Issuu on Google+


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

2. 4.

Editorial Πρόσωπα Who is who Συνέντευξη



Ν.



Μπακογιάννη



 Συνέντευξη



Ν.



Κόκλας Συνέντευξη



Δ.



Κοντόπουλος

14. Business

6

12

20

30

34

44

52

56

Internet Βusiness Οικονοµμία

18. Agenda Κόσµμος Unicef Διεθνής



Αµμνηστία Πολιτιστικά Ταξίδι Ελλάδα Ιστορία

38. Good Living Fitness & Health Γεύση Διατροφή Υγεία Ψυχολογία Αυτοκίνητο

52. Νέα



Σχολείου



-



ΣΑΛΑ Εκδηλώσεις Νέα



Σχολείου Εκδηλώσεις



ΣΑΛΑ

ΕΚΔΟΤΗΣ:

 

ΝΙΚΟΣ



ΝΙΚΑΣ ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΚΤΙΣ:

 

ΕΒΙΤΑ



ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ

 

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ:

 

ΕΥΓΕΝΙΑ



ΑΡΒΑΝΙΤΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ

 

ΚΕΙΜΕΝΩΝ:

 

ΕΦΗ



ΜΠΟΝΗ ΕΚΤΎΠΩΣΗ: ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ



Α.Ε.

ΙΔΙΟΚΤΗΣΊΑ:



ΣΑΛΑ,



Χριστούπολη



190



04,



Σπάτα

Το



Δ.Σ.



του



Συλλόγου



ευχαριστεί



την



Ευγενία



Αρβανίτη,



απόφοιτη



’97, για



τον



σχεδιασµμό



του



περιοδικού.


EDITORIAL

                                               & " ' ( $  % $ # !          %  (

 

   

Η



φωτογραφία



του



εξωφύλλου



είναι



του



Αριστοτέλη



Ρουφάνη

Tο



Δ.Σ.

 

του

 

Συλλόγου



µμας



απαρτίζεται



από



τα



εξής



µμέλη: Λιναρδάκης

 

Στέλιος,

 

Πρόεδρος Απόφοιτος



1995,



Επιχειρηµματίας,



6944578498

Editorial

Βενετσάνος

 

Ιωάννης,

 

Αντιπρόεδρος Απόφοιτος



1995,



Ιατρός,



6944963849

Μετά



το



δυναµμικό



ξεκίνηµμα



της



νέας



έκδοσης



του



περιοδικού



 µμας



 η



 προσπάθεια



 συνεχίζεται



 ακόµμη



 πιο



 επαγγελµματικά,



 ποιοτικά



και



δηµμιουργικά.

Ηλιάδης

 

Ηλίας,

 

Ταµμίας Απόφοιτος



1995,



6948607949

Στο



ανά



χείρας



τεύχος



φιλοξενείται



αποκλειστική



συνέντευξη



 της



 υπουργού



 Εξωτερικών



 κας



 Ντόρας



 Μπακογιάννη,



 συνέντευξη



του



αγαπηµμένου



µμας



καθηγητή



κ.



Νίκου



Κόκλα



 καθώς



 και



 του



 γνωστού



 συνθέτη-απόφοιτου



 Δηµμήτρη



 Κοντόπουλου. Επίσης,



οι



στήλες



των



αποφοίτων



αυξήθηκαν!



Πετυχηµμένοι



 επαγγελµματίες-απόφοιτοι



 γράφουν



 πολύ



 ενδιαφέροντα



 άρθρα



 πάνω



 στο



 πεδίο



 που



 δραστηριοποιούνται.



 Στόχος



 µμας



 είναι



 το



 100%



 των



 άρθρων



 να



 αφορούν



 άµμεσα



 ή



 έµμµμεσα



αποφοίτους.



Η



ενεργοποίηση



ακόµμη



περισσοτέρων



 αποφοίτων



είναι



επιβεβληµμένη. Tέλος,



 θα



 ήθελα



 να



 ευχαριστήσω



 όλους



 τους



 απόφοιτους



 που



συνέβαλαν



τα



µμέγιστα



για



την



έκδοση



του



τεύχους



µμε



 άρθρα



τους,



καθώς



επίσης



τoν



Δηµμήτρη



και



τον



φίλο



Κώστα



 για



την



πολύτιµμη



βοήθειά



τους.

