu z kalkulacją konstruktywiczną. A priori w swych pracach unika precyzowania dziedzin sztuki. Wystawy indywidualne i grupowe: „Control flight” - Galeria „white8“ – Wiedeń / Austria 2013 Instalacja w miejscu publicznym – Galeria „Bild Space“ Wiedeń / Austria 2013 „C‘est la vie“ – Centrum sztuki współczesnej – Jekaterynburg / Rosja 2013 „Portraits – on the road to…” – Galeria „white8“ – Wiedeń / Austria 2013 „Das Digiloge” – Atelier „Suterena“ - Wiedeń / Austria 2013 „die weisse ab-haus-verkaufs-kunstschau” – dom wystaw „das weisse haus“ – Wiedeń / Austria 2013 „Are You legitimate artist” – Platforma artystyczna – „Friday Exit“ – Wiedeń / Austria 2012 „Hotel” i „Satelliten der Malerei” – Atelier „Suterena“ - Wiedeń / Austria 2012 „Unterior” – Akademia sztuk pięknych – Praga / Czechy 2011 „before the movies paintings were like the movies” – interdyscyplinarne pomieszczenie „mo.ë“ – Wiedeń / Austria 2011 „S13-Radierungen” – RLB-Atelier – Lienz / Austria 2009 „LED painting” - Galeria „Raum-mit-Licht“ – Wiedeń / Austria 2008 Wystawy w Instytucie Polskim – Wiedeń / Austria 2007, 2009 Festiwale: „20 MIN/MAX“ – Festival filmów krótkometrażowych – Ingolstadt / Niemcy 2011 (nominacja za film „jazz armatki“ ) „One Day Animation Festival“ - Wiedeń / Austria 2011 Festival „Multi Art“ – Kalisz / Polska 2011 Prezentacje filmów artystycznych – „Full Frame“ Wiedeń / Austria 2010 Pokazy animacji artystycznych w Chorwacji, Grecji, Niemczech i Włoszech.


MIEJSCE WYSTAWY: Kopalnia Guido, Warsztat Mechaniczny

„Portret Krzysztofa Pendereckiego“ 2013, 150x120 cm, lambda print na aluminium – Sala Koncertowa K8

„Entrata“ 2012, 110 x 90 cm, lambda print na aluminium, akryl na płótnie i drewnie

„Passacaglia“ 2012, 100 x 250 cm, lambda print na aluminium, akryl na płótnie i drewnie

„Discantus“ 2012, 120 x 120 cm, lambda print na aluminium, akryl na płótnie i drewnie

„Solaris“ 1012, 110 x 120 cm, lambda print na aluminium, akryl, olej, mazak na płótnie i drewnie

„Emanacje“ 2008, 90 x 230 cm, 8 x lambda print na aluminium

„Kosmogonia“ 2008, 170 x 390 cm, 9 x lambda print na aluminium

„Drzewo życia malarstwa“ 2012, 250 x 90 x 15 cm, lambda print na aluminium, akryl na płótnie i drewnie


„LED painting“ 2013, film animowany, format 4:3, 0 min 30 sek, bez dźwięku

„Dziennik“ 2012, 22 x 22 cm, art book, akryl na tekturze

„Trio“ 2012, 3 x max 30 x 30 cm, lambda print na aluminium, akryl, olej na płótnie i drewnie

„bez tytułu“ 2013, 45 x 24 cm, lambda print na aluminium, akryl na płótnie i drewnie

„five fingers“ 2013, instalacja 5 monitorów z dzwiękiem – w przekopie przy wyjściu z Warsztatu Mechanicznego

„Kreuz und Quer durch das square“ 2012, max 50 x 40 x 30cm, animacja cyfrowa, 4 min 50 sek loop, mini projektor, akryl na drewnie, komputerowy wentylator, papier (praca nagrodzona przez „Pfann-Ohmann Preis“ w Wiedniu 2012)

„Skala 12-tonowa dla Lutosławskiego“ 2013, ok. 120 x 200 cm, instalacja video z dzwiękiem, 2 min 40 sek, 12 objektów - akryl na płótnie i drewnie – w przekopie przed wejściem do Sali Koncertowej K8

„Jazz armatki“ 2010, muzyczny film animowany, format 4:3, 2 min 15 sek, stereo (film nominowany do nagrody na festiwalu „20 min/max“ w Ingolstadt 2011)


Zabrze zaprasza … na niesamowite trasy w obiektach dziedzictwa kultury przemysłowej, koncerty, i spektakle! Ciągle rozwija się działalność Zabytkowej Kopalni Węgla Kamiennego GUIDO (www. kopalniaguido.pl). Jest to jedyna tego typu na świecie atrakcja turystyczna oceniana przez fachowców jako „perełka” Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego. Turyści zjeżdżają klatką górniczą do kopalni na poziomy 170 m i 320 m, mogą uczestniczyć w pokazach imitujących podziemne wybuchy i wydarzeniach kulturalnych na poziomie 320 metrów w cyklu „Kultura na poziomie” (muzyka i teatr) odbywające się w nowo oddanej strefie K8. Od 15 lat wielką atrakcją Zabrza jest Sztolnia Królowa Luiza (www.muzeumgornictwa.pl) z unikatową, czynną, parową maszyną wyciągową, podziemnymi korytarzami, do których dowozi nas kolejka

górnicza i platformą widokową na szybie Carnall. Obydwa te obiekty zostały zespolone w jedną instytucję Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu (www.muzeumgornictwa.pl) dysponujące unikatowymi zbiorami. Kolejny obiekt na trasie to Szyb Maciej słynący nie tylko z czynnej maszyny wyciągowej i wieży widokowej, ale także z krystalicznie czystej wody, z której korzystają turyści i mieszkańcy Zabrza. Szyb jest częścią propozycji jaką oferuje Kopalnia Sztuki słynąca między innymi z koncertów organizowanych w dawnej markowni kopalni Ludwik przy ulicy Hagera (www.demex-zabrze.pl). Niesamowity Szlak Zabrzańskich Zabytków Techniki uzupełniają zachowane w niezmiennym kształcie XIX wieczne osiedla górnicze Borsiga, Ballestrema i Donnersmarcka ze stalowymi domami, piękną architekturą i zielenią.


Istotne są kolejne edycje międzynarodowych konferencji na temat dziedzictwa przemysłowego z udziałem największych autorytetów z całego świata, poszerzone w 2009 roku o Targi Dziedzictwa Przemysłowego i Turystyki Podziemnej. Jednym z efektów konferencji jest utworzenie przez Województwo Śląskie i Gminę Zabrze Międzynarodowego Centrum Dokumentacji i Badań nad Dziedzictwem Przemysłowym dla Turystyki. Centrum ściśle współpracuje ze Światową Organizacją Turystyki (UNWTO), Górnośląską Wyższą Szkołą Handlową oraz organizacjami i obiektami tego typu. Trwają prace nad kolejnym wielkim projektem zmierzającym do uruchomienia Głównej Kluczowej Sztolni Dziedzicznej. Budowę tego niezwykłego podziemnego szlaku rozpoczęto w 1799 roku. Sztolnia odwadniała kopalnie i służyła do spławiania z podziemi na powierzchnię łodzi wypełnionych węglem, który następnie Kanałem Kłodnickim wędrował do Królewskiej Odlewni Żelaza w Gliwicach. Zabrzański odcinek Sztolni liczy kilka kilometrów i po oddaniu do użytku będzie niesamowitym miejscem dla turystów. Mogą oni w mieście nie tylko zwiedzać, ale także uczestniczyć w wielkich wydarzeniach artystycznych. Zabrzański Dom Muzyki i Tańca (www.dmit. com.pl) to przecież jedna z najważniejszych sal koncertowych w Polsce, gdzie niemal co tydzień goszczą światowe gwiazdy; ostatnio Diana Krall, Chris Botti, czy grupa Scorpions. Ciekawy repertuar przyciąga do Teatru Nowego w Zabrzu

(www.teatrzabrze.pl) widzów z całego Śląska, również na Ogólnopolski Festiwal Dramaturgii Współczesnej, który odbywa się w październiku. Znakomita Filharmonia Zabrzańska (www.filharmonia.zabrze.pl) po przeprowadzce do nowej siedziby (dawnej Biblioteki Donnersmarców) zyskuje nowych melomanów. Muzeum Miejskie (www.muzeum-miejskie-zabrze.pl) posiada niezwykłe zbiory malarstwa spod znaku Nikifora i Ociepki. Często wydarzenia kulturalne odbywają się w nietypowych miejscach, tak jak np. Festiwal Kwiatów w pięknym Miejskim Ogrodzie Botanicznym (www.mob-zabrze.pl) czy obiektach Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji (www.mosir.zabrze.pl). Zabrze to znany ośrodek medyczny, gdzie po raz pierwszy w Polsce dokonano przeszczepu serca (nieżyjący już prof. Z. Religa) i serca z płucem (prof. M. Zembala) i gdzie trwają prace nad polskim sztucznym sercem. Jedną z ikon miasta jest jedyny polski finalista europejskich rozgrywek piłkarskich – 14 krotny mistrz kraju Górnik Zabrze (www.gornikzabrze.pl), który na czele z Włodzimierzem Lubańskim osiągał wielkie sukcesy. Na ukończeniu jest budowa największego i najnowocześniejszego Stadionu Miejskiego im. Ernesta Pohla (www.stadion-zabrze.pl) na Śląsku, który docelowo pomieści ponad 32 000 widzów.


