Issuu on Google+

actueel

1-11

cultuur

14-16

sport

17-19

service

20-23

> Debat over Amerikaanse ambassade

>Emancipatie was lang niet sexy Pagina 5

Pagina 9

> Malpensa: poëtisch en soms platvloers Pagina 15

vrijdag 7 maart 2008 > jaargang 2 > nummer 43 > € 1,00

Zomerkriebels

Een dreigende zwarte lucht, stortregens, hagelbuien en natte sneeuw… Maar in Scheveningen hebben ze al de zomer in hun hoofd. De eerste strandtenthouders zijn deze week begonnen met de opbouw van hun paviljoens. Langs de boulevard wordt druk gehesen, geschroefd en getimmerd, zoals hier ten behoeve van strandtent De Waterreus. Bij het Noorderstrand kunnen de exploitanten pas later aan de slag: de gemeente gaat hier eerst een betonpad plaatsen. Het strandseizoen duurt in beginsel tot 30 september, maar kan eventueel enkele weken worden verlengd. > Foto: Eveline van Egdom

‘Gare du Nord’ van Den Haag Met een betere verbinding tussen de Stationsweg en Laakhaven, meer studentenvoorzieningen en een hotel moet Hollands Spoor het ‘Gare du Nord’ van Den Haag worden. Wethouder Marnix Norder (Bouwen en Wonen) presenteerde deze week zijn visie op het gebied aan de buurtbewoners. Grote afwezige daarbij was de Geste Groep, eigenaar van veel vastgoed aan de Stationsweg. Projectontwikkelaar Gerard Stevers wist niks van de bijeenkomst af. door Miranda Fieret Een kleine veertig buurtbewoners en andere belanghebbenden waren wel op komen draven. Wethouder Marnix Norder (Bouwen en Wonen) presenteerde in de Haagse Hogeschool de gemeentelijke visie op de omgeving van station Hollands Spoor. Het gebied krijgt in deze plannen de functie van een ‘rode loper’ naar het Haagse centrum. Hollands Spoor vormt de schakel tussen de binnenstad en Laakhaven. Maar het was wel een voorpremière zon-

der een van de belangrijkste hoofdrolspelers. Want Gerard Stevers, onder meer verantwoordelijk voor de metamorfose van de Kettingstraat en de Haagse Bluf, wist van niets. Hij reageert verbijsterd. “Ik heb mijn architecten gebeld, of die van iets wisten, maar niemand heeft een uitnodiging gekregen. Misschien heeft Norder ons er liever niet bij”. De wethouder: “Dit is een conceptplan waarover we nu graag in gesprek gaan met de buurtbewoners. Met betrokken partijen als de Geste Groep moeten we nog verder praten. Maar het lijkt me sterk dat de Geste Groep niet was uitgenodigd”. De Geste Groep is al meer dan twee jaar actief in de Stationsbuurt. Sterker, het was Stevers die de toen net kersverse wethouder Norder confronteerde met de mogelijkheden van het gebied en een belangrijke stap deed door een van de twee belastingkantoren tegenover het station te kopen. Daarvoor heeft Geste reeds een plan ontwikkeld; het wachten is nog op de bouwvergunning. Het pand wordt een combinatie van wonen, werken en met voorzieningen als een sportschool en horeca. Stevers wil de studenten van de Haagse Hogeschool naar deze kant van de spoordijk lokken en daarmee een compleet andere sfeer van het thans ongure gebied teweeg brengen. Inmiddels heeft Stevers bijna één complete zijde van de Stationsweg in bezit. Daar wil hij louter horeca tot stand brengen. Zie ook pagina 3

Schuldeisers van ADO liggen dwars Zo makkelijk als voetbalclub ADO Den Haag uiteindelijk met de gemeente rond is gekomen om de club te redden, zo moeilijk gaat het met de 165 schuldeisers. Een deel daarvan piekert er niet over genoegen te nemen met dertig procent van de vordering en eist gewoon volledige betaling van de geleverde diensten c.q. goederen; desnoods uitgesmeerd over een periode van enkele jaren. De 25 schuldeisers die tevens sponsor c.q. lid van de businessclub zijn, hebben deze week een bijeenkomst belegd om de handen ineen te slaan en tot gezamenlijke afspraken te komen. Alle schuldeisers hebben vorige week namens ADO van Trip Advocaten een brief ontvangen, waarin ze wordt voorgesteld genoegen te nemen met dertig procent van hun vordering. Rekeningen tot 5500 euro worden overigens volledig betaald. Veel crediteuren realiseren zich

dat wanneer de voetbalclub surseance van betaling aanvraagt dan wel failliet gaat, men waarschijnlijk helemaal geen cent ziet. Maar anderen hebben het gevoel dat er blufpoker wordt gespeeld en dat de nieuwe investeerders de doorstart zo goedkoop mogelijk voor elkaar willen krijgen. Zij willen een hoger percentage dan dertig (of nog liever een claim behouden en wachten op betere tijden) en stellen een betalingsregeling uitgesmeerd over enkele jaren voor. Een probleem voor interim-directeur John Arzbach van ADO Den Haag is dat de groep schuldeisers niet alleen vrij groot, maar ook heel verschillend van samenstelling is. Arzbach moet met iedereen overeenstemming zien te bereiken, maar de belangen van de crediteuren lopen sterk uiteen. Zo zijn er schuldeisers die slechts eenmalig apparatuur hebben geleverd, terwijl anderen langlopende contracten voor continue levering van

diensten (schoonmaak, beveiliging, catering etc.) hebben. Voorts zijn er crediteuren die in hun leveringsvoorwaarden het voorbehoud hebben gemaakt dat alle goederen hun eigendom blijven zolang de rekening niet is voldaan. Die schuldeisers hebben in principe de mogelijkheid hun eigendommen weer uit het stadion te ‘slopen’. Een bijzondere positie nemen de schuldeisers in die tevens sponsor van ADO zijn. Die groep van 25 heeft in feite een ‘groen-geel-hart’ en heeft de grootste bereidheid om bij te dragen aan de redding van de club. Maar ook clubliefde kent zijn grenzen en het is voor Arzbach moeilijk praten met iemand die een vordering op ADO heeft als diezelfde persoon straks zelf weer geld moet gaan storten voor veldreclame of de huur van een skybox. Vanuit die kringen worden nu suggesties gedaan om de schulden over en weer straks met elkaar te vereffenen.

Chinezen kiezen Residentie als congresstad Het Chinese ministerie van Economische Zaken heeft zijn oog laten vallen op Den Haag als locatie voor een groot, jaarlijks congres dat 2000 congresgangers en veel Chinese ondernemers trekt. De Haagse wethouder Economie Henk Kool heeft hierover in Peking eerste, verkennende besprekingen gevoerd. Het zou voor het eerst zijn dat een Chinese overheidsinstantie buiten de eigen landsgrenzen congresseert. Het gaat om het jaarlijkse tweedaagse congres van de Chinese handelsorganisa-

tie CCPIT (China Council for the Promotion of Industry and Trade). De organisatie is vergelijkbaar met de Nederlandse Economische Voorlichtingsdienst van het ministerie van Economische Zaken en heeft wereldwijd meer dan vijftig vestigingen. De CCPIT wil haar jaarlijkse vergadering niet eenmalig, maar elk jaar in Den Haag organiseren. De komende weken werken het CCPIT en het regionale investeringsagentschap WFIA de organisatorische details uit. ,,De bedoeling is in oktober van dit jaar

de eerste conferentie in Den Haag te laten plaatsvinden”, zegt wethouder Kool. ,,Als dat gebeurt, is dat een enorme opsteker. Niet alleen in directe zin, voor de Haagse restaurants en hotels, maar ook voor de handelscontacten die Den Haag in toenemende mate met China onderhoudt. De CCPIT nodigt namelijk ook veel Chinese en Europese bedrijven uit om parallel aan de jaarvergadering themabesprekingen te houden en contacten te leggen. Dit zet Den Haag wereldwijd heel goed op de kaart”.


Feuilleton

2

Vrijdag 7 maart 2008

AFLEVERING 43

Wat vooraf ging. Lex hoorde van hoofdcommissaris Gualthérie van Weezel dat de BVD erbij is betrokken. Tot haar verbijstering hoort Inge dat ook, ’s nachts laat in haar pandje aan de Nieuwe Haven.

“Op straffe van onthoofding” had Jan Hak gezegd”. Op straffe van onthoofding, Van der Broek, Bek Dicht !” Bij ieder ander zou ik meewarig hebben geglimlacht, we leven per slot in 1959, maar niet bij J.H.A.K. Gualthérie van Weezel, oud-chef van de commandotroepen en hoofdcommisssaris van ‘s- Gravenhage. Tot mijn teleurstelling had Nadra onze afspraak afgebeld maar het weer goed gemaakt door er vanmiddag te zijn. Toos was er die ochtend godzijdank niet, wat me een hoop leugens bespaarde. Ik was al vroeg klaar, alleen een paar portretfoto’s voor de kunstredactie van Albert van Dalsum bij de schouwburg omdat hij komende maand vijftig jaar acteur zou zijn. Daarna had ik vrijaf genomen. Per slot had ik wel wat achter de rug. Met een rammelende maag reed ik over de Scheveningseweg naar de boulevard om een hapje te eten. En om de zeewind de maalstroom aan gedachten weg te laten blazen die het onderhoud met Jan Hak had veroorzaakt. In elk geval leek ik niet door een Borgward of Taunus gevolgd te worden, dat was al wat. Onderweg passeerde ik de twee villa’s van Bosch & Duin en kon niet nalaten even te grimlachen. Daar was per slot alles begonnen, een half jaar geleden toen Robbie me gevraagd had daar voor hem ‘een lekker wijf’ te fotograferen. Het rusthuis lag er idyllisch bij in het herfstzonnetje, enkele oudjes in glimmende rolstoelen met plaids op het grind van de parkeerplaats. Ik zette de Heinkel tegen een paal bij het Luxe Bad en slenterde langs het terras van het Kurhaus waar Sandor Vidak die avond in de bar zou spelen. Niet mijn muziek, die zigeunertingentangels, maar het trof me wel, juist om wat Gualthérie me gisteren in vertrouwen had verteld. Tussen de havenhoofden voeren een paar loggers de zee op; langs de vloedlijn liepen een paar garnalenvissers, in de beschutting van de boulevard zat een echtpaar in het zand boterhammetjes uit een Tupperwarebakje te eten en tot mijn verbazing liepen zelfs de ezeltjes met kleine kinderen nog over het harde strand. Ik vond al die verhalen over atoomstraling die ons klimaat zou veranderen altijd onzin maar als je dit zag, vroeg je je inderdaad af waarom er de laatste jaren zo weinig Elfstedentochten waren verreden.

Ik streek neer op het rustige terras van Houtmeijers, bestelde een koffie en een uitsmijter rosbief, stak een sigaret aan en tuurde richting Engeland. De BVD, ik kon het nog steeds niet geloven. Ik wist niet veel van die schimmige dienst maar wel dat die na de bevrijding was opgericht om voortvluchtige NSB-ers op te pakken en nu op Russische spionnen joeg. Ik was geen van beiden. Remmelt moest een BVD-er zijn net zo hard als de man met de borstelige wenkbrauwen in de Taunus. Jan Hak had ontkend dat ze rechercheurs waren, dus dat kon niet anders. De BVD, had hij gezegd, was buitengewoon geïnteresseerd in Inge Hogenhuis. Ze verdachten haar van chantage en spionage. Dat zou de reden zijn dat ze verschillende namen gebruikte, Suze, Inge, Zwarte Molly. En adressen, dat pand bijvoorbeeld aan de Maystraat. Inge zou tien jaar geleden, in ’49, als het hoertje Zwarte Molly kennis hebben gekregen aan een Russische zigeuner Igor die gevlucht was voor Stalins’ schrikbewind. Igor was eerste violist van het zigeunerorkestje dat in café-restaurant Den Hout optrad. Een dekmantel, zei Jan Hak, want Igor was in werkelijkheid een agent van de KGB. Inge werkte voor hem. Ook zij had zo’n dekmantel. Die kon ik wel raden, voordrachtskunstenares in rusthuizen als Bosch & Duin. “Maar”, grijnsde Jan Hak, “ook ergens anders, beste jongen. In bed. Diplomaten, industriëlen, generaals, en altijd in een kamer van De Witte Brug, mooi uitgelicht. Dat zal jij begrijpen, jij fotografeert per slot ook”. Verbijsterd had ik hem toen opgebiecht dat ik hem bij toeval met minister Luns had horen praten. “Ben je belazerd! De heer Luns is een goed katholiek, die pist niet buiten de boot! Luns is minister van Buitenlandse Zaken. Buitenland, Van der Broek! Dit is te groot voor Toxopeus van Binnenlandse Zaken en de BVD. De Amerikanen zelf hebben er bij Luns op aangedrongen actie te ondernemen, je weet wat die verdomde ‘rooien’ willen. Niet de halve wereld, maar de hele!” “Waarom arresteren jullie haar dan niet ?” Daar bleken drie redenen voor. De eerste was dat ze haar nog een tijdje in de gaten wilden houden om erachter te komen wie er nog meer bij waren betrokken. Ze had diverse ontmoetingsplaatsen

De moord op Blonde Dolly Tomas Ross

zoals de Poffertjeskraam op het Malieveld, café Westend op de Laan van Meerdervoort, café Het Spinnewiel aan het Rijswijkseplein en tot mijn verrassing ook de Kabouterbar op de Plaats. Altijd in het weekeinde. Ze maakte ook veel tripjes naar het buitenland, naar de Bondsrepubliek, Frankrijk en Londen, vaak onder het mom van een reisje met een nieuwe geliefde. Dat laatste kon ik bevestigen, ik had haar vliegtuigstoel naar Londen nagevraagd. Ze opereerde dan altijd onder de naam van haar ex-echtgenoot, Botto van der Bergh, violist bij het Residentie-orkest. Volgens Jan Hak wist hij van niks. “Een artist, van der Broek”. Hij zei het met een gezicht alsof er arsenicum in z’n koffie zat. De serveerster bracht de koffie en de uitsmijter. Kleutertjes draaiden joelend rond in de carrousel op de boulevard, de vlaggen op het Kurhaus wapperden in de wind, de loggers waren nog maar stipjes onder de immense Hollandse wolkenlucht. Spionage. KGB. Amerikanen! Ik had wel eens zo’n boekje van die James Bond gelezen. Dat was al buitengewoon onwaarschijnlijk, maar hier? De tweede reden was een hele simpele. Ze dúrfden haar niet te arresteren! Ze waren als de dood dat ze ergens belastend materiaal achterhield. Zeg maar als een verzekeringspolis. Jan Hak vertelde dat ze contact had met een zekere Mausser, een

Stadsmens

door Joke Korving

Henk de Groot mikt op de succesvolle man

ver en een styliste. Onze neuzen moeten één kant op staan”.

Teamleider

Henk de Groot neemt snel en doelgericht beslissingen. De keuze voor zijn studie bijvoorbeeld maakte hij binnen de kortste keren. Begin 2000 las De Groot (26) de folder over de HBO-opleiding Management, Economie en Recht en meldde zich meteen telefonisch aan bij de Haagse Hogeschool. Dat hij ondernemer zou worden met een eigen zaak, stond destijds al voor hem vast. In welke branche werd hem twee jaar geleden duidelijk toen hij overhemden wilde kopen voor een stageplek bij KPN. Een vriend wees hem op The Art of Camouflage in Utrecht. “Ik kwam die mooie winkel binnen en wist binnen tien seconden: dit is wat ik wil”. In september 2006 opende De Groot (26), op franchisebasis, eenzelfde zaak in Breda. Hij nam onmiddellijk weer een besluit: er zou een tweede winkel volgen. Dat gebeurde onlangs toen hij The Art of Camouflage in de Prinsestraat begon. “Het is me in anderhalf jaar tijd gelukt”, zegt hij. “In september vorig jaar heb ik het contract voor dit pand getekend”. Hij had zich van te voren uitvoerig georiënteerd. “Ik heb in de Passage gekeken, de Hoogstraat en het Noordeinde, maar daar is moeilijk tussen te komen en de huurprijzen zijn gigantisch. Hier in de Prinsestraat is de sfeer gemoedelijk. Bovendien is het een trendy buurt; hier komt mijn doelgroep”. En die is? “De succesvolle man die zich onderscheidend wil kleden, die net even iets anders wil zijn dan iedereen”. Henk zelf is daar een voorbeeld van. Het boord van zijn overhemd, lichtblauw en klein geruit, heeft aan de binnenkant een bloemmotief. “Maar”, zegt hij, “als je een officiële afspraak hebt, doe je een das om”.

Pasvorm

De overhemden die hij verkoopt zijn ‘aangepast aan de pasvorm van de Nederlandse man’. “Ze zijn iets getailleerd. Dat kleedt veel meer af”. En: “Het is gemakkelijk winkelen voor mannen. Elk overhemd heeft dezelfde pasvorm; wij hebben één snit. De stoffen, die we uit Italië en Engeland importeren, zijn puur katoen”. De prijzen van de overhemden komen op 80 tot 90 euro. De trends van dit seizoen liggen in de vakken geëtaleerd. Veel ruitjes en streepjes, zo te zien. De

dure notaris op het Nassauplein, een vent die er vier limousines op nahield en zelf ook veel in het buitenland was. “Stel je voor dat dat juffie daar in een kluisje een stapeltje schuine foto’s heeft liggen. Ik denk niet dat jullie bij Het Vaderland die zouden publiceren maar je kan ze wel thuis bij vrouw en kinderen laten bezorgen”. Seks. Een jaar geleden toen Anneke me verliet, had ik er wel eens over gedacht monnik te worden. Dat zouden sommige anderen ook eens moeten doen! De laatste reden hield verband met de tweede. Hoewel ze een stuk of wat adressen kenden, waren die niet meer dan rendez-vous-lokaties. Maar wáár Inge door de week woonde, was een raadsel. Natuurlijk hadden ze haar al die weekeinden gevolgd. Dan ging ze naar een van die adressen, de Maystraat, de Linnaeusstraat maar wie daar ’s morgens ook naar buiten kwam, zij niet. Waar was ze dan door de week? Toen had ik eindelijk het verhaal van Auer verteld. Over professor Oud die een hoertje Dolly aan de Nieuwe Haven bezocht. Oud, per slot één van onze belangrijkste politici. Maar Jan Hak had zijn hoofd geschud. “Dat weten we allang, beste jongen. Oud drinkt wel een duur wijntje maar de dames kunnen hem niet goedkoop genoeg zijn. Hij loopt ook wel eens bij die Irma binnen”. “Waarom stuurde zij dan een kaart naar Dolly op het adres Thomsonlaan, precies waar de ex van Inge woont? Ik glimlachte en probeerde de laatste dooier in zijn geheel naar binnen te werken. Het lukte ook nog. Dat had Gualthérie eindelijk eens niet geweten. Hij zou het na laten trekken. “Je blijft er verder buiten, Van der Broek. Als je nog wat hoort, meld je dat. En verder, op straffe van onthoofding bek dicht”. Ik vond het wel best. Russen, Amerikanen, BVD, ik verheugde me op een dineetje met Nadra. En al had ze beloofd foto’s mee te nemen van schilderijen van haar vader waarvoor Zwarte Molly model had gestaan, ik was van plan om iets heel anders te gaan doen dan foto’s te bekijken. Dat doe ik per slot de godganse dag al. Wordt vervolgd.

Henk de Groot: “Ik strijk in vijf minuten een overhemd”. > Foto: Creative Images modekleuren zijn allerlei tinten blauw, roze, paars, beige en rood. Henk; “Wij gaan in de collectie mee met de kleuren die in de mode zijn, maar hebben ook altijd wat lichte overhemden”. Hij verkoopt daarnaast dassen, ‘sevenfold’ genaamd. “De dassen zijn zeven keer gevouwen en dan met de hand gestikt”, licht hij toe. De Groot is franchisenemer. Het betekent dat hij bij

één merk moet inkopen. “In ruil daarvoor mag ik gebruik maken van het hele concept, van alles wat zij hebben. Naast overhemden en dassen zijn dat bijvoorbeeld manchetknopen, polo’s en T-shirts”. Het plan is om in het voorjaar een winkel in Arnhem te openen. Ook daar is hij bij betrokken. “In principe heb ik overal mee te maken. We zijn nog heel klein: twee franchisenemers, een franchisege-

Henk de Groot weet wat werken is. Als student was hij teamleider in twee parkeergarages. “Ik was verantwoordelijk voor het reilen en zeilen in de garages, en voor het personeel. Er werkten twintig studenten die een of twee diensten per week draaiden”. Hij heeft in die periode veel geleerd. “Ik heb zelfs mensen moeten ontslaan. Je moest soms streng zijn. Sommigen kon je in het diepe gooien, bij anderen moest je de touwtjes flink kort houden. Dat is niet altijd leuk om te doen”. Niets dan lof trouwens voor zijn voormalige baas, een locatiemanager die leiding gaf aan tien teamleiders. “Hij had vertrouwen in me en liet me meedenken in oplossingen”. Henk heeft zich vaak verbaasd over de houding van medestudenten. “Je verwacht toch dat je op één golflengte met elkaar zit. Maar de mentaliteit was soms ver te zoeken. Ik werkte bijvoorbeeld op donderdag iemand in, zodat hij op vrijdagochtend om half zeven in de garage kon beginnen, maar dan kwam hij niet opdagen en belde ’s middags doodleuk op om te vertellen dat hij er eigenlijk geen zin in had”. Er is nog een ervaring waar hij de rest van zijn leven profijt van zal hebben: het voorzitterschap van de studentenvereniging ‘HSC-INTAC van Zwijndregt’, een onafhankelijke vereniging met een eigen sociëteit op het Huygenspark. “Ik heb als voorzitter veel meer geleerd dan op school, vooral op sociaal gebied. Ik moest bijvoorbeeld borrels bijwonen of bemiddelen bij disputen. En: “Een studentenvereniging heeft een flinke begroting; je moet die in goede banen leiden. Toen ik in 2004 voorzitter was, bestond de vereniging 35 jaar. Bij dat lustrum hebben we flink uitgepakt; we hebben een maand lang feest gevierd”. Door de bijbanen en het voorzitterschap liep zijn studie overigens wel enige vertraging op. In juli 2007 haalde hij zijn laatste diploma. De zaak in Den Haag draait intussen naar tevredenheid. “Dankzij de kwaliteit die we leveren”. Want de overhemden blijven niet alleen mooi in de was, ze strijken ook lekker, verzekert hij. “Dat hoor ik van klanten. Ze worden er ’s ochtends helemaal vrolijk van. Jazeker, de meeste mannen strijken zelf. Ik strijk zelf in vijf minuten een overhemd”.


Actueel

Vrijdag 7 maart 2008

Tunnel is belangrijkste onderdeel in de plannen voor Stationsbuurt Vervolg van voorpagina Wethouder Norder wil van het fragmentarische karakter af dat het gebied bij station Hollands Spoor nu kenmerkt. Het gedeelte voor het station – de Stationsweg, Oranjelaan, het Rode Dorp en de Wolterbeekstraat – krijgt als het aan de gemeente ligt straks een ‘historiserend’ karakter dat aansluit op de sfeer van het Stationsplein. Nu is de Stationsbuurt nog mix van (sociale) huur- en koopwoningen, voornamelijk uit de jaren zeventig. Rijksmonumenten als station Hollands Spoor, het hofje aan de Van Hogendorpstraat en het Paviljoen aan het Rijswijkseplein vallen hiertussen maar weinig op. De gemeente kijkt samen met woningcorporatie Vestia en de Nederlandse Spoorwegen naar de mogelijkheid om op het gebied waar nu nog het Sigma-gebouw staat, een hotel te bouwen. Naast het hotel willen de partijen 100 tot 150 appartementen en een kantoortoren van maximaal vijftig meter realiseren. Staedion gaat Het Rode Dorp, een hofje dat dateert uit 1874, slopen. De oude arbeiderswoningen worden vervangen door studenten-, starterswoningen en een ondergrondse parkeergarage. De garage wordt een parkeervoorziening waar de hele buurt gebruik van kan maken. Naar verwachting is dit in 2011 gerealiseerd. Ook DUWO studentenhuisvesting heeft plannen om uit te breiden. Deze corporatie wil nog meer studentenwoningen bouwen in bijvoorbeeld de Waldorpstraat. Voor het gebied vlak voor de MegaStores, dat er nu nog desolaat bij ligt, wil de gemeente op korte termijn ontwikkelen tot een soort boulevard. Met de Haagse Hogeschool en de komst van de Mondriaan Onderwijs Groep, wordt dit gebied steeds lucratiever om als ‘studentenbuurt’ te profileren. In het verkeersplan van de gemeente krijgt de langzame verkeersgang meer aandacht. In het laagliggende gedeelte van de Waldorpstraat wil de gemeente een dertig

Luchtfoto van de Stationsbuurt. De vestiging van de Haagse Hogeschool aan de kant van de Waldorpstraat heeft de buurt een enorme impuls gegeven. De kunst is nu te zorgen dat die ontwikkeling zich via het station uitstrekt richting binnenstad.>Foto: Gemeente Den Haag kilometerzone instellen en bussen gaan er niet meer rijden. Voortaan gaat openbaar vervoer via het busplatform in de hoger gelegen Waldorpstraat.

Autoluw

Het gebied is nu, naast de trein, het domein van de auto. Ook dat wil de gemeente veranderen. Er komen meer fietsenstallingen bij het station en het brede deel van de Stationsweg wordt autoluw. De verbinding tussen deze weg en Laakhaven is een groot punt van aandacht in het plan. Nu kan een fietser of voetganger dit gebied alleen bereiken door de

ondertunneling, vlakbij de fietsenstalling van Hollands Spoor. Deze donkere tunnel waarop de sporen uitkomen en alleen een DĂśnner Kebab-restaurant zit, geeft een naargeestig karakter wat de doorstroom van mensen richting centrum, of juist naar de kant van de Haagse Hogeschool en MegaStores tegenhoudt. Het plan is om deze doorgang breder te maken en aan weerszijden winkels te plaatsen. Buurtbewoners zien de tunnel als belangrijkste onderdeel van alle plannen. “Zonder een goede doorgang kun je de rest van de bouwplannen net zo goed afschrijven. Mensen komen dan alsnog

niet graag richting de MegaStoresâ€?, was de reactie uit het publiek. Overzichtelijk en aangenaam lijken de sleutelwoorden in het conceptplan. “Treinreizigers die voor het eerst in Den Haag zijn, weten hun weg niet te vinden. De grote stroom forensen gaat een totaal andere richting op dan de binnenstad. Dat zorgt voor onduidelijkheid bij de toeristâ€?, aldus Norder. Met terrassen op het Stationsplein, kleinschalige horeca en bijzondere winkels wil de gemeente de creatieve bedrijvigheid stimuleren en een aangename route naar het centrum creĂŤren. Bovendien wil Norder dat er meer ruimte komt voor ateliers.

’Vetzucht, ’t probleem van deze tijd’

door Theodore Pronk De aanstelling van Rob Oudkerk als lector aan de Haagse Hogeschool bleef vorig jaar niet geheel onopgemerkt. Medewerkers van de onderwijsinstelling waren verbaasd dat juist de beschadigde oud-politicus een lectoraat kreeg. Misschien was dat wel dol en dwaas te noemen, maar de onrust weerhield Oudkerk er niet van om zich te rich-

ten op zijn onderzoek: het in kaart brengen van de vetzuchtproblematiek. Afgelopen woensdag presenteerde hij zijn bevindingen tijdens zijn intreerede, 365 Dwaze Dolle Dagen. “Vetzucht is het grootste probleem van deze tijd. Daar moet wat aan worden gedaan, want het zal op termijn tot nog grotere problemen leiden. De bekostiging van de consequenties wordt moeilijk en daarvan zullen de mensen uit lagere sociaal economische klassen de dupe van worden. Helaas is het zo dat vetzucht onder allochtonen een groeiend probleem is. Het zou misplaatste politieke correctheid zijn om dat niet te benoemen. De overheid zal zich veel minder zachtaardig moeten opstellen ten opzichte van de producenten en met strenge wet- en regelgeving vetzucht aanpakken. Ik vind dat het establishment meer van zich moet laten horen, maar wie ben ik om dat te zeggen? Ik maak daar immers ook deel van uit�.

Disbalans

Oudkerks intreerede onderstreept nogmaals dat de vetzuchtproblematiek voortkomt uit een disbalans tussen voeding en beweging. Niets nieuws, maar Oudkerk meent dat zijn onderzoek toch wel een verfrissing oplevert: “Ik constateer dat cijfers en andere feitelijkheden weinig invloed

op mensen hebben. Die spreken niet tot de verbeelding, waardoor mensen zich niet aangesproken voelen en geen gedragsverandering wordt bewerkstelligd. Een massale aanpak van dit probleem helpt geen sodemieter. Ik zou veel liever zien dat we de problematiek voor alle 170 nationaliteiten in kaart brengen en deze per groep of individu aanpakken�. Desalniettemin wil Oudkerk een film ontwikkelen die de gevaren van overgewicht beeldender maken en zodoende meer effect heeft. Of dit lukt, is nog maar de vraag want de film Supersize Me uit 2004 deed destijds veel stof opwaaien, maar leidde niet tot een prominente plek op de politieke agenda. “Het was natuurlijk een fantastische film. Heel beeldend. Misschien iets te lollig. In mijn intreerede laat ik zien dat er voldoende films zijn die een maatschappelijke discussie op gang brengen. ‘An Inconvenient Truth’ van Al Gore is daar het voorbeeld van. Maar laten we realistisch blijven, want het succes van die film blijft natuurlijk toevallig en zal moeilijk te evenaren zijn�. Obesitas kan worden gezien als het directe gevolg van luxe en welvaart. De samenleving zou deze consequenties kunnen aanvaarden en het gezondheidsideaal kunnen laten varen.“Dat is wel een heel cynische benadering en dat kun je doen, maar ik ben ook een arts die mensen wil helpen en

Advertentie

(UMANITASZOEKTTAALMAATJES 6INDJEHETLEUKOMVROUWENUIT ANDERECULTURENTEONTMOETEN -ET4AALMAATJESHELPJE ALS

VRIJWILLIGSTER VROUWENUITANDERE

CULTURENOMDE.EDERLANDSETAAL ENCULTUURTELERENKENNEN

Muziekliefhebbers mijden avonduren Veel Haagse muziekliefhebbers mijden het centrum van hun stad in de avonduren. Dat valt af te leiden uit het groeiende succes van de zondagmiddagconcerten van het Residentie Orkest. De belangstelling voor de avondconcerten blijft daarbij duidelijk achter. Het orkest heeft daar bij het samenstellen van het volgende seizoen rekening mee gehouden. Het aantal zondagmiddagconcerten wordt van vier verhoogd naar acht, wat ten koste gaat van de zaterdagavond. Op deze manier hoopt het R.O., nu de campagne voor de abonnementen voor 2008/2009 van start is gegaan, zowel zijn vaste clientèle een plezier te doen als vooruitgang te boeken met de bezoekersaantallen.

De mus terug in Den Haag

Lector Rob Oudkerk:

Rob Oudkerk. >Foto: Jeroen Oerlemans/WFA

3

-EERINFO )RENE-EIJERS IMEIJERS HUMANITASNL OF 

Kazernestraat 112 2514 CW den Haag 070-3922722 www.noteboominterieurs.nl

ik vind echt dat we het er niet zomaar bij kunnen laten zitten. Ik heb in de loop der jaren wel geleerd om bescheiden te zijn�. De pretentie om Nederland en de wereld te verlossen van Obesitas heeft Oudkerk niet. “Je zou het probleem als een alsmaar doorrazende Thalys moeten zien. Ik wil dan niet de passagiers eruit pikken, maar ik wil tot de machinist doordringen. Juist niet individueel�. Oudkerk wil dus de kern aanpakken en ziet voor het onderwijs een belangrijke rol weggelegd. “Het zou fantastisch zijn als kinderen elke dag op school zouden gymen en ze zodoende voldoende bewegen. Zoals in Amerika. Maar daar ga ik niet over, dat is iets voor Plasterk. Het verbaast me altijd weer om te zien dat kinderen alles weten van internet, filmpjes etc. maar niets over voedsel. Je moet proberen om op een speelse manier bewustwording tot stand te brengen. Een combinatie van spelenderwijs leren en ouderwets stampen van feiten lijkt me dan ook zeer geschikt�.

