Page 1

ฉบับ E-book

Suratiyaa@Mini-E-book จินตนาการรวมรส

จินตนาการรวมรส ฉบับ E-book

http://www.issuu.com/suratiyaa-writer www.suratiyaawriter.ob.tc/Index.PHP

0

จัดทํา ออกแบบรูปเล่ม โดย.. สุรติญา


Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

What? Where? How?

สุรติญาชวนคุย

หน้า 2

บทสัมภาษณ์นกั เขียน

หน้า 4

กว่าจะมาเป็ นเล่ม

หน้า 11

ผลงานเป็ นเล่ม

หน้า 15

หนังสือทํามือ

หน้า 30

เรื่องสัน้ อ่านเล่น

หน้า 31

1


สุรติญาชวนคุย

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

....สวัสดีค่ะท่านผูอ้ ่านทุกท่าน ก่อนจะเปิ ดผ่านไปอ่านบทสัมภาษณ์ และ อ่านตัวอย่างนิยาย – เรื่องสั้น สุรติญ าขอเริ่มต้นด้วยการเล่าถึงความ เป็ นมาของ Mini-Ebook เล่มนีก้ ่อน ....เมื่อปี ทีแล้ว สุรติญาได้เปิ ดให้อ่านเรื่ องสั้นใน E-book ที่ บา้ นลาย รุง้

http://issuu.com/baanlaiiroung ต่อมาได้มี การเปลี่ยนแปลง

นามปากกา และเพิม่ นามปากกาใหม่ข้นึ จึงได้ลบเรื่องสัน้ ทีบ่ า้ นลายรุง้ ebook และนําเรื่องสัน้ ไปรีไร้ทใ์ หม่เพื่อรวมเล่มเป็ นหนังสือทํามือ เขียนเอง ทําเอง ออกแบบปกรูปเล่มเอง พร้อมกับยกเลิกที่อยู่ issuu เดิม มาเปิ ดที่ อยู่ issue ใหม่ในชื่อของ suratiyaa-writer อย่างที่เห็ น โดยมีจดุ ประสงค์ หลัก 3 อย่างคือ 1. เพือ่ ความบันเทิงของท่านผูอ้ า่ น 2. เพือ่ โปรโมทผลงานนิยาย – เรื่องสัน้ ของไร้ทเ์ ตอร์ 3. เพือ่ นําเสนอหนังสือรวมเรื่องสัน้ ของไร้ทเ์ ตอร์ ....สําหรับเนือ้ หาใน Mini-E-book ฉบับปฐมฤกษ์เล่มนี้ จะแบ่งออกเป็ น ส่วนๆ ดังนี้ 2


สุรติญาชวนคุย

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

สุรติญาชวนคุย เรียกว่าเป็ นการอารัมภบทเรียกนํา้ ย่อย สนทนาจิปาถะกับไร้ทเ์ ตอร์ สัมภาษณ์นกั เขียน อ่านบทสัมภาษณ์นกั เขียนใหม่ โดยฉบับปฐมฤกษ์นจ้ี ะขอเปิ ดตัวด้วยบท สัมภาษณ์จากผลงานเล่มแรกของไร้ทเ์ ตอร์ท่ ไี ด้รับการตีพมิ พ์จาก สนพ. Blue butterfly เมื่อปี 2551 นิยาย แบ่งเป็ น 2 ส่วนคือ ส่วนที่โปรโมทผลงานนิยายตีพมิ พ์ของไร้ทเ์ ตอร์ ชม รูปปก และอ่านพรีวิวเรื่องตัวอย่าง อีกส่วนเป็ นนิยายที่นาํ มาลงเป็ น ตอนๆ เรื่องสัน้ อ่านเรื่องสัน้ เพื่อความบันเทิง โปรโมทหนังสือรวมเรื่องสัน้ ทํามือของไร้ทเ์ ตอร์ แบ่ง เป็ น 2 เวอร์ชนั ่ คือ เวอร์ชนั ่ เรื่องสัน้ ทัว่ ไป กับเวอร์ชนั ่ เรื่องสัน้ แนวมิตเิ ร้นลับ สยองนิดๆ น่า กลัวหน่อยๆ ภายใต้นามปากกา “รมย์ ณ ลิน” (นามปากกา นี้จะใช้ เฉพาะกับหนังสือทํามือเท่านัน้ ค่ะ) ....สุดท้ายนีพ้ ี่รงุ้ ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้การสนับสนุน ขอบคุณทุกท่านที่ ติดตามอ่านผลงาน หากมีสงิ่ ใดบกพร่องผูจ้ ดั ทําขออภัยด้วยค่ะ และจะ พยายามปรับปรุงในฉบับต่อไปให้ดยี ิ่งๆ ขึน้ ค่ะ ด้วยความปรารถนาดี จาก พี่รงุ้ (สุรติญา) 3


บทสัมภาษณ์

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

บทสัมภาษณ์ จากผลงานเรื่องแรก ปี 2551 ที่นกฮูกคลับ ดีพไนท์ : “จับหัวใจใส่จินตนาการ” ..สวัสดีค่ะ เพือ่ น ๆ ชาวนกฮูกคลับและบลูบัตเตอร์ฟลาย วันนีเ้ ราจับ ตัวนักเขียนคนเก่งมาพูดคุยกับเพือ่ นเจ้าของผลงานเงารักใต้มนตรา มาแนะนําตัวเองกับเพื่อนๆ ชาวนกฮูก คลับรูจ้ กั รูใ้ จกันค่ะ สวัสดีค่ะ ก่อนที่ จะคุยถึงเรื่ องต่างๆ ดีพไนท์ขอขอบคุณ สนพ.นกฮู ก และบลู บัตเตอร์ ฟลาย ที่ ให้โอกาสดีพไนท์ได้สร้างชื่ อ ได้จากงานเขียน จินตนาการนิยาย จนออกมาเป็ นรู ปเล่มในที่ สุด และขอขอบคุณทีมงาน ทุกๆ คน รวมทัง้ นกฮู กคลับด้วยค่ะ ขอแนะนําชื่ อเล่นก่อน..น้องๆ ใน สนพ. เรียกว่า “พี่ เกตุ” ซึ่ งชื่ อเล่นก็ย่อ มาจากชื่ อจริ ง คื อ เกตุ ก นก ค่ ะ จบปริ ญ ญาตรี จ ากมหาวิ ท ยาลั ย รามคําแหง คณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาไทย โทรั ฐศาสตร์ 4


บทสัมภาษณ์

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

..นามปากกานีท้ า่ นได้แต่ใดมา คิ ด อยู ่ น านเหมื อ นกั น ค่ ะ ว่ า จะใช้น ามปากกาอะไรดี ตอนแรกจะใช้ นามปากกาเดิ ม ที่ เคยใช้ม าตั้ ง แต่ ส มั ย เรี ย น และตอนลงนิ ย ายใน bloggang เมื่ อราว 3-4 ปี ก่อน คือ “อั กษราลิขิต” แต่ตัวเองเป็ นคนที่ ชอบเขียนนิยายในแนว รั กแฟนตาซีและมีลึกลั บระทึกขวัญปนอยู ่ดว้ ย เลยอยากได้ชื่อที่ ฟั งแล้วลึ กลั บซ่อ นเร้นสั กหน่ อย เพื่ อให้เข้ากั บแนว เรื่ องที่ แต่ง พอดีได้ดูหนั งใน UBC ที่ เกี่ ยวกับปลาฉลาม เลยนึกได้ถึง เรื่ อง “deep sea” ที่ เคยดู และชอบ เป็ นเรื่ องเกี่ ยวกับปลาฉลามอั จริ ยะ เพราะการทดลองของนั กวิทยาศาสตร์ ทีมหนึ่ ง ที่ มีฐานปฏิ บัติงานอยู ่ ใต้ทะเลลึก รู ้สึกประทับใจกับพระเอกหล่อและเก่ง..(อิ..อิ) (ใครเคยดู คง นึกออก) อีกเหตุผลคือ ดาราคนโปรดของเราคือดาราพันหน้า Johnny Depp (ชอบมากในบท แจ็ค สแปร์โรว์ ใน Pirates of the Caribbean) เลยแปลงมาเป็ น ดีพไนท์ (deepnight) คื อตั้งใจให้หมายถึ ง ความ ลึกลับที่ เราไม่อาจคาดเดาได้วา่ มีอะไรซ่อนเร้นอยู ่เบื้องหลั งของความ มืดดําในยามคํ่าคืนนั้นบ้าง (คล้ายๆ กับทะเลลึ กสุดหยั่ งอะไรทํานอง นั้ น ) (แน้ …ความหมายยาวเหยี ย ดเลย เป็ นความหมายเฉพาะ นามปากกาที่ คิดขึ้นเองเท่านัน้ ค่ะ แต่ถา้ ไปถามฝรั่ ง ฝรั่ งคงจะงง) ..ตอนนีท้ าํ อะไรอยู่เอ่ย แต่กอ่ นเคยทํางานเป็ นเจ้าหน้าที่ ของรั ฐ (พนักงานราชการ) ที่ กรมทาง หลวงชนบท แต่พอลาออกแล้วก็มาจับงานเขียนอย่างจริ งจัง พร้อม กับเป็ นแม่บา้ นไปด้วย 5


บทสัมภาษณ์

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

..ผลงานทีส่ ดๆ ร้อนๆ เงารั กใต้มนตรา ค่ะ ..อยากให้แนะนําผลงานของตัวเองหน่อยค่ะ จุดเด่นของเงารั กใต้มนตรา น่าจะอยู ่ตรงที่ ความหั กมุ มของตั วละคร และตัวเรื่ อง ส่วนแรงบันดาลใจ คือเป็ นคนที่ ชอบฟั ง และอ่านหนั งสือในแนวลึ กลั บ แปลกๆ มาตั้งแต่สมัยเด็กแล้ว ดู หนั งก็ดูในแนวๆ นี้เหมือนกัน (แต่ไม่ ชอบอ่านนิ ยายจากนิ ตยสาร เพราะขี้เกียจติ ด ตาม จะอ่ านอย่ างเป็ น เล่ม อ่านให้จบในวันเดียวไปเลยค่ะ แบบว่าใจร้อนน่ะ อิ..อิ แต่ชอบอ่าน ต่วย’ตู น พิเศษมาก เพราะมีเรื่ องเร้นลับแปลกๆ เยอะ ตั้งแต่ยุคโบราณ จนถึงปั จจุบัน มีอยู ่เล่มหนึ่ งที่ กล่าวถึงเรื่ องราวของรู ปนิรมิต (หรือตุล ปะ) ของพระลามะทิเบต อ่านแล้วรู ้ สึกประทั บใจแล้วก็สงสารตุลปะ ด้วย เพราะเมื่ อพระลามะได้สร้างตุลปะขึ้นมาในตอนแรกๆ ตุลปะน่ารั ก ใสบริ สุทธิ์เหมือนกับพระรู ปหนึ่ ง แต่พอเวลาผ่านไปตุลปะเริ่ มเปลี่ ยน นิ สัย กลายเจ้าเล่ ห์เหมือนมนุ ษย์ มากขึ้น พระลามะรู ปนั้นเลยจําเป็ น ต้องสลายตุลปะ ซึ่ งตุลปะก็พยายามต่อต้าน (เหมือนคนที่ รู ้ว่าตั วเอง จะต้อ งตาย) เพราะทุ ก สรรพสิ่ งที่ มี ชี วิต ในโลก ย่ อ มรั ก ชี วิต ตั ว เอง ด้วยกันทัง้ นั้น ..ยากไหมคะ กว่าทีจ่ ะเขียนนิยายเสร็จมาเป็ นเล่มๆ ไม่มีงานอะไรง่าย ถ้าไม่พยายามและอดทน ตอนแรกไม่ซีเรี ยสเลยนะ กับงานเขียน เพราะจุดแรกเป็ นการเขียนอย่างงานอดิเรกเท่านั้น เขียน 6


บทสัมภาษณ์

Suratiyaa@Mini-Ebook

เพื่ ออ่านเองคนเดียวน่ะ สร้างจินตนาการอย่างไรก็กลั่ นกรองออกมา เป็ นตั วอั กษรไปตามนั้น ซึ่ งบางทีมันก็ไม่สมเหตุผลนั ก แต่พอเริ่ มจั บ เป็ นงานเขียนอย่างจริงจังขึ้นมา (หมายถึงต้องส่งต้นฉบับ) คราวนี้ชัก ซีเครี ยดล่ะ เพราะมีแค่จินตนาการอย่างเดียวไม่พอแล้ว ทุกอย่างควร จะสอดคล้องกันหมด ต้องเริ่ มต้นตั้งแต่การกําหนดธีมหรื อแก่นของ เรื่ อง วางพล็ อตหลั กและพล็ อตรอง สร้างบุคลิ กกําหนดชื่ อตั วละคร ทุ ก อย่ า งต้องมี ที่ มาที่ ไปอย่ างกลมกลื น สํา นวนต้องลื่ นอ่ า นแล้ว ไม่ สะดุด ที่ สําคัญและมองข้ามไม่ได้เลยคือการใช้ภาษาและการสะกดคําให้ ถู กต้อง แม้แต่เรื่ องเล็กๆ น้อยๆ ที่ (เคย)คิดว่าไม่สาํ คัญ มาตอนนี้กลั บ มองข้ามไม่ได้อีก ที่ หนั กและเหนื่ อยค่อนข้างมาก คือการหาข้อมู ลเพื่ อ นํามาเป็ นวัตถุดิบ สําหรั บใช้ประกอบเรื่ อง เพื่ อให้เรื่ องมีความสมจริ ง มากที่ สุ ด ซึ่ งบางที ก ว่ า จะเจอข้ อ มู ลที่ เราต้ อ งการเล่ น เอามึ น ไป เหมือนกัน อย่างข้อมู ลเกี่ ยวกับพิธีกรรมของลั ทธินอกรี ตบางลั ทธิหา รายละเอียดยากมากๆ อย่างเงารั กใต้มนตรา เป็ นเรื่ องที่ แต่งค่อนข้างยาก (สําหรั บตั วเอง) เพราะมีรายละเอี ยดในเรื่ องรู ปนิ รมิต ลั ทธิ พิธีกรรม มนต์ดาํ เข้ามา ประกอบ แต่เดิมแต่งเพื่ ออ่านเล่ นคนเดียวเท่านั้นค่ะ ใช้เวลานาน..น.. มาก กว่าจะแต่งจบ เรี ยกว่าเป็ นปี เลย เพราะตอนนั้นยั งทํางานอยู ่ ที่ กรมไม่ค่อ ยมี เวลา พอวั นหยุ ด เสาร์ อ าทิ ตย์ ว่า งก็ มาเขี ยนต่ อ ทําให้ ความคิ ดสะดุ ดเป็ นช่วงๆ พอเวลาผ่านไป มีแรงบั นดาลใจอื่ นเข้ามา แทรก ทําให้พล็อตรองของเรื่ องเริ่ มเบี่ ยงเบนไปจากเดิม (ใจโลเล) รื้ อ เรื่ องแล้วแต่งใหม่อยู ่หลายรอบเลย ยิ่ งแต่งพล็ อตเรื่ องยิ่ งแตกแขนง บานปลายออกไปเรื่ อยๆ ตั วละครชักดื้อ เริ่ มคุมไม่อยู ่ล่ะ มาเข้ารู ปเข้า รอยอีกทีก็ตอนออกจากงานแล้ว มีเวลาว่างก็มานั่งรีไร้ทใ์ หม่ อ่านแล้ว อ่านอี กเป็ นสิบรอบจนแทบจะจําคําพู ดได้เลยล่ ะ (อิ ..อิ ..ยั งกะท่องบท 7