2

Καλλίας

 

Κωνσταντίνος,

 

Γεν.

 

Γραµμµματέας Απόφοιτος



1995,



Δικηγόρος,



6948886371

Αρώνες

 

Ερρίκος,

 

Μέλος Απόφοιτος



1997,



Επιχειρηµματίας Γιαννόπουλος

 

Περικλής,

 

Μέλος Απόφοιτος



1995,



Δικηγόρος,



6932752900 Κοµμµματάς

 

Γεράσιµμος,

 

Μέλος, Απόφοιτος



1995,



Δικηγόρος Νίκας

 

Νικόλαος,

 

Μέλος Απόφοιτος



1995,



Εκδότης,



6932344737 Παντολέων

 

Εβίτα,

 

Μέλος Απόφοιτος



1996,



6945559814 Η



Εξελεγκτική

 

Επιτροπή



απαρτίζεται



από



τους



εξής: Αθηναίος

 

Φίλης,

 

Πρόεδρος Απόφοιτος



1989 Λύτρα

 

Νατάσα,

 

Αντιπρόεδρος Απόφοιτος



1990

Νίκος

 

Νίκας,

 

απόφοιτος

 

’95

Γιώργος

 

Τόλιος,

 

Μέλος Απόφοιτος



1980

Υ.Γ.



 Σας



 υπενθυµμίζω



 ότι



 τα



 επόµμενα



 ραντεβού



 µμας



 είναι



 στις



 25



 Σεπτεµμβρίου



 στο



 PARTY



 SALA



 @



 Villa



 Mercedes



 και



 στα



 τέλη



 Νοεµμβρίου,



όπου



θα



κυκλοφορήσει



το



νέο



χριστουγεννιάτικο



τεύχος



 µμας.

Όσοι



απόφοιτοι



επιθυµμούν



να



στείλουν



άρθρα



-



ιδέες



 για



το



Αθήναζε,



e-mail:



pantoleone@gmail.com,



 τηλ.:



6945



559814,



Εβίτα



Παντολέων


ΠΡΟΣΩΠΑ

Who



is



Who

Τένης



Κάζαγλης



-



Απόφοιτoς



1978

Ο



 Τένης



 Κάζαγλης



 γεννήθηκε



 στην



 Αθήνα



 το



 1960.



 Το



 1978



αποφοίτησε



από



τα



Εκπαιδευτήρια



Ζηρίδη



 “Λύκειον



 η



 Αθηνά”



 και



 το



 1984



 πήρε



 το



 Bachelor’s



 Degree



 σε



 Business



 Administration



 από



 το



 Deree



 College



 µμε



 ειδίκευση



 σε



 Συστήµματα



 Πληροφόρησης



 Διοικήσεως.



 Είναι



 διαζευγµμένος



 και



 πατέρας



 2



 παιδιών,



 της



 Μαρίνας



 (19



 ετών)



 και



 του



 Στέφανου



 (17



 ετών).



 Εργάζεται



 ως



 διευθυντής



 Λειτουργίας



 στην



εταιρεία



BALLI



µμε



αντικείµμενο



τα



πούρα,



όπου



και



τον



 συναντήσαµμε.

4

Τι

 

σε

 

έκανε

 

να

 

ασχοληθείς

 

µμε

 

τα

 

πούρα;; Μεταξύ



 1988



 και



 1992



 εργαζόµμουν



 ως



 αντιπρόσωπος



 εργοστασίων



 παραγωγής



 χαλιών



 και



 µμοκετών.



 Ταξίδευα



 πολύ



 εκείνη



 την



 εποχή



 σε



 πολλές



 χώρες



 της



 Ευρώπης!



 Ζούσα



 σε



 ξενοδοχεία,



 έτρωγα



 αναγκαστικά



 σε



 εστιατόρια,



 συναντιόµμουν



 µμε



 πελάτες



 και



 προµμηθευτές



 και,



 συχνά,



 βγαίναµμε



σε



µμπαράκια



για



να



τους



διασκεδάσω.