MECENASI


LED Painting - Bartosz Sikorski


fot.: Bruno Fidrych


Patron Prof. Krzysztof Penderecki

Born in Debica on 23 November 1933. His father, a lawyer and an enthusiastic violin player, brought his son into contact with music very early on. Penderecki was admitted to the Krakow Conservatory at the age of 18, studying at the same time philosophy, art history and literary history at the local university and from 1954 composition at the Krakow State Academy of Music. In 1958 he finished his studies and was appointed professor at the Musikhochschule. In 1959 Penderecki won first prize in the 2nd Warsaw Competition of Young Polish Composers of the Composers’ Union and one year later his piece ANAKLASIS, was celebrated by the press. Other compositions followed in rapid succession, winning major awards such as the UNESCO Award, the Great Arts Award of the Land of North Rhine-Westphalia and the Prix Italia for the ST. LUKE PASSION. From 1966 to 1968 Penderecki taught at the Essen Folkwang Hochschule where he began work on his first opera THE DEVILS OF LOUDON (based on a book by Aldous Huxley). After its première at the Hamburg Staatsoper in 1969, the work was successfully performed at

theatres throughout the world. Three more operas followed, PARADISE LOST (in 1978), DIE SCHWARZE MASKE (in1986) and UBU REX (in 1991). In 1968 he received a scholarship of the DAAD (German Academic Exchange Service) in Berlin and in 1970 he was awarded the Prize of the Union of Polish Composers. Since 1972 he was rector of the Krakow Musikhochschule and from 1973 to 1978, professor at the Yale University, New Haven. In these years, Penderecki toured worldwide and acquired an international reputation as a conductor of his own and others’ compositions. Other prizes awarded to Penderecki for his many other works include the Prix Arthur Honegger, the Sibelius Prize of the Wihouri Foundation, the National Prize of Poland, and the University of Louisville Grawemeyer Award for Music Composition, among others. Many awards followed: the Composition Award of the Promotion Association of the European Industry and Trade in 1988, the Music Award of the City of Duisburg in 1999, the Cannes Classi-


cal Award as “Living Composer of the Year” in 2000, the Prince of Asturias Award for the Arts in 2001 and the Romano Guardini Prize of the Catholic Academy in Bavaria in 2002. Amongst his many other awards and acknowledgements, he is holder of the Grand Cross for Distinguished Services of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany and Chevalier de Saint Georges, Austrian Medal for Science and Art, the Distinguished Citizen Fellowship at the Institute for Advanced Study at the Indiana University Bloomington and the Prize of the International Music Council UNESCO for Music and the Order of Cultural Merit of the Principality of Monaco. In 1995 and 1996 he was awarded the Primetime Emmy Award of the Academy of Television Arts & Sciences. His other prestigious prizes include the Japanese Praemium Imperiale (2004) and the Grand-Croix de l’Ordre “Pro Merito Melitensi” (2011). He also holds a number of academic and other institution based positions in Germany, Lithuania Austria, Hong Kong, Spain and Latvia to mention a few as well as honorary memberships, doctorates and professorships at numerous major academies in London (the Royal Academy of Music), Rome, Stockholm, Berlin, Buenos Aires, Beijing, Washington and many more. Krzysztof Penderecki continues to compose and recent works include among others: CONCERTO GROSSO (2001), PIANO CONCERTO (2002), SYMPHONY NO. 8 (2007), CONCERTO FOR HORN AND ORCHESTRA (2008), STRING QUARTET NO. 3, THREE CHINESE SONGS (2008), A SEA OF DREAMS DID BREATHE ON ME FOR SOPRANO, MEZZO- SOPRANO, BARITONE, CHOIR AND ORCHESTRA (2010). Krzysztof Penderecki’s recent works include the DOUBLE CONCERTO FOR VIOLIN AND VIOLA (premiered on 22 October 2012 at the Musikverein in Vienna with Janine Jansen and Julian Rachlin as soloists), MISSA BREVIS (commissioned by the Bach Archive Leipzig and premiered on 6 January 2013 by St.Thomas Choir in Leipzig) and a new version of THE DEVILS OF LOUDUN opera, premiered in Copenhagen on 12 February 2013.

The year 2013 marks Krzysztof Penderecki’s jubilee. On the occasion of his 80th birthday, many concerts and festivals featuring the composer’s works are taking place: St Petersburg, Wrocław, Vilnius, Lvov, Kraków, Kuhmo Chamber Music Festival, Festival Pablo Casals in Prades, Schleswig-Holstein Festival, Ohrid Festival, Marlboro Music Festival. The concerts will also be held in Košice, Berlin, Bonn, Hanover, Ravello and Assisi (Emilia Romagna Festival), Budapest, Minsk, Prague, Beijing (Beijing Music Festival), New York, Boston, Yale University School of Music, Seoul, Caracas, and Yerevan. A festival dedicated to Krzysztof Penderecki’s music will be held between 17 and 23 November in Warsaw, with such great artists as Lorin Maazel, Charles Dutoit, Valery Gergiev, Marek Janowski, Lawrence Foster, Long Yu, Leonard Slatkin, Alexander Liebreich, Rafael Payare, and leading Polish conductors: Jacek Kaspszyk, Krzysztof Urbański, and Gabriel Chmura. Among the greatest soloists and ensembles performing Krzysztof Penderecki’s music will be Anne-Sophie Mutter, Yuri Bashmet, Daniel Müller-Schott, Shanghai Quartet, and many others. Married to Elżbieta Penderecka - well known promoter of cultural activities in Poland (repeatedly awarded for promoting Polish culture), the President of The Ludwig van Beethoven Association – the organizer of The Ludvig van Beethoven Easter Festival


fot.: Bruno Fidrych


Dear Ladies and Gentelmen, The great, Polish composer Krzysztof Penderecki’s 80th birthday is an excellent opportunity to organize jubilee concerts in a very unique place which is Guido coal mine.

One of the greatest contemporary pianists, graduated from this school is Krystian Zimerman who was born in Zabrze and who also performed in The House of Music and Dance.

Concerts and the festival’s inaugural formula fit into the vision of Zabrze - a place of significant cultural events and among them: The National Festival of Contemporary Drama, The International Organ Festival, The Silesian Piano Festival and Improvised Music Festival JAZ.

This scene as a global trail of stars hosted famous artists such as Arthur Rubinstein, Placido Domingo, Jose Carreras, Montserrat Caballe and many others.

The rich musical heritage of our city causes that the art on the highest level attracts a wide audience. Also successful independent artists, ensembles and institutions create a good artistic climate. The Zabrze Philharmonic’s concerts conducted by Sławomir Chrzanowski on Polish and international scenes endeared a vast group of connoisseurs and good reviews of orchestra critics. Resonance con Tutti choir wins top prizes of the jury of numerous competitions and a positive opinion of the public. It is worth mentioning that the Stanislaw Moniuszko Music School in Zabrze for over ninety years raised many generations of musicians and people actively deriving from cultural heritage of our city.

I am convinced that the Music Festival named Krzysztof Penderecki opens a new chapter in the music history of Zabrze and a new chapter in the Guido Coal Mine’s activity. A series of Arts on the Level which started in the mine receives a strong impulse for development and the music lovers have a unique opportunity to participate in an exceptional event, 320 meters underground.

Małgorzata Mańka – Szulik Mayor of Zabrze


Dear Ladies and Gentelmen, Professor Krzysztof Penderecki is without doubt one of the finest, not only Polish but also the world’s composers. His artistic activity has been for decades one of the most valuable, Polish cultural heritage. We faced a challenge to present works of the Master in at least very unusual way. That’s why we have made a decision to organize the Festival of Krzysztof Penderecki 320 meters underground, in the historic Guido Mine. One might ask - if the mine is a good place to practice such an art and to invite artists like prof. Penderecki, who after all personally takes part in the festival? In recent years, we have put a lot of effort into giving our coal mine a new dimension - not industrial, and not just tourist but also cultural. In the revitalized Research Chamber No. 8 where echoed the sound of the miners, now we can hear the music of Witold Lutoslawski, Giuseppe Verdi and Krzysztof Penderecki. Such a transformation is our idea for the new face of not only the city of Zabrze, but also the entire region of Silesia. Almost from the beginning of our activity we organize the events “Culture on the Level” in the basement of Guido Mine. Not only tourist attraction but also theatrical performances, concerts, art fairs and exhibitions are in the repertoire of our mine, which has been working hard to be

called one of the most important cultural institutions in the region. These experiences give us a confidence that the level of 320 and the Research Chamber No. 8 is the perfect place to hold such a unique event. I am glad that I can invite you to this festival, during which musical events will be accompanied by other notable attractions. Among them is an interesting exhibition by Bartosz Sikorski, inspired by the artistic activity of prof. Penderecki. The festival’s multithreading corresponds to the place in which it is organized. The basements of Guido combine the high art with a raw industrial and mining character, making it even more attractive for people who may be probably visiting our coal mine for the first time during the Festival. Let’s meet at the level of 320 and relive the adventure with world-class art together. I wish all of us that this Concert was a turning point in cultural activities of Guido mine.

Bartłomiej Szewczyk Director of the Coal Mine Museum in Zabrze


Dear Music Lovers, A performance of the quintet, “Leaves from an Unwritten Diary” by Krzysztof Penderecki, will open our new annual festival. Maestro Penderecki, to whom this festival is dedicated, is one of the greatest composers of modern times, and will be in attendance. This is an extraordinary event, not only because its patron is celebrating his 80th birthday, but because of its unorthodox concert venue 320 meters underground! The old “Guido” coal mine, where not so long ago one could only hear the noise of mining equipment, will be filled with music. Not just any music, but chamber music, which Krzysztof Penderecki himself describes as “the most noble form of music.” The performing artists are selected from Maestro Penderecki’s closest artistic friends, and are all of international acclaim. During the final gala concert, they will perform onstage as soloists with orchestra. You shall witness the Polish premier of Penderecki’s “Adagio,” which is a new string version of the movement from Symphony No.3, as well as enjoy the virtuosity of the splendid clarinetist Michel Lethiec in Rossini’s “Introduction, Theme and Variations.” Since one can never be bored with Rossini, who’s favourite saying was, “Every kind of music is good, except the boring kind,” you will surely not be either at our festival! At this interdisciplinary event, you will discover ambitious and sophisticated music, presented in a comprehensive manner, framed by multime-

dia and live music production. The concerts will be accompanied by an art exhibition by Bartosz Sikorski, as well as an international competition of modern art, inspired by the great Krzysztof Penderecki. One hundred years after the revolutionary and scandalous premier of Stravinsky’s ballet “Sacre du printemps” in Paris, we will present a production by The Polish Dance Theatre, which is celebrating its 40th anniversary, featuring Itamar Golan and Natsuko Inoue in the version for piano four-hands. The year 2013 commemorates plenty of anniversaries, including Verdi’s 200th and Lutosławski’s 100th, and you will also find them in the programme. Together with Mr. And Mrs. Penderecki, we will plant a special variety of Japanese cherry tree, courtesy of the Japanese Embassy, and lay a cornerstone (of coal!) to represent the “(...)unwritten (..) leaves” of the First International Krzysztof Penderecki Festival - level 320. The most important “page” we are leaving to you, because we would like you, the audience, to be the essence of it. I cordially invite you to join us in writing the history of this new event together, in the best of possible places, the heart of Silesia, 320 meters underground in Coal Mine “Guido” Zabrze, Silesia, Poland.