บทสัมภาษณ์

Suratiyaa@Mini-Ebook

ละครแน่ะ) แต่เรื่ องหลั งๆ ที่ เขียนเริ่ มมีประสบการณ์ มากขึ้น ใช้เวลา ประมาณเดือนถึงสองเดือนต่อเรื่ อง แล้วแต่ความยากง่ายของงานแต่ ละชิ้น ถ้าเป็ นนิยายรั กธรรมดาจะใช้เวลาไม่นาน แต่ถา้ ออกแนวเร้นลั บ หนั ก ๆ แฟนตาซี หรื อแนวทะเลทราย จะใช้เวลาเขียนค่อ นข้างนาน เพราะต้องอาศัยข้อมู ลจากแหล่งต่างๆ ประกอบค่อนข้างละเอียด และ ตั ว เองเป็ นคนทํา งานช้า ด้ วย อี ก อย่ า งคื อ ชอบเขี ย นงานพร้ อ มกั น หลายเรื่ อง ทําให้สับ สน และไปได้ช้า งานไม่เสร็ จตามเวลาที่ ตั วเอง ตั้งใจไว้ (ไม่ด.ี .อันนี้ไม่ดเี ลยค่ะ) ..เคยท้อบ้างไหม(เวลาเขียนหนังสือ) และมีวธิ ใี ห้กาํ ลังใจตัวเองอย่างไร ไม่ทอ้ ค่ะ แต่มีบ้างเหมือนกั นที่ รู ้สึกขัดใจตรงที่ บางครั้ งเขียนแล้วตั น ต่อเรื่ องไม่ได้ หมดไฟไปซะเฉยๆ เลยต้องเลิกเขียนแล้วหาอย่างอื่ นมา ทํา แทน ส่ ว นใหญ่ อ่ า นนิ ย ายของนั ก เขี ย นท่ า นอื่ น กั บ ดู ห นั ง ฝรั่ ง ประเภทซาดิสม์หน่อย จะช่วยเรียกจินตนาการกลับมาได้มากทีเดียว ให้ กํ า ลั งใจกั บ ตั วเองด้ ว ยสโลแกนของตั วเองค่ ะ “จั บ หั ว ใจใส่ จินตนาการ” คือสโลแกนของดีพไนท์ ถ้าสร้างฝั นโดยไม่จับหัวใจเราใส่ ให้กับจินตนาการและถ่ายทอดลงสู ่ปลายปากกาด้วยแล้วล่ะก็ นิ ยาย ของเราก็จะจืดชืด ขาดซึ่ งอรรถรสและความสมบู รณ์ (เหมือนดื่ มกาแฟ ไม่ใส่น้าํ ตาลไม่ใส่ครีม) ..ฝากอะไรถึงเพื่อนๆ นกฮูก คลับ หน่อยค่ะ คงไม่มีอะไรมาก เพราะดีพไนท์ยังเป็ นแค่นัก(หัด)เขียนมือใหม่อยู ่ ยั งไม่ กล้าที่ จะใช้คําว่า “นั กเขียน(อาชีพ)” นําหน้านามปากกาได้อย่างเต็ ม 8


บทสัมภาษณ์

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol. 1

ปาก เพิ่งมีผลงานเพียงเล่มแรกเท่านั้น ชื่ อดีพไนท์ก็ยังไม่ติดปากยั งไม่ เป็ นที่ รู ้จักอย่างนั กเขียนที่ มีชื่อเสียงแล้ว ยั งไงก็ขอฝากตั ว และฝาก นิยายเรื่ อง เงารั กใต้มนตรา (และเรื่ องต่อไป) ด้วยนะคะ ถ้าใครได้อ่าน แล้วอย่าลืมมาติชมกันบ้าง ..ติดต่อพูดคุยแบบส่วนตัว๊ ..ส่วนตัว ได้ที่ …. **-หมายเหตุ: เนื้อหาตรงนี้ writer ขออนุญาตตัดที่อยู่เว็บไซต์เดิมออก เพราะตอนนีไ้ ด้ยา้ ยบ้านใหม่แล้วตามลิง้ ค์ขา้ งล่างเลยค่ะ ..ที่ อยู ่เว็บไซต์สว่ นตัว ปั จจุบัน คือ บ้านจินตนาการรวมรส.. http://www.suratiyaawriter.ob.tc/Index.PHP

..........เครดิต ทีม่ า นกฮูกคลับ (โอ.เค เนชัน่ )..........

**ขอเพิ่มเติมจาก บทสัมภาษณ์ :** สําหรับเรื่องราวเกี่ยวกับตุลปะหรือรูปนิรมิตนั้น ผูเ้ ขียนได้นาํ ไปเป็ น ส่วนประกอบของนิยายอีกเรื่องหนึง่ ด้วยคือ “ใต้ปีกมนตรา” แต่ รับรองว่า plot เรื่องไม่ซาํ้ กันแน่นอนค่ะ.ได้แก้ไขเนื้อหาทุกส่วนไม่ให้ซาํ้ กัน ใครได้อ่านทัง้ 2 เรื่องแล้ว จะรูว้ ่าเนือ้ เรื่องไปกันคนและแนวเลย

9


บทสัมภาษณ์

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

หลังจากเงารักใต้มนตราได้ออกเป็ นเล่มแล้ว ใต้ปีกมนตราได้ถกู จับมา แปลงโฉมใหม่ ถึงจะมีบางส่วนทีพ่ าดพิงถึงรูปนิรมิต แต่เนื้อเรื่องไม่มี อะไรเหมือนกันเลย (ที่จาํ เป็ นต้องชีแ้ จง เพราะเคยมีคนเข้าใจผิดมาแล้ว คิดว่า plot เรื่องจะ ไปซํา้ กั บ เงารั ก ใต้ มนตรา ยั ง ดี ที ่ไ ด้ชี ้แ จงให้ บก. รั บ ทราบเป็ นที ่ เรี ย บร้อ ย จึ ง หมดปั ญ หาไป และสุ ดท้า ยปรากฏว่ า เรื ่อ งไม่ ผ่ า น พิจารณาใน สนพ.แรก แป่ ว (ด้วยเหตุผลอื่นๆ ในจุดบกพร่องของเรา เอง) ตอนหลังได้นาํ มาปรับปรุงตามจุดบกพร่องต่างๆ รีไร้ทเ์ นื้อเรื่องใหม่ อีกรอบ และด้วยความกรุณาของ บก. สนพ.อักษรฯ จึงได้ผ่านมาเป็ น เล่มในที่สดุ

10


กว่าจะมาเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

ว่

ป็

ล่

ตอน ..COMMENT ต้นฉบับนิยาย วันก่อนเผอิญได้เปิ ด blog ของเพือ่ นนักเขียนคนหนึ่ง เห็ นเขานําคํา คอมเมนต์นิยายทีไ่ ด้รับจากนักวิจารณ์และจากนักอ่าน มาโพสต์ลงไว้ ในบล็อก เออ..มาคิดดูก็เข้าท่าดีนะ โดยเฉพาะคําคอมเมนต์ที่ได้รับจาก ทีมงาน บก. ซึ่งถึงแม้ว่าต้นฉบับจะยังไม่ผ่านพิจารณา แต่อย่างน้อยก็ ทําให้เรารูจ้ ดุ บกพร่องต่างๆ ของตัวเรา เพื่อที่จะได้นาํ ไปปรับปรุงแก้ไข พัฒนาฝี มือตัวเองให้ดขี น้ึ วันนีเ้ ลยขอทําตัวเป็ นลัทธิเอาอย่าง นําเอาคอมเมนต์ตอนทีส่ ่งต้นฉบับ เรื่อง ใต้ปีกมนตรา มาโพสต์บา้ ง เพราะเรื่องนี้กว่าจะมาเป็ นรูปเล่มได้ เรียกว่า แฮ่กๆ เหนือ่ ยและท้อชะมัด เพราะไม่ผา่ นพิจารณาถึงสองครั้ง แต่ผเู้ ขียนก็ ได้นาํ กลับมาแก้ไข รีไร้ท์ เปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องให้ต่าง ออกไปจากเดิมทุกครั้ง จนกระทัง่ ได้เป็ นรูปเล่มในที่สดุ คําคอมเมนต์จาก กองบรรณาธิการ สนพ.พลอยชมพู 1. เรื่องนีเ้ ปิ ดตัวดี น่าสนใจ มีการวางพล็อตได้น่าติดตามค้นหา แต่เนื่องจากต้นฉบับมีความยาวเพียง 90 หน้า (จัดกั้นหน้า กั้นหลังตามเกณฑ์ของสํานักพิมพ์แล้ว) จึงทําให้รสู้ ึกว่าการ อ่านในช่วงหน้า 1-30 มีการดําเนินเรื่องที่ค่อนข้างช้า อืด ไม่ กระชับ เรื่องไม่ค่อยไปถึงไหน ทําให้ 60 หน้าที่เหลือดําเนิน 11


กว่าจะมาเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

เรื่องค่อนข้างรวบรัดไป ยังเกลีย่ นํา้ หนักเรื่องได้ไม่ดี และรูส้ กึ ว่าพล็อตเรื่องนีน้ า่ จะเขียนยาวได้อีกหน่อยค่ะ 90 หน้ารูส้ กึ ว่า สัน้ ไปหน่อย 2. คาร์แรกเตอร์ตัวละครที่ผเู้ ขียนปูพื้นไว้ในทีแรก เมื่อดําเนิน เรื่องแล้วกลับมีลกั ษณะไม่ตรงตามบทที่บรรยาย เช่น 'ปราบ ภัย ' ถูก กํา หนดมาให้ มีค าร์แ รกเตอร์พ ู ดน้อ ย สุข มุ แต่สงั เกตจากประโยคสนทนาของปราบภัยในแต่ละฉากถัดๆ มา ค่อนข้างขัดกับบุคลิกที่ปูพื้นไว้แต่แรกค่ะ ผลคือสับสนกับ บุคลิกของตัวละครอื่นๆ และจดจําตัวละครแต่ละตัวได้ชา้ 3. ในประโยคบรรยายทีค่ ัน่ ระหว่างบทสนทนา ผูเ้ ขียนไม่ค่อย เอ่ยชื่อตัวละครที่พดู แต่มกั จะใช้สรรพนาม เช่น 'เขา' แทนอยู่ ตลอดเวลา ทั้งที่ในฉากนั้นมีผชู้ ายหลายคนทําให้ตอ้ งเดาอยู่ เรื่อย ๆ ว่าประโยคนีเ้ ป็ นของใคร

คําวิจารณ์จาก กองบรรณาธิการ สนพ.อักษรศาสตร์ (ต้องขอกราบขอบพระคุณอาจารย์ป้าอย่างมาก ที่ได้ให้คาํ แนะนําถึง จุดดี จุดด้อย รวมทัง้ ชีแ้ นะแนวทางแก้ไข เพื่อพัฒนาในเรื่องต่อๆ ไป) คําแนะนําจากอาจารย์ป้า สํ าหรั บ ต้น ฉบับ ใต้ปี กมนตราของผูเ้ ขีย น ต้น ฉบับ มี ค วาม กระชับ เนือ้ เรื่องจัดอยู่ในขั้นที่พอใช้ใ นระดับหนึ่ง การดํา เนิน เรื่อ ง เป็ นไปในแบบที่ทิ้งความสงสัยให้เกิดกับผูอ้ ่าน และทําให้ผอู้ ่านอยากที่ จะติดตามเนื่องเรื่องในตอนต่อๆ ไป ว่าจะเกิดอะไรขึน้ บ้างกับตัวละคร ทีก่ ล่าวมา และถึงแม้จะรูส้ ึกงงอยู่บา้ งในช่วงทีม่ ีการตัดฉากกลับไปก ลัมา ระหว่าง ฟาร์ ที่อยู่ในร่างของ กาย กับ เอกภพ ที่แฝงตัวเข้ามา ช่วย กาย ซึ่งรักเหมือนน้องชายร่วมสายเลือด และถึงแม้จะมีการเฉลย 12


กว่าจะมาเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

ในตอนท้า ยว่ า เรื ่อ งเกิ ด ขึน้ และมีค วามเป็ นมาอย่ า งไร แต่นัน้ ไม่ใ ช่ เนือ้ หาที่นกั อ่านส่วนใหญ่ตอ้ งการซะทีเดียว เพราะการดําเนิน นัน้ ต้อ งมีค วามต่อ เนื่อ งของฉากและตัว ละคร ยกตัวอย่างเช่น ฉากทีก่ ล่าวถึงลินนิ เล่นนํา้ อยูก่ บั ฟาร์ และหญิงสาวคิดว่าฟาร์ นัน้ รักเธอ เลือกเธอ ถ้าผูเ้ ขียนตรวจบทดูให้ดจี ะพบความบงพร่องของ พล็ อ ตเรื ่อ ง เพราะก่ อ นที ่จ ะมีฉ ากนี ้ จะมี ฉ ากของเอเชี ย ที เ่ ล่ น นํา้ ยู่ กับฟาร์เช่นกัน และได้มีการบรรยายไว้ถึงความสนิทสนมเหมือนกับ ของลินนิ ( ถ้าอ่านจบถึงจะรูว้ ่าเป็ น ฟาร์ หรือ กาย ที่เข้าฉากนี)้ แต่ที ่จ ะกล่า วถึ ง คื อ ฉากที ่มีค วามสับ สน เพราะว่ า จู่ๆ ก็ มี ความสนิทสนมเกิดขึน้ มาโดยไม่รวู้ ่าเริ่มพูดคุยกันตอนไหน หรือมีฉาก ที่ตอ้ งเป็ นเหตุของการพูดคุย ทุกอย่างจะบอกกล่าวผ่านการเล่า และ นึกถึงเสียมากกว่า ไม่ว่าจะเป็ นฉากของการตามหาสิ่งของของเอกภพ และการพาเอเชียไปเที่ยว ดูรวบรั ดขาดการบรรยายเกี่ยวเนือ่ งกัน บางครั้งการบรรยายเพื่อที่จะแจงรายละเอียดก็มีความจะเป็ นของบท อย่างหนึง่ ไม่จาํ เป็ นต้องมีมาก แต่ก็ไม่ควรที่จะไม่มเี ลย ซึ่งเรื่องถ้าจะให้สนุกจริงๆ จะต้องอยูใ่ นแต่ละฉากทีน่ า่ ติดตาม มากกว่า และฉากทีม่ เี รื่องของความลึกลับ โดยมีรปู ปั้ นเข้ามาเกีย่ วข้อง ถือว่าผูเ้ ขียนนําเสนอได้ดี และตอนที่บรรยายให้รสู้ ึกเหมือนคนกําลัง จับจ้องอยู่ก็ทาํ ได้ดี ซึ่งทําให้มองเห็ นภาพได้อย่างชัดเจน ทําให้ผอู้ ่าน มองเห็นการกระทําของตัวละครได้ ในเรื ่อ งของคํา ผิ ด ถื อ ว่ า ผู้ เขี ย นทํา ได้ ดี และขอให้รั ก ษา มาตรฐานนี้ต่อไป ถือว่ามีคาํ ผิดน้อยมาก แต่ตน้ ฉบับควรที่จะมีความ ยาวมากกว่านี้ เพราะถ้าตํา่ กว่า 100 หน้ากระดาษ A4 ก็ ไม่สามารถ จัดทําได้ 13


กว่าจะมาเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

สิ่งที่ควรปรับปร ุง พล็ อตเรื่องที่วางต้องกําหนดตัวละครให้แน่ชัด จะทําให้ตัว ละครของเรื่องไม่แกว่ง การวางฉากต้องมีความเกี่ยวเนือ่ งกัน ฉาก ต้องไม่โดด การบรรยายต้องมีความสัมพันธ์และมีที่มาที่ไป แต่ถา้ จะ เขีย นให้เ ป็ นแบบลึ ก ลับ ซ่ อ นเงื่อ น ผูเ้ ขีย นต้อ งทํา การบ้ านอี ก เยอะ เพราะว่าผูเ้ ขียนต้องคํานึงด้วยว่า จะบรรยายอย่างไรผูอ้ ่านถึงจะไม่งง โดยผูเ้ ขีย นจะต้อ งไม่เข้า ข้า งตัว เอง หรื อ ยึ ดถื อ ตัว เองอยู่ฝ่ ายเดีย ว เพราะผูอ้ ่ า นคื อ ผูท้ ี ่ซื้อ หนัง สือ ของผูเ้ ขีย นไป แต่ ถ า้ หนัง สื อ มี ค วาม สับสน ไม่สนุก เนื้อเรื่องเข้าใจยาก ก็จะทําให้หนังสือของผูเ้ ขียนนัน้ ถูก มองข้ามไป และในการส่ ง ต้น ฉบั บ ให้กั บ ทางสํา นั ก พิ ม พ์พิ จ ารณา ให้ ผูเ้ ขียนยืนยันชื่อตัวละครที่จะใช้แนบมาด้วย เพื่อลดการผิดพลาดใน การตรวจสอบต้นฉบับของผูเ้ ขียนเอง สิ่งที่แนะนํา หวังว่าพอที่จะเป็ นประโยชน์กับตัวผูเ้ ขียนบ้างไม่ มากก็นอ้ ย

14


ผลงานเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

ผลงานที่ผา่ นมา (นามปากกาต่างกัน)

เขียนโดย รุง้ ลายดาว สนพ.ซิมพลีบคุ๊ เลิฟ พรีววิ บางส่วน ‘แม่..อลิซตายแล้ว’ ‘อะไรนะ!..ตาย..ตายได้ยังไง?..เกิดอะไรขึ้น?’ ‘อลิซ..กระโดดลงมาจากตึกโรงแรมที่ เข้าพัก..จงใจฆ่าตัวตาย..เพราะ..ผม’ เธอจําได้วา่ ตนเองตกตะลึงตัวชาไปทีเดียว ยิ่งได้ทราบรายละเอียดทั้งหมดยิ่ งเศร้า ใจ ‘ผมผิดเอง ผมน่าจะสะกิดใจ น่าจะย้อนนึกไปถึงเรื่ องของแซนดี้บา้ ง’ ชายหนุ่มพูดไม่ออกอีก เป็ นความผิดพลาดที่ ต่างไปจากครั้งแซนดี้ หากสิ่ งที่ ไม่ต่ า งไปจากกั น คื อ หญิ ง สาวผู ้ฆ่าตั ว ตายทั้ ง สองทํา เพื่ อประชดเขา ด้วยกัน ทัง้ คู่!

