Issuu on Google+

ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 15

MAΡΤΙΟΣ 2011

Beach Volley ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Editorial

Του Κωνσταντίνου Σπυριδάκου Διευθυντής Σύνταξης kspiridakos@yahoo.com

Το παιχνίδι στα χέρια μας…

Η ΠΡΩΤΗ ΜΗΝΙΑΙΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Ιδιοκτησία:

Eδρα: Τερπάνδρου 10, Μυτιλήνη 81100 Τηλ : 2251 500188 e-mail: aegeanupress@gmail.com Διευθυντής Σύνταξης Κωνσταντίνος Σπυριδάκος Σύμβουλος Έκδοσης Yπεύθυνος Μarketing Ανδρέας Καρασαρίνης Αρχισυντάκτες Γιώργος Σαραγάς Αγγελική Κίτσιου Χρήστος Κουρούτζας Συντακτική Ομάδα O. Αλεξάτου, E. Βάθη, Μ. Γερούλια, Β. Γεωργακούδης, Γ. Καβάζη, Γ. Καριώτης, Θ. Καρυπίδου, Γ. Κατερίνης, K. Κελεσίδου, Α. Λως, Ζ. Μαύρου, Γ. Μαστρογιαννόπουλος, Β. Μέξα, Ζ. Μπάτη, Θ. Μπίμπας, Γ. Μπλετσογιάννης, Ν. Νέλλας, Γ. Νικήτας, Μ. Ξυπολυτοπούλου, Ε. Οικονομίδου, X. Παναγάκος, Γ. Παπαγεωργίου, Ε. Παπαδοπούλου, Δ. Παπαστεργίου, Δ. Παρασκευόπουλος, Μ. Πριοβόλου, Α. Πρόφη, Α. Πυλαρινού, Ν. Ρίνης, Χ. Σαλωμίδης, Κ. Συκινιώτη, Μ. Χιόνη, Φ. Ψωμάς

Έφυγε και ο Ρασούλης… Να δω πόσοι ασυμβίβαστοι θα απομείνουν ακόμα σε αυτόν τον τόπο… Τα ‘λεγε, τα τραγουδούσε πριν χρόνια ο αείμνηστος: Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ/ και βαθιά σ’ ευχαριστώ/ γιατί μ’ έμαθες και ξέρω/ ν’ ανασαίνω όπου βρεθώ/ να πεθαίνω όπου πατώ/ και να μην σε υποφέρω. Στην Ελλάδα, η ζωή μας μοιάζει με ποδήλατο και –γαμώτο– σε αυτή δε συγχωρούνται οι μπαντιές… Δεχόμαστε mails για δήθεν χρεοκοπία στις 25 Μάρτη. Δεχόμαστε τη χαρά της επιμήκυνσης λες και ξεχρεώσαμε. Δεχόμαστε τις κασέτες και τα DVD για τα «στημένα» μας. Τα δεχόμαστε όλα αβίαστα, αγόγγυστα, στο χώρο μας… Έχει παραγίνει η κατάσταση. Οι καταγγελτικοί λόγοι ξεχείλισαν και το «απ’ αυτό» της πόρνης μπάλας ξεχείλωσε από τους τόσους που ασελγούν χρόνια τώρα πάνω του. Πολλοί διαφθορείς και διεφθαρμένοι σήκωσαν κατά καιρούς το λάβαρο της εξυγίανσης στον ελληνικό αθλητισμό –γιατί οι παράγκες είναι παντού– προκαλώντας, όμως, μόνο θυμηδία. Σήμερα, το άσμα της Μαντώς «Για δες ποιος μιλάει» μοιάζει ιδανικό μουσικό χαλί στις συνεντεύξεις των μεγαλοπαραγόντων. Χάθηκε το ρομάντζο. Το δέλεαρ του παιχνιδιού στην αλάνα. Ίσως αυτό να είναι το μυστικό των Βραζιλιάνων. Και ας ορίζουν το τέρμα με πέτρες και σουτάρουν σε ξύλινη μπασκέτα. Τα παιδικά μου χρόνια είναι γεμάτα μπάσκετ.

Xoρηγοί Επικοινωνίας:

Σε παρκέ και σε τσιμέντο. Είτε μέλος μιας ομάδας είτε μόνος με φίλους, πάντα έβρισκα λίγο χρόνο για μερικά σουτ στο γήπεδο του σχολείου. Τα χρόνια βέβαια πέρασαν και μαζί βλέπω τον ελεύθερό μου χρόνο να εξαϋλώνεται. Η άθληση έγινε είδος προς πληρωμή σε γυμναστήρια κ.α. Απ’ το τίποτα όμως… Σε αυτό το τεύχος καταπιαστήκαμε με τον αθλητισμό, όχι με κάποια αφορμή. Το σχεδιάζαμε καιρό και, μιας που το ’φεραν έτσι και οι εξελίξεις, είπαμε να το αναλύσουμε λίγο περισσότερο το πράγμα. Δε μεμψιμοιρούμε, μα καταγράφουμε και αναλύουμε τον αθλητισμό μέσα από τις κοινωνικές και τις πολιτικές του προεκτάσεις. Ανάμεσα στις σελίδες του φύλλου μας δεσπόζει η συνέντευξη των κοριτσιών του beach volley, της Βίκυς και της Μαρίας, οι οποίες μιλούν για τις προσδοκίες και τους προβληματισμούς τους. Κάποιος είπε πως οι πιθανότητες να πετύχεις κάτι είναι μηδενικές, μόνο αν δεν προσπαθήσεις καθόλου. Το μέλλον του αθλητισμού είναι στα χέρια όλων μας. Το ζήτημα της κάθαρσής του από όλους αυτούς που τον λυμαίνονται χρόνια τώρα, θέλει βούληση. Δηλαδή η Θάτσερ τι είχε; Το κοκαλάκι της νυχτερίδας; Αν είναι να σώσουμε κάτι με μποϋκοτάζ, ας το κάνουμε… Ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Οφείλουμε να πάρουμε το παιχνίδι στα χέρια μας και να πάψουμε να σφυράμε κλέφτικα!

Φωτογραφία Σάκης Μπατζάλης Χριστόφορος Σωμαράκης Νομική Σύμβουλος Όλγα Καργή

(c)Ray Demski Red Bull Content Pool

Εκτύπωση Γραφικές τέχνες Δ. Δούκας κ ΣΙΑ Ο.Β.Ε.Ε τηλ. 22510 24904 Δημιουργικό NEWPiXELS.gr τηλ. 22510 27116 www.newpixels.gr

Μετά την ανάγνωση της εφημερίδας μας σκεφτείτε το περιβάλλον.

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ ΤΗΝ Τα ενυπόγραφα άρθρα και οι συνεντεύξεις, εκφράζουν προσωπικές απόψεις και όχι απαραίτητα τις θέσεις της εφημερίδας μας

AΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση η αναπαραγωγή ολική ή μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιον-δήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.


Πολιτική

Η τριχοτόμηση της κεντροδεξιάς

Σ

Του Γιώργου Σαραγά Κοινωνιολόγος g.saragas@gmail.com

το περασμένο τεύχος της AUP ο κ. Μάνθος Καψάλης στο άρθρο του «Προς μια ενωμένη κεντροδεξιά. Μύθος ή πραγματικότητα» εξέφρασε την επιθυμία του για επανένωση των τριών κομμάτων της δεξιάς πτέρυγας του ελληνικού πολιτικού φάσματος. Για την ακρίβεια, βέβαια, περιέγραψε πως τα δύο «μικρότερα» κόμματα θα διαλυθούν και τα μέλη/στελέχη τους θα επιστρέψουν ζητώντας συγνώμη και ο «μεγαλόψυχος» Σαμαράς θα έχει την ευγένεια να τους δεχτεί ως «στρατιώτες» στον κοινό αγώνα. Βέβαια για να φτάσει σε αυτό το σημείο ο κ. Καψάλης έχει κάνει ορισμένα λογικά άλματα τα οποία τον οδηγούν σε λάθος συμπεράσματα. Ο Καραμανλής δεν απέτυχε επειδή απλώς καθυστέρησε να λάβει αποφάσεις, ήταν διστακτικός ή επειδή δεν είχε συνοχή η κυβέρνησή του. Απέτυχε γιατί το μείγμα πολιτικής του (ήπια προσαρμογή) αποδείχτηκε λάθος. Απέτυχε γιατί η διαφθορά επί των ημερών του γιγαντώθηκε. Γιατί αντί να αλλάξει τα πάντα, να συγκρουστεί με τους «νταβατζήδες», να προχωρήσει σε φιλελευθεροποίηση της οικονομίας, να επανιδρύσει το κράτος, να ανοίξει τα κλειστά επαγγέλματα κλπ όπως έταζε προεκλογικά, αποφάσισε πως θα ήταν καλύτερο να μην «σπάσει αβγά», ώστε να κυβερνήσει περισσότερα χρόνια από τον Μητσοτάκη και να μην είναι μια δεξιά παρένθεση. Ο Καραμανλής εκτός του ότι προδόθηκε από δικούς του ανθρώπους (βλ. Ρουσόπουλο, Βουλγαράκη) συμβιβάστηκε και, ως πολιτικός ηγέτης, απέτυχε να δει πως η χώρα δεν χρειαζόταν την ήπια προσαρμογή του Αλογοσκούφη (που δεν μας βοήθησε στην κρίση) αλλά βαθιές τομές σε κοινωνία και οικονομία. Επίσης δεν προκύπτει από πουθενά ότι «πολλοί είναι αυτοί που επιθυμούν την επανένωση (ενν. της κεντροδεξιάς)». Ίσως κάποιοι στη ΝΔ και πιθανώς ο Μάκης Βορίδης του ΛΑΟΣ. Σίγουρα όχι ο Καρατζαφέρης, κανείς στη Δημοκρατική Συμμαχία, και αποκλείεται ο στενότερος συνεργάτης του Σαμαρά, Φαήλος Κρανιδιώτης. Όσο δε για τους πολίτες δεν προκύπτει από καμία μέτρηση. Επιπροσθέτως δεν αντιλαμβάνομαι γιατί όλα τα κόμματα είναι φιλελεύθερα. Υπάρχει σήμερα κάποιος που να πιστεύει ότι η ΝΔ είναι φιλελεύθερο κόμμα. Αν ναι, γιατί αντιδρά όπως το ΚΚΕ. Εκτός κι αν και το ΚΚΕ είναι φιλελεύθερο και δεν το ξέρω. Όπως έχω γράψει και σε παλαιότερο άρθρο μου στην AUP η ΝΔ έχει πρόβλημα πολιτικής ταυτότητας. Ο Σαμαράς κινήθηκε δεξιότερα για να προσεγγίσει το ΛΑΟΣ και να του «αρπάξει» ψήφους αλλά αυτό τον απομάκρυνε από το φιλελεύθερο κέντρο. Και εξηγούμαι… σύμφωνα με την

ανάλυση του κ. Καψάλη θα έπρεπε ο ΛΑΟΣ αφού έχει υποστηρίξει το αποτυχημένο μνημόνιο να χάνει ποσοστά και να ταυτίζεται με την κυβέρνηση. Συμβαίνει όμως το ακριβώς αντίθετο. Ο ΛΑΟΣ χάρη στην υπεύθυνη στάση του να υπερψηφίσει το μνημόνιο και στην ουσία να βοηθήσει να σωθεί η χώρα από τη χρεοκοπία (αφού κανείς στις αγορές δεν θα μας έδινε 110 δις ευρώ για τρία χρόνια), έχει φτάσει στις δημοσκοπήσεις να παίρνει από 5,5 έως 7%. Είναι το μόνο κόμμα μαζί με το ΚΚΕ (για διαφορετικούς λόγους βέβαια) που έχουν άνοδο των ποσοστών τους. Θα πρέπει δε να τονίσουμε πως ο ΛΑΟΣ δεν είχε λόγο να υπερψηφίσει το μνημόνιο αφού η κυβέρνηση είχε τη δυνατότητα να το υπερψηφίσει και μόνο με τους δικούς της βουλευτές. Και έτσι θα μπορούσε και ο Καρατζαφέρης να πάει στη σιγουριά της αποτυχίας της κυβέρνησης (όπως έκανε η ΝΔ). Και εδώ ο κ. Καψάλης κάνει λάθος στην ανάλυσή του. Η Μπακογιάννη και ο Καρατζαφέρης πήραν το ρίσκο να στηρίξουν την κυβέρνηση χωρίς στην ουσία να το χρειάζεται (αφού είχε τους 151 βουλευτές). Πήραν το ρίσκο να υποστηρίξουν ότι στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν, η λύση είναι η συνεργασία και η στήριξη της κυβέρνησης. Η οποία μπορεί να έκανε λάθη μετά τις εκλογές αλλά είναι η νόμιμη κυβέρνηση της χώρας και θα έπρεπε να δείξουμε στο διεθνή παράγοντα και στις αγορές πως θα στηριχτεί για να μη χρεοκοπήσουμε. Ο Σαμαράς επέλεξε τον εύκολο δρόμο. Δηλαδή να αφήσει την κυβέρνηση να χρεωθεί ότι πήρε το δάνειο χωρίς σχέδιο και να περιμένει απλώς να αποτύχει. Αυτό που θα πρέπει να προβληματίσει το Σαμαρά και τους οπαδούς του είναι ότι διάλεξε την ίδια στάση με τη

ριζοσπαστική και κομμουνιστική αριστερά (δηλαδή την στάση απορρίπτω το προτεινόμενο σχέδιο χωρίς να έχω εναλλακτική πρόταση). Γιατί πολύ θα ήθελα να ακούσω πού θα έβρισκε ο Σαμαράς το Μάιο του 2010 30 δις ευρώ για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις του δημοσίου, καθώς και την αποπληρωμή των δανείων των προηγούμενων ετών με τη λήξη των κρατικών ομολόγων τους επόμενους 6 μήνες. Ολοκληρώνοντας τις σκέψεις μου θα ήθελα να εκφράσω και μια απορία μου. Για ποιο λόγο θα πρέπει να ενωθεί η λεγόμενη κεντροδεξιά; Δεν υπάρχει πουθενά στον πολιτισμένο δυτικό κόσμο αυτό που γίνεται στη χώρα μας. Είδε κανείς στην Γαλλία να καλεί το κεντροδεξιό κόμμα την ακροδεξιά της Λεπέν, ή τον κεντρώο Μπαϊρού για συνεργασία με σκοπό τη νίκη στις εκλογές; Στη Γερμανία οι Χριστιανοδημοκράτες ενώθηκαν ποτέ με τους φιλελεύθερους; Στην Αγγλία οι Συντηρητικοί ενώθηκαν ποτέ με τους φιλελεύθερους επειδή ανήκουν στον ευρύτερο κεντροδεξιό χώρο; Αντιθέτως συνεργάζονταν μετεκλογικά (με την εξαίρεση της Γαλλίας) για να προωθήσουν τα προγράμματά τους. Μόνο στην «πολιτισμένη» Ελλάδα πρέπει να διαλύονται κόμματα και να επιστρέφουν στο «μαντρί» για να υπάρχουν μονοκομματικές κυβερνήσεις. Αυτές οι εποχές πέρασαν ανεπιστρεπτί. Άλλωστε στην Ελλάδα σήμερα υπάρχουν τρία κόμματα στο δεξιό πολιτικό φάσμα με σημαντικές πολιτικές, κοινωνικές και ιδεολογικές διαφορές μεταξύ τους. Ο ΛΑΟΣ που εκφράζει την εθνικιστική δεξιά, η ΝΔ που εκφράζει τη λαϊκή δεξιά και η ΔΗΣΥ που εκφράζει το φιλελεύθερο κέντρο. Όσο πιο σύντομα το καταλάβουν στη ΝΔ τόσο καλύτερα για τους ίδιους.

Αεροπορικά & Ακτοπλοϊκά Εισιτήρια για την Ελλάδα και το Εξωτερικό με ένα τηλεφώνημα!

ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ : ΠΑΝΑΓΙΟΥΔΑ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ THΛ. 22510 31777, FAX: 22510 37614 ΝΕΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ : ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ 87 ΜΥΤΙΛΗΝΗ THΛ. 22510 37500, FAX: 22510 37502, KIN: 6942424121

Tαξίδεψε μαζί μας σε όλα τα μεγάλα Αθλητικά και Καλλιτεχνικά γεγονότα Φτιάξε το δικό σου ταξίδι...

www.travelok.gr email: info@mytonis.gr


ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΚΤΕΛ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ

ΔΙΑΦΗΜIΣΤΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΑΣ ΣΤΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΜΑΣ


Άποψη

Λονδίνο, Αθήνα ή Βερολίνο; Της Κωνσταντίνας Μπελτέκη Φοιτήτρια Κοινωνιολογίας soc07094@soc.aegean.gr

Α

πόκριες… Ποια εποχή είναι ωραιότερη για να γραφτεί ένα άρθρο; Ίσως, λοιπόν, φέτος να ντυθώ Σαχλαμάρας! Άλλωστε, «όσα κι αν έχω δανεικά πια δε σου δίνω να κάνεις βόλτες με το magic bus» (Tρύπες/Ταξιδιάρα ψυχή)! Κι έτσι με μια απλή παράφραση του στίχου, «όσα κι αν έχω δανεικά πια δε σου δίνω κι ας κάνεις βόλτες με μειώσεις στα “μισθά”». Ορίζονται, όμως, το πολιτικό θράσος και η ανοχή των λαών με άνεση περίσσια; Επί παραδείγματι, στο Λονδίνο ο Ντέιβιντ Τσέιτορ οδηγήθηκε από το δικαστήριο στις φυλακές, διότι απέσπασε 20.000 λίρες από τα δημόσια ταμεία. Στη Γερμανία ο Karl-Theodor δε χρεώθηκε τίποτα ως Υπουργός Άμυνας, μα κατηγορήθηκε για λογοκλοπή στη διδακτορική του διατριβή! Μεταξύ μας… από μόνος του ποιος θα χτυπούσε το ίδιο του το κόμμα; Ας έρθουμε τώρα και στα καθ’ ημάς. Τόσες πορείες, τόσες απεργίες στην Ελλάδα. Αλήθεια αρκούν ή απλά δεν επιτρέπεται να επαρκούν ως μέσο; Πόσα ακόμα δεν ειπώθηκαν από Έλληνες φοιτητές στον Παπανδρέου στο Βερολίνο ή στον Πάγκαλο στη Γαλλία; Μα η εξουσία τα κατάφερε; Θα συγχέουμε για πολύ ακόμα την ελευθερία με την ασυδοσία και τη Δημοκρατία με τον αυταρχισμό της εξουσίας; Ο Λεμπόν υποστήριζε πως «μεγάλες επαναστάσεις είναι εκείνες των ηθών και των ιδεών. Δεν αρκεί να αλλάξει κανείς το όνομα μιας κυβέρνησης για να μεταβάλλει τη νοοτροπία ενός λαού (ψυχολογία επαναστάσεων)», ενώ συνάμα «δεν είναι η ανάγκη της ελευθερίας, αλλά η ανάγκη της δουλείας, εκείνη

που κυριαρχεί στην ψυχή του όχλου. Η δίψα τους για υπακοή τους κάνει από ένστικτο να υποτάσσονται σ’ εκείνον που παρουσιάζεται σαν αφέντης τους (ψυχολογία όχλου)». Φλερτάρει, δηλαδή, το εκάστοτε κράτος με τη διαφθορά του; Πραγματικά παραμένει ανεξήγητο από που προκύπτει αυτή η «πειθώ». Στο «Κοινωνικό Συμβόλαιο» ο Ρουσσώ θεωρούσε πως «ανάμεσα στην εξουσία της λαϊκής κυριαρχίας και στην αυθαίρετη κυβέρνηση, υπάρχει πάντα κάποια ενδιάμεση δύναμη, που γι’ αυτήν πρέπει να μιλήσουμε». Εν τέλει, οι απόκριες στο θέατρο κάθε πολιτικής

σκηνής, όποια κι αν είναι αυτή, χρήζει σημασίας που και που να ρίχνει την αυλαία, να μην αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους και να αναγνωρίζει ενίοτε έστω τα αυτονόητα που ανήκουν στους πολίτες. Φαντάζει σχεδόν αδιανόητο πως κάπου αναγκάζονται να δηλώσουν παραίτηση με αφορμή ένα διδακτορικό ή την απόσπαση ορισμένου χρηματικού ποσού, ενώ σε αυτή τη χώρα και μαζί τα «τρώμε» και κανείς δεν φταίει;! Επομένως, Λονδίνο, Αθήνα ή Βερολίνο; «Διάλεξε κόσμε και πάρε» που φωνάζουν και στα πανηγύρια…


Ελλάδα

ι α κ ν ώ ικ μ ο ν τυ σ α ο ύ δ ν τω H δολοφονία .. ί. ε γ ο λ ο μ ο ν ε δ ίς ε ν α κ υ ο π η πικρή αλήθεια

Toυ Γιάννη Νικήτα Φοιτητής Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας giannisnikitas@gmail.com

T

ην Τρίτη 1 Μαρτίου του 2011 είχαμε άλλη μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της ελληνικής κοινωνίας... Ένα στυγερό έγκλημα με στόχο 4 νέους αστυνομικούς της νεοσυγκροτηθείσας ομάδας Δίκυκλης Αστυνόμευσης, γνωστής ως ομάδα ΔΙΑΣ. Ο τελικός απολογισμός ήταν 2 νεκροί και 2 σοβαρά τραυματίες αστυνομικοί. Θα θρηνούσαμε και άλλα θύματα αλλά ευτυχώς ήμασταν εξαιρετικά τυχεροί (άραγε μέχρι πότε;). Οι άτυχοι αστυνομικοί Γιώργος Σκυλογιάννης και Γιάννης Ευαγγελινέλης, ηλικίας 22 και 23 αντίστοιχα, πέφτουν νεκροί από σφαίρες αδίστακτων κακοποιών, που πιθανότατα είναι αλλοδαποί όπως φανερώνει ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησαν καθώς και ο οπλισμός που χρησιμοποιήθηκε στη συμπλοκή του Ρέντη. Το νήμα της ζωής κόπηκε απότομα για δύο συνομηλίκους μας, εξαιτίας κάποιων πολιτικών και αστυνομικών που δεν είχαν φροντίσει εγκαίρως για τη σωστή εκπαίδευση και την κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή των αστυνομικών δυνάμεων. Επιπροσθέτως δε φαίνεται να έχουν συνει-

δητοποιήσει το ραγδαίως αυξανόμενο κύμα της εγκληματικότητας (που λογικά θα έπρεπε να τους είχε προβληματίσει) που πλέον ακόμα και για μια ληστεία περιπτέρου χρησιμοποιούνται πολεμικά όπλα όπως είναι το Καλάσνικοφ. Τις επόμενες μέρες πλήθος «ειδικών» ξεχύθηκε στα τηλεοπτικά πάνελ για να αναζητήσει ευθύνες για τον άδικο χαμό των δύο παλικαριών. Το τι ανακρίβειες ακούσαμε δε λέγεται, τουλάχιστον πέρα από τα καθιερωμένα συλλυπητήρια που ακούγονται ξανά και ξανά. Το ζήτημα της εγκληματικότητας που έχει άμεση σχέση με αυτά τα γεγονότα απασχόλησε για μια ακόμα φορά τους δημοσιογράφους που «υπερασπίζονται» την κοινωνία μας, όταν πολλοί εξ αυτών απασχολούν αστυνομικούς για προσωπική τους ασφάλεια δεσμεύοντας σημαντικό μέρους του προσωπικού της ΕΛ.ΑΣ. για δικούς τους λόγους, ενώ η ΕΛ.ΑΣ. «αιμορραγεί» από μάχιμους αστυνομικούς. Εκείνη λοιπόν, την τραγική εβδομάδα ανακαλύψαμε τον τροχό. Με άλλα λόγια η ελληνική κοινωνία, ο πολιτικός κόσμος και μεγάλο κομμάτι της δημοσιογραφικής κοινότητας είδε κατάματα το πρόβλημα της εγκληματικότητας και τις αδιαμφισβήτητες ελλείψεις που αντιμετωπίζει καθημερινά η ΕΛ.ΑΣ. Σχεδόν όμως κανένας δεν αναφέρθηκε στην πηγή του προβλήματος που είναι το πως φτάσαμε μέχρι εδώ και το ποιοι το προκάλεσαν. Τα δύο αυτά ερωτήματα απαντιούνται ευθέως, αφενός από ένα ανοργάνωτο κράτος, και αφετέ-

ρου από τις ορδές των μεταναστών- αλλοδαπών που κατέκλυσαν και κατακλύζουν την Ελλάδα. Γιατί καλάσνικοφ δεν είχαμε το 1980, μετά το 1990 μάθαμε αυτή τη λέξη. Σίγουρα, δεν είναι όλοι οι αλλοδαποί δολοφόνοι και κακοποιοί, όμως είναι μεγάλο μέρος του όπως τουλάχιστον αποδεικνύει η ψυχρή πραγματικότητα όσο και εάν δε μας αρέσει... Σε καθημερινή βάση έχουμε ανταλλαγές πυροβολισμών, στυγερές δολοφονίες, γκετοποίηση ολόκληρων περιοχών, ενώ τα ναρκωτικά, το λαθρεμπόριο και η πορνεία αποτελούν καθημερινό λεξιλόγιο στη γλώσσα των ΜΜΕ. Ανακεφαλαιώνοντας, για να καταδείξουμε και τις λύσεις, ώστε κάποια στιγμή να πιάσει και τόπο η θυσία των δύο νέων είναι αναγκαιότητα να γίνουν τα παρακάτω: επανεξοπλισμός της ΕΛ.ΑΣ., ανακατανομή δυνάμεων, αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στις ακαδημίες και στην εκπαίδευση, σεβασμός και αναγνώριση του έργου των Ελλήνων αστυνομικών που καθημερινά είναι στην πρώτη γραμμή αυτού του ακήρυχτου πολέμου και ποσόστωση με το θέμα των μεταναστών. Τέλος, να εκφράσουμε και την βαθύτατη οδύνη μας και τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες των θυμάτων.


Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη! Το άλλο με τον Τοτό, το ξέρεις;

K

Του Αντώνη Λως Υποψήφιος Διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας alos@aegean.gr & Της Αγγελικής Κίτσιου Υποψήφια Διδάκτορας Κοινωνιολογίας Αρχισυντάκτρια Socm06005@soc.aegean.gr

άποια στιγμή, τη στιγμή που άλλαξε η κυβέρνηση, το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης άλλαξε και αυτό όνομα. Μετατράπηκε σε Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Η πρώτη μας σκέψη εστιάσθηκε στο γεγονός ότι αυτή η αλλαγή της ονοματοθεσίας ίσως σηματοδοτούσε και την αλλαγή πολιτικών στο πλαίσιο της άσκησης του επίσημου κοινωνικού ελέγχου, καθώς πολλές φορές μέχρι τώρα η γλώσσα έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο ως σύμβολο πολιτισμικής και κοινωνικής έκφρασης. Δυστυχώς πολύ κακώς κάναμε αυτήν την πρώτη σκέψη. Έπρεπε να προχωρήσουμε κατευθείαν στη δεύτερη. Και αυτή είναι ότι οι πρακτικές δεν έχουν αλλάξει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πορεία της 23ης του Φλεβάρη. Μια πορεία που ξεκίνησε και συνέχισε, εκφράζοντας ένα ιδιαίτερα φιλήσυχο πνεύμα διαμαρτυρίας, το οποίο υποστήριξε πλήθος κόσμου που συμμετείχε για πρώτη φορά σε ένα τέτοιο πλαίσιο αντίδρασης. Τα αιτήματα αυτών αφορούσαν στη διασφάλιση της ποιότητας της Ανώτατης Εκπαίδευσης, δεδομένου ότι η συνολική συμμετοχή του Πανεπιστημίου Αιγαίου, από όλους τους συνδικαλιστικούς συλλόγους του, ήταν χαρακτηριστική. Το πρώτο δείγμα μη αλλαγής των πρακτικών άσκησης επίσημου κοινωνικού ελέγχου αφορούσε στο ότι οι διμοιρίες των ματ φορούσαν ήδη τις αντί-ασφυξιογόνες μάσκες τους, παρόλο που η πορεία θύμιζε περίπατο. Το δεύτερο δείγμα αφορούσε

στο γεγονός ότι, όταν σχεδόν αναίτια έπεσαν τα πρώτα δακρυγόνα με κυρίαρχο στόχο τους φοιτητές, άλλωστε για αυτό δεν έλειψαν και οι τραυματισμοί από αυτά, ήταν ότι τα όργανα άσκησης ελέγχου δεν έλαβαν καθόλου σοβαρά υπόψη τους ότι στην πορεία συμμετε��χαν ανήλικα παιδιά υπό την επίβλεψη των γονιών τους. Σημειώνουμε ότι η πορεία ήταν ιδιαίτερα ειρηνική για να μπορεί ένας γονιός να φανταστεί τι θα ακολουθούσε και τι κίνδυνο μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τα παιδιά του. Δεν μπορούμε να βγάλουμε από το μυαλό μας την εικόνα του εξάχρονου παιδιού δίπλα μας που έσκασε το δακρυγόνο μπροστά του. Δεν μπορούμε να βγάλουμε από το μυαλό μας την εικόνα της μάνας του εξάχρονου που έτρεχε πανικόβλητη γιατί δεν ήξερε πώς να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Δυστυχώς πρώτη φορά συμμετείχε σε πορεία.. Σκέψη τρίτη. Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Ανίκανο να διαχειριστεί σωστά το μονοπώλιο της βίας, δικαίωμα, αρμοδιότητα, υποχρέωση που έχουμε συναινέσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να έχει. Ανίκανο όμως και ως εργοδότης. Ο θάνατος και οι τραυματισμοί των αστυνομικών, κατά τη διάρκεια καταδίωξης διαρρηκτών, τρανό παράδειγμα. Σε άλλη περίπτωση οποιοδήποτε άλλο εργοδότη θα τον είχαμε καταδικάσει a priori. Σε αυτή την περίπτωση το Υπουργείο βγαίνει λάδι, ασχέτως αν δεν μπορεί να διασφαλίσει έστω και τα ελάχιστα για την ασφάλεια των εργαζομένων του. Και ως προς τα δύο πεδία ανικανότητας, και παρόλη την αλλαγή ονόματος, το ζήτημα είναι ότι η άσκηση πολιτικής από το Υπουργείο παραμένει βλαπτική για το κοινωνικό σύνολο. Ως προς την άσκηση του ελέγχου μεταβιβάζει τις ευθύνες στα όργανα που εφαρμόζουν τον έλεγχο, αποπροσανατολίζοντας τον κόσμο από τους λόγους και τα αιτήματα που αντιδράει, στρέφοντας τον εναντίον των «μπάτσων». Ως προς τα εργοδοτικά του καθήκοντα δεν τίθεται θέμα, οι θάνατοι αστυνομι-

κών σε αυτή την περίοδο έντονων αντιδράσεων, βολεύουν ωραιότατα για την αύξηση της ανασφάλειας του κοινωνικού συνόλου, την αύξηση θυματοποίησης, είτε από τη μία πλευρά είτε από την άλλη, τη στροφή προς τη συντηρητικοποίηση των κοινωνών. Διαίρει και βασίλευε… Συνταγή πάγια ανά τους αιώνες και μεγάλη επιτυχία. Σκέψη τέταρτη. Όχι δική μας, του φίλου μας Γιώργου Χ., αλλά πλήρως ενστερνιζόμενη. Στο πλαίσιο αυτής της τακτικής που με μεγάλη επιτυχία προάγει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, τα κόμματα της αριστεράς τσιμπάνε και μάλιστα πολύ εύκολα. Έτσι παρουσιάζουν ένα ενοχικό προφίλ σε σχέση με το θάνατο των αστυνομικών, λες και πέθαναν την ώρα κάποιας πορείας στο πλαίσιο διαμαρτυριών από αριστερούς διαδηλωτές, αναπαράγοντας με αυτόν τον τρόπο το στίγμα ότι η αντίδραση της αριστεράς υπάγεται αποκλειστικά και μόνο σε πεδίο άσκησης παράνομης βίας. Λες και η αριστερά δεν έχει άλλους τρόπους αντίδρασης. Λες και η κοινωνία δεν έχει άλλους τρόπους αντίδρασης... Σκέψη πέμπτη. Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Το άλλο με τον Τότο το ξέρεις;




Ελλάδα

Για όσα συνέβησαν στην πορεία της 23/02/2011… Μια απόδοση από το Θάνο Αγγελόπουλο

Συνέντευξη στο Γιώργο Μαστρογιανόπουλο Φοιτητής Κοινωνιολογίας soc05088@soc.aegean.gr

Γ: Πες μας λίγα πράγματα για σένα. Θ: Είμαι τριτοετής στο Τμήμα της Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, κατάγομαι από την Αθήνα, είμαι 21 ετών και λατρεύω την επιστήμη που σπουδάζω. Γ: Στη γενική απεργία στις 23/2 έλαβες μέρος στη πορεία; Τα αιτήματα της πορείας ποια ήταν; Θ: Ναι, έλαβα μέρος. Τα αιτήματα είχαν διαφοροποιήσεις για κάθε επαγγελματικό κλάδο που έλαβε μέρος, καθώς και από την πλευρά των φοιτητών. Εκείνο όμως στο οποίο συμφωνούσαν όλοι και το προέτασσαν αφορά στο ότι η κυβέρνηση έχει διαλύσει το κοινωνικό μας σύστημα και ότι είναι αναγκαίο να γίνει κάτι σύντομα από τα «κάτω» έτσι ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση στην κοινωνία. Γ: Ποια διαδρομή ακολούθησε η πορεία; Θ: Έγινε μια προσυγκέντρωση από τα πρωτοβάθμια σωματεία των εργαζομένων έξω από τα κεντρικά λύκεια και μια των εργαζομένων του Πανεπιστημίου Αιγαίου στο άγαλμα του Μυρογιάννη. Οι 2 προσυγκεντρώσεις ενώθηκαν και ακολούθησαν την διαδρομή Καβέτσου-Παραλιακή και από εκεί στη Γενική Γραμματεία Αιγαίου. Γ: Κατά γενική ομολογία η πορεία κύλησε ομαλά. Παρατήρησες κάποια συμπεριφορά που να προβλημάτισε τους διαδηλωτές κατά τη διάρκεια της πορείας από την πλευρά της ΕΛ.ΑΣ; Θ: Όχι, δεν υπήρξε κάτι που να προμήνυε το τι θα επακολουθούσε.