Jurek Dybał Festival Director


Day 1 Inaugural concert “Leaves from an Unwritten Diary” (with the participation of Krzysztof and Elżbieta Penderecki)

Introit - Krzysztof Penderecki – „Entrata” „Sonorism of the colours” by Bartosz Sikorski – opening of the art exhibition inspired by Krzysztof Penderecki’s works Introduction interview feat. Krzysztof Penderecki Polish premiere of Krzysztof Penderecki’s quintet –– „Leaves from an Unwritten Diary” (composer’s version of a quartet with the same title)

INTERMISSION Krzysztof Penderecki – „Three miniatures for clarinet and piano” Allegro, Andante Cantabile, Allegro ma non troppo George Gershwin – Suite from the opera „Porgy and Bess” for clarinet and string quintet (arranged by Frank Villard) There will be a cornerstone (of coal) lay of the Festival held during the concert. ARTISTS: Michel Lethiec – clarinet Igor Malinovsky – violin Saskia Lethiec – violin Roman Patočka – violin Vladimír Bukač – viola Petr Prause- cello Itamar Golan – piano Brass ensemble of Zabrze Philharmonic Jurek Dybał – double bass/ conducting / foreword


Day 2 Multimedia-dance performance - “Sacre du Printemps - The broken thought” 100th anniversary of the first performance of „Sacre du Printemps” 100th birthday of Witold Lutosławski Introit - Krzysztof Penderecki - “Cadenza” for viola solo Visiting an art exhibition of Bartosz Sikorski „Sonorism of the colours” inspired by Krzysztofa Penderecki’s works PROGRAM Krzysztof Penderecki – Quartet „The broken thought“ („Der unterbrochene Gedanke”) Krzysztof Penderecki - Preludium for clarinet solo. Pau Casals - “Song of the birds” Witold Lutosławski – “Folk Melodies” and “Children Songs”: „Oh, my Johnny”, “Hey, I come from Cracow”, “The grove”, “ Grzes is going through the village”, “The Gander”, “The Schoolmaster” Igor Stravinsky – “Sacre du Printemps” – “Rite of the Spring” ARTISTS: Scenario and direction: Jurek Dybał Itamar Golan – piano Natsuko Inoue – piano Igor Malinovsky – violin Saskia Lethiec – violin Vladimír Bukač – viola Petr Prause- cello Michel Lethiec – clarinet Jurek Dybał – theremin/double-bass Dancers of Polish Dance Theatre from Poznań: As sacrificial maiden: Urszula Bernat Andrzej Adamczak, Karina Adamczak-Kasprzak, Guillermo Millan Merida, Marcin Motyl, Tomasz Pomersbach, Daniel Stryjecki, Ewa Wycichowska – choreography Direction and production of artistic animation short films: Bartosz Sikorski


Day 3 Final concert

„La forza del destino” (“The Force of Destiny”) - stars of the Festival accompanied by Zabrze Philharmonic Orchestra Polish premiere of of Krzysztof Penderecki’s “Adagio” for strings 200-years anniversary of Giuseppe Verdi birthday PROGRAM Krzysztof Penderecki – „Entrata” Krzysztof Penderecki – „Adagio” from Symphony no. 3 (version for strings dedicated to Valery Giergiev on his 60th birthday anniversary) – first Polish performance Gioachino Rossini –Introduction and theme with variations for clarinet and strings Henryk Wieniawski – “Legende” Op. 17 Henryk Wieniawski - Scherzo Tarantella Op. 16 Giuseppe Verdi – Overture to the opera “La Forza del Destino”(„The Force of Destiny”) ARTISTS: Michel Lethiec – clarinet Igor Malinovsky – violin Jurek Dybał - conducting/ foreword Zabrze Philharmonic Orchestra


Accompanying event Dress rehearsal – „Sacre du Printemps- The broken thought” in children and young people attendance

PROGRAM Krzysztof Penderecki – Quartet „The broken thought“ („Der unterbrochene Gedanke”) Krzysztof Penderecki – Preludium for clarinet solo. Pau Casals – “Song of the birds” Witold Lutosławski – Folk melodies and children songs: „Oh, my Johnny”, “Hey, I come from Cracow”, “The grove”, ” Grzes is going through the village”, “The Gander”, “The Schoolmaster” Igor Stravinsky – “Sacre du Printemps” – “Rite of the Spring” ARTISTS: Scenario and direction: Jurek Dybał Itamar Golan – piano Natsuko Inoue – piano Igor Malinovsky – violin Saskia Lethiec – violin Vladimír Bukač – viola Petr Prause- cello Michel Lethiec – clarinet Jurek Dybał – theremin/double-bass FILM OF THE POLISH DANCE THEATRE’S PERFORMENCE CHOREOGRAPHY – EWA WYCICHOWSKA


About the Concerts Festival Director – Jurek Dybał

22.10.13 Inaugural Concert “Leaves from an Unwritten Diary” fot.: Bruno Fidrych

Krzysztof Penderecki’s Quintet, „Leaves from an Unwritten Diary”, is the third and newest incarnation of his string quartet of the same title. This work was written in 2008 for the renowned Shanghai Quartet, who gave its world premiere to commemorate the 75th anniversary of the great Polish composer in Warsaw. Maestro Penderecki, desiring a richer low register for the work, later decided to add a double bass to the quartet instrumentation. During the early stages of its composition, he considered having the cello tune in scordatura to achieve certain desired low notes, ultimately deciding against it for the quartet instrumentation.

This resulted in the second version of the work, Sinfonietta No.3, which was premiered by the Munich Chamber Orchestra, conducted by Alexander Liebreich in 2012. This single cast quintet version, which you will hear at the opening concert, is a return to the original sonority of the string quartet, supported by the additional bass part. I was honoured to perform this new version in collaboration the Talich Quartet, in the presence of the composer, during the Pablo Casals Festival in Prades, France, in August this year. The practice of creating alternate arrangements of a work is nothing new for Krzysztof Pend-

06.08.13 Pablo Casals Festival, Prades/France - world premiere of the quintet “Leaves from an Unwritten Diary” - Krzysztof Penderecki, Talich Quartet, Jurek Dybał


erecki. Different versions of various instrumentations are even often presented during the same concert. An excellent example of this practice is the “Concerto for Viola and Orchestra (1983),” which also exists in later versions for clarinet, cello, and also chamber orchestra without soloist. Significant here are the words of the composer, “... whenever I write for a particular instrument, I simultaneously write over it.” Pablo Casalsa’s Festival, Prades/France; The quintet’s first performance of „Leaves from an Unwritten Diary” – Krzysztof Penderecki, Talich Quartet, Jurek Dybał “Leaves from an Unwritten Diary” is a very personal and nostalgic composition for the composer, and he will say a few words about it in person during the introduction to the concert. Three Miniatures for Clarinet and Piano is, as the title suggests, a three-movement composition: Allegro - Andante cantabile - Allegro ma non troppo. It was written in 1956, when Krzysztof Penderecki was still a student at the Academy of Music in Krakow. This short, virtuosic, and extremely colourful piece will be performed by Michel Lethiec, friend of the composer and acclaimed interpreter of his music. Mr. Lethiec has performed the French premieres of the Penderecki’s Quartet, Sextet, and Clarinet Concerto, among others, as well as given the world premiere of the Concerto for Five Clarinets. As the Artistic Director of the Casals Festival Prades for many years, Michel Lethiec has been promoting the work of Krzysztof Penderecki around the world. The clarinet, due to its ease of tone production and high technical capabilities, seems to be naturally predisposed to the demanding nature of Penderecki’s music. It is difficult to resist the impression that the clarinet, after cello and violin, is favoured in his music. This is because of the high number of compositions that are written for this instrument: Clarinet Concerto, Clarinet Quartet, Sinfonietta No. 2, Concerto for Five Clarinets, Prelude, Sextet, and the example of the composer’s early compositional style, Three Miniatures for Clarinet and Piano. The choice of the last work of the inaugural concert was determined by a desire to further present of one of Krzysztof Penderecki’s favourite instruments, very popular in Silesia, which is the clarinet. The most popular solo compositions for this instrument include the works of Mozart, Weber, Rossini, as well as our native composer

Michel Lethiec

– Kurpiński. However, the most famous clarinet solo in the orchestral literature is certainly the thrilling glissando at the beginning of Rhapsody in Blue by George Gershwin. The clarinet’s strength of character in the music of George Gershwin inspired Michel Lethiec to commission a transcription based on the opera Porgy and Bess: a suite for clarinet and string quintet. Arranged by Frank Villard, the Suite enjoys great popularity around the world and has been recorded by the Mr. Lethiec. The choice of such light repertoire at the end of the concert dedicated to Krzysztof Penderecki may seem surprising, but one should ask if the label ‚light’ is suitable for this work? Composed in 1935, the opera Porgy and Bess was a landmark event in the history of mankind. For the first time, all the singers were black, and the focus was the social issues of African-Americans. However, George Gershwin’s influence on the development of 20th century music is often under-appreciated. By his introduction of jazz rhythms and harmonies to classical music, he paved the way for such composers as Igor Stravinsky, Dmitri Shostakovich, and even - as early music researcher and specialist Nikolaus Harnoncourt indicates - Richard Strauss and Alban Berg. The great Nadia Boulanger, mentor and professor to many 20th century composers including Polish, rejected Gershwin’s application as a student. The same did Ravel. As Boulanger explained, she did not want to suppress his


freedom of expression of the original jazz american style by the regular, full of restrictions and composition rules of classical studies. Krzysztof Penderecki is also known for creating new trends, often drawing from the tradition of jazz music, in a more or less literal way, for example Actions for jazz band (1971). „Entrata” by Krzysztof Penderecki is a composition written for the Cincinnati Symphony Orchestra, premiered and conducted by the composer in Cincinnati in 1994. It’s written for four horns, three trumpets, three trombones, tuba and timpani.

George Gershwin

24.10.13 Multimedia dance show „The Rite of Spring – Interrupted Thought” fot.: Bruno Fidrych

This is a series of intertwining, uninterrupted sound images, beginning with Krzysztof Penderecki’s Quartet “Der unterbrochene Gedanke” (Interrupted Thought), written in 1988. This work is intentionally „unfinished” and lasts only 2.5 minutes. It is dedicated to the memory of a friend of the composer and director of music publishing, Arno Volk. A visual presentation, an LED painting animated film by Bartosz Sikorski, will accompany the performance. Next on the program is the “Prelude” for solo clarinet by Krzysztof Penderecki, written in 1987. The piece contains elements of happening.