15


ผลงานเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

เขียนโดย ลายรุง้ สนพ.บลูบตั เตอร์ฟลาย พรีววิ บางส่วน นีรนาราไม่เคยลืมเดชาธร หล่อนยั งมีความรู ส้ ึกดีต่อเขาจนถึงเดี๋ ยวนี้ เพียงแต่วา่ .. ความรู ้สึก ที่ หล่ อ นคิ ด ว่าหลงรั ก เดชาธรในครั้ ง แรกนั้ น เป็ นเพีย งแค่ รั กอย่ า ง ฉาบฉวย ไม่ใช่ความลึกซึ้งจากหัวใจเหมือนอย่างที่ หล่อนมีให้อัฟชา เพราะความเป็ นจริ ง ..หล่ อ นเพิ่ งรู ้ว่าตนเองหลงรั กนั ย น์ ตาสี ม รกตของเบดู อิ น จําแลง มานับตัง้ แต่ครั้งแรก ครั้งที่ เขานํากาแฟสู ตรเบดู อินมาส่งให้จามิล แต่ตาคมของชายหนุ่มกลั บจับจ้องอยู ่ แต่ที่ใบหน้างดงามของนีรนารา เหมือนจะอยากจะสารภาพว่า.. ถ้าทําได้ ผมจะขอเป็ นคนส่งกาแฟให้นีราด้วยมือของผมเอง...

16


ผลงานเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

เขียนโดย จิลลาวลี สนพ.อักษรศาสตร์ พรีววิ บางส่วน แรงกระชากของลมทําให้ก่ ิงไม้ใหญ่นอ้ ยต่างพากันสะบัดใบไหวเอนยวบยาบ ด้วย ลีลาราวกับภู ตเริงระบํา ฝนปรอยลงมาไม่ขาดสายและมีท่าว่าจะลงหนาเม็ดขึ้นทุก ขณะ สายฟ้าแลบแปลบปลาบตามมาด้วยเสียงลั่ นครื น..ผู ท้ ี่ ยื นหลบฝนอยู ่ ใต้ร่มไม้ ใหญ่รี บยกมือ ขึ้นตะครุ บหมวกปี กกว้างที่ ทําท่าจะหลุด ปลิ วไปจากศี รษะ ความ เปี ยกชื้นของชุดที่ สวมใส่ผนวกกับกระแสลมแรงที่ พัดพาละอองนํา้ ฝน..วู บเข้าปะทะ ตามใบหน้าและร่ างกายทําให้รู้ สึ กหนาวจนเกือ บสั่ น หากเจ้าตั ว ไม่ ย อมล้ม เลิ ก ความตั้งใจที่ จะติดตามสถานการณ์ตรงหน้าให้ถึงที่ สุด อันที่ จริงลุงสันต์บอกให้รอ อยู ่ในรถก่อน แต่ดว้ ยความอยากรู อ้ ยากเห็นทําให้ตอ้ งลงมาดู ให้เห็นกับตาตนเอง ดวงตาคมโตเพ่งมองผ่านลําแสงไฟฉายที่ สาดส่องเป็ นลําสู ก้ ับสายฝนโปรยปราย และความมืดของยามรั ตติกาล ใจจดจ่ออยู ่ แต่ภาพตรงหน้า ทั้งตื่ นเต้นทั้งวิตกใน ขณะเดียวกัน ชายวัยกลางคนสองคนกําลั งก้มๆ เงยๆ อยู ่ตรงหลุมลึ กที่ ถู กขุดขึ้นอย่ างหยาบๆ อันแสดงให้เห็นถึงความรีบร้อนของคนขุด “เร็วหน่อยลุง..ฝนชักตกหนักขึ้นทุกทีแล้ว” ส่งเสียงตะโกนเร่ งแข่งกับเสียงฟ้าที่ ลั่ นครื นๆ เพราะฝนที่ เทลงมาเกือบทุกวี่ วันใน ระยะนี้ทาํ ให้พ้ นื ดินชุ่มเปี ยกเป็ นโคลนลื่ น ดั งนั้ นกว่าลุงสั นต์ ใจเที่ ยง หั วหน้าคน สวนวัย ห้า สิบ ต้น และนายทั ด ดอกไม้ขาว ผู ้เ ป็ นลู ก ชายคนเดี ย วของศั ก ดิ์ สน คนขับรถประจําบ้าน จะช่วยกันยกร่ างที่ นอนเหยี ยดยาวอยู ่ ในหลุมลึ กขึ้นมาได้ ก็ เล่นเอาเปรอะเปื้ อนดินเลนกันไปทัง้ คู ่ 17


ผลงานเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

ร่างที่ ถู กหามขึ้นมาวางไว้บนพื้นใกล้ปากหลุมนัน้ ถู กห่อหุม้ ด้วยผ้าหนาเนื้อหยาบสี มอซอขะมุกขะมอมจนมองแทบไม่เห็นสีเดิม เชือกเส้นใหญ่มัดพันลําตั วไว้เป็ นสาม เปราะราวกับมัดตราสังศพ! “เอาไงต่อดีครับ” นายทัดคนสวนหนุ่ม ซึ่ งนั่งยองๆ พร้อมกับยกมือขึ้นปาดเม็ดฝนบนใบหน้า พลาง หันไปถามผูเ้ ป็ นนาย “เปิ ดเลย” เสียงสั่งเร่งเร้าอย่างใจร้อน คิ้วยาวเรียวขมวดมุ่น สีหน้ากึ่ งหวาดกึ่ งกังวล ถึงแม้ว่าจะคาดการณ์ ไว้แล้วก็ตาม แต่ พอตั ดเชือ กและดึงผ้าที่ ห่ อไว้อ อกจากกั น ภาพที่ เห็นตรงหน้านั้นก็ทาํ ให้คนทัง้ สามถึงกับเงียบงั นกันไปครู ่หนึ่ ง ร่ างที่ เห็นใต้ผืนผ้าเป็ นร่ างของบุรุษเพศ ถู กมัดมือมัดเท้า ปิ ดปากไว้ดว้ ยเทปกาว หน้าตาเป็ นอย่างไรไม่เห็นชัดเจนเพราะดู มอมแมมทัง้ คราบเลือดและดินผสมกัน “อย่างที่ คิด ถู กฆาตกรรมแน่ครับ เป็ นใครจากไหนไม่รู้ น่าจะถู กฆ่าที่ อื่ น แล้วเอามา ฝั งไว้ในที่ ของเรา” ลุงสันต์ใช้ไฟฉายส่องกราดไปตามลําตั ว ก่อนทําใจกล้าเอื้อมมือไปแตะเบาๆ ตรง ใบหน้าที่ เอียงพับอยู ่ “ตัวยังอุ่น คงเพิ่งตายไม่นาน” พูดแล้วก็คลําจุดชีพจรอีกครั้งให้แน่ใจ แต่แล้วต้องถึงกับสะดุง้ โหยง อุทานเสียงดัง ว่า “โอ๊ะโหย๋..! นาย..ยั งไม่ต ายนี่ ..ชีพจรยั งเต้นอยู ่เลย” “ยังไม่ตาย? แน่ใจเหรอลุง?” สีหน้าคนถามค่อยคลายความหวาดวิตกลงบ้าง รู ้โล่ งใจขึ้น แต่ ยังกล้าๆ กลั วๆ อยู ่ไม่นอ้ ย คงไม่ใช่เรื่ องดีแน่ถา้ มีคนมาตายในเขตบ้านของตั วเอง โดยเฉพาะถ้าคน ที่ ตายนัน้ ถู กฆาตกรรม! “แน่ใจครับ ยังมีชพี จรอยู ่แต่เบามาก” ลุงสันต์ผูม้ ีร่างกายบึกบึนกํายําแม้อายุจะเข้าเลขห้าต้นๆ แล้ว ยืนยั นหนักแน่น “แสดงว่าไอ้พวกเมื่ อกี้มันกะจะฝั งเขาทั้งเป็ น มิน่า ทําลั บๆ ล่ อๆ ชอบกล พอเห็ น ผมกับทัดโวยวายว่ามาขุดหลุมทําอะไร มันก็รีบเผ่นแน่บ” 18


ผลงานเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

“บอกตํารวจดีกว่าครับ..อ้อ น่าจะเอาไปโรงพยาบาลก่อน” ทัดออกความเห็นบ้าง “มันบุกรุกเข้ามาในที่ คนอื่ นไม่พอ ยั งเอาใครไม่รู้ตัวเป็ นๆ มาฝั ง อย่ างนี้ไม่ใช่เรื่ อง เล็กแล้ว” คนเป็ นนายชะโงกหน้าเข้าไปดู ร่างที่ นอนหมดสติราวกับคนตายนั้นใกล้ๆ ลั งเลไป เหมื อ นกั น แต่ พ ายุ ฝ นที่ เทกระหนํ่า มากขึ้ น ทุ ก ที ท ํา ให้ไ ม่ มี เ วลาคิ ด นานนั ก จึ ง ตัดสินใจสั่งการแข่งกับเสียงฝนว่า “พาไปที่ บ้านก่อนเถอะ แล้วค่อยว่ากันว่าจะเอายังไงต่อ” ในช่วงที่ คนทางท้ายไร่ กาํ ลั งช่วยกันเคลื่ อนย้ายร่ างที่ เกือบจะกลายเป็ น “ศพ” ไป ร่ างหนึ่ งที่ ยื น สงบนิ่ งเดีย วดายอยู ่ ต รงเชิง บั นไดซึ่ งทอดเวีย นขึ้ น สู ่ ชั้น บน ของ ภายใต้หลังคาบ้านในบริ เวณบ้านหลั งเดียวกันนั้น ได้เบือนหน้าเล็ กน้อยราวกับจะ เล็งเห็นถึงเหตุการณ์ อันฉุกละหุกที่ กําลั งดําเนินอยู ่ สีหน้านั้นสงบนิ่งเยื อกเย็ นเป็ น นิจ ทว่า..ดวงตาใสกระด้ างที่ เพ่ง มองไปยั ง ทิศทางสู ่ ร่ ม ไม้ ใหญ่ ค รึ้ ม บนเนิ นสุด อาณาเขตพื้นที่ ไร่ กลั บจุดประกายวาวเรือง รองอย่างสนใจและสมใจ!

19


ผลงานเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

เขียนโดย ลายรุง้ สนพ.ซิมพลีบคุ๊ พรีววิ บางตอน ...อาณาจักรหนึ่งภายใต้หบุ ผาอันเหนือจินตนาการ..ตรงจุดแยกจากความสว่าง.. ผันไปสูค่ วามมืดมิดและเหน็บหนาว..จากความเป็ นสูเ่ ส้นทางของความตาย ! เข้าไปจนเกือบจะสุดทางวกวนของถํ้าใหญ่ วัตถุหนึ่งได้ซ่อนตัวอย่างเร้นลับภายใต้ พื้นนํา้ ที่นิ่ง สนิท และเย็ นจัด ของแอ่งนํ ้ าลึก..แอ่ ง นํา้ ซึ่งเต็ ม ไปด้วยความพลังแห่ ง ความเชื่อ..พลังแห่งไสยศาสตร์..อาถรรพ์..และมนต์ดาํ ! ลึกลงไปในห้วงนํา้ ใส..ผ่านเส้นทางลับใต้โขดหิน..ปรากฏโลงแก้วประหลาดใบหนึง่ สถิตอยู่อย่างเดียว ดาย..ตรงด้านข้างของโลงลงจารึกคําอักขระไว้เต็มไปหมดทั้ง สองด้าน..ที่ฝาโลงแกะลายเป็ นรูปม้าสีดาํ ตัวใหญ่ ตัง้ ท่าเหยาะย่างก้าว.. ในช่วงวินาทีหนึ่ง..เสียงหวีดหวิวจากคลื่นความถี่สงู บางอย่าง..พลันดังแทรกผ่าน ความเงียบอันวังเวงขึน้ มากะทันหัน ราวกับเป็ นสัญญาณเรียกให้ร่างที่นอนสงบ นิง่ ภายในโลงแก้วนัน้ ได้รับรูว้ ่าถึงเวลาที่วิญญาณจะคืนสูร่ ่างของตน! ร่างในโลงแก้ว..พลันตืน่ ขึน้ จากภวังค์อนั พร่าเลือนจากการหลับใหลในทันใด..! ตอนที่ 1 มนต์สาป ภายใต้แสงสีเงินซี ดจากจันทร์ครึ่งดวง..ที่พยายามสาดแสงสูก้ ับความมืดมิด..ซึ่ ง ปกคลุมไปทัว่ อาณาบริเวณ ชายหนุม่ ผูก้ าํ ลังซุ่มเงียบกริบอยู่ในเงาของแนวไม้หนา ทึบ อันทอดตัวยาวขนานไปกับลําธารสายคดเคี้ยว ยกมือขึ้นลูบหน้าพลางสลัด ศีรษะแรงๆ เพือ่ ไล่ความตืน่ เต้นระคนหวาดหวัน่ ..ผสมปนเปไปกับความอยากรู้ อยากเห็นในเวลาเดียวกัน..ใจหนึ่งอยากจะคิดว่าเป็ นแค่ภาพหลอนจากจิตใต้สาํ นึก ของตัวเขาเอง..มากกว่าจะเป็ นเรื่องจริงอย่างที่เห็นอยู่เบื้องหน้าในขณะนี!้ 20


ผลงานเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

ชายหนุม่ เริ่มรูส้ ึกหนาวจนสะท้าน..แม้จะสวมเสื้อกันหนาว..เตรียมพร้อมรับมือกับ สภาพอากาศที่เย็ นจัดบนยอดเขาแต่ก็ยังอบอุ่นไม่พอ เขาพยายามตั้งสติ พลาง กวาดสายตามองสํารวจไปรอบๆ อีกครั้งหนึง่ แสงจันทร์อ่อนแทรกผ่านความมืด ของยามรัตติกาล..ทําให้พอเห็ นสภาพรอบตัวได้ แต่ไม่ชดั เจนแก่สายตาเท่าใดนัก.. เนือ่ งจากไอหมอกที่แผ่ลงปกคลุมไปทัว่ ขุนเขา.. ตรงทีเ่ ขาซ่อนตัวอยู่นนั้ เป็ นไม้ตน้ ใหญ่รกและทึบต่างจากอีกฝั ง่ ของลําธารซึ่งเป็ น ป่ าค่อนข้างโปร่ง..ถ้าเป็ นเวลากลางวันจะเห็ นว่านํา้ ในลําธารนัน้ ใสราวกับกระจก.. พื้น ใต้นํา้ เป็ นหิ น และกรวดสีข าวแต่กระแสนํา้ ไหลแรงเชี ย่ วกราก..หากในยาม กลางคืนเช่นนี้...ไม่ได้เห็ นอะไรมากไปกว่ าสายหมอกทีล่ อยตัวอ้อยอิง่ ปกคลุมอยู่ เหนือพื้นนํา้ อันเย็บเฉียบ เป็ นสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า จะได้บังเอิญเข้ามามีส่วนรูเ้ ห็ นการชุมนุม ประกอบพิธกี รรมอันเร้นลับของพวก “ดีร”์ เข้า ดีร.์ .ชนเผ่าประหลาดที่มีความเชื่อในเรื่องจิตวิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์..นับถือดิน นํ้า ลม ไฟ..เป็ นเทพเจ้า ว่ากันว่ าพิธีกรรมความเชือ่ บางอย่ างของชนกลุ่ม น้อ ยกลุ่ม นี.้ .มีการใช้มนต์ดํา ประกอบการทําพิธีกรรมเป็ นส่วนใหญ่..ฟั งดูคล้ายคลึงกับ ลัทธิวดู มู ากทีเดียว.. นักวิชาการบางกลุ่มถึงกับตัง้ ข้อสันนิษฐานว่า ”ลัทธิดีร”์ มีรากฐานมาจากวูดเู สีย ด้วยซํา้ เพราะถึงแม้ว่าไสยศาสตร์ของคนผิวดําจะมีจดุ กําเนิดอยู่ที่อฟั ริกาตะวันตก หากเป็ นไปได้อย่างมากว่ า เมือ่ ลัทธิวดู ไู ด้เดินทางมาพร้อมกับทาสชาวไฮติ แล้ว แพร่ขยายออกไปตามหมู่เกาะและทวีปอเมริกา แต่การเดินทางของลัทธิไม่ได้หยุด เพียงแค่นนั้ ..เพราะยังมีการกระจายแพร่ หลายต่อเนือ่ งไปอีกในหลายๆ ประเทศ ทัง้ แถบยุโรปอย่างฝรัง่ เศส อิตาลี จนข้ามทวีปมาถึงรัสเซีย จีนและไทยในที่สดุ .. น่าเสียดายว่าจนถึงป่ านนี้ ยังไม่มีนกั วิชาการผูใ้ ดสามารถสรุปได้แน่นอนว่า ดีร์มี ถิ่นฐานกําเนิดมาจากที่ไหนกันแน่ บ้างก็ ว่าอาจอพยพมาไกลกว่ าที่ราบสูงทิเบต หรือจีน เพราะเค้าโครงรูปร่างหน้าตาดูจะค่อนไปทางคนรัสเซียเสียมาก..และอาจ เร่ร่อนอพยพไปเรื่อยๆ จนถึงทางตอนเหนือของทิเบต และทางตะวันตกเฉียงเหนือ ของมณฑลยูนาน ประเทศจีน ก่อนจะเข้าสู่เขตประเทศไทย..แต่นนั ่ เป็ นเพียงแค่ขอ้ สันนิษฐานเท่านัน้ ข้อเท็ จจริงเป็ นอย่างไรยังไม่มีใครสามารถพิสจู น์ให้แน่ชดั ลงไป ได้ 21