Γ: Η αντιμετώπιση των δυνάμεων της ΕΛ.ΑΣ έξω από την Γ. Γραμματεία προς τους διαδηλωτές ποια ήταν; Θ: Ήταν ιδιαίτερα προκλητική. Χαρακτηριστικά θυμάμαι έναν αστυνομικό από την διμοιρία να λέω σε έναν φοιτητή από το ΤΠΤΕ ότι θα τον βρει και θα τον δείρει. Άλλοι έκαναν χειρονομίες και άλλοι κουνούσαν προκλητικά τα γκλοπ κατά των άοπλων διαδηλωτών. Γ: Μπορείς να μας πεις τι έγινε και σας επιτέθηκαν; Θ: Μας επιτέθηκαν με χημικά και κροτίδες κρότου λάμψης. Μάλιστα δε δίστασαν να τα πετάξουν πάνω στο κύριο σώμα των διαδηλωτών και ταυτόχρονα μια ομάδα αστυνομικών μας επιτέθηκε από πίσω, χτυπώντας τυφλά τους διαδηλωτές. Γ: Η αιτία ποια ήταν; Θ: Θεωρώ πως η αιτία ήταν η γενική εντολή που είχε η ΕΛ.ΑΣ να καταστείλει όλες τις διαδηλώσεις και τις πορείες ανά την χώρα. Θεωρώ πως η κυβέρνηση ήθελε να τρομοκρατήσει και φοβίσει το λαό που αντιδρά στα απάνθρωπα μέτρα που φέρνει συνέχεια και πλήττουν τον λαό! Γ: Άρα θεωρείς ότι όλα εντάσσονται στη γενική κατάσταση που επικρατεί στους κόλπους της κυβέρνησης; Η άποψη σου για την κατάσταση στην εκπαίδευση; Θ: Όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά και όλων των πολιτικών συμμαχιών εκείνων που στηρίζουν τέτοιου είδους πρακτικές. Στο όνομα της λιτότητας παίρνουν μέτρα που κάνουν κακό στο λαό και δεν υπολογίζουν τίποτα! Δεν είναι πρόβλημα λοιπόν μόνο της κυβέρνησης αλλά του πολιτικού συστήματος. Πρέπει να γίνουν αλλαγές που θα ωφελούν τους πολλούς και όχι τους λίγους και «εκλεκτούς». Νομίζω ότι ήρθε η ώρα οι «λίγοι» να σιγήσουν και οι πολλοί που πλήττονται να πάρουν το λόγο. Χόρτασε η

κοινωνία από υποσχέσεις και από τους μεν και από τους δε. Έχουν φτάσει στο σημείο να τσακώνονται για το ποιος έφαγε τα περισσότερα λεφτά από τον λαό. Είναι ντροπή που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι, νέοι άνθρωποι και τους στηρίζουν. Πιστεύω πως εάν εμείς οι φοιτητές οργανωθούμε και συσπειρωθούμε κανένα νομοσχέδιο καμίας Διαμαντοπούλου δεν θα περάσει και τα πτυχία μας και οι σχολές μας θα συνεχίσουν να είναι αξιοπρεπή και όχι τσιφλίκια μεγάλων επιχειρήσεων. Στο χέρι μας είναι δράσουμε ενιαία και ανεξάρτητα με γνώμονα το συμφέρον μας και όχι το συμφέρον των κομμάτων και των μεγαλοκεφαλαιούχων. Γ: Κάτι για το κλείσιμο; Θ: Νομίζω ότι το ακόλουθο ποίημα είναι το πιο κατάλληλο: Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου θα ‘ναι μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων. Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι για να γκρεμίζει την αδικία. Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις, ούτε στιγμή να ξεχαστείς. Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε. Μια στιγμή αν ξεχαστείς, αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στη δίνη του πολέμου, έτσι και σταματήσεις για μια στιγμή να ονειρευτείς εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές. Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις για να ζήσουν οι άλλοι. Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι ένα οποιοδήποτε πρωινό. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι μπρος στα ντουφέκια!


Απόψεις



Σημειώσεις για «καλές πρακτικές»*

Α

Του Χάρη Σαλωμίδη Φοιτητής Κοινωνιολογίας soc04117@soc.aegean.gr

ν η προτεραιότητα κάθε οργανωμένης σε κράτος κοινωνίας είναι η διασφάλιση της συνοχής της, τότε η άσκηση φυσικής βίας εκ μέρους των θέσει αρμόδιων μηχανισμών του κράτους, αποτελεί και τη θεσμική απάντηση σε κάθε μορφή προσβολής κοινά αποδεκτών αξιών - που η κρατούσα ιδεολογία περί «συνοχής» - προϋποθέτει. Εδώ, ο νομοθέτης επιλαμβάνεται των κοινωνικών επιταγών, οι οποίες αποκρυσταλλώνονται στο Ποινικό Δίκαιο, απολαμβάνει την ευρεία κοινωνική συναίνεση και η Αστυνομία, ως θεσμός επίσημου κοινωνικού ελέγχου, τη νομιμότητα της δράσης της. Τι γίνεται, όμως, όταν η συγκεκριμένη συνθήκη, κατά συνέπεια και ο λόγος που την εκφράζει (επιστημονικός, δημοσιογραφικός, πολιτικός) στηρίζεται σ’ένα θεωρητικό μοντέλο που υπόκειται σε παντελή αμφισβήτηση; Ασφαλώς στις σύγχρονες κοινωνίες που είναι τόσο ετερόκλητες, πολιτισμικά και κοινωνικά, δεν μπορεί να γίνει λόγος για «κοινότητα αξιών», αλλά συγκρούσεων, που αφορούν στις υφιστάμενες πολιτισμικές, υλικές, θεσμικές συνθήκες. Υπό την οπτική αυτή, (α) ο νομοθέτης επιλαμβάνεται της θεσμοποίησης θεμελιωδών εκφάνσεων κοινωνικής σύγκρουσης, προστατεύοντας τα συμπεριφοριακά πρότυπα εκείνων των ομάδων που έχουν πρόσβαση στην εξουσία, ενώ (β) η μπλε καταστολή, μ.ά.,

προσφέρεται και ως «υπενθύμιση», για το πώς, η συλλογική διεκδίκηση ενός δικαιώματος (όχι απόσπασης μιας εύνοιας) και η αποδοκιμασία μιας πολιτικής, όπως αυτής που εφαρμόζει σήμερα το κυβερνών κόμμα με τη σύμφωνη γνώμη - έναντι της δρομολόγησης στον «εγγυητικό» θεσμό του Δ.Ν.Τ - και άλλων πολιτικών κομμάτων (ΛΑ.Ο.Σ, ΔΗ.ΣΥ), να εκφράζονται δεόντως: να μην εκφράζονται [σημ. η εκχώρηση πολιτικών αρμοδιοτήτων και εξουσιών σε εθνικούς ή διεθνείς θεσμούς όπως π.χ. το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που αφορούν στο επίπεδο συνταγματικής οργάνωσης του κράτους, συνιστά ουσιαστική από-νομιμοποίηση της πολιτικής]. Η καταστολή της συλλογικής δράσης, δεν είναι βέβαια, πρόσφατο φαινόμενο. Ούτε μπορεί να αναχθεί στις θεωρίες και συζητήσεις γύρω από τη δημοκρατική ομαλότητα που υπερπροβάλουν τα ΜΜΕ, όταν συλλογικά αιτήματα που εκφράζονται μέσα από ομώνυμες δράσεις, διαμέσου «γνωστών αγνώστων», «ξαφνικά» αντικαθίστανται από τα προβεβλημένα «επεισόδια» και αποσιωπούνται. Επαναλαμβάνεται, στερεότυπα, με τεχνικές, λίγο πολύ γνωστές (ρήψη δακρυγόνων, χρήση γκλοπ, ηλεκτρονικών μέσων παρακολούθησης – η ποινικοποίηση της κουκούλας, είχε ξεπεράσει κάθε προσδοκία), κάθε φορά που η πολιτική διαχείριση του κράτους, επιχειρώντας να διατηρήσει ή να ενισχύσει τη στρατηγική της θέση μπροστά στα συμφέροντα που

διακυβεύονται σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο, συναντάει μία δύναμη αντίστασης. Αυτό το μονοπώλιο νόμιμης βίας που κάθε θεσμική εξουσία διαθέτει, έναντι όσων την αμφισβητούν «εξίσου» δημοκρατικά, αποκαλύπτεται παραστατικά τις τελευταίες ήμερες. Οι επιπτώσεις της πολιτικής που ακολουθείται λόγω της «κρίσης», όπως αυτή προκύπτει από τους πολιτισμικούς και κοινωνικούς παράγοντες που λειτουργούν τα χρηματοπιστωτικά συστήματα, οδήγησαν σε μαζικές μορφές συλλογικής δράσης, οι οποίες καταστάλθηκαν (είτε θεσμικά, είτε από τα ΜΜΕ). Θυμάμαι αυτό που πρότεινε μία βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας (τότε κυβερνών κόμμα, που δεν είχε αλλάξει ταυτότητα, κυρίως σήμα), σχετικά με τις «διαδηλώσεις»: να λαμβάνουν χώρα στη περιοχή της Βούλας, ή «εναλλακτικά», κοντά στη Πάρνηθα. Μολονότι πρωτότυπη (!), είναι μία από τις «παρανοήσεις» που καταγράφονται συχνά μεταξύ πολιτικού και δημοσιογραφικού χώρου: η κοινωνική διεκδίκηση δικαιωμάτων και ενός διαφορετικού βιοτικού ύφους, ως ενέργεια ή θυμός για εκτόνωση (ίσως, σε κάποιο λούνα παρκ αδρεναλίνης). *Με την ευγενική υποστήριξη του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη




Οπαδική βία

Για τους Οπαδούς!

Του Δημήτρη Παρασκευόπουλου Κοινωνιολόγος socm09005@soc.aegean.gr

N

α επιστρέψουν οι οικογένειες στα γήπεδα, Ναι στους Φιλάθλους όχι στην Οπαδική Βία, Βάρβαροι κατέστρεψαν το γήπεδο και διέκοψαν με την συμπεριφορά τους το ματς, Επιβολή των Νόμων, όχι άλλο ανοχή στο φαινόμενο της Οπαδικής Βίας. Φράσεις που θα ακούσεις καθημερινά από πολιτικά πρόσωπα, εφημερίδες, τηλεοπτικά κανάλια, αστυνομικές αρχές, απλούς πολίτες. Σε συζητήσεις μεταξύ των μελών μιας οικογένειας, σε φράσεις που ανταλλάσουν άτομα που πίνουν ένα καφέ στην πλατεία του χωριού, στα λόγια μιας παρέας που τυγχάνει να περάσουν έξω από ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο. Γενικά, ο Οπαδός μιας Ποδοσφαιρικής «Ομάδας», θα δεχθεί βέλη, από πολλές και διαφορετικές πλευρές. Όντως σε πολλά «ντέρμπυ» παρατηρούμε, τον έντονο φανατισμό από την πλευρά των οργανωμένων οπαδών, την αποπνικτική ατμόσφαιρα στο χώρο του γηπέδου, την ρήψη δακρυγόνων με σκοπό τον έλεγχο «βίαιων και ανάρμοστων» συμπεριφορών, την ρήψη αντικειμένων από την πλευρά της κερκίδας, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι γίνεται μόνο στα πλαίσια μεγάλων διοργανώσεων ή σε ποδοσφαιρικούς αγώνες μεταξύ μεγάλων, σε ανταγωνιστικό επίπεδο, ποδοσφαιρικών συλλόγων. H δράση ενός οπαδού διαφοροποιείται ανάλογα με τον τρόπο που χρησιμοποιούμε για να την ερμηνεύσουμε. Ποιος είναι όμως ο ρόλος του; Είναι ένας πελάτης που αγοράζει το προϊόν (ποδοσφαιρικό θέαμα) με τον καλύτερο τρόπο και

παράγει όφελος και κέρδος στην επιχείρηση (Π.Α.Ε); Είναι το μέλος του συνδέσμου που ακολουθεί πιστά της εντολές, που προέρχονται από την ηγετική ομάδα ή των ηγέτη ενός συνδέσμου; Θέλει να συγκρουστεί σε βαθμό τέτοιο, όπου να αναγνωρίζεται η προσπάθεια που κάνει για την υπεράσπιση της ομάδας από τους «άλλους»; Διαφοροποιείται από την θέση της Διοίκησης και με αυτό τον τρόπο, έρχεται ενάντια στο «συλλογικό συμφέρον του συλλόγους»; Στοιχείο των Ποδοσφαιρικών Συλλόγων είναι να θεωρούν ως βασική επιδίωξη την ενίσχυση και βελτίωση της ομάδας. Μια βελτίωση, η οποία προέρχεται κυρίως από ενέργειες των «Διοικήσεων» των Π.Α.Ε. Ενέργειες οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις αποσκοπούν στην εξασφάλιση όσο το δυνατόν περισσότερο κέρδους, με σκοπό την, όσο το δυνατόν περισσότερη ανταπόδοση του κεφαλαίου, που έχουν δαπανήσει, στην «Ομάδα». Από την άλλη πλευρά πλήθος Π.Α.Ε συμμετέχουν στο χώρο του χρηματιστηρίου, ως Ανώνυμες Εταιρείες. Τα μεγαλύτερα έσοδα των «Ποδοσφαιρικών Ομάδων», προέρχονται από την πώληση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Τα ΜΜΕ, στην προσπάθεια να «πουλήσουν περισσότερο», αλλά και να αυξήσουν την «τηλεθέαση», θέτουν ως βασική προϋπόθεση την ύπαρξη ενός ανταγωνισμού υψηλού βαθμού, σε ποδοσφαιρικό κυρίως επίπεδο. Έτσι, αποτελούν έναν μηχανισμό διαμόρφωσης της κυρίαρχης ιδεολογίας. Μέσα στον χώρο του ποδοσφαίρου η ιδεολογία διαμορφώνεται από τους μηχανισμούς που διοικούν ένα ποδοσφαιρικό σύλλογο, εξυπηρετώ-

ντας ειδικά αλλά και ευρύτερα συμφέροντα, που ως βάση έχουν την ανάπτυξη με καπιταλιστικούς όρους, της βιομηχανίας του ποδοσφαιρικού θεάματος. Όταν οι δράσεις των Οπαδών δεν εξυπηρετούν τα κυρίαρχα αυτά συμφέροντα, παρατηρούνται προσπάθειες που σαν στόχο έχουν την διάλυση των συνδέσμων, τον έλεγχο αυτών ή πιο συχνό φαινόμενο την χειραγώγηση της συμπεριφοράς των Οπαδών. Ουσιαστικά πρόκειται για μια διαδικασία που ξεκινά από το γεγονός πως οι Ανώνυμες Εταιρείες Ποδοσφαίρου σε πολλές περιπτώσεις έχουν «οικονομικό κόστος» από μια στάση αντίδρασης των Οπαδών, σε όποια μορφή και αν πραγματοποιηθεί. Τα πρόστιμα οικονομικού χαρακτήρα, οι κεκλισμένων των θυρών διεξαγωγής αγώνες, η μειωμένη πώληση εισιτηρίων, είναι θέματα που «βλάπτουν» οικονομικά τις Π.Α.Ε και για αυτούς τους λόγους στοχεύουν στον έλεγχο της δράσης των μελών των συνδέσμων. Βέβαια, θα πρέπει να επισημάνουμε πως, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που Διοικήσεις και Σύνδεσμοι, λειτουργούν σε κοινή πορεία, καθώς τα οφέλη από τους συνδέσμους ίσως υπερτερούν των όποιων μομφών κόστους. Τέλος, θα πρέπει να αναρωτηθούμε πως, για να γίνεται όλη αυτή η συζήτηση, ίσως στους Οπαδούς δεν ταιριάζουν ούτε ένα πάθος που ελέγχεται από «άλλους», ούτε μετριοπαθείς συναισθήματα, αλλά και ούτε οι κατευθυντήριες γραμμές που προσπαθούν να τους επιβάλλουν.