Following on the program is “Song of the Birds” („El cant dels ocells” in Catalan), by Pablo Casals (Pau Casals in Catalan), an arrangement of a Catalan folk song which is the unofficial national anthem of Catalunya. Pablo Casals (1876-1973) was a legendary cellist, conductor, music promoter, and advocate for equal access to the fine arts for everyone, regardless of social background. A great humanist and ardent anti-fascist, he emigrated in 1938 from Spanish Catalunya to French Catalunya, in protest of the actions of General Franco’s regime. There, at the foot of Mount Canigou, in the


town of Prades, he launched his chamber music festival, the Casals Festival Prades, which has presented the music of Krzysztof Penderecki for many years. Casals arranged “Song of the Birds” for the cello, but it exists in many versions for virtually every instrument. A performance of the theremin, the very first electroacoustic instrument created during the twentieth century, embodies the spirit of the the twentieth and twenty-first centuries, the era during which all presented works were written. The music will be accompanied by an image of Mount Canigou, a venue of great significance for Casals and the Catalan people. The aesthetic of folk music is the bridge that connects “Song of the Birds” with Witold Lutoslawski’s ,”Folk Melodies” and „Children’s Song” the next piece on the program. The year 2013 commemorates the 100th anniversary of the birth of Witold Lutosławski, who passed away in 1999. By creating his third symphony, „Funeral Music,” and “Cello Concerto,” he revolutionized the practice of composing by inventing his own technique called „controlled aleatorism”. Translated into artistic language, this technique is also one of the objectives of the work of Bartosz Sikorski, whose animation productions accompany Lutoslawski’s miniatures. However, a very different aesthetic from the third symphony is present in the early works, „Folk Melodies” and „Children’s Song” from 1945, written primarily for educational purposes. These are virtually verbatim arrangements of the original folk melodies, with a discreet use of dissonances aimed at familiarizing children with the aesthetics of the new music of the twentieth century. Lutosławski was of the opinion that the reluctance to atonal music exclusively comes from educational and cultural reasons. He believed that through education, early action can extend the range accepted by the sounds of children by giving them the opportunity to become more open and aware to the aesthetics of contemporary music. These miniatures are so attractive, however, that they established themselves in the repertoire, not only for children, but both in piano and string orchestration. It is worth noting that as many as three of them, „Gaik”, „Gąsior,” and „Rektor,” are Silesian melodies. On the centenary of the first performance of Igor Stravinsky’s ballet „The Rite of Spring”, a series of commemorative concerts was performed on May 29, 1913 at the Théâtre des Champs Elysées. Presented among the various incarnations of the work – orchestra, ballet, and multimedia - was a performance by Itamar Golan and Natsuko Inoue of the version for piano four hands .

Pablo Casals

Witold Lutosławski

This same performance, enhanced by an appearance by the Polish Dance Theatre, which celebrates its 40th anniversary this year, crowns the multimedia concert presentation “The Rite of Spring - Interrupted Thought.” Igor Stravinsky was a very colourful character, and his influence on the music of the twentieth century can not be overestimated. Born in 1882 in Russia near Oranienbaum, he spent his life between Russia, Switzerland, and the United States, changing citizenship twice. His fa-


ther, Fyodor Stravinsky, an operatic bass at the Marinsky Theatre in St. Petersburg, came from the Polish nobility with the ancestral coat of arms „Sulima.” Stravinsky married his cousin Ekaterina Nosenko Gavrilov, despite the opposition of the Orthodox Church. He led a double life, divided between his wife and a mistress that he met in Paris, Vera de Bosset. The famous Coco Chanel granted him hospitality during his stays in Paris, and generously supported his new ballet productions. His most creative period, was associated with the Diaghilev’s „Russian Ballet” ( Ballets Russes), which performed on the stages of Paris, including the aforementioned Théâtre des Champs Elysees. For the Russian Ballet, he created such popular works as „The Firebird,” „Petroushka,” and „Pulcinella.” Igor Stravinsky died in 1971 age of eighty-eight in New York City as a U.S. Citizen. He has a star on the famous Hollywood Walk of Fame in Los Angeles, and was posthumously awarded the Grammy Lifetime Achievement Award . There was a ridiculous incident involving the police, who threatened to arrest him for for an unauthorized and somewhat ironic alteration to the American national anthem . Despite the fact that audiences of Russian Ballet in Paris were accustomed to the modern esthetic the new sonorities of „The Rite of Spring” (Russian title: „Весна священная”), its premiere in 1913 was so shocking that it resulted in riots. Due to Stravinsky’s use of primitive, complex rhythms and atonality, a turning point in the history of music was reached, which at the same time, says Professor Penderecki „... has opened the door to the avant-garde.” Cadenza” for viola solo by Krzysztof Penderecki, was written in 1984 and premiered by Grigory Żyslin in Lusławice.

Igor Strawiński


26.10.13 “The Force of Destiny” the stars of the Festival as soloists with Zabrze Philharmonic Orchestra. fot.: Bruno Fidrych

The program opens with “Entrata” by Krzysztof Penderecki (see the Inaugural Concert description) this time in the Zabrze Philharmonic Concert hall. This performance, repeated from the inaugural concert but in a different setting, comprises symbolic bookends of the festival.

Born in 1792 in Pesaro, Italy, Rossini, along with Verdi and Puccini, remains one of the most popular opera composers of all time. He was the author of thirty-nine (!) operas, including the famous „The Barber of Seville,” „An Italian in Algiers,” and „The Thieving Magpie.”

The concert highlight is, in turn, the Polish premiere of „Adagio,” a piece for string orchestra by Maestro Penderecki. The „Adagio,” in this version, was written and given to one of the greatest conductors of our time, Valery Gergiev, as a gift for his 60th birthday. The world premiere, however, took place in Prague, Czech Republic, on September 11th, 2013, under the baton of Jiri Bilohlavek. This piece was originally included as a movement in the five-part “Third Symphony,” of course in a symphonic setting. In the new string version, recommended by the composer in a large cast, the woodwind and brass solos are replaced by string solos, played by the principals of each section. In this way, the reflective and nostalgic character of the composition is being underlined. Returning to the symphony itself, it was written „in installments,” because the first two parts, „Passacaglia” and „Allegro,” were first performed by the Lucerne Festival Orchestra in 1988 , and the complete, monumental work in 1995 by the Munich Philharmonic Orchestra . The rest of the program represents the true nature of this gala final concert. It is primarily a showcase of two great soloists and Festival celebrities: Michel Lethiec and Igor Malinovsky. Presented here is the spectacular virtuoso composition „Introduction, Theme and Variations” for clarinet and orchestra, by Gioacchino Rossini.

Gioacchino Rossini

Over the years, he enjoyed a status comparable to today’s celebrities, which allowed him to retire in a beautiful villa near Paris, where he worked on what he liked most, in his own words, „... eating, loving, singing, and digesting... assisted by champagne bubbles.” I should add that he was a well-recognized amateur cook. He died at his villa in Passy, near Paris, in 1868.


Two of the most popular works of the violin literature, „Legende” and „Scherzo Tarantelle” by Henryk Wieniawski (Lublin 1835 - Moscow 1880), underline the influence of Polish music at this year’s, and future editions of the festival. In addition to Paganini, Wieniawski is one of the greatest violinists of all time, and his works were later performed by such great performers as Heifetz, Kogan, Oistrakh and Menuhin. Today, in addition to the International Henryk Wieniawski Competition in Poznan, these works are performed the world over by violinists such as Vengerov, Rachlin, and last but not least, Igor Malinovsky. The centrepiece of the Festival’s closing concert is the Overture to the opera „The Force of Destiny” („La forza del destino”) by Giuseppe Verdi (1813-1901). 2013 is an extraordinary year that commemorates so many anniversaries. The creator of „Nabucco” (with its famous chorus of slaves), „La Traviata,” „Aida,” and „Otello,” celebrates his 200th birthday! Henryk Wieniawski

We will pay him a tribute with the performance of famous overture to his slightly less popular opera „The Force of Destiny.” Completed in 1862, this opera was not enthusiastically received at its premiere in St. Petersburg, Russia. Only after many revisions, including a temporary change the title to „Don Alvaro,” did the Opera finally be premiered at the legendary „La Scala” in Milan. A virtuosic showpiece for orchestra, this performance is intended to be a kind of announcement, introduction, and „overture” to the next edition of the festival.

Giuseppe Verdi


ARTISTS Source: All biographical notes are delivered by artists, their agents or come from official artists’ websites.


Michel Lethiec The clarinettist Michel Lethiec is considered to be one of the most eminent figures on the world-wide classical musical scene. Besides his numerous concert and festival performances, he is also devoted to teaching and participates actively in research and the promulgation of the repertoire. He has played as a soloist and chamber musician with the most eminent performers such as A. Noras, L. Kovakos, G. Hoffmann, F. Helmerson, G. Sharon, R. and B. Pasquier, H. Shaham, Y. Bashmet, G. Caussé, P. Gallois, J. Menuhin, R. Gothoni, J.F. Heisser, J.-C. Pennetier, M. Rudy, V. Mendelssohn, P. Amoyal, J.J. Kantorow, P. Csaba, M. Martin, Y. Gandelsmann, I. Golan…. and the Talich, Enesco, Artis, Amati, Prazak, Lindsay Quartets. He has appeared with the Barcelona Orchestra, the Israel Chamber Orchestra, the St-Petersburg Philharmonic, the Stockholm and the Malmo Orchestras, the English Chamber Orchestra, the Toulouse Chamber Orchestra, the Orchestre National du Capitole, the Salzburg Mozarteum, the Milano Pomeriggio Musicale, the Prague Radio Orchestra, the Philharmonique de Radio France… Devoted to contemporary music, he has played premier performances of numerous pieces including concertos by composers such as: Penderecki, Corigliano, Denisow, Maratka, Ballif, Landowski, Decoust, Fourchotte, Scolai, Narita, Brotons, Giraud… In recent years, he played in Prague (“Luminarium” by Maratka), on tour in Spain (the Mozart Concerto), at the Puerto Rico Festival, at the Concertgebouw in Amsterdam (Penderecki Sextet, first performance in the Netherlands) at the Festival “Présences” in Paris (with the Nouvel Orchestre Philharmonique de Radio France), in Corea, Japan, China, Vienna, Manchester (Piano Festival with B. Douglas and M. Dalberto), Warsaw (Beethoven Festival)... In January 2007 he took part in “Prades aux Champs-Elysées”, playing with B. Douglas, H. Shaham, J Dybal, Chee-Yun, Alain Meunier, Olivier Charlier, André Cazalet… His recordings include about twenty compact discs, among which are two Grands prix du Disque (“Ascèses” by Jolivet and “Contrasts” by Bartók, with G. Poulet and N. Lee), for Lyrinx, Arion, RCA, Bis, Talent, Actes Sud. Recently, he has recorded (world premier recording) the three concertos by Penderecki with the St-Petersburg Camerata conducted by K. Penderecki and E. Leducq, a CD devoted to the chamber music works of the same composer (Naxos), the concerto by Vanhall (Talent) and the Préludes et Danses by Lutoslawski (Arion), as well as “Ludarium” by K. Maratka with the Talich Orchestra of Prague, the Duos by S. Giraud (with A. Noras) and the Sonatas by Auric, Honegger and Poulenc (with C. Ivaldi). He teaches at the Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris and at the Nice Conservatoire and gives frequently masterclasses in other renowned music schools. He also participates regularly as a member of the jury in international competitions (Geneva, Leipzig, Prague…). He is the Artistic Director of the Festival Pablo Casals in Prades.