Reputatie

De lector ‘Leefstijlverandering bij jongeren’ is verheugd te constateren dat de interesse voor het onderwerp groot is en dat zijn reputatie niet tegen hem werkt. “Met de mensen die vorig jaar verbaasd reageerden op mijn komst, heb ik niet van doen gehad. Ik vind het leuk om te zien dat het enthousiasme groot is. Verschillende mensen binnen en buiten de hele hogeschool interesseren zich voor het probleem en willen er op een of andere manier iets mee doen. Maar nu is het tijd om het enthousiasme om te zetten in iets bruikbaarders�. Oudkerk blijft realistisch. “De intreerede is een beginpunt, een constatering van de problemen waarbij ik zeg van: dit is het, dat moeten we verder onderzoeken en dit en dat moeten we nu doen. Ik heb ooit eens gezegd ‘Geef me vier jaar de tijd, dan is vetzucht niet plots uit de maatschappij verdwenen, maar zijn we wel goed op weg om er iets aan te doen�. Zijn intreerede is een beginpunt, het ‘echte’ werk moet nog beginnen en zal zich vooral richten op de ontwikkeling van instrumenten waarmee bewustzijn bij burgers en politiek kan worden gerealiseerd.

PvdA wil maatregelen om de mus terug te brengen in het Haagse straatbeeld. Raadslid Willem Minderhout presenteerde woensdag een initiatiefvoorstel voor de ‘comeback’ van het bruine vogeltje. “In de bouw van woningen en woonomgeving is de laatste jaren veel veranderd. In belangrijke mate voor de mens een kwalitatieve verbetering. Voor bepaalde vogels, zoals de mus, echter een onleefbare situatie. Gezamenlijke inzet van bouwers en bewoners is noodzakelijk om de natuur weer terug te brengen in onze achtertuinâ€?, aldus Minderhout. Bij de laatste ‘vogeltelling’ bleek de mus niet meer in de Haagse wijken voor te komen. De PvdA ziet het verdwijnen van de mus als een dreigend teken aan de wand. Minderhout: “We bouwen en verdichten, een onontkoombaar feit in onze huidige economie. Maar dit gaat altijd gepaard met keuzesâ€?. Met relatief simpele maatregelen kan Den Haag de mus weer een prettige leefomgeving bieden. Een voorbeeld zijn goed isolerende daken waar de mus zich tĂłch in kan nestelen.

VVD: hoekpand Paviljoensgracht niet slopen Bewoners van de omgeving Zuidwal/ Paviljoensgracht hebben de VVD gealarmeerd dat de gemeente van plan is het hoekpand aldaar te slopen en nieuwbouw te realiseren. Naar verluidt heeft een architect al een ontwerp van de nieuwbouw gemaakt dat 1 meter hoger is dan de huidige bebouwing. De VVD-gemeenteraadsfractie wil dat de gemeente Den Haag het hoekpand aan de Zuidwal/Paviljoensgracht niet sloopt en heeft hier schriftelijke vragen over gesteld. “De gemeente moet haar toezegging nakomen: restaureren en dus niet slopen. De gemeente is zelf verantwoordelijk voor de slechte staat van dit pand. De afgelopen 12 jaar is er geen cent in onderhoud van het pand gestokenâ€?, aldus VVDraadslid Bart de Liefde. Het hoekpand op de Zuidwal en Paviljoensgracht is eigendom van de gemeente en behoort tot ĂŠĂŠn van de overgebleven hoekpanden uit de periode van voor de demping van de Haagse grachten. In 2006 trokken de liberalen al eerder aan de bel over het pand aan de Paviljoensgracht.

Advertentie


Van Kooten & De Bie lezen een échte Haagse weekkrant

Nu 13 weken voor €10 Actievoorwaarden:

Ja ik neem een proefabonnement op Den Haag Centraal en

Deze actie loopt tot 31 maart 2008.

■ Telefonisch: tijdens kantooruren en op zaterdag tussen 09.00 en 17.00 uur 070 – 364 40 40 ■ Internet: www.denhaagcentraal.net

Hierbij machtig ik Den Haag Centraal om de abonnementskosten af te schrijven van bank-/gironummer: _____________________________________________________________________________________________________________________________ Ik kies ervoor om met een acceptgiro het gewenste abonnement te betalen (in dit geval komen er ? 2,50 administratiekosten bij)

Naam:

_________________________________________________________________________________________________

Voorletters:

________________________________

M/V

■ Of maak gebruik van de antwoordbon

Straat: ________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ Postcode: ____________________________________________ Plaats: ________________________________________________________________________________________________

Het proefabonnement wordt niet automatisch verlengd. Wel willen wij t.z.t. contact met u opnemen over een mogelijke omzetting naar een jaarabonnement.

Telefoon: ______________________________________________ Email: _________________________________________________________________________________________________ Geboortedatum:

________________________________

Handtekening:

________________________________________________________________________________

Stuur de ingevulde bon naar Den Haag Centraal, antwoordnummer 45001, 2504 VC Den Haag. Een postzegel is niet nodig. Den Haag Centraal registreert enkele van de door u verstrekte gegevens om de ontvanger op de hoogte te houden van activiteiten van Den Haag Centraal. Deze worden niet aan derden verstrekt voor commerciële doeleinden.

DHC 19

Voor abonnementen:

ontvang deze krant 13 weken voor slechts € 10,-


Actueel

Vrijdag 7 maart 2008

Jongeren steunen politie op straat

‘Mensen stappen af, maar soms wordt er ook moeilijk gedaan’ Altijd op straat, in tweetallen houden ze het winkelend publiek nauwlettend in de gaten. Het zijn geen hangjongeren of zakkenrollers, integendeel. De jongeren van het Jongeren Toezicht Team dragen bij aan de veiligheid op straat. Gestoken in een rood jack spreken ze mensen aan op hun gedrag en helpen ze de politie mee om overlast te voorkomen.

gen en staarde alleen naar de grond. Nu ze een half jaar bij ons is, herken je haar bijna niet. Ze is spontaan en niet bang om een gesprek aan te gaan. De mensen in haar omgeving die haar vaak te min hebben behandeld, streeft ze allemaal voorbij. Voor dat soort jongeren doe je het”. Zij is zelf ook blij dat ze deze keuze heeft gemaakt. “Ik werkte als schoonmaakster, maar wilde verder komen. Als achttienjarige kun je nog zoveel bereiken. Nu is alles veranderd. Ik ontwikkel mezelf, durf te lachen en ik heb voor het eerst een vriend”.

Plaats

door Miranda Fieret “Waarom zou ik van mijn fiets stappen? Die bestelbus mag hier toch ook niet rijden?”, roept een fietser beledigd naar de jongens en meisjes van het Jongeren Toezicht Team (JTT). Volgens Farzand gebeurt het wel vaker dat mensen zo reageren. “Als mensen fietsen in het voetgangersgebied, spreken we ze hierop aan. Veel mensen stappen af, maar soms wordt er moeilijk gedaan. Ze weten niet wat ons team inhoudt, wat we precies doen op straat”. Farzand is 17 jaar en nu al vijf maanden aan het werk voor JTT. Hij wacht op de afhandeling van een zaak waarbij hij betrokken is. Tot die tijd nemen scholen hem niet aan. “Ik wil weer naar school. De beveiliging in, of misschien wel de ICT. Maar dat kan pas na de afhandeling van de zaak. Tot die tijd zit ik bij het Jongeren Toezicht Team”. Farzand vermaakt zich prima. “Je hebt altijd wat te doen en ik merk dat ik verander. Mijn houding is verbeterd. Ik ben rustiger, heb meer contact met mensen”. Samen met de gemeente Den Haag en politie Haaglanden is het project zes jaar geleden gestart naar aanleiding van overlast van jongeren in de binnenstad tijdens de koopavonden. Inmiddels is het JTT meer

Het JTT vraagt fietsers om af te stappen in een voetgangersgebied. “Geen probleem, dat is een stuk veiliger”, vindt deze fietser. > Foto: Eveline van Egdom dan een ‘proef’. Het is nu onderdeel van het politiebureau in de Jan Hendrikstraat. Daarnaast is er nog een team werkzaam in het Laakkwartier en Escamp. Het project is bedoeld voor jongeren tussen de 16 en 23 jaar oud. Brigadier Anje Veentjer zorgt samen met haar collega Fons Lens en jongerenwerker Hugo Matab voor een goede begeleiding van de jongeren. “Het is eigenlijk al uniek dat wij samen één kantoor runnen. De politie wordt vaak gezien als ‘boeman’, zelfs door jongerenwerkers. Hugo had niet gedacht dat hij ooit zo nauw zou samenwerken met agenten”, lacht Veentjer.

Toezicht

In totaal zitten er nu negen jongeren bij het team dat actief is in het centrum van Den Haag. De jongens en meisjes werken 32 uur. Twaalf uur hiervan is bedoeld als training en zelfreflectie, de rest van de tijd surveilleren ze op straat. Ze houden toezicht in de stad, tijdens koopavonden

en evenementen. De jongeren geven winkelend publiek voorlichting vanwege de vele zakkenrollers. Zo nemen ze de politie werk uit handen en doen meteen ervaring op. De leden van het team krijgen niet betaald, het JTT is meer een manier om door te stromen naar een vervolgopleiding of werk. “Het is een tussenstation voor jongeren die nog niet precies weten wat ze willen doen”, vertelt Veentjer. “Voortijdige schoolverlaters worden bij ons geplaatst, of jongeren die nog niet met hun opleiding kunnen beginnen”. De begeleidster ziet de jongeren langzaam veranderen. “Hun gedrag is de bottleneck van alles. Veel jongeren hebben heel weinig zelfvertrouwen. Normaal gesproken verwijzen consulenten van de Werkkompas en casemanagers van voortijdige schoolverlaters de jongeren door. Vorig jaar hebben we voor het eerst een meisje aangenomen via Haeghe groep, voorheen de sociale werkplaats. Ze was heel erg verlegen, durfde niks te zeg-

Ondanks de positieve geluiden van de jongeren en de resultaten – het slagingspercentage bij JTT ligt op tachtig procent – zijn er plaatsen over. “Wij hebben in totaal dertien plekken vrij. Zonde is dat”, vindt Veentjer. “We krijgen subsidie, dan wil je daar wel zoveel mogelijk jongeren mee helpen”. Volgens Veentjer is het soms moeilijk om alle plaatsen te vervullen omdat er meer initiatieven in de Hofstad zijn. “Wij werven zelf geen jongeren. Dat doen de casemanagers bij de gemeente en de consulenten van de Werkkompas. Er zijn wel meer projecten om jongeren op weg te helpen en lang niet elke tussenpersoon kent ieder initiatief. Bovendien worden wij vaak gezien als opstapje voor de beveiliging”. Toch gaan niet alle jongeren deze richting op. “Een meisje in dit team wil een opleiding visagie gaan volgen, een aantal zijn de ICT ingegaan of werken bijvoorbeeld in een bakkerij”. Inmiddels is het team toe aan een pauze. Het is koud op straat. Bibberend spreken ze nog de laatste mensen aan die fietsend de mensenmassa inrijden. Raysrie hoor je niet klagen over de kou. “Zonder JTT liep ik misschien ook wel op straat. Maar dan als hangjongere, zonder doel. Als ik daaraan denk, ben ik blij dat ik deze keuze heb gemaakt”.

Haagse Vrouwenweek brengt emancipatie onder de aandacht

‘Emancipatie was de afgelopen tien jaar geen sexy onderwerp’ door Theodore Pronk

De Internationale Vrouwendag wordt in Den Haag al jaren uitgebreid gevierd, maar een enkele dag bleek niet langer afdoende. Dit jaar worden rond 8 maart verschillende activiteiten met betrekking tot emancipatie georganiseerd en deze zullen tezamen een heuse Haagse Vrouwenweek veroorzaken. “Dat is uniek in Nederland. Wat belangrijk is, is dat men elkaar de gelegenheid geeft om naar elkaars viering te gaan”, zegt Charlie Ortega directeur van het Haagse emancipatiecentrum Importante. Importante ondersteunt en adviseert dagelijks verscheidene vrouweninstanties in Den Haag en is tijdens de vrouwenweek verantwoordelijk voor de coördinatie van de verschillende activiteiten. “Het belangrijkste vind ik dat er zoveel georganiseerd wordt. Dat geeft aan dat er in Den Haag grote behoefte bestaat om de viering aan te grijpen om te laten zien dat er nog veel aan emancipatie gedaan kan worden. Daarnaast vind ik de diversiteit van de vieringen heel bijzonder”, aldus Ortega. De variëteit komt voort uit de vrijheid die de organisatie biedt aan deelnemende organisaties. “Het thema van dit jaar is ‘Onbeperkt houdbaar’ naar aanleiding van de documen-

taire van Sunny Bergman waarin ze het schoonheidsideaal ter discussie stelde. We kiezen sowieso altijd een thema waar iedereen iets mee kan en dat erg leeft binnen de samenleving. Maar het gaat er vooral om dat mensen in de stad die dag een thema kunnen profileren dat voor hun groep op een of andere manier iets te maken heeft met emancipatie. Dat kan bijvoorbeeld een buurthuis zijn waar het thema huiselijk geweld erg speelt. Dan vind ik het belangrijker dat ze internationale vrouwendag aangrijpen om daarin verdieping aan te brengen dan dat ze dat niet doen omdat het niet zou aansluiten bij het thema van de week. Tot op de dag van vandaag zijn er nog steeds vrouwen die in een geïsoleerde positie zitten. Juist het bereiken van de vrouwen die hun wijken niet uitkomen, laag opgeleid zijn of slecht betaald worden, heeft prioriteit binnen het beleid van de gemeente. Voor de gemeente is het belangrijk om hen te activeren. Ofwel je doet maatschappelijk mee of je participeert op de arbeidsmarkt”. Ortega wil af van het idee dat de gemeente zo vrouwen ‘dwingt’ mee te doen.“Vaak is het een gebrek aan keuze of een gebrek aan informatie, waardoor er teveel beperkingen zijn. Als je je actief wilt opstellen en je hebt een taalachterstand dan is de stap groot en niet vanzelfsprekend gezet”. De directeur benadrukt met klem dat emancipatie niet alleen in de context van de migranten moet worden gezet. “Het is een verkeerde veronderstelling dat Nederlandse vrouwen geëmancipeerd zouden zijn en allochtone niet. Helaas is het zo geweest dat deze gedachte wel het beleid is ingesijpeld”.

politieke agenda geraakt, maar Ortega meent dat het onderwerp door praktische motieven weer interessant is geworden: “Emancipatie was de afgelopen tien jaar geen sexy onderwerp. Je ziet dat de belangstelling nu weer toeneemt. De vergrijzing speelt daarbij een belangrijke rol. Er moeten meer arbeidskrachten komen en dus wordt nu een doelgroep aangesproken die nog niet volledig participeert. Vrouwen. Puur praktisch, maar ik vind niet dat we daar te moeilijk over moeten doen. Ik zie het als een kans. Als beschaafde samenleving wil je streven naar gelijkwaardigheid, maar helaas is dat in de praktijk vaak niet zo. Pas als de arbeidstekorten echt nijpend worden, gaan ze nadenken over alternatieven”. Ortega vindt dat we af moeten van de conservatieve arbeidsclichés. “Waarom

zouden we niet het lef hebben om in onze huidige economie een aantal vooronderstellingen los te laten zoals het van 9 tot 5 werken. Of het idee dat een directeur perse zestig uur moet werken en hoge functies niet parttime gedaan kunnen worden. Je zou heel pragmatisch moeten kijken naar wat je nodig hebt en hoe je dat het beste kunt inrichten. Daar ligt de uitdaging. Iedereen zal de noodzaak van verandering moeten voelen, maar mensen zijn helaas geneigd in korte termijnen te denken. Instanties zoals Importante moeten dus blijven proberen om het onderwerp op de politieke agenda te krijgen”. De emancipatie van ‘de vrouw’ lijkt dus nog lang niet voltooid te zijn en de Haagse Vrouwenweek wil dat op verschillende manieren zichtbaar maken.

Vergrijzing

Emancipatie was de afgelopen jaren enigszins in de vergetelheid van de

Ortega wil af van de conservatieve arbeidsclichés. > Foto: Mylène Siegers

5

Afscheidsconcert Kiri te Kanawa op Festival Classique

De operadiva Dame Kiri te Kanawa verzorgt het slotconcert van Festival Classique. Dit is het laatste concert van de Nieuw-Zeelandse sopraan in Nederland. Het optreden is onderdeel van haar afscheidstournee. De zangeres is donderdag 64 jaar geworden. Dame Kiri te Kanawa zong tijdens de bruiloft van Prins Charles en Prinses Diana. In 2004 trok ze zich al terug uit de operawereld. De tweede editie van Festival Classique is van 13 tot en met 15 juni. De formule van het Haagse evenement voor klassieke muziek is gericht op het verlagen en wegnemen van bestaande drempels. Zo zullen bekende Nederlanders de concerten toelichten.

Gratis voorproefje Muziek Driedaagse Jazztrio Dario Capozza geeft zondag 9 maart een openbaar concert in de Centrale Bibliotheek. Dit als voorproefje op de Haagse Muziek Driedaagse van 22, 23 en 24 maart. Ze brengen een selectie bekende jazz ten gehore, samengesteld uit hun repertoire dat beïnvloed is door hedendaagse jazzmeesters als Pat Metheny en John Scofield. Het trio bestaat uit gitarist Dario Capozza, contrabassist Daniel Lottersberger en drummer David Barker. Het zondagmiddagconcert begint om 14.00 uur op de vierde verdieping van de Openbare Bibliotheek. Voor meer informatie: www.muziekdriedaagse.nl

Onderwijs centraal op Lions-VN Dag Hoe kunnen we realiseren dat in 2015 alle kinderen op de hele wereld onderwijs krijgen? Dit onderwerp staat centraal tijdens het symposium op zaterdag 8 maart in het VN-Tribunaal. Jan PieterKleijburg, voormalig projectleider bij Unicef en nu directeur van de Stichting Defence for Children, zal het belang van deze onderwijsdoelstelling toelichten. Tweede Kamerleden en vertegenwoordigers van maatschappelijk betrokken organisaties zullen hierop reageren en verder ingaan op de samenwerking tussen overheid en particuliere organisaties. De discussie wordt afgesloten met twee voorbeelden van internationale samenwerking door de Lions: het ‘School-in-a-box’project en de Vredesposterwedstrijd. De conferentie is een initiatief van twee Haagse Lions Clubs die daarmee de band tussen de Lions Clubs en het internationale werk van de Verenigde Naties willen benadrukken. Geïnteresseerden van het symposium kunnen zich aanmelden via: www. lions-vndag.nl. Het officiële deel van het programma begint om 14.00 uur en duurt tot 16.30 uur.

Maquette VROM in Madurodam Minister Vogelaar voor Wonen, Wijken en Integratie heeft een model van het VROM-gebouw in Madurodam onthuld. Het VROM-gebouw is vijftien jaar geleden ontworpen door Jan Hoogstad. Het schaalmodel is gemaakt van duurzame materialen. In alle campagnes die VROM op het gebied van bouwen gaat voeren, zal de maquette gebruikt worden. Het kabinet wil van Nederland één van de schoonste en zuinigste landen in Europa maken.

Veerkades open voor verkeer Acht weken lang werd hard gewerkt aan de herinrichting van de Amsterdamse en Stille Veerkade. Ook werd een deel van de Paviljoensgracht onder handen genomen. De werkzaamheden verliepen voorspoediger dan verwacht, waardoor de kades tien dagen eerder dan gepland, worden opengesteld voor verkeer. De gemeente wilde dat de kades weer echt onderdeel van de binnenstad zouden uitmaken. Wethouder Smit (Binnenstad en Verkeer) is zeer tevreden met het resultaat. “De straten hebben een rustigere en groenere uitstraling dan voorheen. Ook de veiligheid is enorm verbeterd met vrijliggende fietspaden en een goede oversteek voor voetgangers”. Pas eind maart zal het project helemaal voltooid zijn. Dan zal de verlichting boven de Amsterdamse en Stille Veerkade worden opgehangen.


6

Interview

Vrijdag 7 maart 2008

Bij de amateurs in Den Haag kreeg Dick Jol de ideale ople

‘Voordat de overtreding wordt gema

Dick Jol is niet het type dat van zijn hart een moordkuil maakt. Daar kunnen de bondsbestuurders in Zeist inmiddels over meepraten. Maar ook over de verloedering van de maatschappij en de vaak extreem overdreven loyaliteit in dit land, kan Neerlands beste scheidsrechter zich enorm opwinden. ‘Eigenlijk heb ik het wel gehad met Nederland’.

door André Buurman Geef het beestje maar een naam. Haagse, of in dit geval Scheveningse bluf? Of gewoon het hart op het puntje van de tong? Dick Jol (51) zegt nu eenmaal gewoon waar het op staat. Heb je een mening, dan leg je die op tafel, is zijn stelling. Of hij nu in Zeist tegenover een paar bondsbestuurders zit, op het veld staat tussen 22 voetballers, of gewoon in de kroeg met een paar maten een biertje pakt. Jol maakt van zijn hart geen moordkuil. Nooit gedaan ook. Dat in de Zeister burelen zijn grote mond niet altijd op prijs wordt gesteld, dat heeft hij drie jaar geleden aan

den lijve ondervonden. Want als de KNVB in haar wijsheid besluit om van het een op het andere moment alleen nog de jongere generatie scheidsrechters voor toppers als een Ajax-Feyenoord aan te stellen, komt het Scheveningse in Dick Jol in opstand. Negen jaar ervaring op internationaal niveau met als hoogtepunt de finale in 2001 van het Champions League-toernooi tussen Bayern München en Valencia worden in Zeist in één klap van tafel geveegd. Jol en zijn leeftijdgenoten worden verbannen naar verre oorden als Veendam, Doetinchem,

Kerkrade en Deventer. Een uitholling van het vak van scheidsrechter, noemt de Scheveninger het in zijn ogen impulsieve besluit van de hoge heren destijds. Maar zijn kont tegen de krib gooien, dat ligt ook weer niet in zijn aard. “Veendam, of voor mijn part Tietjerksteradeel, ik rij er met plezier naar toe. Omdat ik van het vak van scheidsrechter houd”. Hij steekt niet onder stoelen of banken dat hij tijdens zijn actieve loopbaan als profvoetballer bij onder andere het Nijmeegse NEC en het Belgische KV Kortrijk niet tot de categorie ‘lieverdjes’ be-

hoorde. Ook tijdens zijn amateurperiode bij de amateurs van SVV Scheveningen, VIOS, RVC en SV’35 gooide het enfant terrible Dick Jol regelmatig de beuk erin. “Ik was een smeerpijp in het veld”, zegt hij met een lichte grimas om de mond. “Uitdelen en incasseren heet dat. En met scheidsrechters had ik helemaal niets. De meesten waren in mijn ogen maar kwibussen. Konden en begrepen er helemaal niets van. Aan de oud-voorzitter van SVV Scheveningen Joop Bruggemans heb ik te danken dat wat ik nu ben. Toen ik weer een keer mijn gal spuwde over de


Varia

Vrijdag 7 maart 2008

eiding

7

Vilan

aakt, fluit ik al’ Voor de man

nen, een geweldig voorbeeld voor de rest, en nu gaan we borrels drinken, er zijn ook hapjes. Applaus.

Dit stukje is speciaal geschreven voor de

Als dat gebeurt, zit ik thuis te huilen. Daar

mannen in Den Haag, en voor alle Haagse

krijg ik geen prijs voor, want ik ben een

mannen buiten de stad. Heren, opgelet.

vrouw, wij huilen al sinds de jaartelling. Ik

En niet bang zijn voor wat ik ga zeggen, ik

huil omdat de Gemeente met deze prijs

bedoel het heus goed, zoals altijd eigen-

van mannen zulke simpele wezens maakt.

lijk, al komt het er soms niet echt lief uit.

Wezens die niet met emoties kunnen omgaan. Zoals Jacques Herb al over ze zong:

scheidsrechter, keek hij me aan zei: ‘als je denkt dat je het beter kunt, waarom ga je dan niet zelf fluiten’. Ik was 28 jaar. Waarom ook niet, zei ik tegen mezelf. Eigenlijk kun je zeggen dat ik uit pure nijd scheidsrechter ben geworden. Juist omdat ik zelf zo’n etterbakkie was in het veld, kan ik redelijk goed inschatten wat een speler wil gaan doen. Nog voordat de overtreding wordt gemaakt, fluit ik al. ‘Hé scheids, ik deed niks’, hoor je dan. Dat klopt, zeg ik dan, maar je was wel wat van plan. Ook de verdediger die zijn tegenstander een doodschop verkocht en tegen mij dan sorry zegt. Dank je, antwoord ik dan, maar dat moet je niet tegen mij zeggen, maar tegen die jongen die daar op de grond ligt te creperen”.

Verjonging

Terug naar de werkelijkheid van vandaag, waar Dick Jol het al drie jaar zonder een Feyenoord-Ajax, of een PSV-AZ moet doen. Niet dat hij tegen verjonging of vernieuwing van het scheidsrechterskorps is. Maar een handeling louter op basis van arrogantie, of coûte que coûte je gelijk willen halen, daar heeft de zoon van een haringvisser veel moeite mee. “Alsof scheidsrechters van mijn leeftijd niet meer in staat zouden zijn dit soort topwedstrijden te kunnen leiden”, reageert hij fel. “Ik wil de zaak graag omdraaien. Ik, Dick Jol, hoef niet meer te

‘Als speler was ik een smeerpijp, uitdelen en incasseren heet dat’ bewijzen dat ik dit soort wedstrijden aankan”. “Nogmaals, geen rancune tegenover de jonge garde arbiters, maar een nieuwe lichting scheidsrechters moet je langzaam brengen. Anders vermoord je ze. Want gelouterde spelers hebben snel door dat je sterft van de zenuwen en dus je zaakjes niet in de klauw hebt. Dan ben je gezien. Einde oefening. Ik heb de arrogantie om te stellen dat mij dit nooit zal overkomen. Toen niet en nu niet. Ik spreek de taal van de spelers. Zet ze op hun nummer wanneer het nodig is, maar deel ook schouderklopjes uit. Op de juiste momenten laten zien dat je boven de spelers staat. Opmerkingen als ‘hé scheids, lekkere beslissing. Je begrijpt er echt weinig van’, pareer ik in de meeste gevallen direct met ‘nee, jij zit lekker in je vel met die vrije trap in de tweede ring.’ En dan even die knipoog van ‘mij maak je niet gek’. “Elke wedstrijd bereid ik gedegen voor. Als je weet dat een speler niet lekker in zijn vel zit vanwege bijvoorbeeld privéomstandigheden, dan zorg je er ook voor dat hij geen gekke dingen doet. Noem het maar een soort van bescherming. Ik ben gepokt en gemazeld op de Haagse amateurvelden. Daar leer je incasseren. Clubs fluiten als Toofan, ESDO, Spoorwijk, Robin Hood, TEDO, ga er maar aan staan. Daar ligt toch je basis. Streetwise, noem ik het. Daar heb ik het vak geleerd. Nergens anders. En, fluiten kan je niet leren. Dat beheers je, of niet. Voor mij is een Heracles-VVV, of een PSV-Ajax net zo

‘Gepokt en gemazeld op de Haagse amateurvelden’

belangrijk. Onderscheid tussen spelers maak ik niet. Internationale toppers, het zal wel. Ik heb er geen boodschap aan. Geel is geel en dus zal je mij je rugnummer laten zien. Of je nu Van Bronckhorst, of Heitinga heet, of Angelo Cijntje van Veendam’’.

Onschuld

Over 22 maanden loopt het contract tussen Dick Jol en de KNVB af. De mogelijkheid op een verlenging zal er ongetwijfeld zijn, maar Jol wil niet op de zaken vooruitlopen. De Scheveninger sluit zelfs niet uit dat hij eerder dan 1 januari 2010 zijn scheidsrechterfluit als een relikwie in het onderste laatje van zijn bureau opbergt. Toch beweert hij dat zijn eventuele besluit om eerder te stoppen, volledig los staat van zijn minder goede relatie met de KNVB. “Als ik het gevoel heb dat ik niet meer goed functioneer in het veld, dan zet ik er een streep onder. En dat kan ook morgen al het geval zijn. En die streep zet ik er liever zelf onder dan dat een ander dat voor mij doet”. Met zijn werkgever de KNVB lag Dick Jol al eerder in de clinch. Als hij in 1995 wordt verdacht van het illegaal gokken op zijn eigen wedstrijden, wordt hij door Zeist op non-actief gesteld. “In plaats dat de KNVB met belastend materiaal kwam”, blikt hij terug op die periode, “heb ik zelf mijn onschuld moeten bewijzen. De omgekeerde wereld. De rechter was dan ook snel klaar met de zaak. Geen bewijsmateriaal, dus moest de KNVB mij weer in dienst nemen. Ik was wel een half jaar uit de roulatie en je reputatie krijgt natuurlijk een geweldige knauw. Het publiek wil me nog wel eens herinneren aan die periode. Als ze scanderen ‘Jol, die weet de uitslag al!’, kan ik daar wel om lachen. Ik houd wel van dit soort humor”. Zijn carrière als scheidsrechter, die in 1985 begon met een duel in de reserve vijfde klasse tussen DEVJO 7-Maasdijk 12, leverde Dick Jol ook buiten de voetbalvelden landelijke bekendheid op. En dus mag hij zich inmiddels scharen onder het rijtje bekende Nederlanders. Niet dat hij met die bekendheid moeite heeft. Van de voordelen, zoals een gastrol in ‘Wie is de Mol?’ en ‘Lingo’, heeft hij inmiddels ruimschoots kunnen profiteren. Maar aan het leven van een BN’er kleven wel degelijk ook nadelen, ervaart hij. Op een terras, genieten van het zonnetje ergens in Amsterdam, Utrecht, of Rotterdam is er niet bij. De kans op een mogelijke confrontatie met een fanatieke supporter, die met hem nog een appeltje heeft te schillen over een omstreden penalty van toen, wil Jol hoe dan ook vermijden. Niet alleen zozeer voor zichzelf, maar meer nog voor zijn vrienden of kennissen, met wie hij daar op dat moment aan een tafeltje zit. Geen kwestie van angst, benadrukt hij. “Ik wil alleen voorkomen dat het gebeurt. Dus ga ik de confrontatie bij voorbaat uit de weg”.

Doodknuffelen

Het vervagen van de normen en waarden van de huidige maatschappij baart

Jol grote zorgen. “Ik kan er soms met mijn verstand niet bij. Veelplegers, draaideurcriminelen, we zijn hier in dit land inmiddels al zover, dat we het als een onderdeel van de maatschappij beschouwen. Het schijnt er bij te horen. Op het politiebureau, áls ze er al komen, horen ze zo’n beetje tot de inventaris. Het gaat in de trant van: ‘hallo, kom binnen. Wat mag het dit keer zijn’? En we accepteren het allemaal maar. We zijn te tolerant. Het enige dat we doen is doodknuffelen. Dat die softe aanpak niet werkt, daar is de overheid kennelijk nog niet achter. Schop je iemand de rest van zijn leven invalide, dan hoor je niet in deze samenleving thuis. Dat is mijn mening. Oude vrouwen van tasjes beroven, hoe verzin je het. Dan heb je geen moraal in je donder. Ik kom uit een tijd dat mijn ouders voor ieder dubbeltje hard moesten knokken. Mijn vader was haringvisser op de Scheveningen 167. Dat was keihard werken. Het is wel die generatie geweest, die Nederland na de oorlog heeft opgebouwd. Dus zou je die mensen als overheid moeten koesteren. Maar het tegenovergestelde gebeurt. Dan verlies ik op een gegeven moment het vertrouwen in diezelfde overheid. Heb ik het gehad met Nederland met zijn eeuwige loyaliteit en zijn parkeerwachters, die tussen het uitschrijven van bonnen door senseo-apparatuur verkopen. Het respect is verdwenen”.

Bij de kuif

“Aan de verloedering van de maatschappij kunnen we samen wat doen’’, stelt hij vast. Naast het fluiten verzorgt Dick Jol samen met zijn zakelijke partner regelmatig cursussen op middelbare scholen, waarin waarden en normen centraal staan. Alles onder het motto ‘samen wer-

‘Koester de generatie die ons land na de oorlog opbouwde’

ken, samen spelen’. Jol: “Het is een cyclus van acht weken, waarbij van de leerlingen wordt verwacht dat zij aan het eind van die cursus met elkaar kunnen samenwerken in een door ons samengesteld voetbalteam. De ratjes bij de lieverdjes. Alles door elkaar gehusseld. In het begin is dat best wel wennen voor een aantal. Ettertjes, die de boel willen saboteren, heb je altijd. Die pak je dus bij de kuif en laat je duidelijk blijken wie hier de baas is. Dan kan hij kiezen of delen. Meedoen, of opsodemieteren. Als je na acht weken ziet hoe die gasten in het veld met elkaar samenwerken, dan kan ik daar alleen maar van genieten. Ook dat ene ettertje van een paar weken terug werkt zich uit de naad. Missie geslaagd, zeg ik dan. Niks zachte aanpak, gewoon de beuk er in. Dan wordt het misschien nog wat met die maatschappij hier’’.

