Page 1


Inhoudsopgave Voorwoord vanuit het bestuur���������������������������������������������������������������������� 3 110 jaar Daventria gevierd met een fantastische feestdag ��������������� 4 München Marathon 2016 – Gänsehaut und Siegerlächeln���������������������������������������������������������������� 6 Team Korte Cross ����������������������������������������������������������������������������������������������� 9 Hoe komt een “master” de winter door ����������������������������������������������������� 9 Let it snow�����������������������������������������������������������������������������������������������������������11 Een atleet op wielen, een interview met Eva Mentink�������������������������������������������������������������������12 De participatiemaatschappij: toekomst voor AV Daventria�����������������������������������������������������������������14 Wel of niet sporten?����������������������������������������������������������������������������������������16 Valtraining bij het Vrouwenlopen��������������������������������������������������������������18 Doei dieet & discipline, vastbijten in - of loslaten van een dieet����19 “Krijg ik wel voldoende eiwit binnen?” Hardlopen zonder vlees�������������������������������������������������������21 ‘Geheim’ gezond gewicht Voeding = meer dan eten��������������������������25 Hoe ziet het atletiek jaar eruit?�������������������������������������������������������������������28 Outdoor seizoen 2016������������������������������������������������������������������������������������30 Mijn rondje Europa in de zomer van 2016, deel I���������������������������������34 Mijn rondje Europa in de zomer van 2016, deel II��������������������������������37 Vooruitblik 2017�����������������������������������������������������������������������������������������������40 Verenigingsinformatie������������������������������������������������������������������������������������44

fotoverantwoording

Raymond ter Woord eindredacteur Daventriaan

Ruurd van Schaik redacteur Daventriaan

Foto voorkant Peter Vos: Ed Turk Foto’s 110 jaar AV Daventria 1906: Lotte van de Put Foto’s München Marathon: Johan Nienhuis Foto Eva Mentink: Ruurd van Schaik Foto’s artikelen Michel Knobbe: Coen Schilderman

2


Jeroen Oosterwegel

Het lijkt al weer lang geleden want inmiddels zijn de eerste Indoor titels ook al weer door clubgenoten bemachtigd.

Voorwoord vanuit het bestuur Voor u ligt de wintereditie van de Daventriaan. De eerste geheel digitale versie. Geen nood voorlopig zal er jaarlijks ook nog een ouderwetse papieren uitgave op de deurmat vallen. We hebben elkaar voldoende te melden. In de zomereditie werd het feest van ons 110 jarige bestaan aangekondigd. Nu hebben we dat prachtige feest achter de rug. Sportief gezien was de afgelopen periode geweldig met o.a. Daventrianen actief op Europees en wereldniveau.

De vereniging kent een groeiend ledenaantal wat uiteraard prettig is maar ons ook voor keuzes stelt. Een deel daarvan is verwoord in een nieuw beleidsplan dat we voorafgaand aan de ledenvergadering (8 maart a.s.) aan leden ter inzage en commentaar beschikbaar zullen stellen. Veel leesplezier! Jeroen Oosterwegel voorzitter AV Daventria 1906

(advertentie)

3


Ruurd van Schaik

110 jaar Daventria gevierd met een fantastische feestdag Het werd wel weer een keer tijd. Het laatste feest van Daventria was alweer 10 jaar geleden! Misschien dat het daarom zo geslaagd was? In ieder geval was het een geweldig gebeuren, eerst voor de jeugd, daarna lekker eten en als afronding een mooie dansavond. Het zou jammer zijn, als we weer 10 jaar moeten wachten op een feestje. Het begon met een activiteitenmiddag voor de jeugd: Springkussens, stormbanen, een zoekspel, klimparcours, etc. Een hoogtepunt was een meisje (naam helaas onbekend bij de redactie) dat 1 minuut en 24 seconden aan een spijkerbroek wist te blijven hangen. Deze middag was hoofdzakelijk georganiseerd door Lotte van de Put en was een groot succes. De hele middag was het gezellig druk.

Tot de verrassing van velen, was de feestlocatie niet op ons terrein, maar bij onze Rugbyburen. Hun kantine bleek zeer geschikt te zijn voor een goed feest. Groot genoeg en vooral ook erg gezellig. Rond een uur of 6 druppelden de eters binnen. Guus Loman had zelf gekookt en zich flink uitgesloofd: boeuf bourgignon, salades, pasta’s. 100 mensen hebben heerlijk gegeten. Na het eten maakte Toon zich op voor een uniek optreden. In een half uurtje behandelde hij de geschiedenis van onze

4


Hij heeft nog hardgelopen met Gerard Nijboer (zilveren medaille Olympische Marathon 1980). Hierna ging de tap pas echt los. Ongeveer 135 mensen waren er op het feest. Het was super gezellig, lekker gedanst op de muziek van een DJ. Kortom een heerlijke en gezellige dag, dat vraagt om een herhaling, en niet pas over 10 jaar! Dit alles dankzij de feestcommissie: Guus Loman, Lotte van de Put, Ronald Kuin, Paul Baars en JurriĂŤn ten Hoeve. club. Het mooiste waren natuurlijk de attributen en plaatjes van vroeger.

X

https://www.facebook.com/ groups/avdaventria/?fref=ts

(sponsoren)

www.fysicx.nl

www.spectrus.nl

http://winkels.run2day.nl/winkels/deventer/

www.rene-vos.nl 5


Johan Nienhuis

München Marathon 2016 – Gänsehaut und Siegerlächeln Deelnemers aan deze marathon: Jeroen Fanoy, Hans Scholten, Alfred Driessen, Frank ten Broeke, Mirjam Timmerman, Miranda Heesen, Melvin Peters, Aissa Al Hafiane, Age Bos en Johan Nienhuis. Niet verder vertellen, maar de woensdagavondgroep is misschien wel de leukste en sympathiekste trainingsgroep van Daventria. Natuurlijk zijn de andere groepen ook aardig, maar zo leuk kan het toch niet zijn. Met Marinus Jaspers als trainer zijn wij gezegend met een kundige en stevige begeleiding. De groepsleden zijn vanzelfsprekend ook van het aimabele mensensoort. Hoe ontstaat een idee om als groep de ultieme uitdaging aan te gaan van een marathon of een halve marathon? En als je dat al van plan bent welke marathon doe je dan? Rotterdam, Amsterdam, Berlijn, New York of Chicago… of is er meer. Op de marathonkalender kun je uitzoeken. Voorjaar, najaar, dichtbij of ver weg, groot of klein. Denk je groot dan denk je aan Berlijn. Voor de Berlin Marathon ben je je inschrijving niet zeker. Als je niet ingeloot wordt dan hoor je er niet bij.

In München is er voor iedereen altijd een plekje. Aangezien één van de groepsleden de Duitse Marathons spitze vindt werd het München. Frankfurt kon ook, Köln ook. Allemaal najaarsmarathons. Maar finishen in het Olympisch Stadion van ‘72, ontworpen door de Duitse architect Otto Frei, is een bijna olympische ervaring. Dan moet je wel de eindstreep halen. Speelde daar ook niet ooit het fameuze Nederlands voetbalelftal?

Op 7 oktober begon voor de helft de reis met het vliegtuig vanaf Eindhoven en voor de andere helft vanaf station Deventer. De groep bestond in totaal uit twaalf personen: 7 marathonlopers, 3 halve marathonlopers en 2 supporters. Het hotel lag in de buurt van het Olympiapark. In de Olympiahalle de sportbeurs en thuisbasis voor de organisatie. De startnummers lagen klaar. Zaterdag de mogelijkheid om de Altstadt van München te bekijken. Winkels, Wirtshausen en Musea. Maar niets in de stad ademde de sfeer dat

6


duizenden (Halb)Marathoni’s het Münchner Asphalt op de zondag zouden betreden. Geen blaue Linie die in Berlijn en Hamburg op straat is aangebracht. Jeroen maakte zich zorgen of wij ons niet in de datum hadden vergist. Maar zondagmorgen, het weer was fris en onverwacht zonnig, stonden de dranghekken tussen het stadion en de Olympiahalle. In startgroepen met tussenpauzes van 5 minuten werden de deelnemers het parcours in gedreven door de achtervolgers. Jeroen, Johan, Hans, Frank, Alfred en Mirjam stonden hier opgesteld. Age had grote pech en moest helaas een net voor de start afhaken omdat het in zijn rug was geschoten. De overige drie deelnemers: Miranda, Mervin en Aissa zouden om 13:30 uur halverwege instappen om uiteindelijk in het stadion te finishen.

Het is een mooi traject: De route van de eerste kilometers is iets te smal en dat is wat dringen. Na 5 kilometer komt een historisch Siegestor in de Leopold-

straße in beeld. Voor het bouwwerk wordt gekeerd om een stukje terug te rennen om dan rechtsaf door een villawijk naar de Englischer Garten te lopen. Daar in het park loop je zo’n 7 kilometer over een niet al te brede weg. Lastig als een pacerunner voor je loopt met een ballon en een clubje followers en jij hebt Kimetto-aspiraties. Aan de overkant van Isar ga je via een ruime boog naar het startpunt van de Halve. Dan kantorenlandschap en spoorrails. De bebouwing verandert opnieuw. Het wordt weer de grote stad. De Altstadt is in zicht. Deutsches Museum, weer de Isar en dan de bezienswaardige Marienplatz met Rathaus. Met in de rug de Feldherrnhalle op weg naar historische musea. Bij kilometer 33 een lus waarbij je de snelle deelnemers al weer tegenkomt en waar ik een high five kon delen met Jeroen. Hij was goed op stoom en al drie kilometer verder. Terwijl mijn benen volledig verzuurden. De voorsprong van 2 minuten op mijn PR waren snel verdwenen. Het Lenbachhaus vond ik op de zondagmiddag toch iets minder bezienswaardig nu de bovenbeenmusculatuur zo aan het protesteren was. Maar dankzij de aanmoedigingen van Monique en Brigitte met de Run2day-vlag, nu op 37 km-punt bleef de strijdlust behouden. Afzien. Maar dan toch in de verte de Fernsehturm en de fameuze dakconstructie van het stadion. Het was doorbijten.