Όπου



κι



αν



 πήγαινα,







 έβλεπα



 µμπροστά



 µμου



 πούρα.



 Το



 αντικείµμενο



 δεν






ΠΡΟΣΩΠΑ

µμου



ήταν



άγνωστο



µμιας



και



υπήρχε



η



οικογενειακή



επιχείρηση



 της



θείας



µμου,



η



οποία



διέθετε



τότε



στην



Ελλάδα



τα



πούρα



 της



 εταιρείας



 Davidoff.



 Συνέπεσε



 την



 εποχή



 εκείνη



 να



 αναλάβουν



 την



 προώθηση



 των



 χειροποίητων



 κουβανέζικων



 πούρων.



Αυτό



ήταν!

πάθος.



 Το



 τελευταίο



 µμαγαζί



 της



 αλυσίδας



 Casa



 del



 Habano,



στο



City



Link



του



Attica,



είναι



από



τα



καλύτερα



στον



 κόσµμο



 στον



 χώρο



 του



 πούρου,



 τόσο



 σε



 ποικιλία



 όσο



 και



 σε



 ποιότητα.



Είναι



το



τέταρτο



κατάστηµμα



της



επιχείρησης



στην



 Ελλάδα.

Γύριζα,



 κυρίως



 τα



 βράδια,



 γιατί



 παράλληλα



 είχα



 και



 την



 πρωινή



µμου



δουλειά,



σε



όλα



τα



καλά



ρεστωράν



των



Αθηνών,



 τα



µμπαρ,



τα



καφέ,



τα



πολυτελή



ξενοδοχεία



προσπαθώντας



να



 πείσω



τους



ιδιοκτήτες



ή



τους



υπευθύνους



ότι



δεν



είµμαι



από



 άλλο



 πλανήτη



 και



 ότι



 το



 πούρο



 έχει



 θέση



 στην



 επιχείρησή



 τους,



όπως



έχει



το



καλό



κρασί,



το



καλό



κονιάκ,



ή



το



καλό



 σέρβις



προς



τους



πελάτες



τους.



Οµμολογώ



ότι



δυσκολεύτηκα



 αφάνταστα.



Όµμως



λίγο



λίγο



είδα



τον



κόπο



µμου



να



ευοδώνεται







 Μάθαινα



τους



µμαιτρ



τις



διάφορες



ποικιλίες,



τις



µμάρκες



και



τα



 µμεγέθη,



πώς



να



προσφέρουν



ένα



πούρο,



να



το



κόβουν,



να



 το



ανάβουν,



πώς



να



συντηρούν



τα



πανάκριβα



και



µμοναδικά



 αυτά



 χειροτεχνήµματα.



 Γιατί



 τέτοια



 είναι



 τα



 πούρα.



 Και



 κυρίως



 τα



προερχόµμενα



από



την



Κούβα.

Και

 

ο

 

δικός

 

σου

 

ρόλος

 

στην

 

επιχείρηση;;

 

Βλέπω

 

η

 

κάρτα

 

 σου

 

γράφει

 

Διευθυντής

 

Λειτουργίας.

 

Τι

 

κάνεις

 

δηλαδή;;

Αλήθεια,

 

µμπορεί

 

κάποιος

 

να

 

κρατήσει

 

ένα

 

πούρο

 

για

 

πολύ

 

 καιρό;; Εξαρτάται



από



τις



συνθήκες



διατήρησης.



Διατηρώντας



το



στη



 σωστή



υγρασία



(από



65%



έως



75%),



στη



σωστή



θερµμοκρασία



 (από



17ο



έως



22ο



C)



και



σε



σωστό



κουτί,



που



συνήθω��



είναι



 φτιαγµμένο



 εσωτερικά



 από



 κέδρο,



 µμπορεί



 να



 κρατήσεις



 ένα



 πούρο



 για



 χρόνια



 ολόκληρα.



 Χρειάζεται



 κατά



 διαστήµματα



 αερισµμό



 για



 να



 αναπνέει.