Ter ere van Internationale Vrouwendag

“Een man mag niet huilen, al heeft hij ver-

heeft de Gemeente Den Haag een eman-

driet. Een man mag niet huilen, als een an-

cipatieprijs ingesteld. De Kartini-prijs. Dat

der het ziet”.

is een mooi idee. Met een prijs stel je de

Ik heb een hoge dunk van mannen. Een

één tot voorbeeld van de ander en als

man is voor mij een mens, die kan lachen

we vervolgens allemaal zo werden als de

en huilen. Iemand die, als hij wil, elke ver-

één, hadden we een betere wereld. De

jaardag kan onthouden. Die de goede lin-

Gemeente Den Haag heeft de emancipa-

kersok bij de juiste rechtersok draagt. Als

tieprijs uitgereikt aan dertien mannen die

je een man een prijs geeft omdat hij men-

de theatervoorstelling ‘In de Naam van de

selijk is, zeg je eigenlijk dat een menselijke

Vaders’ opvoeren. Het gaat over hun eigen

man iets héél zeldzaams is. Ja, misschien

vaders en over hoe ze zelf vaderen. Zegt

in de oertijd. Maar nu toch niet meer.

de Gemeente in het juryrapport: “Het ge-

Als de Gemeente werkelijk iets wil doen

tuigt van veel lef dat zij zo publiekelijk hun

aan emancipatie voor mannen, dan ligt

kwetsbaarheid tonen”.

er een groot terrein braak. Zal ik een voor-

Op de dag dat deze krant verschijnt, reikt

beeldje noemen? Het wordt lente. Laat

wethouder emancipatie Bert van Alphen

elke man die dat wil, een jurk dragen. Geef

de prijs uit. Vast met een passende toe-

hem korting bij de aanschaf, namens de

spraak, waarin hij de vaders nog een keer

Gemeente Den Haag. Hartelijk dank!

prijst over kwetsbaar zijn, en daarna zegt Bert iets over mannen en gevoelens to-

Vilan van de Loo

Popolsku, een weekkrant op z’n Pools door Alexandra Sweers De spijtbetuiging van Johan Vlemmix voor zijn nummer ‘Een bussie vol met Polen’, een Oscar voor een Poolse animatiefilm en minister Donner over Poolse arbeiders. Dit zijn enkele artikelen uit de eerste editie van de nieuwe weekkrant Popolsku. De gratis krant wordt landelijk verspreid en ligt ook in de Hofstad – die een stedenband heeft met Warschau – in de Poolse supermarkten. Vandaag mag de ambassadeur van Polen tijdens een feestelijke bijeenkomst in Den Haag de krant in ontvangst nemen. Huug Duin is één van de initiatiefnemers van Popolsku – dat ‘op z’n Pools’ betekent – en is laaiend enthousiast over alle reacties die de redactie al heeft mogen ontvangen na de eerste editie van vorige week. “We hebben echt veel goede reacties ontvangen uit de Poolse gemeenschap en van verschillende overheden. Je moet je voorstellen dat je in het buitenland woont en dat er dan iedere week een krant in je eigen taal op je ligt te wachten. Dat is toch heerlijk?”. Er verblijven zo’n 15 à 20 duizend Polen in Den Haag die volgens Duin te verdelen zijn in twee groepen. De eerste groep verricht seizoenswerk en kan overal terecht binnen de EU. Zij blijven vaak niet lang in Nederland. De twee-

de groep Polen wil wel blijven en hier een bestaan opbouwen. Zij werken veel in de bouw, productie en de agrarische sector in het Westland. Het doel van de krant is het informeren over wat er in Nederland, de wereld en thuis gebeurt en het bevorderen van de integratie, volgens Duin. Wat betreft de integratie zijn er ook enkele kritische noten. “Sommigen vragen zich af hoe de Polen kunnen integreren in de Nederlandse samenleving met een krant die voor negentig procent uit artikelen in het Pools bestaat. Maar wij geloven dat integratie al een stapje eerder begint. Eerst is het van belang dat deze mensen interesse kunnen opbouwen voor wat er in de Nederlandse samenleving gebeurt zodat ze ook kunnen deelnemen aan deze samenleving”. De krant die overigens ook over onderwerpen als mode, entertainment en auto’s bericht, heeft een redactie in Nederland, maar ook in Polen zelf. De correspondenten daar volgen het Poolse nieuws op de voet. Duin kan alvast verklappen welk nieuws er vrijdag in de nieuwe Popolsku te lezen is: de film van Wilders. Duin: “Gek genoeg weten veel Polen in Nederland vrij weinig over deze kwestie. Dat gaan wij verduidelijken in het volgende nummer”. Voor meer informatie: www.popolsku.nl

Advertentie

4UFFETXFFSFJHFOUJKET


Boekenweek bij Paagman: 12 t/m 22 maart met o.a. Sophie Zijlstra, BenoĂŽte Groult, Douwe Draaisma, Bernlef en Joyce Roodnat www.paagman.nl/boekenweek


Varia

Vrijdag 7 maart 2008

9

Debat van BNA, Bond Heemschut en Den Haag Centraal

Wat moeten we met de Amerikaanse ambassade?

Hotel Paulez omstreeks 1928. > Foto: Haags Gemeentearchief De Amerikaanse ambassade in 1968. > Foto: Dienst voor de Stadsontwikkeling

De Amerikaanse ambassade thans. > Foto: C&R

Door Coos Versteeg Wat moeten we met de Amerikaanse ambassade als de diplomaten het kwetsbare Lange Voorhout 102 in Den Haag over enkele jaren verruilen voor een nieuwe, en bovenal, zwaar beveiligde vesting in Wassenaar? Moet het gebouw van architect Marcel Breur op de monumentenlijst, zoals de Bond Heemschut onlangs heeft voorgesteld? Of moet het gebouw zo snel mogelijk tegen de vlakte om er een historiserend bouwsel te realiseren dat meer in overeenstemming is met de omgeving, zoals de Haagse architect Peter Drijver van het bureau Scala zich voorstelt? Weinig bouwsels in Den Haag zijn zo omstreden als de Amerikaanse ambassade. Dat was al het geval toen de Hongaar Marcel Breur (1902-1981) zijn ontwerp in 1957 aan de stad presenteerde. Breur, de ontwerper van het UNESCO-gebouw in Parijs, mocht dan een beroemdheid zijn, die in de jaren twintig zijn opleiding had genoten aan het Bauhaus in Weimar en er vervolgens zelf les ging geven. Hij mocht de vormgever zijn van de befaamde Wassily-fauteuil (bestemd voor Wassily Kandinsky) en hij mocht – na zijn vlucht uit Duitland – aan de universiteit van Harvard intensief met Walter Gropius hebben gewerkt, de historische vereni-

ging Die Haghe noemde zijn ontwerp voor de Amerikaanse ambassade zonder enige terughoudendheid een gruwel. In het Haagse dagblad voor de gegoede burgerij Het Vaderland regende het in die dagen ingezonden brieven. Maar zo kort na de Tweede Wereldoorlog waren de Amerikanen nog onze helden en in weerwil van de burgerprotesten, durfde niemand toch echt tegen de Amerikaanse bouwplannen op te treden. We wilden onze bevrijders niet voor de voeten lopen. Bovendien, had niet juist de Bijenkorf in Rotterdam een heel nieuw warenhuis door diezelfde Marcel Breur aan de Coolsingel laten bouwen? De Amerikaanse ambassade in Den Haag verrees op de plek waar tot 3 maart 1943 het bekende Hotel Paulez had gestaan, een chic hotel waar Mata Hari menig keer te gast was. Hotel Paulez was in puin gegooid en afgebrand bij de Britse blunder van het bombardement op het Bezuidenhout. Ook van het naastgelegen Franse Gezantschap en de belendende panden was geen steen overeind gebleven. Marcel Breur had zijn ontwerp even hoog gehouden als Hotel Paulez: vier verdiepingen. De lange gevel onderbrak hij heel subtiel met een inham door twee vleugels haaks op elkaar te plaatsen. Het gebouw is opgetrokken uit beton en bekleed met Muschelkalksteen en granieten

TerugBlik

platen. Al in de zomer van 1958 werd het hoogste punt bereikt, een jaar later mocht prins Bernhard er door ambassadeur Philip Young worden rondgeleid.

De weg vrij

Hotel Paulez in puin na het bombardement van 3 maart 1945. Links staat nog een restant van de gevel, in het midden wat over is van het Franse Gezantschap. > Foto: Van den Heuvel

Foto’s uit het Haags Gemeentearchief

Het broeide in de rubberfabriek Vredestein, die zomer van 1974. Niemand leek er nog zeker van zijn baan. Vooral de gastarbeiders hadden reden tot zorg. Immers: geen werk, geen verblijf. Eigenlijk viel het niet te begrijpen. Vredestein was een gigantische onderneming, met vestigingen in binnen- en buitenland, terwijl de vraag naar rubberproducten alleen maar groeide. Waarom dan al die geruchten over een naderende sluiting van de vestiging in Loosduinen? Het bedrijf was nota bene hier, in Loosduinen, begonnen, in een schuurtje van de vroegere kwekerij Vredestein. Eigenaar Schiff fabriceerde er vanaf 1909 rubberen zolen en hakken. Het werden al snel fiets- en autobanden. Binnen de kortste keren stampte de dynamische Schiff een gigantische fabriek uit de grond. In 1919 werkten er al 800 man en de groei ging door: rond 1960 was Vredestein een concern met vestigingen in Doetinchem Foto Stokvis, juni 1974 en Enschede, met in totaal 3500 werknemers. De familie Schiff en de aandeelhouders had- gevaar. Amerikaanse rubbergiganten als Goodrich den reden tot juichen. De fabrieken in het oosten des en Goodyear wierpen gulzige blikken op Vredestein lands waren een slimme zet geweest, want de lonen en zetten de aanval in. Goodrich kreeg een verontwaren er aanvankelijk laag. Later werden gastarbei- rustende hoeveelheid aandelen in handen en bood ders met open armen ontvangen, Italianen in 1960, overdreven sommen voor een totale overname. daarna andere nationaliteiten. Goodyear wist via slinkse wegen een claim op het Het bedrijf expandeerde verder, fusies en overna- bedrijf te leggen. De rubberreuzen begonnen in 1970 mes leken routine. Maar in dat succes loerde een een verbeten strijd die uiteindelijk door de rechter

door Stal & Van Doorn

werd beslecht. In 1972 verdween de naam Vredestein van de Loosduinse fabrieksgevel. Het bedrijf heette voortaan ‘B F Goodrich’. Eenmaal in bezit van deze Amerikaanse reus, kreeg de Loosduinse fabriek met ellende te kampen. De magazijnen bleven vol, de verkoop stagneerde en op de werkvloer groeide onrust. De directie wilde reorganiseren en aan de lonen sleutelen. Weer een jaar later, in 1974, circuleerden berichten over een dreigende sluiting. De bijna 600 werknemers zweefden tussen hoop en vrees. Ze kregen de belofte dat ‘Vredestein’ zou blijven, maar in de volgende jaren werd het er niet beter op. De verliezen stapelden zich op, massaontslagen hingen in de lucht. Actievoerders begonnen zich in 1976 te roeren, verenigd in een Comité tot Behoud van Vredestein in Loosduinen. Alles werd uit de kast gehaald: pamfletten aan de fabriekspoort, demonstraties, een bezetting, een petitie. Het leek te helpen, want in 1976 kocht het Rijk de meeste aandelen van Vredestein. Het betekende een vinger in de pap en, hopelijk, een greep op de werkgelegenheid. Voor Loosduinen bracht het geen soelaas. Alle acties ten spijt viel in november 1979 toch het doek. Eind 1981 kwamen de slopers. De fabrieksschoorsteen werd opgeblazen op 18 januari 1982. Met Vredestein zelf ging het intussen weer uitstekend.

De introductie van een dergelijk modern gebouw in een historische omgeving viel niet goed in Den Haag. Maar opmerkelijk genoeg maakte het moeiteloos de weg vrij voor andere gebouwen in de directe nabijheid, stuk voor stuk van architectonisch veel mindere kwaliteit: de nieuwe Franse ambassade aan het Smidswater, het verzekeringskantoor van Equity & Law (later Axa) op de hoek van de Prinsessegracht en aan de overzijde het Ministerie van Financiën. In de jaren zestig werd de Amerikaanse ambassade pas echt een bekend gebouw. Door de aanhoudende demonstraties tegen de oorlog in Vietnam, stond de creatie van Breur voortdurend op de voorpagina’s van kranten en was het in televisiejournaals te zien. Betogers mochten in die tijd de ambassade nog gewoon tot aan de voordeur naderen. Van rampalen, vier meter hoge hekwerken en een veiligheidscorridor was nog geen sprake. De jarenlange barricades rond het gebouw, de politiehuisjes en strategisch opgestelde pantservoertuigen wekten uiteindelijk meer irritatie dan de creatie van Marcel Breur ooit heeft gedaan. En nu? Veel Hagenaars zijn het eigenzinnige gebouw in de loop der tijd toch gaan waarderen. Zodra bekend werd dat het vertrek van de diplomaten wel eens tot sloop van het gebouw zou kunnen leiden, kwamen niet de minsten in het geweer. Een reeks achtereenvolgende rijksbouwmeesters hielden een pleidooi voor behoud. Jo Coenen: “Het is ondenkbaar dat je zo’n juweel sloopt. Het is een prachtig uit natuursteen gehouwen sculptuur”. Kees Rijnboutt: “Natuurlijk is het een gebouw van zijn tijd, maar uit die tijd is het wel een topwerk. Dan moet je je wel vijf maal bedenken voordat je gaat slopen”. Frans van Gool: “Als ze mij voor het vuurpeloton zetten, zou ik roepen: niet slopen!”. En Wytze Patijn: “Slopen is een knettergekke gedachte. Den Haag zou juist zuinig moeten zijn op zo’n topper”. De Haagse architect prof. Jan Brouwer brak in deze krant al eerder een lans voor het behoud van deze echte Breur.

Discussieavond

Woensdag 26 maart kan iedereen meepraten over de toekomst van de Amerikaanse ambassade. De Bond van Nederlandse Architecten (BNA) en de Bond Heemschut houdt samen met weekkrant Den Haag Centraal een discussieavond in het auditorium van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunst in Den Haag. Er wordt gedebatteerd onder leiding van Thijs Asselbergs. Aanvang 17.30 uur, ingang Bleijenburg 38. Zowel voorstanders als tegenstanders komen aan bod. Tot de sprekers behoort minister Plasterk. Wie de bijeenkomst bij wil wonen, moet zich tevoren aanmelden bij Hanneke Schiphorst, tel. 070-3466600 (e-mail: hannekeschiphorst@kow.nl). Tussen de discussies door wordt een maaltijd versterkt; hiervoor wordt een bijdrage van € 30 verlangd, contant bij de entree te voldoen. Het definitieve programma staat op www.heemschut.nl


Er is ook een lift aanwezig

Grote marktstraat 115 2511 BJ Den Haag Tel: 070-3281378

EkoPlaza biedt u de mogelijkheid om op een prettige manier duurzaam te consumeren. Klantvriendelijke winkels boordevol biologische producten, Fairtrade, de beste dieetproducten o.a. glutenvrij en tal van praktische non-food.

Nieuw bij EkoPlaza:

DAG OPEN 0 .0 1 2 TOT * DONDER

maandag t/m vrijdag*

9.00-20.00 zaterdag

9.00-19.00

zondag

11.00-18.00

Kom naar de Spuimarkt en maak kennis met meer dan 10.000 biologische producten!

Firefly rode wijn

De Rit

Ambachtelijke Soepen

Heerlijke biologische wijn uit Zuid Afrika

div. soorten 520 ml

fles 0.75 liter

van 2,69 nu voor:

van 6,95 nu voor:

1,69

5,95

Aardbeien / Rabarber

Tomaten Chutney

Jam

pot 370 gr

pot 320 gr.

van 3,95 nu voor:

van 3,95 nu voor:

3,45

3,45

Fa m i l i e b e r i c h t e n Familieberichten kunt u sturen naar: Den haag centraal Korte Poten 9 2511 eb Den haag

Den haag centraal verschijnt elke donderdag. Sluitingsdatum: maandag voorafgaande aan de plaatsingsdatum.

uw NieoPlaza k bij E

Geïoniseerd Energie water

Ons lichaam bestaat voor 70% uit water! Voor de meeste mensen is dit tussen 40 en 55 liter Om te voorkomen dat dit lichaamswater langzaam in een zuur en ziekmakend moeras verandert heeft U minimaal 2 liter zuiver water per dag nodig. Hoe gezond U ook leeft, de meeste westerse voeding en zelfs intensieve sport hebben een verzurend effect op het lichaam.

De meeste lichamelijke klachten, zoals allergieën, suikerziekte, artritis, jicht, maar ook kanker komen voort uit een te zuur lichaam. Het drinken van geïoniseerd basisch water (ph 9.5) is ontzurend en ververst voortdurend het water reservoir van uw lichaam een schone beek i.p.v. een moeras. Geïoniseerd water is fris en zacht van smaak waardoor U er met gemak 2 á 3 liter per dag van kunt drinken. Een andere gunstige eigenschap van geïoniseerd basisch water is dat het een natuurlijke antioxidant is die celbeschadigende vrije radicalen in het lichaam neutraliseert. Voor meer informatie: www.PerfectWaterSolutions.nl of www.royalwater.com

nu voor slechts:

98 1,

*

* Koop een blauwe tafelwaterfles a € 1.98 en ontvang 5 (her) vullingen gratis. Daarna zijn (her) vullingen € 0,50 p/ltr

Directe ingang via Parkeergarage "Grote Markt"

www.ekoplaza.nl DE VERDIEPING VAN NEDERLAND Zeven dagen per week geopend | Toegang gratis Openingstijden: dinsdag 09.00 - 20.00 uur

t 070 – 364 40 40 e-mail: advertentie@denhaagcentraal.net

Pa S G e b O r e n Geboren

Salomé Elisah Aïcha

woensdag t|m zaterdag 09.00 - 17.00 uur zondag en maandag 12.00 - 17.00 uur

Boek een gratis rondleiding in De Verdieping van Nederland

25 februari 2008

Dochter van Anton & Deborah Bos

Tentoonstelling Was getekend,

Geboren

Lorenzo Quentin Paul 26 februari 2008

Zoon van Elmira van Luttervelt

In de Verdieping van Nederland in Den Haag worden topstukken van de Koninklijke Bibliotheek en het Nationaal Archief tentoongesteld. Tot en met 25 mei 2008 is de tijdelijke tentoonstelling Was Getekend, te zien. Bekijk unieke handschriften van beroemde en beruchte Nederlanders uit onze geschiedenis en beleef de historische sensatie van een handtekening of handgeschreven document van Couperus, Piet Hein of Willem van Oranje. Meer informatie vindt u op www.deverdiepingvannederland.nl

Speciaal voor lezers van Den Haag Centraal worden 2 gratis rondleidingen georganiseerd.

Geboren

Madelief Lisa 27 februari 2008

Dochter van Miranda Haarman en Frank Wanschers

U kunt kiezen voor: dinsdag 18 maart, 19.00 uur of dinsdag 25 maart 19.00 uur Stuur voor 7 maart uw aanmelding o.v.v. “Was getekend,” met naam en adres naar info@deverdiepingvannederland.nl. Uiterlijk 11 maart hoort u of u in aanmerking komt voor twee tickets. Op = op


Opinie

Angst voor lege stoelen belemmert daadkracht R.O. door Aad van der Ven Vrolijk was de stemming niet, toen het Residentie Orkest in de zomer van het afgelopen jaar de cijfers zag. De neergang bij de abonnementen was onrustbarend. Lag het aan de programma’s? Waren er te weinig beroemde solisten? Hadden de dirigenten te weinig uitstraling? Of kwam het gewoon doordat steeds meer mensen geen zin in een abonnement hebben en liever per geval bekijken of ze naar de Philipszaal zullen gaan. Dat laatste in elk geval. Zonder de andere mogelijke oorzaken uit te sluiten, ook andere podiumgezelschappen kunnen bevestigen dat het abonnement minder aantrekkelijk is geworden. Er zijn steeds minder mensen die zich voor een heel seizoen willen vastleggen. De consequenties daarvan zijn niet onbelangrijk. Voorheen werd een ‘moeilijk’ programma als onderdeel van een abonnement zonder problemen geaccepteerd. De volgende keer Brahms of Tsjaikovski en alles is weer okay. Nu moet een orkest voor elk concert publiek zien te werven. Programmeurs krabben zich achter de oren wanneer ze moeten kiezen tussen Beethoven en Peter Schat, tussen Schubert en Henri Dutilleux. De verleiding bestaat om een zo veilig mogelijke koers te gaan varen. Want de overheid kijkt met argusogen naar publiekscijfers en eigen inkomsten. Maar je wordt òf door de kat òf door de hond gebeten. Want het is de taak van de Raad voor Cultuur om te beoordelen of een kunstinstelling wel iets wezenlijks en iets nieuws toevoegt aan het culturele leven. Dus vanuit die optiek is het niet verstandig wanneer alle orkesten Mahler en Sjostakovitsj spelen. ‘Een spagaat’ heet dat in de politiek. Enkele maanden geleden gaf de toenmalige artistiek leider van het Residentie Orkest er de brui aan. Een van de redenen was dat hij zich beknot voelde in zijn functioneren als programmeur. Het huidige seizoen, het eerste dat hij heeft samengesteld, was niet alleen buiten de Philipszaal maar ook binnen de eigen kring, in minder goede aarde gevallen. Niet omdat het onvoldoende interessant zou zijn, maar omdat te weinig muziekliefhebbers er onmiddellijk ja op zeiden.

Visie

Het zijn schrikreacties als deze die het Residentie Orkest eerder hebben opgebroken. Vaak deed het orkest één stap voorwaarts om vervolgens, wanneer het even tegen zat, twee stappen achteruit te zetten. Dat werd ook in de hand gewerkt door de snelle opeenvolging in de afgelopen jaren van functionarissen, al dan niet ad interim, aan de top van

* CarTeun

het orkest. Geen wonder dat een visie op lange termijn daar al heel lang heeft ontbroken. Maar net als het huidige seizoen laat het programma van 2008/09 zien dat het Residentie Orkest er toch in geslaagd is verleden en actualiteit, traditie en vernieuwing, bekend en onbekend, op een mooie manier met elkaar te verbinden of juist op een intrigerende manier met elkaar te confronteren. De tijd waarin de liefhebbers van eigentijdse muziek door middel van een eigen serietje werden afgescheiden van de rest is kennelijk voorbij. Het R.O. durft het publiek van de serie die ‘Maestro’ heet naast een combinatie Dvorak/Tsjaikovski ook een Bartókprogramma voor te zetten. Populistisch is het volgende seizoen zeker niet, interessant en boeiend wel. Hoe zal het bestuur van het orkest reageren wanneer de toeloop onverhoopt tegenvalt? Weer twee stappen achteruit? Het zou van wijs beleid getuigen wanneer ontwikkelingen als die bij het Residentie Orkest de tijd krijgen. Dan maar een tijdje genoegen nemen met iets minder bezoekers.

Strijd

De gemeente heeft enkele tonnen extra gegeven voor marketing, promotie en alles wat verder nog in de strijd kan worden geworpen om de Hagenaars over te halen een concert te bezoeken. Begrijpelijk en waarschijnlijk niet overbodig, dit alles. Maar eigenlijk is het een zielige vertoning. Als een bedrijf een nieuw wasmiddel in de markt wil zetten is het begrijpelijk, dat er alles aan wordt gedaan om mensen die – uiteraard – al een ander wasmiddel gebruiken, er toe te brengen het nieuwe product te beproeven. Anders is dat bij het Residentie Orkest. Dat hoeft het niet op te nemen tegen een ander ‘wasmiddel’. Want dat bestaat niet. Het R.O. is het enige professionele orkest in Den Haag en omstreken. Het heeft geen concurrent, als we de orkesten in Amsterdam en Rotterdam waar een handjevol Haagse muziekliefhebbers heentrekken even buiten beschouwing laten. Marketing? Hoezo? Mooie programma’s maken, goed en liefst een beetje enthousiast spelen: wat kan een orkest nog meer doen? Hele stadswijken gratis kaarten aanbieden misschien? Een deuntje in een discotheek

meespelen? Foto’s van een dirigent op de tram? We hebben het allemaal gehad. En wat heeft het opgeleverd? De meeste ‘winst’ op de lange duur valt bij de educatie te behalen, die het orkest te oordelen naar diverse projecten met jongeren en allerlei samenwerkingsverbanden momenteel serieus neemt. De muziekamateurs daarentegen heeft het R.O. in de afgelopen jaren enigszins van zich vervreemd. Zo bezit Den Haag enkele uitstekende koren. Het orkest heeft die de laatste tijd links laten liggen. Men vond een Matthäus of Johannes-Passion met het Residentie Bachkoor niet goed genoeg meer. Na het volgende seizoen wordt die band weer aangehaald, zo is beloofd. Wat het orkest bovenal nodig heeft is iemand met een artistieke visie, die in woord en daad duidelijk kan maken dat wat het R.O. presteert er toe doet. En die op lange termijn denkt. Te vaak wekken Nederlandse orkesten de indruk, dat hun eigen functioneren geen middel maar doel is en dat lijfsbehoud hun belangrijkste zorg vormt. Angst voor lege stoelen belemmert artistieke daadkracht.

11 Pijn in de borst Sinds we in Den Haag een hartcentrum hebben, is de procedure bij iemand met acute hartklachten enorm gewijzigd. Er is geen tijd te verliezen bij iemand met mogelijk een infarct en dus is er een protocol ontwikkeld waarbij iemand zo snel mogelijk in het ziekenhuis komt. Hoe gaat dat nu in zijn werk? Stel dat u pijn op de borst heeft en u belt de huisarts, dan zal de assistente (want zij is meestal de eerste die de telefoon aanneemt) u een aantal vragen stellen, waaruit moet blijken of er mogelijk sprake is van een ‘acuut coronair syndroom’ oftewel een hartprobleem waarvoor op dat moment interventie nodig is. In het geval van mogelijk een acuut coronair syndroom wordt direct de ambulance dienst gebeld. Deze gaat met toeters en bellen naar de patiënt toe, maakt ter plaatse een ECG (hartfilmpje) en stuurt dit gelijk via de fax door naar de cardioloog die crisisdienst heeft. Deze beoordeelt dan het ECG en geeft aan of de patiënt wel of niet een hartinfarct of een ander hartprobleem heeft. Afhankelijk van de duur van de klachten en de afwijkingen op het ECG wordt het advies gegeven of het zinnig is om gelijk een katheterisatie uit te voeren om te kijken of de kransslagaderen dicht zitten en er mogelijk een stent (een vaatverwijdend buisje) geplaatst moet worden dan wel een operatie moet worden uitgevoerd om de aders te vervangen: de zogenaamde bypassoperatie. Op het moment dat het advies wordt gegeven om te katheteriseren heb je als patiënt geen keus meer naar welk ziekenhuis je wilt. Voor de regio Den Haag vindt dit onderzoek plaats in het HAGA ziekenhuis, locatie Leyenburg. Hier is een hele afdeling opgezet die bij alle acute hartproblemen precies weet wat en hoe er gehandeld moet worden. Zo kan het dus zijn dat je een uur geleden nog lekker uit eten was en dat je een paar uur later op de operatie tafel ligt voor een aantal bypasses. Deze hele snelle actie heeft aangetoond dat daardoor de schade aan het hart beperkt blijft en dat het herstel sneller en voorspoediger is en dat de kwaliteit van leven na een infarct ook beter blijft. Natuurlijk kan je dan daarna weer voor controle naar de cardioloog van het ziekenhuis van je eigen keuze. Alle cardiologen van de regio Den Haag volgen deze procedure en ze hebben met elkaar een samenwerkingsverband hiervoor afgesloten. Het acuut coronair syndroom is zo een voorbeeld van geprotocolleerde geneeskunde.

Medisch

Vrijdag 7 maart 2008

Emilie Bolsius Huisarts

* Uw mening

© Teun Berserik

Vrijliggende fietspaden Het dramatische ongeluk van de leerlinge van rector Dirksmeier (Den Haag Centraal 29/2) houdt mij nog steeds bezig. Een oplossing, die volgens mij het aantal ongelukken kan doen verminderen, behelst het volgende: leg vrij liggende fietspaden aan, door een brede strook gescheiden van de rijweg. Waar het fietspad een kruising nadert moet dit fietspad een meter of tien voor de kruising een stukje naar rechts uitbuigen, om daarna weer recht de oversteek te maken. Terwijl dus op het rechte stuk van de weg de auto’s en fietsers op een afstand van bijvoorbeeld drie meter uit elkaar rijden is die afstand bij de kruising zes meter geworden. De bestuurder van de rechtsafslaande (vracht)auto ziet nu vanuit zijn rechterooghoek dat er op het fietspad verkeer aankomt. De fietser heeft voorrang, maar wordt door het uitbuigen van het fietspad gedwongen zijn snelheid iets te minderen en ziet tevens vanuit zijn linkerooghoek dat er afslaand verkeer is. Zou de (vracht)auto toch doorrijden dan kan de fietser (hopelijk) nog bijtijds remmen. Sommige fietsers vinden dat zij als zwakkere weer worden achter gesteld en een paar meter ‘om’ moeten rijden, maar persoonlijk zeg ik: ‘Liever blo Jan, dan do Jan’. Ik woon zelf op de kruising van de Dedemsvaartweg en de Hengelolaan en daar heeft men in 1999 de weg gereconstrueerd op de manier zoals ik hierboven heb geschetst. Er komen hier regelmatig ongelukken tussen auto’s onderling voor, maar ik heb in de bijna vier jaar dat ik hier woon nog niet meegemaakt dat een fietser een aanrijding met een auto had.

B. de Nijs


12

Uit

Vrijdag 7 maart 2008

De wereld rond in tien dagen met Wereld Muziektheater wenkbrauwen die kunnen fronsen en vingers die elk apart bewegen. Ze ontwaken en gaan bewegen met de stem, zang en voordracht van de ‘tayu’ (verteller). Wie nieuwsgierig is naar de achtergrond van deze Oosterse theatervorm, kan de inleiding van mimespeelster en theatermaakster Jeanette van Steen bijwonen. Zij woonde jaren in Japan en bespreekt de ontwikkeling in Bunraku, een aantal typische gebruiken, de rol van de vrouw in het theater en hoe nieuwe methodes overvloeien naar andere makers. Na afloop van de voorstelling laat één van de poppenspelers zien hoe het poppengezicht verschillende emoties kan vertonen. ‘Vula’ van het gezelschap The Conch uit Nieuw-Zeeland speelt zich af in het water. Op de Fiji-eilanden is Vula het woord voor maan, de belangrijkste kracht in het leven rond de zee. In Vula wordt de sensuele en spirituele relatie tussen de vrouwen van de Pacific en de Stille Zuidzee blootgelegd.

Venezuela

De poppen in de voorstelling ‘Bunraku’ zijn haast manshoog, met wenkbrauwen die kunnen fronsen, vingers die elk apart bewegen. >Foto: PR Theater Zwembad de Regentes vormt komende week het centrum waarin culturen uit vier continenten samenkomen. Bezoekers reizen van Zuid Afrika naar Japan. Van Nieuw-Zeeland, via Venezuela naar de Verenigde Staten. En dat allemaal zonder paspoort. Samen met niet-westerse theatermakers is nieuw repertoire ontwikkeld voor het Wereld Muziektheater Festival. Dit tweejaarlijkse evenement biedt musici, choreografen en dansers de kans om geïnspireerd te raken door andere culturen. Het resultaat van deze ‘melting pot’ aan voorstellingen is van 7 tot 16 maart te bewonderen op het Haagse podium. In de eerste voorstelling, ‘Molora’, vergelijkt de Zuid-Afrikaanse regisseuse Yael Farber de recente geschiedenis van haar land met de oude Griekse tragedie Oresteia. Hierin vermoordt Orestes zijn eigen moeder uit wraak. Oresteia (457 v.Chr.) is één van de oudste theaterteksten die tot de Europese cultuur wordt gerekend en is de enige bewaarde trilogie. Bijzonder is de toepassing van dit stuk op de situatie in Afrika. De teksten

zijn gebaseerd op verklaringen voor de Waarheids- en Verzoeningscommissie, waar de daders van de apartheid tegenover hun slachtoffers stonden en, in ruil voor amnestie, gedetailleerd verslag deden van hun gruwelijke daden. De visie op verzoening wordt verder uitgelegd in een driedelig programma rondom Molora. Met een inleiding door de theaterwetenschapper Marlies Klooster en een live interview met de cast van Molora na afloop van de voorstelling. Ook is er een fototentoonstelling ‘Vergeven en verzoenen’ van Vredesmuseum.nl te zien.