นักวิ ชาการและนักสั ง เกตการณ์บางกลุ่ม ใช้ค วามพยายามอย่ างอุตสาหะที่จ ะ ติดตามร่องรอยของดีร์ เพราะต้องการเจาะลึกให้ถึงแก่นพฤติกรรมของเผ่าลี้ลับ แห่ง “ภูผาป่ าแก้ว” นี้ให้ได้นนั ่ เอง แต่ก็ยงั ไม่เคยมีใครทําได้สาํ เร็ จมาก่อน ไม่น่าเชื่อ ว่าสวรรค์จะเปิ ดทางให้กบั เขาถึงเพียงนี้ แล้วมีหรือที่เขาจะไม่คว้าโอกาสเอาไว้! เสียงกระแสนํา้ ไหลซัดซ่าผสมสรรพสําเนียงเสียงกลอง..แสงไฟที่วบู วาบลอดผ่าน แนวต้นไม้..ทําให้มอง เห็ นเหล่าชาวดีร์ทัง้ ชายและหญิงทีก่ าํ ลังล้อมวงเต้นรํากัน อย่างบ้าคลัง่ ..ผสมผสานไปด้วยเสียงท่องมนต์ระรัวสูงๆ ตํา่ ๆ เป็ นภาษาแปลก ดัง มาจากบุรษุ ร่างสูงใหญ่กาํ ยําคนหนึง่ ซึ่งยืนโดดเด่นอยู่ตรงกลางวง การแต่งกายของเคนผูน้ ี้ ดูแตกต่างไปจากคนอื่นที่สวมชุดประจําเผ่า มีลายปั ก ห้อยประดับด้วยเหรียญตรา กระดุมเงิน ลูกเดือย และลูกปั ดสีต่างๆ มองคล้าย กับชาวเขาเผ่าอื่นๆ เห็นในเมืองไทย แต่สาํ หรับบุรษุ ผูย้ ืนตระหง่านตรงกลางวงนัน้ กลับแต่งกายแปลกตาไม่เหมือนใคร..ลักษณะคล้ายชุดกะเหรี่ยงผสมอินเดียนแดง ไม่มเี ครื่องประดับตกแต่งใดๆ ยกเว้นลายปั กบนเนื้อผ้าอันน่าจะเป็ นสัญลักษณ์บ่ง บอก..หรือมีความหมายถึงอะไรสักอย่างทีเ่ ขาไม่แน่ใจนัก เพราะมองเห็นไม่ถนัด คนนีแ้ หละน่าจะเป็ นผูน้ าํ พิธีกรรม หรือที่ชาวดีร์ยกย่องว่าเป็ น “ลีฮานซ์” หรือหมอ ผีประจําเผ่านัน่ เอง บุรษุ หนุม่ ในเงามืดคิด.. ได้ยินมาว่า..ลีฮานซ์ไม่ได้เป็ นหมอผีของเผ่าเพียงอย่างเดียวเท่านัน้ ..แต่ยังเป็ นพ่อ มดพ่วงเข้าไปอีก เพราะนอกจากลีฮานซ์จะมีคาถามนต์ดาํ แล้ว ยังมีปากประกาศิต สาปแช่งคนเป็ นอาวุธประจําตัวอีกอย่างหนึง่ ด้วย! ชายหนุ่ม ผ่านสายตาจากผูน้ าํ พิธีหรื อหมอผีผนู้ ั้น ไปยังชายอี กคนซึ่งยื นอยู่ห่าง ออกไปเล็ ก น้อ ย..รอบตัว รายล้อ มด้ว ยหัว กะโหลกของลูก แพะ..ตรงกลางหั ว กะโหลกลงอักขระโบราณไว้เต็มพรื ดไปหมด..ชายหนุ่มหรี่ตาลงพยายามเพ่งมอง สองบุรษุ นัน้ อย่างเต็มที่ แต่เนือ่ งจากความสลัวและอยู่ในระยะห่างออกมาจึงไม่อาจ เห็นหน้า ตาได้ชดั เจนเท่าที่ใจต้องการ.. ถึ ง ตอนนี้ ชายหนุ่ม เริ ่ ม สั ม ผั ส ได้ ถึง เค้ าของความผิ ด ปกติ บ างอย่ า งขึน้ มาใน ฉับพลัน..! และแล้วสิ่งที่เขาสังหรณ์ใจอยู่ กําลังเริ่มอุบตั ขิ นึ้ ในวินาทีตอ่ มา..!

22


ผลงานเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

เขียนโดย ดีพไนท์ (ลายรุง้ ) สนพ.บลูบตั เตอร์ฟลาย พรี วิวบางตอน (เรื่ องนี้ตัดตอนมาให้อ่านกันได้เยอะหน่อยค่ะ เพราะ เป็ นผลงานตัง้ แต่ปี 51) ข้อ ความที่ ถู กส่งผ่ านเข้ามาทางอี เ มล์ นั้น ได้ส ร้างความกดดั นให้กับคนที่ นั่ ง อยู ่ ตรงหน้าจอ คอมพิวเตอร์ เป็ นอย่ างมาก เขากําลั งนั่ งทํางานตอนได้รับสัญญาณ จากจดหมายอิเลคทรอนิคส์ คิดว่าคงเกี่ ยวกับเรื่ องงานหรือไม่กเ็ ป็ นเพื่ อนคนใดคน หนึ่ งส่งมา แต่พอเปิ ดเข้าไปอ่ านชาร์ ซาร์ ถึงกับต้องอึ้ งไปเกือบชั่วอึดใจ รู ้สึกปวด ขมับตามขึ้นมาทันที เขาเพ่งอ่ านมั นซํา้ แล้วซํา้ อี กไม่รู้กี่รอบเพื่ อให้แน่ ใจว่าตนเอง ไม่ได้เข้าใจผิดไปเอง ใครกัน? ใครเป็ นคนส่งข้อความแบบนี้มา! เขาพยายามตรวจสอบหาข้อมู ลคนส่งแต่ ไม่ประสบความสําเร็ จ ลองส่งข้อความ ถามกลับไปแต่ถูกตีกลั บระบบแจ้งว่าการส่งล้มเหลว ไม่มีชอและที่ ื่ อยู ่นั้นปรากฏอยู ่ ในปลายทาง ประหลาดจริง ไม่มีแหล่งที่ มาที่ ไปใด ๆ บอกให้รู้ได้เลยว่ามาจากไหน เหมือนกับว่าอยู ่ ๆ ก็ผดุ ขึ้นมาลอย ๆ บนหน้าจออย่างนั้น ข้อความบนจอที่ อ่ านเผิน ๆ เหมือนไม่มีความหมายอะไรมากไปกว่าการโฆษณา เชิญชวนหรือโปรโมทสินค้าอะไรบางอย่ าง หากแท้จริ งแล้วมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ จะเข้าใจได้ดีถึงความหมายแท้จริ งของมัน ดั งนั้นสีหน้าสบาย ๆ ในตอนแรกของ คนอ่านจึงกลายเป็ นครุ่นคิดระคนไม่สบายใจปรากฏขึ้นมาแทน... “พลังแห่งจิตเร่งเร้า..จงค้นหาตัวตน..เขตสุริยะกําลังรอ!” 23


ข้อความเดียวกันกําลั งถู กส่งไปต่างสถานที่ และต่างผู ร้ ั บ แต่บุคคลแต่ละคนที่ ได้รับ จดหมายประหลาด กลั บสามารถเข้าใจถึงความหมายของประโยคนั้นได้ตรงกัน แต่ดว้ ยความรู ส้ กึ ที่ แตกต่างกันไป! ..บ่ายวันเดียวกัน.. ณ. ห้องแสดงภาพในงานนิทรรศการภาพถ่ายแห่งหนึ่ ง.. “บ้านหลั งนี้ มีประวัติสยดสยองมาก ที่ เห็ นในภาพคือห้องที่ ใช้ประกอบพิธีสังเวย เลื อด ซึ่ งเป็ นพิธีกรรมมนต์ ดาํ แบบโบราณของบางลั ทธิ สี แดงคื อเลื อดทุ กหยด ของเหยื่ อที่ ถู กนํามาบู ชายัญ” นํา้ เสียงเอื่ อย ๆ ไม่แสดงอารมณ์ ใด ๆ ทั้งสิ้น ดังมาจากชายหนุ่มร่ างสู งใหญ่อายุ ประมาณสามสิบที่ กําลั งยื นกอดอกเพ่งพินิจพิจารณาภาพถ่ายขนาดขยายใหญ่ ที่ ติดอยู ่บนบอร์ดของห้องแสดงภาพห้องหนึ่ ง ไม่มีคาํ เขียนบรรยายอะไรไว้เลยที่ ใต้ ภาพ แต่ชายหนุ่มก็ส ามารถสั มผั สได้ถึง ความหมายในความโหดเหี้ ย มที่ แฝงอยู ่ ภายในห้องสี่ เหลี่ ยมเล็ก ๆ นัน้ ได้ทันที ห้องทัง้ ห้องที่ เห็นภายในภาพว่างเปล่า ไม่มีตัวบุคคล ไม่มีเฟอร์นิเจอร์หรือสิ่งอื่ นใด ปรากฏอยู ่เลย มีแต่กาํ แพงสี่ ด้านที่ ถู กฉาบทาไว้ดว้ ยสีแดงฉานของโลหิต! “พอจะรู ห้ รือเปล่าครับว่าใครเป็ นคนถ่ายภาพนี้ไว้?” “นั กชั ตเตอร์ มื อ อาชีพ ผู ้ไม่ ป ระสงค์ จ ะออกนาม..และที่ คุณ พู ด มานั้ น ถู กต้อ งทุ ก อย่าง” ผูพ้ ูดตอบคําถามนั้นแล้วพูดต่อกันไปเลยว่า “เพราะห้องนี้เคยใช้เป็ นที่ ประกอบพิธีทางมนต์ ดาํ ในรู ปแบบหนึ่ งอย่ างว่าจริ ง ๆ พวกมันนําเลือดของเหยื่ อที่ ถู กบู ชายั ญแล้วมาทาบนผนั งห้องอย่ างที่ เห็น ไม่มีใคร รู ช้ ดั เจนว่าคนกลุ่มนี้มาจากไหนกันแน่ ประวัติของเจ้าของบ้านสยบเขตสุริยะลึ กลั บ คลุมครื อมาก แต่ ที่แน่ ๆ คื อต้องมีคนที่ เกลี ยดชังคนพวกนี้ อย่ างรุ นแรงทีเดียว เพราะพวกเขาถู กฆาตกรรมย่างสดตายหมู ่พร้อมกันสิบสามชีวติ !” “อือม์..คนพวกนี้ถือลัทธิป่าเถื่ อนโหดเหี้ยม ก็น่าอยู ่หรอกที่ ศัตรู จะโกรธแค้น” ชายหนุ่มพูดเป็ นเชิงปรารภ ก่อนจะเล่าว่า “ผมพอจะจําได้..นานมากแล้วนี่ ตอนนั้นผมยั งเด็กอยู ่ เลย เกือบยี่ สิบปี ก่อนเห็นจะ ได้ แม่เคยเล่ าให้ฟังถึ งเรื่ องที่ คนในบ้านเขตสุริยะถู กฆาตกรรมหมู ่แบบแปลก ๆ ตอนนั้นข่าวออกครึ กโครมสะเทือนขวัญมาก คนในบ้านตายกันหมดแล้วนั่นแหละ 24


ถึงได้รู้กันว่ามีห้องพิธีกรรมลั บอยู ่ ในบ้านด้วย แม่ว่าคนพวกนี้ เล่ นไสยศาสตร์ . . เวลาตายก็เลยไม่ธรรมดา ถู กไฟเสกทางไสยศาสตร์เล่นงานเอาเหมือนกัน ตายกัน หมด ไม่มีใครรอด” “ผิดแล้ว..มีคนรอดชีวติ ไปได้ แต่..” คนพูดทิ้งท้ายไว้แค่นัน้ แล้วเงียบไป ชายหนุ่มจึงทวนคําถามว่า “แต่?” “น่าเสียดายที่ เราไม่สามารถแน่ใจได้วา่ คนผูน้ ัน้ เป็ นใคร อยู ่บา้ นนัน้ ในฐานะอะไร” “อ้อ..หรือครับ..ฟั งจากที่ พู ด คุณรู ้ทุกอย่ างดีอยู ่ แล้วนี่ แล้วอะไรกันที่ ต้องการจาก ผม?” “เซ้นส์และพลังจิตเป็ นสิ่งที่ มีค่ามาก” ชายหนุ่มวัยสามสิบสาม..หน้าตาแกร่งกร้าวเคร่งขรึมรู ปร่างสู งใหญ่บึกบึนราวกับ นักรบไวกิ้ง..ตอบอย่างหนักแน่นทุกคําพูด “มีคนบอกว่าคุณเที่ ยวถามเรื่ องผมไปทั่ว เพื่ ออะไร?” คนพู ดหั นไปมองอี กฝ่ ายอย่ างเต็ มตา กระแสจากแววตากับรอยยิ้ มกระด้างเย็ น ของชายหนุ่มผูม้ นี ามว่ากล้าหาญ ทําให้ปางผาต้องระวังตัวมากขึ้น “จะว่าไป คุณทําให้ผมประหลาดใจมาก” ตาคมกร้าวนั้นจ้องชายหนุ่มเขม็ง คงไม่ตอ้ งคิดให้เสียเวลาอีกที่ เขารู ้สึกมาแต่แรก ว่าผูช้ ายคนนี้ไม่ชอบเขา จากสายตาที่ ฝ่ ายนัน้ มองมาเป็ นสิ่งยืนยั นได้เป็ นอย่างดี

---------------เมื่ อแลเห็นเด็กสาวอิ นดี้ตกตะลึ งงั นไปเหมือนกัน หั ว ใจหล่ อนเหมื อนจะสะดุ ดลง ความรู ส้ กึ หลายอย่างก่อตัวผสมปนเปจนยากที่ จะแยกแยะได้ในขณะนัน้ กลิ่ นแบบนี้ . .อิ นดี้ รู้ทีเ ดี ยวว่ากลิ่ นหอมรวยริ นแปลกๆ นี้ เป็ นกลิ่ นที่ สกัด มาจาก ดอกไม้ป่าหายากชนิดหนึ่ ง ที่ มีกลิ่นหอม แต่พิษนั้นรุนแรงถึงตายทีเดียว! จะมีสักกี่ คนกันที่ รู จ้ ักดอกไม้ชนิดนี้..? เด็กคนนี้เป็ นใคร?.. คําถามผุดขึ้นในใจอย่างร้อนรน 25


ทั้งการแต่งกาย..กําไลที่ รั ดรอบต้นแขน รวมถึงกลิ่ นนํา้ หอมปรุ งที่ หล่ อนใช้..น้อย คนนักที่ จะรู จ้ ักถึงที่ มาของมัน!