 Χρειάζεται



 “ενδιαφέρον”



 γιατί



 είναι



 κάτι



ζωντανό.



Κουβαλάει



δε



µμέσα



του



το



µμεράκι,



την



τέχνη,



 τη



 γνώση



 και



 τον



 κόπο



 εκατοντάδων



 ανθρώπων,



 γιατί



 όλα



 γίνονται



 στο



 χέρι.



 Από



 το



 όργωµμα



 µμέχρι



 το



 πακετάρισµμα.



 Μιλάµμε



 πάντα



 για



 τα



 πούρα



 Αβάνας



 όπως



 συνηθίζονται



 να



 λέγονται



και



όχι



Χαβανέζικα…



Το



έχω



ακούσει



κι



αυτό! Χειροποίητα…

 

 Αβάνας…

 

 µμιλάµμε

 

 άρα

 

 για

 

 κάτι

 

 µμάλλον

 

 ακριβό.

 

Υπάρχει

 

τόσο

 

µμεγάλο

 

αγοραστικό

 

κοινό;; Σωστά!



 Το



 κόστος



 ενός



 τέτοιου



 πούρου



 είναι



 συνήθως



 απαγορευτικό



 για



 το



 ευρύ



 κοινό.



 Μπορεί



 να



 πουλιέται



 από



 5€



 µμέχρι



 35€



 το



 κοµμµμάτι,



 χωρίς



 αυτό



 να



 σηµμαίνει



 ότι



 δεν



 υπάρχουν



 και



 ακριβότερα



 πούρα!



 Σε



 µμια



 καλή



 έξοδο



 του



 κάποιος



θα



διαθέσει



ένα



παρόµμοιο



ποσό



για



ένα



καλό



κρασί.



 Θεωρώ,



 και



 µμιλώ



 εκ



 του



 ασφαλούς,



 ότι



 µμε



 τον



 ίδιο



 τρόπο



 µμπορεί



να



απολαύσει



και



ένα



καλό



πούρο!



Όµμως



και



πάλι



το



 κοινό



 είναι



 περιορισµμένο.



 Για



 τον



 λόγο



 αυτό,



 τα



 τελευταία



 χρόνια



 η



 εταιρεία



 έβαλε



 ένα



 στόχο.



 Να



 δώσει



 την



 ευκαιρία



 στο



ευρύ



καταναλωτικό



κοινό



να



γεύεται



και



να



ευχαριστιέται



 την



 ποιότητα



 των



 γνωστών



 Cohiba,



 Montecristo,



 Partagas,



 Romeo



y



Julieta



και



όλων



των



άλλων



καλών



κουβανέζικων



 καπνών



 σ’



 αυτό



 που



 εµμείς



 ονοµμάζουµμε



 mini



 format



 δηλαδή



 τα



σιγγαρίλος



ή



τα



πουράκια.



Τα



σιγγαρίλος



είναι



φτιαγµμένα



 από



τα



ίδια



καπνά,



σε



µμικρότερο



µμέγεθος



και



διατίθενται



σε



 πολύ



χαµμηλότερες



τιµμές.



Το



αποτέλεσµμα



είναι



εντυπωσιακά



 θετικό.



Όµμως



δεν



αφήνουµμε



πίσω



το



χειροποίητο



που



είναι





Πριν



 σου



 απαντήσω



 θα



 σου



 πω



 τι



 έκανα



 όλα



 αυτά



 τα



 χρόνια



 από



 δουλειές,



 γιατί



 άλλαξα



 πολλές.



 Εργάστηκα



 σε



 βιοµμηχανία



 πλαστικών,



 βιοτεχνία



 αναπτήρων,



 software



 house,



 δισκογραφική,



 φαρµμακευτική,



 διαφηµμιστική,



 αντιπροσωπεία



εισαγωγών,



εταιρεία



προώθησης



πωλήσεων,



 είδη



συσκευασίας,



διακοσµμητικά



κεριά,



ανακύκλωση



χαρτιού,



 χαλιά,



και…



πούρα!



Κάθε



φορά



και



σε



διαφορετική



θέση



και



 διαφορετικό



αντικείµμενο.