Itamar Golan For more than two decades, Itamar Golan has been partnering the most outstanding instrumentalists of our time. His work has brought him great critical acclaim, and he is one of the most sought after pianists of his generation, playing on the most prestigious stages around the world. Born in Vilnius, Lithuania, his family emigrated to Israel when he was a year old. There he started his musical studies and at the age of 7, gave his first concerts in Tel-Aviv. He was repeatedly awarded scholarships from the American-Israel Cultural Foundation which enabled him to study with Emmanuel Krasovsky and his chamber music mentor, Chaim Taub. Later under a full scholarship from the New England Conservatory of Boston, he was chosen to study with Leonard Shure. Since his earliest years, Itamar Golan’s passion has been chamber music, but he has also appeared as soloist with some of the major orchestras including the Israel Philharmonic and the Berlin Philharmonic under the direction of Zubin Mehta, Royal Philharmonic under the direction of Daniele Gatti, the Orchestra Philharmonica della Scala, the Vienna Philharmonic under the direction of Riccardo Muti and Philarmonia Orchestra under the direction of Lorin Maazel. Over the years, he has collaborated with Maxim Venregerov, Vadim Repin, Julian Rachlin, Mischa Maisky, Shlomo Mintz, Ivry Gitlis, Ida Haendel, Kyung Wha Chung, Sharon Kam, Janine Jansen, Martin Frost and Torleif Thedeen among many others. He is a frequent participant in many prestigious international music festivals, such as Salzburg, Verbier, Lucerne, Tanglewood, Ravinia, and has made a numerous recordings for labels such as Deutsche Grammophon, Warner Classics, Decca, Teldec, EMI and Sony Classical. In 1991, Itamar Golan was nominated to the faculty of the Manhattan School of Music, making him one of their youngest teachers ever. Since 1994, he has taught chamber music at the Paris Conservatory. He resides in Paris, where he is involved in many different artistic projects.


Natsuko Inoue Natsuko INOUE was born in Osaka, Japan, where she started her musical studies. She left to France at the age of 10, continuing her education at the National Conservatory of Paris under the supervision of Georges Pludermacher where she graduated with the 1st Prize. Natsuko Inoue has been a regular participant of prestigious music seminars and festivals. She received numerous awards such as the 1st Prize of Radio France, Maurice Ravel Prize, 1st Prize of Steinway competition and special chamber music awards. She is currently working and performing with numerous artists and orchestras in the United States, Europe and Japan among them her husband Itamar Golan.

Igor Malinovsky Igor Malinovsky (Igor Vladimirovich Malinovsky, Russian: Игорь Владимирович Mалиновский), born in Sverdlovsk( Yekaterinburg ), 6th of November 1977. Russian concert violinist and Professor of violin. Igor Malinovsky received Austrian citizenship as a reward for his artistic services to this country. Education - Igor Malinovsky was born on the 6th of November 1977 in Sverdlovsk, Russia, into a family with a long musical tradition. He began to play the violin at the age of six and soon afterwards began his formal studies at the Urals Mussorgsky State Conservatoire in Yekaterinburg with Prof. Vladimir Milstein. He made his debut at the age of thirteen in 1990 when he won the first prize and the Grand Prix at the Diaghilev Competition in Moscow. In 1991, Malinovsky moved to Vienna and became an Austrian citizen in 1995. He graduated from the Vienna University of Music and Performing Arts , where he studied with prof. Dora Schwarzberg and prof. Gerhard Schulz from 1992-1997 and since 1998, he continued his studies at the Cologne University and the Zürich University of Music where he gradueted with Professor Zakhar Bron. Professional Career - From an early age, Igor Malinovsky performed with renowned orchestras as a soloist such as the Zagreb Philharmonic, the Moscow Philharmonic, in Gassteig/Munich, in the Vienna Musikverein and the Vienna Konzerthaus, in the Kongresshalle Lucherne and participated as soloist on tours of Asia, South America and Europe. Igor Malinovsky was the first concertmaster of the Bavarian State Orchestra (music director Zubin Mehta) 2002 - 2005, the Orchestra of the Komischen Oper Berlin (music director Kirill Petrenko) 2005-2010 and the Orchestra Palau des les Arts Reina Sofia in Valencia (music director Lorin Maazel.) As concertmaster, he has been invited to lead the Bavarian Radio Symphony Orchestra, the New York Philharmonic Orchestra, the West German Radio Symphony Orchestra in Cologne, the Staatskapelle Dresden, the Frankfurt Opera Orchestra, the Nuremberg Philharmonic Orchestra, Orchestra Arturo Toscanini, the Radio Symphony Orchestra in Frankfurt, the Essen Philharmonic Orchestra, the Beethoven Orchestra in Bonn and many more. Since 2011 Igor Malinovsky is Professor of Violin at the University of Music „Carl Maria von Weber“, Dresden in Germany and guest Professor at the Escola Superior de Musica de Catalunya, Barcelona. Furthermore, he regularly holds international master classes. Igor Malinovsky is the Honorary member of the Switzerland Rotaryclub Kreuzlingen-Konstanz and he was awarded the Paul Harris Fellow Award highlighting his generosity in the benefit concerts for the Mine-Ex Project. Igor Malinovsky plays a Pressenda Violin from 1826. Prizes - Igor Malinovsky has won prizes in numerous international competitions such as First Prize in the „Madeira-Music-Festival” International Violin Competition in Portugal in 2002, prize winner at the Pablo Sarasate International Violin Competition, Pamplona, Spain in 2001, prize winner at the Fritz Kreisler International Competition in Vienna in 1996, 2nd Prize in the Rodolfo Lipizer International Violin Competition, Italy in 1994, First Prize at the Demidov International Violin Competition, Russia, and Second Prize at the Menuhin Competition in Folkstone, England in 1993, Laureate of Wieniawski Competition in Lublin, Poland in 1991 and First Prize winner and Winner of the Grand Prix at the Diaghilev Violin Competition, Moscow in 1990.


Jurek Dybał A dynamic presence on the podium, Jurek Dybał has been captivating audiences as conductor, soloist, recitalist and chamber musician as well as being assistant Principal doublebass in the Vienna Philharmonic Orchestra and the Vienna State Opera Orchestra. Following in the footsteps of such prominent double bassists /conductors as Bottesini, Koussevitzky and Zubin Mehta, Dybał is founder and chief conductor of the “Paderewski Chamber Orchestra”. He performed with his orchestra on many important European festivals (among others under prestigious patronage of presidents of Germany and Poland), and did World Premiere Recording of newly discovered Ignacy Jan Paderewski’s “Suite for Strings”. He attended many comducting classes ,among others of famous Professor Jorma Panula. He took part in the events celebrating 70th and 75th and 80s birthday of Dybals’ great compatriot composer Krzysztof Penderecki conducting among others his “Agnus Dei”. Jurek Dybal conducts orchestras in Germany, Finland,Italy, Poland, Ukraine, Czech Republic and France such as the Sinfonia Varsovia Orchestra, Concerto Köln , Polish Radio Orchestra ,Prag Radio Chamber Orchestra ,Poznan Philharmonic Orchestra, Bavarian Chamber Philharmonic Orchestra, Silesian Chamber Orchestra, Kuopio (Finland)City orchestra ,Łódź Philharmonic Orchestra , Gdańsk Philharmonic Orchestra and Cracow Philharmonic Orchestra as well as some other festival ensembles. He’s been performing around Europe on prestigious festivals and Concert Halls like Gasteig in Munich or Konzerthaus in Vienna with „Wiener Kammerorchester” (Vienna Chamber Orchestra”). Together with Concerto Köln recorded on DVD the works of polish baroque composer Grzegorz Gerwazy Gorczycki.The artist was asked ,among such personalities as Vaclav Havel and Michel Tilson Thomas to plant the „Mahler rose” at newly renovated Gustav Mahler’s birth house in Kalište/ Czech Republic among such personalities as Vaclav Havel and Michel Tilson Thomas. He conducted there as part of Mahler’s year celebration a concert with music of Mahler, Tschaikovsky and Pavel Haas. Jurek Dybal did some opera productions such as „ Pimpinone „ by Telemann at the fesival in Stade /Germany or Offenbach Gala at the International Kongress in Vienna. He is also known for big open air - cross over productions in collaboration with symphony orchestras and for example Roby Lakatos and his band, No Limit Group or chinese „er-hu” playerin Zen Hu. Graduating with distinction from the Chopin Academy of Music in Warsaw, Dybał has been a member of the Mahler Chamber Orchestra Sinfonia Varsovia Orchestra, and Munich Philharmonic Orchestra. Winner of numerous competitions and the holder of the prestigious grant from “Yamaha Foundation of Europe”, has collaborated with such eminent musicians as: Yuri Bashmet, Julian Rachlin, Ernst Kovacic, Angela Hewitt, Itamar Golan, Michaela Ursuleasa, Ralf Gothoni, Gabor Baldoczki, Andras Adorjan,Patrick Galois, Arto Noras, Xavier de Maistre and ensembles like „Fine Arts Quartet” „Shanghai Quartet”, “Silesian Quartet”, ”Klavierquintett Wien”, “Wiener Virtuosen”, doublebass-quartet “Circuss Bassisimus” and “Münchner Septet”. 2010-2012 Professor at the Academy of Music in Dresden. Currently guest Professor at the Academy of Music in Cracow. Founder and director of International Krzysztof Penderecki Festival „level 320”.