7


Maar dan onder het stadion de tunnel naar het rode kunststof met de witte lijnen. In de tunnel een lichtshow en opzwepende muziek om vervolgens de heerlijk pijnlijke driehonderd meter te lopen. Geschafft! Au! Maar de dame in dirndl hing met een mooie glimlach de passende onderscheiding om. Op het middenterrein: uitrusten; eten en drinken in overvloed. Jeroen was al lang binnen. Even later konden wij ook Hans,, met een nieuw PR begroeten. Vooral in laatste gedeelte hebben wij moeten afzien. Mirjam, Alfred en Frank kwamen gezamenlijk

over de finish. De beide mannen hadden hun loopvermogen in dienst gesteld van Mirjam en haar gedurende de 42 kilometer zeer succesvol gehaas(t)d. Verder uitrustend op de tribune werden Miranda, Mervin en Aissa binnengehaald op de halve marathon. Heldhaftige verhalen werden door iedereen tijdens de gezellige avondmaaltijd gedeeld. Wat een evenement! See you in Stockholm 2018. Maar absoluut niet verder vertellen‌

(advertentie)

8


Ruurd van Schaik

Team Korte Cross Veel Daventrianen zullen het niet weten, maar wij hebben een groepje in ons midden dat in 2016 Nederlands kampioen is geworden op de Korte Cross in het ploegenklassement. Seb Wiggemans, Jurriën ten Hoeve, Casper van Leeningen, Lasse Wiggemans en Ronald Kuin deden als team mee aan deze discipline. 2,5 km crossen door de bossen en dat binnen de 7:30 minuten! In het voorjaar zijn zij als eerste geëindigd en ook dit jaar maken zij een grote kans op goud. Zij worden getraind door Wieger Wiggemans, Hendrik Tjaden en Eddy van Voorst.

Ruurd van Schaik

Hoe komt een “master” de winter door Interview Erik Jan Langkamp We wilden vanuit de redactie eens weten hoe de verschillende sporters de winter doorkomen. Het leek ons leuk om ons nu niet eens te richten op de jeugd, onze toppers, of een bosatleet, nee, deze keer besteden we de aandacht aan iemand uit de mastersgroep. De masters zijn atleten boven de 35 jaar (die zoals alle andere categorieën binnen de atletiek deelnemen aan een (inter)nationale competitie. Erik Jan is al jarenlang lid van Daventria en sinds een jaar of drie doet hij als Master de meerkamp. Hoe ben je hier zo bij terecht gekomen? Eigenlijk heb ik het aan Gijs te danken (EJ is de vader van Gijs Langkamp, was lange tijd lid van de club). Gijs deed mee aan de meerkampwedstrijd in Stadskanaal en hij vroeg mij: “Pa waarom doe jij ook niet mee?” Toen ik terugkwam van de WC, was ik al ingeschreven. Ik zal die aanblik van die horden nooit vergeten. Maar op de een of andere manier kwam ik eroverheen. En ik ben toen ook maar doorgegaan met de andere onderdelen. Vanaf dat moment was ik verkocht.

9


Toch begrijp ik het niet, ik ken je van de bosgroep. Je was toch een behoorlijk goede duurloper. Klopt, ik trainde best veel en heb uiteindelijk de marathon van Berlijn gelopen. Prachtige ervaring, maar toen ik later weer opnieuw begon met trainen, kreeg ik overal pijn. Na 3 km was het voorbij. Korte afstanden en sprinten ging prima, maar voor mij geen lange afstanden meer. Er hebben allerlei onderzoeken plaatsgevonden, maar een echte oorzaak is niet gevonden. Dus de actie van Gijs kwam als geroepen. Ik loop meestal nog wel de Brink tot Brink loop (10 km) en 5 km tijdens de IJsselloop, maar ik voel me nu meer een baanatleet en meerkamper. Wat maakt de meerkamp zo mooi? Ik heb hier pas leren lopen. Op de baan heb je trainers zoals Hendrik Tjaden en Jeroen Oosterwegel en die kijken hoe je loopt. Je gaat steeds meer op je middenvoet en voorvoet landen. Dat afwikkelen kost alleen maar tijd en energie. Ook de “achterpendel” moet je zo kort mogelijk houden. Achterpendel?? Dat moet je even uitleggen aan een gewone bosrecreant. Dat is als je voet naar achteren gaat. Het heeft helemaal geen zin om je voet dan helemaal omhoog te tillen. Kost energie en tijd.

Het mooiste vind ik de 400 m of de 800. Ik heb de marathon gelopen, dan ben je helemaal kapot, maar bij de Mila (Middellange Afstand) ga je pas helemaal de verzuring in. Dan moet je nog 125 m, maar de zuurstof in je spieren is op, en je moet overschakelen op de anaerobe verbranding. Alles in je zegt dat je moet stoppen, maar dan moet je juist aanzetten, want je weet dat de anderen dat ook voelen. Wat zijn je sterkste nummers? Toch wel de loopnummers. Op de technische onderdelen heb je zo’n achterstand ten opzichte van de mensen die al jong met atletiek zijn begonnen. Maar ik vind het wel heel leuk om met de technische nummers bezig te zijn. Je leert nog steeds en het maakt het allemaal wat gevarieerder. Hoe ziet je winterprogramma eruit? Ik blijf de maandag, woensdag en donderdag natuurlijk doortrainen op de baan. Nu meer gericht op kracht en conditie. Dus veel sprintnummers. Straks als het weer wat mooier weer wordt gaan we weer met de technische nummers aan de slag. Het hoogtepunt is natuurlijk het NK-indoor in Apeldoorn begin februari en later de competitiewedstrijden. We gaan daar met een dames en herenteam naartoe en iedereen doet drie nummers. Hoewel we niet bij de Nederlandse

10


top behoren, strijdt iedereen om voor zichtzelf en het team de beste prestatie neer te zetten. Je doet het toch als groep. Dat is wel heel anders dan bij de loopwedstrijden die ik gewend was. Wat kan Daventria nog verbeteren? Het zou leuk zijn als de mastergroep een echte trainer zou krijgen. Jeroen doet het prima, maar hij wil natuurlijk zelf ook trainen. En de mastersteams kunnen natuurlijk altijd worden uitgebreid: de drempel is laag want iedereen sport op zijn eigen niveau.

horden, 100, 400 en 1.500 m. Nu met hopelijk meer ervaring op de verschillende technische onderdelen, dus ik ben benieuwd. Wauw!

En wat zijn je plannen voor de toekomst? Ik wil weer een keer de 10-kamp gaan doen: kogel, speer, discus, verspringen, hoogspringen, polstokhoog, 100 m Let it snow Maarten Douwe Bredero

zo gooi je hard en ver voor geluk dat komen moet proef de ware zacht en zoet hoog springen na die ene vonk zo was ‘t toen je elkaar tegenkwam zweefde in roes ver voor het gedram over grond niet meer ongerept ren steeds vooruit met de armen wijd worstel over zaken zonder nijd

tot ineens de sneeuw weer valt sereen als demper van gewoel afzien in flow krijgt zo weer haar doel

11


Ruurd van Schaik

Een atleet op wielen, een interview met Eva Mentink De meeste boslopers kennen haar, net als ik, van gezicht. Als we in de winter inlopen op de baan, zien we regelmatig Richard Rutte samen met een rolstoelatlete in de weer. Daar wilde ik meer van weten. Dus ik heb Richard benaderd en een afspraak gemaakt met Eva Mentink. We hebben voor de training van dinsdagavond om half 7 afgesproken. De kantine en de kleedkamers blijken nog helemaal donker te zijn, dus we spreken elkaar in de auto. Haar moeder is er ook bij. Richard is ziek, dus zij is de trainster voor vanavond. Kun je wat over jezelf vertellen? Ik ben 16 jaar en ik zit op het AOC in Twello. In het laatste jaar. Ik doe de nu de richting “Bloem”. Ik vind het wel leuk, maar ik wil er niet in verder. Hierna wil ik naar het ROC in Deventer, om iets in de administratie te gaan doen. Waarom zit je eigenlijk in een rolstoel? Ik ben geboren met Spinabifida. Dat moet je even uitleggen. Vroeger noemden ze dat een open rug. Het laat zich het beste vergelijken met een soort dwarslaesie. Het komt erop neer dat ik geen gevoel heb in mijn benen.

En nu ben je rolstoelatleet bij Daventria. Ja, ik ben een jaar of drie lid van de club. Richard maakt trainingsschema’s. En één keer per maand traint hij mij op de baan. De rest van de tijd, volg ik zijn schema en zijn mijn ouders mijn trainers. Eén keer per week sport ik samen met een vriendin in Nijkerk en in de weekenden vaak op fietspaden. Hoe ben zo bij de atletiek terechtgekomen? Ik wilde een paar jaar geleden beginnen met sporten. Samen met mijn ouders zijn we overal geweest, rolstoelhockey, rolstoelbasketball, etc. Maar ik was altijd de aller, allerjongste. De jongsten in zo’n team waren al in de 30. Dus dat vond ik niet leuk. In Papendal kwam ik in aanraking met Atletiek. Ik heb daar een paar keer getraind, maar als je niet tot de allerbesten behoort, heb je daar niet veel te zoeken. Uiteindelijk hebben mijn ouders voor mij een op maat gemaakte Wheeler gekocht. De atletiek is een mooie sport, maar het is wel erg alleen. In Deventer ken ik niemand van mijn leeftijd die dit doet. Gelukkig kan ik af en toe trainen met mijn vriendin in Nijkerk.

12


Doe je wel eens wedstrijden? Af en toe doe ik mee aan een “Trackmeeting” in Utrecht. Maar het aantal deelnemers is klein en het niveau is erg hoog. Ik sport dan tegen Olympische atleten. Ik heb ook meegedaan met het NK. Helaas eindig ik meestal de laatste. Wat voor afstanden doe je? De 400 m en de 800 m op de baan en een km of 5 à 6 op de weg. De 400 m doe ik ongeveer in 2 minuten. En laatst zei mijn vader dat ik de 5 km tussen een half uur en de drie kwartier had gedaan.

Inmiddels is het bijna 7 uur. De lampen branden. Eva verplaatst zich handig van de autostoel in de rolstoel en rijdt een lift op, die haar naar de grond brengt. Daarna gaat ze van haar rolstoel over naar de Wheeler. Haar moeder sjort haar vakkundig vast. Ik maak wat foto’s en daarna begint de training. Het is ongenadig koud. Voor ons atleten valt het wel mee, maar die arme trainers ….