Από



πωλητής



ή



προγραµμµματιστής



 έως



 λογιστής



 ή



 τεχνικός



 και



 από



 υπάλληλος



 µμέχρι



 ιδιοκτήτης. Οι



γνώσεις



και



οι



εµμπειρίες



που



µμάζεψα



µμε



βοηθούν



σήµμερα



 να



 συντονίζω



 τα



 τµμήµματα



 της



 εταιρείας,



 να



 δίνω



 λύσεις



 σε



 οποιαδήποτε



 δυσκολία



 προκύπτει



 και



 να



 φροντίζω



 το



 τρένο



 να



 προχωρά



 µμπροστά,



 όχι



 µμόνο



 χωρίς



 να



 σταµματά



 αλλά



 και



να



επιταχύνει.



Νοµμίζω



ότι



τα



καταφέρνω



γιατί



µμου



µμένει



 χρόνος



να



“µμιλάω”



µμε



τους



συµμµμαθητές



µμου



στο



Facebook. Είδα

 

ότι

 

κάνατε

 

το

 

δικό

 

σας

 

group,

 

πέρα

 

από

 

το

 

επίσηµμο

 

 του

 

σχολείου. Ναι!



 Το



 λέµμε



 Ziridis



 Class



 ’78.



 Μετά



 το



 τελευταίο



 reunion



 και



 έχοντας



 στα



 χέρια



 µμου



 µμια



 λίστα



 κινητών,



 email



 και



 τηλεφώνων



 συµμµμαθητών,



 που



 µμε



 πολύ



 προσπάθεια



 συγκέντρωσε



 κυρίως



 η



 Σοφία



 Μαγιόγλου,



 προσπαθώ



 να



 µμαζέψω



 όσο



 περισσότερους



 από



 την



 τάξη



 µμου



 µμπορώ,



 στο



 Facebook.



 Νοµμίζω



 ότι



 είναι



 ο



 ευκολότερος



 τρόπος



 να



 κρατιόµμαστε



 σε



 επαφή.



 Ανταλλάσουµμε



 νέα,



 φωτογραφίες,



 αστειάκια…



 Ξαναγινόµμαστε



 πάλι



 παιδιά.



 Είναι



 αφάνταστη



 η



 χαρά



 που



 νοιώθεις



 κάθε



 φορά



 που



 µμαθαίνεις



 νέα



 κάποιου



 συµμµμαθητή



σου!



Κάθε



φορά



που



βλέπεις



ένα



παλιό



γνώριµμο



 πρόσωπο!



Σαν



να



µμην



πέρασε



µμια



µμέρα…

5


ΠΡΟΣΩΠΑ

Ντόρα



Μπακογιάννη,



Υπουργός



Εξωτερικών Συνέντευξη

 

της

 

Υπουργού

 

στον

 

Ερρίκο

 

Αρώνες,

 

για

 

το

 

ΑΘΗΝΑΖΕ

Photo

 

A.

 

Δούκας

Ως

 

δήµμαρχος

 

Αθηναίων

 

διαδραµμάτισε

 

καταλυτικό

 

ρόλο

 

για

 

την

 

ανάδειξη

 

µμιας

 

«άλλης»

 

Αθήνας

 

κατά

 

τη

 

διάρκεια

 

των

 

 Ολυµμπιακών

 

Αγώνων

 

του

 

2004.

 

Όπως

 

αναφέρει

 

και

 

η

 

ίδια

 

«ο

 

σχεδιασµμός

 

και

 

η

 

σκληρή

 

δουλειά»

 

ήταν

 

και

 

το

 

µμυστικό

 

 της

 

επιτυχίας,

 

που

 

συνετέλεσε

 

στο

 

να

 

αναδειχθεί

 

µμέσω

 

του

 

διαδικτύου

 

«ως

 

η

 

παγκόσµμια

 

δήµμαρχος

 

του

 

2005».

 

Το

 

ίδιο

 

 είναι

 

το

 

µμυστικό

 

της

 

επιτυχίας

 

της

 

και

 

ως

 

υπουργός

 

Εξωτερικών.