CAFE BAR

ΠΡΟΠΟΔΕΣ ΚΑΣΤΡΟΥ ΜΥΡΙΝΑΣ / ΤΗΛ.22540 22825




Αναρωτήσεις

Ζήτω Ζήτω το… το… ευρωπαϊκό ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο! ποδόσφαιρο!

Του Δημήτρη Ψαρρά Απόφοιτος Εφαρμοσμένων Γλωσσών, Πανεπιστήμιο Μονπελιέ Μsc Διερμηνεία Συνεδρίων, Πανεπιστήμιο Στρασβούργου

«Το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα νοσεί», ακούμε έντονα τις τελευταίες μέρες. Βέβαια, το γεγονός ότι το ακούμε τις τελευταίες μέρες δε σημαίνει ότι πριν έσφυζε από υγεία και ξαφνικά επλήγη από κάποιον άγνωστο ιό. Απλούστατα, η μετριότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου παρασύρει τους πολυπληθείς φίλους του σε μια μίζερη ραστώνη, την οποία έρχεται πού και πού να αναταράξει μια σειρά αθώων ή όχι και τόσο «αθώων» διαιτητικών λαθών. Τα εν λόγω «λάθη», μάλιστα, πυροδοτούν μια σειρά από αλυσιδωτές εκρήξεις, ο εκκωφαντικός ήχος των οποίων μας ξυπνάει για λίγο από τον ράθυμο ποδοσφαιρικό λήθαργο στον οποίο είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε τον περισσότερο καιρό. Εκείνο που είναι απορίας άξιον είναι γιατί η κατάσταση αυτή εκπλήσσει τον κόσμο. Ποια είναι η δύναμη εκείνη που ως δια μαγείας οδηγεί ταυτόχρονα και με μαθηματική ακρίβεια όλη την ποδοσφαιρική κοινότητα της χώρας να διαρρηγνύει τα ιμάτιά της για τα έκτροπα, την «παράγκα», τους διαιτητές-κοράκια, τους βανδαλισμούς και όλα αυτά τα τραγελαφικά που ακολουθούν, αρκετά έως πολύ συχνά έναν αγώνα ποδοσφαίρου στη μεσαιωνική (και ποδοσφαιρικά) Ελλάδα; Προς τι αυτά τα γραφικά ρητορικά ερωτήματα του στυλ «Πότε θα μπορέσουμε να πάμε με τα παιδιά μας στα γήπεδα» ή «Πότε θα μπορέσουμε να καθήσουμε Ολυμπιακοί και Παναθηναϊκοί στην ίδια εξέδρα» που μόνο ως χαριτωμένους αστεϊσμούς μπορεί να τα εκλάβει κανείς; Η έκπληξη δε, είναι ακόμα μεγαλύτερη, όταν το ερώτημα τίθεται από νοήμονες ανθρώπους που, και γενικότερη κουλτούρα και παιδεία έχουν, και δε γεννήθηκαν χθες! Διότι μόνο οι αδαείς και οι πολύ μικροί στην ηλικία, εκείνοι δηλαδή που δεν είναι σε θέση ή δεν έχουν προλάβει να μολυνθούν ακόμα απ’ τη σαπίλα

της ελληνικής πραγματικότητας, μιας σαπίλας που πνίγει με τον βούρκο της όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων της ελληνικής κοινωνίας, έχουν το δικαίωμα να αναρωτιούνται γιατί γίνονται αυτά που γίνονται και να δυσανασχετούν με ό, ό,τιτι βλέπουν. βλέπουν. Για Για τους υπόλοιπους, οι καταστάσεις αυτές δεν είναι παρά η αέναη επανάληψη του όμοιου. Κι αν κάποιος διαφωνεί, ας μου εξηγήσει σε τι διαφέρει η κατάσταση που βιώνουμε στα ποδοσφαιρικά γήπεδα από την αντίστοιχη στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου. Από πού κι ως πού, ενώ στο οικονομικοπολιτικό τοπίο της χώρας πρωταγωνιστούν ψεύτες και απατεώνες, έχουμε την απαίτηση να βλέπουμε αγγέλους στον ποδοσφαιρικό αλλά και τον ευρύτερο αθλητικό χώρο; Γιατί να μην προστατευθούν από τους αθλητικούς παράγοντες οι κάθε λογής στρατοί των κάφρων που τα κάνουν γυαλιά-καρφιά σε κάθε παιχνίδι, όταν εδώ και χρόνια η ανομία στην οικονομική και πολιτική ζωή είναι στην ημερήσια διάταξη; Γιατί να γίνει κάθαρση στον χώρο της διαιτησίας, στα οικονομικά των ομάδων, στη διαπλοκή τους με τους φορείς και τον τύπο, όταν δεν έχει γίνει ακόμα κάθαρση στον χώρο της πολιτικής, στα οικονομικά των κομμάτων, στις σχέσεις εξάρτησης και διαπλοκής της πολιτικής εξουσίας με τους κάθε λογής εργολάβους-παράγοντες και δημοσιογράφους; Γιατί να σπάσει η διαρχία Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού και να διακριθεί και κάποια πιο μικρή ομάδα, όταν εδώ και περισσότερα από τριάντα χρόνια η πίτα της εξουσίας είναι

υπόθεση δύο μόνο πολιτικών παρατάξεων; Γιατί να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη οι αρχιερείς της διαπλοκής στον χώρο του αθλητισμού, όταν εδώ και τριάντα χρόνια, ο μόνος που πέρασε το κατώφλι της φυλακής ως ένοχος για τη σημερινή σαπίλα που ζούμε κι αναπνέουμε στη χώρα είναι, άκουσον άκουσον, ο Κοσκωτάς; (!) Εν κατακλείδι, πώς μπορεί ένας σκεπτόμενος άνθρωπος να πιστεύει ότι μπορείς να απολαμβάνεις υγιή αθλητισμό μέσα στη γενικευμένη κοινωνική σαπίλα στην οποία αυτός ο αθλητισμός ζει και «εξελίσσεται»; Το ερώτημα αν υπάρχει «παράγκα» –που κανείς δεν αμφιβάλλει για το αντίθετο– τι χρώματος είναι, ποιος τη συντηρεί κτλ. θα πάψει να έχει βάση και υπόσταση όταν απαντηθούν τα αντίστοιχα ερωτήματα σχετικά με την οικονομική και πολιτική ζωή του τόπου. Όσο γι’ αυτούς που αναρωτιούνται αν θα μπορέσουν ποτέ να καθήσουν Ολυμπιακοί και Παναθηναϊκοί στην ίδια κερκίδα, ας ψάξουν την απάντηση στα κόμματα που εκείνοι στηρίζουν με την ψήφο τους εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια, τα οποία ακόμα και τώρα που η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από τον γκρεμό της χρεοκοπίας, αρνούνται να καθήσουν στο ίδιο τραπέζι και να μιλήσουν καθαρά και ξάστερα στον λαό για το τι μέλλει γενέσθαι… Μέχρι τότε, ζήτω το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο…!


Συνέντευξη



Άμμος, φιλέ και καρφιά! Η Βίκυ Αρβανίτη και η Μαρία Τσιαρτσιάνη, πρωταθλήτριες του beach volley, μιλάνε αποκλειστικά στην AUP για το άθλημα, τις εμπειρίες τους, την οικονομική κρίση και τον χουλιγκανισμό.

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Σπυριδάκο

Πείτε μας τρία στοιχεία που καθιστούν το beach volley δύσκολο άθλημα; Μ.Τ. Άμμος, καιρικά φαινόμενα, 2 μόνο αθλήτριες. Β.Α. Δύο άτομα καλύπτουν ένα γήπεδο 8x8, άμμος, καιρικές συνθήκες.

>

(c)Ray Demski/Red Bull Content Pool

Όταν μου λένε για άμμο, ο νους μου πάει σε «διακοπές» και «καλοκαίρια». O δικός σας που πάει; M.T. Άμμος… παντού! Αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινότητας. Γήπεδα με εύκολη ή δύσκολη άμμο, προσπάθεια, ιδρώτας, άλματα, μετακινήσεις… Β.Α. Στο μυαλό μου έρχονται πολλές σκέψεις και συναισθήματα, όπως σκληρή προσπάθεια, πολλή προπόνηση, ικανοποίηση, χαρά, νίκη, ήττα, αμέτρητα ταξίδια, κούραση...


 Τι σας συνδέει και τι σας χωρίζει ως χαρακτήρες; Η σχέση σας είναι καθαρά επαγγελματική ή κάνετε παρέα και εκτός γηπέδου; Β.Α. Είναι η τρίτη σεζόν που αγωνιζόμαστε μαζί, πλέον ξέρουμε πολύ καλά η μία την άλλη και έχουμε δέσει ως δίδυμο. Είμαστε διαφορετικοί χαρακτήρες. Εγώ είμαι πιο ήπιων τόνων και η Μαρία έχει περισσότερη ένταση, αλλά αυτό φέρνει και την ισορροπία στην ομάδα... Άλλωστε τα ετερώνυμα έλκονται, έτσι και στη δική μας περίπτωση είναι ο κατάλληλος συνδυασμός. Δεν είμαστε μόνο επαγγελματίες αθλήτριες, κάνουμε καλή παρέα και εκτός γηπέδου. Παρόλο που είμαστε τόσες ώρες μαζί καθημερινά, «αντέχουμε» η μία την άλλη και εκτός γηπέδου! Μ.Τ. Η σχέση μας ξεκίνησε ως επαγγελματική κι εξελίχθηκε και σε προσωπική. Περνάμε αρκετό χρόνο μαζί κι εκτός γηπέδου, απλώς γιατί κάνουμε καλή παρέα. Όπως όλοι μας, είμαστε διαφορετικές και αυτό είναι υγιές και δημιουργικό στο γήπεδο κι έξω από αυτό. Οι απόψεις και οι χαρακτήρες μας συγκλίνουν στα βασικά θέματα διαχείρισης που αφορούν στην ομάδα και τις βασικές αρχές που διέπουν τη ζωή μας γενικότερα. Μας ενώνουν οι κοινοί στόχοι κι αυτός είναι πολύ δυνατός δεσμός. Τουρνουά σε Πουκέτ, Μασσαλία, Κανάρια Νησιά κ.α. Με ποια χώρα ή πόλη από αυτές που έχετε γνωρίσει θα αλλάζατε την Ελλάδα και γιατί; Μ.Τ. Δε θ’ άλλαζα την Ελλάδα, κυρίως γιατί είμαι πολύ δεμένη συναισθηματικά με ανθρώπους εδώ. Αλλά νομίζω ότι η εγγύτερη σε νοοτροπία και κλιματικές συνθήκες χώρα που θα μπορούσα ίσως να ζήσω είναι η Ισπανία. Β.Α. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε γυρίσει όλο τον κόσμο, αλλά δεν θα μπορούσα να ζήσω κάπου αλλού. Νομίζω ότι έχουμε πολλά όμορφα μέρη στην Ελλάδα και είναι μια χώρα που τα συνδυάζει όλα, βουνό και θάλασσα. Οικονομική κρίση… Δεν μπορεί, θα σας έχει αγγίξει. Πώς βιώνετε το φαινόμενο αυτό μέσα από το δικό σας χώρο; Β.Α. Φυσικά και μας έχει αγγίξει. Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα για όλους. Η χώρα μας βρίσκεται σε πολύ κρίσιμο σημείο και όλοι οι χώροι πλήττονται οικονομικά. Προσπαθούμε να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα και να κάνουμε το καλύτερο δυνατό με αυτά που έχουμε. Είναι πολύ περιορισμένα τα χρήματα που έχουμε φέτος και, αν δεν υπάρξει βοήθεια από το κράτος, θα χρειαστεί να επιχορηγήσουμε τους εαυτούς μας σε μια χρονιά που κρίνεται η συμμετοχή μας στους Ολυμπιακούς αγώνες. Μ.Τ. Πολύ έντονα. Δυστυχώς στην παρούσα κατάσταση ο αθλητισμός θεωρείται πολυτέλεια την

Χουλιγκανισμός. Εσείς που υπηρετείτε ένα άθλημα το οποίο απέχει από τέτοια φαινόμενα, πώς κρίνετε τις ακραίες αντιδράσεις; Μ.Τ. Δεν ανήκουν στον αθλητισμό τέτοιες συμπεριφορές. Με θλίβει και με εξοργίζει αυτή η κατάσταση. Β.Α. Χαίρομαι που το άθλημά μας απέχει από τέτοιες ακραίες και ανάρμοστες αντιδράσεις, που μόνο κακό κάνουν στον αθλητισμό. Ο αθλητισμός πρεσβεύει αξίες και δεν πρέπει να αμαυρώνεται από τέτοιες συμπεριφορές. Το beach volley θα μπορούσε να θεωρηθεί αδικημένο άθλημα… Σπάνια καλύπτονται τηλεοπτικά οι αγώνες και η ενημέρωση γι’ αυτό έρχεται με το σταγονόμετρο. Σας στενοχωρεί αυτό; Β.Α. Σίγουρα θα θέλαμε να υπάρχει περισσότερη ενημέρωση και μεγαλύτερη τηλεοπτική κάλυψη, μιας και έχει αποδειχθεί, τόσο στους Ολυμπιακούς αγώνες όσο και σε επίσημες διοργανώσεις που έχουν γίνει στην πρωτεύουσα, ότι ο κόσμος αγαπάει το beach volley και είναι πάντα παρών σε αθλητικές διοργανώσεις στη χώρα μας. Άλλωστε είναι ένα άθλημα που έχει προσφέρει πολλές επιτυχίες και έχει πολλά να δώσει ακόμη, αλλά αξίζει περισσότερη προσοχή από τα μέσα. Μ.Τ. Είναι σχετικά καινούργιο άθλημα κι ακόμη αναπτύσσεται, οπότε είναι λογικό να μην έχει ακόμη τεράστια απήχηση. Στους Ολυμπιακούς αγώνες ήταν από τα δημοφιλέστερα αθλήματα. Πιστεύω ότι έχει μέλλον. Οι σημαντικοί αγώνες καλύπτονται από μεγάλα δίκτυα και έχουν καλά ποσοστά τηλεθέασης. Υπήρξε κάποια στιγμή στην καριέρα σας που είπατε «καλύτερα να έκανα κάτι άλλο;» Β.Α. Όχι, ποτέ δεν έχω μετανιώσει για το δρόμο που διάλεξα. Αντιθέτως, νιώθω τυχερή που μπόρεσα να κάνω αυτό το άθλημα και να ζήσω όλες αυτές τις εμπειρίες. Μ.Τ. Όχι, ακόμη κι αν τα πράγματα δεν εξελισσόταν τόσο ευνοϊκά, δε θα μετάνιωνα. Έκανα τις επιλογές μου με κριτήρια συναισθηματικά. Ακόμη κι αν αποτύγχανα θα είχα ακολουθήσει το όνειρό μου. Σας ενοχλεί που πολλοί άντρες παρακολουθούν αγώνες beach volley γυναικών για να δουν γυναίκες με μαγιό; Μ.Τ. Νομίζω ότι γυναίκες με μαγιό μπορεί να δει κανείς οπουδήποτε. Θέλω να πιστεύω ότι για όποιον παρακολουθεί beach volley κίνητρο είναι να παρακολουθήσει αθλήτριες να αγωνίζονται. Β.Α. Θέλω να πιστεύω ότι είναι αρκετά ενδιαφέρον το ίδιο το άθλημα και δεν πιστεύω ότι κάποιος μπορεί να το παρακολουθεί μόνο γι’ αυτό το λόγο. Φυσικά, κάτι τέτοιο το κάνει ακόμα πιο

οποία η πολιτεία φαίνεται ότι δεν «αντέχει» πλέον οικονομικά. Πληρώνουμε όλοι τις συνέπειες της κρίσης. Μπορώ πλέον μόνο να ελπίζω ότι ενόψει Ολυμπιακών αγώνων θα υπάρξει μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση. Βλέπουμε ότι στο ποδόσφαιρο η διαιτησία μονοπωλεί το ενδιαφέρον τον τελευταίο καιρό. Εσείς νιώσατε ποτέ πως σας «έκλεψε» η διαιτησία; Β.Α. Η διαιτησία είναι ένας παράγοντας που μπορεί να παίζει κάποιο ρόλο, αλλά σπάνια θα κρίνει το αποτέλεσμα ενός αγώνα. Μ.Τ. Έχει συμβεί σε όλους, αλλά δε θυμάμαι ποτέ να ένιωσα ότι έγινε με πρόθεση. Άλλωστε τα λάθη είναι ανθρώπινα. Βέβαια, όταν είναι κρίσιμα, σε πνίγει το άδικο.