Poppentheater

Poppentheater uit Japan zorgt voor een vleugje Oosterse mystiek in het programma van het Wereld Muziektheater Festival. In het poppentheater ‘Bunraku’ komt poëzie, vertelkunst en muziek samen. Alles voltrekt zich in de traditie van de Otome Bunraku, waar uitsluitend vrouwen de marionet bespelen en de Kuruma Ningyo, waar de bespeler op een kleine zetel met wieltjes zit. De poppen in Bunraku zijn haast manshoog, met

Zelfs de meest houterige Nederlander kan met de vijfentwintig dansers, zangers en muzikanten van Teatro Negro de Barlovento niet stilzitten. Centraal in het stuk ‘Una sola voz’ staat de karakteristieke Afro-Latijns Amerikaanse cultuur uit Venezuela. Het stuk neemt de bezoeker mee op een reis door de tijd en hoe de cultuur zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld. Hoe de Bantoe-volkeren uit Centraal Afrika bijvoorbeeld samensmolten met Indiaanse, Spaans-Arabische en Angelsaksische elementen. Afsluiter van het festival vormt de voorstelling ‘Peaches’. De groep Progress Theatre van artistiek leider Cristal Chanelle Truscott maakt dynamische voorstellingen met een rijke mix aan poëzie, hiphop, theater, dans, verhalen, spirituals en R&B. Geïnspireerd door de klassieker Four Women van Nina Simone gaat het Progress Theatre in Peaches de confrontatie aan met het stereotype (zelf)beeld van de Afro-Amerikaanse vrouw. Wereld Muziektheater Festival met op vrijdag 7 maart Molora. Aanvang inleiding: 19.30 uur, voorstelling: 20.30 uur. Prijs € 18,50. Bunraku, za 8 maart 20.30 uur en zo 9 maart 15.00 uur. Met een inleiding op zondag om 14.00 uur. Prijs: € 21,-. Vula, di 11 maart en wo 12 maart om 20.30 uur. Prijs: € 18,50. Met een inleiding en dansworkshop op woensdag 12 maart om 19.30 uur. Una sola voz, donderdag 13 maart om 20.30 uur. Met een inleiding om 19.30 uur en na afloop van de voorstelling een Meet & Greet met de zangers en muzikanten. Prijs: 18,50. Peaches zat 15 om 20.30 uur, zo 16 maart, 15.00 uur. Prijs: € 18,50. De inleidingen zijn € 1,50. De voorstellingen zijn Nederlands ondertiteld of Engels gesproken. Voor meer informatie: www.deregentes.nl of tel. 070-3637798.

Het literaire festival Het Voorwoord biedt een programma vol schrijftalent. >Foto: PR

Filmhuis op zoek naar boerenleven door Theodore Pronk

Brokstukken oefent in Pepijn De heren van Brokstukken kwamen elkaar voor het eerst tegen op de acteursopleiding van de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Arjan Smit, Chris Perryman en Korneel Evers leken destijds niets met elkaar gemeen te hebben, maar raakten bevriend en wilden een theatergroep oprichten. Van dit voornemen kwam in eerste instantie weinig terecht. Ze gingen na afronding van hun opleiding ieder hun eigen weg. Bij toeval belandden ze in de voorstelling I.N.R.I. van de Bloeiende Maagden met zijn drieën op het podium. Ze herinnerden zich hun oude voornemen weer, zochten een repetitielokaal en zetten

hun eerste trioshow in elkaar. In november 2006 verschenen ze voor het eerst met hun avondvullende programma “Doggy Punch” op de Bühne. Dat de mannen van Brokstukken niet van stil zitten houden, blijkt wel weer nu ze alweer begonnen zijn met de try-outs voor hun nieuwe show die de werktitel ‘Rode dwerg’ heeft meegekregen. Tijdens hun voorstellingen proberen de theatermakers fysieke humor te combineren met liedjes en theatrale scènes. Hoe het getalenteerde trio zich verder ontwikkelt, zal duidelijk worden tijdens de testperiode van het nieuwe programma, op 7 en 8 maart in Theater Pepijn.

Jarenlang gold het boerenleven als iets dat toebehoorde aan provincialen, koeien en klei. Het televisieprogramma Boer Zoekt Vrouw deed Nederland weer terugverlangen naar de simpelheid van het bestaan op het platteland en liet ons zowaar de charmes van de koeienstront inzien. Als gevolg daarvan verschenen plots diverse boergerelateerde items en programma’s in de media. Het Filmhuis in Den Haag blijft niet achter bij deze boerderijhype en zal van 6 tot en met 12 maart met het programma Film zoekt Boer een overzicht geven van het boerenbestaan in de film. Medewerkers van het Filmhuis verbaasden zich over de kijkcijferrecords die door het eerder genoemde programma werden gebroken. Aanvankelijk beperkte de verbazing zich tot de lunchtafel, maar het Filmhuis meende ook een bijdrage te kunnen leveren aan het geheel van discussies over mogelijke verklaringen van de plotselinge populariteit van het boerderijleven. Daar-

voor duikelt het filmhuis diverse films op met het thema ‘boer’. Met ‘Het is een schone dag’ wordt donderdag een begin gemaakt aan de filmzevendaagse. Deze film van Jos de Putter kwam in 1993 uit en toont de keerzijde van het boerenbedrijf. Melkquotum, mestbank, bestrijdingsmiddelen, oormerken en schaalvergroting zijn hier voorbeelden van. Enkele dagen en films later zal op zaterdagavond de Franse film uit 2005 ‘Profils Paysans: Le Quotidien’ het verhaal vertellen over het verdwijnen van de traditionele boerenstand. Deze trilogie in wording gaat met name in op de transformatie van het platteland in recreatief terrein.

Klassieker

Natuurlijk kan tijdens Film zoekt Boer de Nederlandse klassieker “De Poolse Bruid’ uit 1998 niet ontbreken. Regisseur Karim Traïdia laat hierin de tragische werkelijkheid van vrouwenhandel samenvloeien met de treurnis van het Groningse platteland. Poolse bruid – Anna Krzyzanowska – wordt onder valse voorwendselen naar Nederland

gelokt om door twee Hollanders in de prostitutie te werk worden gesteld. Echter, na een mishandeling besluit Anna te ontsnappen waarna ze door een zwijgzame Groningse boer wordt opgevangen. Wie dan nog niet genoeg ‘groen’ heeft gezien, kan bijvoorbeeld op woensdagavond naar de Franse film Flandres uit 2006 van Bruno Dumont. Hierin staat de jongeman Demester centraal die zich op zijn boerderij verveelt en met zijn jeugdvriendin Barbe in de omgeving op pad gaat. Demester houdt van haar, maar blijkt niet in staat dat op enige wijze aan haar te vertellen. Nog voordat hij genoeg moed bij elkaar heeft verzameld, wordt hij als militair uitgezonden naar een buitenlandse oorlog. In totaal zullen tijdens Film zoekt Boer elf films worden vertoond en wordt op die manier door het Filmhuis een poging gedaan om het boerenleven in beeld te brengen. Filmhuis, 6 tot en met 12 maart ‘Film zoekt boer’.


Uit

Vrijdag 7 maart 2008

Aaf Brandt Corstius aan het woord op literair festival

‘Een schrijver heeft ook behoefte aan menselijk contact’ De derde editie van het literaire festival ‘Het Voorwoord’ biedt een veelzijdige schare schrijvers en columnisten. Met interviews, muzikale optredens en uiteraard voordrachten wordt de Nederlandse literatuur in de schijnwerpers gezet. Aaf Brandt Corstius, columniste bij NRC Next, staat ook op het podium. “Met een publiek weet je pas of een bepaalde zin wel écht grappig is”. Het Voorwoord is aanstaande zondag al, maar Aaf Brandt Corstius heeft zich nog niet volledig voorbereid. Dat is ook niet raar als je bedenkt dat ze een week geleden nog in Thailand met vakantie was en afgelopen maandag haar 33ste verjaardag vierde. Samen met Volkskrant Magazin-columniste Sylvia Witteman verschijnt ze 9 maart ten tonele. “Ik heb haar al gemaild”, lacht Aaf. “We moeten nu toch snel iets verzinnen”. De columniste heeft zelf al de nodige ideeën over de invulling van het duo-optreden. “Het is nu nog lastig overleggen aangezien Sylvia in Amerika zit, maar ik denk dat het thema ‘leeftijd’ gaat worden. Mijn eerste bundel ‘Het jaar dat ik dertig werd’ gaat daar over en ik heb ook een aantal stukjes over bejaarden geschreven”. Puur en alleen een voordracht wordt het niet. “We gaan elkaar interviewen. Volgens mij staat Sylvia er wel laconiek in, dus dat wordt wel wat met het thema ‘ouder worden’. We schelen niet zoveel qua leeftijd, maar we zitten in een totaal andere fase van ons leven. Zij schrijft over het gezinsleven, ik over het leven in de stad”. De NRC Next columniste wilde eigenlijk met Sylvia Witteman op tournee. “Maar dat werkte niet. Sylvia zit natuurlijk het merendeel van haar tijd in de Verenigde Staten. Toen kwam ze met het voorstel om op Het Voorwoord te staan. Dan hebben we in ieder geval een eerste optreden samen”.

NRC Next

Aaf schrijft nu sinds twee jaar voor NRC Next. Ze is een dochter van de schrijver, columnist en taalkundige Hugo Brandt Corstius en heeft vertaalwetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam (UvA) gestudeerd. Lange tijd schreef ze de column ABC en een eetrubriek voor Folia, het weekblad van de UvA. Totdat ze in 2006 afscheid nam om voor de nieuwe krant van NRC te schrijven. Sindsdien geniet de columniste nog meer

bekendheid en is ze regelmatig te gast in het tv-programma De Wereld Draait Door. “Het was spannend om over te stappen naar zo’n nieuwe krant. Je wist totaal niet of het concept zou werken, of je nog lang voor de krant kon schrijven. Gelukkig gaat het goed. Het zou ook niet kunnen als ik op m’n 33ste nog voor Folia schreef. Nu kan ik over onderwerpen schrijven die ik altijd meed. Ik wijd nu een column aan het kopen van een huis bijvoorbeeld”. Aaf vindt het fijn om nu dagelijks over haar eigen leven te schrijven. “Je hoeft niet meer zoveel uit te leggen. Mensen kennen me nu. Je wordt een soort kennis van ze”. Beangstigend vindt de jonge columniste dat niet. “Het is juist fijn. Je hebt echt een groep van lezers opgebouwd”. Optredens op festivals als Het Voorwoord is een welkome afwisseling. “Je zit zo vaak alleen als je schrijft. Dat werkt natuurlijk prettig, maar je hebt ook behoefte aan menselijk contact. Tijdens voordrachten krijg je de kans om direct de reactie van mensen te zien. Met een publiek weet je pas of een bepaalde zin écht grappig is”. Zelf ging Aaf niet vaak naar literaire festivals. “Ik wist wel altijd kaartjes voor het boekenbal te bemachtigen, maar verder ging ik liever naar de bioscoop bijvoorbeeld. Ik vind het veel leuker om op te treden dan zo’n evenement te bezoeken”.

De Eetrubriek van Coos Versteeg

De Posthoorn Na weken achtereen steeds buitengewoon goed te hebben gegeten, had ik de afgelopen keren magere zesjes. Laat ik duidelijk zijn: hoe hoger de prijzen in een zaak, des te strenger mijn oordeel. Wie flinke pretenties heeft, zal dat ook waar moeten maken. Bij Bodega De Posthoorn ligt voor mij de lat wat lager. De Posthoorn is natuurlijk geen restaurant. Ik kom hier al een kleine veertig jaar, heb het jong overleden echtpaar Meeuwisse, de ouders van de huidige exploitant, decennia achtereen meegemaakt. Je drinkt hier koffie, thee, frisdrank of een alcoholische versnapering. Je nuttigt hier uitsmijter ham/kaas (€ 6), kop soep (€ 4) of bittergarnituur (€ 12). En een enkele keer wilde ik me wel eens aan een biefstukje, naar keuze met brood (€ 13,50) of frites (€ 15,50), wagen. Maar je komt hier primair om anderen te ontmoeten, niet echt om culinair te genieten. Een jaar geleden sprak ik in De Posthoorn met trillerschrijver Tomas Ross voor het eerst over de mogelijkheden van een feuilleton in Den Haag Centraal. Het idee van ‘De moord op Blonde Dolly’ kreeg hier aan een tafeltje vlakbij de bar gestalte. Als we weer een beetje willen bijpraten, kunnen we daar in elk geval niet meer zitten. Mijn gast is immers een verstokte roker en dat mag nu nog uitsluitend in het voorste gedeelte van de zaak. Nog even trouwens en het mag helemaal niet meer. Voordat we samen naar een wedstrijd van ADO Den Haag zullen gaan, bespreken we het wel en wee van Dolly en ondertussen werpen we een blik op het schoolbord om een hapje te eten. De jonge Michael Meeuwisse, die het roer in 2002 overnam, heeft goddank niks wezenlijks BEOORDELING aan de zaak Sterke punten veranderd, + ambiance en sfeer maar de menu+ traditie kaart is onder zijn bewind wel wat uitgebreid. Hij zoekt het Minpunten culinair wat breder en vanaf half - beperkte keuken zes kun je tegenwoordig kiezen uit een paar dagelijks wisselende hoofdgerechten. In het piepkleine keukentje wordt niet meer door willekeurig wie een uitsmijter of biefstuk gebakken, maar er staat een heel jeugdig kokje. Ik heb me een paar maanden terug niet echt populair bij het jongmens gemaakt door erop te wijzen dat zijn Grootmoeders erwtensoep echt veel te dik was. Dat vond-ie niet leuk. Maar toen ik hem uitlegde dat je van heel zwaar en machtig eten altijd pas later last krijgt, omdat je hersens de verzadigingssignalen niet snel genoeg aan je maag doorgeven, was hij een en al aandacht. We hebben ons ‘ingegeten’ met een portie bitterballen (€ 3,75), van tamelijk inferieure kwaliteit, maar wel passend bij de roemruchte cafétraditie van dit etablissement. Schrijver Heere Heeresma gooide alhier met dit type bitterballen naar de schilderijen van Jan Cremer. Echte voorgerechten zijn er trouwens niet, maar je kunt voor € 6,75 alle salades in een mini-uitvoering krijgen en er is ook altijd soep. Wij beginnen dus met een Salade Voorhout met gerookte zalm en een kopje uiensoep (€ 4). Ach, het zijn geen hoogstandjes maar er valt ook weinig over te klagen. En we zijn gek met onze serveerster, die in haar nieuwe rol voortdurend vraagt of alles naar wens is. Van het schoolbord heeft mijn tafelgenoot visspiesjes met rijst (€ 16,50) gekozen en ik de ribeye met honingmosterdsaus en aardappelgarnituur (€ 16,50). Het zijn een beetje Van der Valk-gerechten, maar daarvan heb ik ook altijd gezegd dat we mochten wensen dat heel Nederland elke avond op dat niveau zou eten. Onze gerechten zijn gewoon wel in orde. Een aardig stukje vis/vlees dat we vergezeld laten gaan van een glas redelijke Merlot en een Brouilly, de twee open wijnen (€ 4,50) naast de standaard huiswijn (€ 3). De desserts geloven we wel. De ijscoupe Posthoorn € 4) trekt me niet echt aan en bij het Bart-met-veel-slagroomChabot-toetje (€ 6) heb ik bij de naam Chabot al gegeten en gedronken. Nee, nog even een espresso (€ 2 ) en cappuccino (€ 2,20) en dan kunnen we met achterlating van € 73,40 snel door met ADO, een wedstrijd die overigens heel slecht voor de spijsvertering bleek.

Michael Meeuwisse, die het roer in 2002 overnam, zoekt het culinair wat breder.

Naast Aaf zijn er optredens van Toon Tellegen, Simon Vinkenoog, Jan en Sanne Terlouw, Judith Herzberg, Abdelkader Benali, Marente en Margriet de Moor, Dirk van Bastelaere, Margriet Heymans, Hans Verhagen, Bart Moeyaert, Alexis de Roode, Jos Vandeloo, Mischa de Vreede en vele anderen. De prijsuitreiking van de Jan Campert-Stichting vormt de start van Het Voorwoord om 15.00 uur. De vier winnaars zijn Toon Tellegen, Dirk van Bastelaere, Marcel Möring en Margriet Heymans. Tevens is er de film- en magazinepresentatie van Kronieken/ The Chronicles rondom Crossing Border ’07.

7

_

Het Voorwoord, Zondag 9 maart vanaf 15.00 uur in de Koninklijke Schouwburg. Prijs: € 15,–. Kassa tel. 0900 3456789, 10cpm of www.koninklijkeschouwburg.nl. Voor meer informatie: www.hetvoorwoord.nl.

CATEGORIE bodega/eetcafé plus Voorgerechten vanaf € 6,75 Hoofdgerechten vanaf € 16,50 Nagerechten vanaf € 4 ADRES Lange Voorhout 39a, Den Haag Telefoon 070 360 49 06 GEOPEND Ma. t/m wo. 10 - 22 uur, Do. t/m zat. 10 - 24 uur Zo. 10 - 20 uur

Boer Demester en Barbe zoeken een gezellig plekje in de film ‘Flandres’. > Foto: PR.

13

INTERNET www.bodegade posthoorn.nl

Advertentie

G e n ie t e n i n R e St a uRa n t J u l i e n Julien 8-gangen maandmenu. Een avond culinair genieten voor ` 50,00 pp incl. koffie of thee met lekkernijen.

Wilt u er de tijd voor nemen reserveert u dan vóór 20.00 uur onder vermelding van ‘8-gangenmenu’ Julien beschikt tevens over aparte kamers voor lunch en diner, privé of zakelijk.

Voor informatie over alle mogelijkheden: 070 3658602 www.julien.nl info@julien.nl Met een vriendelijke groet uit de keuken, Piet Smits


14

Cultuur

Vrijdag 7 maart 2008

Kunst en curiosa bij Andergrond Door Nathalie Hartjes Een jaar geleden, vlakbij mijn huis, gebeurde er opeens iets achter één van de vensters van de woonhuizen in de Herderinnenstraat (achter de Prinsengracht). In letters gesneden uit een matje van kunstgras lag daar het woord Andergrond in de vensterbak, soms op speelse wijze omgevormd tot anagram “Grand Drone”. In de grote, ietwat sjofele, ruimte kon je kledingrekken, cd-bakken en kunstinstallaties zien, maar de deur was bijna nooit open en de huiselijke uitstraling weerhield mij te ‘storen’. Maar het venster bleef intrigeren en langzamerhand paste ik mijn route naar huis aan om toch maar mee te krijgen wat daar nu weer te zien was. Toen ik op een dag een grote houten troon met daarop een film van optrekkende wenkbrauwen zag onder de titel ‘Ahum’ (een werk van Rik Buter & Lucas Brouwer) was het genoeg geweest, ik moest mijn verlegenheid overwinnen en op onderzoek uit. Na enig speurwerk op het internet vond ik op myspace.com het profiel Andergrond (= Other ground) met een e-mail adres en de mededeling dat zij enkel op donderdagavond en zaterdagmiddag open zijn, “een compleet DIYproject, mind you!” (DIY staat voor doit-yourself). Volgend op een kort mailtje word ik op een zonnige zaterdagmiddag ontvangen door An3 en Judith (passend bij de informele sfeer wordt er niet gesproken over achternamen) die mij het fijne vertellen over hun werkplaats/galerie/concertpodium/winkel. Ruim een jaar geleden werd de Miefabriek aan de Houtzagerssingel, een van de Haagse culturele broedplaatsen, opgeheven omdat het pand bestemd was voor de sloop. Kunstenaars An3 en Judith kwamen zonder werkruimte te zitten en grepen de gelegenheid aan om een nieuwe plek te beginnen waar de productie en presentatie van kunst samen kon komen. Samen met nog drie anderen, waaronder het collectief Obscuriosa, dat zich specialiseert in de verkoop van muziekopnames in gelimiteerde oplages, richtten zij Andergrond op, een DIY-galerie die ruimte kon bieden aan kunstenaars, muzikanten en ontwerpers die zich noch (of nog niet)

op de gevestigde plekken noch binnen de gelabelde ‘alternatieve’ scène op hun plek voelen. Met de naam Andergrond nemen zij dan ook bewust afstand van de inmiddels vercommercialiseerde term underground. “Zo’n term hoeft wat mij betreft niet helemaal zuiver te blijven, maar we konden er ons geen voorstelling meer van maken. Het was zo’n beetje helemaal uitgekleed. Omdat het toch belangrijk blijft jezelf te kunnen positioneren vroegen wij ons af waar er dan nog plek voor ons was. In feite bieden we een alternatief voor het alternatief legt An3 uit. “Er zijn zo weinig plaatsen meer waar je nog echt kunt experimenteren. Niemand durft meer op zijn bek te gaan, het experiment past eigenlijk alleen nog thuis in groepsexposities waar bewust met die term gekoketteerd wordt”, valt Judith hem bij, “dit heeft natuurlijk te maken met de academies die de studenten klaarstomen om meteen zakelijk te zijn en vertegenwoordiging bij de erkende galeries te zoeken, maar er is ook nog een hele grote groep die dingen maakt en niet direct weet waar ze er mee naar toe moeten”.

Curiosawinkel

Andergrond richt ze daarom vooral op de groep kunstenaars die gewoon “doen” en dan ook vaak sterke banden hebben met muziek of andere disciplines. Andergrond ziet er dan ook niet uit als een keurige galerie maar heeft de sfeer van een curiosawinkel en verkoopt naast de tentoongestelde werken allerlei andere creatieve uitingen, zoals de unieke – vaak prachtig vormgegeven – EP’s van obscure bands die luisteren naar namen als Puddle Parade, Gentle Veincut of One Foot Dancer; de kledingontwerpen (allemaal unieke exemplaren) van bijvoorbeeld Hadas Hinkis, van wie in de cd-bak onder de naam Her Highness ook weer muziek is terug te vinden of de macabere knuffelbeesten waar poppenhoofden op gemonteerd zijn van José den Hartog. Dat veel van de kunstenaars ook muziek bleken te maken, leidde ertoe dat bijna elke expositie ook gepaard gaat met een optreden. Daarmee ademt Andergrond een soort “alles kan”- atmosfeer die nauwelijks elders te vinden is in Nederland en heeft het veel

weg van het soort winkels die je tegen komt in de Berlijnse buurt Kreuzberg. Het oorspronkelijke idee erachter was om kunstenaars specifiek uit nodigen iets nieuws te maken voor de voorruimtes’’. Door omstandigheden lukt dit niet altijd, maar de woonruimte boven de galerie biedt dan wel de mogelijkheid kunstenaars enige tijd in Den Haag te laten verblijven. “De beste interactie zou zijn dat je een artist-in-residence hebt, die boven aan iets werkt terwijl er beneden geëxposeerd wordt en dat na afloop de producten van diegene zoals cd’s of werk nog te koop blijven.” Een goed voorbeeld hiervan is de samenwerking met Annika Hauke, een Duitse fotografe die onlangs afstudeerde aan de KABK. Geïnspireerd door de woning van An3

en Judith boven Andergrond maakte zij een fotoreeks van details uit het huis die vervolgens beneden getoond werden. “Wat kan er meer inspirerend zijn dan dat er iets ter plaatse bedacht, uitgevoerd en getoond wordt? Als men het in Nederland over kunst heeft gaat het eigenlijk alleen nog maar om het eindproduct, terwijl juist het ontstaan zo interessant kan zijn“, verwoordt An3, “het is frappant dat mensen het alleen leuk vinden om de ontwikkeling van een kunstenaar te zien als die al naam heeft gemaakt, maar niet als ze nog midden in die ontwikkeling zitten.” Het is verfrissend te zien dat terwijl de gevestigde orde van de kunstwereld altijd sterk de nadruk legt op de nationaliteiten van kunstenaars en hun inter-

De andere werelden van NDT2 van samenkomst in de unisono stukken en als plateau om op te dansen. De verschillende scènes komen goed tot hun recht in het strak geregisseerde lichtplan van Erik Berglund. Alleen op het eind ontstaat er chaos door de laaghangende, rondzwiepende lampen; verder blijft de Scandinavische helderheid (in beweging en toneelbeeld) te sec voor de heftige Sacre du Printemps.

Paukenslag

Scène uit ‘Mammatus’ van Medhi Walerski. > foto: Daisy Komen

door Ilse van Haastrecht De reclames van het Nederlands Dans Theater proberen het publiek al een aantal jaren naar binnen te lokken met slogans als: ‘tegengif’ en ‘vergeet vandaag’. NDT wil ons andere werelden presenteren, om de rompslomp van alledag te kunnen vergeten. Het NDT2-programma ‘Dreamplay’ slaagt daarin met drie choreografieën door jonge makers die weinig kijk op de realiteit tentoonspreiden en juist met fantasie hun dans brengen. De wereld van Stijn Celis in ‘Skulls and Bees’ is er één van vreemde figuren. Aan het begin lopen de dansers in rijen als machientjes over het toneel. Hun loopje heeft iets ongeïnteresseerds. Even later lijken het pierrots die hun clownsact dan ook maar net klaarspelen. Dan weer zijn het stripfiguren die niet weten wat ze moeten zeggen, een lege spreekballon boven het toneel spreekt voor zich. Doordat Celis de diepte van het toneel niet echt benut, blijft veel van de dans ook redelijk tweedimensionaal, als in een cartoon.

De tableaus wisselen elkaar snel af, de bewegingen zijn gestileerd en scherp. Glimpakjes maken het tot een circusachtig geheel, maar er blijft een vreemde smaak hangen. Het entertainment is niet helemaal eerlijk, er wringt iets onder de bedachte vormen. De soms schelle en gefragmenteerde muziek van John Adams ondersteunt de verwrongen sfeer. Deze wereld kent platte vormen en scherpe kantjes. De reprise van de avond, ‘Dreamplay’ van Johan Inger, is gezet op een deel van ‘Le Sacre du Printemps’ van Igor Stravinsky. Deze muziek is zo imponerend (en staat bij velen in het geheugen gegrift) dat het moeilijk is met de dans een gelijkwaardige opponent te realiseren. De vier mannen bewegen zeker sterk en gegrond, maar de soms droge dans dekt de lading van de muziek niet. Wanneer twee vrouwen hen vergezellen, speelt voornamelijk het decor een sterke rol. Een houten wand fungeert als achtergrond voor een meeslepend duet, maar ook als een plek

In navolging van Inger (zijn choreografisch talent werd ontdekt toen hij nog bij NDT danste) krijgt NDT1-danser Medhi Walerski de kans een première in de reguliere programmering te brengen. Met ‘Mammatus’ maakt hij het programma compleet door een echte droomwereld op het toneel te creëren. Ondanks de zandkleurige kostuums en de verder redelijk zwart-witte enscenering is dit het meest kleurrijke stuk van de avond. Een nieuwe compositie van Dirk Haubrich geeft het stuk extra spanning; een keiharde paukenslag voordat het doek omhoog is, schudt het publiek al wakker. Dan loopt er een man over het toneel. Hij heeft een klein windmolentje in zijn hand en wordt belaagd door een sneeuwstorm. Wanneer hij zijn schoenen uittrekt en de storm ze ondersneeuwt, ontsnapt hij aan deze bizarre achtervolging. Doordat er licht schijnt vanachter zwarte panelen boven het toneel en coulissen ontbreken, ontstaat er een enorm brede ruimte waarover de jonge dansers zich later de longen uit hun lijf mogen rennen. Groepsstukken vol flow en gemak worden afgewisseld met kleine parels van duetten. Danser Menghan Lou toont zich meester in beide. De sfeer die Walerski creëert heeft iets sprookjesachtig. De sneeuw die hij op momenten laat vallen en de grote panelen met draaiende windmolentjes zijn niet te veel; ze ondersteunen een choreografie vol naïviteit en schoonheid. Laten we hopen op meer van dit soort werk. ‘Dreamplay’ nog te zien in het Lucent Danstheater op 27 t/m 29 maart

De bijtertjes van Pavlov Dit was de week van Barry Harris. De oude, wijze man van de bebop-piano was alom tegenwoordig. Daar hebben zijn Haagse volgelingen wel voor gezorgd. Na de ‘master classes’ in het Koorenhuis werd Harris meegetroond naar elders. Het bevlogen IersAmerikaanse duo Johnny Daly en Dan Nicholas dat de dinsdagavondconcertjes en jamsessies in Pavlov leidt, kreeg dat café restaurant aan het Spui zover de jazz en Harris meerdere avonden centraal te stellen. Op 8 maart is de laatste van die avonden, nu onder leiding van bassist Alex Milo (22.30). Terwijl allerlei pogingen om binnen de horeca regelmatig jazz te brengen even regelmatig stranden, blijken bassist Daly en gitarist Nicholas bijtertjes daar in Pavlov. Twee nietNederlanders nota bene die zorgen dat de jazz ingeburgerd blijft in de Haagse binnenstad. Hulde. Op zondagmiddag (16.00-18.00) gaan ze er gewoon door met een trio – zonder vaste pianist Frans Elsen, want die is dan met Harris naar Rome - op de dinsdag staan de reguliere avond-sessies gepland. Op 11 maart wordt deze week ruimte gemaakt voor tenorsaxofonist Ferdinand Povel. En die mag je eigenlijk nooit overslaan. Voor de agenda alvast de komende concertjes: Erik Doelman zit er op 18 maart aan de piano, trompettist Menno

nationale bereik, een klein initiatief als Andergrond aan het gebruik van nationaliteit als statusmiddel voorbijgaat. Als vanzelfsprekend worden buitenlandse kunstenaars en bands in hun programmering opgenomen en grenzen lijken te vervagen. Behalve dan voor de kosten die het met zich meebrengt, maar met een creatieve geest leer je ook daar mee om gaan. In het weekend van 15 maart opent de tentoonstelling concretetalks van de Hamburgse Kerstin Schroedinger en Mareike Bernien, uiteraard vergezeld met een performance van het kunstenaarsduo. Andergrond, Herderinnestraat 16, open donderdagavond en zaterdagmiddag. www.antenna.nl/ barleyqueen/andergrond.html. en www.myspace. com/andergrond

Jazz Daams speelt op dinsdag 25 maart. Drummer Dolf Helge heeft in Herberg Vlietzigt aan het Rijswijkse Jaagpad op zondag 9 maart trompettist-zanger Cees van den Heuvel te gast. Hagenaars kennen hem nog van het orkest van wijlen Ted Easton. Een van de grootste wapenfeiten van Van den Heuvel was zijn gezongen versie van ‘When it’s sleepy time Down South’, waarvoor een Engels jazzblad hem lauwerde met de tekst ‘the best recorded version since Armstrong’. En over zangers gesproken: opeens is er dan weer een nieuwe, met veel omringend geruis geïntroduceerd. Steye heet hij, hij heeft op het hippe Nederlandse DOX-label een cd opgenomen en hij wordt hier voor het eerst gepresenteerd in de Embassy’s bar van het Bel Air Hotel (14 maart) onder de vlag van The Hague Jazz. Met jazz heeft het niet zoveel te maken, hoe Steye ‘live’ klinkt weet ik niet, maar op zijn debuutcd zingt hij allemaal eigen stukken, enkele daarvan mede geschreven door het Zuco 103-duo Stefan Kruger en Stefan Schmidt en hun arrangementen hebben altijd een grote ‘lekkerheid’. “Klinkt helemaal te ‘wowie’ ”, vond gitarist Anton Goudsmit, zelf één en al ‘wowie’. ‘I’m just here to make you feel warm’ heet Steye’s debuut-cd. Aardige mondvol.

door Bert Jansma


Cultuur

Vrijdag 7 maart 2008

15

Nieuw stuk van Ilja Leonard Pfeijffer bij Annette Speelt

Het grote geheim van Malpensa door Bert Jansma ‘Malpensa is een modern drama over twee vrienden, waarin de Zwaarte van Ibsen, de Poëzie van Duras, de Ranzigheid van Pfeijffer en de Hoop van Annette Speelt samenkomen”. De prikkelende samenvatting is, met hoofdletters en al, afkomstig uit de pen van acteur Michel Sluysmans die hem op de dag voor de eerste try out van het nieuwe stuk lachend terugleest. “Waar heb je die vandaan?” vraagt hij, “uit een oude folder zeker, want ik heb dat geschreven toen we nog aan ‘Malpensa’ moesten beginnen”. Hij bekijkt zijn zinnetje nog eens en zegt: “Eigenlijk klopt het nog steeds. Dat zit er allemaal in. Het stuk is poëtisch, soms ook heel platvloers, en er schuilt een groot geheim in”. ‘Malpensa’ – genoemd naar het vliegveld van Milaan – is een stuk van schrijver Ilja Leonard Pfeijffer die eerder ‘De eeuw van mijn dochter’ schreef voor Annette Speelt. Acteurs Thijs Römer en Michel Sluysmans spelen het, Gerardjan Rijnders regisseert. Een hechte samenwerking, want het stuk werd gezamenlijk ontwikkeld. “We waren destijds erg blij hoe dat met ‘De eeuw van mijn dochter’ is gegaan”, zegt Michel Sluysmans, “en we wilden graag een nieuw stuk van Ilja. We zijn met z’n allen om tafel gaan zitten, hebben ideeën gespuid en zijn uiteindelijk met een verhaaltje gekomen over twee mannen op een vliegveld die op hun vlucht wachten. Ze willen die vlucht kapen en daarmee in het Vaticaan vliegen. Nee, daar verklap ik niets mee, dat is van begin af aan duidelijk”. Thijs Römer vult hem aan: “En dan blijkt dat de redenen waarom ze in dat plan gestapt zijn nogal van elkaar verschillen en dan blijkt er een groot geheim in het stuk, dat we níet moeten verklappen. Ze hebben afgesproken los van elkaar van Schiphol naar Milaan te vliegen en te doen alsof ze elkaar niet kennen. Om de kans gesnapt te worden niet te vergroten. Maar als die vlucht vertraging krijgt, houdt de een de spanning niet vol en zoekt contact met de ander. Zogenaamd als twee wildvreem-

den. Ze praten de eerste helft van het stuk ogenschijnlijk over niets, over tieten, over de beurs. Maar je weet als publiek wat ze van plan zijn en dat het eigenlijk over heel iets anders gaat”. Het idee van de kaping ontstond tijdens het ‘brainstormen’. Thijs Römer: “We wilden het over decadentie hebben. Die twee willen die kaping omdat ze alle andere ‘kicks’ al hebben meegemaakt. De ondertitel van het stuk luidt: ‘Een duet voor durfkapitalisten’. Ze hebben alles al gedaan, en nu willen ze Moslimpje spelen, niet uit ideologie, niet uit godsdienstige overtuiging, maar gewoon als de allergrootste ‘kick’. De twee acteurs wilden iets moderns, korte zinnetjes en ze vroegen Ilja Pfeijffer om vooral veel regie-aanwijzingen te schrijven en zo weinig mogelijk tekst. Michel Sluysmans: “Hij vond het ’t moeilijkste wat hij ooit gedaan heeft. Na zijn eerste versie is hij helemaal opnieuw begonnen. Had-ie ook nooit gedaan. Hij schrijft vaak heel uitbundig, zijn grote talent. En nu moest hij zich binnen die situatie op het vliegveld vooral beperken. Regisseur Gerardjan Rijnders kwam met het idee: Waarom spelen jullie die regieaanwijzingen óók niet. Nu begint het stuk heel vertellend. We zeggen wie we zijn. Hij heet Thijs, ik heet Michel. Thijs is iets langer dan Michel, Michel is rustiger. Ilja Pfeijffer heeft die rollen echt op óns willen schrijven. Zo sluipen we gaandeweg het stuk in. En van vertellend wordt het uiteindelijk heel dramatisch”.