Saskia Lethiec Laureat of the Ferras-Barbizet and Enesco international competitions, Saskia Lethiec trained at the Conservatoire Supérieur in Geneva (J.P Wallez’s class) , at the National Conservatoire in Paris (postgraduate studies in string quartet, soloist and sonata) and at the Hochschule in Cologne (M. Martin’s class). She has also attended master classes held by Walter Levin, Hatto Beyerle, Miriam Fried and Maurice Hasson. She has performed in Europe, the United States and South America with orchestras and different chamber music groups: Festival Amati, Festival Amadeus, Festival Pablo Casals, Festival of Porto Rico, Theatro Simon Bolivar in Caracas, Cité de la Musique, Salle Cortot, Musée d’Orsay, Hôtel des Invalides , Concetgebouw in Amsterdam, Victoria Hall in Geneva, Tonhalle in Zurich, Rodolphinum in Prague, Philharmonia in Warsaw, etc. She created the Hoboken Trio since 2003 and recorded many CDs. The last one “Rapsodie espagnole” was edited by Anima Records in February 2013. She is the founder of the Musique d’Un Siècle festival at Dieulefit which programs works from the 20th and 21st century, and invites composers such as Nicolas Bacri, Thierry Escaich, Bruno Mantovani, Krystof Maratka, Philippe Raynaud. She holds the CA diploma and teaches at the Regional Conservatoire of Versailles.


Roman Patočka Roman Patočka belongs among outstanding figures of the ascending soloist generation. After graduating from Prague Conservatory (class of Dagmar Zárubová) and the Academy of Performing Arts in Prague (class of Ivan Štraus) he continued his studies at various institutions abroad: first in Utrecht (class of Keiko Wataya), later in Lübeck (under Shmuel Ashkenasi). At the 2009 he finished his master diploma under Stefan Picard at Musikhochschule „Hanns Eisler“ in Berlin. Along with his studies Patočka attended number of master courses under the guidance of prominent musicians of our time. He graduated from the International Musical Academy in Montpelliér (Ruggiero Ricci, Stephen Shipps), attended the summer courses in Semmering (Hagai Shaham) as well as the International Master Courses of Keshet Eilon (Ida Haendel, Georgy Pauk, Vadim Gluzman). Patočka managed to utilize all the experience he gained during his studies at numerous music competitions. He was awarded 2nd Prize and 4 Special Awards at the Prague Spring competiton in 2003, won Yamaha Scholarship in 2004, became the laureate of the International Competition of Václav Huml in Zagreb and in 2005 he won 2nd Prize at the Ibolyka-Gyarfas competition in Berlin. In 2007 Patočka placed 3rd at the International Violin Competiton Pablo de Sarasate in Pamplona. Roman Patočka performs as a soloist with prestigious orchestras in the Czech Republic and abroad (Hamburger Symphoniker, Filharmonie Nagoya, La Orquesta Sinfónica de Navarra, Zagreb Philharmonic Orchestra, Czech Radio Symphonic Orchestra, Prague Philharmonia). Patočka worked together with Jiří Bělohlávek, Vladimír Válek, Jakub Hrůša, Douglas Bostock, James Blair, Yoko Matsuo and Georg Fritzsch. Together with Brno Philharmonic Orchestra conducted by Sir Carles Mackerras Patočka performed Little Souls’s Wandering by Leoš Janáček. He also cooperated with Chamber Orchestra Berg to premiere Czech Rhapsody for violin and orchestra by Bohuslav Martinů. As a chamber player Roman Patočka cooperates with the foremost Czech players: Jiří Bárta, Jan Talich, Radek Baborák, Martin Kasík and Lubomír Malý. He represented the Czech Republic at the international exhibition EXPO 2005 in Aichi, Japan. Patočka performed at various festivals: Les Heures Romantiques au Pays de Monthodon, Lange Nacht der Musik in Vienna, Les Journées Romantiques du Vaisseau Fantôme in Paris, Shafran Festival at Waldenburg castle , Chopin’s festival in Mariánské Lázně, Prague Spring and other. Roman Patočka recorded a number of pieces for Czech Radio, BBC Radio 3, ORF, Radio 4 Netherlands, Romanian Radio and Japanese TV NHK. In 2006 together with pianist Frédéric Lagard he recorded a CD in France (Beethoven, Suk, Dvořák, Bartók). In 2011 he recorded Violin Concertos by František Benda with the Prague Chamber Orchestra Without Conductor.

Vladimír Bukač Vladimír Bukač is one of the foremost viola players in the Czech Republic. He was born in1964 and started playing violin at a very early age. He continued his studies with Nora Grumlikova at the Conservatory and the Academy of Performing Arts in Prague and then with Wolfgang Marschner at the University of Music in Freiburg, Germany. Already during his studies Bukac gained attention by winning prizes in several domestic and international competitions. Between 1990 - 1993 Vladimir was engaged in Japan as soloist and chamber music player performing in all prestigious venues of Japan, as well as touring Australia and New Zealand. After returning to Europe Vladimír Bukač was invited to join the renowned Talich string quartet , which has been considered for many years to be one of the world´s finest string quartets. Over the past few decades, the Talich string quartet has been representing Czech musical art through the whole of Europe, Japan, North & South Americas, and South Korea, making records and giving master classes. Apart from Vladimir’s string quartet playing, he performs regularly as soloist and chamber music player at major music festivals in Europe (Helsinki, Sardegna, Prades…) and also in Israel, USA and Japan. He has made several acclaimed recordings on viola for the Czech Radio and BBC. Some of his CDs were voted one of Classic CD magazine’s “Choices of the Month” and were also praised with similar enthusiasm from The Strad Magazine and the Gramophone. Since 2002, Vladimir Bukač is also a much sought-after professor of viola at the Music University in Dresden (Germany) and is regularly guest teaching at the Royal Northern College of Music in Manchester and giving master classes in Europe and the US. Apart from these activities, Vladimir Bukac has been repeatedly invited to judge international competitions (L.Tertis, ARD Munich etc…) He plays a rare Italian instrument built by maestros Santini Lavazza (1725) and G.P. Guadagnini, Milan (1775).


Petr Prause Petr was born in Ostrava, Czech Republic and started to play the cello at the age of six with Miroslav Dolezil and Ivan Merka. He progressed to the Academy of Fine Arts in Prague, where he was taught by Miroslav Petras and members of the Smetana Quartet, and graduated with a Masters Degree. He also studied at the International Menuhin Music Academy in Switzerland, and with Raphael Wallfisch at the Guildhall School of Music and Drama in London, where he was awarded the Concert Recital Diploma (Premier Prix). Petr taught cello at the Prague Conservatory of Music and was Principal Cellist of the Prague Radio Symphony Orchestra, while performing as a soloist throughout the world. Since 1997, Petr Prause has been a member of the Talich Quartet. They have been invited to the most important chamber music venues including London, New York, Washington, Toronto, Montreal, Berlin, Munich, Amsterdam, Brussels, Paris, Prades, Seoul, Tokyo, Osaka and of course Rudolfinum in Prague, where they were Ensemble in Residence for the season 2009/10. Petr also joins other outstanding musicians in all kinds of chamber music formations and gives masterclasses at a wide range of international institutions. Recently, he was invited to the Jury of the Concours International de Musique de Chambre in Lyon. At the moment, Petr is based in Manchester, England, where he has been appointed Artistic Director of International Chamber Music Studio, further strengthening the provision of chamber music at the Royal Northern College of Music. Petr plays an exquisite cello Giovanni Grancino (1710) which he has on loan from the Czech National Museum Collection

The Symphony Orchestra of Zabrze Philharmonic The Symphony Orchestra of Zabrze Philharmonic was created in spring 1950 as the Miners’ Trade Union Philharmonic Society. Initially the main goal of the newly founded Symphony Orchestra was to propagate and popularize the music – in the broad sense – among the working class of Silesian industry. Another direction in the Orchestra activity, which has Been cherished up to the present, is the series of conceptually edited concerts for children and teenagers. The Orchestra first years on stage were dominated by the easy music presentations. They performed pieces from operettas, operas, popular music tunes and well-known classical compositions. As the time went by the artistic profile of the Orchestra was evolving toward more philharmonic repertoire. Today Zabrze Philharmonic has achieved the highest professional level in performing the complex classical music. Its style of working and concert programmes are acknowledged by the recognized soloists from Poland and elsewhere. The huge work done by the musicians and its results were perceived by the authorities in the middle eighties. The name was changed into State Philharmonic Society, which meant the appreciation of the Orchestra achievements. In 50 years of Zabrze Philharmonic history there were a lot of outstanding artistes performing with the Orchestra: Wiesław Ochman, Andrzej Hiolski, Grażyna Brodzińska, Bogna Sokorska, Paulos Raptis, Bernard Ładysz, Romuald Tesarowicz, Piotr Paleczny, Krystian Zimerman, Krzysztof Jabłoński, Waldemar Malicki, Halina Czerny-Stefańska, Ewa Pobłocka, Konstanty Andrzej Kulka, Krzysztof Jakowicz, Wanda Wiłkomirska, Kaja Danczowska, Grzegorz Fitelberg, Karol Stryja, Jerzy Salwarowski, Marek Pijarowski, Laszlo Baranyay (Hungary), Tsung Yeh, Adam Rosenbloom, Lance Friedel (USA), Takako Takahashi (Japan), Ernest Werner Seiler (Austria), Ciro di Giovanni (Italy), Tai Wai Li (China), Kałudi Kałudow, Bożydar Nikołow (Bulgaria), Galina Wernygora (the Ukraine) and many more. As well as having played in all the significant Polish concert halls, Zabrze Philharmonic several times performed in Russia, Slovakia, Hungary, Czech Republic, Germany and Japan. It participated in International festivals such as “Gaude Mater” in Częstochowa, “Viva il Canto” in Cieszyn, Jan Kiepura Festiwal in Krynica, Krystyna Jamroz Festiwal in Busko Zdrój, Śląska Trybuna Kompozytorów in Katowice (Silesian Composers’ Rostrum), Festiwal Gwiazd in Międzyzdroje (Festiwal of the Stars) and others. The Orchestra has recorded two CD albums and two documentaries for the Polish public television TVP. These two tv-specials included appearances of Piotr Paleczny and the Three Polish Tenors: Zdunikowski, Stachura and Morka. The Orchestra repertoire is overwhelmed with classicism and romanticism, but we also willingly take modern works, especially those of Silesian school composers. Periodically the stage performances of operettas and operas are presented. Our all-the-time repertoire consists of a few various programmes filled with popular, light, movie, musical, dixieland and jazz music. For every season the Orchestra prepares 20 symphonic programmes, 5 oratorios, several popular music sets and 10 seperate programmes in a series of concerts for children and teenagers. On average we give 12 concerts per month in Zabrze hall as well as in other concert halls over the country. Zabrze Philharmonic consists of 60 musicians. Since 1990 Sławomir Chrzanowski is its Managing and Artistic Director.