ελκυστικό, αλλά από τη στιγμή που δεν έχω προκαλέσει ποτέ, δεν είναι κάτι που το σκέφτομαι και με απασχολεί. Προτιμώ να στρέφεται η προσοχή του κοινού πάνω μου για τις αθλητικές μου επιδόσεις και όχι για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Συμμετέχετε σε περίπου 20 τουρνουά το χρόνο. Είπατε ποτέ πως έχετε «χαμένο» ένα παιχνίδι, πριν το παίξετε; Φοβηθήκατε ποτέ αντίπαλη ομάδα; Μ.Τ. Όχι κι αυτό νομίζω ότι είναι ένα από τα ατού μας. Αντιμετωπίζουμε με σεβασμό, αλλά όχι με φόβο τις αντίπαλες ομάδες Β.Α. Σίγουρα υπάρχουν εύκολοι και δύσκολοι αντίπαλοι, αλλά για να φτάσεις ψηλά πρέπει να έχεις άλλη νοοτροπία, αυτή του νικητή. Δεν θα έκανα ποτέ τέτοια σκέψη.

αθλητές να εξασκούν όλες τις τεχνικές δεξιότητες, μιας και η ομάδα απαρτίζεται από 2 μόνο άτομα που πρέπει να κάνουν τα πάντα μέσα στο γήπεδο. Μ.Τ. Δε θα προσπαθούσα να πείσω κάποια ν’ ασχοληθεί. Πρέπει να το θέλει η ίδια πολύ. Σε αυτή την περίπτωση, θα ενθάρρυνα την προσπάθεια. Χρειαζόμαστε νέα κορίτσια και νομίζω ότι αυτό το άθλημα είναι πολύ συναρπαστικό. Ποιοι είναι οι μελλοντικοί σας στόχοι ως team; Β.Α. Κοντινός μελλοντικός στόχος της ομάδας μας αυτή τη στιγμή είναι η πρόκριση στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2012. Μ.Τ. Θέλουμε να γινόμαστε συνεχώς καλύτερες σε όλα τα επίπεδα. Τώρα ξεκινάει η πρόκριση για τους Ολυμπιακούς αγώνες και στόχος μας είναι να πάρουμε το εισιτήριο ��ια το Λονδίνο.

Υπάρχει κάποιο περιστατικό (σχετικό με το άθλημα, εντός και εκτός γηπέδου) που σας συνέβη στα τόσα τουρνουά που έχετε συμμετάσχει στην Ελλάδα και το εξωτερικό το οποίο δε θα ξεχάσετε ποτέ; Μ.Τ. Έχουν συμβεί διάφορα ευχάριστα, δυσάρεστα και αστεία. Για παράδειγμα στην Κίνα έτυχε να έχουν δεξίωση γάμου στο ξενοδοχείο όπου έμεναν οι αθλητές και είχαμε σοκαριστεί με το gourmet μενού… χελώνα σερβιρισμένη σε γυάλα! Β.Α. Το μόνο που μπορώ να θυμηθώ και είναι αστείο είναι, όταν στον τελευταίο πόντο του αγώνα για την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, κατά τη διάρκεια του πανηγυρισμού τράκαρα με τη συμπαίκτριά μου και χτύπησα τη μύτη μου. Πονούσα, αλλά γελούσα!

(c)Ray Demski/Red Bull Content Pool

Τι θα λέγατε σε ένα κορίτσι για να το πείσετε να ασχοληθεί με το beach volley; Β.Α. Είναι ένα πολύ ευχάριστο άθλημα που συνδυάζει ψυχαγωγία μέσα από το παιχνίδι και ενδυνάμωση ολόκληρου του σώματος. Διεξάγεται κυρίως σε παραλία, κάτι που το κάνει ακόμα πιο ευχάριστο και δίνει τη δυνατότητα στους




Ζήτημα πολιτικής

Πολιτική απόφαση και αθλητική πράξη… Του Γιάννη Μαντά Απόφοιτος τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Πανεπιστημίου Αθηνών– Δημοσιογράφος/Μεταφραστής «Το ποδόσφαιρο δεν είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Είναι κάτι απείρως πιο σοβαρό». Ο θρυλικός Μπιλ Σάνκλι, προπονητής της μεγάλης Λίβερπουλ της δεκαετίας του ’70 συνοψίζει σε λίγες λέξεις μια αλήθεια διαχρονική και αδιαμφισβήτητη. Υπερβολικός; Μπορεί. Αποσπασματικός; Σίγουρα. Γιατί δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο, που διαθέτει τέτοια δύναμη, αλλά ο αθλητισμός εν γένει, σε όλες του τις μορφές και τις εκφάνσεις. Δύναμη να απευθύνεται σε τεράστιες μάζες, να καθοδηγεί, να εμπνέει, να ενώνει αλλά και να χωρίζει, να φτιάχνει είδωλα εν μία νυκτί και την επομένη να τα γκρεμίζει, να δημιουργεί μύθους, να δίνει νόημα σε πράγματα και καταστάσεις. O αθλητισμός αποτέλεσε κατά καιρούς ιδανικό βήμα έκφρασης και διάδοσης πολιτικών ιδεών, σκηνικό ωμής προπαγάνδας και τρομοκρατικών επιθέσεων, ακόμη και αφορμή για κήρυξη πολέμου. Μια μικρή αναδρομή σε αθλητικά γεγονότα που σημάδεψαν τον αιώνα που πέρασε, μας αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Η ταπείνωση της Αρείας Φυλής Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Βερολίνου, το 1936, ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόταν το ναζιστικό καθεστώς της Γερμανίας για να «διαφημίσει» στον κόσμο τις «αρετές» του. Με την προσοχή όλου του κόσμου στραμμένη στη γερμανική πρωτεύουσα, ο Φύρερ είχε καταστήσει σαφές ποιος ήταν ο στόχος: νίκες των Γερμανών πρωταθλητών, ώστε ολόκληρη η υφήλιος να αναγνωρίσει την υποτιθέμενη ανωτερότητα της Αρείας Φυλής. Φευ! Ένας σχετικά άγνωστος Αμερικανός σπρίντερ, ο Τζέσε Όουενς, μαύρος ο ίδιος, πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων τις θεωρίες των εθνικοσοσιαλιστών, κατακτώντας τέσσερα χρυσά μετάλλια και γελοιοποιώντας τον Γερμανό δικτάτορα και το καθεστώς του.

Το μαύρο γάντι Τρεις δεκαετίες αργότερα, το 1968, οι Ολυμπιακοί Αγώνες φιλοξενούνται στην Πόλη του Μεξικού. Είναι η εποχή που ο αγώνας των Αφροαμερικανών στις ΗΠΑ, με στόχο την κατάργηση των δυσμενών διακρίσεων, κορυφώνεται, αναδεικνύοντας προσωπικότητες όπως ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ο Μάλκομ Χ και οργανώσεις όπως οι Μαύροι Πάνθηρες. Οι Αγώνες του Μεξικού, λοιπόν, μένουν στην ιστορία για το διαστημικό ρεκόρ του Μπομπ Μπίμον στο μήκος με 8.95, αλλά –και– για όσα έγιναν στην απονομή των μεταλλίων στα 200μ. των ανδρών. Δύο Αφροαμερικανοί αθλητές, ο Τόνι Σμιθ και ο Τζον Κάρλος, κερδίζουν το χρυσό και το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα. Είναι και οι δύο μέλη της Olympic Project for Human Rights, οργάνωση που αρχικά έθετε ως στόχο την αποχή από τους Αγώνες των μαύρων αθλητών, ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Στην απονομή, λοιπόν, οι Σμιθ και Κάρλος εμφανίζονται φορώντας φόρμες με εμφανές το έμβλημα της OPHR, χωρίς παπούτσια, με μαύρες κάλτσες και ένα μαύρο γάντι. Την ώρα της ανάκρουσης της Αστερόεσσας, οι δυο πρωταθλητές σκύβουν το κεφάλι και σε μια κίνηση που θα μείνει ιστορική σηκώνουν την γαντοφορεμένη γροθιά τους ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις φυλετικές διακρίσεις. Στις ΗΠΑ ξεσπά θύελλα αντιδράσεων: οι δυο αθλητές γίνονται ίνδαλμα για τους Αφροαμερικανούς και αποδιοπομπαίοι τράγοι για τη «λευκή» Αμερική που απαιτεί και πετυχαίνει την απομάκρυνσή τους από τους Αγώνες, χωρίς να λάβουν μέρος σε άλλα αγωνίσματα.


 «Ο Πόλεμος του Ποδοσφαίρου» Ένα χρόνο αργότερα, ολόκληρος ο κόσμος κρατάει την ανάσα του παρακολουθώντας τον Νηλ Άρμστρονγκ να κάνει τα πρώτα βήματα του ανθρώπου στη Σελήνη. Με το διεθνές ενδιαφέρον στραμμένο… εκτός πλανήτη, λίγοι δίνουν σημασία στα όσα συμβαίνουν σε δυο μικρές χώρες της Κεντρικής Αμερικής, αμφότερες υπό καθεστώς στρατιωτικής δικτατορίας. Το Ελ Σαλβαδόρ και η Ονδούρα μαστίζονται από κοινωνικές ανισότητες. Το θέμα της σαλβαδοριανής μειονότητας στην Ονδούρα (περίπου 350.000 μετανάστες, το 15% του πληθυσμού της Ονδούρας) μονοπωλεί τον ημερήσιο Τύπο που με τη σειρά του υποδαυλίζει την ένταση, ώσπου ένας ποδοσφαιρικός αγώνας έρχεται να ανάψει το φυτίλι της πολεμικής σύρραξης. Οι εθνικές ομάδες των δύο χωρών αναμετρώνται για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στον πρώτο αγώνα, στις 6 Ιουνίου 1969, η Ονδούρα επικρατεί με 1-0. Η ρεβάνς, μία εβδομάδα αργότερα, στο Σαλβαδόρ διεξάγεται κάτω από πρωτοφανή μέτρα ασφαλείας. Οι γηπεδούχοι κερδίζουν με 3-0, σημειώνονται επεισόδια (που ο πρόεδρος του Σαλβαδόρ αποδίδει στους… κομμουνιστές!), η πρόκριση, ωστόσο, θα κριθεί σε τρίτο ματς. Μία μέρα πριν το «μπαράζ» το Σαλβαδόρ διακόπτει τις διπλωματικές σχέσεις με τη γείτονα Ονδούρα και την επομένη κερδίζει τον αγώνα με 3-2 και παίρνει το εισιτήριο για το Μουντιάλ. Η κατάσταση, ωστόσο, δείχνει να έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, οι συγκρούσεις στη συνοριακή γραμμή είναι καθημερινές, ώσπου στις 15 Ιουλίου το Σαλβαδόρ εισβάλλει στην Ονδούρα. Ο πόλεμος ανάμεσα στις δύο χώρες, που ονομάστηκε από τα Μέσα της εποχής «ο πόλεμος του ποδοσφαίρου» θα διαρκέσει περίπου 100 ώρες και θα κοστίσει τη ζωή σε 6.000 ανθρώπους ενώ άλλοι 100.000 θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους…

Τα τρία ατέλειωτα δευτερόλεπτα Στους Αγώνες αυτούς, και συγκεκριμένα στο τουρνουά του μπάσκετ, γινόμαστε μάρτυρες της ψυχροπολεμικής αντιπαράθεσης ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης. Από το 1936, όταν και το μπάσκετ καθιερώθηκε ως ολυμπιακό άθλημα, οι Αμερικανοί μετρούν ένα αψεγάδιαστο ρεκόρ 36-0. Αυτό, μέχρι τη βραδιά του τελικού, με αντίπαλο τη Σοβιετική Ένωση. Τρία δευτερόλεπτα πριν τη λήξη ο πίνακας γράφει 50-49 υπέρ των Αμερικανών. Οι Σοβιετικοί επαναφέρουν την μπάλα, αυτή φεύγει πλάγια, το χρονόμετρο πηγαίνει στο 1΄, όμως ο σοβιετικός προπονητής έχει προλάβει να ζητήσει time-out: ως μη γενόμενη η φάση. Στην επαναφορά, ο Σεργκέι Μπέλοφ πιάνει την μπάλα στη σέντρα, αστοχεί στο σουτ της απελπισίας και οι Αμερικανοί πανηγυρίζουν το 8ο συνεχόμενο χρυσό μετάλλιο. Όμως τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα. Ο τότε γενικός γραμματέας της FIBA, Ουαλός Ουίλιαμ Τζόουνς, κατεβαίνει στο παρκέ και χωρίς να έχει τέτοια αρμοδιότητα ζητά να τοποθετηθεί το χρονόμετρο ξανά στα 3΄΄ με τη μπάλα στην κατοχή της ΕΣΣΔ. Οι διαμαρτυρίες των Αμερικανών πέφτουν στο κενό. Οι Σοβιετικοί επαναφέρουν, με τον Αλεξάντερ Μπέλοφ να παίρνει την μπάλα και αφού σπρώξει εμφανώς τον αντίπαλό του, κάνοντας παράλληλα βήματα, σκοράρει για την ομάδα του, κάνει το 51-50 και χαρίζει στη Σοβιετική Ένωση ένα ανέλπιστο χρυσό μετάλλιο. Η ολονύκτια συνεδρίαση της FIBA θα κατοχυρώσει τη νίκη στους Σοβιετικούς με ψήφους 3-2 (υπέρ ψήφισαν οι «ανατολικοί» Ουγγαρία, Πολωνία και Κούβα, κατά οι «δυτικοί» Ιταλία και Πουέρτο Ρίκο). Λεπτομέρεια: οι Αμερικανοί δεν δέχτηκαν ποτέ να παραλάβουν τα ασημένια μετάλλιά τους, που απ’ ό,τι φαίνεται θα παραμείνουν για πάντα σε κάποια τραπεζική θυρίδα στο Μόναχο…

Μποϋκοτάζ στο μποϋκοτάζ Με το ξεκίνημα της δεκαετίας του ’80 η Σοβιετική Ένωση διοργανώνει τους 22ους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Μόσχα. Είναι σίγουρα μια μεγάλη ευκαιρία για το κομμουνιστικό καθεστώς να παρουσιάσει στον κόσμο τα επιτεύγματά του. Όμως οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους, σε μια πρωτοφανή στα αθλητικά χρονικά εκδήλωση πολιτικής αντιπαλότητας, και με πρόφαση την σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν, μποϋκοτάρουν μαζικά τους αγώνες, πλήττοντας καίρια το ολυμπιακό ιδεώδες. Συνολικά 65 χώρες απέχουν από τους Αγώνες, ανάμεσά τους αθλητικοί κολοσσοί όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Αυστραλία, με τις 3 τελευταίες ωστόσο να επιτρέπουν στους αθλητές τους να αγωνιστούν ως άτομα και όχι εκπροσωπώντας τις χώρες τους. Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι Ανατολικοί «ανταποδίδουν» το μποϋκοτάζ, απέχοντας από τους Αγώνες του Λος Άντζελες, με την εξαίρεση της Ρουμανίας. Το ολυμπιακό περιστέρι σε χαμηλές πτήσεις…

The Games must go on Ολυμπιακοί Αγώνες Μονάχου, 1972. Το πρωί της 5ης Σεπτεμβρίου παλαιστίνιοι τρομοκράτες εισβάλλουν στο Ολυμπιακό Χωριό και κρατούν ομήρους 11 μέλη της αποστολής του Ισραήλ. Η είδηση κάνει αστραπιαία τον γύρο του κόσμου, η ιδέα της ολυμπιακής εκεχειρίας φαντάζει μακρινό ανέκδοτο και ολόκληρος ο πλανήτης κρατά την ανάσα του. Οι τρομοκράτες είναι μέλη της οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης» και απαιτούν την απελευθέρωση 200 παλαιστινίων φυλακισμένων. Η κυβέρνηση του Ισραήλ απορρίπτει τα αιτήματά τους και οι τρομοκράτες εκτελούν εν ψυχρώ 2 ��σραηλινούς αθλητές. Μέσα σε λίγες ώρες, και καθώς οι παλαιστίνιοι πλησιάζουν προς το αεροδρόμιο του Μονάχου με σκοπό να πετάξουν για Κάιρο, αποφασίζεται η επέμβαση των γερμανικών ειδικών δυνάμεων. Τα πράγματα, ωστόσο, δεν εξελίσσονται σύμφωνα με το σχέδιο. Οι τρομοκράτες ανοίγουν πυρ. Ακολουθεί συμπλοκή, με τραγικό απολογισμό: νεκροί και οι 9 ισραηλινοί αθλητές καθώς και οι 5 από τους 8 παλαιστίνιους. Η διοργάνωση, ωστόσο, θα συνεχιστεί, με τις σημαίες να κυματίζουν μεσίστιες και την καρδιά όλων «σφιγμένη».