Voorlaatste première

‘Malpensa’ ís de voorlaatste première van Annette Speelt. Er volgt nog ‘een sober, klein muziektheaterspektakeltje’ getiteld ‘Het vogelparadijs’ en dan heft de groep zich op. Na zeven jaar. “We hebben zeven jaar lang een ‘vaste baan’ gehad, aan een droom kunnen werken en een doel gehad. Zeven jaar is een mooie tijd, heel veel levenscycli beslaan zeven jaar”, zegt Michel Sluysmans. “Je kan na zo’n tijd alleen maar groter worden als groep en dat wilden we niet. Wat we gaan doen, weten we nog niet precies”.

Thijs Römer (links) en Michel Sluysmans in ‘Malpensa’. > Foto:Ben van Duin Ongelooflijk leuk, vonden de twee acteurs om zo met de schrijver samen te werken. Michel Sluysmans: “Ilja kent ons een tijdje, hij kent onze karakters, onze humor. Thijs is wat uitbundiger, ik ben wat stiller, en dat heeft hij heel slim door het stuk verweven”. Thijs Römer over die ‘persoonlijke toets’: “Je herkent dat steeds. Dan denk je als acteur: zou hij dat nou vinden over het personage dat ik speel of over mij privé? Is dit soms een stiekeme boodschap? Hij heeft een mooie balans gevonden waar we ons drieën in kunnen vinden. Tussen platvloersheid, een beetje poep-en-pies humor, een beetje yuppig, een beetje

kwajongensachtig met daarbij ook: het slimste jongetje van de klas willen zijn. Dat zit in Ilja, dat zit ook in ons. En daar heeft hij een fantastische vorm voor gevonden”.

Morse en Baantjer

Er wordt geen vliegveld nagebootst op de toneelvloer van het Theater aan het Spui. Een open decor met alleen een koffieapparaat en een luchtkoker als zetstukken. En onder sommige momenten wat filmische sfeermuziek van componist Rainer Henzel. Michel Sluysmans: “ Malpensa is eigenlijk een éénacter. Het speelt in ‘real time’, precies 1 uur en een kwartier.

Precies de tijd van de vertraging van die vlucht. Binnen dat uur en een kwartier moet het probleem opgelost zijn. Waardoor je een ‘pressure cooker’-effect krijgt. De moeilijkheid is dat je het grote geheim tot het eind moet bewaren. Oplettende kijkers die veel naar Inspecteur Morse of naar Baantjer hebben gekeken, voelen de nattigheid misschien wel aan. Onze taak is om te zorgen dat het niet te snel uitlekt. Maar dat geheim toch wel zoveel gewicht te geven dat iemand aan het eind van de avond zegt: ‘Ik hád ’t kunnen weten”. ‘Malpensa’ gaat op 8 maart in première in Theater aan het Spui. www.annettespeelt.nl

De camera aan een vlieger Assepoester kan haar prins missen

Gerco de Ruijter, Untitled/Zonder Titel, foto, 15x15cm, 2007,> Courtesy MK Galerie, Rotterdam

door Lynne van Rhijn Al op de academie wilde Gerco de Ruijter (1961) werk maken dat figuratief was, maar waarvan je je in eerste instantie wel moest afvragen wat het eigenlijk voorstelde. Werk dus, dat zich op de grens zou begeven tussen abstract en dat wat nog lijkt op de fysieke werkelijkheid. Hij ontwikkelde een bijzondere manier om dat voor elkaar te krijgen; hij bond een camera aan een vlieger en fotografeert sindsdien het landschap van bovenaf. Recht naar beneden blikt zijn camera; er is geen horizon in beeld, geen lucht of bewolking die onze oriëntatie, ons gevoel voor diepte kan sturen. We zien slechts de elementen die het land vorm geven en die op de foto’s soms wonderlijke patronen en composities opleveren: wegen, poeltjes, rijen bomen, een enkele koe als detail. In eerste instantie zwoer De Ruijter bij het Hollandse landschap en vliegerde hij boven dijken en weilanden, zelfs boven Ypenburg. Maar in 2003 raakte hij gefascineerd door de woestijn van New Mexico, wat nog verwarrender, want onbekender beelden tot gevolg had. Recentelijk fotografeerde hij in

het kader van een artist-in-residence programma in Yogyakarta, Indonesië, waarvan het resultaat nu te bekijken is in Heden. Deze foto’s lijken juist weer meer herkenbaar, figuratiever. Zou het komen door het feit dat rijstvelden en dergelijke al veel vaker zo van bovenaf gefotografeerd zijn? Doen ze me daarom denken aan fraaie reclamefoto’s voor vliegreizen, of natuurfoto’s à la National Geographic? Ligt het wellicht aan de vrij recente verschijning van de online satellietfoto’s op Google Earth, dat een sensatie van verwarring of desoriëntatie niet opkomt? Na het zien van deze expo verlang ik er eigenlijk naar het werk van de Duitse Andreas Gefeller (1970) nog eens te zien, die bekend werd met fotocollages van verdiepingen van gebouwen, van stadions en andere stedelijke landschappen. Zijn werken zijn digitaal samengesteld uit duizenden foto’s van het oppervlak. Elke foto in de collage neemt hij onder een rechte hoek, op steeds dezelfde afstand boven de grond. Het resultaat is een vrij steriel beeld, zonder ruimtelijk perspectief en van een onwaarschijnlijke scherpte; twee aspecten die in de gebruikelijke waarneming niet zomaar te controleren zijn. Hoewel De Ruijter het ruimtelijk perspectief wel minimaliseert blijven het beelden zoals we die inmiddels wel kennen van niet-artistieke media. In zekere zin doen beide fotografen hetzelfde, maar met dat verschil dat we bij Gefeller daadwerkelijk de dingen zien zoals we ze nooit eerder zagen. De aanhoudende kick die dat oplevert blijft bij De Ruijter uit. ‘Landing soon #4 - Gerco de Ruijter’, t/m 30 maart 2008 te zien in Heden, Denneweg 14a, Den Haag. Open: woensdag t/m zaterdag, de eerste zondag van de maand en zondag 30 maart van 12.00 tot 17.00 uur, of op afspraak. Voor werk van Andreas Gefeller zie www.andreasgefeller.com, of de tentoonstelling bij de REAL Photography Award 2008, vanaf 21 maart in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam.

we toch met deze rol associëren. Maar het is best mogelijk dat zij, gevangen in een monstrueuze, roze rococojurk, gehinderd wordt door de manier waarop zij Assepoester moet uitbeelden. Want de regie van Carolyn Sittig lijkt voortdurend uit te roepen: deze Assepoester wil helemaal geen prins, ze vertrouwt hem voor geen cent, ze boent veel liever de vloeren.

Scène uit de opera ‘Cendrillon’ van Massenet. > Foto: Deen van Meer

door Aad van der Ven Niemand heeft de stijl van Jules Massenet mooier beschreven dan zijn geëerde collega Debussy. Die noemde de destijds zo populaire operacomponist ‘een expert van de vrouwenziel’ en noteerde over diens muziek: ‘Ze wordt bewogen door huiveringen, verlangens en liefst eeuwigdurende omhelzingen. De harmonieën lijken wel armen, de melodieën op de welving van een hals’. De operaliefhebber zal hem, luisterend naar de nieuwe productie van ‘Cendrillon’ door Opera Zuid, onmiddellijk gelijk geven. Want in muzikaal opzicht is alles bij dit gezelschap uit Maastricht deze keer van begin tot eind in orde. En meer dan dat. Voor een groot deel is dat te danken aan de Bulgaarse dirigent Ivan Anguélov en het Limburgs Symphonie Orkest, die door de manier waarop ze Massenets fraaie melodieën uitvoeren de luisteraar als het ware de orkestbak in trekken. Wie daar onverschillig voor blijft heeft in het romantische operarepertoire niets meer te zoeken.

Daarbij komt, dat Opera Zuid ook enkele voortreffelijke jonge zangers en zangeressen laat optreden, onder wie Francis van Broekhuizen, Maria Soulis, Helen Lepalaan en Machteld Vennevertloo. Van Broekhuizen heeft als Assepoester de belangrijkste taak. Ze zingt die partij egaal en stralend, mist daarbij alleen iets van de warmte en charme die

Het sprookje is doorgeprikt, zo lijkt de bedoeling. Vooruit maar. Eigentijdse regisseurs zijn daar dol op. En niet voor niets. Want het is veel makkelijker in zo’n opera afstand te bewaren en het verhaal te relativeren en te ironiseren, zoals hier gebeurt, dan het werk te accepteren als een sprookje en het op die manier als theater geloofwaardig en invoelbaar te maken. Mede door de uit de toon vallende, flauwe grappen is dit een enscenering waarmee het Limburgse gezelschap de operaliefhebbers geen dienst bewijst. Maar muzikaal valt er veel te genieten. En bij Massenet wil dat, aldus Debussy, zeggen: huiveringen, verlangens en omhelzingen. Opera Zuid met ‘Cendrillon’ van Massenet. Bezocht: 19/2 in Rotterdam (Schouwburg). Herhaling: 13/3 in Den Haag (Lucent Danstheater, 20.00 uur).

Advertentie

OP H EFFI NGSUI T VERKO OP Bij Boekhandel Houtschild

Vanaf heden 50% korting op alle boeken nog in voorraad. Kunst, literatuur, geschiedenis, militaria enz. Di-Vr 10.30-18.00 Za 10.00-17.00 Ma gesloten

Zie ook www.houtschild.nl Boekhandel Houtschild t Papestraat 13 t 2513 AV Den Haag


16

Cultuur

Vrijdag 7 maart 2008

Goed en intens acteren in heftig ‘Naar Schotland’ door Bert Jansma Twee conclusies na het zien van ‘Naar Schotland’ bij Het Nationale Toneel: er wordt zeer goed en intens geacteerd en Thibaud Delpeut is een opmerkelijk talent. De net aan de theaterschool afgestudeerde Delpeut bewees zich als schrijver en regisseur eerder bij het Haagse gezelschap met de nieuwe versie van zijn ‘Entr’acte’. ‘Naar Schotland’ is complexer qua inhoud, er valt best wat af te dingen op vorm en inhoud, maar er zitten zoveel momenten die je op het puntje van je stoel brengen dat je dat laatste graag vergeet. ‘Naar Schotland’ is een stuk over een op het oog ‘well-to-do’ middelbaar echtpaar dat met leugens leeft. Het begint bizar: de man zit voor een videocamera en kondigt hun zelfmoord aan; de vrouw arriveert en lijkt zich daar geheel bij neer te leggen. Dan gaat het stuk terug naar hun verleden, in brokstukken. Zijn verleden, haar verleden. Hun huwelijk is na een miskraam kinderloos gebleven en dat lijkt lang de reden van hun onvervuldheid. De eerste leugen is er dan al: zij vertelt anderen dat ze zwanger is. Halverwege maakt het stuk een ommezwaai die een bijna-thriller-element binnenbrengt: hij blijkt geen manager van een bank maar een fantast en oplichter die de schijn ophoudt terwijl hij het kapitaal van het bevriende jongere echtpaar verdonkeremaant. Wanneer dat uit dreigt te komen, verzint hij dat hij kanker heeft, om zich te ‘redden’. Het heeft af en toe iets van een ‘Virginia Woolf’-situatie à la Edward Albee.

‘Naar Schotland’. > Foto: Deen van Meer Een ouder en een jonger echtpaar, de schijn en de leugens, waarbij dat jongere echtpaar gebruikt wordt. Letterlijk en figuurlijk. Hun geld, maar ook het dochtertje dat zíj wél hebben en dat door het kinderloze stel ‘geannexeerd’ wordt.

Nieuw werk van Edd Schouten in ‘Here we live and now’

Zoektocht naar stilte door Ilse van Haastrecht In de acteerstudio in Scheveningen luistert Edd Schouten gericht naar danser Kay Patru. Hij heeft er aandacht voor hoe Patru zijn bewegingen ervaart en waar hij aan denkt als hij ze uitvoert. Een week voor de première van zijn nieuwste stuk ‘Silence never calls out’ zoekt Schouten nog voortdurend naar de juiste intentie en betekenis. De choreografie zal te zien zijn tijdens ‘Here we live and now’, een avondvullend programma georganiseerd door het Korzotheater, bedoeld om talent van Haagse bodem te stimuleren. In alle zalen van het theater kunt u nieuw werk bewonderen van onder andere Neel Verdoorn, Erik Kaiel en Václav Kuneš. Extra bijzonder is dat het de laatste reeks voorstellingen is voordat Korzo aan een grootscheepse verbouwing begint en tot aan het najaar van 2009 in het voormalige KPN-gebouw op de Binckhorst zijn huisvesting vindt. Schouten en Patru leerden elkaar kennen in Den Haag en werkten eerder samen in korte projecten. Tijdens een creatief proces probeert Schouten zich te richten op de persoonlijkheid van de danser met wie hij werkt, hij kijkt naar wat hun bindt. De solo ‘Silence never calls out’ is ontstaan naar aanleiding van hun zoektocht naar stilte en zingeving in het dagelijks leven; het gaf hen de impuls er een solo over te maken. Schouten vertelt: ‘een zoektocht naar stilte levert vaak frustratie op. We hebben altijd te maken met geluid, met invloeden van

Saskia Temmink en Jappe Claes in de hoofdrollen intensiveert. De afbrokkeling van hun identiteit en het failliet van hun levens worden levensgroot. Met de toeschouwers om het speelvlak heen, komen Temmink en Claes aanraakbaar dichtbij door de combinatie van het haarscherpe waarheidsgehalte van hun spel en die uitvergroting via de camera. Delpeuts voorstelling schakelt heen en weer tussen realisme en een bijna magische verdieping ervan. Zo komt er een zeer realistische quiche lorraine uit de oven, maar er is ook een schitterende scène waarin de vrouw, nota bene op het toilet, een verdrinkingsdood hallucineert. Dat het toneel op een gegeven ogenblik zelfs onder water komt te staan, is mij dan net even teveel. Delpeut noemt zijn stuk ‘een mozaïek van een huwelijk’. Begrijpelijk, maar tegelijkertijd zit dat fragmentarische ‘Naar Schotland‘ ook dwars. Het eerste deel van zijn mozaiek is te lang en staat een beetje haaks op wat volgt. Of er een ander stuk tussendoor gekomen is. Maar de verbeelding van de manier waarop dat huwelijksmozaïek uiteindelijk weer in scherven gaat is heftig en indringend. Zo heftig dat je na afloop bijna niet durft te applaudisseren om dat gevoel niet stuk te maken.

buiten af. Onze vraag was: hoe kom je terug tot jezelf?’ Aan het begin van het proces zochten Patru en Schouten naar verstilling door te werken met de fibonacci-structuur, een reeks cijfers die opgeteld het volgende cijfer vormen waarvan de verhouding samenhangt met de Gulden Snede. De reeks is terug te vinden in talloze natuurverschijnselen. Spiralen die voortvloeien uit de structuur vormden een inspiratiebron voor bewegingspatronen. Tijdens zijn reis door de ruimte leert Patru dat het gebrek aan stilte een terugkerend proces is; hij kan de invloeden van buitenaf aanvechten of accepteren. In Schoutens werkwijze is vorm ondergeschikt aan een gevoel of beleving. Door intuïtief beslissingen te maken werkt Schouten naar concrete dans. Naast het zoeken naar een balans tussen beweging en intentie, speelt ook de ruimte in zijn werk een grote rol. Hoe een persoon zich tot de ruimte verhoudt en wat hij of zij daarin kan betekenen, houdt hem al jaren bezig. ‘Silence never calls out’ wordt uitgevoerd in de kerkstudio van het Korzo, een open ruimte die niet direct aan het theater doet denken. Wellicht maakt dat het makkelijker om je als toeschouwer te laten meevoeren in de belevingswereld van Schouten en Patru. Het is zeker het proberen waard. ‘Here we live and now’. Te zien in het Korzotheater op 6 t/m 8 maart en 13 t/m 15 maart. Aanvang: 19.30

De regisseur Delpeut maakt er een multimediale voorstelling van. Hij gebruikt videocamera’s, voornamelijk door de twee jongere acteurs (Anne Prakke en Sarah Marie Eweg) gehanteerd, die het realisme vergroten, in close ups dich-

Naar Schotland. Het Nationale Toneel. NT Gebouw Schouwburgstraat 8 in Den Haag. Tekst Thibaud Delpeut, regie Thibaud Delpeut, decor Roel Huisman. Met Anne Prakke, Jappe Claes, Sarah Marie Eweg en Saskia Temmink. Aldaar nog te zien: 6 t/m 8 maart en 12 t/m 16 maart. Aanvang 20.30 uur.  

ZAAL5: Speelveld voor eigentijdse beeldcultuur ZAAL 5 is een grootse ruimte genesteld in een hoek van het Filmhuis Den Haag. De zaal biedt een alternatieve programmering die zich focust op de hedendaagse beeldcultuur. Een gesprek met programmeur Mieke van Oorschot. door George Vermeij Het Filmhuis heeft door de tijd heen wat intensieve verbouwingen moeten doorstaan. Mieke van Oorschot: ‘’ZAAL5 was eerst een ruimte van het Worldwide Video Center, maar dat verhuisde naar Amsterdam. ZAAL 5 is bewust in het leven geroepen als een ruimte die de variëteit van de hedendaagse beeldcultuur wil tonen. Het Filmhuis houdt zich vooral bezig met cinema en ZAAL 5 gaat wat stappen verder door te kijken naar wat er verder nog meespeelt in onze beeldcultuur’. Volgens Mieke van Oorschot gaat het daarbij vooral om het vertonen van korte films, kunstenaarsfilms en installaties. Is er ondanks dit verschil een relatie met de inhoud van de vaste programmering van het Filmhuis en die van ZAAL 5? ‘’Leendert de Jong bepaalt wat er in het Filmhuis draait. ZAAL 5 staat daar grotendeels los van en heeft bewust een autonome positie. Als programmeur probeer ik wel te zoeken naar films of installaties die passen bij wat het Filmhuis uitstraalt. In de gevallen dat Leendert specifieke retrospectieven of festivals organiseert, proberen we ZAAL 5 op eigenzinnige wijze te laten aansluiten op die inhoud’’.

Swinging London

Werk van Edd Schouten > Foto: Robert Benschop

terbij brengen of er beelden mee zoeken die als het ware ‘commentaar’ geven op de scène. Dat werkt soms rommelig en onrustig, vooral wanneer de camera met de hand bediend wordt. Maar daar staat tegenover dat het vooral het spel van

Zo organiseerde Mieke van Oorschot – parallel aan het door Leendert de Jong samengestelde ‘Swinging London’ programma – een gelijknamig onderdeel in ZAAL 5. In de ruimte waren kunstenaarsfilms te zien van onder meer pop art kunstenaar David Hamilton. Zij wilde hiermee een breder beeld gegeven van het Londen van de jaren zestig aan de hand van het werk van experimentele filmmakers en kunstenaars. ‘’Zoiets heb ik ook met het ‘Cinema and Justice’ programma gedaan. Daarin stond mensenrechtenproblematiek en de cinematografische verwerking daarvan centraal. De installatie ‘Power Cut’ van filmmaker Sarah Vanagt was gedurende dat festival te zien, terwijl een film van

Mieke van Oorschot. > Foto: Joyce Dur haar draaide in het filmprogramma. In die gevallen ontstaat er een meerwaarde doordat de inhoud en thematiek van een programma op een verrassende wijze wordt aangevuld’’.

Hip-hop

ZAAL 5 heeft volgens Mieke van Oorschot ook een actuele insteek wat de jeugd- en undergroundcultuur betreft. ‘’Een erg leuk en geslaagd project was het ‘Black Soil’ Hiphop Festival. Tijdens dat programma wilden wij de aandacht vestigen op de hip-hop cultuur in Den Haag. In Den Haag gebeurt er veel op dat gebied en wij hebben tijdens het festival films en videoclips van lokale filmmakers vertoond”. ZAAL 5 bleek tijdens ’Black Soil’ een ideale locatie voor een kruisbestuiving tussen mensen en verschillende beeldculturen. ‘’Er was een gemêleerd publiek van vaste Filmhuisbezoekers en mensen die speciaal naar het festival kwamen. Het is leuk om te zien hoe je op die manier verschillende groepen bij elkaar kunt brengen’’. Dit aspect vindt Mieke van Oorschot een belangrijke nevenfunctie van de ruimte. ‘’Wij vinden het ook inspirerend om samen te werken met lokale festivals. Zo hebben wij recentelijk meegedaan met het ‘Mutesounds’ festival. Dit festival probeerde een brug te slaan tussen horenden en doven door middel van installaties, performances en film. Voor dit evenement was er in ZAAL5 een film te zien gemaakt door doven, waardoor je de

kans kreeg om je te verplaatsen in een andere subjectieve beleving’’. ZAAL 5 wil ook jonge en beginnende mediakunstenaars stimuleren en doet dat onder meer door het ‘Workspace’ project. Het project omvat een prijsvraag, waaraan jonge mediakunstenaars kunnen meedoen en waar ze de relatie tussen film en beeldende kunst moeten onderzoeken. De winnaars krijgen naast een geldbedrag de kans om voor een periode te exposeren in ZAAL 5. Naast deze bijzondere activiteiten worden er in ZAAL 5 regelmatig korte filmprogramma’s vertoond die zijn samengesteld door toonaangevende internationale festivals en collectieven. ‘’We hebben recentelijk een retrospectief vertoond van videoclips van de IJslandse zangeres Björk. De films waren geselecteerd door het Londense ‘onedotzero’ festival. Er zaten filmpjes bij geregisseerd door Michel Gondry en Spike Jonze die nu bekend zijn van hun speelfilms’’. Experimenteel ging het eraan toe bij het filmprogramma gewijd aan het ‘Pictoplasma’ collectief. ‘’Deze groep heeft een programma samengesteld waar op een speelse wijze maatschappijkritiek wordt geleverd aan de hand van ‘Character’ design. Het collectief archiveert design figuurtjes die als tegenwicht fungeren tegen de alomvattendheid van de huidige commerciële beeldcultuur’’. Het programma van ZAAL5 is te zien op www.ZAAL5.nl. Informatie over Workspace 08 is te vinden op www.workspace08.nl.  


Sport

Vrijdag 7 maart 2008

Coach Andy Tenbult ziet kansen voor HYS The Hague:

‘Het is pas over als het over is’ tie, maar ik heb geen tonnen opzij gezet voor mijn pensioen. Ik had vorig jaar een uitkering, waardoor mijn spaarpot een goede deuk heeft opgelopen”. Het deed zijn Nederlandse vrouw en hem besluiten om na 20 jaar omzwervingen meer stabiliteit te zoeken. Ze streken neer in Valkenburg, niet ver van zijn schoonouders. “Die worden ook wat ouder”. Dat ze een mijnwerkersdorp hebben uitgekozen, is echter geheel toevallig, aldus Tenbult, die tevens in Den Haag een appartement tot zijn beschikking heeft.

Arrogant

Coach Andy Tenbult (rechts boven) kijkt nauwlettend toe. >Foto: Creative Images

Na een uitstekende serie wedstrijden haalde HYS The Hague de play offs. Voor het eerst sinds jaren strijdt de ploeg weer mee om de titel, al is na vier wedstrijden in de halve finale, een best of seven serie, de achterstand op de Heerenveen Flyers opgelopen tot 1-3. Voor de nieuwe coach Andy Tenbult (47) echter geen reden om bij de pakken neer te zitten. door Eppo Ford De Noord-Amerikaanse sportmentaliteit is diep verankerd in de beleving van de geboren Canadees, die opgroeide in een klein mijnwerkersdorpje als zoon van een Brabantse boer. “Nooit opgeven, altijd blijven doorgaan. Pijn is fijn en bloed is goed”, aldus Tenbult, die een handdoek om zijn nek heeft hangen. De training van zijn jongens zit er weliswaar op, maar zelf wil hij nog de fitnessruimte van De Uithof bezoeken. “IJshockey is een

mannensport, als je niet kan spelen met een blessure, dan moet je de sport niet beoefenen”. Hij vertelt dat hij uit een klein dorpje komt, Onaping Falls, waar hij als jongen regelmatig speelde tegen teams uit de Canadese miljoenensteden. “We verloren bijna nooit. We hadden daar toptalent en een topmentaliteit”. In zijn jeugd waren er weinig jaren waarin hij niet kampioen werd. Tenbult: “Pas toen ik als negentienjarige naar Nederland kwam, leerde ik verliezen. Maar ik ben het nog steeds niet gewend”. Na een actieve periode als speler, was Tenbult coach van onder meer Geleen, Nijmegen en Heerenveen. Hij won diverse landskampioenschappen en bekers. Reden voor de hernieuwde organisatie van HYS om Tenbult na de Kerst naar Den Haag te halen en hem coach Alan Jacobs te laten vervangen. Het contract dat Tenbult met Groningen had, werd overgenomen, hetgeen het financieel sappelende Groningen goed uitkwam. Tenbult: “Ik had een driejarig contract. Nu heb ik een contract voor drie maanden”. Hij zegt het gelaten, gewend als hij is om met de onzekerheid van het beroep te leven. “Ik verdien genoeg, kan op vakan-

Omdat de doelstelling, die het bestuur en de sponsor van HYS hadden gesteld, met het behalen van de play offs bereikt is, ziet het er naar uit dat zijn verblijf in Den Haag wordt verlengd. De coach en club zijn momenteel in gesprek over voortzetting van de samenwerking. Tenbult: “Ik had nooit gedacht dat ik in het westen coach zou worden. Ik heb de mensen in het westen altijd een beetje arrogant gevonden, alsof ze het beter weten. Maar ik moet zeggen, ik vind het best leuk. De mentaliteit in de kleedkamer, van de sponsor en het bestuur, het totaal bevalt me”. Ook is hij te spreken over de professionele organisatie die dit seizoen uit de grond is gestampt. “Met Tilburg, het Ajax van het ijshockey, is Den Haag nu het best georganiseerd”.

Play Offs

Toch komt het team, dat bijna voor de helft bestaat uit dit seizoen gecontracteerde Canadezen, Tsjechen, Amerikanen en andere Europeanen, waarschijnlijk net te kort voor het halen van de finale. Foutief uitverdedigen en het onbenut laten van gekregen kansen, zorgt dat de ploeg van Tenbult aankijkt tegen een 1-3 achterstand op Heerenveen. Al wil Tenbult niet van opgeven weten. Een conclusie trekken over de capaciteiten van het team wil hij evenmin. “Als we klaar zijn met dit seizoen, ga ik een paar dagen nadenken. Win je de volgende drie wedstrijden en de finale, dan zal dat allemaal positief zijn. Verlies je, dan is het misschien negatiever. Maar de wil is er om het team verder uit te bouwen”.

Speelstijl

Tenbult, die houdt van de Europese techniek, gecombineerd met de Noord-Amerikaanse vechtlust: “Ik ben geen Louis van

17

Marcella

Vertragingstactieken

Dat Robin Haase zijn status van toptennis-

actie of een verrassende return. Robin Haa-

ser waar maakt is niks nieuws. Bij het ABN

se speelt anders dan de meeste tennissers

AMRO-toernooi in Rotterdam is zijn po-

en dat maakt hem leuk, uniek en kansrijk

tentieel weer volop zichtbaar geworden.

om de echte wereldtop te bereiken. Maar

Te midden van de vele wereldtoppers die

als dat gaat lukken, moet Robin mij toch

voortijdig in het sportpaleis sneuvelden,

één ding beloven: om vooral niet mee te

moest de twintigjarige Hagenaar het toer-

doen met de vertragingstactieken die in

nooi redden. Dat lukte hem tot en met de

het huidige tennis schering en inslag zijn.

vrijdag maar daarna moest toernooidirec-

Om niet eindeloos te stuiteren met de bal

teur Richard Krajicek het zonder grote pu-

voor hij gaat serveren zoals Novak Djoko-

bliekstrekkers stellen. Een tegenvaller voor

vic dat soms wel 22 keer voor aanvang van

het toernooi dat precies dit jaar zijn 35ste

zijn service doet. En om een ballenkind niet

verjaardag vierde en na een aantal teleur-

na ieder punt om de handdoek te vragen

stellende jaren wel een steuntje in de rug

zoals Greg Rusedski daar ooit kampioen

kon gebruiken. Misschien dat Robin die

in was en door velen is nageaapt. En om je

steun de komende jaren kan brengen, want

sokken niet eindeloos op te trekken zoals

wat hij dit jaar al liet zien was indrukwek-

Rafael Nadal dat gewoontegetrouw doet.

kend. Behalve zijn gestage ontwikkeling

Robin, je service is met vier keer stuiteren

als tennisser is zijn charismatische uitstra-

goed genoeg en die paar zweetdruppels

ling en interactie met het publiek opval-

kun je echt wel met je polsband afvegen,

lend. Hoe Robin bij zijn pas tweede op-

daar zijn ze immers voor. Want al die ver-

treden in deze Rotterdamse sporttempel

tragingstactieken zijn niet goed voor de

het publiek opzweepte zoals alleen echte

tennissport, mensen worden er doodmoe

wereldtoppers dat doen is knap. De lan-

van. En het moet ook uit zijn met de zo-

ge krullenbol kwam zwaaiend het centre-

genaamde medische time-outs om een

court op, had weinig tijd nodig om zich in

tegenstander uit zijn ritme te brengen en

de wedstrijd te spelen en sloeg die verve-

de ingelaste plaspauzes wanneer een set-

lende Schot Andy Murray met rake klappen

je wordt verloren. Kortom, Robin, geef het

van de baan. Hij daagde uit, hij verraste en

goede voorbeeld!

hij sloeg genadeloos toe. Met een dropshot, een versnelling, een lob, een aanvalsGaal, die vindt dat je moet spelen in het systeem of anders niet. Ik verander mijn systeem afhankelijk van de spelers. Heb je veel technisch goede spelers, dan speel je anders dan als je harde werkers hebt”. Een tipje van de sluier over zijn gewenste speelstijl wil hij echter wel oplichten. “Ik heb een eigen systeem bedacht. Veel offensiever, maar met behoud van de verdedigende verantwoordelijkheid. Ge-

Marcella Mesker baseerd op mijn eigen speelstijl” , aldus Tenbult, die eerder aangaf dat hij voor de Canadese top tekort kwam en ook later de durf niet had om als twintiger het Nederlandse ijshockey te verlaten voor een nog onzekerder bestaan in Canada. Tenbult: “Niemand had een betere conditie dan ik. Ik houd van roken en drinken. Maar op het ijs geef je alles, want je bent net zo goed als je laatste wedstrijd”.