Ewa Wycichowska Dancer, choreographer, pedagogue, principal of Dance Faculty of Fryderyk Chopin Music University in Warsaw. She is a graduate of the State Ballet College in Poznań and Warsaw Music Academy, she also studied modern dance at L’Academy Internationale de la Dance in Paris. Former principal dancer of the Grand Theatre in Łódź. She is an author of more than 70 choreographies to spectacles made in Poland, Italy, Germany, Czech Republic and USA. Initiator and artistic director of Dancing Poznań (International Dance Workshops, Modern Dance Bienalle and International Dance Theatre’s Festival). Judge at Polish and international dance competitions, ministerial expert, member of International Dance Council (CID-UNESCO). President of Polish Choreoteraphy Association. Since 1988/89 season she is a principal and artistic director of the Polish Dance Theatre. She is one of unique Polish dancers to achieve success on ballet stages worldwide, both with classical and contemporary repertoire. Ewa Wycichowska has danced title parts in “Romeo and Juliet” (chor. Borkowski), “Giselle” (chor. Coralli/Perrot/Piasecki), “Coppellia” (chor. Kujawa), “The Wayward Daughter” (chor. Papliński), as well as main parts in “The Green Table” (chor. Joos), “Gayané” (chor. Ejfman), „Medea” (chor. Kujawa), „The Firebird” (chor. Drzewiecki), „Snow White” (chor. Borkowski), „Midsummer Night’s Dream” and „Wolfgang Amadeus” (chor. Veredon), „Carmen” (chor. Makarowski) and „Faust goes rock” and „Possessed Violin Player” to her own choreography. She is recognized by the audience from every continent and has represented Polish art of dance at festivals in USA, Canada, Peru, Mongolia, France, Greece, Spain, Israel, Great Britain, Turkey, Italy, Finland, Georgia, Russia, Japan and Brazil. In 1980 she debuted as a choreographer with piece “Female Voice (of Unknown Poet)” to Krzysztof Knittl’s music, realised in the Grand Theatre in Łódź. She is a laureate of the Wyspianski Youth Award of the first degree, Medal of 200th Anniversary of Polish Ballet, Vaslav Nijinsky Medal, Fringe First Special Award in Edinburgh (with Polish Dance Theatre), “Ad Perpetuam Rei Memoriam” Medal, Special Golden Mask Award from the critics of the City of Łódź, Grand Prize at 3rd Polish Drama Competition (with PDT), three times awarded with audience award “Hetman Mace” at Zamość Theatre Summer (with PDT), Polish Society of Authors and Composers Award for extraordinary choreographic productions, Polish Theatre Critics Section of the International Theatre Institute ITI – UNESCO Award for popularisation of Polish theatre culture abroad, Terpsichore Award of Artists of Polish Scenes Society, Gloria Artis Silver Medal, Special Award of the Ministry of Culture and National Heritage in appreciation of her contribution to the Polish culture. Among Polish artistic community the figure of Ewa Wycichowska is a synonym of professional passion, constant way of artistic exploration and creative courage. Being the head of Polish Dance Theatre since 1988 she repetitively demonstrated the rare ability of combining artistic talent with managing skills. Most remarkable choreographers in the world are accepting her invitation to cooperation, i.a. Birgit Cullberg, Mats Ek, Örjan Andersson, Karine Saporta, Ohad Naharin. Wycichowska also collaborated with numerous prominent film, theatre and opera directors: Jerzy Jarocki, Erwin Axer, Maciej Prus, Krzysztof Zanussi, Krzysztof Kieślowski, Jerzy Kawalerowicz, Adam Hanuszkiewicz, Krystyna Janda, Krzysztof Zaleski and Eugeniusz Korin.

The Polish Dance Theatre The Polish Dance Theatre – Poznań Ballet was established in 1973 on the initiative of the city authorities and local artistic circles. The job of managing it was given to Conrad Drzewiecki, an outstanding dancer and choreographer. Drzewiecki’s 15 years at the helm were characterised by pioneer accomplishments which placed the Poznań Ballet among Europe’s leading dance ensembles and opened the door to international ballet festivals. In 1988 Ewa Wycichowska took over as the manager and artistic director of the Polish Dance Theatre. Wycichowska, for many years the prima ballerina of the Wielki Theatre in Łódź, choreographer and teacher, had cooperated with numerous American, Italian and German ensembles and sat on the jury of many Polish and international ballet competitions. Treating modern and contemporary dance as the basic movement material, Ewa Wycichowska developed an original concept of performance and choreography that aims at a synthesis of arts in which the choreographic, dramatic, musical and visual layers meet and intermingle. She also made her own contribution to the idea of individualistic theatre and invited the cooperation of many distinguished artists from all over the world. For some years now the Polish Dance Theatre has been perceived as a unique choreography forum, which has seen original choreographies by such artists as Birgit Cullberg, Mats Ek, Örjan Andersson, Jens Ostberg, Marie Brolin-Tani, Virpi Pahkinen (Sweden), “Les Carnetes Bogouet” (France), David Earle (Canada), Toru Shimazaki (Japan), Yossi Berg (Israel) and Jacek Przybyłowicz (Poland). The Polish Dance Theatre\’s attractive repertoire, original dance language and contemporary theatre form have attracted universal praise from audiences all over the world. For 40 years The Polish Dance Theatre, though based in Poznań, has remained faithful to its statutory obligation to promote the art of dancing and disseminate ballet culture throughout the country. And adding an educational perspective to its wide spectrum of interests, the theatre started organising the Contemporary Dance Workshops and the Contemporary Dance Biennale in 1994 and the International Festival of Dance Theatres in 2004. Artists: Anna Gruszka, Andrzej Adamczak, Urszula Bernat – Jałocha, Marcin Motyl, Tomasz Pomersbach, Daniel Stryjecki, Guillermo Millan Merida, Agnieszka Fertała.


Bartosz Sikorski Bartosz Sikorski - born in 1974 in Bytom. Bartosz Sikorski is an extraordinary artist combining work as a musician in one of the best orchestras in the world, the Vienna Philharmonic, with being an outstanding visual artist. His works are rooted beyond painting as it is understood in a classical sense: namely in music and the digital image. His beginnings as an artist are marked by an education in music. His basic vocabulary of forms has been derived from the enlarged structure of a medium that is alien to painting: the digitally recorded and then reproduced (reworked) image. In the scope of his interests is merging superficially convergent concepts and creative aesthetics of space-time. He transcribes sound phenomenon into coloured painting components using abstraction with elements of figuration. His art tries to fot.: Nives Widauer connect analogue and digital techniques. This mutual platform contains seemingly exclusive colour schemes and constructively calculated expressionistic gestures, seeking to avoid rigid definitions of the work. He graduated with distinction from the Academy of Fine Arts Vienna on Abstract Painting Department (spec.: Painting, Photography and Animation) under Prof. Erwin Bohatsch. He is a prize-winner of „Pfann-Ohmann Preis 2012” for his „Kreuz und Quer durch das Square” installation. His short film “Jazz Canons” received a nomination at the International Short Film Festival in Ingolstadt, Germany in 2011. The artist organizes and runs exhibitions in the Atelier Suterena in Vienna. Sikorski is a member of Austrian Artists’ Society (Gesellschaft bildender Künstler Österreichs, Künstlerhaus) Individual and group exhibitions: „Control flight” – Gallery „white8“ – Vienna / Austria 2013 Public installation - Galerry „Bild Space“ Vienna / Austria 2013 „C‘est la vie“ – National Center for Contemporary Arts, Ekaterinburg / Russia 2013 „Portraits - on the road to...” - Galerry „white8“ – Vienna / Austria 2013 „Das Digiloge” - Atelier „Suterena“ - Vienna / Austria 2013 „die weisse ab-haus-verkaufs-kunstschau” - Das weisse haus – Vienna / Austria 2013 „Are You legitimate artist” – Artistic platform - „Friday Exit“ – Vienna / Austria 2012 „Hotel” and „Satelliten der Malerei” - Atelier „Suterena“ - Vienna / Austria 2012 „Unterior” – Academy of Fine Arts - Prague / Czech 2011 „before the movies paintings were like the movies” – interdisciplinary space „mo.ë“ – Vienna / Austria 2011 „S13-Radierungen” - RLB-Atelier - Lienz / Austria 2009 „LED painting” - Galeria „Raum-mit-Licht“ - Vienna / Austria 2008 Exhibitions in Polish Institute – Vienna / Austria 2007, 2009 Festivals: „20 MIN/MAX“ – Short Film Festival - Ingolstadt / Germany 2011 (nomination for short film „Jazz Canons“ ) „One Day Animation Festival“ - Vienna / Austria 2011 Festival „Multi Art“ - Kalisz / Poland 2011 Presentation of artistic short films - „Full Frame“ Vienna / Austria 2010 Artistic animations previews in Croatia, Greece, Germany and Italy.

SPECIAL THANKS The organizers of the Festival would like to thank the following people who gave much of their time to be involved in the preparation: Nicolò Eugelmi Irena Kisielińska Bruno Fidrych http://www.brunofidrych.com/


ART EXHIBITION „Sonorism of the Colour” – exhibition of paintings, artistic installations and audio-visual art of Bartosz Sikorski inspired by Krzysztof Penderecki music and music of XXth and XXIst century. The exhibition is open during the whole Festival in working hours of Coal Mine Museum Guido. Bartosz Sikorski – visual artist, musician of Vienna Philharmonic, the owner and a curator of Viennese gallery Atelier Suterena. Born in Bytom.

ABOUT THE EXHIBITION The exhibition “Sonorism of the colours” by Bartosz Sikorski is a compilation of artworks closely related to the phenomenon of Krzysztof Penderecki’s and contemporary music in general. Most of the Sikorski’s artworks have been made in an original, author’s method called “LED painting”. LED painting is a method of hand painting by the light-emitting diodes (LEDs) in front of the camera by using the primary RGB colors. The recorded effect is a documentation of motor performance of an artist equipped with LEDs. Obviously , it is a process limitedly controlled, that is why the artist also uses templates which define lines or artistically imitate the structure of the pixel. In the images created by using mixed techniques there is a contrast between tradition – in the form of the material which refers to the iconography

through the use of canvas on wood – and the modernity expressed by an original technology LED painting, where the carrier is a photo, and the symbol is a pixel. This strong contrast is emphasized by using two separate systems of colours – CMYK for painting and RGB for LED painting. It is worth noting that, despite the use of totally different techniques and media, the consistency of subject and artwork is kept. This concept shows a lot of similarities with the artistic activities of Krzysztof Penderecki, both “sonorism” – the use of modern techniques to obtain the spectrum of colours in place of sound as a value in itself, as well as the synthesis of achievements of the avant-garde and tradition.