Heb je nog iets dat je kwijt wil aan je medeatleten van Daventria? Het bevalt me prima bij de Daventria en Richard is een hele fijne trainer, maar ik zou graag met andere rolstoelers willen sporten. Dus als iemand een rolstoeler kent, stuur hem of haar naar Daventria! (sponsor)

www.rabobank.nl/salland 13


Els Jonker

De participatiemaatschappij: toekomst voor AV Daventria ‘Mens en maatschappij zijn in beweging. Letterlijk en figuurlijk. Bewegen wordt steeds meer gezien als onmisbaar onderdeel voor een gezonde mens en een gezonde maatschappij’ , zo leidt het bestuur van AV Daventria zijn beleidsnotitie in. Meebewegen of doen bewegen De transitie van de verzorgingsstaat naar een participatiesamenleving maakt dat we als atletiekvereniging te maken hebben met grote veranderingen om ons heen: veranderende subsidies, veranderend gemeentebeleid en veel veranderingen bij onze maatschappelijke partners. Kijk honderd of twintig jaar terug, dan weet je dat ook de sportbeleving en behoeften van de sporter zelf met de tijd veranderen. Alleen door mee te bewegen met die maatschappelijke ontwikkelingen heeft onze vereniging toekomst. Als we actief inspelen op die veranderingen en de kansen grijpen die de participatiemaatschappij ons biedt maken we onze toekomst.

Voorbeelden Daarvoor moeten we ons als vereniging ‘van en voor sporters’ ontwikkelen naar een vereniging waar ook mensen kunnen bewegen die andere intenties of doelen hebben. We zijn daar al mee bezig: denk aan de loopgroep voor mensen met lichte psychische klachten ‘Loop je lichter’, waarbij looptrainers van AV Daventria in samenwerking met Mindfit twee keer per week looptraining verzorgen; en denk aan de beweegbegeleiding voor cliënten van Solis of de looptrainingen voor vrouwen op het AZC in Schalkhaar. Die twee laatste activiteiten zijn inmiddels afgerond. Doelen geformuleerd door het bestuur 1. Een atletiekvereniging waar leden met plezier kunnen sporten en op eigen niveau uitgedaagd worden. 2. Transitie naar een vereniging waar zowel laagdrempelig bewegen (voor specifieke doelgroepen) als topsport en alles daar tussenin mogelijk is. 3. Samenwerken met onder andere sportverenigingen, bedrijven/ marktpartijen, gezondheidszorg- en welzijnorganisaties, waarbij de atletieksport het uitgangspunt en bindende factor is en blijft. Anders dan sommige sportverenigingen gaan we dus geen knutselmiddagen voor buurtkinderen of bloemschikken

14


voor senioren organiseren: wij zijn goed in atletiek, in werpen, springen en lopen. Participatie in vele vormen Door als vereniging samen te werken met medische en maatschappelijke partners kunnen we beweegprogramma’s op maat aanbieden om medischof maatschappelijk kwetsbare groepen

En nu Nu is het zaak de ruim geformuleerde doelen in concrete stappen om te zetten. Loop je lichter gaat verder,

duurzaam te laten bewegen. Daarmee dragen we bij aan activering en aan het vermogen eigen regie te voeren (positieve gezondheid, zie spinnenweb). En we bieden deelnemers met vrijwilligerswerk binnen de vereniging een opmaat om weer maatschappelijk actief te worden. Participatie door bewegen, door samenwerken en door een actieve maatschappelijke rol dus!

het wandelproject met licht dementerenden is begonnen en waarschijnlijk is het Vrouwenlopen inmiddels op verzoek van een Sociaal Wijkteam als

15


workshop-op-locatie laagdrempelig aangeboden aan vrouwen met afstand tot sportverenigingen. Wij zijn heel nieuwsgierig: welke kansen zie jij als sporter, trainer of vrijwilliger, welke groep zou jij in beweging willen brengen, met wie zou jij willen dat AV Daventria samenwerkt? En natuurlijk: hoe zouden leden aan deze verandering kunnen bijdragen, hoe wil jij participeren in een toekomstbestendig Daventria?

Laat het ons weten! Heb je ideeën, wil je meedoen? Neem contact op met het bestuur of de participatiecommissie. Bestuur : Jeroen Oosterwegel en Elleke Steenbergen. Participatiecommissie : Manon Huisman (secretaris) en Els Jonker.

Els Jonker

Wel of niet sporten? Iedere winter dezelfde vraag: moet je nou wel of niet gaan hardlopen als je verkouden bent? Dook ik vroeger mijn vakliteratuur in, nu is internet een rijke bron van informatie. Wel even uitkijken wie die informatie aanlevert, want er verkeren op het world wide web veel kruidenvrouwtjes (en -mannetjes). Dit valt overigens bij de vraag over verkoudheid en hardlopen mee! Ik kies voor de informatie van Sportgeneeskunde Nederland op www.sportzorg.nl. Veel andere hardloop-websites kopiëren die informatie overigens letterlijk! Hun

advies is eenvoudig: doe de nek check! Heb je geen dokter voor nodig. Over sporthervatting vermeldt de website dat trainen geen zin heeft als je nog niet hersteld bent – het draagt

16


niets bij, je er kunt er overtraind van raken en het ondermijnt je weerstand waardoor je gevoeliger bent voor (andere) ziekte of complicaties van je verkoudheid of griep.

tiënt. Een zeer ernstige complicatie van een eenvoudig griepje! Bovengenoemde complicaties kunnen (de voorbereiding op) het seizoen in korte tijd volledig om zeep helpen. Wees dus voorzichtig’.

‘Sporten met koorts of met nog aanwezige klachten van de onderste luchtwegen (hoesten, piepen, kortademigheid) kan leiden tot een (lang aanhoudende) ontsteking van de luchtwegen, zoals een longontsteking of een chronische bronchitis. Hoewel het (gelukkig) niet vaak optreedt, kan sporten met koorts een infectie van de hartspier veroorzaken (myocarditis). Die voorheen gezonde sporter is vanaf dat moment dus hartpa-

Het idee dat je de koorts ‘eruit kunt zweten‘ door te sporten is dus een gevaarlijk fabeltje! Griep en verkoudheid voorkomen? Voldoende rust, gevarieerd eten en vooral handen wassen!! Wil je meer weten over griep en hoe het er in Nederland voor staat, doe dan mee aan de Grote Griepmeting www.grotegriepmeting.nl Superleuk!

(advertentie)

17


Els Jonker

Valtraining bij het Vrouwenlopen De wekelijkse trainingen van het Vrouwenlopen sloten wij voor de zomervakantie af met een heel bijzondere: een valtraining onder begeleiding van Irene Kalter. Op de hoogspringmat oefenden we stap voor stap gezond te vallen. Knap lastig! Zelfs als je weet dat je relatief zacht valt. Het betekent diep ingesleten gewoontes afleren en nieuwe aanleren: niet de armen uitsteken om de val te breken, maar ze voor de borst houden. Kin op de borst en proberen over je schouder door te rollen.

Irene leerde ons veilig te vallen, stap voor stap met behulp van skippy-ballen, tennisballen en sponzen. Uiteindelijk maakten sommige deelneemsters zelfs een prachtige snoekduik/salto om de val op te vangen en door te rollen. Nu maar hopen dat we die valtechniek ook in de praktijk toepassen als we over stoeptegels of boomstroken struikelen! De laatste trainingen voor de vakantie sluiten we altijd af met koffie en gebak in de kantine. Dit keer hadden we heel wat na te praten. Valtraining is voor de deelneemsters aan het Vrouwenlopen zeker voor herhaling vatbaar. Misschien ook een idee voor bos- en baanlopers?

18


Patty den Ouden

Doei dieet & discipline, vastbijten in - of loslaten van een dieet Buiten schittert de zon fel. Met mountainbikes racen we de behoorlijke stijle berg af vol met oneffenheden. Vandaag twee pittige, goede trainingen gehad. Nu, op weg naar de supermarkt op een andere berg. Halverwege naderen we een boulevard. Een oude vissersboot is net aangemeerd en een mensenmassa stormt op de boot af. Verse vis. Wat een lucht! Het blauwe water met lichtgroene gloed klotst onrustig tegen de kant. Ik kijk naar de palmbomen en hoor hoe de bladeren zachtjes tegen elkaar ritselen. Een knisperend geluid. Op trainingsstage met een aantal andere atleten. We stappen de supermarkt binnen. Wat een contrast qua temperatuur met buiten. Een rilling rilt over m’n lijf. Iemand tikt op mijn schouder. Ik kijk om en zie guitige ogen. Aan m’n arm word ik meegetrokken. Hondenvoer Met een aantal Daventrianen op trainingsstage. Plof... een harde zak met hondenvoer is in mijn handen gedrukt. Een bruine zware zak. Hij kan z’n lach amper inhouden, m’n trainingsgenoot. Op een zo serieus mogelijke toon zegt hij: ‘Je lunch voor morgen. Dit is de lievelingseten, toch?’. Verwachtingsvol

kijken nu zes twinkelende ogen mij aan. Nieuwsgierig naar mijn reactie. Grappig hoe ze hun blik wat onzeker naar mij wenden. Alsof ze niet weten of ik zo’n grap wel kan waarderen. Kan wel schateren van het lachen... die blikken! Ben het inmiddels gewend dat mensen m’n eten met hondenvoer vergelijken. Snijd geregeld eten in blokjes, wat lijkt op (honden)brokken. Ook de ‘bakken’ waarin m’n eten zit, roepen de associatie met hondenvoerbakken op. Met een lach loop ik naar de rest van groep die bijna klaar is met boodschappen pakken. Wat een immense supermarkt! ‘Onderweg’ komen we langs XXXL chocolade bonbons en mooi verpakte vleeskippen. De kippen zitten in zakken. Liggen op een plank waar lichtgroen gras op staat afgebeeld. Ik druk zachtjes met mijn vinger op het dode lijfje om de sticker beter te kunnen bekijken... er staat een vrolijke kip op. Watertandend vraagt een trainingsgenoot op lieve toon: ‘Mis je dit niet?’... wijzend naar het dier... zijn lievelingseten. Verbaasd kijk hem aan en denk glimlachend: ‘Missen?’.