---------------ร่างที่ เคยสู งใหญ่และคุน้ แก่สายตา บัดนี้งองุ ้ม ใบหน้าบิดเบี้ยวเหยเก เจ็บปวด ไฟ ลุกท่วมตัว ยื่ นมือกะดํากะด่างด้วยรอยไหม้ของพิษไฟ มาข้างหน้า ปากขมุ บขมิบ แต่ไม่มีเสียงใด ๆ รอดออกมา เป็ นที่ น่าสมเพชอย่างที่ สุด! ดู มั นทํากับพ่อสิ อิ นทรศรคํารามเสี ยงสั่ นสะท้าน นํ้าตาเอ่ อ คลอเบ้า เพี ยงวู บ เดียวความสลดรั นทดนั้นก็ แปรเปลี่ ยนฉุนเฉียวโกรธเกรี้ ยว เขาตะโกนก้องอย่ าง บ้าคลั่ ง “ไอ้ซนี กู จะไม่ไว้ชวี ติ มึงแน่ จะแล่เนื้อเอาเลือดมึงออกมาไม่ให้เหลื อแม้แต่หยดเดียว แต่กูไม่ให้มึงตายง่ายนักหรอก กู จะทรมานมึงให้ตายช้าๆ!” ..ความเคลื่ อนไหวอะไรบางอย่ างจากมุ มห้อง กําลั งมุ่งมาทางด้านที่ กล้าหาญนั่ ง อยู ่ เสียงแสกสากแปลก ขณะเคลื่ อนไหวช้า ๆ .. เลื อ ดในกายของกล้าหาญเย็ น เฉียบราวกับนํา้ แข็ง เขากําลั งเผชิญกับบางสิ่งที่ มองไม่เห็นตั ว ไม่รู้วา้ มันคืออะไร แต่รูส้ ึกน่าสะพรึงกลั ว! แต่เมื่ อมันมาหยุ ดตรงหน้าเขา เขายิ่ งรู ้สึกตระหนกหวั่นเกรงยิ่ งนั ก แทบไม่เชื่ อตา ตนเอง เสียงคํารามกระหึ่ มในลําคอ สลั บกับเสียงร้องแหลมสู งแทรกผ่านความมืด อย่างน่ากลัว เหมือนจะฉุดให้สติให้ด่าํ ดิ่งลงสู ่ความมืดมิด..! วินาทีนั้น..จากความเชื่ องช้าเปลี่ ยนไปในทันทีทันใด งู ขนาดใหญ่ โตตั วหนึ่ งเลื้ อย ปราดพุ่งตรงเข้าที่ เป้าหมายอย่างรวดเร็ว กล้าหาญเบิกตากว้างอย่างตกใจสุดขีด “จีนีส ระวัง!” เขาตะโกนก้องร้องเตือนด้วยความตกใจ เมื่ อเห็นว่าเป้าหมายไม่ได้อยู ่ที่ตัวเขาแต่อยู ่ ที่ เด็กสาว

----------------

26


ผลงานเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

“สวัสดีสาวน้อย..ผมขอโทษ..กับเรื่ องที่ เกิดขึ้น ยอมรั บว่าตอนนั้น..มัน..โกรธ..โกรธ ไปหมดทุกอย่ าง ไม่รู้ตัวจริ ง ๆ ว่าทําอะไรลงไป อาจเป็ นจิตใต้สาํ นึกที่ ฝั งอยู ่ ในใจ หรืออะไรสักอย่าง เพราะเวลานั้นผมยั งจําตัวตนของเองไม่ได้ดว้ ยซํา้ ” ซีนกําลังพูดถึงเรื่ องเมื่ อคืน ไม่ว่าจะเป็ นไฟเสกหรื อหมาป่าตั วนั้น มาจากฤทธิ์ของ มนต์ดาํ ทัง้ สิ้น ถ้าชายน์ไม่มาขัดขวางไว้เสียก่อน เขาก็เกือบจะทําร้ายหล่อนแล้ว “และนี่ คือคําขอโทษจากซีน และชายน์” รอยยิ้ มจุดขึ้นในสีหน้าที่ ค่ อนข้างเพลี ยและเผือดสีของชายหนุ่ม ก่อนที่ จะโน้มกาย ลงจุมพิตเพียงบางเบาตรงหน้าผากของเด็กสาว “มะ..หมายความว่ายังไงคะ?” “คงรู แ้ ล้วสินะว่า.. คุณคือเจ้าสาวของ..สัญลักขณ์”

----------------

27


ผลงานเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

ผลงานใหม่ใกล้วางแผง ร่ายรักเร่ (หรือชือ่ ที่ตงั้ ไว้เดิมคือ “ร่ายมายา”) สนพ.สมาร์ทบคุ๊ วางแผงเร็วๆ นี้ (ภาพปกข้างล่าง เป็ นปกทําเองชัว่ คราวจ้า)

(สําหรับตัวอย่างเรื่องให้ทดลองอ่าน ได้ลงออนไลน์อยู่ในบางตอนที่เว็บห้องสมุด)

28


ผลงานเป็ นเล่ม

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

ทดลองอ่านบางตอน อาเชริ นค่อยๆ พลิ กกายขึ้นนอนหงายอย่ างระวังไม่ให้คนข้างกายรู ้สึกตั วตื่ นขึ้น คืนนี้เขาคงนอนไม่หลั บไปจนถึงเช้าละมัง ในเมื่ ออดีตมาลอยวนเวียนอยู ่ ตรงหน้า จนข่มตาไม่ลง ยิ่ งดึ กความหมองบางอย่ างยิ่ งทวีแผ่ซ่านเปี่ ยมล้นอยู ่ ใ นอก นึ ก อยากรู ้ว่าถ้าวีนัสริ นทร์ จาํ เขาได้ เธอจะพู ดอะไรเป็ นประโยคแรก ในเมื่ อประโยค สุดท้ายที่ เธอพูดกับเขาก่อนจากกันคือ.. ‘ต่อจากนี้ตอ้ งมีการเปลี่ ยนแปลง..คุณทําฉันเจ็บ..ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก..คุณ ควรอยู ่ให้ห่างจากฉันให้มากที่ สุด.เพราะฉันหมดศรั ทธาในตั วคุณสิ้นทุกอย่ างแล้ว และถ้าเป็ นไปได้ขอให้อะไรที่ คุณก่อไว้มันจงตามหลอกหลอนคุณไปจนชั่วชีวติ !’ ใจสะท้อนรอนๆ ไปหมดกับคําพู ดสุดท้ายนั่ น..จะเป็ นด้วยใจเขาเองหรื อเพราะคํา แช่ง ของหญิ ง สาวก็ต าม แต่ อ ดี ตได้ ตามหลอนเขาเป็ นระยะๆ จริ ง ๆ เสี ย ด้ว ย อย่างเช่นตอนนี้ ทั้งที่ พยายามเตือนตนเองซํา้ ๆ ราวกับท่องมนต์..จงลื มซะ..ลื มให้ หมด..อย่าไปยึดติดฝั งใจอะไรกับอดีตอีกเลย..อาเชริน ถ้า เปรี ย บสิ่ งที่ ชายหนุ่ ม ท่ อ งซํา้ ซากในใจเป็ นคาถาก็ เ ป็ นคาถาที่ เสื่ อมความ ศักดิ์สทิ ธิ์ เพราะปรากฏว่าครึ่ งคืนที่ เหลืออาเชรินนอนหลั บๆ ตื่ นๆ ตลอด ฝั นร้าย ถึงแต่สีหน้ากับคําพู ดกราดเกรี้ยวของดาราสาววีนัสรินทร์จนเกือบถึงรุ่งสาง

29


รวมเรื่องสั้นทํามือ

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

ปกตัวอย่าง

จริงๆ จุดประสงค์ในการทําหนังสือทํามือเล่มนีค้ ือ ต้องการรวมเรื่อง สัน้ ทัง้ หมดที่ผเู้ ขียนแต่งไว้ แล้วจับใส่เป็ นรูปเล่ม ซึ่งเป็ นการจัดทําแบบ หนังสือทํามือทําเองง่ายๆ (ไม่ได้ใช้ระบบโรงพิมพ์) เพี่อเก็บไว้เป็ นอนุสรณ์รางวัลชีวิตกับตนเอง ถ้าผูอ้ า่ นท่านใดสนใจ อยากได้เก็บไว้เป็ นทีร่ ะลึกสักเล่ม ก็สามารถสัง่ จองพิมพ์มาได้เป็ นกรณีพเิ ศษ ที่ romnalin_writer@hotmail.com ส่วนรายละเอียดหนังสือ ติดตามอ่านใน Mini-Ebook Vol. 2 เร็วๆ นีจ้ า้ 30


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

วันนี้พิณนานัง่ เหม่อมองเม็ดฝนพรํา พร้อมกับมีนาํ้ ตาเปื้ อน แก้มเป็ นเพื่อน พลางนึกไปถึงเหตุการณ์ตอนเย็นเมื่อวาน เจ็บปวดกับ ความรูส้ กึ ที่ทบั ถมกดดันอยู่ในจิตใจ มันนานเท่าไหร่แล้วกับความรูส้ ึก ทุกข์ระทมที่เหมือนจะไม่เคยจางหาย มีแต่จะทวีความขมขืน่ มากขึน้ ทุก วี่วนั ว่ากันว่า คนเป็ นภรรยาไม่มีอะไรเจ็ บปวดเท่ากับการถูกสามี ทอดทิ้ง แต่สาํ หรับพิณนา สิง่ ทีเ่ จ็ บปวดยิ่งกว่า คือการที่สามีไม่ยอม ทอดทิง้ ! ใช่..มันฟั งดูตลก แต่เป็ นความจริง ความจริงทีโ่ หดร้าย! ในเมือ่ เขาไม่ยอมไปจากหล่อน ไปจากลูก ไปจากครอบครัว แต่ ขณะ เดียวกันเขาไม่เคยมอบความสุขให้กบั ครอบครัวอย่างจริงจัง ทัง้ ในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ภายในบ้าน ไปจนกระทัง่ ถึงเรื่องใหญ่ทีเ่ กีย่ วกับ เงินรายรับรายจ่ายในแต่ละเดือน บ้านเรือนไม้ชั้นเดียวหล้งนี้ เป็ นบ้านที่พ่อกับแม่ของหล่อนซื้อ และยกให้เป็ นเรือนหอเมื่อสมัยแต่งงานใหม่ๆ ซึ่งนานสิบกว่าปี มาแล้ว ถึงตอนนีท้ รุดโทรมลงเพราะกาลเวลาทีผ่ า่ นไป โซฟาเก่าขาด เก้าอีข้ าเก มุง้ ลวดประตูหน้าต่าง มีรอยโหว่หลายแห่ง พิณนาต้องลงมือซ่อมแซม 31


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

เองอย่างง่ายๆ ด้วยการใช้สก๊อตเทปเหนียวปะปกปิ ดรอยขาดไว้ในแต่ ละจุด เพราะยังไม่มเี งินมากพอที่ จะเปลีย่ นใหม่ "นี่เธอ..ประตูหอ้ งนํา้ ปลวกกิน หาไม้อะไรมาเปลีย่ นทําใหม่ได้ หรือเปล่า" หลายต่อหลายครัง้ ทีห่ ล่อนพยายามรบเร้าให้สามีซ่อมแซมบ้าน แต่คาํ ตอบที่ได้คือ "เอาไว้ก่อน ว่างเดีย๋ วจะทําให้" แต่เขาไม่เคยมีเวลาว่าง..หรือถ้าจะพูดให้ถกู คือ เขาไม่สนใจ ไม่ใช่ ไม่มีเวลา ผ่านไปเป็ นเดือนทุกอย่างยังคงสภาพทรุดโทรมจะพังมิพัง แหล่อยู่อ ย่างนัน้ เพราะคนเป็ นพ่ อบ้า นไม่ยอมจับแตะอะไรสักอย่า ง แม้แต่จกั รยานทีเ่ ขาเคยใช้งานเป็ นประจํา พอยางแบนแทนที่จะนําไปปะ หรือสูบลม กลับปล่อยทิ้งไว้อย่างนัน้ เป็ นเดือน วันดีคืนดีจริงๆ หรอก ถึงได้อตุ ส่าห์สละเวลาหอบหิ้วจักรยานไปให้รา้ นซ่อม ทอนไม่เคยรักษาซ่อมแซมข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน อะไรทีพ่ งั ก็ ปล่อยให้พังไป ไม่ยอมซ่อมและไม่ซื้อหามาใหม่ดว้ ย ปล่อยให้อยู่กันไป อย่างนัน้ กลับจากทํางานทอนจะนัง่ กินเหล้ากินเบียร์กับเพือ่ นบ้าน พอ กลั บ เข้า บ้า นทานข้า วเสร็ จ ก็ น อน ไม่ เ คยทํา อะไรเป็ นชิ น้ เป็ นอั น ที ่ นอกเหนือไปจากนี้ ในเมือ่ ฐานะของครอบครัวค่อนข้างฝื ดเคือง แต่การทํามาหากิน ของสามี กลับเป็ นไปในลักษณะหาเช้ากินคํา่ ..ไม่สนใจกับความจําเป็ น ของเงินซึ่งเป็ นจักรกลสําคัญในการดําเนินชีวิต "จะเอายังไงวะ..หาได้เท่านีก้ ็เท่านี"้ "ค่านํา้ ค่าไฟมารออยู่แล้ว รูซ้ ะบ้างซิ" พิณนาว่าร้อนรน "เอาน่า เดีย๋ วพรุ่งนีจ้ ะมาโปะให้" 32


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

แทนที่

คําว่า "พรุ่งนี้ ถูกเลื่อนออกไปวันแล้ววันเล่า ในเมื่อมีคาํ อื่นมา

"วันนีง้ ดก่อน ขายขาดทุน..ตอนนี้ยงั ไม่มใี ห้" อารมณ์ของพิณนาพุ่งปรี๊ดทุกครั้งที่สามีพดู อย่างนัน้ เพราะ เขาลดเงินรายได้ทจ่ี ะนําไปใช้จา่ ยในครอบครัว โดยไม่สนใจว่ามีรายจ่าย อะไรรออยู่บา้ ง เขาให้เท่าไหร่ก็เท่านัน้ ส่วนจะพอจับจ่ายใช้สอยหรือไม่ เขาไม่สนใจ อีกทั้งไม่แยแสด้วยว่าหล่อนจะไปหาเงินส่วนที่ขาดมาจาก ไหน หล่อ นต้อ งหาทางแก้ ปั ญ หาเอาเอง เพื ่อ ให้ มีเ งิน เพี ย งพอกั บ ค่าใช้จ่าย เงินส่วนตัวที่พยายามเก็บหอมรอมริบเอาไว้ค่อยๆ ร่อยหรอ ลงไปเรื่อยๆ สุดท้ายก็หมดเกลี้ยง จากนัน้ ทั้งแหวนทั้งสร้อย สมบัติที่ พ่อแม่ให้มาก็หดหายไปทีละชิน้ สองชิน้ เพราะหล่อนจําเป็ นต้องขายเพื่อ เอาเงิน มาใช้ เป็ นอย่ า งนีม้ าหลายปี กระทั ง่ เหลือ แต่ ตัว ถึ ง ตอนนี.้ . นอกจากบ้านหลังนีแ้ ล้ว หล่อนไม่เหลือสมบัตอิ ะไรเป็ นชิน้ เป็ นอันอีก! ไม่มีคาํ ขอโทษ ไม่มีความเห็ นใจ หรือสํานึกว่าเขาทําร้ายหล่อน และลูกในทางอ้อมอย่างไรบ้าง สิ่งที่เขาทําคือ..ทําเป็ นไม่รไู้ ม่ช้ี พิณนา พยายามพู ดกรอกหูเ พื ่อ ต้อ งการให้ เขารั บรู้ว่า เขาทําให้ หล่อ นต้อ ง สูญเสียอะไรบ้าง แต่เขาช่างแกล้งทําเฉยได้อย่างไร้ยางอาย อย่างนีเ้ องที่เรียกว่า สวรรค์อยู่ในอก นรกอยู่ในใจ! "เธอก็รนู้ คี่ า้ ขายมันขึน้ ๆ ลงๆ เดีย๋ วได้ เดีย๋ วอด นีย่ งั ค้างค่าเช่า ร้านเขาอยูต่ ง้ั หลายร้อย ช่วงนีไ้ ม่มเี งินติดตัว" "อ้อ..เรอะ แล้วที่มานัน่ ซดเหล้ากับเพื่อนๆ น่ะมันอะไร นายหัก เงินที่จะไว้ใช้เป็ นค่าใช้จ่ายในครอบครัว เพื่อเอาไปกินเหล้า " "แค่ดมื่ เล็กๆ น้อยๆ" "เมาแอ๋เรียกว่าเล็กน้อยเรอะ เห็นมัย้ นีอ่ ะไร บิลค่านํา้ ค่าไฟ" 33