INTERNATIONAL VISUAL ART COMPETITION The opening of a cyclic visual competition for works inspired by Krzysztof Penderecki’s music. Among the awards – participation in art exhibition in next editions of the Festival. Curator of the competition - Bartosz Sikorski JURY: Bartosz Sikorski and Hans Knoll (the owner of Viennese gallery Knoll Galerie Wien and Hungarian Gallery - Knoll Galeria Budapest) More details soon.


Bartosz Sikorski Bartosz Sikorski - born in 1974 in Bytom. Bartosz Sikorski is an extraordinary artist combining work as a musician in one of the best orchestras in the world, the Vienna Philharmonic, with being an outstanding visual artist. His works are rooted beyond painting as it is understood in a classical sense: namely in music and the digital image. His beginnings as an artist are marked by an education in music. His basic vocabulary of forms has been derived from the enlarged structure of a medium that is alien to painting: the digitally recorded and then reproduced (reworked) image. In the scope of his interests is merging superficially convergent concepts and creative aesthetics of space-time. He transcribes sound phenomenon into coloured painting components using abstraction with elements of figuration. His art tries fot.: Nives Widauer to connect analogue and digital techniques. This mutual platform contains seemingly exclusive colour schemes and constructively calculated expressionistic gestures, seeking to avoid rigid definitions of the work. He graduated with distinction from the Academy of Fine Arts Vienna on Abstract Painting Department (spec.: Painting, Photography and Animation) under Prof. Erwin Bohatsch. He is a prize-winner of „Pfann-Ohmann Preis 2012” for his „Kreuz und Quer durch das Square” installation. His short film “Jazz Canons” received a nomination at the International Short Film Festival in Ingolstadt, Germany in 2011. The artist organizes and runs exhibitions in the Atelier Suterena in Vienna. Sikorski is a member of Austrian Artists’ Society (Gesellschaft bildender Künstler Österreichs, Künstlerhaus) Individual and group exhibitions: „Control flight” – Gallery „white8“ – Vienna / Austria 2013 Public installation - Galerry „Bild Space“ Vienna / Austria 2013 „C‘est la vie“ – National Center for Contemporary Arts, Ekaterinburg / Russia 2013 „Portraits - on the road to...” - Galerry „white8“ – Vienna / Austria 2013 „Das Digiloge” - Atelier „Suterena“ - Vienna / Austria 2013 „die weisse ab-haus-verkaufs-kunstschau” - Das weisse haus – Vienna / Austria 2013 „Are You legitimate artist” – Artistic platform - „Friday Exit“ – Vienna / Austria 2012 „Hotel” and „Satelliten der Malerei” - Atelier „Suterena“ - Vienna / Austria 2012 „Unterior” – Academy of Fine Arts - Prague / Czech 2011 „before the movies paintings were like the movies” – interdisciplinary space „mo.ë“ – Vienna / Austria 2011 „S13-Radierungen” - RLB-Atelier - Lienz / Austria 2009 „LED painting” - Galeria „Raum-mit-Licht“ - Vienna / Austria 2008 Exhibitions in Polish Institute – Vienna / Austria 2007, 2009 Festivals: „20 MIN/MAX“ – Short Film Festival - Ingolstadt / Germany 2011 (nomination for short film „Jazz Canons“ ) „One Day Animation Festival“ - Vienna / Austria 2011 Festival „Multi Art“ - Kalisz / Poland 2011 Presentation of artistic short films - „Full Frame“ Vienna / Austria 2010 Artistic animations previews in Croatia, Greece, Germany and Italy.


PLACE: Coal Mine Museum Guido, Warsztat Mechaniczny

„Portrait of Krzysztof Penderecki“ 2013, 150x120 cm, lambda print on aluminium – Concert Hall K8

„Entrata“ 2012, 110 x 90 cm, lambda print in aluminium, acrylic on canvas and wood

„Passacaglia“ 2012, 100 x 250 cm, lambda print on aluminium, acrylic on canvas and wood

„Discantus“ 2012, 120 x 120 cm, lambda print on aluminium, acrylic on canvas and wood

„Solaris“ 1012, 110 x 120 cm, lambda print on aluminium, acrylic, oil, felt-tip on canvas and wood

„Emanations“ 2008, 90 x 230 cm, 8 x lambda print on aluminium

„Cosmogonia“ 2008, 170 x 390 cm, 9 x lambda print on aluminium

„The Tree of Painting Life“ 2012, 250 x 90 x 15 cm, lambda print on aluminium, acrylic on canvas and wood


„LED painting“ 2013, animated short movie, format 4:3, 0 min 30 sec, no sound

„Diary“ 2012, 22 x 22 cm, art book, acrylic on cardboard

„Trio“ 2012, 3 x max 30 x 30 cm, lambda print on aluminium, oil on canvas and wood

„No Title“ 2013, 45 x 24 cm, lambda print on aluminium, acrylic on canvas and wood

„five fingers“ 2013, 5 monitors installation with sound – in the walkway by the exit of Warsztat Mechaniczny

„Kreuz und Quer durch das square“ 2012, max 50 x 40 x 30cm, digital animation, 4 min 50 sec loop, mini projector, acrylic on wood, computer fan , paper (work awarded by „Pfann-Ohmann Preis“ in Vienna in 2012)

„12 tones scale for Lutoslawski“ 2013, 120 x 200 cm, video installation with sound, 2 min 40 sec, 12 objects- acrylic on canvas and wood – in the walkway in the front of the entry to the Concert Hall K8

„Jazz Canons“ 2010, musical animated short movie, format 4:3, 2 min 15 sec, stereo (short movie nominated to the price on Festival „20 min/max“ in Ingolstadt 2011)


Zabrze zaprasza … na niesamowite trasy w obiektach dziedzictwa kultury przemysłowej, koncerty, i spektakle! Ciągle rozwija się działalność Zabytkowej Kopalni Węgla Kamiennego GUIDO (www. kopalniaguido.pl). Jest to jedyna tego typu na świecie atrakcja turystyczna oceniana przez fachowców jako „perełka” Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego. Turyści zjeżdżają klatką górniczą do kopalni na poziomy 170 m i 320 m, mogą uczestniczyć w pokazach imitujących podziemne wybuchy i wydarzeniach kulturalnych na poziomie 320 metrów w cyklu „Kultura na poziomie” (muzyka i teatr) odbywające się w nowo oddanej strefie K8. Od 15 lat wielką atrakcją Zabrza jest Sztolnia Królowa Luiza (www.muzeumgornictwa.pl) z unikatową, czynną, parową maszyną wyciągową, podziemnymi korytarzami, do których dowozi nas kolejka

górnicza i platformą widokową na szybie Carnall. Obydwa te obiekty zostały zespolone w jedną instytucję Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu (www.muzeumgornictwa.pl) dysponujące unikatowymi zbiorami. Kolejny obiekt na trasie to Szyb Maciej słynący nie tylko z czynnej maszyny wyciągowej i wieży widokowej, ale także z krystalicznie czystej wody, z której korzystają turyści i mieszkańcy Zabrza. Szyb jest częścią propozycji jaką oferuje Kopalnia Sztuki słynąca między innymi z koncertów organizowanych w dawnej markowni kopalni Ludwik przy ulicy Hagera (www.demex-zabrze.pl). Niesamowity Szlak Zabrzańskich Zabytków Techniki uzupełniają zachowane w niezmiennym kształcie XIX wieczne osiedla górnicze Borsiga, Ballestrema i Donnersmarcka ze stalowymi domami, piękną architekturą i zielenią.


Istotne są kolejne edycje międzynarodowych konferencji na temat dziedzictwa przemysłowego z udziałem największych autorytetów z całego świata, poszerzone w 2009 roku o Targi Dziedzictwa Przemysłowego i Turystyki Podziemnej. Jednym z efektów konferencji jest utworzenie przez Województwo Śląskie i Gminę Zabrze Międzynarodowego Centrum Dokumentacji i Badań nad Dziedzictwem Przemysłowym dla Turystyki. Centrum ściśle współpracuje ze Światową Organizacją Turystyki (UNWTO), Górnośląską Wyższą Szkołą Handlową oraz organizacjami i obiektami tego typu. Trwają prace nad kolejnym wielkim projektem zmierzającym do uruchomienia Głównej Kluczowej Sztolni Dziedzicznej. Budowę tego niezwykłego podziemnego szlaku rozpoczęto w 1799 roku. Sztolnia odwadniała kopalnie i służyła do spławiania z podziemi na powierzchnię łodzi wypełnionych węglem, który następnie Kanałem Kłodnickim wędrował do Królewskiej Odlewni Żelaza w Gliwicach. Zabrzański odcinek Sztolni liczy kilka kilometrów i po oddaniu do użytku będzie niesamowitym miejscem dla turystów. Mogą oni w mieście nie tylko zwiedzać, ale także uczestniczyć w wielkich wydarzeniach artystycznych. Zabrzański Dom Muzyki i Tańca (www.dmit. com.pl) to przecież jedna z najważniejszych sal koncertowych w Polsce, gdzie niemal co tydzień goszczą światowe gwiazdy; ostatnio Diana Krall, Chris Botti, czy grupa Scorpions. Ciekawy repertuar przyciąga do Teatru Nowego w Zabrzu

(www.teatrzabrze.pl) widzów z całego Śląska, również na Ogólnopolski Festiwal Dramaturgii Współczesnej, który odbywa się w październiku. Znakomita Filharmonia Zabrzańska (www.filharmonia.zabrze.pl) po przeprowadzce do nowej siedziby (dawnej Biblioteki Donnersmarców) zyskuje nowych melomanów. Muzeum Miejskie (www.muzeum-miejskie-zabrze.pl) posiada niezwykłe zbiory malarstwa spod znaku Nikifora i Ociepki. Często wydarzenia kulturalne odbywają się w nietypowych miejscach, tak jak np. Festiwal Kwiatów w pięknym Miejskim Ogrodzie Botanicznym (www.mob-zabrze.pl) czy obiektach Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji (www.mosir.zabrze.pl). Zabrze to znany ośrodek medyczny, gdzie po raz pierwszy w Polsce dokonano przeszczepu serca (nieżyjący już prof. Z. Religa) i serca z płucem (prof. M. Zembala) i gdzie trwają prace nad polskim sztucznym sercem. Jedną z ikon miasta jest jedyny polski finalista europejskich rozgrywek piłkarskich – 14 krotny mistrz kraju Górnik Zabrze (www.gornikzabrze.pl), który na czele z Włodzimierzem Lubańskim osiągał wielkie sukcesy. Na ukończeniu jest budowa największego i najnowocześniejszego Stadionu Miejskiego im. Ernesta Pohla (www.stadion-zabrze.pl) na Śląsku, który docelowo pomieści ponad 32 000 widzów.


Prev 3 publikacja a4  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you