19


Alles wat je aandacht geeft, groeit We lopen verder. In gedachte luister ik naar de uitspraken die mensen geregeld doen als ze horen over m’n achtergrond als hardloopster. ‘Je hebt vast een strikt dieet.’ ‘Wat een discipline heb je nodig om dat vol te houden!’ Die woorden... ‘dieet’ en ‘discipline’... evenals ‘missen’. Het valt mij op in diverse boeken & voedingsadviezen van experts... de focus op wat je moet schrappen... wat je allemaal NIET meer mag eten... waarmee je MOET stoppen. Het geeft mij niet bepaald veel energie. Werkt juist averechts! Voelt alsof ik er dan opeens driedubbel zoveel zin krijg in die ‘foute’ dingen. Die ‘foute’ dingen die je moet laten staan... wat voelt dat zwaar. Veel zwaarder dan richten op alles wat je allemaal wel ‘mag’ en wilt eten. Van gezond ‘moeten’ eten naar echt willen Bij het lezen van receptenboeken... een heel naar gevoel bekruipt mij... een gevoel van falen... alsof mijn huidige eetpatroon (nog) niet perfect is en dus FOUT. Zo snel mogelijk weg willen... op naar de ‘perfecte’ gezonde leefstijl. Vervolgens realiseren dat ‘perfecte’ voeding voor ieder individu anders is. Erachter komen dat ‘what you resist, persist’... zoals bij een puist. Hoe meer je je erop richt dat iets weg moet (‘ongezond’ leven), hoe groter het lijkt te worden. Een tijdje terug vroeg een vriendin aan mij: “Wat helpt jou om van

gezond MOETEN eten naar WILLEN te komen?”. Een vraag die ik wel vaker hoor. Wat mij helpt is het volgende. Heb een ‘droommenu’ dat jou als een magneet aantrekt Wat ik heb gedaan, is opschrijven wat ik ontzettend lekker vind... maaltijden & tussendoortjes vastgesteld waar je alleen al bij de gedachte blij van wordt. IJs, appeltaart, chocolademousse... Met behulp van m’n stapel receptenboeken, zelf experimenteren en logisch nadenken allemaal gezonde varianten hierop ‘gemaakt’. Varianten die mij helpen optimaal te presteren. Merkt dat ik met echt smakelijke alternatieven de ‘ongezonde’ varianten niet mis. Voorbeelden van ‘omzettingen’ (van ‘ongezond’ naar ‘gezond’) en de principes die ik hanteer voor ‘gezond’ eten deel ik graag in een ander artikel.

20


Doei dieet & discipline... Als een haas van je huidige situatie weg willen. Vanuit onvrede. Het gevoel nu ‘fout’ / imperfect (bezig) te zijn, dat werkt niet motiverend: ‘what you resist, persist’. Niet langer richten op het perfectionistisch (zo snel mogelijk) weg krijgen van je huidige eetpatroon, maar het (stapsgewijs) ‘ontdekken’ van nieuw gedrag. Focus op een voedingspatroon dat jij echt aantrekkelijker vindt dan je huidige. Gezonde alternatieven die jou als een magneet naar je gewenste leefstijl ‘trekken’. Doei dieet & discipline! Lekker loslaten van een beknellend dieet... stoppen met vastbijten... voor mij werkt ‘t heerlijk effectief.

Liefs, Patty

Patty den Ouden

“Krijg ik wel voldoende eiwit binnen?” Hardlopen zonder vlees ‘Tringggggggg’, een harde lange toon klinkt door het gehele huis. De deurbel gaat. Ik ‘storm’ naar de voordeur, weet dat het de pakketdienst is. Met ‘big smile’ trek ik de deur met een ruk open en neem het pakket van de bezorger in ontvangst. Hij kijkt enigszins overrompeld en vraagt vervolgens: ‘Zit er iets bijzonders in?’. Al knikkend scheur ik het pakket open en laat het dikke boek zien. Hij kijkt naar het boek en zegt niets... alsof hij niet begrijpt waarom ik er zo blij mee ben. Al lezend vraag ik mij dat zelf ook weleens af. De kluts kwijt Ik heb heel wat boeken over voeding ‘verslonden’. Wat een tegenstrijdigheden! De één zegt dat 100% plantaardig & rauw perfect is. Een andere schrijver is juist voorstander van voeding dat verhit is, vanwege de verteerbaarheid en (gedode) bacteriën. Sommigen zijn tegen koolhydraten. Benadrukken hoe ‘fout’ aardappelen, pasta’s, granen en gedroogd fruit zijn. Anderen promoten juist eiwitrijk vlees & zuivel. Weer andere wetenschappers zijn tegenstander van zuivel. Zij zeggen dat het niet voor mensen ‘gemaakt’ is. Pff... inmiddels halverwege het nieuwe boek

21


zakt de moed mij even in de schoenen. Hoe meer recepten en informatie ik lees, hoe meer ik het het gevoel krijg (van)alles fout te doen. Een vervelend machteloos gevoel kruipt langzaam door m’n hele lijf: ‘Wat moet ik nou?’ De één pleit voor dit, de ander voor dat.’ Als je de kudde volgt, loop je in de shit... Dan maar ‘gewoon’ zelf experimenteren in overleg met een (top)sportdiëtist. Best een kunst om niet mee te lopen met de ‘kudde’... hypes. Zo heb ik mij bijvoorbeeld laten ‘aansteken’ met enthousiasme over een volledig rauw dieet. Na het lezen van een boek hiervoor was ik helemaal ‘om’ qua voordelen. Waar anderen juist gingen bruisen van de energie, liep ik er op leeg. Werd er futloos van. M’n sportmasseur zei het nog tegen mij, op bijna strenge toon: “Denk zelf logisch na, ieder lichaam is anders”. Ieder lijf reageert anders op eten, heeft andere voorkeuren. Warm versus koud, pittig versus mild, zoet versus zout. Ieder lichaam is uniek en is op elk moment van de dag ook weer (net) iets anders. Heb jij weleens smaakverschillen opgemerkt tussen ochtend en avond? Bijvoorbeeld meer zin in zoet als je moe bent in de avond? Of in pittig eten als je ‘inkakt’? Pepers als oppeppers... M’n eigen weg dus. Luisteren naar m’n lijf. Makkelijker gezegd dan gedaan. Hieronder een aantal voedingsprincipes die ‘werken’ voor mij.

1) Zes porties van minimaal 20g plantaardige eiwitten Vlees eet ik al heel lang niet meer, maar ook andere dierlijke producten zoals zuivel, kaas en eieren zijn vrijwel niet meer terug te vinden in m’n menu. Plantaardig eten en sport... ‘krijg ik wel voldoende eiwitten binnen?’... dat hield mij bezig. (Top)sportdiëtist Anja van Geel gaf aan dat er ‘meerdere wegen naar Rome’ zijn. Belangrijk is om 6 porties van minimaal 20g eiwit (iets meer als je plantaardig eet). Eiwit bestaat uit aminozuren. Om alle aminozuren binnen te krijgen is het belangrijk om onderstaande eiwitbronnen te combineren. Eiwitbronnen die ik gebruik: Noten: walnoot, pacan-, para-, cashew- en hazelnoot. Zaden & pitten: pompoen-, zonnebloem-, lijn-, sesam-, chia- en hennepzaad. Soja: sojadrink, sojayoghurt, sojakwark, Tempeh en Tofu. Peulvruchten: kikkererwten, linzen & zwarte bonen. (Pseudo)graan: amaranth, couscous, rijst, bulgur, gierst, quinoa. Bij ‘herstel’ denk je wellicht al gauw aan eiwit... maar vitamines & mineralen zijn net zo belangrijk.

22


2) Supplementen... wel / niet? Ik kijk naar gekleurde doosjes in de supermarkt. Een hele wand vol. Mooie nagels, witte tanden, glanzende haren... vitaminepillen die (‘zeggen’) hieraan bij te dragen. M’n blik wendt zich naar links. De groenteafdeling. Geen verpakkingen met foto’s waarop zeer energieke mensen staan afgebeeld. Geen overzicht met alle vitamines & mineralen die de verse producten bevatten. Zou nog bijna gaan twijfelen tussen zo’n pil en verse groente... Het aanzicht herinnert mij aan de vraag die ik geregeld hoor: ‘Waarom zou ik nog groente & fruit eten als alles ook in een multivitamine zit?’. Voeding is zo complex... de wisselwerking tussen & verhoudingen van alles wat ze bevat. M’n sportdiëtist en trainer adviseren daarom om alleen (specifieke) supplementen te gebruiken bij tekorten. Pillen zeker niet als vervanging in te nemen. Ik slik vitamine D3, IJzer & B12.

4) Fruit met (in het Engels) ‘berry’ erin & groene bladgroenten Aardbeien, frambozen en diverse andere soorten bessen. Ze bevatten in vergelijking met andere soorten fruit een stuk meer antioxidanten. Goed voor je herstel! 5) Geen ‘kale’ suiker, maar zo ‘heel’, vers en onbewerkt mogelijk eten ‘Kale’ / geraffineerde suiker bevat geen mineralen, vitamines en vezels meer. Als je niet meteen in actie hoeft te komen, dan ‘slurpen’ snelle suikers je energieniveau ‘leeg’ (en vitamines & mineralen). Ook en kan ze voor bloedsuikerspiegelstijging zorgen (opgejaagd gevoel). Dit effect wordt versterkt als je ‘kale’ geraffineerde suiker niet combineert met eiwit en / of vet.

3) Regenboog-principe Voor mij is het een ‘sport’ om zo veel mogelijk kleuren te eten. Dit is niet alleen belangrijke om alle belangrijke voedingsstoffen binnen te krijgen. (Als je lichaam tekorten ervaart, zal je eerder trek hebben in ongezonde snacks.) Ik merk ook dat kleur eten extra leuk & lekker (s)maakt!