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

ทอนทํ า เป็ นเมิ น ..ไม่ ย อมมองบิ ล เก็ บ เงิ น ทั ง้ หมดที ่ห ล่ อ น กระแทกกระทัน้ ส่งให้ นัน่ แหละเขาล่ ะ ..แกล้ง ไม่ ย อมรั บ รู้ว่า ในบ้า นต้อ งมีค่ า ใช้จ่ า ย อะไรบ้าง ปิ ดหูปิดตาทัง้ หมดสิน้ ทอนจะจดจําแค่ว่า เขาหาเงินมาให้ ครอบครัวได้เท่านีแ้ ค่นนั้ "เธอก็รวู้ ่าฉันสุขภาพไม่ค่อยดี ถึงได้แต่รับจ้างเย็บผ้าอยู่ในบ้าน เงินที่ได้ไม่เป็ นกอบเป็ นกํา" "เออน่า อย่าทําพูดมาก เดีย๋ วพรุ่งนีจ้ ะหามาให้" พิณนานํา้ ตาไหลพราก คําว่า..พรุ่งนี้..เป็ นคําทีเ่ หมือนจะไม่มีวัน มาถึง "เรื่องไม่เป็ นเรื่อง ทําเป็ นเรื่องใหญ่ไปได้ แค่ไม่ให้เงินบ่นมากอยู่ ได้" "พูดออกมาได้ยงั ไงว่าเรื่องไม่เป็ นเรื่อง เงินทองปากท้องนี่แหละ เป็ นเรื่องใหญ่ เป็ นปั ญหาหนักที่สดุ สําหรับคนจนอย่างเรา ถ้าเลีย้ ง ไม่ได้ก็ไม่ตอ้ งต้องเลีย้ ง ออกไปให้พน้ ไม่ตอ้ งมาอยู่ดว้ ยกันอีก" "เออ ไม่ตอ้ งมาไล่ สักวันกูจะไปแน่" "ทําไมไม่ไปซะเดีย๋ วนีเ้ ลยล่ะ รีบๆ ไปเดีย๋ วนีเ้ ลย" หล่อนยกมือท่วมหัว ขอให้เขาไปจริงๆ เถอะ เห็ นพูดแบบนี้มา เป็ นร้อยครั้ งแต่ไม่ยอมไปเสียที พิณนาเบื่อเหลือเกิน หล่อนอยากใช้ ชีวิตสงบสุขเหมือนครอบครัวอื่น เบื่อที่ตอ้ งทนทรมานแบบนี้ สิบกว่าปี ที่หล่อนทนกลํา้ กลืนเพราะเห็นแก่ลกู มาตลอด ทอนเป็ นอยู่อย่างนีช้ วั ่ นาตาปี ไม่เคยเปลีย่ นแปลงนิสัย มีบาง ครั้งที่ทาํ ตัวเหมือนจะดีขนี้ แต่แค่ไม่กี่วนั ก็กลับมาเป็ นอย่างเดิมอีก 34


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

หลังจากนัน้ หล่อนกับทอนทะเลาะกันรุนแรงขึน้ ทอนซึ่งเมาพอ ควร พอถูกจี้ใจดําที่เอาเงินไปกินเหล้า เขาเริ่มอาละวาดทัง้ ที่ปกติเขา มักจะใจเย็นกว่า แต่เมือ่ วานทอนตวาดใส่หล่อน หล่อนตะโกนใส่เขา เขา ตบหน้าหล่อน ผลักและจะบีบคอหล่อน ลูกสาวอายุสบิ สองขวบเข้าช่วยเหลือเมือ่ เห็นพ่อจะเข้ามาทําร้าย แม่ หนูกิ่งร้องกรี๊ดๆ ตะโกนใส่ทอนว่า "พ่ออย่าทําแม่นะ พ่อนิสยั ไม่ด"ี แล้วหนูกิ่งก็กอดแม่ไว้ ต่า งยั ง คงเถี ย งกั น ไม่ ล ดละ ที ่ห ล่ อ นโกรธที ่ส ดุ คื อ เขาตวาด เหมือนบ้าคลัง่ ว่าหล่อนเค้นคอจะเอาแต่เงิน เขาพูดเหมือนกับว่าหล่อน เอาเงินไปใช้จา่ ยฟุ่ มเฟื อย ทัง้ ทีค่ วามจริงเงินทุกบาททุกสตางค์นาํ มาใช้ จ่ายในครอบครัวทัง้ สิน้ พอหล่อนย้อนกลับไปว่าบิลค่าใช้จ่ายมารอเรียกเก็ บอยู่หลายวันแล้ว ไหนจะค่ า เล่ า เรี ย นของลูก อี ก แต่ เ ขาไม่ ย อมรั บ ฟั ง ภาระในบ้า น เหมือนเดิม แต่กับแผดสีมากขึ้นหาว่าหล่อนไล่เขา เมือ่ หล่อนไม่ยอม หยุดเถียงเขากรากเข้ามาจะตบหล่อนอีก หนูกิ่งซึ่งอยู่ตรงนั้นด้วยกัน พยายามช่วยแม่ เขาผลักลูกและจะบีบคอลูกอีกคน แต่พ อรูส้ ึกตัวก็ ถอยออกไป ในตอนนัน้ หล่อนได้แต่ยกมือไหว้พระ ตะโกนเสียงสัน่ แหบพร่าว่า "ขอให้พระลงโทษแก ขอให้พระลงโทษ!" ทอนไม่มแี ก่นสํานึก ยังทําท่ายึกยักจะกรากเข้ามา แต่หลังจากนัน้ เหตุการณ์ทกุ อย่างสงบลงได้ในที่สดุ ทอนเข้าไป อาบนํา้ ในห้องนํา้ แล้วกลับออกมาด้วยอารมณ์ที่เย็ นขึ้นกว่าเดิม เขา นัง่ ทานข้าวทานเสร็ จก็ เข้านอนเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึน้ แต่พิณนา กลับนอนไม่หลับเกือบทั้งคืน ในใจรํา่ ร้องแต่ว่าเกลียดมัน..เกลียดมัน ทําไมมันไม่ไปให้พน้ จากชีวิตหล่อนกับลูกเสียทีหล่อนจะต้องทนอยู่ใน 35


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

นรกอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่กัน บ้านไม่เป็ นบ้านแต่เป็ นสมรภูมิระหว่าง พิณนากับทอน ถ้าต้องทนใช้ชีวิตแบบนีอ้ ยู่ทกุ วัน สูแ้ ยกทางจากกันไปเสียเลย ดีกว่า แต่หล่อนจะทําอย่างไรได้ ในเมือ่ เขาไม่ยอมไป ถ้าทําได้..หล่อน อยากเป็ นฝ่ ายพาลูก ไปเสียเอง แต่ห ล่อ นจะทิ ง้ บ้านนีไ้ ปได้อ ย่า งไร.. อย่างน้อยก็เป็ นสมบัตชิ นิ้ สุด ท้ายที่หล่อนมีเหลืออยู่ในขณะนี้ ทอนเคยบอกว่าที่เขาไม่ไปไหนเพราะรักครอบครัว..แต่หล่อนไม่ เข้าใจว่า เขารักครอบครัวแบบไหน! เป็ นภรรยาคนอื่นคงยายามเหนีย่ วรั้งสามีที่กาํ ลังจะตีจากตน อย่างสุดความสามารถ แต่สาํ หรับพิณนา..มีแต่จะรอวันให้สามีเดินจากไป! ชีวติ คน..ตลกร้ายเหลือเกินนัก..! พิณนาไม่รวู้ ่าจะมีอะไรเกิดขึน้ อีกบ้างในวันพรุ่งนี้ แต่คงไม่แตก ต่างไปจากทุกๆ วันทีผ่ า่ นมา.. ชีวิตคู่ของพิณนากับทอน คงต้องดําเนินอยู่บนเวทีชีวิตนี้ต่อไป แบบลุม่ ๆ ดอนๆ อย่างนีอ้ ีกนานละมัง.. จนกว่าหล่อนจะหาทางออกให้กับตนเองและลูกได้..และปิ ดฉาก ละครคนนีล้ งได้สกั ที

36


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

เป็ นเรื่องสั้นส่งประกวด โครงการค้นคว้าหาดาว ของ สนพ.มธุรดา (น่าจะเป็ นปี 2551 ถ้าจําไม่ผิด แต่ไม่ได้รับรางวัล จึงขออนุญาตนํามาฉายซํ้าตรงนี้อีกที หลังจากลงใน blog มาแล้ว)

ถึงแม้วา่ ชายหนุม่ จะไม่เคยขับรถข้ามจังหวัดในเวลากลางคืนมา ก่อนก็ ตาม แต่เส้นทางจากกาญจนบุรีม่งุ สู่กรุงเทพนั้น ไม่ถึงกับไกล จนเกินไปนักในความคิดของเขา ธวชินเดินทางมาถึงบ้านเพือ่ นตั้งแต่ เมื่อวานและค้างคืนที่นนั ่ เสียเลย เพราะวันอาทิตย์ซึ่งก็ คือวันนี้เป็ นวัน แต่ง งานของเพือ่ นร่ วมงานเขา สนธยาเป็ นเจ้า บ่า วธวชินเป็ นเพือ่ น เจ้าบ่าว พิธีทางศาสนาในช่วงเช้าและกลางวันได้ผ่านพ้นไปด้วยดี ตอน คํา่ มีงานเลีย้ งฉลองสมรสกันที่บา้ นของเจ้าสาว ชายหนุ่มอยู่ร่วมดื่ม อวยพรให้กบั คูบ่ า่ วสาว สนุกสนานกันอยูพ่ กั หนึง่ พอเห็นว่าสมควรแก่ เวลาเขาก็ขอตัวกลับ “เฮ้ย จะรีบไปไหน อยู่รอฤกษ์สง่ ตัวก่อนสิวะ” “ไอ้ที่ตอ้ งรอฤกษ์นะ่ นายโว้ย ไม่เกีย่ วกับฉัน” “เออ..จริงแฮะ..แต่อยู่ชนแก้วอีกแป๊บนึงไม่ได้รึไงวะ” 37


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

“ไม่ได้โว้ย นายก็ รพู้ รุ่งนี้มีประชุมแต่เช้า อีกสองวันเจอกันว่ ะ อย่ามัวฮันนีมนู เพลินจนลืมไปทํางานก็แล้วกัน” “ค้างอีกคืนเถอะชิน ขับรถกลางคืนมันอันตราย” พอรูว้ ่าชายหนุ่มจะกลับ ป้ารินแม่ของเจ้าบ่าวก็ มาช่วยพูดอีก แรง คงเป็ นห่วงเพราะเห็ นเขาดื่มไปไม่นอ้ ยเหมือนกัน แต่ธวชินยืนยัน หนักแน่นว่าจะ ต้องกลับแล้วอยู่ตอ่ ไม่ได้ พรุ่งนีเ้ ขาต้องไปทํางานแต่เช้า ต้องติดตามหัวหน้ากองไปประชุมด้วย กรุงเทพอยู่ใกล้แค่นี้ ขับรถไม่กี่ชวั ่ โมงก็ถึงน่า ธวชินคิด เขาขับ รถค่อน ข้างเร็ วแต่ก็ระวังด้วย เพราะถึงจะไม่เมาแต่ก็รตู้ ัวว่ามึนเอา เรื่องอยู่ ชายหนุ่มขับรถไปเรื่อยๆ ตามเส้นทาง พอเข้าเขตนครปฐมก็ เริ่มง่วง เขาสลัดศีรษะแรงๆ อยู่หลายครั้งเพื่อให้ตาสว่าง พยายามฝื น ตาไว้คิดว่าเห็ นท่าจะต้องแวะเข้าปั ม๊ หากาแฟร้อนๆ ดื่มแก้ง่วงสักแก้ว แต่ป็มนํา้ มันอยู่ตรงไหนไม่ร ู้ อาจจะอีกไกล.. เสียงแตรรถแหลมสูงที่กดถี่รัวกระชัน้ ดังมาจากรถกะบะซึ่งขับ ตามมาข้างหลังทําให้ชายหนุ่มสะดุง้ สุดตัว รูส้ ึกตัวในทันทีว่าเขาเผลอ หลับในไปชัว่ วูบจนได้ แย่..ไม่ไหว หยุดพักสักหน่อยดีกว่า เขาแทบจะลืมตาไม่ขึน้ อยู่ แล้ว ไม่รเู้ หมือนกันว่าทําไมตนเองถึงได้งว่ งเหมือนถูกวางยาแบบนี้ เขา พยายามเพ่ง มองไปข้างหน้าไกลเท่าทีส่ ายตาจะมองไปถึงได้ หากไม่มี วี่แววว่าจะมีปั๊มนํ้ามันอยู่ขา้ งหน้า เลย แต่ขืนขับต่อ ไปถ้าเกิดหลับใน ขึน้ มาอีกเขาอาจไม่โชคดีอย่างเมือ่ กี้ ธวชินเปลีย่ นความคิดที่จะขับต่อไป ให้ถึงปั ม๊ เบนหัวรถเข้าข้างทาง เคลื่อนรถไปช้าๆ หาที่เหมาะได้แล้วก็ จอดรถพั ก เขาไม่ กั ง วลเรื ่อ งอั น ตรายจากแก๊ ง มิ จ ฉาชี พ มากนั ก เนื่องจากอยู่ใกล้ถนนใหญ่ ไม่ถึงกับเปลี่ยวเสียทีเดียวเพราะมีรถวิ่ง ผ่านไปผ่านมาตลอด ด้านหน้าห่างออกไปไม่ไกลมีศาลาพักรอรถโดย 38


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

สารบนหลังคามีตวั อักษรสีขาวหม่นมอมแมม เขียนว่าอะไรไม่รเู้ พราะ ตัวอักษรลบเลือนไปเกือบหมด เห็นแต่สระ เ- กับ น ตรงกลางประโยค เท่านัน้ ในศาลาไม่มีคนอยู่เพราะดึกป่ านนีก้ ็ ไม่น่าจะมีใครมารอรถอยู่ หรอก มีแต่แมวขนสัน้ ตัวหนึง่ นัง่ หมอบอยู่ตวั เดียว ขนของมันเป็ นสีดาํ ปลอดแทบจะกลืนไปกับความมืดของยามราตรี มันหันมาทางเขา ธว ชินเห็ นแก้วตาของมันที่กระทบล้อกับแสงไฟหน้ารถสะท้อนเป็ นสีแดง กํา่ ประหลาด ธวชินกําลังหลับสนิทเมื่อมีเสียงเคาะกระจกหน้าต่างรถดังอยู่ ก๊อกๆ “พี่คบั ๆ แมวมีเก้าชีวิตจริงเหรอ?” เสียงถามแว่วอยู่ริมหู แต่ชายหนุ่มง่วงเกินกว่าจะตอบคําถาม นัน้ อย่าว่าแต่จะตอบเลยแม้แต่จะลืมตาก็ยงั ยากเย็นนัก ไม่รวู้ า่ ทําไมถึง ได้งว่ งมากมายขนาดนี้ “พี่ ๆ แมวมีเก้าชีวิตใช่หรือเปล่า?” เสียงเซ้าซี้ถามแว่วๆ มาอีก โธ่เว้ย คนจะหลับจะนอน ชายหนุ่ม พยายามเบิกตาที่หนักอึ้งขึน้ อย่างยากเย็น จากสายตาที่พร่ามัวงัวเงีย เขาเห็นเงาคนๆ หนึ่งเลือนรางยืนอยู่ขา้ งรถ น่าจะเป็ นเด็กเพราะศีรษะ อยูเ่ ลยขอบกระจกหน้าต่างรถมานิดเดียว แต่ยงั ไม่ทนั ทีจ่ ะทักถามอะไร เงานัน้ ก็วิ่งตือ๋ ไปก่อน เป็ นอาการกึ่งวิ่งกึ่งกระโดดแบบเด็ก ๆ ข้ามถนน ไปอีกฝาก เขาเลิกสนใจเพราะอยากจะนอนต่อเต็มที่ สมองว่างเปล่า ไม่ คิดแม้แต่จะสะกิดใจหรือหาเหตุ ผลใดๆ ด้วยซํา้ ชายหนุ่มเอนศีรษะลง พิงกับพนักเบาะ หลับตาลงยังไม่ทันถึงนาที เสียงเคาะกระจกรถก็ดัง ก๊อก ๆ อีก “แมวมีเก้าชีวติ ใช่มย้ั ” 39