Κάποτε ήμασταν αδέρφια… Ο τελικός του Μουντομπάσκετ του 1990 στην Αργεντινή έχει μόλις τελειώσει. Οι Γιουγκοσλάβοι πανηγυρίζουν στο παρκέ τη νίκη τους επί των Σοβιετικών, όταν ένας Κροάτης μπαίνει στο γήπεδο για να πανηγυρίσει, κρατώντας μια κροατική σημαία. Είναι η εποχή που τα εθνοτικά πάθη στην τότε ενιαία ακόμα Γιουγκοσλαβία είναι ιδιαίτερα τεταμένα, με τον εμφύλιο πόλεμο να είναι προ των πυλών. Ο Βλάντε Ντίβατς, ο σέντερ της εθνικής Γιουγκοσλαβίας, αντιλαμβάνεται τον Κροάτη οπαδό, τον πλησιάζει, αρπάζει τη σημαία από τα χέρια του και την πετάει μακριά. Αυτό ήταν. Ο Ντίβατς γίνεται αυτόματα ήρωας για τους Σέρβους και μισητός εχθρός για τους Κροάτες, όσο κι αν ο ίδιος υποστηρίζει στη συνέχεια πως έκανε ό,τι έκανε για να διαφυλάξει την ενότητα της ομάδας του. Την επόμενη χρονιά, στα γήπεδα της Ιταλίας, η ομάδα μπάσκετ της Γιουγκοσλαβίας αγωνίζεται για τελευταία φορά ενωμένη, κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ, όμως ο πόλεμος θα διαλύσει την χώρα του Τίτο στα εξ ων συνετέθη, κλείνοντας την σπουδαία εκείνη ομάδα οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας… Τέσσερα χρόνια αργότερα, στην επανεμφάνιση της Γιουγκοσλαβίας στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας (εκπροσωπώντας τη Σερβία και το Μαυροβούνιο), η σκηνή με τους Κροάτες να αποχωρούν από το βάθρο για να μη δουν τους άλλοτε συμπατριώτες τους Σέρβους να στέφονται πρωταθλητές Ευρώπης θα αποδείξει για άλλη μια φορά το πόσο άσχημα δείχνει ο αθλητισμός όταν φορά το κοστούμι της πολιτικής…




Περιβάλλον

εται

οσιεύ μ η δ α ν

Επα

Περιβάλλον και τεχνολογία: Εκμετάλλευση θαλάσσιων ρευμάτων για παραγωγή ηλεκτρισμού.

E

Η πρώτη θαλάσσια γεννήτρια (SeaGen), τοποθετήθηκε στη θαλάσσια περιοχή της Βόρειας Ιρλανδίας τον Απρίλιο του 2008 και συνδέθηκε με το ηλεκτρικό δίκτυο τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Παράγει 1,2 MW ηλεκτρικής ισχύος, ανά ημέρα και για διάστημα 18-20 ωρών λειτουργίας.

Του Δημήτρη Λεωλέη Περιβαλλοντολόγος – Ιχθυολόγος envm410011@env.aegean.gr

φικτή και επιβεβλημένη είναι μέχρι το 2050 η κάλυψη των παγκόσμιων ενεργειακών αναγκών αποκλειστικά από ανανεώσιμες πηγές, σύμφωνα με νέα έκθεση που δημοσίευσε η περιβαλλοντική οργάνωση WWF. Πιο συγκεκριμένα, οι συντάκτες της έκθεσης υποστηρίζουν ότι μέχρι το 2050 οι ενεργειακές ανάγκες στον οικιακό τομέα, τον τομέα των μεταφορών και της βιομηχανίας, θα μπορούν να ικανοποιούνται αποκλειστικά από καθαρές (πράσινες) πηγές ενέργειας. Μία τέτοια ‘πράσινη’ πηγή ενέργειας είναι οι θαλάσσιοι στρόβιλοι και συγκεκριμένα η εκμετάλλευση, με τη χρήση τους, των θαλάσσιων ρευμάτων για παραγωγή ηλεκτρισμού. Οι θαλάσσιοι στρόβιλοι είναι σαν υποβρύχιοι ανεμόμυλοι και μπορούν να εξάγουν ενέργεια από τις παλίρροιες ή τα βαθιά ωκεάνια ρεύματα. Ένα τεράστιο ποσό της ενέργειας αποθηκεύεται μέσα και επάνω από τους ωκεανούς. Οι ισχυροί άνεμοι της θάλασσας μπορούν να χρησιμοποιηθούν από παράκτια αιολικά πάρκα, ενώ τα κύματα μπορούν να μετατραπούν σε ηλεκτρική ενέργεια χρησιμοποιώντας γεννήτριες, οι οποίες έχουν σχήμα φιδιού. Οι επιστήμονες και οι μηχανικοί, ερευνούν επίσης πώς να δημιουργήσουν ηλεκτρική ενέργεια, από τη διαφορά αλατότητας μεταξύ των ποταμών και των ωκεανών και τη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ της επιφάνειας της θάλασσας και των πιο κρύων νερών κατωτέρω. Μια από τις πιο ελπιδοφόρες θαλάσσιες ενεργειακές τεχνολογίες είναι ο παλιρροιακός στρόβιλος. Αυτές οι συσκευές ενεργούν όπως οι υποβρύχιοι ανεμόμυλοι, με λεπίδες που περιστρέφονται από τις ροές παλίρροιας, που διέρχονται μέσα τους. Οι παλιρροιακοί στρόβιλοι προσφέρουν μεγάλα ποσά ενέργειας σε χώρες με πολύ δυνατά παλιρροιακά ρεύματα - όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Καναδάς - και στο μέλλον παρόμοιες συσκευές θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να εξάγουν ενέργεια από τα βαθιά ωκεάνια ρεύματα, όπως το Kuroshio στο βορειοδυτικό Ειρηνικό. Με

πηγή: http://www.alternative-energy-news.info

μικρές μετατροπές δεν αποκλείεται οι συγκεκριμένες συσκευές να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν και στις δικές μας θάλασσες. Αντίθετα με τον αέρα και την ηλιακή ενέργεια, η παραγωγή ενέργειας από παλίρροιες ή ρεύματα έχει το πλεονέκτημα της προβλεψιμότητας. Με οδηγό τη βαρυτική έλξη του φεγγαριού και τον ήλιο, σε αντιδιαστολή με τον καιρό, ο συγχρονισμός και η δύναμή τους είναι γνωστά εκ των προτέρων σε ένα υψηλό επίπεδο ακρίβειας. Με χιλιάδες τόνους νερού να περνούν μέσω των λεπίδων ενός στροβίλου μέσα σε ένα μόνο δευτερόλεπτο, μια μικρή σχετικά συσκευή μπορεί να δημιουργήσει μια σχετικά μεγάλου ποσού ηλεκτρική ενέργεια. Η παραγωγή αρκετά ισχυρών συσκευών, οι οποίες θα μπορούν να αντισταθούν και να δουλέψουν σωστά σε δυνάμεις όπως τα θαλάσσια ρεύματα και οι παλίρροιες, είναι μια τρομερή πρόκληση για την εφαρμοσμένη μηχανική.

ΠΗΓΕΣ: http://www.guardian.co.uk/environment/2009/jul/13/ma nchester-report-marine-energy, προσβάσιμο στις 4/2/2011 http://www.econews.gr/category/energy/, προσβάσιμο στις 4/2/2011 http://www.alternative-energy-news.info/seagen-tidal-p ower-installation/, προσβάσιμο στις 4/2/2011 http://www.marineturbines.com/18/projects/19/seagen/, προσβάσιμο στις 4/2/2011

Ο δαίμονας χτύπησε Λόγω τεχνικού λάθους στο προηγούμενο τεύχος επαναδημοσιεύουμε το σωστό κείμενο του Δημήτρη Λεωλέη στη στήλη του Περιβάλλοντος.

......................................................................................................................................................................................................................................

Της Ελένης Όρλη Φοιτήτρια Τμήματος Περιβάλλοντος env08054@env.aegean.gr

10+1 τρόποι για ορθολογική χρήση και εξοικονόμηση ενέργειας Στο παρόν άρθρο προτείνονται μέτρα εξοικονόμησης της ηλεκτρικής ενέργειας με απώτερο σκοπό την μείωση των αέριων ρύπων (και κυρίως του CO2 που σημειώνει το μεγαλύτερο ποσοστό εκπομπής) που εκπέμπονται λόγω της χρήσης των ηλεκτρικών συσκευών. •Μπορούμε να αντικαταστήσουμε τους συμβατικούς λαμπτήρες με λάμπες εξοικονόμησης. Μόνο το 10% της ενέργειας που καταναλώνουν οι κοινές λάμπες πυρακτώσεως χρησιμοποιείται για φωτισμό. Το υπόλοιπο 90% της ενέργειας γίνεται θερμότητα και χάνεται. Οι συμπαγείς λαμπτήρες φθορισμού χαμηλής κατανάλωσης χρειάζονται 4 έως 5 φορές λιγότερη ενέργεια και διαρκούν 8-12 φορές περισσότερο.

• Μπορούμε να ρυθμίσουμε το θερμοστάτη σε μία λογική θερμοκρασία, καθώς μία διαφορά ενός μόλις βαθμού μπορεί να μειώσει το λογαριασμό σας μέχρι και 10%. • Κατά την αγορά ηλεκτρικών συσκευών θα πρέπει να προσέχουμε την αναγραφόμενη ενεργειακή τους απόδοση και να επιλέγουμε με βάση αυτή. • Ακόμα, πρέπει να σκεφτούμε ότι η εγκατάσταση ενός ηλιακού θερμοσίφωνα μπορεί να περικόψει το λογαριασμό του ηλεκτρικού περίπου 20-25% κατά μέσο όρο. • Οι συσκευές σε αναμονή εξακολουθούν να καταναλώνουν ενέργεια. Οπότε, καλό θα ήταν να τις κλείσουμε από τον κεντρικό διακόπτη ή να τις βγάζουμε από την πρίζα. Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα η διαρροή ενέργειας από την κατάσταση αναμονής είναι υπεύθυνη για περίπου 45 εκατομμύρια ευρώ σε φουσκωμένους λογαριασμούς και για την ετήσια έκλυση 600.000 τόνων διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. • Χρήση επαναφορτιζόμενων μπαταριών αντί για τις κοινές.

• Μέσω της ανακύκλωσης εξοικονομούμε φυσικούς πόρους άρα και ενέργεια. • Μια ακόμα δόκιμη λύση είναι η χρήση φωτοβολταϊκών. Μέσω της εγκατάστασης φωτοβολταϊκών συστημάτων στις στέγες των κτιρίων και των σπιτιών παράγεται ηλεκτρικό ρεύμα από την ηλιακή ενέργεια, το ρεύμα αυτό μπορεί να αντικαταστήσει τις κιλοβατώρες που προμηθευόμαστε από την ΔΕΗ. • Επιλέγουμε για την κατασκευή των κτιρίων πολυστρωματικούς τοίχους προκειμένου να υπάρχει καλύτερη μόνωση. • Κατά τους χειμερινούς μήνες εκμεταλλευόμαστε το φυσικό φως του ηλίου όσο το δυνατόν περισσότερο και το αφήνουμε να εισέλθει στο εσωτερικό του κτιρίου και της οικίας μας. • Σιγουρευόμαστε ότι τα παράθυρά μας έχουν μόνωση. Τοποθετούμε διπλά κουφώματα και τζάμια.


Τρίτη ηλικία



αξιοπρέπεια

πρόνοια

περηφάνια

Η ζωή της Τρίτης Ηλικίας: «Μια προσπάθεια για Επιβίωση» Του Δημήτρη Παρασκευόπουλου Κοινωνιολόγος socm09005@soc.aegean.gr

«Η ζωή είναι γλυκιά μα, μας την κάνουν ανυπόφορη!» «Τώρα πια… Εγώ έζησα… Τι να τα κάνω και άλλα χρόνια, ζώντας έτσι;… Καλύτερα να φύγω να ησυχάσω… Τα καλά χρόνια –ποια καλά δηλαδή– πέρασαν και ούτε το κατάλαβα». Είναι φράσεις– απαντήσεις που θα ακούσει ο καθένας μας, αν μιλήσει με έναν/μία ηλικιωμένο/η και ρωτήσει πως αισθάνεται τώρα, σε αυτή την φάση της ζωής του/της. Βέβαια, όλοι οι ηλικιωμένοι δεν βρίσκονται στην ίδια θέση και δεν βιώνουν τις ίδιες καταστάσεις. Πολλές είναι οι στιγμές που θα δούμε παρέες ηλικιωμένων, να μην «το βάζουν κάτω» και να ζουν την ζωή, κάνοντας βόλτες, πηγαίνοντας εκδρομές, πίνοντας απλώς ένα μικρό καφεδάκι στην πλατεία όλοι μαζί και συζητώντας, όπως το έκαναν παλιά. Μερικοί κρατάνε στα χέρια τους και τις τύχες των ανθρώπων. Σε άλλους πάλι, η κατάσταση δεν είναι τόσο θετική, αντιθέτως. Η επιβάρυνση της υγείας κάνει πολλούς ανήμπορους, ώστε να μην μπορούν να συντηρηθούν δίχως βοήθεια. Αυτό τους κάνει να αισθάνονται ότι γίνονται ένα «μεγάλο βάρος» στους δικούς τους ανθρώπους και νιώθουν ότι απαξιώνεται η προσφορά τους. Ενώ

δεν είναι ασυνήθιστες οι περιπτώσεις ηλικιωμένων να ζουν «στο δρόμο». Να μην έχουν ούτε τα απαραίτητα, για την επιβίωση τους, και να κινδυνεύουν καθημερινά με «φυσική εξόντωση». Η συμπεριφορά του κράτους και της κοινωνίας συνολικά στις αδύναμες κοινωνικές ομάδες και προπάντων σε αυτήν της τρίτης ηλικίας, είναι ένδειξη του επιπέδου του πολιτισμού, των προτεραιοτήτων τους. Είναι εμφανής η απουσία ουσιαστικής κρατικής πρόνοιας, για την τρίτη ηλικία, η οποία ισοδυναμεί με εχθρική συμπεριφορά σε μια κοινωνική ομάδα που δεν μπορεί όχι μόνο να διεκδικήσει αλλά ούτε και να αμυνθεί. Οι πορείες διαμαρτυρίας συνταξιούχων όλο και συχνότερες δεν φαίνεται να συγκινούν τους κρατούντες, που δεν διστάζουν μάλιστα και κάμποσες φορές να απωθούν με βία τους διαμαρτυρόμενους. Η απεργία ως μέσο πίεσης δεν υφίσταται πια και η μοναδική μορφή της, εκείνη της πείνας, δεν θίγει τις ευαίσθητες χορδές των υπευθύνων, άλλωστε στην ουσία, άθελα τους, οι περισσότεροι «απόμαχοι» του μόχθου, την βιώνουν καθημερινά, αναγκαστικά λόγω του ύψους των αποδοχών τους. Η Τρίτη Ηλικία δέχεται μια ακόμη απαράδεκτη, άδικη και ύπουλη μεταχείριση. Στρέφεται δηλαδή, συστηματικά εναντίον της (ενίοτε επικροτείται και από προοδευτικά άτομα), επιχείρηση ενοχοποίησης της. Συγκεκριμένα, καθίσταται υπεύθυνη για την τωρινή κατάσταση και τα σημερινά αδιέξοδα, γιατί ήταν –δήθεν– συνέπειες δικών της επιλογών. Εξυπακούεται, ότι με αυτό τον τρόπο προσπαθούν να μεταφερ-

θούν ευθύνες από αυτούς που εκπονούν και εφαρμόζουν πολιτικές, σε εκείνους που τις υφίστανται. Ακόμη, έχουν τη συναίνεση εκείνων που «βλέπουν», το κράτος, ως άθροισμα ατόμων, (που έχουν τις ίδιες δυνατότητες) και όχι σαν ένα κυρίαρχο μηχανισμό, που μέσω των οργάνων, των θεσμών του κλπ επιβάλλει τι θέληση του, χωρίς την συγκατάθεση των πολιτών. Τελικά, μήπως έχουμε ξεχάσει το έργο των συγκεκριμένων ατόμων; Ή για να θέσουμε καλύτερα το ερώτημα, μήπως έχει απαξιωθεί η ζωή τους και όλα αυτά που οι ίδιοι έκαναν; Η λογική… «Γέρος είναι… τα φάγε τα ψωμιά του»,… μήπως είναι παράλογη; «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν;» αναρωτιούνται. Απαντήσεις σε όλα αυτά δεν μπορούμε να βρούμε μέσα στα λόγια… αλλά μόνο μέσα από τα λόγια που συνοδεύονται με πράξεις… Και μπορεί να υπάρχει η πεποίθηση, ορθώς κατά την άποψη μου, ότι οι συνθήκες και ο τρόπος ζωής πρέπει να αλλάξουν προς μια κατεύθυνση διαφορετική, μέσα από μια τροχιά ευρύτερης κοινωνικής αλλαγής. Αυτό συμπεραίνεται και συμπυκνώνεται στη φράση μιας ηλικιωμένης … «ό,τι κι αν έχω περάσει στη ζωή μου, δυσκολίες, προβλήματα, που με κάνανε χάλια, πάλι ένα πράγμα αισθάνομαι λίγο καιρό πριν φύγω.. “Η ζωή είναι γλυκιά μα, μας την κάνουν ανυπόφορη!”, αυτό άκουσέ το!.»




