Page 22

ΠΡΟΣΩΠΑ

Συνέντευξη

Τα γλυκά της Νίκης Κοίταζα συνέχεια έξω από το παράθυρο προσπαθώντας να δω και την τελευταία εικόνα από ουρανό, βουνό και δάσος ώσπου να μην είχε άλλo και όταν τα κατάφερνα το αυτοκίνητο έκανε στροφή και φτου ξανά απ’ την αρχή. “Εκδρομή!”, είχαμε πει το πρωί και οι ιδέες έπεσαν στο τραπέζι. Να πάμε στα χιόνια; Μπα, είναι Κυριακή και σίγουρα θα γίνεται χαμός. Πάμε για πικ-νικ; Δεν νομίζω, πολύ κρύο έχει. Μήπως να μείνουμε σπίτι; Η απόφαση πάρθηκε, θα πηγαίναμε Λεμεσό για ποτάκι, όχι από τον αυτοκινητόδρομο αλλά από την εναλλακτική βουνίσια διαδρομή. Ήταν ευκαιρία και για μένα να κάνω στάση στο χωριό Αγρός, να πάρω συνέντευξη από τη Νίκη Αγαθοκλέους. Στην αρχή σκεφτόμουν να της κάνω τηλεφωνική συνέντευξη αλλά η εκδρομή θα βόλευε πολύ ώστε να τη γνωρίσω προσωπικά και να έχω μια πιο ολοκληρωμένη άποψη για το άτομο και τη δουλειά της. Η Νίκη Αγαθοκλέους διατηρεί βιοτεχνία στον Αγρό, η οποία ασχολείται με την παραγωγή γλυκών του κουταλιού (σίγουρα θα είδατε κάπου “τα γλυκά της Νίκης”) αλλά και άλλων παραδοσιακών εδεσμάτων. Δεν το μετάνιωσα που ήθελα να της μιλήσω προσωπικά. Ξέρετε, όταν βλέπεις τον άλλο καθώς σου μιλά για κάποια πράγματα, παρατηρείς αντιδράσεις που μερικές φορές μπορεί και να επισκιάζουν τα λεγόμενα και μένεις κολλημένος στην παρατήρηση που έκανες πριν, ώστε να την επεξεργαστείς. Αυτό ακριβώς έπαθα εκείνη τη μέρα. Άρχισε να μου διηγείται πώς ξεκίνησε, πώς έμαθε να μαγειρεύει, την ανεκπλήρωτη επιθυμία της να σπουδάσει και μετά αυτό: «Έφτασε μια φάση στη ζωή μου, να με 22 ΛvΛnt GΛrde

βρίσκω παντρεμένη στον Αγρό με δυο παιδιά και να είμαι άνεργη», μου είπε. Παύση. Μια παύση που έκρυβε μέσα της τη μοιραία ερώτηση η οποία στοιχειώνει περισσότερο τις γυναίκες από τους άντρες, γιατί γεννούν και από γυναίκες γίνονται μάνες, και υπάρχουν, είμαι σίγουρη πως υπάρχουν, μέρες που θα σταθείς μπροστά από τον καθρέφτη, θα αγγίξεις τα μαλλιά σου απαλά προσπαθώντας να μην ακούς το παιδί που κλαίει στο διπλανό δωμάτιο, και θα ρωτήσεις τον εαυτό σου: «Αυτό ήταν;» Μετά τη σιωπή εκείνων των δευτερολέπτων, συνέχισε να μου μιλά για τα είδη των γλυκών που κάνει, εγώ όμως ήμουν κολλημένη εκεί, στην κουβέντα που μου είχε πει πριν. Μπροστά μου είχα μια γυναίκα η οποία δεν αφέθηκε στη μοίρα της αλλά ρίσκαρε να την αλλάξει και να κυνηγήσει το όνειρό της και τα κατάφερε. Άνοιξε τη βιοτεχνία της και με τη βοήθεια του συζύγου της κατάφερε να τη μεγαλώσει και να επεκταθεί στην αγορά. Όντως, καταπληκτική γυναίκα η Νίκη. Με χαρά δέχτηκε να μου απαντήσει τις ακόλουθες ερωτήσεις.

Ποιος σας έμαθε την τεχνική παρασκευής των γλυκών του κουταλιού; Η μητέρα μου με έμαθε βασικά πράγματα γύρω από τον τρόπο εκτέλεσης της συνταγής των παραδοσιακών γλυκών και πάνω σε αυτό έκτισα τον τρόπο με τον οποίο δουλεύω. Από παιδί την παρακολουθούσα αλλά και τη βοηθούσα κατά τη διάρκεια παραγωγής των γλυκών, έτσι, έμαθα μικρά μυστικά τα οποία έκαναν την παρασκευή πιο εύκολη αλλά και τα γλυκά πιο νόστιμα. Για να αποφασίσετε να κάνετε επάγγελμα κάτι που έχει σχέση με τη μαγειρική σίγουρα θα είχατε κλίση προς αυτόν τον τόμεα. Σωστά; Πολύ σωστά. Η μαγειρική και ειδικά η παραδοσιακή κυπριακή μαγειρική ήταν πάντα κάτι που με εξίταρε. Όταν ήμουνα σχολείο θυμάμαι ήθελα να σπουδάσω οικιακή οικονομία αλλά δεν τα καταφερα λόγω του ότι η οικογένεια μου περνούσε οικονομικές δυσκολίες εκείνο τον καιρό. Έτσι άφησα τις σπουδές στο περιθώριο και πήγα για δουλειά. Η αγάπη μου όμως για τη μαγειρική δεν με άφηνε να ησυχάσω. Σε κάποια φάση θυμάμαι το είχα αποφασίσει να πάω να σπουδάσω ζα-

Food Issue | Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2013