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

ไอ้เด็กบ้า ถามเรื่องแมวเรื่องหมาอยู่ได้..น่ารําคาญ ดึกดื่นไม่ รูจ้ ักหลับ จักนอนหรือยังไงวะ ชายหนุ่มลืมตาขึ้นโมโหกรุ่นเต็มอยู่อก เขากระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัสสายตาที่พร่าเลือนให้ชดั เจนขึน้ เสียง เด็กยํา้ ถามมาอีกด้วยประโยคเดิม “ตื่นซะทีสิ มาเล่นแมวกันดีกว่า” คราวนี้ธวชินตื่นขึน้ เกือบจะเต็มตา เขาหันไปมองที่หน้าต่างรถ ข้างตัว อ้าปากเตรียมจะพูดอะไรบางอย่างออกมา..ทีจ่ ริ งก็ จะด่านัน่ แหละ แต่กลับไม่เห็นใครอย่างทีค่ ิด เด็กคนนัน้ หายไปไหนแล้ว เขามอง ผ่า นไปที ่ศ าลาริ ม ถนนข้า งหน้า เห็ น แมวดํา ตัว นั้น ยังคงนัง่ อยู่ที่ เ ดิม สงสัยเขาจะเมามากกว่าทีค่ ิดเสียแล้ว ธวชินถอนหายใจหนักๆ พลาง สลัดศีรษะไปมาให้ตาสว่าง ก่อนยกนาฬิกาขึน้ ดูเวลา.. ตีหนึ่ง..เขาคงหลับไปนานเหมือนกัน คิดว่าเดินทางต่อดีกว่าจะ ได้ถึ ง บ้า นเร็ ว ๆ ชายหนุ่ม สตาร์ท รถขับ มุ่ง หน้า ไปตามเส้น ทางเข้า กรุงเทพ แต่พอขับมาได้สกั ระยะก็รสู้ ึกง่วงมากขึน้ มาอีก อะไรนักหนา ว่ะ ง่วงได้งว่ งดี ตาชักจะหนักอึ้งมากขึ้นๆ ทุกที จนในที่สดุ ชายหนุ่มรูส้ ึกตัวว่าเห็ นจะ ฝื นขับต่อไปไม่ไ หวแน่ เอาวะ ง่ว งนัก ก็ น อนสิ เขาเห็ นมีป้ อมตํารวจ จราจรอยู่ห่างออก ไปไม่ไกลตรงสีแ่ ยกข้างหน้านีเ่ อง ดูแล้วก็ปลอดภัย ดี จอดรถนอนตรงนีเ้ ถอะ พอจอดรถได้สกั พัก ขณะที่ชายหนุ่มกําลังเคลิ้มใกล้จะหลับนั้นก็ได้ยิน เสียงเคาะกระจกเบาๆ เขาพยายาม ลืมตาขึน้ ตํารวจละมัง คงสงสัยว่า เขาเป็ นอะไรหรือเปล่าถึงมาจอดรถอยู่ตรงนี้ ชายหนุ่มนึกอยู่ในภวังค์ ครึ่งหลับครึ่งตืน่ “แมวมีเก้าชีวติ หรือเปล่าไม่ร ู้ แต่คนมีชวี ติ เดียวใช่มย้ั ?”

40


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

พอได้ ยิน ประโยคนั น้ ธวชิ น ก็ ต าสว่ า งโพลงลี ม ตาขึ น้ ได้ ใน ทันทีทนั ใด เขาเห็ นเด็กผูช้ ายตัวป้อมอุม้ แมวดํายืนอยู่ขา้ งรถ เด็กคนนี้ นุ่ง กางเกงขาสัน้ ใส่เ สือ้ ยื ด สีอ ะไรไม่แ น่ใ จ หน้า ตาเห็ น ไม่ ชัด ว่ า เป็ น อย่างไร แต่น่าจะเป็ นคนเดียวกับเด็กที่มาเคาะเรียกเขาตรงศาลาที่แวะ จอดรถในครัง้ แรก พอเห็ นเขาไม่ตอบได้แต่นงั ่ ตาค้างจ้องเฉยอยู่ดว้ ย ความตกใจ เด็กก็อมุ้ แมววิ่งข้ามถนนหายไปในความมืด ธวชินหายง่วงเป็ นปลิดทิ้ง ใจคอเต้นโครมครามไปหมด อะไร กัน วะ นี่เ ข าเมาหรื อ ฝั น ไปกัน แน่ ชายหนุ่ม ยกนาฬิ ก าขึน้ ดูเ วลาใน อาการค่อนข้างจะสัน่ ๆ อยู่ ตีหนึง่ ..เฮ้ย..ก่อนขับรถมาจอดที่นี่ก็ตีหนึ่ง ตอนนีก้ ็ตหี นึง่ จะว่านาฬิกาตายก็ไม่ใช่เพราะเข็มวินาทียังเดินติ๊กๆ อยู่ นี่ ธวชินใช้สายตามองกวาดไปทัว่ บริเวณอย่างรวดเร็ ว สิง่ ที่ปรากฏ ชัดแก่สายตาทําให้เขาถึงกับขนลุกชันไปหมดทัง้ ตัว! ไม่มสี แ่ี ยกข้างหน้า ไม่มปี ้ อมตํารวจจราจร แต่สระ เ – กับ น บน หลังคาศาลาเป็ นประจักษ์พยานชัดเจนว่าเขาไม่ได้ขบั รถไป ไหนเลย ยังคงจอดอยู่ที่เดิมนัน่ เอง! ร้ายทีส่ ดุ คือ แมวสีดาํ ตัวนัน้ ยังคงนัง่ หมอบอยู่เดิม ตาเบิ่งมอง ไปทางถนน เสียงร้องหง่าวเป็ นระยะๆ ของมันฟั งดูวังเวงน่ากลัวจน หัวใจเขาแทบจะหล่นไปอยู่ที่ตาตุม่ ไม่อยากจะเชื่อ..เขาเห็นกับตานีน่ าว่าเด็กชายอุม้ แมววิง่ ข้ามถนน ไป มาถึงตอนนีก้ ลไกสมองเริ่มทํางาน คําๆ หนึง่ ผุดลอยๆ ขึน้ ในความคิด ผีหลอก! โมโหตัวเองที่น่าจะนึกสะกิดใจเสียตัง้ แต่ครั้งแรกที่มีคนมาเคาะ เรียก มันไม่มเี หตุผลจนนิดเดียวทีเ่ ด็กตัวเล็กๆ อายุไม่นา่ จะเกินห้าขวบ 41


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

มาเทีย่ วเคาะกระจกรถถามคนแปลกหน้าด้วยคําถามประหลาด แล้ววิง่ ข้ามถนนหายไปในเวลาตีหนึง่ แบบนี้ ดูวปิ ริตผิดปกติเต็มที่ สมองอันสับสนและเชือ่ งช้ายังไม่ทนั สัง่ การใดๆ จู่ๆ เด็กคนเดิม ก็อมุ้ แมวมายืนถามอีกแล้วว่า “เลีย้ งแมวมัย้ เขาว่ากันว่าแมวมีเก้าชีวติ นะ” ถึงตอนนีธ้ วชินไม่ฟังอะไรแล้ว สตาร์ทรถได้ก็เข้าเกียร์เหยียบ คันเร่งเต็มที่ รถพุ่งปราดไปข้างหน้าด้วยความเร็ วสูง ชายหนุ่มพรํา่ ถามกับตนเองซํ้าแล้วซํ้าอีกมาตลอดทางว่า สิง่ ที่เขาเห็ นเป็ นแค่ภาพ หลอนเพราะความเมา หรือเป็ นภาพจากภวังค์ฝัน หรือว่า..เขาได้เผชิญหน้ากับ “ผี” เข้าจริงๆ! ถ้าเด็กและแมวตัวนัน้ เป็ นอะไรทีเ่ รียกกันว่า "วิญญาณ" จริงๆ แล้ว มันก็น่าคิดว่าได้เกิดอะไรขึน้ กับเด็กชายและแมวดําอย่างนั้นหรือ และทํา ไมเด็ ก คนนัน้ ถึ ง เฝ้ าแต่ว นเวี ย นถามซํา้ ซากว่ า แมวมีเ ก้า ชีวิ ต หรือไม่ คิดเท่าไหร่ก็ไม่อาจหาคําตอบที่มเี หตุผลให้กบั ตนเองได้ ไม่ว่าความจริงจะเป็ นเช่นไรก็ตาม แต่ชายหนุ่มก็ ขบั รถบึ่งรวด เดียวถึงบ้านโดยไม่คดิ จะแวะพักทีไ่ หนอีกเลย!

42


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

“พี่คบั ..แมวมีเก้าชีวิตจริง ๆ หรือ?” เสียงถามแว่วอยู่ริมหู แต่ริสาง่วงเกินกว่า จะตอบคําถามนัน้ อย่าว่าแต่จะตอบเลยแม้แต่จะลืมตาก็ ยังยากเย็นนัก วันนี้หล่อนเพลีย มากจริง ๆ ริสาเพิ่งย้ายจากอพาร์ทเมนท์ทเ่ี คยเช่าอยูม่ าอยู่ในห้องชุดที่เพิ่ง ซือ้ ไว้เป็ นวันแรก วันนีท้ ัง้ วันหล่อนวุ่นวายอยู่กับการขนย้ายข้าวของ จากห้องพักเดิม โดยมีเพือ่ นร่วมงานหลายคนมาช่วยกัน พอเพื่อนๆ กลับหล่อนจึงออกไปซื้ อข้าวของเครื่ องใช้จําเป็ นต่างๆ ที่ยังขาดอยู่ สํ าหรั บ บ้า นใหม่ กลับ มาถึ ง ก็ อ าบนํ้า ทานข้า วเติ ม พลัง เสร็ จ เรื ่อ ง กิจวัตรประจําวันแล้วก็จดั โน่นแต่งนี่อยูจ่ นดึกกว่าทุกอย่างจะเข้ารูปเข้า รอย ดังนัน้ พอล้มตัวลงนอนไม่กี่นาทีก็หลับสนิทไปจนถึงรุ่งเช้า รุ่งขึ้นริสาตืน่ แต่เช้าเพราะได้หลับเต็ มตามาตลอดคืน รูส้ ึกสด ชื่นที่ได้ตื่นขึน้ มาใน “บ้าน” ของตนเองหลังจากทีต่ อ้ งเช่าห้องอยู่ระยะ หนึ่ง เพราะที่ทาํ งานริสาอยู่แถวลาดพร้าว แต่บา้ นของหล่อนเองนัน้ .. 43


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

หรือทีจ่ ริงคือบ้านพ่อแม่นนั ่ แหละ อยู่ไกลถึงนนทบุรีโน่น ซึ่งไม่สะดวก ในการเดินทางมาทํางานเลย.. ริ ส าลุ กขึน้ จากที ่น อนพลางบิ ด ตัว ซ้า ยกว่ า เป็ นการบริ ห าร ร่ า งกาย ก่ อ นจะเดิน ไปเลือ่ นประตูก ระจกบานยาวเพื อ่ ออกไปสูด อากาศตรงระเบียง “อ้าว..มาจากไหนเนีย่ ” หล่อนอุทานด้วยความประหลาดใจ เพราะพอเปิ ดประตูสายตา ก็พลันแลเห็นแมวตัวหนึง่ นัง่ หมอบอยู่บนโต๊ะนัง่ เล่นที่ตงั้ ไว้ตรงมุมด้าน หนึง่ ของระเบียง แมวตัวนี้มีสีขาวปลอดตลอดลําตัว ตัวของมันใหญ่ มากตาเป็ นสีฟ้า แก้วตาสีแดงใส มันกําลังเบิง่ มองจ้องเป๋ งมาที่ริสา อย่างสนใจ หล่อ นเดิน เข้าไปลูบขนนุ่มของมัน ..มันก็ ทําเสียงครางครื ดคราดใน ลําคอ “มาจากไหนฮึเรา..เข้ามาได้ยงั ไง” มันไม่ตอบ..แต่เงยหน้าขึน้ ทําตาปริบๆ สักเดี๋ยวมันก็ ลกุ ขึ้นทํา หลังโก่งบิดขี้เกียจก่อนจะกระโดดขึ้นไปตรงขอบระเบียง แล้วกระโจน แผล็วอย่างน่าหวาดเสียวว่าจะตกตึกลงไป แต่มนั ก็สามารถข้ามไปถึง ระเบียงห้องทีอ่ ยูต่ ดิ กันทางด้านซ้ายได้อย่างปลอดภัย เด็กชายอายุราวเจ็ ดขวบคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนัน้ ตัง้ แต่เมื่อไหร่ริ สาไม่ทนั สังเกต แต่พอหล่อนหันไปเห็น เด็กน้อยก็ถามว่า “พี่คบั ๆ แมวมีเก้าชีวิตจริงเหรอ” “หวัดดีคบั แมวของหนูหรือคับ มันกระโดดข้ามไปข้ามมาอย่าง นีป้ ระจําเหรอจ๊ะ” เด็กชายไม่ตอบ แต่หัวเราะกิ๊กกัก๊ 44


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

“เหมียวขาวชอบพี่ละ่ ” “อ้อ ชือ่ เหมียวขาวเหรอ” เด็กชายไม่พดู อะไรอีก พอได้แมวก็อมุ้ เดินกลับเข้าห้องไป หลังจากนัน้ ริ สาก็ ลืมเรื่องแมวดํากับเด็กชายผมหยักศรกไป สนิท..วันนั้นทัง้ วันหล่อนง่วนอยู่กับการจับจ่ายซื้อของใช้มาแต่งห้อง หล่อนอยากจัดทุกอย่างให้เข้าที่เรียบร้อยก่อน พรุ่งนี้วันอาทิตย์จะได้ พักสบายๆ สักวัน คืนนัน้ หล่อนเข้านอนแต่หัวคํา่ เพราะตัง้ ใจว่าจะตื่นแต่เช้ามืดไปใส่ บาตรตรงหน้าปากซอยเนื่องจากพรุ่งนี้เป็ นวันพระ ริสาพลิกไปพลิก มาอยู่หลายครั้ง เมื่อคืนหล่อนหลับได้สนิทตลอดคืนคงเพราะความ เหนื่อย แต่คืนนี้ไม่รเู้ ป็ นอะไรพยายามข่มตาเท่าไหร่ก็ไม่สามารถหลับ ลงได้งา่ ยๆ แปลกที่ละมัง หล่อนคิด หาหนังสือมาอ่านจนกว่าจะง่วงดีกว่า คิดได้ดงั นัน้ จึงพลิกกลับ มาทํา ท่าจะลุกขึน้ แล้วต้องสะดุง้ เต็มที่ แมวขาวตัวนั้นนัง่ หมอบอยู่บนหลังตูเ้ สื้อผ้า ตาสีแดงจัดมอง ตรงมาที่หล่อนเขม็ง “เอ๊ะ..เหมียวขาว เข้ามาได้ยงั ไง?” หรือว่าหล่อนจะลืมปิ ดประตู ริสากราดสายตามองไปที่ประตู ระเบียงทันที บานประตูกระจกเลือ่ นปิ ดสนิทเรียบร้อยดี หล่อนขมวด คิว้ “เข้ามาได้ยงั ไง ใครเชิญยะ ลงมาเดีย๋ วนีน้ ะ” มันทําไม่รไู้ ม่ชไ้ี ม่ยอมลงมาง่ายๆ 45