‘Je kan van een sporter niet verlangen de Spelen op te geven om te protesteren’ Over enkele maanden hebben in China de Olympische Spelen plaats. Er is een discussie ontstaan over deelname in het land waar de mensenrechten worden geschonden. De sporter kan niet verweten worden naar China te gaan, vindt HVV-trainer Kees Mol, die dertig jaar geleden China als amateur-international bezocht. door Eppo Ford “Ik vraag me af, wat win je met een boycot?”, vertelt hij nadat hij met veel plezier over zijn eigen belevenissen in China heeft verteld. We zitten in zijn decanenkamer van de HALO (Sportacademie) aan de Laan van Poot. Aan de muur hangt een foto van een strafschopgebiedtafereel, met op de achtergrond een vol stadion, waar hij als spits in een worsteling verkeert met zijn Joegoslavische tegenstanders. “De Olympische Spelen zijn het hoogste wat je kan bereiken als sporter. Daar kan je misschien maar één keer aan meedoen. Je kan toch niet van ze verlangen dat ze dat opgeven om te protesteren?” In 1978 wist hij in ieder geval zeker dat hij naar China wilde, toen de kans zich voordeed, ongeacht wat de situatie daar was. Het Nederlands elftal stond in hoog aanzien en het amateur-Oranje kreeg een

Kees Mol: ‘Spelen voor 80.000 man was geen uitzondering’. > Foto: Creative Images uitnodiging voor een 8-landen toernooi in het land dat voor buitenstaanders vrijwel ontoegankelijk was. Mol had bij zijn club VUC een uitstekend jaar achter de rug. In een zinderend competitieslot werd concurrent RVC op de laatste speeldag voor duizenden toeschouwers verslagen. Onder leiding van trainer Aad de Mos had RVC er alles

aan gedaan om VUC te imponeren. Mol: “De spelers werden gebracht door taxi’s, waar ze omgekleed en wel uit tevoorschijn kwamen”. Tevergeefs, VUC werd kampioen van de Hoofdklasse. Een uitnodiging voor het Nederlands amateurelftal volgde voor Mol, die voor die tijd alleen voor de amateurs van Jong Oranje had gespeeld. Tot zijn vreugde

haalde hij na maanden trainen de eindselectie. Al geeft hij de kanttekening dat wellicht van doorslaggevend belang is geweest dat de vedette van het team, Jan Mennega, van landskampioen ACV, geblesseerd was. “We wisten niets van China. Je wist alleen, het is ver weg en Mao was er bezig geweest”. Afreizen naar China was ook geen discussie zoals het nu is, of zoals de deelname aan het WK in Argentinië destijds. Mol, toevoegend: “En als we nu weten dat er mensenrechten geschonden worden, dan werden die toen natuurlijk helemaal geschonden” . Na de lange reis, die via stops in Frankfurt, Ethiopië en Jemen eindigde in Peking, keek hij zijn ogen uit. Verliet het team het hotel waar alle sporters en delegaties ondergebracht waren, dan ontstond er gelijk een volksoploop. Westerlingen waren een zeldzaamheid, laat staan een sportteam. ’s Avonds waren de stadions dan ook afgeladen, 80.000 man was geen uitzondering. Twee keer stond Mol in de basis, de andere wedstrijden viel hij in. “Maar je merkte niet dat er zo veel mensen waren. Ze waren rustig en stil. Ze klapten alleen bij een hakje of een omhaal. Het waren geen kenners”. De Nederlanders waren daarentegen geen kenners van de Chinese cultuur. Dat er op grote schaal Tai Chi werd beoefend in de parken wekte verbazing, net als het vele spugen op straat. Tijdens een groot banket in het Volkscongres voor de deelnemende teams, kregen Mol en een teamgenoot twee Chinezen aan tafel. Mol: “Ik heb heel weinig gegeten. Het waren ont-

zettende smerige eters. Ze spuugden nog net niet op tafel”. Toch had hij ook oog voor de cultuur van China. Pokerden de meeste van zijn teamgenoten, Mol sloeg geen uitstapje over. Hij zag het terracottaleger, de Chinese muur en het Plein van de Hemelse Vrede, dat op een steenworp van het hotel lag. “We hebben een sportinstituut bezocht. Daar zagen we zalen vol talentvolle turnsters. Dat waren hele jonge kinderen. Of een hele hal vol tafeltennissers. Wij hebben nog getafeltennist. Uit beleefdheid kreeg je dan een paar ballen terug” , glimlacht Mol. Er hing een zweem van drang, al had Mol aan de andere kant ook de indruk dat het een soort eer voor deze kinderen was dat ze zo jong hun ouders verlaten hadden om in het sportinstituut hun intrek te nemen. De Nederlandse sporters hadden gedurende het verblijf wel genoeg vrijheid in het afgesloten land om zelf de straat op te gaan, al kregen ze vaak een gids mee. Sportief gezien was de trip geen succes. Het Joegoslavische team won het toernooi en Mol wist geen doel te treffen; een half jaar later hielden de uitnodigingen voor Oranje op. Maar als ervaring behoort het tot een van de hoogtepunten uit Mol’s carrière en hij had het niet willen missen. En na dertig jaar blijft China haar mysterieuze kanten houden. Mol: “We waren door de Chinese bond uitgenodigd. We zijn er nooit achter gekomen, maar achteraf denk ik dat er daar werd verteld en gedacht dat we het echte Nederlandse elftal waren”.


18

Sport

Nationale Nederlanden zoekt eerste overwinning Helemaal onderin de vijfde en laagste zaterdagklasse staat de voetbalvereniging Nationale Nederlanden. De personeelsvereniging heeft na achttien wedstrijden nog geen wedstrijd gewonnen. Reden om met de niet-spelende secretaris Mark Molier te bellen. Hoe voelt de laatste plaats? “Dat is niet leuk. We zitten in een neerwaartse spiraal. We hebben veel oudere spelers, van 34, 35 jaar, en we spelen tegen spelers van 22 jaar. We zijn een personeelsvereniging en dan is het lastig om nieuwe spelers te vinden. De huidige selectie is een groep die 10 jaar geleden bij elkaar is gekomen”. Nationale Nederlanden merkt dat de personeelsverenigingen in het algemeen onder druk staan? “De meeste mensen zijn gesetteld. Ze spelen in vriendenteams bij VUC, Haagse Hout en ga zo maar verder. Een enkeling wil de overstap maken, maar daar vervang je geen elftal mee”. Hoeveel elftallen hebben jullie? “We hebben ongeveer 45 spelende leden. Daarmee kunnen we drie elftallen op de been brengen”. Is dit seizoen het dieptepunt van de vereniging? “Ja. Het is het vorige seizoen al een beetje ingezet. Er zijn vier basisspelers weggevallen, en de aanwas moet vanuit ons tweede komen. Dat niveauverschil is te groot”. Jullie zijn ingetrokken bij ADS op sportpark Madestein, een voorbode van een fusie? “Wij zijn een 100% personeelsvereniging. Een fusie zou het einde betekenen van onze club. We zijn bij ze ingetrokken en dat bevalt prima zo. En van opdoeken is ook geen sprake”. De expat-vereniging ABF keerde vorig jaar na een waardeloos seizoen de standaardklasse de rug toe en ging tegen reserve-elftallen spelen, denken jullie daar over? “Ik zou dat niet eens zo erg vinden. Waarschijnlijk hebben we het dan iets makkelijker, dat zou de sfeer ten goede komen, met iets meer winstpartijen. Al is de sfeer nu ook goed”. Gaan jullie dit seizoen nog winnen? “Ik hoop het. Als je naar de stand kijkt, denk je, hoe is het in godsnaam mogelijk. Maar we hebben veel pech gehad, met onoplettendheid of ballen die verkeerd vallen”.

Vrijdag 7 maart 2008

Ondanks slechte positie op de ranglijst

Stefan Koegler blijft geloven in Forum Sport Het zit Stefan Koegler niet mee. De Haagse oefenmeester leek na twee min of meer mislukte avonturen bij respectievelijk DUNO en GDA, bij Forum Sport (Zaterdag Tweede Klasse C) eindelijk zijn ei kwijt te kunnen. Na een korte opleving doemt echter het degradatiespook op aan de Voorburgse Prins Bernhardlaan. door André Buurman Met nog vijf competitieduels te gaan, zijn de degradatiezorgen voor Forum Sport en Stefan Koegler groot. De Voorburgers bezetten de derde plek van onderen, wat aan het einde van de rit automatisch nog een verlenging van de competitie inhoudt. Vechten voor behoud zal dan in die Nacompetitie slechts het parool zijn. Alleen Gouda en Die Haghe weet de fusieclub tussen DEVJO en SV Voorburg na de zeventiende speeldag nog onder zich. Maar de onderlinge verschillen tussen de clubs zijn klein. Het is overigens al het tweede seizoen dat Forum Sport vecht tegen het degradatiespook. Precies op de laatste speeldag speelde de formatie van de verloren zoon André Lourens zich vorig jaar veilig. Aan Stefan Koegler, die vlak na de jaarwisseling al te horen kreeg dat hij het trainersstokje van André Lourens mocht overnemen, was vervolgens de eer om Forum Sport via de weg van de geleidelijkheid naar een hoger plan te tillen. Dat Koegler eerder voortijdig bij DUNO opstapte en een jaar later door GDA vlak voor het einde van het seizoen aan de kant werd gezet, was voor de technische commissie van Forum Sport geen beletsel om het volste vertrouwen in de ambitieuze trainer uit te spreken. Voor de voormalig beoogd betaald voetballer Stefan Koegler (“Door een liesbles-

sure speelde ik slechts één wedstrijd voor het eerste elftal van het toenmalige FC Den Haag”), die al op zijn elfde als jong talent door ADO bij Oranjeplein werd weggeplukt, kwam Forum Sport volgens zijn zeggen precies op het juiste moment. “GDA had nog voor de winterstop besloten niet met mij door te gaan. Uiteindelijk heb ik zelfs het einde van het seizoen niet mogen meemaken. Een inktzwart verhaal op zich”.

Voetbaldier

Op het moment dat Forum Sport het bericht over de nieuwe trainer wereldkundig maakte, snelde in Voorburg de roem van Koegler hem reeds vooruit. Hij zou enorm gedreven en zeer ambitieus zijn. Misschien wel een beetje té, voor een club als Forum Sport. Koegler lacht als hem die eigenschappen worden voorgelegd. “Ik ben van huis uit een voetbaldier. Als je net als ik jarenlang in de voetbalschool van ADO meedraait, dan word je vanzelf wel ambitieus en gedreven. Dat is heerlijk werken. Bij een amateurvereniging ligt dat anders, daar ben ik inmiddels ook wel achter. Natuurlijk wil iedereen daar ook het hoogste bereiken, maar je moet je schikken in het materiaal. Geen verwijt, maar een constatering. Voor mij was de overstap als trainer van ADO naar de amateurs dan ook groot. Bij DUNO wilde ik misschien onbewust dezelfde lijn als ik bij ADO gewend was doortrekken. Dat werkte met name voor mezelf averechts. Bij Forum Sport heb ik logischerwijs voor een andere aanpak gekozen en ben ik veel meer uitgegaan van de groep. Dat we er slecht voorstaan, staat los van die aanpak”. “Het is een knotsgekke competitie dit jaar”, vervolgt Koegler. “De onderlinge verschillen zijn klein. Maar het ontbeert ons ook vaak aan geluk of misschien wel kunde, al hebben we in de reeks van gewonnen thuiswedstrijden wel de nodige mazzel af kunnen dwingen. De eerste competitiewedstrijd tegen DUNO verlies

je, terwijl je voetballend de betere ploeg bent. Of dan het gebrek aan zelfvertrouwen er dan langzaam insluipt, daar wil ik niet aan. Maar als je na vier duels pas op één punt staat, wordt het toch onrustig en ga je onnodig tegen kaarten oplopen”.

Bewijzen

“We hebben door uiteenlopende omstandigheden te vaak op onze tenen moeten lopen met alle consequenties van dien. De laatste twee moeizaam verlopen uitwedstrijden tegen de ’s Gravenzandse VV en MVV’27, (beide 3-0 verlies, red.) zaten er meer selectiespelers op de tribune dan in de dug-out. Stuk voor stuk geblesseerd of

geschorst. Dus word je min of meer gedwongen een beroep op jongens van de A1 te doen. Door wekelijks mee te trainen keken ze al mee in de keuken van het eerste elftal, maar de laatste wedstrijden koken ze al mee ook. En bij een elftal in problemen wil het helaas nog wel eens overkoken. Ik had ze liever in een goed draaiend elftal en via de weg der geleidelijkheid gebracht. Maar nood breekt nu eenmaal wet! Voetballen kunnen ze overigens prima, maar op het fysieke vlak schieten ze logischerwijs nog wat te kort. Toch ben ik ervan overtuigd dat het nog goed kan komen. Zaterdag thuis tegen Zevenhoven kunnen we bewijzen wat we werkelijk waard zijn”.

Nacompetitie lonkt voor ADO ‘A rollercoaster season’, noemen ze het in Amerika. Een seizoen waarin zowel op, als naast het veld alles gebeurt wat je je maar kan voorstellen. Een seizoen dat gekenmerkt wordt door tegenslagen, maar uiteindelijk toch nog een happy end kent. Weet ADO Den Haag de huidige vijfde plaats in de Jupiler League vast te houden, doet men mee aan de Nacompetitie. En wie weet wat daar nog in kan gebeuren.

Tip 5 Ook komende week staan er interessante sportevenementen op de agenda. Den Haag Centraal maakte voor u een kleine selectie. Wat valt er allemaal te doen, zien en beleven? 1. Chalenge Cup 2008. Vier dagen lang top kunstrijden in De Uithof, van junioren tot senioren. Zie voor het volledige programma www.challenge-cup.com. Van donderdag tot en met zondag. De Uithof.

Door Martin van Zaanen

2. Haaglandia – RAS. Niet alleen de zondagafdeling van Haaglandia presteert uitstekend, ook de zaterdagtak doet van zich spreken. In de Derde Klasse A staan ze bovenaan. Zaterdag 8 maart, 14.30 uur, Sportpark Prinses Irene, Schaapweg, Rijswijk. 3. Ronde van Zuid-Holland. Het wielerseizoen is weer begonnen. De 55ste Ronde van Zuid-Holland start en finisht wederom in Kijkduin. Het schot valt om 13.00 uur, de finish wordt rond 17.00 uur verwacht. Machiel Vrijenhoeklaan. 4. HRC – REL. De Haagse rugbyers kregen een verschrikkelijk pak slaag te verwerken tegen The Dukes, het werd 90-7. Hopelijk kunnen ze tegen degradatiekandidaat REL een beter resultaat neerzetten. Zondag 9 maart, start 14.30 uur, Theo Mann Bouwmeesterlaan. 5. HDM-KZ. In het doordeweekse inhaalprogramma ontmoeten de twee Haagse Hoofdklasseteams bij de dames elkaar voor de tweede keer dit seizoen. De eerste ontmoeting eindigde in een gelijkspel. Woensdag 12 maart, aanvang wedstrijd 20.30 uur, Theo Mann Bouwmeesterpad.

Enorm gedreven en zeer ambitieus. >Foto: Creative Images

Verdediger Chris Kum: ‘Dit mogen we niet meer weggeven’. > Foto: Pan Chen

Nu is het deze jaargang vaker voorgekomen dat ADO Den Haag het lek in sportief opzicht boven leek te hebben, waarna weer een domper volgde. Dus laat trainer Wiljan Vloet deze week geen mogelijkheid onbenut zijn spelers op het belang van het duel van vrijdagavond, tegen het laaggeklasseerde AGOVV Apeldoorn, te wijzen. Na de gelukkige zege vorige week, uit tegen RBC Roosendaal, bereikte zijn team de vijfde plaats. Die positie geeft aan het einde van 2007/2008 recht op deelname aan de Nacompetitie, waarin promotie naar de Eredivisie bewerkstelligd kan worden. Vloet: “Dat we dit, ondanks alle tegenslagen, nu bereikt hebben, geeft natuurlijk een goed gevoel. Maar we realiseren ons ook dat we dit absoluut niet meer mogen weggeven. Dat zullen we dan ook niet doen”, klinkt het strijdvaardig. Acht wedstrijden volgen nog in deze competitie. De eerste tegenstander van die acht, AGOVV, is een aparte ploeg. Een team, overlopend van creatieve voetballers die regelmatig verrassend uit de hoek kunnen komen. De ploeg van oud-

international John van den Brom, in zijn eerste jaar als hoofdtrainer, incasseert veel tegendoelpunten, maar weet eveneens in aanvallend opzicht veelvuldig het net te vinden. Die moet je niet in hun spel laten komen. Dat is ADO Den Haag dan ook niet van plan. De ploeg lijkt weer wat uit te stralen. Neem de 22-jarige centrale verdediger Chris Kum. Na een ernstige enkelblessure moeizaam aan het seizoen begonnen, een tijdje door zijn trainer uit de wind gehouden om zijn vorm terug te vinden, maar inmiddels weer lekker op dreef. Hij steekt zijn dadendrang niet onder stoelen of banken. “De plaats waar we nu op staan, is een beloning voor ons doorzettingsvermogen. Ondanks alles, hebben we het als ploeg toch niet opgegeven. Wat niet wil zeggen dat we hier tevreden mee mogen zijn. Nu willen we méér, dat snap je. Deze kans moeten we aangrijpen. Als blijkt dat we de Nacompetitie daadwerkelijk halen? Dan moeten hem proberen te winnen ook. Ja, daar zie ik zeker mogelijkheden toe”.

Sterk

Ook Pascal Bosschaart is optimistisch indien de Nacompetitie zou worden bereikt. “De ploeg die zich in een laat stadium plaatst, is meestal goed in vorm, die zitten lekker in hun vel. Die hoeven zich er niet voor op te laden ofzo, die gaan laatmaarzeggen in één moeite door”. Daarnaast ziet de 28-jarige linkervleugelverdediger nog een voordeel: “We hebben gedurende dit seizoen veel tijd gestoken in specifieke fysieke trainingen. Moet je denken aan een combinatie van kracht, lenigheid en cöordinatie. Die oefeningen zijn niet altijd leuk om te doen, maar we merken nu wel dat ze hun vruchten beginnen af te werpen. We herstellen goed tussen de wedstrijden door, zijn fit, voelen ons sterk. Een groot voordeel. Het is geen toeval dat we op het veld steeds vaker tegenstanders naar adem zien staan happen”.


Service

Vrijdag 7 maart 2008

DeWedstrijden

Werk in uitvoering Vrijdag 7, zaterdag 8 en zondag 9 maart

Zaterdag Eerste Klasse B

Zaterdag Derde Klasse A

Zondag Eerste Klasse B

Zondag Derde Klasse B

8 maart, 14.30 uur Naaldwijk – Scheveningen

8 maart, 14.30 uur Haaglandia – RAS Kagia – SV’35 Oegstgeest – SEV

9 maart, 14.00 uur DHC – Tonegido Feyenoord – RKAVV Nieuwenhoorn – ADO Den Haag UVS – HBS

9 maart, 14.00 uur Oliveo – Blauw Zwart Scheveningen – Delft VELO – Duindorp SV

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Stand Scheveningen Gravenzandse SV Rijnvogels Voorschoten ‘97 Jodan Boys Vitesse Delft XerxesDZB Spijkenisse Naaldwijk ‘s-Gravendeel Lyra Deltasport

17 17 17 17 16 17 17 17 17 17 17 16

36 36 32 30 25 25 24 18 17 15 12 8

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Stand Haaglandia RCL Koudekerk LSVV ‘70 Oegstgeest BSC ‘68 Kagia RAS Leiden SV ‘35 Hazerswoudse Boys SEV

17 16 17 17 17 16 16 17 16 17 17 17

37 35 33 31 29 25 23 20 13 11 11 10

Stand 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

HBS Feyenoord Tonegido Neptunus RKAVV Nieuwenhoorn Leonidas JHR DHC Excelsior ‘20 ADO Den Haag UVS

17 17 17 16 17 16 16 17 17 17 17 16

34 31 30 27 27 25 22 20 19 15 11 8

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Stand Den Hoorn RKDEO VELO Delft VOC Duindorp Blauw Zwart DHL Oliveo Delfia MSV ‘71 Scheveningen

17 17 17 16 17 17 16 17 17 17 16 16

Zaterdag Tweede Klasse C

Zondag Hoofdklasse A

Zondag Tweede Klasse C

Zondag Derde Klasse C

8 maart, 14.30 uur Die Haghe – Gouda ’s-Gravenzandse sv – DUNO JAC – Spirit Valken’68 – Semper Altius Forum Sport – Zevenhoven (15.00 uur)

9 maart, 14.00 uur VUC – Turkiyemspor Omniworld – Haaglandia

9 maart, 14.00 uur GDA – HVV Laakkwartier – Concordia Quick – Verburch VCS – Wilhelmus

9 maart, 14.00 uur Escamp – HS Texas DZS HMSH –GONA ODB – Mozaiek SVVSMC – Vredenburch Victoria’04 – BMT

Stand 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Spirit MVV ‘27 DUNO DSO Valken ‘68 Gravenzandse SV Zevenhoven JAC Semper Altius Forum Sport Gouda Die Haghe

16 17 17 17 17 16 16 17 16 17 17 17

31 30 29 28 27 24 22 22 20 18 15 14

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

Stand Hollandia Haaglandia Argon rAFC Turkiyemspo VVSB ADO ‘20 Omniworld Elinkwijk VUC DWV Westlandia DWS DCV

17 18 17 17 18 18 17 18 17 18 17 18 18 18

40 39 36 29 27 26 25 25 24 21 20 18 6 6

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Stand SJC Boshuizen Wilhelmus GDA HVV VCS Alphense Boys TOGB Quick Laakkwartier Verburch Concordia

16 17 17 17 17 16 17 17 17 17 15 17

33 30 29 28 27 26 25 24 23 15 10 5

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Stand GONA HSTexasDZS HMSH BMT VFC ODB Mozaiek SVVSMC Vredenburch Victoria ‘04 Escamp SVDPW

17 16 16 15 15 17 17 17 16 17 16 17

o Laan van Nieuw Oost Indië De Laan van Nieuw Oost Indië tussen de Bezuidenhoutseweg en de Juliana van Stolberglaan wordt gereconstrueerd. Er worden vrijliggende fietspaden aangelegd, bomen geplant en gelijktijdig worden ook kabels en leidingen verlegd en vernieuwd en wordt het riool vervangen.In verband met deze ingrijpende werkzaamheden is dit gedeelte van de Laan van Nieuw Oost Indië voor alle rijverkeer afgesloten. De werkzaamheden duren naar verwachting tot half juli.

40 38 37 28 24 22 20 20 17 15 14 4

35 34 34 24 23 23 23 21 20 19 12 10

Handbal dames (Eerste Divisie)

Hockey heren (Rabo Hoofdklasse)

Hockey heren (Overgangsklasse)

IJshockey (Play offs halve finale)

Zaterdag 8 maart, 20.00 uur HVC’90 – Hellas

Zondag 9 maart, 14.45 uur Kampong – HGC

Zaterdag 8 maart, 19.30 uur Heerenveen – Hys The Hague

Korfbal (Korfbal League)

Hockey dames (Rabo Hoofdklasse)

Zondag 9 maart, 14.45 uur Klein Zwitserland – MEP HDM – Amersfoort

Zaterdag 8 maart, 18.30 uur Die Haghe – KVS

Zondag 9 maart, 12.45 uur Klein Zwitserland – Den Bosch Pinoké – HDM Woensdag 12 maart, 20.30 uur HDM – HCKZ

Rugby (Ereklasse) Zondag 9 maart, 14.30 uur HRC – REL

HYS speelt dit weekeinde tegen Heerenveen. > Foto: Creative Images

Hockey dames (Overgangsklasse) Zondag 9 maart, 12.45 uur Schaerweijde – HGC Groen Geel – Gooische

19

Zaalvoetbal (Eredivisie) Vrijdag 7 maart, 21.15 uur Multicult – De Hommel CFE – FC Rijswijk

o Omleidingen Het doorgaande rijverkeer wordt gedurende de werkzaamheden omgeleid via de Bezuidenhoutseweg, Koningin Marialaan, Juliana van Stolberglaan (keren bij de Prinses Beatrixlaan). Maar U kunt natuurlijk ook de Prinses Beatrixlaan afrijden en via de Schenkkade weer terug rijden naar de Laan van Nieuw Oost Indië. De tegenrichting is gemakkelijker. Die loopt vanaf 10 maart via de Juliana van Stolberglaan, Koningin Marialaan en Bezuidenhoutseweg. Tot 10 maart kan het rijverkeer in die richting nog gebruik blijven maken van de Laan van NOI. Fietsers worden ook omgeleid. De meest veilige route loopt voor het grootste gedeelte parallel aan de omleidingsroute voor het autoverkeer. Fietsers kunnen echter gebruik maken van de met verkeerslichten geregelde oversteek over de Juliana van Stolberglaan die onder het tramspoor doorvoert. Om sluipverkeer in de De Carpentierstraat te voorkomen wordt het eenrichtingsverkeer in het gedeelte tussen de Theresiastraat en de Juliana van Stolberglaan omgedraaid. Ter hoogte van de Theresiastraat kan het verkeer de Laan van NOI blijven kruisen behalve gedurende een periode van drie weken (7 - 28 april). Buslijn 23 wordt ook omgeleid. Die volgt de omleidingsroute voor het autoverkeer maar keert bij de Prinses Beatrixlaan om zo snel mogelijk weer op zijn oude route te komen. Zie ook www.htm.nl o Lange Voorhout Tot en met 14 maart is het korte deel van het Lange Voorhout afgesloten. Verkeer vanaf Tournooiveld richting het Lange Voorhout en Vos in Tuinstraat rijdt via de Lange Vijverberg en Kneuterdijk. Tournooiveld bereikbaar via het korte deel van het Lange Voorhout. Vanaf de Kneuterdijk blijft Vos in Tuinstraat, Tournooiveld en lange deel van het Lange Voorhout bereikbaar. o Leyweg De Leyweg wordt tussen de Escamplaan en de Meppelweg opnieuw ingericht. Dan worden de beide rijbanen versmald tot 4m. Gelijktijdig wordt er gewerkt aan de aanleg van de bus/tram terminal. Dat vindt plaats buiten de rijbanen dus daar heeft het verkeer evenmin last van. Die werkzaamheden duren tot half maart 2008. Vanaf 11 februari 2008 tot 8 april 2008 wordt er gewerkt op de noordelijke rijbaan (richting Escamplaan) tussen de Florence Nightengaleweg en de Escamplaan. Deze rijbaan is dan afgesloten zodat het verkeer in die richting moet worden omgeleid. o Prinses Beatrixlaan In verband met het herstel van voet- en fietspad is de rijbaan in de richting van de Schenkkade tussen de Juliana van Stolberglaan en de J.P. Coenstraat versmald tot een rijstrook. Rijverkeer richting Prinses Marijkestraat wordt als gevolg hiervan omgeleid via de Juliana van Stolberglaan en de L. Henriettestraat.


20

Service

Vrijdag 7 maart 2008

* Theater / muziek / evenementen vrijdag 7 maart

14.00 Gemak: ‘Mijn wereldbeeld’. Openbaar college door filosoof Fons Elders. Gratis. www.gemak.org 19.00 De Rijswijkse Schouwburg: ‘De Fabeltjeskrant, musical’. € 25,- UITpas 25,-. www. rijswijkseschouwburg.nl 19.00 Nieuwe Badkapel: ‘Haags Barokgezelschap - Mattheus Passion’ Haags Barokgezelschap. € 20,-. 19.30 Korzo Theater: ‘Here We Live and Now’. Choreografietalent presenteert op één avond korte dansvoorstellingen, die zij speciaal voor dit project creëren. Werk van Václav Kunes, Erik Kaiel, Kristen Cre & Francois Chirpaz, Edd Schouten en Neel Verdoorn. € 13,- UITpas 11,50. www.korzo.nl 20.00 Fortis Circustheater: ‘Tarzan, de musical’. € 29,- t/m 79,-. www.fortiscircustheater.nl 20.00 Regentenkamer (ln.v.meerdervoort): ‘Cubaans/Latin Jazz’. € 7,50. en ‘Literair Café’. Yvonne Keuls en Tatiana Radier aan de vooravond van de Internationale Vrouwendag. € 7,50. www.regentenkamer.nl 20.15 Dr Anton Philipszaal: ‘Residentie Orkest o.l.v. Marc Minkowski - Berlioz’ Residentie Orkest. Gratis inleiding om 19.15 uur. € 20,- t/m 35,- UITpas 17,50 t/m 32,50. www.philipszaal.nl 20.15 Hof Van Wouw: ‘Amalia en haar mannen - vrouwenmacht’. € 13,50. www.hofvanwouw.nl 20.15 Koninklijke Schouwburg: ‘Boekhouder van het Rusteloze’. Geïnspireerd ‘Het boek der rusteloosheid’ van Fernando Passoa. € 13,- UITpas 11,50. www.ks.nl 20.15 Koninklijke Schouwburg: ‘Die Csárdásfürstin’ Stichting Internationale Opera Producties, Sbyranka. € 31,50 t/m 38,50 UITpas 30,- t/m 37,-. www.ks.nl 20.15 Theater Diligentia: ‘Dubbelprogramma: Jeffrey Spalburg & Philip Walkate’. Spalburg vormde een duo met Najib Amhali, schreef de teksten voor Raymann en beatboxte voor Brainpower. € 15,- UITpas 13,50. www.theater-diligentia.nl 20.16 Koninklijk Conservatorium: ‘Les Caractères de la Danse’ Barokorkest van het Koninklijk Conservatorium, Ensemble JeanMarie Belmont. € 15,-; jeugd 5,-. www. koncon.nl 20.30 Nationale Toneel Gebouw: ‘Naar Schotland’ het Nationale Toneel. Jean en Christine lijken alles te hebben: een huis, een kind, een baan en elkaar. Maar hun leven is één grote leugen die op een goede dag als een zeepbel uit elkaar spat. En wat dan? € 10,- UITpas 8,50; jeugd 5,-. www.nationaletoneel.nl 20.30 Theater aan het Spui: ‘Malpensa’ Annette Speelt. Twee mannen raken in gesprek op een vliegveld. Ze wachten op hun vlucht. Of ze elkaar kennen is niet duidelijk. De een transpireert hevig, de ander gaat vaak naar de wc. Iets klopt niet aan het samenzijn van deze twee mannen. € 13,- UITpas 11,50. www.theateraanhetspui.nl 20.30 Theater PePijn: ‘Rode dwerg’ Brokstukken. Met fysieke humor, muzikaliteit, absurditeit en theatraliteit. € 12,- UITpas 11,-. www.theater-pepijn.nl 20.30 Theater Zwembad de Regentes: ‘Molora’. Een vergelijking van de recente geschiedenis van Zuid-Afrika met de oude Griekse tragedie ‘Oresteia’. Inleiding om 19.30 uur. € 18,50 UITpas 17,-. www.deregentes. nl 21.00 Theater de Tobbe: ‘Eric Alexander en het Rein de Graaff trio’. € 15,-UITpas 13,50. www.detobbe.nl 23.00 Koninklijk Conservatorium: ‘Suite Interfacing’. Performances, installaties en dansmuziek door de studenten ArtScience/ Textiel en Mode. Gratis. www.koncon.nl

zaterdag 8 maart

10.00 Evenementenhal Rijswijk: ‘Poppenhuizen, Poppen & Miniaturenbeurs’. € 5,; jeugd 4,- (2 t/m 10 jr). www.evenementenhalrijswijk.nl 10.00 Evenementenhal Rijswijk: ‘Internationale Mineralenbeurs’. € 5,-; jeugd 4,- (2 t/m 10 jr). www.evenementenhalrijswijk.nl 10.00 Koorenhuis: ‘Masterclass Barry Harris’. € 15,- reserveren noodzakelijk. www.koorenhuis.nl 13.00 Beach Resort Kijkduin: ‘Wielerronde