23


Recepten Hierna tref je enkele eiwitrijke recepten aan. Chocolade milkshake Met een staafmixer mixen: ¬¬500 ml (soja- of koe) melk ¬¬2 bevroren (gepelde) bananen ¬¬2 dadels ¬¬2 eetlepels chiazaad ¬¬1 of 2 eetlepels rauwe cacao (zonder toegevoegde suiker) Vruchtenyoghurt of -kwark: Met een staafmixer mixen: ¬¬500 ml (soja- of koe) yoghurt of kwark ¬¬250g bevroren of verse ‘berries’ (aardbeiden, frambozen, bosvruchten) ¬¬1 of 2 (gepelde) bevroren bananen ¬¬1 eetlepel lijnzaad

Chocolade melk: Met een staafmixer mixen: ¬¬500 ml (soja- of koe) melk ¬¬4 dadels (afh. hoe zoet je het wilt) ¬¬2 eetlepels rauwe cacao (zonder toegevoegde suiker) Pannenkoeken: stevige variant (na de training of 4 uur ervoor): Met een staafmixer heel goed mixen: ¬¬200 ml (soja-, koe-, rijst-) melk ¬¬100g havermout ¬¬2 (biologische) eieren Na het bakken lekker beleggen met stukjes rozijn, appel, kaneel & hazelnoot. Erg benieuwd of jij bovenstaande principes al hanteert of gaat uitproberen!

(advertentie)

24


Patty den Ouden

‘Geheim’ gezond gewicht Voeding = meer dan eten Vroeg in de ochtend met de trein. In een sneltreinvaart racen we over de spoorbrug de IJssel over. Slaperige gezichten zie ik om mij heen. Chagrijnige ogen die - starend naar ‘hun’ telefoon - bijna dichtvallen. Links van mij zit een man met enorme wallen onder zijn ogen. ‘Zou hij gelukkig zijn?’, vraag ik mij af. Als ik per ongeluk net iets te lang naar hem kijk met die vraag in m’n hoofd, lacht hij lief en zucht vervolgens diep. ‘Kraaienpoten’ hebben zich ingesleten in zijn gezicht. Met gefronste wenkbrauwen kijkt hij weer naar zijn smartphone. Die gaat af. Zo’n ouderwetse “ring” komt uit het ding. Met zwaarmoedige stem neemt hij op, net iets te laat realiserende dat hij in de stiltecoupé zit. Met schaamteblos loopt hij weg. Ik kijk hem nieuwsgierig na. Ideale leven Vrolijk fantaseer ik wat hij zou antwoorden op de vraag hoe zijn ideale leven eruit ziet. Wat eet je? Hoe ziet je dag eruit? Met welke mensen ga je om? Welke activiteiten doe je? Welk werk? Waar woon & leef je? Hoe laat sta je op? Het antwoord op die laatste vraag... het gezicht van de man leek te communiceren dat vanochtend de wekker te vroeg ging.

‘Honger’ naar... Aangekomen in het hotel waar we met managementteamleden hebben afgesproken. Op de tafel staan allerlei hapjes uitgestald. Wanneer de ochtend bijna middag wordt, neemt het snaaien toe bij de bestuurders. Een vriendelijke dame komt met snacks langs en vraagt aan het directielid naast mij of hij zo’n hapje wil. ‘Welke adviseer je?’ Voordat de dame antwoord kan geven, zegt ik goedbedoeld op iets te serieuze toon: ‘geen één’. De snacks op het stijlvolle bord zijn namelijk allemaal van vlees. Verbaasd en enigszins snauwend zegt hij: ‘dan hoef ik niet meer’. Vervolgens pakt hij er vliegensvlug toch één. Later komt de dame nog eens langs. Dit keer geeft de directeur aan op dieet te zijn. De dame loopt verder naar een andere manager. Die graait met een niet geheel oprechte lach een hele hand hapjes bij elkaar en zegt: ‘Ben toch al te dik’. Wat hebben beide mannen een omvangrijke taille. Zou het stress zijn? Van frustratie / stress krijg je ‘honger’. Zin in zoet... zachtheid. Met eten spanning ‘verlichten’. Behoeftes wegdrukken Een tijdje terug sprak ik een andere directeur, ook met overgewicht. Hij wist precies wat (on)gezond eten is, maar er speelde iets anders. Jarenlang had hij verschillende diëten gevolgd, maar steeds viel hij terug in zijn oude patroon. Hij ging door... was keihard

25


wel zijn vrouw als zijn medewerkers. De stress die hij ervoer, uitte zich in slaapgebrek & veel snoepen... en uiteindelijk gezondheidsproblemen. Een vicieuze destructieve cirkel.

voor zichzelf... vocht op wilskracht. Op een gegeven moment was hij uitgeput, opgebrand. Ernstig ziek geworden zelfs. Op zijn ziektebed werd hij zichzelf ervan bewust dat hij ‘leegtes’ in zijn leven (on)bewust aan het ‘opvullen’ was met eten om zich tijdelijk beter te voelen. Hij drukte (levens)behoeften weg. Ik moest denken aan het toilet. Behoeftes kun je niet te lang ‘wegdrukken’, dan gaat het mis. ‘Waar je struikelt, ligt een schat begraven’ Op zijn ziektebed realiseerde de bestuurder dat zijn lichaam al jarenlang steeds helderder aan het communiceren was dat hij zijn leven anders moest inrichten. Hij negeerde de signalen steeds harder. Eerst gaf het lichaam met overgewicht een signaal af. Later met erger wordende ziekte. Zijn lijf probeerde hem duidelijk te maken dat hij ongelukkig was. Iets wat hij zeker aan de buitenwereld niet wilde laten zien, dus zo hard mogelijk wegdrukte. Het lichaam van de bestuurder had ‘honger’ naar warmere relaties met zo-

‘Geheim’ gezond gewicht... dat niet met eten te maken heeft Waarmee ‘voed’ jij jezelf? Met welke mensen (privé en zakelijke relaties), wat voor werk(zaamheden), hoeveel geld en wat voor lichaamsbeweging? Op welke van de vier bovengenoemde gebieden kun jij zonder dieet ‘succes’ behalen in het bereiken / behouden van ‘geluk’ en (daarmee) een gezond gewicht? Je lichaam heeft altijd een reden voor iets. Ook voor ‘ongezond’ gedrag. Ga je lijf dus niet straffen met een streng dieet, maar luister wat het jou te zeggen heeft...

Liefs, Patty

26


nc4goKNR3l0() Ontmoet OSNO vóór of ná de IJsselloop. We zien je graag op één van onze massagebanken. OSNO is dé regionale opleider in de Sportzorg. OSNO organiseert ook Workshops voor Hardlopers. ............. kom met je loopgroep! OSNO kan voor jóuw loopgroep de workshop Blessurepreventie voor Hardlopers organiseren! Bel voor meer info:

www.osno.nl

(advertentie)

06 - 23 04 44 80 of: 06 - 24 68 40 62

www.osno.nl

Opleidingsinstituut Sportmassage Noord-Oost Nederland 27


Michel Knobbe

Hoe ziet het atletiek jaar eruit? Voor de buitenstaander is het niet altijd duidelijk wat er gebeurt op de baan en welke trainingen de onze atleten gedurende het jaar volgen. In dit artikel vertel ik kort iets over het jaarprogramma. Dit jaar wordt een belangrijk jaar, omdat we met de seniorenploegen willen promoveren naar het hoogste niveau binnen de Nederlandse competitie: de NK-teams. Het atletiekjaar loopt van oktober tot oktober. We beginnen dus in oktober met de voorbereidingen voor het aankomende seizoen. Een atletiekjaar kent 2 seizoenen: indoor (WP1) en outdoor (WP2) en vier voorbereidingingsperiodes (VP1 t/m VP4). Eerste voorbereidingsperiode (VP1) De VP 1 loopt van oktober tot december. Het programma is algemeen en vooral gericht op het verbeteren van de basisconditie. De doelen zijn een beter uithoudingsvermogen en sterker worden. Op de zaterdagen trainen we vaak in het orderbos in Apeldoorn. In het 3e weekeind van november gaan we samen met een atletiekgroep uit Zoetermeer op trainingskamp. Er is dan veel aandacht voor een fysieke en mentale training. De afsluiting is een zware heuveltraining.

Tweede voorbereidingsperiode (VP2) Van december tot eind januari is de 2e voorbereidingsperiode (VP II). De trainingen worden specifieker en meer gericht op de wedstrijden. Gedurende het 2e deel van deze periode doen de atleten ook al wat kleinere wedstrijden om in vorm te komen. We trainen dan op de woensdagen Apeldoorn in het Omnisportcentrum, om ons zo beter voor te kunnen bereiden op de wedstrijden. Wedstrijdperiode 1 (WP1) Eind januari en februari is de wedstrijdperiode (WP1), waarin de meeste belangrijke indoorwedstrijden plaats vinden. PEC 1910 uit Zwolle organiseert in het laatste weekend van januari een grote wedstrijd, waar de nationale top zich met elkaar kan meten (PEC-indoor, in 2017 op 28 januari in het Omnisportcentrum). In de 3 weekenden daarna

28


eerste 2 weken van april samen met de groep uit Zoetermeer naar Torremolinos, Spanje. Het is daar warmer, waardoor je het lijf met een hogere intensiteit kunt belasten. Essentieel voor een goede voorbereiding op het outdoorseizoen. Bij terugkomst staan meestal de eerste wedstrijden op het programma. zijn er in hetzelfde Omnisport centrum diverse NK’ s. 4 en 5 februari het NK-indoor meerkamp, 11 & 12 februari het NK-indoor senioren en 18 en 19 februari het NK-indoor junioren. In deze WP I zijn de trainingen heel wedstrijdspecifiek. Het gaat om kwaliteit, dus ze trainen minder, maar wat er gedaan wordt, benadert de wedstrijdsituatie. Voor Eefje Boons geldt daarbij ook nog dat zij tot en met 12 februari de kans heeft om de limiet te lopen op de 60 m horden voor het EK-indoor op 3 - 5 maart in Belgrado.