Της Ελπίδας Παπαδοπούλου Φοιτήτρια Τμήματος Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας του ΑΤΕΙ Καστοριάς elpi1900@yahoo.gr

Τίτλος: Ότο ΡεχάγκελΤο πορτρέτο ενός ιδιοφυούς προπονητή Συγγραφέας: Νόρμπερτ Κούντσε Έτος έκδοσης: 2004 Της Ζήνας Μαύρου Κοινωνιολόγος socm08001@soc.aegean.gr

«Τέτοια ρίγη συγκίνησης, τέτοιο εθνικό παλμό και ξεσηκωμό είχαμε να νιώσουμε από τότε που έφυγαν οι Γερμανοί. Και εξήντα χρόνια μετά, ήρθε ένας Γερμανός μαζί με μια υπέροχη παρέα και "μέτρησε" τις καρδιές των Ελλήνων σε όλη τη γη». Αυτές οι λίγες γραμμές, αρκούν για να μην αφήσουμε το βιβλίο αυτό από τα χέρια μας. Αρκούν για να θυμίσουν σε όλους μας, τις αξέχαστες βραδιές όπου οι πόλεις νέκρωναν. Τα σουβλατζίδικα και οι πιτσαρίες έκαναν χρυσές δουλειές και οι παρέες διοργάνωναν βραδιές ποδοσφαίρου. Τότε ήταν που το ποδόσφαιρο έγινε προσωπική υπόθεση. Τότε ήταν που όλο και περισσότερες γυναίκες προσέγγιζαν το θέμα με όλο και περισσότερο θάρρος (φυσικά και πάντα για την Ελλάδα ο λόγος). Πώς όμως έγινε αυτό;

Queen (of sports) ** “Empty spaces// what are we living for? // Abandoned places// I guess we know the score// On and on! // Does anybody know what

Ο Ότο Ρεχάγκελ, με την αξιοθαύμαστη πορεία του, τα κατάφερε όλα. Κατάφερε κάτι πολύ σπουδαίο. Κατάφερε να συσπειρώσει τους απανταχού Έλληνες. Κατάφερε να αναδείξει την αξία του υγιούς ανταγωνισμού. Κατάφερε να μας εμποτίσει με τον κοινό πόθο για το θέαμα. Κατάφερε να αναδείξει το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό –κατ’ επέκταση– σε διαδικασία! Μπορεί ο ίδιος να μην έγινε γνωστός σε μας ως αθλητής, αλλά όταν μιλάμε για αθλητισμό και ποδόσφαιρο, το μυαλό μας δεν μπορεί παρά να πάει κατευθείαν στον Ότο. Αυτός που κέρδισε τον σεβασμό όλων. Με αυτόν το σεβασμό να μας εμπνέει, διαβάσαμε αυτό το βιβλίο και σας το προτείνουμε. «Πίσω από τις γραμμές μιας μεγάλης καριέρας υπάρχει ένα μάθημα πειθαρχίας, εργατικότητας χωρίς φανφάρες, και ομαδικότητας». Ας δούμε λοιπόν πίσω από το θέαμα. Την αφοσίωση που απαιτείται, την επιμέλεια που πρέπει να μας διέπει και κυρίως, την αυτοσυγκέντρωση για τη δημιουργία μαγικών μέσα από τη μαεστρία και τη διορατικότητα που δίκαια του προσδίδονται.

we are looking for?” Δεν είναι δύσκολο να απελπιστείς· αρκεί, μια τόση δα στιγμή. Το σενάριο διαφέρει κάθε φορά· ένας οδυνηρός χωρισμός, ένας θάνατος, η προδοσία, η αχαριστία, μία δύσκολη μέρα σε μια δουλειά που δε σου αρέσει, η οικονομική κρίση, η ανεξαρτησία που ποτέ δε θα έρθει και αυτή, η πολυπόθητη ελευθερία που συνοδεύεται πάντα από ένα ακριβά πληρωμένο τίμημα. Ό, τι και αν σκεφτείς, όσο και αν ποθήσεις το θαύμα, βαθιά μέσα σου το ξέρεις· πρέπει να αγωνιστείς για ένα show που δεν είσαι καν ο πρωταγωνιστής. “Inside my heart is breaking// My make-up may be flaking// But my smile, still, stays on!” Είναι αυτός, ο αέναος αγώνας, το τίμημα για κάθε ανάσα και κάθε ηλιοβασίλεμα· για κάθε νίκη και κάθε έπαθλο. Είναι αυτός, ο ενστικτώδης χτύπος της καρδιάς του αθλητή που, λίγο πριν το τέρμα, λίγο πριν τη λήξη του αγώνα και γνωρίζοντας πως, το τέλος είναι κοντά, επιλέγει να στραγγίσει το σώμα του μα, να τερματίσει. (Εξ)αντλεί από τον αγώνα που είναι πλασμένος. “My soul is painted like the wings of butterflies// Fairy tales of yesterday, will grow but never die// I can fly, my friends!” Τί υπάρχει πριν από τη νίκη ; Τί υπάρχει πριν αναφωνήσουν τα πλήθη, “We are the champions”? Υπάρχει πόνος· “I've paid my dues// Time after time// I've done my sentence// But committed no crime// And bad mistakes// I've made a few// I've had my share of sand kicked in my face”. Μετά, αγώνας· “But I've come through// We are the champions, my friends// And we'll keep on fighting// till the end”. Έχει σημασία να κερδίζουμε ή να αγωνιζόμαστε ; Να αντέχουμε ή να έχουμε ; Kings or QUEENs? Roi mat,*** my friends. ** Or in Life? *** Ο Βασιλιάς είναι νεκρός.

Τίτλος: Η αγάπη είναι πόλεμος Συγγραφέας: Χαρά Ανδρεΐδου Εκδόσεις: Ψυχογιός H αγάπη είναι πόλεμος. Πόλεμος με το σύντροφό σου, πόλεμος με τους κόσμους σου και τους ανθρώπους σου και –κυρίως– πόλεμος με τον εαυτό σου, με όλους τους εαυτούς σου... Η ηρωίδα του βιβλίου, ύστερα από ένα δύσκολο γάμο και ένα επώδυνο διαζύγιο, ζει μέσα σε μια καλά προστατευμένη αταραξία, ως τη στιγμή που γνωρίζει έναν άνδρα ο οποίος τη διεκδικεί με κάθε τρόπο. Αυτή η συνάντηση θα την αναγκάσει να αντιμετωπίσει ξανά τις επιθυμίες και τις ανάγκες της, και να ξεθάψει κομμάτια της που πίστευε πως είχαν νεκρωθεί από καιρό. Θέλει να αφεθεί στον έρωτα, να χτίσει μαζί μ’ αυτό τον άνδρα έναν κόσμο όπως τον έχει ονειρευτεί, και να κλειστεί εκεί μέσα μαζί του. Όμως οι επιτακτικές υποχρεώσεις της, οι άσχημες εμπειρίες της, όλες οι αποσκευές της ζωής της την κάνουν διστακτική, δύσπιστη, καχύποπτη. Βρίσκεται σε ένα διαρκή πόλεμο, αναμετριέται με τη ζωή της, με τις αντοχές της, τις επιφυλάξεις της, τους φόβους της… Άραγε θα βγει κάτι απ’ όλο αυτόν το χαλασμό ή θα μείνει μόνον ο χαλασμός; Τίτλος: Το ταξίδι της φωτιάς Συγγραφέας: Σοφία Βόϊκου Εκδόσεις: Ψυχογιός ΓΑΛΛΙΑ 1506 Ο Μιχαήλ ακολούθησε γοργά τα βήματά της… «Ποιος άγιος άραγε να γιόρταζε κι είχαν τέτοιο πανηγύρι σ’ εκείνον τον τόπο; Οι φλόγες ήταν ψηλές και θα πρέπει να έψησαν δεκάδες ελάφια κι άλλα τόσα ζαρκάδια κι αντιλόπες…» «Έκαψαν τη μητέρα μου», απάντησε η Νηρηίς και συνέχισε να περπατά χωρίς να γυρίσει να κοιτάξει πίσω. ΣΗΜΕΡΑ Η Νεφέλη, διακεκριμένη βοτανολόγος, δέχεται μιαν απρόσμενη επαγγελματική πρόταση τη στιγμή που η προσωπική της ζωή έχει γίνει στάχτη. Ο Νικολά Σαντέρ, ιστορικός και αρχαιολόγος, καλείται να φέρει στο φως ένα μεσαιωνικό χωριό, ενώ στην πραγματικότητα αποκαλύπτει κομμάτια του εαυτού του που ακόμη και ο ίδιος αγνοούσε την ύπαρξή τους. Ένα παλιό χειρόγραφο για βότανα και ρίζες κι ένα φιαλίδιο μ’ ένα μυστηριώδες περιεχόμενο θα τους φέρουν αντιμέτωπους μ’ ένα τρομερό μυστικό που χάνεται πίσω στο χρόνο, στη βόρεια Γαλλία του 1506. Ένα μυθιστόρημα γεμάτο περιπέτεια και πάθη, όπου μεσαιωνικοί θρύλοι και δοξασίες αναβιώνουν σήμερα μέσα από το επίπονο ταξίδι για την αναζήτηση της αυτογνωσίας, το ταξίδι της φωτιάς.


Του Δημήτρη Πλαβούκου BA degree SUNY New Paltz (Psychology/Theatre) MSc Studies Manchester Metropolitan University jplavoukos@hotmail.com

Γυναίκες και Μπάλα Στο el clasico του Νοεμβρίου, συγκεντρωθήκαμε γύρω στα 10 άτομα σπίτι μου για να παρακολουθήσουμε τη μεγάλη αναμέτρηση. Συνηθισμένο φαινόμενο. Το περίεργο ήταν όμως ότι υπήρχαν περισσότερες γυναίκες φίλαθλοι σε σχέση με τους άντρες. «Πότε έγινε αυτή η στροφή και ο γυναικείος πληθυσμός “αγάπησε” ένα κατεξοχήν αντρικό σπορ» άρχισα να αναρωτιέμαι. Ίσως ξεκίνησε κατά γενική ομολογία με το Euro του 2004. Ίσως με το μουντιάλ –με τα περιοδικά και τα ρεπορτάζ να επικεντρώνονται στους ποδοσφαιριστές ως sex symbols– οι γυναίκες να έστρεψαν τη προσοχή τους στο γήπεδο περισσότερο από ποτέ άλλοτε. Εμείς ξέρουμε το λόγο που φανατιζόμαστε και πορωνόμαστε όταν ο διαιτητής σφυρίζει την έναρξη του ματς. Εκείνες γιατί πορώνονται;. Ρώτησα, λοιπόν, κάποιες «θαυμάστριες» του λαοφιλούς σπορ, όχι απλώς να μου πουν, αλλά μέσω του κινηματογράφου, να μου αναφέρουν αθλητικές ταινίες που εκφράζουν ό,τι τις ελκύει στο ποδόσφαιρο.

Real, the movie by Borja Manso Η ταινία/ντοκιμαντέρ για τη Real συνοψίζει όλα αυτά για τα οποία, ανεξαρτήτως φύλου, οι άνθρωποι καρδιοχτυπούν στο γήπεδο. Οι ανθρώπινες σχέσεις, η ανάγκη ενσάρκωσης των ονείρων ενάντια σε κάθε εμπόδιο και η αγάπη για το ποδόσφαιρο, την ευγενή άμιλλα και τον πρωταθλητισμό είναι κάποια από τα στοιχεία που «αγγίζει» η ταινία. Αλλά όπως σε όλες τις μεγάλες ομάδες οι φίλαθλοι δεν μπορούν ακριβώς να εκφράσουν τι είναι αυτό το οποίο τους κάνει να χαμογελούν όταν οι παίκτες «μαγεύουν» στο γήπεδο. Ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι αυτά τα παιδιά πέρα από το θέαμα, κάνουν πραγματικότητα το λόγο για τον οποίο γεννήθηκαν. Τη πραγματοποίηση του δικού τους ονείρου και την αξιοποίηση του ταλέντου τους. Bend it like Beckham by Gurinder Chadha Σχετικά με τη πραγματοποίηση των ονείρων λοιπόν, οι Chadha, Bindra και Berges βάσισαν το σενάριο της ταινίας τους στο ταλέντο του Μπέκαμ να κάνει φάλτσο, να «περνάει» το τοίχος των αντιπάλων του και να στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα. Έτσι και οι πρωταγωνίστριες της ταινίας, προσπαθούν να υπερπηδήσουν τα κοινωνικά, ταξικά και σεξουαλικά εμπόδια και ρατσισμούς και με… φάλτσο να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα. Μερικές φορές στη ζωή, το να φτάσεις στη πραγματοποίηση του στόχου σου δεν είναι πάντα ευθεία γραμμή, αλλά μια καμπύλη γύρω από τα εμπόδια που αντιμετωπίζεις. Βέβαια, το γεγονός ότι η ταινία αφορά στον Μπέκαμ και πρωταγωνιστεί ο Jonathan Rhys Meyers ήταν ένα ακόμα συν στο να προσελκύσει το γυναικείο κοινό. Mean Machine by Barry Skolnick Το 1974 η ταινία The Longest Yard «καλεί» πρώην ποδοσφαιριστές να συμπρωταγωνιστήσουν με τον Burt Reynolds σε μια κωμωδία σχετικά με το ποδόσφαιρο. Η χώρα που το γέννησε, κάνει το remake της ταινίας το 2001, καλώντας τον Vinnie Jones να παίξει τον ποδοσφαιριστή. Ακόμα και πίσω από της φυλακής τα σίδερα, στις πιο αντίξοες συνθήκες, οι «λεβέντες» του Mean Machine του Barry Skolnick καταφέρνουν να κατατροπώσουν την αντίπαλο ομάδα των φρουρών και να ενώσουν τους φυλακισμένους μέσα στο γήπεδο. Goal by Danny Cannon Για άλλη μια φορά, το όνειρο είναι ο πρωταγωνιστής. Στο γήπεδο δεν έχει σημασία από πού προέρχεσαι παρά μόνο που θέλεις να καταλήξεις. Όταν ο δρόμος είναι γεμάτος εμπόδια το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να προπονηθείς σκληρά μέχρι να καταφέρεις να σκοράρεις στο τέρμα της ζωής. Μια ιστορία, τρεις ταινίες, ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Δεν έχει να κάνει τόσο με το φύλο τελικά. Μπορεί το ποδόσφαιρο να είναι καθαρά ένα αντρικό άθλημα και μπορεί ο λόγος που κάνει το γυναικείο φύλο να έλκεται από το ποδόσφαιρο να μην είναι 100% αθλητικός αλλά, στο σφύριγμα της λήξης, όλοι, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, θέλουν να δουν την πραγματοποίηση του ονείρου. Τον αγώνα για καταξίωση. Την πιο παλιά ιστορία απ’ όλες. Να πιστέψεις στον εαυτό σου, να πολεμήσεις για τα όνειρά σου και να τα κάνεις πραγματικότητα!