Advertentie

Zuid-Holland’. Gratis. www.kijkduin.nl 13.30 Appeltheater: ‘Odysseus’ Toneelgroep De Appel. www.toneelgroepdeappel.nl 14.00 Koorenhuis: ‘Masterclass Barry Harris’. € 15,- reserveren noodzakelijk. www.koorenhuis.nl 14.30 Fortis Circustheater: ‘Tarzan, de musical’. € 29,- t/m 79,-. www.fortiscircustheater.nl 14.30 Kooman’s Poppentheater: ‘Max de mol’. € 8,50 UITpas 7,50; jeugd 6,-. www.kooman-poppentheater.nl 15.00 Koninklijke Schouwburg: ‘Culturele Talkshow De Kersentuin’. Presentatie: Jan Paul Bresser. Van William Shakespeare tot Maria Goos. € 4,-. www.ks.nl 15.00 Theater Merlijn: ‘Assepoester’ Jeugdtheaterschool Rabarber (ook om 19.00 uur). € 10,-. www.rabarber.net 16.00 Nutshuis: ‘Internationale Vrouwendag Den Haag’. Met o.a. filmprogramma, discussie, lagerhuisdebat, Ruijs in de Kluis en om 21.00 uur een optreden van Girls of Rock & Ladies of Swing. www.nutshuis.nl 18.00 Den Haag: ‘Restaurant Week’. www.restaurantweek.nl 18.00 Regentenkamer (ln.v.meerdervoort): ‘Regentenkamer - Jazzconcert’. Rob van Kreeveld (piano), Jos Machtel (bas), Joost Patocka (drums) en Tineke Postma (saxen). € 5,-. www.regentenkamer.nl 19.30 Korzo Theater: ‘Here We Live and Now’. Choreografietalent presenteert op één avond korte dansvoorstellingen, die zij speciaal voor dit project creëren. Werk van Václav Kunes, Erik Kaiel, Kristen Cre & Francois Chirpaz, Edd Schouten en Neel Verdoorn. € 13,- UITpas 11,50. www.korzo.nl 20.00 Fortis Circustheater: ‘Tarzan, de musical’. € 29,- t/m 79,-. www.fortiscircustheater.nl 20.00 Lucent Danstheater: ‘Nabucco’ Staatsopera van Tatarstan. Het dramatische verhaal van de Babylonische koning Nabucco en zijn dochters Fenena en Abigaile die vechten om de macht en tevens elkaars rivalen zijn in de liefde. Gratis inleiding om 19.00 uur. € 34,50 t/m 38,50 UITpas 32,t/m 36,-. www.ldt.nl 20.00 Zeeheldentheater: ‘Lifetheater’. Themaavond ‘Sexualiteit’ met als speciale gast Arie Boomsma. Gratis. www.zeeheldentheater.nl 20.15 De Rijswijkse Schouwburg: ‘De pianist’. De voorstelling is gebaseerd op de memoires van de Pools-joodse pianist/componist Wladyslaw Szpilman. € 21,- UITpas 19,50. www.rijswijkseschouwburg.nl 20.15 De Rijswijkse Schouwburg: ‘Ik ben...’ . Anuar vertelt over de dingen die hij meemaakt, ziet, voelt, denkt, vindt, verzint en waar hij over fantaseert. € 14,50 UITpas 13,-. www.rijswijkseschouwburg.nl 20.15 Dr Anton Philipszaal: ‘Residentie Orkest o.l.v. Marc Minkowski - Berlioz’ Gratis inleiding om 19.15 uur. € 20,- t/m 35,- UITpas 17,50 t/m 32,50. www.philipszaal.nl 20.15 Hof Van Wouw: ‘Amalia en haar mannen - vrouwenmacht’. € 13,50. www.hofvanwouw.nl 20.15 Koninklijk Conservatorium: ‘Soirée Africaine’. Presentaties van diverse workshops over West-Afrikaanse muziek voor stem, tokkel- en slaginstrumenten o.l.v. Sira en Boubakar Djebate en Ali N’Dyae Rose. € 15,-; jeugd 5,-. www.koncon.nl 20.15 Koninklijke Schouwburg: ‘Boekhouder van het Rusteloze’. Geïnspireerd ‘Het boek der rusteloosheid’ van Fernando Passoa. € 13,- UITpas 11,50. www.ks.nl 20.15 Nieuwe Kerk: ‘Bennewitz Strijkkwartet & Carel Kraaijenhof - Debussy, Cage, Piazolla, Bach en Turina’. € 24,50 UITpas 22,-. www.ldt.nl 20.15 Paleiskerk: ‘Barokorkest en dansers van het Koninklijk Conservatorium o.l.v. Patrick Ayrton - Lully, Rameau en Rebèl’. De Franse orkestmuziek in de 17e en 18e eeuw. 20.15 Theater Diligentia: ‘Hart’. Nederlandstalige nummers, van kippenvelballads tot stevige popsongs. € 16,- UITpas 14,50. www. theater-diligentia.nl 20.15 World Forum Theater: ‘Golden Earring’. Nederland’s bekendste rockformatie. € 22,50 t/m 30,-. www.worldforumcc.com 20.30 Literair Theater Branoul: ‘Yvonne Keuls en Tatiana Radier’. I.k.v. wereldvrouwendag. € 15,-UITpas 13,-. www.branoul.nl

* Adressen THEATERS

Appeltheater/Appelstudio, Duinstraat 6-8, 070-3502200, Fortis Circustheater, Circusstraat 4, 070-4167600 Concordia Theater & Zalen, Hoge Zand 42, 070-3022680 Diligentia, Lange Voorhout 5, 0900-4104104 Dr. Anton Philipszaal, Spui, 070-8800333 Koninklijke Schouwburg, Korte Voorhout 3, 0900-3456789

20.15

20.30

20.30

20.30

Zaterdag staat de Haagse rockformatie Golden Earring in het World Forum Convention Theatre.> Foto: PR 20.30 Nationale Toneel Gebouw: ‘Naar Schotland’ het Nationale Toneel. Jean en Christine lijken alles te hebben: een huis, een kind, een baan en elkaar. Maar hun leven is één grote leugen die op een goede dag als een zeepbel uit elkaar spat. En wat dan? € 10,- UITpas 8,50; jeugd 5,-. www.nationaletoneel.nl 20.30 Saturnus: ‘The BeachBattle’. € 3,-. www.saturnuslivemusic.nl 20.30 Theater aan het Spui: ‘Malpensa’ Annette Speelt. Twee mannen raken in gesprek op een vliegveld. Ze wachten op hun vlucht. Of ze elkaar kennen is niet duidelijk. De een transpireert hevig, de ander gaat vaak naar de wc. Iets klopt niet aan het samenzijn van deze twee mannen. € 13,- UITpas 11,50. www.theateraanhetspui.nl 20.30 Theater de Tobbe: ‘Vincent Bijlo - Mijn laatste sigaret’. Een ode aan de vrijheid. € 15,-UITpas 13,50. www.detobbe.nl 20.30 Theater PePijn: ‘Rode dwerg’ Brokstukken. Met fysieke humor, muzikaliteit, absurditeit en theatraliteit. € 12,- UITpas 11,-. www.theater-pepijn.nl 20.30 Theater Zwembad de Regentes: ‘Bunraku’ Bunraku. Het poppentheater uit Japan behoort met zijn levensechte, haast manshoge poppen tot de bijzonderste in het genre. Inleiding om 19.30 uur. € 21,- UITpas 19,50. www.deregentes.nl

zondag 9 maart

10.00 Evenementenhal Rijswijk: ‘Poppenhuizen, Poppen & Miniaturenbeurs’. € 5,; jeugd 4,- (2 t/m 10 jr). www.evenementenhalrijswijk.nl 10.00 Evenementenhal Rijswijk: ‘Internationale Mineralenbeurs’. € 5,-; jeugd 4,- (2 t/m 10 jr). www.evenementenhalrijswijk.nl 11.15 Theater de Tobbe: ‘Klein Zwanenmeer’. www.detobbe.nl 12.00 Podium Vocale: ‘Koffieconcert - Mahler, Straus e.a.’. € 7,-. www.podiumvocale.nl 13.00 World Forum Theater: ‘Plop show 2008’. Gepakt en gezakt met een avontuur en de leukste kabouterliedjes, reizen kabouter Plop, Kwebbel, Klus en Lui opnieuw af naar de grotemensenwereld (ook om 15.15 uur). € 14,- t/m 15,-. www.worldforumcc.com 13.30 Appeltheater: ‘Odysseus’ Toneelgroep De Appel . www.toneelgroepdeappel.nl 13.30 Theater in de Steeg: ‘Acoustic Alley - David Rodriguez en Sarah Petite’.€ 15,14.00 Fortis Circustheater: ‘Tarzan, de musical’. € 29,- t/m 79,-. www.fortiscircustheater.nl 14.00 Museon: ‘Zondagmiddagpresentatie’. Ruben Smit met waterbeheer in Nederland: Rijzende Rivier. € 11,50. www.museon.nl 14.00 Theater de Tobbe: ‘Klein Zwanenmeer’. www.detobbe.nl 15.00 De Rijswijkse Schouwburg: ‘Glenn Miller Orchestra meets The Giants of Jazz, Swing and Entertainment. € 35,- UITpas 33,50. www.rijswijkseschouwburg.nl 15.00 Koninklijke Schouwburg: ‘Het Voorwoord 2008’ . Festival voor Nederlandstalige literatuur. Voordrachten en interviews worden afgewisseld met muzikale entr’actes. € 15,-. www.hetvoorwoord.nl 15.00 Paleiskerk: ‘Barokorkest en dansers van

Kooman’s Poppentheater, Frankenstraat 66, 070-3559305 Korzo Theater, Prinsestraat 42, 070-3637540 Literairtheater Branoul, Maliestraat 12, 070-3657285 Lucent Danstheater, Spui, 070-8800333 Rijswijkse Schouwburg, Gen. Spoorln. 10, Rijswijk, 070-3360336 Stella Theater, Kerkstraat 11, 070-3307070 Theater Camuz, Damlaan 44, Leidschendam, 070-3875314 Theater Merlijn, Bilderdijkstraat 33, 070-3450996 Theater Pepijn,

15.00

15.00

15.30

16.00

16.00

18.00 19.00 20.30

het Koninklijk Conservatorium o.l.v. Patrick Ayrton - Lully, Rameau en Rebèl’. De Franse orkestmuziek in de 17e en 18e eeuw. € 17.50. Theater Merlijn: ‘Assepoester’ Jeugdtheaterschool Rabarber (ook om 19.00 uur). € 10,-. www.rabarber.net Theater Zwembad de Regentes: ‘Bunraku’. Het poppentheater uit Japan behoort met zijn levensechte, haast manshoge poppen tot de bijzonderste in het genre. Inleiding om 14.00 uur. € 21,- UITpas 19,50. www.deregentes.nl Hof Van Wouw: ‘Amalia en haar mannen - vrouwenmacht’. € 13,50. www.hofvanwouw.nl Podium Vocale: ‘Toveren met licht’. Nostalgisch middagje uit. € 8,-. www.podiumvocale.nl Regentenkamer (ln.v.meerdervoort): ‘Muziek van de Balkan’. € 7,50. www.regentenkamer.nl Den Haag: ‘Restaurant Week’. www.restaurantweek.nl Fortis Circustheater: ‘Tarzan, de musical’. € 29,- t/m 79,-. www.fortiscircustheater.nl Theater Zwembad de Regentes: ‘Zwingcafé’. Gratis. www.deregentes.nl

maandag 10 maart

19.30 Centrale Bibliotheek: ‘The Netherlands and the water: lecture about the ‘water wolf’’. Engelstalige lezing door Lia McGonical. Gratis. www.bibliotheekdenhaag.nl 20.00 Fortis Circustheater: ‘Maido Maido’ Osaka Dadada-Dan Tenko. De slagwerkers laten de cultuur van Japan samenvloeien met serene klanken en het slagwerk op de metershoge taiko. € 22,- t/m 27,- UITpas 20,50 t/m 25,50. www.fortiscircustheater.nl 20.15 Koninklijke Schouwburg: ‘Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan’. Het aangrijpende verhaal van een passiemoord in Indië met vèrstrekkende gevolgen, en de geheime liefde van twee stokoude Haagse repatrianten. € 20,- t/m 28,- UITpas 18,50 t/m 26,50. www.ks.nl 20.30 Theater PePijn: ‘Leven? Of Theater?’. Monoloog waarin een vrouw een ontdekkingsreis maakt in haar bewustzijn, waadoor ze de oorzaak ontdekt van alle conflicten in haar leven. www.theater-pepijn.nl

dinsdag 11 maart

13.30 Appeltheater: ‘Odysseus’ Toneelgroep De Appel. www.toneelgroepdeappel.nl 13.30 Museon: ‘Audiovisuele presentatie’. Vrouwenverhalen uit Indonesië. Twee theatermonologen met projectie door Ingrid Dümpel en Anita Polman. € 4,-. www.museon.nl 19.00 Nutshuis: ‘Alzheimer Café Den Haag’. Avond met als thema ‘Juridische aspecten van dementie’. Gratis. www.nutshuis.nl 20.00 Fortis Circustheater: ‘Tarzan, de musical’. € 29,- t/m 79,-. www.fortiscircustheater.nl 20.00 Nutshuis: ‘Wie zijn de vrouwen in de Hindi film? Over Archetypen en buitenbeentjes’. Door Indiase filmdeskundige Marijke Vos. Gratis. www.nutshuis.nl 20.15 De Rijswijkse Schouwburg: ‘Tineke

Nieuwe Schoolstr. 21-23, 0900-4104104 Theater Pierrot, Ferrandweg 4, 070-3933348 Theater in de Steeg, Westeinde 165a, 070-3648408 Theater aan het Spui, Spui 187, 070-3465272 Theater Rest. Toussaint Spectacle, Toussaintkade 21, 070-3609324 Theater de Tobbe, Burg. Feithplein 96, Voorburg, 070-3864880 Theater Zeebelt, De Constant Rebequeplein 20a, 070-3656546 Theater Zwembad De Regentes, Weimarstraat 63, 070-3656515 World Forum Convention Center,

21.00

woensdag 12 maart

10.30 Tweede Kamer: ‘Neem een kijkje in de Tweede Kamer’. Rondleiding door de Tweede Kamer der Staten-Generaal met filmpresentatie ‘De Kamer aan het werk’ een een bezoek met uitleg aan de Plenaire zaal. Het programma wordt aangeboden onder voorbehoud van toegankelijkheid. Reserveren verplicht via 070 3183055. Gratis (ook om 11.30 uur). www.tweedekamer.nl 12.30 Nieuwe Kerk: ‘Lunchconcert Prijswinnaars Prinses Christina Concours’. Gratis. www.christinaconcours.nl 14.00 Theater Pierrot: ‘Dapper’ . Over de vraag hoe je vandaag de dag nog een fatsoenlijk avontuur kunt beleven. € 6,-. www.theaterpierrot.nl 14.00 Zeeheldentheater: ‘Lotte en het geheim van StraussVogel’ Briza. € 6,-. www.zeeheldentheater.nl 14.30 Kooman’s Poppentheater: ‘Swaffie de zeehond’. € 8,50 UITpas 7,50; jeugd 6,www.kooman-poppentheater.nl 15.00 Koninklijk Conservatorium: ‘Red Run’ Ensemble Klang, Dansvakopleiding Koninklijk Conservatorium, Korzo DansLab. € 15,-; jeugd 5,-. www.koncon.nl 20.00 Fortis Circustheater: ‘Tarzan, de musical’. € 29,- t/m 79,-. www.fortiscircustheater.nl 20.00 Maranathakerk: ‘De kracht en pracht van passiemuziek’. Gratis. www.maranathakerkdenhaag.nl 20.15 De Rijswijkse Schouwburg: ‘Tineke Schouten - Posi-Tien’. € 35,-. www.rijswijkseschouwburg.nl 20.15 Koninklijke Schouwburg: ‘Completely Hollywood (abridged)’ The Reduced Shakespeare Company . De speedy komedianten uit de Verenigde Staten wagen zich dit keer aan de 175 greatest hits van de film. € 16,- t/m 24,- UITpas 14,50 t/m 22,50. www.ks.nl 20.15 Nieuwe Kerk: ‘Residentie Orkest kamermuziekconcert - Martinu, Kodály, Schulhoff, Dvorák en Janácek’. € 15,- t/m 21,UITpas 12,50 t/m 18,50; jeugd 10,-. www. ldt.nl 20.15 Theater Diligentia: ‘Girls comedy night’. € 15,- UITpas 13,50. www.theater-diligentia.nl 20.30 Literair Theater Branoul: ‘The way you haunt my dreams’. Geïnspireerd op Sleuteloog van Hella Haasse waarin zij de vele facetten laat zien van Indië toen en Indonesië nu. € 15,-UITpas 13,-. www.branoul.nl 20.30 Nationale Toneel Gebouw: ‘Naar Schotland’ het Nationale Toneel. Jean en Christine lijken alles te hebben: een huis, een kind, een baan en elkaar. Maar hun leven is één grote leugen die op een goede dag als een zeepbel uit elkaar spat. En wat dan? € 10,- UITpas 8,50; jeugd 5,-. www.nationaletoneel.nl 20.30 Theater aan het Spui: ‘Malpensa’ Annette Speelt. Twee mannen raken in gesprek op een vliegveld. Ze wachten op hun vlucht.

Churchillplein 10, 070-3066228 Zeeheldentheater, Trompstraat 342, 070-3991000

MUZIEKCENTRA

Schouten - Posi-Tien’. € 35,-. www.rijswijkseschouwburg.nl Koninklijke Schouwburg: ‘Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan’. Het aangrijpende verhaal van een passiemoord in Indië met vèrstrekkende gevolgen, en de geheime liefde van twee stokoude Haagse repatrianten. € 20,- t/m 28,- UITpas 18,50 t/m 26,50. www.ks.nl Paard van Troje: ‘Wir sind Helden’. Catchy Duitstalige popgroep, bekend van de hit ‘Wenn es passiert’. € 19,-. www.paard.nl Theater aan het Spui: ‘Malpensa’ Annette Speelt. Twee mannen raken in gesprek op een vliegveld. Ze wachten op hun vlucht. Of ze elkaar kennen is niet duidelijk. De een transpireert hevig, de ander gaat vaak naar de wc. Iets klopt niet aan het samenzijn van deze twee mannen. € 13,- UITpas 11,50. www.theateraanhetspui.nl Theater Zwembad de Regentes: ‘Vula’ The Conch. De sensuele en spirituele relatie tussen de vrouwen van de Pacific en het water van de Stille Zuidzee wordt blootgelegd. Inleiding om 19.30 uur. € 18,50 UITpas 17,-. www.deregentes.nl Muziekcafé de Paap: ‘Haags Pop Podium’. Met Blended Culture (reggae) en L4 (hiphop). Gratis. www.haagspoppodium.nl

ASTA, Spui 27, 070-3461096 Café restaurant Greve, Torenstraat 138, 070-3603919 Haagse Jazz Club/BowlingWorld Zuiderpark, (ingang Melis Stokelaan), Mr. P. Droogl. Fortuijnweg 79, 070-4020777 Haags Pop Centrum, Burg. Hovylaan 12, 070-4400086 Lokaal Vredebreuk, Papestraat 38, 070-3656046

Koorenhuis, Prinsegracht 27, 070-3422722 Musicon, Soestdijksekade 345, 070-3686800 Muziekcafé De Paap, Papestraat 32, 070-3652002 Muziekcafé De Pater, Achterom 8, 070-3450852 Paard van Troje, Prinsegracht 12, 070-3601838 Podium Vocale, Laan v. Meerdervoort 32, 070-3451423 Regentenkamer, Laan v. Meerdervoort 34, 070-3658612 ‘t Syndicaat, Nieuwe Molstraat 10, 070-3600053


Service

Vrijdag 7 maart 2008

21

* Exposities Of ze elkaar kennen is niet duidelijk. De een transpireert hevig, de ander gaat vaak naar de wc. Iets klopt niet aan het samenzijn van deze twee mannen. Gratis inleiding om 19.30 uur door Thijs Römer en Michel Sluysmans. € 13,- UITpas 11,50. www. theateraanhetspui.nl 20.30 Theater Camuz: ‘Hippopotomonstrosesquippedaliofobie’. Hij wordt vergeleken met Mr. Bean en zijn voorstellingen zouden geïnspireerd zijn door Waardenberg en De Jong. € 13,-. www.camuz.nl 20.30 Theater PePijn: ‘The Big Mo Impro Theatre Show’. € 12,- UITpas 11,-. www.theaterpepijn.nl 20.30 Theater Zwembad de Regentes: ‘Vula’ The Conch. De sensuele en spirituele relatie tussen de vrouwen van de Pacific en het water van de Stille Zuidzee wordt blootgelegd. Inleiding om 19.30 uur. € 18,50 UITpas 17,-. www.deregentes.nl

donderdag 13 maart

09.15 Zeeheldentheater: ‘Lotte en het geheim van StraussVogel’ Briza. € 6,-. Ook om 10.30 uur. www.zeeheldentheater.nl 10.00 Plein Den Haag: ‘Antiek-, Curiosa- en Boekenmarkt’. Gratis. 12.30 Christus Triumfatorkerk: ‘Lunchconcert door studenten Koninklijk Conservatorium’. Gratis. www.christustriumfatorkerk.nl 13.30 Appeltheater: ‘Odysseus’ Toneelgroep De Appel. Ewww.toneelgroepdeappel.nl 19.30 Aloysius College: ‘Lezing Unesco & Volksuniversiteit Den Haag’. € 10,-. www.aloysius.nl 19.30 Korzo Theater: ‘Here We Live and Now’. Werk van Václav Kunes, Erik Kaiel, Kristen Cre & Francois Chirpaz, Edd Schouten en Neel Verdoorn. € 13,- UITpas 11,50. www. korzo.nl 20.00 Fortis Circustheater: ‘Tarzan, de musical’. € 29,- t/m 79,-. www.fortiscircustheater.nl 20.00 Lucent Danstheater: ‘Cendrillon’ Limburgs Symphonie Orkest , Zuidelijk Theaterkoor. Pandolphe, de heer des huizes, beklaagt zich erover dat hij bij zijn vrouw en haar dochters onder de plak zit en dat zijn eigen dochter, Lucette (Asspoester), verwaarloosd wordt. Gratis inleiding om 19.00 uur. € 38,- t/m 43,- UITpas 35,50 t/m 40,50. www.ldt.nl 20.15 De Rijswijkse Schouwburg: ‘Frank Boeijen - 36,9 graden C - Theatertournee’. € 28,- UITpas 26,50. www.rijswijkseschouwburg.nl 20.15 Hof Van Wouw: ‘Amalia en haar mannen - vrouwenmacht’. Toneelstuk rond Amalia van Solms, echtgenoot Frederik Hendrik, zoon stadhouder Willem II en kleinzoon stadhouder-koning Willem III, gebaseerd op vier verhalen uit de bundel ‘Het Portret Spreekt, de stadhouders 1559 - 1795’. € 13,50. www.hofvanwouw.nl 20.15 Koninklijke Schouwburg: ‘Zes danslessen in zes weken’. Een koppel is zes weken tot elkaar verdoordeeld. € 20,- t/m 28,UITpas 18,50 t/m 26,50. www.ks.nl 20.15 Koninklijke Schouwburg: ‘Naomi’ Aan tafel. Een vrouw voelt zich verloren in haar eigen leventje. € 13,- UITpas 11,50. www. ks.nl 20.30 Literair Theater Branoul: ‘The way you haunt my dreams’. Geïnspireerd op Sleuteloog van Hella Haasse waarin zij de vele facetten laat zien van Indië toen en Indonesië nu. € 15,-UITpas 13,-. www.branoul.nl 20.30 Nationale Toneel Gebouw: ‘Naar Schotland’ het Nationale Toneel. Jean en Christine lijken alles te hebben: een huis, een kind, een baan en elkaar. Maar hun leven is één grote leugen die op een goede dag als een zeepbel uit elkaar spat. En wat dan? € 10,- UITpas 8,50; jeugd 5,-. www.nationaletoneel.nl 20.30 Paard van Troje: ‘The Proclaimers’. Folk. € 16,-. www.paard.nl 20.30 Theater aan het Spui: ‘Malpensa’ Annette Speelt. Twee mannen raken in gesprek op een vliegveld. Ze wachten op hun vlucht. Of ze elkaar kennen is niet duidelijk. De een transpireert hevig, de ander gaat vaak naar de wc. Iets klopt niet aan het samenzijn van deze twee mannen. € 13,- UITpas 11,50. www.theateraanhetspui.nl 20.30 Theater aan het Spui: ‘Amanda’ Theaterproductiehuis Zeelandia . Thriller over jaloezie en wraak. € 13,-. www.theateraanhetspui.nl 20.30 Theater Zwembad de Regentes: ‘Una sola voz’ Teatro Negro de Barlovento. Dans- en muziektheater uit de kuststreek van Venezuela. Inleiding om 19.30 uur. € 18,50 UITpas 17,-. www.deregentes.nl

De Affiche Galerij Het Souterrain (Station Spui), 070 3537006, ma t/m zo 06-24 uur Van 23 januari t/m 23 maart: Den Haag Rode Kruisstad. Anders Bekeken Wagenstraat 123, 070 4274920, di t/m vr 11-17, za 12-16 uur Van 8 maart t/m 2 juni: Vrij werk. Selectie schilderijen, tekeningen, beelden en keramiek. Galerie Andrea Columbusstraat 2, 070 3633825, di t/m vr 17-21, za 09-17 uur Van 16 februari t/m 16 maart: Katten. Werk van John van Brakel. Gallery Art Korner Bezuidenhoutseweg 407, 070 3351484, do t/m zo 13-18 uur en op afspraak Van 6 maart t/m 6 april: Victor Ekpuk en Ali Rashid. Recente schilderijen van Victor Ekpuk (Nig/ VS), die na 3 jaar afscheid neemt van Den Haag en Nederand en werk van dichter/schilder Ali Rashid (Irak/NL). Atelier Beeld Anna Paulownastraat 87, 06 21104416, vr 16-19 uur, za en laatste zo van de maand 13-19 uur en op afspraak Van 10 februari t/m 29 maart: Albert Mazie en Molona Boertien. Tekeningen en beelden. Museum Beelden aan Zee Harteveltstraat 1, 070 3585857, di t/m zo 11-17 uur Van 27 juni t/m 1 januari 2009: Sprookjesbeelden aan zee. Permanente sculptuurexpositie van Tom Otterness aan de boulevard. Van 3 februari t/m 25 mei: Territorial Bodies. Hedendaagse beeldhouwkunst uit Israël. Bezoekerscentrum Stedelijke Ontwikkeling Spui 70, 070 3533735, ma t/m vr 9-17, za 10-16 uur Van 1 januari t/m 31 maart: Lijn 11 Zone Transvaal Regentesse Zuid. Bibliotheek Wateringse Veld Laan van Wateringse Veld 468, 070 3096729, ma 14-18, di 14-18, wo 14-18, do 14-20, vr 14-20 en za 11-16 uur Van 17 januari t/m 31 maart: Anders bekeken. Twee schilders exposeren werk dat o.a. gemaakt is bij Galerie Anders Bekeken. Centrale Bibliotheek Spui 68, 070 3534455, ma 12-20, di t/m vr 10-20, za 11-17 en zo 12-17 uur Van 12 februari t/m 10 maart: Politiek in prent 2007. Verdonk en Wilders, de klimaatverandering, Irak en Afghanistan, de politieke crisis in België. Christus Triumfatorkerk Laan van Nieuw Oost Indie 143, 070 3837655, ma t/m vr 12-14 uur. Van 4 maart t/m 25 april: Huis der Trofeeën. Installatie van Sjef Henderickx. Het Cleyne Huys Noordeinde 154, 070 3643556, wo t/m zo 12.30-17.30 uur Van 10 februari t/m 9 maart: Magdalena Jesionek, Terry van der Heide en Monica van Deal. Schilderijen en beelden. Kloosterkerk Lange voorhout 4, 070 - 346 15 76, 2,9,16, 23 en 30 maart, 12-16 uur Petrus en de extreme kanten van de mens Museum voor Communicatie Zeestraat 82, 070 3307500, di t/m vr 10-17, za & zo 12-17 uur Van 26 juni t/m 1 januari: Alles werkt! Contact in de jaren ‘50 en ‘60. Van 1 september t/m 1 juni 2010:

ZieZo. Kindertentoonstelling (5 t/m 11 jr.) waar je ogen proeven, je oren ruiken en je mond kan zien. Van 21 maart t/m 29 juni: Klinkklare Vormgeving - N.P. de Koo (1881-1960). De Koo domineerde met zijn ontwerpen het reclamemateriaal van de PTT in de jaren 1920 tot 1950 en was de huisvormgever van brouwerij Phoenix. Van 10 juli t/m 6 april: Respect the Mailman. Van 12 oktober t/m 31 december: Eye Opener - de kracht van beeldtaal. De tentoonstelling laat zien hoe grafisch ontwerpers wereldwijd communiceren met een taal die we allemaal (vaak onbewust) kennen: beeldtaal. Escher in Het Paleis Lange Voorhout 74, 070 4277730, di t/m zo 11-17 uur Van 3 november t/m 30 september: Optische Illusie, wat is dat? Grote lustrumtentoonstelling. Fotomuseum Den Haag Stadhouderslaan 43, 070 3381144, di t/m zo 12-18 uur Van 20 januari t/m 16 maart: Zilveren Camera 2007. Foto’s. GEM Stadhouderslaan 43, 070 3381133, di t/m zo 12-18 uur Van 20 oktober t/m 24 maart: Daniel Richter. Retrospectief van deze Duitse kunstschilder. Gemak Paviljoensgracht 20-24, 070 3381200, ma t/m vr 10-17, za en zo 13-17 uur Van 8 februari t/m 23 maart: Future: Afghanistan. Werk van jonge Afghaanse kunstenaars de beïnvloed zijn door hun eigen traditionele cultuur, maar ook door pulp en commercie uit Bolly- en Hollywood. Haags Gemeentearchief Spui 70, 070 3537020, ma t/m vr 07-19 (do tot 21uur), za 9.30-17 uur Van 8 maart t/m 17 mei: Haagse Fotografieprijs 2007 - Den Haag sportstad . Foto’s. Gemeentemuseum Den Haag Stadhouderslaan 41, 070 3381111, di t/m zo 11-17 uur Van 16 februari t/m 8 juni: Lucian Freud. De eerste overzichtstentoonstelling in Nederland van deze eigenzinnige kunstenaar. Van 4 december t/m 20 april: Nacht in de Stijlkamers. De zes stijlkamers in het museum zijn omgetoverd tot ruimtes waarin steeds een ander aspect van de nacht centraal staat. Van 24 november t/m 6 april: César Domela. Overzichtstentoonstelling met schilderijen, reliëfs en een sculptuur. Van 22 december t/m 6 april: Dirk van Gelder (1907-1990). Tekenaar en veelzijdig graficus. Grafiek en tekeningen. Van 19 januari t/m 12 mei: Hanns Schimansky. Esthetische abstracte tekeningen met potlood. Van 1 januari t/m 1 juni: Triton Collectie - Les Nablis. Serie presentaties waarin vanuit verschillende invalshoeken wordt gekeken naar de pivé-verzameling van Triton Foundation en het Gemeentemuseum. Van 12 januari t/m 13 april: Matthias Weischer. Aanrader Volkskrant/Uitburo. Hedendaagse schilderkunst van deze Duitse kunstenaar. Van 15 december t/m 30 maart: Picasso in Den Haag. Deze tentoonstelling beslaat de hele carrière van Picasso. Naast olieverfschilderijen, zijn ook beelden, tekeningen, prenten en keramische voorwerpen te zien. Galerie Gijsbrecht Bol Tournooiveld 2, 070 3656810, wo t/m vr 11-18, za 12-17, zo 13-17 uur en op afspraak Van 8 maart t/m 20 april: Pieter Knorr. Stillevens. Haags Historisch Museum Korte Vijverberg 7, 070 3646940, di t/m vr 1017, za & zo 12-17 uur Van 29 juni t/m 1 juli: Rijksmuseum aan de Hofvijver. Topstukken van de vaderlandse geschiedenis.