Wedstrijdperiode 2 (WP2) De periode daarna is de WP2 of het outdoor seizoen. De trainingen zijn specifiek en afgestemd op de doelen van de atleten. Daarover elders in dit blad meer. Voor de atleten die alleen op nationaal niveau acteren duurt dit seizoen tot medio juli. Voor degenen die ook in het buitenland actief zijn duurt het seizoen nog een paar weken langer. In september is er nog een kort naseizoen

Voorbereidingsperiode 3 en 4 (VP3 & 4) Na dit indoorseizoen is er maar een korte periode om te trainen voor het outdoorseizoen. Het programma van de VP3 is vergelijkbaar met de VP1 en van de VP4 met de VP2. Tijdens de VP3 wordt in korte tijd de basisconditie getraind. In de VP4, gaat een deel van de groep op trainingsstage naar het buitenland. We gaan waarschijnlijk de

29


Michel Knobbe

Outdoor seizoen 2016 Voorbereiding en begin van het seizoen Officieel heet de groep die ik training geef nog de meerkampgroep, maar inmiddels is de groep veel diverser geworden dan alleen meerkamp, namelijk naast goede meerkamp(st)ers ook hordespecialisten, sprinters en een hoogspringer. Er is me gevraagd om een terugblik te geven over het afgelopen outdoor seizoen van mijn atleten. Heel kort samengevat kan ik zeggen dat het echt een geweldig seizoen is geweest. In april vertrokken we met een groot deel van de groep naar het zonovergoten Torremolinos, voor een 10-daagse trainingsstage samen met een groep atleten van ARV Ilion uit Zoetermeer. We streken daar neer in een super de luxe villa met jacuzzi, zwembad en een

met grote tuin, waar we zelfs in trainen konden. Het 3 etages hoge huis had op elke etage zijn eigen terras. Maar goed, z’n mooie villa is geen garantie voor goede prestaties, dus we hebben daar ook gewoon keihard getraind ter voorbereiding op het outdoor seizoen. Helaas ging op deze stage niet alles geheel vlekkeloos. Wessel Boons, net terug van een revalidatie van een meniscusoperatie, scheurde in het 2e deel van de stage zijn achillespees af, voor hem einde stage en einde seizoen en weg droom om in de zomer aan de start te verschijnen op het WJK te Bydgoszcz in Polen. Zo zie je maar, topsport is gewoon keihard. Emma Oosterwegel had als doelstelling het behalen van de limieten van dat WJK voor het speerwerpen en de zevenkamp. Eefje Boons had als doel de limiet te lopen op de 100m horden voor het EK in eigen land. De rest van de groep had vooral de doelstelling om zich te verbeteren en zich zo hoog mogelijk in

30


de landelijke top te vestigen. Ook voor de competitie waren er doelstellingen, zowel bij de mannen als bij de vrouwen, namelijk in de 1e divisie blijven. Kortom de stage in Torremolinos was een belangrijke voorbereidingsperiode. Alleen Emma had al voor deze stage ĂŠĂŠn van haar doelstellingen gehaald. Direct in haar eerste wedstrijdworp van 2016 met de speer wierp zij de limiet voor het WJK. Eenmaal terug uit het warme Spanje was er de eerste ronde van de competitie in Bergen op Zoom, met een gemiddelde temperatuur van 5 graden, was dit wel een hele grote overgang. Dus dik ingepakt in winterkleding werd deze eerste wedstrijd volbracht. De dames hadden na ronde 1 direct een goed vooruitzicht op het behouden van een plek in de 1e divisie, voor de mannen zou dit nogal lastig worden, door het ontbreken van de geblesseerde Wessel en Rodrigo Willy Broer.

Eefje liep in haar eerste echt serieuze wedstrijd, direct een mooie tijd van 13.18, waarbij ze slechts 0.08 seconde boven de limiet bleef van het EK in Amsterdam op de 100mh. Emma pakten in Alphen aan de Rijn half mei de nationale titel op de zevenkamp en op de valreep dwingt ze ook op deze discipline deelname af voor het WJK, door 25 punten boven de gestelde limiet van 5500 punten te blijven. De trainingsleden van AV Daventria, Lauri Hulleman en Leon Mak, scoorden op dit NK-meerkamp voor junioren ook hoge ogen. Zij werden respectievelijk 2e en 4e bij de JB. Emma kon zich nu volledig voorbereiden op het WJK. Voor Eefje werd het dit jaar een heel ander verhaal, ik had met haar en haar manager Dave Klink (Bizz-sports) een heel traject aan wedstrijden uitgezet om de limiet te halen. Zoals jullie misschien wel weten van vorig jaar, waar ze pas in de allerlaatste mogelijkheid de limiet liep voor het EK onder 23 jaar, wilden we dat dit jaar anders doen. Nu is het echter heel lastig in Nederland om wedstrijden te vinden, waar de juiste concurrentie is en dan ook nog goede omstandigheden zijn. Ze reisde half Europa door op jacht naar de limiet en mocht ook schitteren op de FBK-games, maar steeds bleef zij een paar honderdste van een seconde boven de limiet.

31


Haar laatste mogelijkheid zou het NK-atletiek in Amsterdam worden, daar waar ook het EK-atletiek zou plaatsvinden. NK-atletiek Op dit NK-atletiek, kwam Eefje eerst in actie op de 100m, deze afstand gebruikt ze altijd als opwarmer voor de 100mh. Op deze 100m haalde ze de finale waar ze 8e werd en net buiten een mogelijke plek voor het nationale estafette team voor het EK bleef. Nu werd het voor Eefje tijd om de limiet op de 100mh te beslechten en voor het eerst Nederlands kampioen op dit onderdeel te worden bij de dames. Zonder noemenswaardige tegenstand, plaatste zij zich voor de finale later op de dag. De limiet voor het EK op de 100mh stond op 13.10, haar PR van een jaar terug op 13.09, dus het plan was een PR lopen en dan zien we het wel. De hele dag stond er een toegestane rugwind (minder dan 2m/s). In de finale ging Eefje uitstekend van start, liep

weg bij de concurrentie en won. Op de klok stond een tijd van 13.09, direct gecorrigeerd naar 13.08. We vliegen elkaar in de armen en zijn dolblij, de limiet en Nederlands kampioen! Deze droom duurde echter maar een paar seconden, want met 3,5 m/s rugwind zou de tijd niet gelden als limiettijd. Ineens waren we niet eens blij met de Nederlands titel. Hidde ter Woord, die een geweldig indoorseizoen achter de rug had, liet het hele seizoen wel mooie sprongen op hoogte zien, maar miste de juiste timing boven de lat en met 1m94 op het NK-atletiek miste hij net de finale. De volgende dag reisden we af naar Brussel, waar Eefje nog een kans had om de limiet te lopen. Dit lukt niet. Er werd door onze zuiderburen nog een extra race georganiseerd, maar ook in deze race bleef Eefje net boven de limiet. Ondertussen komt er echt super nieuws uit Amsterdam, waar nog de

32


laatste dag van het NK-atletiek bezig was en Emma gewoon NEDERLANDS KAMPIOEN speerwerpen wordt met een nieuw PR van 52m45. Een paar dagen na dit NK-atletiek, zou de technisch directeur van de Atletiekunie, Ad Roskam, kenbaar maken wie er geselecteerd zijn voor het EK-atletiek en tot onze grote vreugde was Eefje toch toegevoegd aan de selectie op de 100mh. NK-junioren Op het NK-junioren was er vooral succes bij de trainingsleden van Daventria. Leon Mak (AV de Gemzen) pakte net als indoor het goud bij het polsstokhoogspringen bij de JB, Lauri Hulleman (AV’34) werd op ditzelfde onderdeel 5e. Emma kwam terecht de titel opeisen bij het speerwerpen bij de MA. Op de 100m h, maakte ze vlak voor de finish een misser en miste daardoor de finale en een mogelijke medaille. Ook op het verspringen kon ze niet laten zien wat ze waard was, maar mogelijk was ze al meer in haar hoofd bezig met het WJK. Lauri pakte bij de JB een zilveren medaille op verspringen bij de JB en werd 7e op het speerwerpen, waar mogelijk wat meer in had gezeten. Leon pakte nog een mooie finale plaats op de 110m h bij de JB en werd daar 5e. Youri Sterenberg liep het NK van zijn leven en voor het eerst in zijn carrière haalde hij de finale op de 400m en eindigde in die finale als 8e.

Senioren competitie Na 3 voorrondes van de competitie bleek dat de dames zich staande hadden gehouden in de 1e divisie. De mannen lukte dit echter niet en zij kregen in september nog een herkansing in Hengelo. Vooraf aan deze promotie-/ degradatiewedstrijd leken zij kansloos, maar in september was de motivatie erg groot om lijfsbehoud in de 1e divisie te tonen. De mannen stegen boven zichzelf uit en zorgden ervoor dat ook zij in de 1e divisie bleven, met een knappe 2e plaats in deze beslissende wedstrijd.

33


Michel Knobbe

Mijn rondje Europa in de zomer van 2016, deel I Dit verhaal is de internationale variant op het verhaal over het outdoor seizoen 2016. Tegenwoordig komen de Daventrianen ook buiten de landsgrenzen aan de start. Emma Oosterwegel heeft deelgenomen aan het WJK te Bydgoszcz (Polen) op twee onderdelen: de 7 kamp en speerwerpen. Eefje Boons heeft de 100 m horden gelopen op het EK-atletiek in Amsterdam. In dit verhaal neem ik jullie mee naar mijn beleving van deze internationale zomer. De reis begon op 27 juni op het sportcentrum Papendal, de dag van de teampresentatie van de Nederlandse ploeg voor het EK-atletiek 2016 te Amsterdam. Dit was een indrukwekkend.