Ναυταθλητικός Όμιλος Καρλοβάσου (ΝΑ.Ο.Κ.) Ο Ναυταθλητικός Όμιλος Καρλοβάσου ιδρύθηκε το 1997 καλύπτοντας ένα μεγάλο κενό στο χώρο του ναυταθλητισμού στο νησί μας. Οι τομείς με τους οποίους ασχοληθήκαμε εξαρχής ήταν τρεις: Ιστιοπλοΐα – Κολύμβηση – Κατάδυση. Η αγάπη του κόσμου για τη θάλασσα μας ανάγκασαν να προχωρήσουμε και σε τμήμα ταχυπλοΐας, και φυσικά δε θα σταματήσουμε εδώ. 1) Ιστιοπλοΐα Ανοιχτής Θαλάσσης. Σε αυτό το τμήμα δημιουργούμε κάθε χρόνο 2-3 σχολεία στα οποία οι ενδιαφερόμενοι έρχονται σε επαφή με την ιστιοπλοΐα, μαθαίνοντας την ναυτική τέχνη, μετεωρολογία, σωστικά μέσα, πρώτες βοήθειες, ναυτιλία από έμπειρους και επαγγελματίες του είδους. Τα πρακτικά μαθήματα γίνονται στο ιδιόκτητο σκάφος του ομίλου μήκους 10 μέτρων. Μέσα από συχνή προπόνηση ξεχωρίζουν οι ομάδες μας που παίρνουν ανελλιπώς μέρος σε αγώνες τοπικούς αλλά και μεγαλύτερους όπως ο AEGEAN RΕGATTA. Η φιλοξενία ενός από τα σκέλη της AEGEAN RΕ GATTA το 2006 και 2009, το RALLY ΑΙΓΑΙΟΥ το 2009 καθώς και η έναρξη της AEGEAN REGATTA το 2011 είναι μια μεγάλη μας επιτυχία δείχνοντας σε όλους ότι μπορούμε να φιλοξενούμε αλλά και να συνδιοργανώνουμε με ευκολία μεγάλα γεγονότα. 2) Ιστιοπλοΐα Τριγώνου Με 5 σκάφη τύπου optimist στο παιδικό τμήμα ηλικίας από 6-16 ετών, τα παιδιά έχουν την πρώτη επαφή με το άθλημα. Επίσης τα τρία σκάφοι τύπου LAZER, ένα 4,20 και ένα 4,70 καλύπτουν όσο το δυνατόν τις μεγαλύτερες κατηγορίες, με τμήματα που γίνονται τους καλοκαιρινούς μήνες με διπλωματούχους εκπαιδευτές. Έτσι μαθαίνουν τη ναυτοσύνη και προετοιμάζονται να ασχοληθούν με την ιστιοπλοΐα ανοιχτής θάλασσας αλλά και την αγωνιστική ιστιοπλοΐα. 3) Τμήμα Κολύμβησης Απασχολούμε κάθε χρόνο 90-120 παιδιά κυρίως μέχρι 14 ετών τα οποία προπονούνται σε πισίνα ξενοδοχείου. Παρόλα αυτά επτά αθλητές που εκπροσώπησαν τον όμιλό μας στους Πανελλήνιους κολυμβητικούς αγώνες τα τελευταία χρόνια στην Ιτέα Φωκίδας και στην Κάλυμνο στα Δωδεκάνησα κατόρθωσαν να μπουν στην οκτάδα και να αποσπάσουν εκτός από τις καλές κριτικές και αρκετά αργυρά και χάλκινα μετάλλια. Προσβλέπουμε στην ολοκλήρωση του νέου μας κολυμβητηρίου Ολυμπιακών διαστάσεων ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε νέα ώθηση στην αγωνιστική κολύμβηση κι όχι μόνο.

4) Τμήμα Κατάδυσης Κάθε χρόνο διοργανώνουμε περίπου τρία σχολεία πολλαπλών επιπέδων σε συνεργασία με σχολές από την Αθήνα, αλλά και σχολές που δραστηριοποιούντα στο νομό μας . Διοργανώνουμε καταδυτικές εκδρομές, καθαρισμούς λιμανιών, μαρίνας, παραλιών και συμμετέχουμε με το τμήμα μας στη πολιτική προστασία του νομού μας. 5) Τμήμα Ταχυπλοΐας Σε αυτό το τμήμα εντάσσονται περίπου σαράντα σκάφη μελών του ομίλου πολυεστερικά και κυρίως φουσκωτά. Είμαστε ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής ομοσπονδίας φουσκωτών σκαφών Ελλάδος (Ε.ΟΜΟ.Φ.Σ ), καθώς ανήκουμε επίσης στην πολιτική προστασία Ελλάδος. Συμμετέχουμε κάθε χρόνο στην πανελλήνια συγκέντρωση φουσκωτών, όπως επίσης και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Ο όμιλός μας αυτή τη στιγμή απαριθμεί 170 τακτικά μέλη και μέσα από τις δραστηριότητές του ανανεώνεται συνεχώς. Όλα τα τμήματά μας είναι μέλη στις αντίστοιχες ομοσπονδίες, (Ε.Ι.Ο - Κ.Ο.Ε - Ε.ΟΜΟ.ΦΣ κλπ). Διοργανώνουμε πολλά σεμινάρια όλο το χρόνο και ειδικά τους χειμερινούς μήνες, ιατρικά-μηχανολογικά-μετεωρολογικά-σωστικά-ιατρικά και οικολογικού ενδιαφέροντος απευθυνόμενοι ιδιαίτερα στα παιδιά, σε συνεργασία με την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μέλη μας συμμετέχουν σε επιτροπές αγώνων (κριτές), πιστοποιημένοι από τις παραπάνω ομοσπονδίες. Γραφεία - Εγκαταστάσεις: Λιμάνι Καρλοβάσου Σάμος - Τ.Κ. 83200 Τηλ. & Fax: 22730 30929 Email: naoksamos@yahoo.gr Web: http://www.naok-samos.gr Εκ του Δ.Σ


Συμβουλές 

S.O.S Γυμναστείτε! Του Προκόπη Παπάζογλου Καθηγητή Φυσικής Αγωγής Ειδικότητα Ευρωστία και Υγεία

Π

όσα άρθρα έχουνε κατά καιρούς γραφτεί με κύριο θέμα τη γυμναστική είτε σε επιστημονικά περιοδικά η ακόμα και απλές συμβουλές σε ασκούμενους η σε άτομα τα οποία σκέφτονται να ξεκινήσουν ένα πρόγραμμα άσκησης. Μέθοδοι άσκησης, μείωση λίπους, βελτίωση φυσικής κατάστασης και άλλα ερωτήματα σαν αυτά απασχολούν καθημερινά εκατομμύρια ανθρώπους στο πλανήτη . Ενώ λοιπόν πολλή κουβέντα γίνεται για το πώς θα μεγιστοποιήσουμε την απόδοση ενός αθλητή ή πως θα χάσουμε τα περιττά ψωμάκια ,νομίζω ότι πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι γυμναστική σε πολλές περιπτώσεις είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. «Ότι δεν κινείται πεθαίνει». Κι όμως αυτό αποδεικνύεται και εργαστηριακά. Σε πείραμα που πραγματοποιήθηκε σε κουνέλια, ακινητοποιώντας το ένα πόδι για 3 γενιές στην τελευταία το κουνέλι γεννήθηκε με τρία πόδια. Η φύση από μόνη της θεώρησε άχρηστο το ένα μέλος και το απέβαλλε τελείως. Από το παράδειγμα αυτό και μόνο μπορείτε να καταλάβετε πόσο σημα-

ντική είναι η κίνηση στη ζωή μας . Πολλές εκφυλιστικές ασθένειες έχουν να κάνουν με τη καθιστική ζωή που κάνουμε (οσφυαλγία. τενοντίτιδα κ.τ.λ) οι οποίες τα τελευταία χρόνια έχουν προσβάλλει σαν μια μορφή «επιδημίας» το 80% του πληθυσμού . Είμαστε «κατασκευασμένοι» για να κινούμαστε επομένως η μη κίνηση είναι αντίθετη στη φύση μας με βλαβερές συνέπειες στην υγεία μας. Δεν ήταν υπερβολή όταν πριν λίγα χρόνια θεωρήθηκε ότι η γυμναστική θα μπορούσε να μετονομαστεί σε προληπτική ιατρική. Τα τελευταία χρόνια πολλές έρευνες έχουν γίνει για την σχέση της άσκησης με τον καρκίνο ,αποδεικνύοντας ότι όσοι κάνουν συχνή άσκηση μειώνουν τις πιθανότητες να προσβληθούν από την «επάρατη νόσο». Για την νόσο του «Πάρκινσον» η επίδραση της άσκησης είναι ανασταλτική επιβραδύνοντας την περεταίρω εξέλιξη της. Τα παραπάνω παραδείγματα δείχνουν πόσο σοβαρά πρέπει να παίρνουμε τη γυμναστική χωρίς εξαιρέσεις στις ηλικίες.

υποβαθμιστεί πλήρως όσον αφορά το ωρολόγιο εβδομαδιαίο πρόγραμμα . Όταν από το σχολείο ακόμα μαθαίνουμε ότι μια η δυο ώρες την εβδομάδα γυμναστικής είναι αρκετή, πως περιμένουμε να εντάξει κάποιος την άσκηση στη καθημερινότητα του. Τα οφέλη της άσκησης μεγαλειώδη, και μόνο στην ιδέα ότι κάποιος που γυμνάζεται συστηματικά, βιολογικά μπορεί να είναι νεότερος κατά 10 χρόνια μας βάζει όλους μας σε σκέψεις σχετικά με το τρόπο ζωής που ακολουθούμε και τη ποιότητα ζωής που έχουμε.. Όσον αφορά το τρόπο άσκησης οι επιλογές είναι πολλές. Αρκεί να ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία σας και να σας ευχαριστεί: Πεζοπορία, ποδόσφαιρο, γυμναστήριο, χορός, κολύμπι στη θάλασσα, ποδηλασία, πολεμικές τέχνες είναι μερικές δραστηριότητες που κάνουν τη ζωή μας καλύτερη αφιερώνοντας σε αυτές ελάχιστο συνολικά αλλά πολύτιμο για την υγεία μας χρόνο .

Η αρχή λένε είναι το ήμισυ του παντός.

Υ.Γ Η γυμναστική δεν γνωρίζει ηλικίες .Μην δικαιολογείτε τον εαυτό σας άλλο ότι δεν έχετε χρόνο, φροντίστε το σώμα και ανεβάστε την αυτοπεποίθηση σας κατακόρυφα καταπολεμήστε το άγχος με ένα από τα μεγαλύτερα όπλα που έχει ο σύγχρονος άνθρωπος στα χέρια του την γυμναστική.

Παχύσαρκα παιδιά= Παχύσαρκοι ενήλικες Τα ελληνόπουλα σύμφωνα με μια τελευταία δημοσκόπηση είναι τα ποιο παχύσαρκα της Ευρώπης και έχουμε τη τρίτη θέση στη παγκόσμια κατάταξη μετά τη Ν. Αφρική και το Κουβέιτ. Δυστυχώς τα παιδιά μας δεν ασκούνται. Μεγάλο βάρος ευθύνης φέρουν οι γονείς, που πολλοί από αυτούς δεν προτρέπουν τα παιδιά τους στον αθλητισμό θεωρώντας τον χάσιμο χρόνου από το διάβασμα ενώ το μάθημα της γυμναστικής στα σχολεία έχει




Woman’s day


Περιβάλλον

η Eπιτυχία στις Ξένες Γλώσσες Δεν είναι ΘΕΜΑ ΤΥΧΗΣ!

αγγλικά

γερμανικά

ισπανικά

γαλλικά

ιταλικά

τουρκικά

ΠΡΟ

ΣΦΟ

ΡΑ

κα ι ΔΩΡ εγγ ΕΑΝ ραφ ή

Ολιγομελή τμήματα 3-6 ατόμων σε άνετες αίθουσες διδασκαλίας με έμπειρους καθηγητές.

Ενισχυτική διδασκαλία

χωρίς επιπλέον κόστος διδάκτρων σε όσους μαθητές μας θεωρούμε ότι είναι απαραίτητο για την πρόοδο τους.

Προφορικό εργαστήρι χωρίς επιπλέον κόστος διδάκτρων προφορική διδασκαλία με έμφαση στην εκπαίδευση της ομιλίας για ολοκληρωμένο προφορικό λόγο.

Σύγχρονα μέσα

Με κοινωνική ευθύνη

- διαδραστικός πίνακας - belt study system - ενημερωτικό sms - δωρεάν e-book και dvd - ηλεκτρονικές τάξεις

Επιδοτούμενα προγράμματα* για ανέργους και με επιπλέον έκπτωση 20% για τα μέλη μας. *Για περιορισμένη χρονική διάρκεια

Ξεχωριστά τμήματα Παιδικά, Μαθητικά, Ενηλίκων και προετοιμασία για: MICHIGAN

PALSO

EDEXCEL

CAMBRIDGE

Mυτιλήνη: Ελευθ. Βενιζέλου 22

TOEIC

K.Π.Γ

GOETHE INST.

. Τ:22510 37133

DELF - DALF

KEYCERT

ECDL

PERUGIA

// www.kenteris.edu.gr

CERVANTES

CITY & GUILDS

. info@kenteris.edu.gr


DELIVERY Πλατεία Σαπφούς / Μυτιλήνη Facebook: Central Lesvos

Τηλ: 22510 47995 ωρες: 14:00 - 24:00


Φώτο: foititelia.gr

reserve: 6936204534




Υγεία

Παιδί και αθλητισμός Της Γεωργίας Καβάζη Κοινωνιολόγος georgia_kavazi@hotmail.com

O

αθλητισμός, τα σπορ και το παιχνίδι είναι για τα παιδιά ένας τρόπος όχι μόνο για να εξασκηθούν και να αναπτύξουν νέες σωματικές δυνατότητες, αλλά και για να κάνουν νέους φίλους, να μάθουν να είναι μέλη μίας ομάδας, να ψυχαγωγούνται και να βελτιώνουν την αυτοπεποίθησή τους. Οι συνήθειες που θα αποκτήσει το παιδί δια μέσου μιας υγιούς απασχόλησης με τον αθλητισμό ή τα σπορ, θα το συνοδεύσουν σε όλη του τη ζωή. Του δίνεται η δυνατότητα να εξερευνήσει τον εαυτό του και να αποκτήσει εικόνα για τον ίδιο, αλλά και για τους άλλους, αποκτώντας δηλαδή γνωστικό σχήμα του σώματος. Προάγει τη δημιουργική έκφραση, προσεγγίζει τη φύση και διερευνά την πραγματικότητα. Ανακαλύπτει τη δύναμη της συλλογικής προσπάθειας εμπλουτίζοντας τις εμπειρίες του, οικοδομεί αξίες της κοινωνικής ζωής. Επίσης, αναπτύσσει

από το 1980

θετική σχέση με τη μάθηση και τη ζωή. Αποκτά δεξιότητες απαραίτητες για την κατάκτηση του γραπτού λόγου και των μαθηματικών εννοιών. Παράλληλα, η σωματική εξάσκηση, θα έχει πολύ ευεργετικά αποτελέσματα για τη σωματική υγεία του παιδιού. Όλοι γνωρίζουμε πως η σημερινή εποχή και το καθημερινό πρόγραμμα ενός παιδιού κάθε άλλο παρά υγιή είναι για αυτό. Πολύς χρόνος ξοδεύεται μπροστά στην τηλεόραση, στα παιχνίδια βίντεο και στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Η διατροφή τους χαρακτηρίζεται από μεγάλη περιεκτικότητα σε λιπαρά και υδατάνθρακες και αυτό έχει ως συνέπεια το φαινόμενο της παχυσαρκίας στα παιδιά, το οποίο

προκαλεί σοβαρά προβλήματα. Τα δεδομένα αυτά καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για συμμετοχή του παιδιού σε αθλητικές δραστηριότητες. Οι γονείς θα πρέπει να ενθαρρύνουν και να βοηθούν για τη συμμετοχή τους σε διάφορα σπορ και αθλήματα. Το ζήτημα του αθλητισμού στο καθημερινό πρόγραμμα ενός παιδιού χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή. Ένα παιδί θεωρεί παιχνίδι την κάθε του στιγμή! Για το λόγο αυτό το άθλημα και το σπορ θα πρέπει να διατηρήσουν και τον ψυχαγωγικό χαρακτήρα για το παιδί και όχι να καταστούν μία επιπρόσθετη πηγή ψυχικής εξουθένωσης!


Infoιτητικά



ένας mini οδηγός της AUPress για καθημερινές φοιτητο-λύσεις!

ΣΤΕΓΝΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ - ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕΙΣ Τηλ. 22510-42845, 6946688918

Περιοχή πάρκινγκ, τηλ. 22510-46806

Χασάπικο:

New Life

ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟ

ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΑ ΔΩΜΑΤΙΑ

Ασκληπιού 39, Χρυσομαλλούσα, τηλ.22510-24930

Ολύμπου 7, τηλ. 22510-23400, 694 7365944

Cafe Bar Restaurant

CΕNTRAL Αρχιπελάγους 29 & Σάμου, Πλ. Σαπφούς

T: 22510 47995 6972023330 ΑΝΘΟΠΩΛΕΙΟ

ENOIKIAΣH AYTOKINHTΩN τηλ. 22510 25505, 6973364710

22510 26776

Περιοχή πάρκινγκ, τηλ. 22510-37309

22510 45508 Αλκαίου 9, τηλ. 22510-22213

22510 44949 www.hamam-mesagros.com Μεσαγρός, Γέρα Λέσβου, πληροφ.: 22510-82437

Ε. ΣΑΒΒΑ & ΣΙΑ Ε.Ε.

22510 42502

ONLINE ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ : www.spicyfood.gr

ΑΕΡΟΠΟΡΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΕΛΛΗ 52 ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΤΗΛ. 22510 37731 - 45912

22510 46919

www.fagi.gr


Περισσότερα από 20 απολαυστικά ροφήματα

Μοναδική ποικιλία ροφημάτων από 7 γνωστές μάρκες

Τηλεφωνήστε μας για μία επίδειξη ή ένα καθαρισμό της μηχανής σας

www.coffeeplus.gr Σημεία διανομής Σάμος: Καρλόβασι Σάμου - Τηλ :22730-33977 Μυτιλήνη: Αγία Μαρίνα - Τηλ :22510-62006 Χίος: Καπατσούλη 2 - Τηλ :22710-41202 Ρόδος: Φώτη Κόντογλου- 1ο Χλμ Λεωφόρος Ρόδου Καλλιθέα Ρόδου - Τηλ:22410-60008


aupress_15