Heden (locatie 7x11 Ypenburg) Patrijsplantsoen 23, 070 3465337 (tel.nr. Heden Den Haag), open op afspraak Van 1 oktober t/m 31 maart: De innerlijke vaart van Ypenburg. Beeldend kunstenaar en filosoof Arjen Nolles betrekt voor zes maanden het kunsthuis en registreert hij gedurende een half jaar interieurs in Ypenburg. Eindpresentatie video-installatie op vr 21 maart (20-22 uur), za 22 en zo 23 maart (12-17 uur). Van 15 december t/m 10 maart: Home Sweet Home Sick. Rachel Bacon, tekeningen. De resultaten zijn te zien zo 2 maart (opening 16 uur) en op za 8 en zo 9 maart van 12-17 uur. Heden (locatie Denneweg) Denneweg 14, 070 3465337, wo t/m za en eerste zondag van de maand 12-17 uur Van 20 februari t/m 30 maart: Gerco de Ruijter. Landing Soon #5. Foto’s gemaakt met een camera hangend aan een vlieger. Letterkundig Museum / Kinderboekenmuseum Prins Wilem-Alexanderhof 5, 070 3339666, di t/m vr 09-17, za & zo 12-17 uur Van 29 september t/m 31 december: Geheimen. In het Kinderboekenmuseum leer je op een actieve manier Paul van Loon, Francine Oomen en Jacques Vriens kennen. Louis Couperus Museum Javastraat 17, 070 3640653, do t/m zo 12-17 uur Van 22 november t/m 18 mei: Van oude mensen en nieuwe dingen. Louis Couperus en het ontstaan van het moderne Nederland. MalieBeeld Bezuidenhoutseweg 12, 070 3490250, Van 31 januari t/m 30 mei: Fashion Ghosts by Hans van Bentem. Foto’s van Van Bentems werk in de openbare ruimte. Marcello’s Art Factory/Galerie Haags Koningin Emmakade 148, 070 3634047, do 13-22, vr, za en zo 13-17 uur Van 1 februari t/m 31 juli: Affordable Art/Betaalbare Kunst. Grafiek en schilderijen. Galerie Matiz Piet Heinstraat 89, do t/m za 13-17 uur Van 3 februari t/m 8 maart: Finissage. Laatste expositie. Selectie van kunstenaars die de afgelopen 3 jaar bij Matiz hebben geëxposeerd. Galerie Maurits van de Laar Herderstraat 6, 070 3640151, wo t/m za 12-18, laatste zondag v.d. maand 13-17 uur Van 8 maart t/m 6 april: Stan Klamer/Erik Pape. Stan Klamer (aquarellen) en Erik Pape (schilderijen). Mauritshuis Korte Vijverberg 8, 070 3023456, di t/m za 10-17, zo 11-17 uur. In verband met de herinriching van de museumzalen is het Mauritshuis van 14 t/m 25 januari 2008 gesloten. Van 23 februari t/m 8 juni: Ode aan Coorte. Eerbetoon aan de 17e-eeuwse stillevenschilder Adriaen Coorte. Museum Meermanno Prinsessegracht 30, 070 3462700, di t/m vr 11-17, za & zo 12-17 uur Van 9 februari t/m 4 mei: Peters meesters. Werk van Peter van Straaten en werk van illustratoren die hem hebben geïnspireerd. Museum Mesdag Laan van Meerdervoort 7, 070 3621434, di t/m zo 12-17 uur Van 14 februari t/m 18 mei: Vluchten in schoonheid. De Prerafaëlieten en Nederlandse kunstenaars rond 1900. Milieu Informatie Centrum Paviljoensgracht 3, 070 3536999, di t/m vr 13-16 uur Van 1 november t/m 31 maart: Een wereld van water. Aandacht voor de mondiale waterproblematiek. Museon Stadhouderslaan 37, 070 3381338, di t/m zo 11-17 uur Van 23 november t/m 21 september: Moordzaken, van vingerafdruk tot DNA-profiel. Hoe voelt het om deel uit te maken van een CSI-team en door middel van technisch sporenonderzoek de moord op te lossen? Van 29 november t/m 9 maart: Wildlife Photographer of the Year 2007. Foto’s van winnaars en deelnemers. Muzee Scheveningen Neptunusstraat 90-92, 070 3500830, di t/m za 10-17, zo 12-17 uur Van 14 december t/m 2 maart: Zien met Rien. Rien Zimmerman, foto’s van Scheveningen in de jaren ‘50/’60.

Brongegevens Agenda Dit is een selectie van Den Haag Marketing, voor de volledige agenda en het toeristische en recreatieve aanbod, kijk op: www.denhaag.com. Voor cultureel aanbod, kaartverkoop en Last Minute Tickets kijk op: www.uitburo.nl. Tips voor de agenda kunt u mailen naar Arja Kalhorn: info@denhaag.com

Haagse Kunstkring Denneweg 64, 070 3647585, di t/m za 12-17, zo 13-17 uur Van 1 maart t/m 25 maart: Tableau 2008. Werk van leden van de Haagse Kunstkring.

Het schilderij ‘Holy Cow’ van Victor Ekpuk (links) en Ali Rashid. Beiden exposeren van 6 maart t/m 6 april in Gallery Art Korner. Ekpuk vertrekt naar de VS en neemt met deze expositie afscheid van Nederland en Den Haag. >Foto: PR.

Studio Noteboom Kazernestraat 12, 070 3922722, di t/m za 10.00-17.00 uur

Van 16 januari t/m 12 maart: Ik volg de voetstappen uit mijn verleden Werk van Jan Tervoort. Nutshuis Riviervismarkt 5, 070 3459090, ma t/m vr 09-17 uur Van 19 februari t/m 18 maart: Drie generaties vrouwen in Den Haag Fotowerk vna Karine Versluis. Oecumenisch Aandachtscentrum Schoolstraat 18, 070 3651412, ma 13.30-16.45, di t/m vr 10-16.45 en za 10.30-13 uur Van 11 februari t/m 14 april: Anne-Pauline Goedhart. Schilderijen. Panorama Mesdag Zeestraat 65, 070 3644544, ma t/m za 10-17, zo 12-17 uur Van 26 november t/m 31 mei: Personal panorama. Panoramatentoonstelling waarin met de modernste fototechnieken een regelmatig wisselende fotocollage en digitale animatie gerealiseerd wordt op basis van 360graden-impressies. Pulchri Studio Lange Voorhout 15, 070 3461735, di t/m zo 11-17 uur Van 16 februari t/m 9 maart: Marie Antoinette Courtens en Birgitta Sundstrom Schilderijen. Van 23 februari t/m 13 maart: Marjolein Maitimu en Hans Ensink op Kemna. Schilderijen. Van 1 maart t/m 20 maart: Eric Hirdes. Schilderijen. Galerie Ramakers Toussaintkade 51, 070 3634308, wo t/m za 11-17, zo 13-17 uur Van 2 maart t/m 30 maart: Tomas Rajlich en Albano Morandi. Recente schilderijen, sculpturen en wandobjecten. Regentenkamer Laan van Meerdervoort 34, 070 3658612, wo t/m zo 12-17 (za tot 21 uur) Van 5 januari t/m 9 maart: Robin Bara en Jeltje van Geest. Meubels Design Academy Eindhoven. Theater Zwembad de Regentes Weimarstraat 63, 070 3637798 Van 12 januari t/m 31 augustus: Van zwembad tot theater. Tentoonstelling over de geschiedenis van De Regentes, van 1919 tot 2007. Seasons Galleries Toussaintkade 70, 070 3454881, wo t/m za 11-17, zo 13-17 uur Van 17 februari t/m 16 maart: Rob de Graaf. Schilderijen. Smelik & Stokking Noordeinde 101 - 150, 070 3640768, ma t/m zo 11-17.30 uur Van 2 februari t/m 23 maart: Willem de Bont en Wil van der Laan. Schilderijen. Stroom Den Haag Hogewal 1-9, 070 3658985, wo t/m zo 12-17 uur. Van 10 februari t/m 6 april: After Neurath: The Global Polis Stroom Den Haag Dependance Toussaintkade 55, 070 3658985, wo t/m zo 12-17 uur Van 17 februari t/m 6 april: Nu monument: werkplaats Thorbecke Galerie De Twee Pauwen Oranjestraat/ Noordeinde 1, 070 3925443, wo t/m za 11-17, zo 13-17 uur Van 16 februari t/m 22 maart: Poen de Wijs, Marion van Nieuwpoort en Margot Homan. Schilderijen en beelden. De Verdieping van Nederland Prins Willem Alexanderhof 5, 070 3140911, ma & zo 12-17, di 09-20, wo t/m za 09-17 uur Van 8 februari t/m 25 mei: Was getekend. Een unieke selectie aan handtekeningen en handgeschreven documenten van beroemde Nederlanders. VillaNuts Westeinde 60, 070 - 326 04 87, Van 4 februari t/m 15 maart: Expositie Villa Nuts. Werk van André Bergs, Jelle van Dun, Mabinte van de Belt, Helma Bovens, Joyce Dur e.a. Vonkel Anna Paulownaplein 13, 070 4278084, di t/m za 12-18 uur Van 29 februari t/m 15 april: Lilian Kreutzberger en Marrigje de Maar Schilderijen en tekeningen/fotografie. Galerie West Groenewegje 136, 070 3925359, wo t/m za 13-18 uur en op afspraak. Van 1 maart t/m 29 maart: Autonoom. Groepsexpositie fotografie. Museum Rijswijk Herenstraat 67, Rijswijk, 070 3903617, di t/m vr en zo 14-17, za 11-17 uur Van 16 februari t/m 30 maart: Tilleke Schwarz. Borduurwerk.


22

Service

Vrijdag 7 maart 2008

* Cryptogram

Zeven zangtalenten in karaoke-finale

+PIBO0WFSEFWFTU QSFTFOUFFSUTQFUUFSFOEF¾OBMF

Horizontaal

1. Een brommer. (9) – 5. Vrouwtjeskikker. (5) – 9. Het eten van dat voedsel is verboden. (8) – 11. Hiermee wordt het milieu belast. (6) – 12. Een rondweg. (7) – 13. Handgereedschap. (6) – 14. Een holster. (6) – 15. Een smerig vogelverblijf. (8) – 16. In ateliers kom je regelmatig bekenden tegen. (8) – 19. Is op land wel en op zee niet te belopen. (6) – 21. Mosterd. (6) – 22. Stoppen met het handwerk. (7) – 23. Het verbod wordt bekrachtigd (6) – 24. Ook uw inlage moet eens schoongemaakt worden. (8) – 25. Persoon die men in zekere landen aantreft (5) – 26. Een grap met woorden. (9)

Verticaal

2. De krant claimt een kind. (7) – 3. Normaal. (14) – 4. De onbekende ossen vonden het maar flauwekul. (7) – 6. Diepvriesvakken. (7) – 7. Bij hem gaat het lopen nog niet. (13) – 8. Dit gold als een regel voor vuile kleding. (14) – 10. Bij de boeren steeg er gejuich op bij de komst van de nieuwe sterveling. (13) – 17. Opvanginrichting. (7) – 18. Vette groente. (7) – 20. Verlengbare brancard. (7)

;FWFO SFHJPOBMF [BOHUB MFOUFO USFEFO PQ UJKEFOT EF¾OBMFWBO´;JOHNFUNF NFFµ EFLBSBPLFUBMFOUFO KBDIU WBO 57 8FTU +PIBO 0WFSEFWFTUQSFTFOUFFSUEF ¾OBMF JO 4QFBLFST %FMGU  EJSJHFOU (SFHPS #BL FO [BOHFSFT -FPOB CFQBMFO BMT KVSZ XJF EF XJOOBBS XPSEUWBOEF[FFFSTUFFEJ UJFWBO´;JOHNFUNFNFFµ ´;JOH NFU NF NFFµ JT FFO NV[JLBBM QSPHSBNNB WBO 57 8FTU 1SFTFOUBUPS +P IBO 0WFSEFWFTU USPL NFU EF LBSBPLFCVT EPPS EF SF HJP PQ [PFL OBBS NFOTFO NFU EVSG  BNCJUJF FOPG [BOHUBMFOU %BU MFWFSEF

NPPJF FO TPNT IJMBSJTDIF CFFMEFO PQ ´;JOH NFU NF NFFµ IBBMEF EBBSNFF [FMGT UXFFNBBM EF SVCSJFL NFU PQNFSLFMJKLF UFMFWJTJFGSBH NFOUFO JO ´%F 8FSFME ESBBJUEPPSµPQ/FEFSMBOE %F 57 8FTULJKLFST LP[FO VJUBMMFLBOEJEBUFOEF[FWFO ¾OBMJTUFO *MPOB 4JMWJVT VJU 7PPSCVSH  3JKTXJKLTF "OFUB 4OFMM +FSPFO#MPLVJU%FMGU  )BHFOBBST3PC3JFUCSPFLFO +FGGSFZ EF 7SFVHE  (MFOEB 0VEJKL VJU %FMGU FO EF "M QIFOTF .FSFUUB 8FENBO %F¾OBMFWBO´;JOHNFUNF NFFµ JT UF [JFO PQ WSJKEBH  NBBSU WBOBG IBMG [FT PQ 57 8FTU

Ouderwets genieten -FFO )VJTNBOT SBEJPVVS UKF CFUFLFOU FMLF [POEBH PDIUFOE XFFS PVEFSXFUT HFOJFUFO WBO NV[JFL WBO KBSFO UFSVH %F QSFTFO UBUPS WBO ´0VXF +PFLFMTµ IFFGU FFO FOPSNF DPMMFDUJF QMBUFO VJU EF WPSJHF FFVX NV[JFL WBO MBOH WPPSEBU EF NQTQFMFS XFSE VJUHF WPOEFO )FU HSPPUTUF EFFM WBOEFQMBUFONPFUXPSEFO

BGHFTQFFME PQ  UPFSFO )PF PVE EF NV[JFL PPL JT  -FFOXFFUCJKFMLFPQOBNFXFM JFUTWFSSBTTFOETUFWFSUFMMFO ´0VXF +PFLFMTµ ESBBJU HSBBH PQWFS[PFL8JFEVTJFNBOE XJM WFSSBTTFO PG FFO PVE OVNNFS [PFLU EBU OFSHFOT NFFS UF WJOEFO MJKLU WSBBH IFU FFOT BBO CJK -FFO )VJT NBO EFNBOWBOEF´0VXF +PFLFMTµPQ3BEJP8FTU

* Sudoku

´0VXF+PFLFMµ-FFO)VJTNBO

Deze week: Donderdag

vanaf 17:00 uur  TV West Nieuws  Europa in Zuid-Holland  Play  Verkeersjournaal  Het Andere Oog

Vrijdag

vanaf 17:00 uur.  TV West Nieuws  Perla di Caribe  Zing met me mee, de finale!  Verkeersjournaal

Zaterdag

vanaf 17:00 uur.  Nieuwsweek  Qwesti van Zaken

Zondag

vanaf 17:00 uur.  TV West Nieuws  TV West Sport  Verkeersjournaal

Maandag

vanaf 17:00 uur  TV West Nieuws  West trapt na  Groen Licht  Verkeersjournaal

Dinsdag

vanaf 17:00 uur  TV West Nieuws  Vlieg  Haagse Iconen  Verkeersjournaal  Het Andere Oog

Woensdag

vanaf 17:00 uur  TV West Nieuws  Team West  Westweek  Verkeersjournaal  Het Andere Oog

Deze week: Maandag t/m vrijdag 06-09

Een sudoku bestaat uit een veld van 9 x 9 hokjes. Dit gebied is weer onderverdeeld in negen vierkanten van 3 x 3 hokjes. Hierin moeten steeds de getallen 1 tot en met 9 worden ingevuld, zodat elk getal precies één keer voorkomt in elke rij, in elke kolom en elk vakje van 3 x 3.

uur West wordt Wakker 09-12 uur de Ochtendshow 12-14 uur Roukost 14-16 uur de Middagshow 16-18 uur West komt Thuis 18-19 uur het Gesprek van de Dag

+ Maandag Oplossingen vorig nummer

19-20 uur Van A tot Z

+ Woensdag

Zaterdag  08-11  11-12

uur ZEP uur …And the beat goes on  12-14 uur Ik hou van Holland  14-18 uur Radio West Sport  18-23 uur Non-stop muziek  23-00 uur Met het Oog op Morgen

Zondag  08-09  09-10  10-12

uur ZEP uur Ouwe Joekels uur Klassiek op West  12-14 uur Non-stop muziek  14-18 uur Radio West Sport  18-19 uur Ouwe Joekels  19-21 uur Klassiek op West  21-23 uur Hot Talk  23-00 uur Met het Oog op Morgen

20-22 uur Stork on Air

+ Donderdag

21-23 uur Jazz op West

Meer informatie over programma-inhoud en uitzendtijden én het laatste nieuws vindt u op internet: www.westonline.nl


Service

Vrijdag 7 maart 2008

* Wat voor weer zou het zijn in Den Haag? Vrijdag 11-1

Zaterdag 12-1

Zondag 13-1

Maandag 14-1

Min. 9º Max. 11º Zon 0% Wind 5

Min. 6º Max. 8º Zon 20% Wind 4

Min. 4º Max. 7º Zon 5% Wind 5

Min. 5º Max. 8º Zon 10% Wind 4

23

Pierre Wind

Pierre’s droom: Roergebakken kip

De nieuwe Minister President is verkozen: Pierre Wind. Een ieder staat met mond open voor het podium waar ik mijn overwinningsspeech aan het houden ben. Euforie ten top. De monden staan echt wijd open. Hele varkens zouden er zomaar in kunnen. Publiek, pers en de politieke partijen staan perplex. Wie had dat een jaar geleden verwacht? En dat zonder een film te maken. Wat was de oorzaak van de overwinning. Heel simpel, de eenvoudige boodschap die ik……..”Pierre, Pierre wakker worden. Je kip brandt anders aan”, mijn dochter van elf schudt me wakker. Hoe is dat nou mogelijk, ik was effe weggezakt. Ja dat gerecht is ook zo makkelijk. Daar heb je nauwelijks omkijken naar. Snijd met een scherp mes diverse inkepingen in de kipfilet. Haal de filet door de olijfolie en bak deze in een hete wok. Voeg de blaadjes tijm en peper en zout toe. Wanneer de kipfilet half gaar is, de door de lengte gesneden asperges, de tomaatjes en de plakjes knoflook toevoegen. Voeg een kop water (2 dl) toe. Op smaak brengen met peper en zout. Laat de kipfilet op laag vuur gaar worden.

© Marcello’s Art Factory / bron: weeronline

* Bioscopen Pathé Buitenhof 27 Dresses dagelijks 13:20 16:10 18:50 21:30 zo ook om 10:40 Alvin en de Chipmunks (NL) za/zo/wo 13:30 15:50 zo ook om 11:00 Asterix en de Olympische Spelen (NL) za/zo/wo 14:10; zo ook om 11:20 Earth do/vr/za/zo/ma/di 13:10 zo ook om 10:50 Juno dagelijks 16:00 21:40 do/vr/ma/di ook om 13:40 Kite Runner, The dagelijks 18:30 do/vr/za/zo/ma/di ook om 15:40 Love in the Time of Cholera dagelijks 18:40 No Country for Old Men dagelijks 18:20 21:00 do/vr/ma/di ook om 12:50 15:30 Sneak Preview di 21:40 Spiderwick-kronieken, De (NL) wo 13:10 15:30 Step up 2 dagelijks 16:40 19:20 do/vr/za/zo/ma/wo ook om 14:00 21:50 zo ook om 11:30 Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street dagelijks 21:20 There Will Be Blood dagelijks 17:00 20:30 do/vr/ma/di ook om 13:30 Tourneuse de Pages, La di 13:30 Underdog (NL) za/zo/wo 13:40 zo ook om 11:10 Voor meer informatie: www.pathe.nl/buitenhof tel. 0900-1458 (35cpm)

Pathé Scheveningen 27 Dresses dagelijks 13:30 16:00 18:40 21:10 vr/za ook om 23:40 Alibi dagelijks 13:20 15:30 17:30 19:50 22:00 vr/za ook om 00:20 Alvin en de Chipmunks (NL) za/zo/wo 12:50 15:00 17:20 Asterix en de Olympische Spelen (NL) za/zo/wo 13:00 Bee Movie (NL) za/zo/wo 14:20 Jodha-Akbar do/vr/za/zo/ma/di 14:40 John Rambo do/vr/za/zo/ma/di 21:30 vr/za ook om 00:00 Jumper dagelijks 19:40 21:50 do/vr/ma/di ook om 15:00 17:20 vr/za ook om 00:10 K3 en de kattenprins za/zo 12:40 Kite Runner, The dagelijks 18:30 Mist, The do/vr/za/zo/ma/wo 21:20 Mr. Woodcock do/vr/ma/di 14:20 16:20 vr/za ook om 00:30 National Treasure 2 do/vr/za/zo/ma/di 18:50 wo ook om 16:50 Rendition dagelijks 15:40 18:20 20:50 do/vr/ma/di ook om 13:10 vr/za ook om 23:30

Sneak Preview di 21:30 Spiderwick Chronicles, The (OV) wo 19:30 21:40 Spiderwick-kronieken, De (NL) wo 12:20 14:30 Step up 2 dagelijks 14:30 16:40 19:00 21:20 za/zo/wo ook om 12:10 vr/za ook om 23:40 TBS dagelijks 21:40 vr/za ook om 23:50 The Other Boleyn Girl dagelijks 16:30 19:10 do/vr/ma/di ook om 14:00 The Water Horse za/zo/wo 13:10 15:50 Underdog (NL) za/zo/wo 12:20 Voor meer informatie: www.pathe.nl/scheveningen tel. 0900-1458 (35cpm)

Filmhuis Den Haag Naissance des pieuvres / Céline Sciamma Water lilies zo 13:00 uur wo 14:00 uur do/vr/za/zo/ma/di/wo 20:00 uur No country for old men/ Joel & Ethan Coen zo 14:00 uur vr/zo/di 17:00 uur do/vr/za/zo/di/wo 19:30 uur do/vr/za/zo/ma/di/wo 21:45 uur Paranoid park / Gus van Sant do/vr/za/zo/ma/di/wo 21:45 uur Persepolis/ Marjane Satrapi & Vincent Paronnaud do 19:30 uur zo/wo 14:30 uur vr/za/zo/ma/di/wo 19:00 uur The band’s visit / Eran Kolirin Bikur ha-tizmoret do/vr/za/zo 17:00 uur do/vr/za/zo/ma/di/wo 19:30 uur Stellet licht/ Carlos Reygadas Luz silenciosa do/vr/ma/di 17:00 uur do/vr/za/zo/ma/di/wo 21:45 uur Mio fratello e figlio unico/ Daniele Luchetti zo 15:00 uur ma/di/wo 17:00 uur do/vr/za/zo/ma/di/wo 21:30 uur You, the living/ Roy Andersson Du Levande zo/ma/di/wo 16:45 uur do/vr/za/zo/ma/di/wo 21:45 uur 4 maanden, 3 weken en 2 dagen/ Cristian Mungiu 4 luni, 3 saptamini si 2 zile

do/vr/za 16:45 uur Lady Chatterley/ Pascale Ferran do/vr/za/zo/ma 17:00 uur Nachtrit/ Dana Nechushtan di/wo 17:00 uur Das leben der anderen/ Florian Henckel von Donnersmarck do/za/ma/wo 17:00 uur Flandres/ Bruno Dumont Film zoekt boer wo 19:30 uur Profils paysans: le quotidien (2005)/ Raymond Depardon Film zoekt boer za 19:30 uur Profils paysans: l’approche/ Raymond Depardon Film zoekt boer za 17:00 uur De kersenpluk/ Arno Kranenborg Film zoekt boer wo 17:00 uur Mifune’s last song/ Søren Kragh-Jacobson Film zoekt boer di 19:30 uur Vacas/ Julio Medem Film zoekt boer vr 19:30 uur Het is een schone dag geweest/ Jos de Putter Film zoekt boer do 19:30 uur De Poolse bruid/ Karim Traïdia Film zoekt boer ma 19:30 uur Krava/ Karel Kachyna De koe Film zoekt boer zo 19:30 uur Goupi-mains rouges/ Jacques Becker Film zoekt boer zo 17:00 uur ma 19:30 uur Onde bate o sol / Joaquim Pinto Waar de zon blaakt Film zoekt boer zo 15:00 uur Trigger/ Gunnar Vikene zo 15:00 uur wo 14:00 uur Desmond en het moerasmonster / Magnus Carlsson Desmond & Träskpatraskfällan zo 13:00 uur wo 14:00 uur wo 15:30 uur 3 monitor sculptures do 20:00 uur zo 14:00 uur vr/za/ma/di/wo 18:00 uur Voor meer informatie: www.filmhuisdenhaag.nl

Ingrediënten >3 stuks door de lengte gesneden groene asperges >12 blaadjes tijm >1 knoflookteen in dunne plakjes gesneden >7 stuks mini romatomaatjes >1 kipfilet >Peper en zout naar smaak

* Spoedgevallen Alarmcentrale: 112 Politie Haaglanden: 0900 8844 SMASH (Stichting Mobiele Artsen Service Haaglanden) SMASH is een samenwerkingsverband van alle huisartsen in Den Haag, Leidschendam, Rijswijk, Voorburg, Voorschoten en Wassenaar. SMASH regelt spoedeisende huisartsenhulp buiten kantoortijden. Iedere dag tussen 17.00 uur ‘s avonds en 8.00 uur ‘s morgens; gedurende het hele weekend en op alle erkende feestdagen. Tel. 070 - 346 96 69 Website: www.smashaaglanden.nl

Overig

Stichting Dierenambulance Den Haag Tel. 070 - 328 28 28 (dag en nacht bereikbaar) Website: www.dierenambulancedenhaag.nl Dierenartsen weekenddienst Spoedgevallen nacht en weekend Tel. 0900 - 222 6 333 en 0900 - 2222 456 Website: www.dierenartsenkring-denhaag.nl

Den Haag Centraal B.V. Korte Poten 9, 2511 EB Den Haag T: 070-3644040 / F: 070-3633570 info@denhaagcentraal.net redactie@denhaagcentraal.net advertentie@denhaagcentraal.net abonnementen@denhaagcentraal.net Klantenservice Den Haag Centraal Voor opgave abonnementen, verhuizingen en bezorging: Servicenummer Adrepak Abonnementenregistratie: 070-3590723 (ma t/m vr: 09.00 tot 17.00 uur) Antwoordnummer 45001 2504 VC Den Haag. Voor opzeggingen (uitsluitend schriftelijk, uiterlijk 4 weken voor einde abonnementsperiode). Den Haag Centraal postbus 45666 2504 BB Den Haag. Abonnementsprijzen: Kwartaal € 12,95 / Jaar € 49,95 Hoofdredacteur: Coördinatie redactie: Coördinatie cultuur: Coördinatie sport: Eindredactie: Algemene Zaken: Medewerkers:

Feuilleton: Columnisten: Rubrieken:

Illustraties: Vormgeving: Fotografie:

Advertentiebeheer: Uitgever/directeur:

De film ‘No country for old men’ draait in de Pathé bioscopen.>Foto: PR

Informatie dienstdoende apotheken Tel. 070 345 10 00 Tandartsendienst: avond- en weekenddienst (alleen spoedgevallen): (070) 311 03 05.

Coos Versteeg Miranda Fieret Roos van Put Martin van Zaanen Dick Toet, Wouter Storm (corrector) Marianne ten Have Remco Benschop, Floor de Booys, Peter Breedveld, André Buurman, Maarten van Doorn, Eppo Ford, Ilse van Haastrecht, Nathalie Hartjes, Bert Jansma, Elske Koopman, Eric Korsten, Joke Korving, Isabella Lanz, Alexander Münninghoff, Doron Nagan, Monique van Oostrum, Lynne van Rhijn, Anneke Ruys, Menno Schraven, Hans Schmit, Rob Soetenhorst, Kees Stal, Jill Stolk, Alexandra Sweers, Aad van der Ven, Jan van der Ven, Renate van der Zee Tomas Ross Kees Jansma, Vilan van de Loo, Marcella Mesker, Marc Delissen Teun Berserik (cartoon), Emilie Bolsius (medisch), Hugo Dirksmeier (onderwijs), Bas Martens (juridisch), Marnix van Rij (financieel), Pierre Wind (culinair) Marcello’s Art Factory Rob Hofland / Grafische Zaken C&R, Pan Chen, Eveline van Egdom, Anna Green, Willy Jolly, Harmen de Jong, Mylène Siegers, Otto Snoek en fotopersbureau’s Hollandse Hoogte en WFA Dory Danckaarts Robert Conijn

Zie voor een compleet overzicht: www.denhaagcentraal.net


24

Society

Roos Feest der herkenning Het is vreselijk om het te bekennen, maar wij zijn behept met een merkwaardige handicap: wij herkennen geen bekende Nederlanders. Kijk, als je komt solliciteren naar een baan als worstenverkoper bij de Hema zul je op zo’n gebrek niet worden afgewezen. Maar als je societycolumnist bent, is het reuze onhandig hoor. Misschien is het een aangeboren afwijking, of misschien kijken we gewoon te weinig televisie – wat tegenwoordig ook een soort aangeboren afwijking is – maar wij zijn in staat om een gezellig gesprekje te voeren met, zeg, een Wouter Bos, in de stellige overtuiging dat zijn gezicht ons alleen maar bekend voorkomt omdat we hem eerder in een of andere kroeg hebben ontmoet. En soms zijn we dan ook nog zo stom om zo’n man vriendelijk te vragen wat voor werk hij doet. Zo hebben wij in onze onschuld ooit aan

Vrijdag 7 maart 2008

Renate & de Residentie Met foto’s van Otto Snoek

Tatjana Simic gevraagd of zij soms Marina de Graaf was – tot onsterfelijke hilariteit van het legertje paparazzi dat zich om haar verdrong. Ook meldden wij in een societyverslag dat oud-minister Jan de Koning acte de présence had gegeven op de receptie van de Roemeense ambassadeur, terwijl de goede man al jaren geleden is overleden. En dat kwam niet omdat wij over paranormale gaven zouden beschikken! En zo vroegen wij onlangs nog op een feestje doodgemoedereerd aan Hans Böhm hoe hij eigenlijk heette. Toen hij zijn naam noemde, en wij een gezicht trokken alsof we wilden vragen of je dat met een ‘o’ met puntjes schrijft, zei hij: ,,Weet u wel wie ik ben? Weet u wel wat ik doe?’’ Waarop wij meteen riposteerden met: ,,Weet u wel wie wij zijn en wat wij doen?’’ Het was duidelijk dat die arme ziel daar geen flauw benul van had, anders had hij ons nimmer zo durven toespreken. Gelukkig ging de conversatie al gauw over de Karel Appel die Böhm thuis heeft hangen. Hij bleek hem een plek te hebben gegeven naast het brandblusapparaat

Eindelijk een bekende Hagenaar, meteen achter Mevrouw Bloem ontwaren we in zijn chique leren jasje Leo van der Velde. Wie kent hem niet?

Op die etagère ligt alles toch duidelijk anders opgestapeld dan de gebruiksaanwijzing aan de muur laat zien. Advertentie

omdat het rood van de blusser zo mooi bij het kleurenpalet van Appel past. Wij waren even stil van zoveel vertoon van verfijning. Gelukkig dat er nog mensen met een bijzondere smaak in de wereld rondlopen! Dat wij het over Karel Appel hadden, was trouwens niet verwonderlijk, want wij bevonden ons op de vernissage van de nieuwe galerie voor verlichting, interieur en kunst die Sylvia Tóth samen met Sietse van Hoeve heeft geopend aan het Lange Voorhout. En daar hingen, jawel, werken van Karel Appel. En, dat zal u verbazen, er hingen ook Corneilles. Ja ja, gelukkig dat er nog mensen met een bijzondere smaak in de wereld rondlopen! Het was een heel gemoedelijke middag, met veel bekende mensen tussen de etagères met druiven en aardbeien. Maar u zult inmiddels begrijpen dat wij ons daar volstrekt niet van bewust waren. Gelukkig fluisterde een bevriende fotograaf ons toe dat de vrouw met de Schotse rok en de parelketting, die wij hadden aangezien voor de Benoordenhoutse suikertante van Sylvia Tóth, toch echt Anne-Wil Blankers was. En dat de grijze heer die ons vagelijk bekend voorkwam, maar die wij met geen mogelijkheid thuis konden brengen, de voormalige tennisser Tom Okker was. Het werd op een gegeven moment zo gezellig aan het Lange Voorhout, dat er

zelfs mensen aan de kroonluchters gingen hangen. Tenminste, één mens ging aan één kroonluchter hangen. Het bleek de maker van de kroonluchter zelf, de innemende Antwerpse lampenontwerper Jan Pauwels, die niet, zoals u misschien mocht denken, in opperste staat van dronkenschap verkeerde, maar gewoon een papiertje trachtte te verwijderen dat niet tussen het kristal thuis hoorde. Toen wij hem

vroegen hoe hij het vond om in Den Haag te exposeren, antwoordde hij glimlachend: ,,Wel, ik hang hier goe’’. Te elfder ure kwam nog een laatste bekende Nederlander de galerie binnen wandelen. Het was Vincent Mentzel. Het was heel gek, maar die herkenden wij gewoon.

Renate van der Zee

Dwars door de feestverlichting heen zien die kunstwerken er ook ineens een stuk leuker uit.


dhc-043