Een toespraak van Ad Roskam, technisch directeur van de atletiekunie, een lekkere lunch en daarna werd de ploeg voorgesteld aan de landelijke pers. Die was massaal uitgelopen voor dit geweldige toernooi in eigen land. Uiteraard ging de meeste aandacht uit naar onze nationale supersterren: Churandy Martina en Dafne Schippers. Maar het was fantastisch dit mee te maken. Daarna weer terug naar huis nog ĂŠĂŠn week de tijd om nog even de puntjes op de i te zetten. Op maandag 4 juli reisde ik met Eefje af richting Hoofddorp naar het hotel waar de atleten verblijven. Het is echt super geregeld, maar de persoonlijk coaches mogen gewoon hun eigen verblijf regelen. Na ingecheckt te hebben ben ik met Eefje naar de trainingsaccommodatie gegaan waar we nog een laatste training hebben afgewerkt voor het allemaal echt zou gaan beginnen. Ik merkte al aan Eefje dat er wat speciaals ging in de lucht hing. Na de training

34


ging zij met de bus terug naar haar hotel en ik weer terug naar mijn eigen huisje in Apeldoorn. Op woensdag 6 juli moest het gebeuren, direct op de eerste dag van het EK mocht Eefje haar kunsten laten zien in de series 100 m horden. Ze zat in een sterk bezette serie (dat krijg je met een EK), maar het doel was desondanks de halve finales te halen. Vroeg in de ochtend stap ik in Apeldoorn op de trein en reis af naar het olympisch stadion in Amsterdam. We treffen elkaar op het inloopveld, we hadden samen al het EJK en het EK onder 23 jaar meegemaakt, maar dit maakte toch wel echt indruk. Ontspannen werken we aan de warming-up en iets na 11 uur is het dan zover. Eefje gaat naar de callroom en ik begeef me naar een plekje in het stadion. Mijn werk als trainer/coach zit er op en ik kan alleen maar toekijken wat er gaat gebeuren. Je hoopt op zo een moment zoveel!!

Zo rond 11u35 loopt Eefje het stadion in, ze maakt nog een paar proefstartjes en dan begin het. De atleten worden 1 voor 1 voorgesteld. Wanneer Eefje als Nederlandse aan de beurt is ontploft het stadion. Ik krijg kippenvel van het lawaai, maar ben ondertussen stik zenuwachtig, want je maakt toch niet zo vaak mee dat een atlete van je op zo’n toernooi aan de start verschijnt. Door mijn hoofd schiet; “Maak een goede start Eef, loop goed door, start niet vals, struikel niet over de hekken” en ga zo maar door. De atletes stappen hun startblok in. Het is doodstil in het stadion en dan is er het startschot. Eefje gaat als een speer weg, loopt goed door, niemand kan haar bijhouden. Ze wint haar serie in 13.07 (PR). Tranen van geluk schieten in mijn ogen. Ze is door naar de halve finale, echt een gekkenhuis. Je hoopt het dat ze het doet en dan doet ze het ook en laat met haar tijd onder de limiettijd, zien dat ze op dit toernooi thuishoort.

35


Snel loop ik de tribune af om haar op te zoeken, maar ze mag eerst de nationale pers te woord staan. Daarna komt ze naar buiten en geven we elkaar een dikke knuffel en zijn blij. We lopen terug naar het inloopveld, daar krijgen we vele felicitaties en spreken even de komende dag door in aanloop naar de halve finale van de volgende dag. De volgende ochtend ga ik eerst naar Deventer, daar werk ik met Emma een training af ter voorbereiding op het WJK. ‘s Middags reis ik af naar Amsterdam voor de halve finale van Eefje. De voorbereiding gaat zoals de dag ervoor. Ik heb nu wat meer contact met de coaches van de concurrenten van Eefje, want ze heeft toch wel indruk gemaakt. We bereiden ons voor op de halve finale en weten niet zo heel goed wat nu het doel is, Ja, de finale halen, de limiet voor Rio lopen (12.90), het is allemaal mogelijk. Ik lever Eefje af bij de callroom en ga naar het stadion dat vandaag volgens mij helemaal vol zat. Ze komt het stadi-

on in, maakt weer haar proefstartjes en dan bereidt ze zich voor, voor haar halve finale. Het voorstellen van de atletes begint, door haar goede optreden van gisteren is het applaus nu nog luider. In mijn beleving schudde het stadion zelfs op zijn grondvesten. De atletes gaan hun blok in en daar is het startschot, Eefje haar start is iets minder dan gister net als haar race en ze strandt in de halve finales. Daarna loop ik de tribune af om haar op te zoeken, we geven elkaar een dikke knuffel en we concluderen heel nuchter, “wat een gave ervaring was dit”!

36


Michel Knobbe

Mijn rondje Europa in de zomer van 2016, deel II De dagen na het optreden van Eefje Boons op het EK-atletiek 2016 bekijk ik het EK vanaf de bank en geniet nog na van deze geweldige belevenis. De week erop ga ik nog een aantal trainingen aan de slag met Emma Oosterwegel ter voorbereiding op haar WJK te Bydgoszcz. Op maandag 18 juli vertrek ik ’s ochtends vroeg naar Polen. In Duistland sta ik 2x in een lange file, maar verder verloopt de reis prima. Ik ben verbaasd over de mooie wegen in Polen, maar 80 km voor Bydgoszcz stopt deze mooie snelweg en moet ik secundair verder. In Polen heb je een tweedeling wat auto’s betreft. De gewone man in de middenklasser en de wat beter bedeelden in de mooiste Audi’s en BMW’s. Deze laatsten denken dat ze Max Verstappen zijn en halen echt kamikazeacties uit om vrachtwagens in te halen.

eet een hapje en drink nog een biertje op het terras. De eerste indruk van Polen is geweldig. De volgende ochtend weer vroeg eruit en met een tram van voor WOII ga ik naar het atletiekstadion. Hier ontmoet ik mijn collega trainers/coaches Elliott Thijsen en Kees Betlem (zij begeleiden Emma op het speerwerpen met hun team Whazzaa) en krijgen wij onze accreditatie. Fijn dat de atletiekunie de accreditatie regelt voor de persoonlijke coaches. Ik vind het wel jammer dat het daarbij blijft en dat de reis- en verblijfkosten volledig op eigen kosten zijn. Kees en Elliott Emma beginnen met de warming-up voor de voorrondes van het speerwerpen. Iets voor 12 uur is haar kwalificatie. Emma lijkt er klaar voor, maar de concurrentie is groot. Emma werpt prima, maar lijkt toch ook wat onder de indruk te zijn van het toernooi. Daarnaast zijn de omstandigheden in het stadion ook niet ideaal om superver te werpen.

Aan het eind van de middag bereik ik Bydgoszcz en midden in het oude centrum vind ik mijn hotel Ratuszowy. Ik word zeer gastvrij ontvangen en check in op mijn 1 persoonskamertje. Daarna verken ik het gezellige centrum,

37


Haar eerste worp is 49m73. Ze komt daarna niet goed in de wedstrijd. Dat komt ook doordat de wachttijd tussen de 3 worpen erg lang is. Ze blijft steken bij deze afstand en mist de finale. Als ze haar PR van het NK-atletiek had geworpen, 52m45, dan had ze de finale wel gehaald. Emma is teleurgesteld, als atlete wil je natuurlijk de finale halen. Toch heeft ze er een geweldige ervaring opzitten en ze is toch maar 18e van de wereld bij de junioren! Doordat ze finale mist, heeft ze een dag rust voordat ze van start gaat op het tweede onderdeel: de 7-kamp. Het is heel bijzonder dat een 1e jaars A junior zich twee onderdelen kwalificeert voor een WJK. Ze begint met 100 m horden en loopt met 14,52 gelijk een PR. Wij waren er allebei van overtuigd dat het misschien wel een paar tienden sneller had gekund, maar een PR is een PR en daar moet je tevreden mee zijn. Op naar

het 2e onderdeel, het hoogspringen. Tijdens het NK-meerkamp had ze op dit onderdeel een grote stap gemaakt. Dat kon ze nu maar gedeeltelijk waarmaken, maar met 1m68 had ze zeker niet slecht gesprongen. Emma had hier iets meer van verwacht, dus dit viel haar wat tegen. Nu was de ochtendsessie van het toernooi afgelopen en ben ik heerlijk met Kees en Elliott gaan eten in het centrum van Bydgoszcz. Na de lunch weer terug in het stadion voor het kogelstoten. Een onderdeel dat eigenlijk al het hele seizoen wisselend loopt bij Emma. Vaak gaat het goed op trainingen, maar komt het er bij de wedstrijden niet uit. De eerste 2 worpen liepen niet echt goed. Maar een PR leek in de maak. En ja hoor, de 3e worp is raak, een PR! Daarna loopt Emma op het laatste onderdeel van deze dag, weer een PR; 200 m in 25.62. Dag 2 begint met verspringen, een onderdeel dat Emma zeer goed beheerst. Maar ze heeft al een tijdje een blessure aan haar voet, die juist bij het verspringen opspeelt. Emma springt ver onder haar kunnen, 5m27 en valt na afloop in tranen in de armen van Elliott. Ze had teveel pijn voor een goede sprong. Helaas hoort dit ook bij meerkamp.

38


Nu moet de knop om en hopelijk kan ze wat moois laten zien op haar beste onderdeel, het speerwerpen. In haar 3e poging laat ze zien hoe geweldig ze is en ze wint met 51m51 deze discipline. Dan is er een lange pauze tussen het speerwerpen en de afsluitende 800 m. Dit is echt verschrikkelijk, het liefst doe je na het speerwerpen zo snel mogelijk de afsluitende lange afstand. Nagenoeg alle meerkampers/sters zien erg op tegen dit onderdeel. Aangezien de meerkamp extreem explosief is, wordt bij de 800 m de lange adem op de proef gesteld. Voor Emma was er niet veel meer te winnen of te verliezen. Ze liep een nette 2.26.84 en eindigt uiteindelijk als 13e op dit wereldkampioenschap. Iets waar wij trots op mogen zijn. Emma heeft op beide onderdelen een goed toernooi gedraaid. De ervaring was geweldig en ze heeft weer een stap voorruit gemaakt. Achteraf had er misschien meer in gezeten, maar met

3 PR’s op 7 onderdelen kun je alleen maar zeggen dat ze het heel goed gedaan heeft. Volgend jaar heeft ze nog een jaar als A junior en is er het EJK. Ik verwacht dat wanneer zij zich gewoon blijft doorontwikkelen, dat zij daar weer hoge ogen gaat gooien op het speerwerpen en de 7 kamp. Houd deze dame dus maar in de gaten. Voor mij en Emma zit dit toernooi erop. De familie Oosterwegel die het gehele toernooi aanwezig was, rijdt die avond nog terug naar Nederland. Ik had nog een weekje vrij en wilde ook nog wat vakantie .Ik reis dwars door Europa naar Uzès in Zuid-Frankrijk, waar mijn vriendin op de camping stond. Een klein weekje genieten van het mooie weer en de mooie omgeving. Als ik thuis kom, kan ik terugkijken op een geweldige atletiek zomer.