Ξεκινώντας

 

την

 

κουβέντα

 

µμας

 

θα

 

θέλαµμε

 

κατ’

 

αρχάς

 

να

 

 µμας

 

περιγράψετε

 

τη

 

δουλειά

 

–

 

καθήκοντα

 

ενός

 

υπουργού

 



 

 των

 

 Εξωτερικών.

 

 Ειδικότερα

 

 όµμως

 

 θα

 

 θέλαµμε

 



 

 να

 

 µμας

 

 πείτε

 

 τι

 

 είδους

 

 προκλήσεις

 

 και

 

 νέες

 

 καταστάσεις,

 

 στο

 

 σύγχρονο

 

 πολύσηµμο

 

 παγκόσµμιο

 

 γίγνεσθαι,

 

 καλείται

 

 να

 

 αντιµμετωπίσει

 

η

 

διπλωµματία

 

µμιας

 

χώρας

 

κατά

 

τη

 

διαχείριση

 

 αλλά

 

και

 

την

 

άσκηση

 

εξωτερικής

 

πολιτικής;; Αναµμφίβολα



 είναι



 µμια



 δουλειά



 µμε



 πολύ



 δυναµμικό,



 συνεχώς



 εξελισσόµμενο



job



description.



Παρόλο



που



θα



αναγκαστώ



να



 είµμαι



γενικόλογη,



θα



τολµμήσω



έναν



ορισµμό



λέγοντας



ότι



στην



 άσκηση



της



εξωτερικής



πολιτικής



πρέπει



κανείς



να



πετυχαίνει



 τον



 καλύτερο



 δυνατό



 συνδυασµμό



 των



 παραγόντων



 ισχύος



 της



χώρας



του



προκειµμένου



να



διασφαλίζει



µμε



τον



καλύτερο



 δυνατό



τρόπο



τα



συµμφέροντά



της



µμέσα



στο



περιφερειακό



και



 διεθνές



 περιβάλλον.



 Να



 αξιοποιεί



 δηλαδή



 µμε



 τέτοιο



 τρόπο



 όλα



 τα



 πλεονεκτήµματα



 που



 έχει



 στη



 διάθεσή



 της



 µμια



 χώρα



 για



να



θωρακίζει



την



ασφάλειά



της



και



να



βελτιώνει



συνεχώς



 τη



σχετική



της



θέση



στη



διεθνή



κατανοµμή



ισχύος.



Για



να



το



 πετύχει



όµμως



αυτό



χρειάζεται



πρώτα



απ’



όλα



να



«διαβάζει»



 κανείς



 µμε



 σύνεση



 και



 ρεαλισµμό



 το



 διεθνές



 περιβάλλον,





6

Στο

 

βήµμα

 

απευθυνόµμενη

 

 στην

 

Ολοµμέλεια

 

της

 

Βουλής

ώστε



να



αντιλαµμβάνεται



τις



ευκαιρίες



και



τις



προκλήσεις



που



 αυτό



 παρουσιάζει.



 Και



 είναι



 γεγονός



 ότι



 µμια



 τέτοια



 ψύχραιµμη



 διάγνωση



 του



 περιβάλλοντος



 είναι



 κατά



 πολύ



 δυσκολότερη



 σήµμερα



 απ’



 ό,τι



 ήταν



 στο



 παρελθόν.



 Ας



 µμην



 ξεχνάµμε



 ότι



 παλιότερα



 οι



 πηγές



 των



 απειλών



 ήταν



 ξεκάθαρες:



 ήταν



 κάποιο



 κράτος,



 ένας



 συνασπισµμός



 κρατών,



 ακόµμη



 και



 µμια



 ακραία



 ή



 καταπιεστική



 ιδεολογία.



 Στο



 σύγχρονο,



 ρευστό



 διεθνές



περιβάλλον,



οι



απειλές



είναι



όχι



µμόνον



περισσότερες,



 αλλά



 και



 πιο



 πολύπλοκες



 από



 το



 παρελθόν.