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

หญิงสาวลุกขึน้ เดินไปเปิ ดประตูระเบียง พลางชะโงกมองข้ามไป ยั ง ห้อ งของเด็ ก ชาย เห็ น แต่ แ สงไฟรางๆ ที ่ล อดผ่ า นออกมาทาง ระเบียงเท่านัน้ ลังเลสองจิตสองใจอยู่ระหว่างไปเคาะประตูเรี ยกคืน แมวให้เจ้าของบ้านไป หรือปล่อยมันไว้อย่างนี้ก่อนดี แต่นี่ก็ดึกมากโข เด็ กชายคงหลับไปนานแล้ว ที่อยู่คงเป็ นพ่อแม่หรื อคนอื่นในบ้าน ใน ที่สดุ หล่อนก็ตดั สินใจเปิ ดประตูระเบียงทิ้งเอา ไว้อย่างนัน้ ถ้ามันเข้ามา ทางระเบียงมันก็คงกลับไปทางเดิมได้เองล่ะน่ะ ห้าทุ่มเศษ ริสามองนาฬิกาก่อนล้มตัวลงนอนอีกครั้ง เหมียว ขาวยังคงนัง่ อยู่ที่เดิม เกื อ บเที ่ย งคื น ขณะที ่ริ ส ากํ า ลั ง จะเคลิ ม้ เข้ าสู่ภ วั ง ค์ อ ยู่นั น้ นํา้ หนักของอะไรบางอย่างที่กดทับอยู่บนอกทําให้หล่อนต้องลืมตาขึน้ อย่างงัวเงียอีกครั้ง..เห็ นเหมียวขาวมานัง่ หมอบอยู่บนอกของหล่อน.. สะบัดหางไปมาอย่างสบายใจ อยากจะไล่ให้มนั ลงแต่ก็ง่วงเกินกว่าจะ ขยับตัว “พี่คบั ๆ แมวมีเก้าชีวิตใช่มยั้ ” เออหนอ..ถามอยู่ได้..น่ารําคาญ..ดึกดื่นไม่รจู้ กั หลับจักนอนหรือ ยังไง.นํา้ หนักของเหมียวขาวยังคงอยู่บนตัวหล่อน และดูเหมือน จะหนักมากขึน้ กว่าเดิม ริสาพยายามฝื นเบิกตาที่หนักอึ้งขึน้ ลงไปจากตัวฉันเสียที..เหมียวขาว.. จากสายตาทีเ่ ลือนรางเพราะความง่วงงุน..หล่อนเห็นภาพของ เหมียวขาวพร่ามัวไป หล่อนกระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัสสายตาให้ ชัดขึน้ คราวนีห้ ล่อนไม่เห็นเหมียวขาวแล้ว เห็นแต่เด็กชายผมหยักศรก ตาโต ผิวขาว แก้มสีชมพูเป็ นพวง นัง่ ทับอยูบ่ นตัวหล่อน ปากสีแดงเรื่อ ขยับถามเสียงแว่วๆ ฟั งดูแสนไกล “แมว..มีเก้าชีวติ นะ” 46


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

ภาพเด็กน้อยเลือนรางลง..กลายเป็ นภาพของชายหนุม่ คนหนึง่ .. เห็นไม่ชดั กว่าหน้าตาเป็ นอย่างไร แต่ที่แน่ๆ คือ เขากําลังคร่อมทับอยู่ บนตัวหล่อน เสียงห้าวสะท้อนมาว่า “ชีวิตที่เก้า..เป็ นของเรา” ริสาไม่ฟังอะไรแล้ว..หล่อนกรี๊ดขึ้นสุดเสียง..สะบัดตัวดิน้ อย่าง แรง.. พร้อมกับเสียงกรีดร้องของนาฬิกาปลุกที่หล่อนตัง้ ไว้ให้ปลุกตอนตีหา้ ครึ่ง ไม่มีผชู้ ายในภวังค์..ไม่มีเด็กชายคนนั้น..ไม่มีแมวที่ไหนในห้อง ตอนที่หล่อนผวาลุกขึน้ ! แต่เมือ่ หญิงสาวกลับถึงห้องหลังจากใส่บาตรเสร็จ หล่อนก็เห็น เหมียวขาวนอนหมอบอยู่บนหลังตูอ้ ีกแล้ว “เหมียวขาว..ลงมาเดีย๋ วนี”้ ริสาเริ่มอารมณ์เสียกับแมวตัวนี้..และดูราวกับมันจะรูว้ ่าหล่อน เริ่มจะหมดความอดทน..มันก็กระโดดลงมาอย่างว่าง่าย เคล้าเคลียอยู่ กับหล่อนอย่างประจบประแจงเต็มที่ แต่ริสาได้ตดั สินใจแล้ว ฉะนัน้ พอตกสาย..หล่อนอุม้ เหมียวขาวไปเคาะเรียกที่ประตูหอ้ ง ถัดไป..รออยู่ครู่หนึง่ ก็มคี นมาเปิ ด..เป็ นหญิงวัยกลางคนร่างเล็กบาง.. พอเจ้าของห้องเห็ นริสา..หล่อนมีสีหน้าตกใจ..วินาทีต่อมาก็ปิด ประตูใ ส่ ห น้า ริ ส าดัง โครม..ริ ส ายื น งงอยู่ต รงนัน้ โทสะพุ่ง ขึน้ ทั น ที เหมือนกัน..หล่อนเคาะประตูแรงๆ หลายครั้งติดต่อกันด้วยความโมโห ผูห้ ญิงคนเดิมเดินมาเปิ ดประตูอีกครั้ง พูดเสียงห้วนว่า “อย่ามายุง่ กับฉัน” พูดจบก็กระแทกประตูปิดอีกครัง้ ริสาอุม้ เหมียวขาวกลับมาทีห่ อ้ ง ทัง้ อารมณ์เสียทั้งสับสัน นี่มนั อะไรกัน หล่อนวางเหมียวขาวลงนัง่ มองมันเฉยอยูอ่ ย่างไม่รทู้ าํ อย่างไร 47


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

กับ มัน ดี เหมีย วขาวเงยหน้า ขึน้ ตาสีแ ดงของมัน ใสแจ๋ว มองหล่อ น เหมือนจะปลอบใจ “เมียว..ว.. เมียว..ว” เสียงที่มนั ร้องจะออกเสียงคล้าย..เหมียว..เหมียว..หรือ..หง่าว.. หง่าว.. ริสาไม่แน่ใจนัก แต่น่เี ป็ นครัง้ แรกที่หล่อนได้ยินเสียงของเหมียว ขาว..ท่าทางของมันเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง ริสาถอนหายใจ เบาๆ ไม่นา่ เกิดเรื่องอย่างนีต้ งั้ แต่วนั แรกที่มาอยู่เลย หล่อนพยายามไม่สนใจเหมียวขาวอีก มันจะนัง่ จะนอนอย่างไรก็ เรื่องของมัน จะทําอย่างไรได้ รูส้ ึกเหมือนถูกมัดมือชกชอบกล เด็กคน นัน้ ไปไหนก็ไม่ร ู้ จะเอาไปปล่อยก็สงสารด้วยนิสยั หล่อนเป็ นคนรักสัตว์ อยู่แล้ว ข้อสําคัญถ้าเจ้าของมาทวงคืน หล่อนจะทําอย่างไรล่ะ เมื่อทําอะไรไม่ได้ปล่อยไว้อย่างนี้ก่อนก็แล้วกัน หล่อนพยายาม ทําใจให้สบาย หลังจากเปิ ดดูรายการโทรทัศน์จนเบื่อก็ หยิบนิตยสาร มานัง่ อ่าน ใกล้เที่ยง...ริ สามีความรูส้ ึกแปลกๆ กึง่ จริ งกึง่ ฝั นประหลาด เหมือนกับจะวูบหลับในทั้งที่ยังลืมตาอยู่ หนังสือยังถือค้างอยู่ในมือ ด้วยซํา้ หล่อนเห็ นผูช้ ายคนหนึ่ง ผิวขาวจัด หน้าตาเป็ นอย่างไรหล่อน เห็ น ไม่ชัด รู้แต่ว่ า เขามีสีต าที ่แ ปลกมาก เหมือ นเป็ นสีแ ดงมากกว่ า นํ ้ าตาลอย่ า งคนทัว่ ไป เขากํา ลัง มองมาที ห่ ล่อ น แววตาสะท้อ นถึ ง ความรูส้ กึ ทัง้ อ้อนวอนทัง้ ขอลุแก่โทษอยู่ในที “ขออยู่ดว้ ยคนนะ” ริสาสะดุง้ กระพริบตา หล่อนเห็นเหมียวขาวนอนหมอบบนหลัง ตู้ มันกําลังมองมาที่หล่อน มันร้องหง่าว..หง่าว เสียงดังมาก ริสารูส้ กึ ขนลุกไปหมด แมวผี..! 48


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

คํานี้ผดุ ขึน้ มาในความคิดอย่างกะทันหัน ไม่ได้แล้ว..หล่อนต้อง ทําอะไรสักอย่าง ริสาตัดสินใจไปเคาะประตูเรียกห้องข้างๆ อีกครั้ง ประตูเปิ ด ออก..หญิ งวัย กลางคนเดิมยื น หน้า เผือดสี ตาแดงเหมือ นผ่านการ ร้องไห้มาหมาดๆ “ขอโทษที่รบกวนค่ะ..แต่ฉันต้องการพบเจ้าของแมวตัวนีใ้ ห้ได้ เด็กผูช้ าย..ลูกคุณหรือเปล่าคะ เขาเป็ นเจ้าของแมวนี”่ หล่อนมองผ่านเข้าไปในห้องทีค่ ่อนข้างสลัว เพราะเจ้าของห้อง ไม่ได้รดู ม่านหนารับแสงจากภายนอกเข้ามา หล่อนกวาดสายตาไป ทัว่ ๆ ห้องนัน้ โล่งมีของใช้จาํ เป็ นเพียงบางอย่างเท่านัน้ เหมือนกับผูอ้ ยู่ เพิง่ ย้ายเข้ามาหรือไม่ก็กาํ ลังจะย้ายออกไป “เข้ามาก่อนก็ได้ รกหน่อยนะ ฉันกําลังจะขายห้องนี”้ คราวนีห้ ญิงวัยกลางคนเชิญหล่อนแต่โดยดี “หง่าว...หง่าว” เสียงเหมีย วขาวร้อง แล้วเดินส่า ยอาดๆ ชูห างเข้าไปในห้อ ง อย่างคุน้ เคย หญิงวัยกลางคนกลืนนํา้ ลาย ท่าทางเหมือนกึ่งหวาดกึ่งปลงใจ อย่างไรชอบกล “ทีน่ ่ไี ม่มเี ด็ก” หล่อนว่า “หมายความว่ายังไง..คะ” “หมายถึงฉันอยู่คนเดียว..ที่จริ ง..ไม่ได้อยู่นานมากแล้วฉันปิ ด ห้องนีไ้ ว้มาปี กว่า ตัง้ แต่..” หางเสี ย งทิ ้ง ค้า งไว้แ ค่ นั น้ ก่ อ นเดิ น ไปรู ดม่ า นตรงประตูที ่ เชื่อมต่อห้องกับระเบียงให้ แสงสว่างผ่านเข้ามา 49


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

“อยากรู้ใช่ มัย้ ว่ า เกิ ด อะไรขึน้ ..ไม่ มีอ ะไรเลย เรื ่อ งมัน เกิ ด ขึ้น ง่ายๆ แล้วก็จบลงง่ายๆ..เชิญนัง่ ก่อนค่ะ..แล้วฉันจะเล่าให้ฟัง” ริสานัง่ ลงตามคําเชิญ..ขณะเจ้าของบ้านเริ่มเรื่องอย่างไม่ออ้ ม ค้อม “เมือ่ สองปี ก่อน เราสามพ่อแม่ลกู ยังอยู่ที่นีก่ ัน..น้องก้องเป็ น เด็กซน..อยากรูอ้ ยากเห็นไปทุกเรื่อง..เขามีแมวสุดรักอยู่ตวั หนึง่ พ่อเขา ซื้อให้เป็ นของ ขวัญวันเกิด เขาสงสัยตลอดเวลา สิ่งทีเขาสงสัยมาก ที่สดุ คือแมวมีเก้าชีวิตหรือเปล่า” ถึงตรงนีร้ ิ สาขนลุก ซู่ไปหมด..นึกถึง คําถามที่ เด็ ก คนนั้นถาม หล่อน..นีห่ ล่อนกําลังเจอกับอะไร... “ไม่มอี ะไรซับซ้อนเลยจริงๆ วันนัน้ ฉันพาสามีกบั น้องก้องแล้วก็ เหมียวขาว ไปเยี่ยมคุณยายที่ชานเมืองขากลับเกิดอุบัติเหตุ สามีฉัน เจ็บอยู่นาน จนทุกวันนีข้ าเขาก็ยงั ใช้งานไมได้ อยู่บา้ นพักฟื้ นคนป่ วยมา ตลอด” “น้อง..ก้องล่ะคะ?” “น้องก้องเจ็บมาก เสียชีวิตที่โรงพยาบาล ฉันไม่กล้าบอกให้เขา รูว้ า่ ..เหมียวขาวตายแล้ว เขาไม่รวู้ ่ามันตายยังบอกแม่ก่อนเสียชีวิตว่า แมวมีเก้าชีวติ จริงๆ แต่นอ้ งก้องมีชวี ิตเดียวใช่มยั้ ” “ถ้างัน้ แมวตัวนี.้ ..” “ฉันไม่รวู้ ่ามันมาจากไหนมาได้ยังไง แต่มันเหมือนเหมียวขาว มาก แม้ กระทัง่ สีตา..เสีย งร้อง..ทุกอย่างคือเหมียวขาวแท้ๆ มันอาจ กลับชาติมาหรือยังไงไม่ร ู้ มันมาอยู่ที่ระเบียงตอนฉันเข้ามา ไล่ก็ไม่ไป จะจับตัวมันก็ หนี ฉันเลยปล่อยมันไว้อย่างนัน้ เคยนึกว่าทุกอย่างเป็ น 50


เรื่องสัน้ อ่านเล่น

Suratiyaa@Mini-Ebook Vol.1

อดีตไปแล้ว แต่ไม่จริ งเลยทุกอย่างยังคงฝั งอยู่ที่นี่ ทัง้ น้องก้อง..ทั้ง เหมียวขาว เขาอยู่ดว้ ยกันที่น.ี่ . ” ฟั ง ดูช่ า งไม่มี เ หตุผ ลอะไรสัก อย่ า ง..ทั ง้ ความฝั น ..แมวขาว.. เด็กชายที่ชอื่ น้องก้อง ริสากลับมาทีหอ้ ง หล่อนนัง่ มองเหมียวขาวทีต่ ามหล่อนไปแทบ ทุกฝี ก้าว สมองเหมือนจะชาไปหมด หล่อนยังไม่รจู้ ะทําอย่างไรกับเหมียวขาว เลี้ยงไว้ก็กลัวจะต้อง ได้ยินคํา ถามทุกคํา่ คืน กลัวสายตาแดงจัดจ้า..จะปล่อยไปก็น่าสงสาร ริสาจะทํายังไงดี..ใจหนึง่ อยากเชือ่ คําพูดของผูเ้ ป็ นมารดาของน้องก้อง ในประโยคท้ายทีว่ า่ “น้อ งก้อ งไม่เ คยปรากฏตัว ให้ ใครเห็ น มาก่ อ น ลูกชายฉัน คง อยากให้คณ ุ เลีย้ งเหมียวขาวไว้ คงเป็ นห่วง..แล้วเลยไม่ยอมไปไหน..” ไม่วา่ แมวตัวนีจ้ ะเป็ นเหมียวขาวหรือไม่..เลีย้ งไว้เถอะ... ในเมือ่ ชีวิตนีเ้ ป็ นชีวิตที่เก้าของมันแล้วไม่ใช่หรือ..แมวจะมีชีวิต อยู่อีกสักกี่ปีกัน.. หล่อนคงไม่ตอ้ งทนอะไรมากนัก แค่แมว..กับ..เสียงเซ้าซี้ถามใน ยามคํา่ คืน พี่คบั ..แมวมีเก้าชีวติ จริงๆ หรือเปล่า หรืออาจ...ไม่ได้ยินคําถามนัน้ อีก...เพราะน้องก้องหมดห่วงแล้ว.. ก็เป็ นได้..!

(หมายเหตุ : เรื่องนีก้ ็เคยลงในออนไลน์มาแล้วจ้า)

51


ขอบคุณทุกท่านที่ตดิ ตามอ่านค่ะ พบกันใหม่ใน suratiyaa@mini-E-book Vol. 2 อ่าน นิยาย “นรีเบญจรงค์” เรื่องสัน้ ใหม่ๆ ใน Vol.2 เร็วๆ นี้ ที่อยู่เว็บไซต์ : http://www.suratiyaawriter.ob.tc/Index.PHP

52


53

Suratiyaa@mini-E-book  

book, novel