39


Michel Knobbe

Vooruitblik 2017 Inmiddels zijn voor mijn groep de wintertrainingen weer in volle gang. Nu wordt de basis gelegd voor het nieuwe seizoen. De groep is qua personele bezitting behoorlijk veranderd. Een aantal zijn gestopt of ergens anders gaan trainen in verband met studie. Dit laatste is ook het geval bij Emma Oosterwegel. Zij is in Wageningen gaan studeren en traint op Papendal bij Ronald Vetter. Ik verwacht dat we Emma het komende jaar weer de nodige medailles op de diverse NK´s zullen zien winnen en dat zij zal schitteren op het EJK in Grosseto (Italië) bij het speerwerpen en de meerkamp. Rodrigo Willy Broer traint alweer een jaar op Papendal. Het afgelopen jaar heeft hij het nodige blessureleed gehad. Dat lijkt hij nu achter zich gelaten te hebben en ook van hem verwacht ik weer mooie PR’s op de sprint en aansluiting met de nationale top bij de senioren. Hanneke Oosterwegel, studeert nu in de USA, was met de feestdagen even over en ze lijkt grote stappen gemaakt te hebben. Zij kan weleens voor hele mooie resultaten gaan te zorgen op

de 200 m, 400 m en vooral de 400 m horden. Mogelijk is ze van de zomer op tijd terug om na een lang seizoen in de USA wat moois te laten zien op het NK. Ook zou ik er niet van opkijken wanneer zij de limiet op de 400 m horden zou lopen voor het EK < 23 jaar in Bydgoszcz (Polen). Dan nu verder met de groep die dagelijks in Deventer trainen. Emma Beekman en Leon Cronie hebben het afgelopen jaar hard gewerkt om bij de nationale subtop te komen. Dat lijkt dit jaar beloond te gaan worden. Iva Klein Batlink heeft veel last van blessures gehad, door een ongelukkige val van haar fiets. Zij werkt nu hard aan haar comeback. Anna Oosterwegel en Megan Broekhuis, zijn vanaf oktober bij de groep gekomen. Zij gaan dit jaar vooral hard trainen en investeren in de toekomst. Zij zijn de ‘toekomst’ van de groep. Ronald Kuin traint hard en heeft ambities richting de meerkamp en mogelijk de 20 kamp. Naast dat hij fanatiek traint heeft hij ook plaats genomen in de Technische Commissie om zo de vereniging te ondersteunen. Laurens Oosterwegel heeft zijn studie in Enschede weer opgepakt net als zijn trainingen. Hij kan voor een leuke verrassing zorgen op de sprint en de horden. Hidde ter Woord, de hoogvlie-

40


ger uit de groep lijkt een goede balans in zijn studie en trainingen te hebben gevonden. Hij traint regelmatig bij top hoogspringcoach Rini van Leeuwen in Zoetermeer en zal mogelijk dit seizoen het clubrecord hoogspringen bij de mannen aanscherpen. Yoeri Sterenberg maakt momenteel binnen de training grote stappen. Ik verwacht van hem mooie resultaten op de 200m en de 400m en aansluiting bij de nationale subtop. Trainingslid Leon Mak, die elk bod uit de groep afslaat om wedstrijdlid te worden, ontwikkelt zich goed. Ik verwacht dat hij dit jaar zowel de nationale titel polshoog en meerkamp zou kunnen pakken bij de JB. Zoals eerder gezegd, is de samenstelling van de groep behoorlijk veranderd. Er zijn er een aantal atleten wegge-

gaan, maar er zijn ook een aantal mensen van buitenaf lid geworden van Daventria. Lynn van Zijl is overgekomen van AV Salland, zij is een talentvol B-meisje op de meerkamp. Ze werkt hard en gaat mogelijk dit jaar en anders de komende jaren hoge ogen gooien op de meerkamp. Olle van den Boom van ATV Venray zal zich komend jaar storten op een goed resultaat op het NK-meerkamp. Lieke van den Brink komt uit Harderwijk en studeert in Enschede en is in Deventer komen wonen voor haar sport. Zij zal komend seizoen proberen de aansluiting te vinden bij de nationale top op de sprint/ horden en het verspringen. Jorieke Korenromp is overgekomen van MPM uit Hengelo, zij heeft een uitstapje gemaakt naar TDR, maar heeft zich nu voor haar sport gesetteld in Deventer. Haar doel is dit jaar om aan

41


de start te verschijnen op de 400m op het EK < 23 jaar te Bydgoszcz (Polen) op de 400m. Lauri Hulleman is overgekomen van AV’34 uit Apeldoorn. Lauri is een zeer groot talent op de meerkamp. Hij ontwikkelt zich momenteel erg goed op alle fronten en van hem verwacht ik ook zeer mooie resultaten op de meerkamp, vooral omdat hij alle onderdelen redelijk goed beheerst, wat belangrijk is voor de meerkamp. Hij heeft als doel om deel te nemen aan het EJK in Grosseto (Italië) net als Emma Oosterwegel. Ik acht zijn kansen groot, maar er is veel concurrentie. Daarnaast zal hij op meerdere individuele onderdelen hoge ogen gooien op het NK-junioren, zowel indoor als outdoor. Zoals jullie hiervoor al gelezen hebben heeft de familie Oosterwegel een groot aandeel in de groep/ vereniging. Daarnaast hebben we de familie Boons met 2 atleten. Wessel is druk en succesvol aan het herstellen van een afgescheurde achillespees en zal dit indoorseizoen nog niet op het wedstrijdtoneel verschijnen. Van de zomer zal hij zijn comeback maken. Heel blijven en mooie prestaties neerzetten zal het eerste doel zijn. Stiekem zal de limiet voor de EK < 23 op de meerkamp, verspringen of horden in zijn achterhoofd aanwezig zijn. De laatste uit de groep is Eefje, na het succes in vele buitenlandse wedstrijden en het

EK van afgelopen jaar, smaakt het voor haar naar meer succes. Haar doelen zijn wat dat betreft helder. Deelname en halve finale EK-indoor te Belgrado (Servië) en hetzelfde voor het WK atletiek deze zomer in London (haar lievelingsstad, naast Deventer natuurlijk). Naast de doelen van de individuele atleten heb ik als trainer/ coach nog steeds hetzelfde doel als dat ik had toen ik hier 8 jaar geleden begon: Promoveren met zowel de mannen als de vrouwenploeg naar het NK-teams (de eredivisie van de atletiek). Dat zijn dus flink wat doelstellingen. Het is natuurlijk altijd maar weer afwachten wat ervan bereikt wordt, maar de atleten trainen er hard voor (6 dagen per week) dus ik heb er veel vertrouwen in. Maar om deze doelstellingen te bereiken werk ik gelukkig niet alleen.

42


Sanne van Rossum (clubicoon van Daventria) zorgt voor het werpgedeelte van de meerkampers. Igor Brink traint mee en fungeert als mijn assistent, vooral op het gebied van krachttraining en de mentale ondersteuning van de atleten. Daarnaast is hij actief als bobsleeĂŤr. Mogelijk zien we hem nog wel terug op de Olympische Spelen van Pyeongchang (Zuid-Korea) 2018 als remmer van de 2 en/of 4 mans bobslee. Mark van der Putten, clubfysio, draagt met zijn kennis en kunde voor een belangrijk deel bij aan het behalen de successen en de doelstellingen. Daarnaast gaan een aantal meerkamp mannen met regelmaat naar Zoetermeer, waar zij trainen bij voormalig bondscoach

polshoog Jaap van der Plaat. Zoals ik al eerder schreef reist Hidde ook af naar Zoetermeer voor de hoogspringtrainingen van Rini van Leeuwen (voormalig bondscoach hoog en coach van de nummer 2, Mirela Demireva, van de OS 2016 Rio bij de vrouwen). Tot slot werk ik veel samen met Ineke Bonsen-Perukel, de hordengoeroe van Nederland en ver daarbuiten. Eefje, maar ook Lieke trainen daar bijna wekelijks en zij is voor mij als een mentor. Kortom zoals jullie lezen zit de groep weer vol ambities. Op naar weer een mooi atletiekjaar voor AV Daventria 1906.

(advertentie)

43


Verenigingsinformatie AV Daventria 1906, opgericht op 5 mei 1906. Laatstelijk goedgekeurd bij Koninklijk Besluit van 16 januari 1970, aangesloten bij de Atletiekunie. Bestuur Jeroen Oosterwegel voorzitter Hans Blankestijn secretaris Lienke Kooistra penningmeester Elleke Steenbergen alg. bestuurslid Noortje Rijken alg. bestuurslid Rob Snippe alg. bestuurslid Raymond ter Woord alg. bestuurslid Jurriën ten Hoeve bestuurslid jeugd

e: e: t: e: e: e: e: e: e:

Jeroen@avdaventria.nl hans@avdaventria.nl 0570-655241 lienke@avdaventria.nl elleke@avdaventria.nl noortje@avdaventria.nl rob@avdaventria.nl raymond@avdaventria.nl jurrientenhoeve@hotmail.com

Trainingstijden, trainers, ouderleiders en andere verenigingsinfo Zie www.avdaventria.nl https://www.facebook.com/groups/avdaventria/?fref=ts

X

Ledenadministratie Thea Massop

C. Huygenstraat 46 t: 0570-643778 7412 MH Deventer e: ledenadm@avdaventria.nl

Beëindiging lidmaatschap: schriftelijk vóór 15 November. Lid worden of informatie? Neem contact op met e: secretaris@avdaventria.nl. Colofon De Daventriaan AV Daventria 1906 Bezoekadres Postadres Borgelerdijk 2 Kromhoutstraat 39 7415 ZN Deventer 7425 AS Deventer www.avdaventria.nl IBAN NL60INGB000513402 Uitgave: 2017 - nummer 1 - 84e jaargang Redactie: Raymond ter Woord, Ruurd van Schaik E-mail: daventriaan@avdaventria.nl Opmaak: Maarten Swart - Swart Industrial Design | Deventer

44


Lid worden of informatie? Neem contact op met secretaris@avdaventria.nl

nc4goKNR3l0() 45

Daventriaan 2017 - 1  

Digitale nieuwsbrief AVDaventria Januari 2017

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you