 Η



 διεθνής



 τροµμοκρατία,



η



διασπορά



των



όπλων



µμαζικής



καταστροφής,



 η



 απόλυτη



 φτώχια



 και



 η



 υπανάπτυξη



 και



 η



 απόγνωση



 που



 αυτές



 προκαλούν,



 η



 καταπάτηση



 των



 ανθρωπίνων



 δικαιωµμάτων,



 η



 καταστροφή



 του



 φυσικού



 περιβάλλοντος



 που



 οφείλεται



 στην



 αλλαγή



 του



 κλίµματος,



 όλα



 αυτά



 αποτελούν



απειλές



για



την



ασφάλειά



µμας,



απειλές



που



δεν



 γνωρίζουν



 σύνορα.



 Γι’



 αυτό



 και



 η



 αντιµμετώπισή



 τους



 απαιτεί



 τις



 συντονισµμένες



 προσπάθειες



 της



 διεθνούς



 κοινότητας



 στο



 σύνολό



 της.



 Μπροστά,



 λοιπόν



 σε



 όλες



 τις



 µμεγάλες



 προκλήσεις



 της



 εποχής,



 η



 χώρα



 µμας



 ακολουθεί



 εξωτερική



 πολιτική



συνέπειας



και



αρχών.



Η



πολιτική



µμας



στηρίζεται



στον



 σεβασµμό



του



Διεθνούς



Δικαίου.



Στην



επιδίωξη



της



ειρήνης,



 της



ασφάλειας



και



της



ανάπτυξης.



Στην



καλλιέργεια



σχέσεων






ΠΡΟΣΩΠΑ

φιλίας



 και



 συνεργασίας



 µμε



 τα



 γειτονικά



 µμας



 κράτη



 και



 όλες



 τις



 χώρες



 του



 κόσµμου.



 Με



 αυτή



 την



 πολιτική



 διασφαλίζουµμε



 πλήρως



τα



εθνικά



µμας



συµμφέροντα,



ενισχύουµμε



το



διεθνές



 κύρος



 της



 Ελλάδας



 και



 συµμβάλλουµμε



 ενεργά



 στη



 διεθνή



 συνεργασία



και



ανάπτυξη.



 Μπορούµμε,

 

 λοιπόν,

 

 να

 

 πούµμε

 

 ότι

 

 εξωτερική

 

 πολιτική

 

 δεν

 

 σηµμαίνει

 

 µμόνον

 

 «πολιτική

 

 διαχείριση»,

 

 αλλά

 

 εµμπεριέχει

 

 εκ

 

 των

 

 πραγµμάτων

 

 και

 

 πολλές

 

 άλλες

 

 ισοδύναµμες

 

 συνιστώσες,

 

όπως

 

η

 

οικονοµμική

 

διπλωµματία,

 

η

 

«πράσινη»

 

 διπλωµματία

 

(green

 

diplomacy),

 

η

 

πολιτιστική

 

 διπλωµματία

 

 ή

 

η

 

λεγόµμενη

 

«κοινωνική

 

διπλωµματία»

 

(public

 

diplomacy)

 

 κ.ο.κ.

 



 

Δηλαδή

 

σήµμερα

 

η

 

«ισχύς»

 

δεν

 

περιορίζεται

 

µμόνον

 

 στη

 

 συµμβατική

 

 διάσταση

 

 της

 

 «δύναµμης»,

 

 αλλά

 

 βρίσκεται

 

 πλέον

 

 σε

 

 άµμεση

 

 συνάρτηση

 

 µμε

 

 πτυχές

 

 που

 

 αφορούν

 

 το

 

 εσωτερικό

 

µμιας

 

χώρας

 

και

 

κοινωνίας,

 

όπως

 

ο

 

πολιτισµμός

 

 της

 

καθηµμερινότητας,

 

η

 

κοινωνική

 

συνοχή

 

και

 

ανάπτυξη,

 

 το

 

περιβάλλον,

 

η

 

µμετανάστευση,

 

κ.λπ. Όσο



 η



 έννοια



 της



 ισχύος



 εξελίσσεται



 και



 µμεταβάλλεται,



 ανάλογα



µμεταβάλλονται



και



τα



πεδία



δράσης



της



διπλωµματίας,



 καθώς



και



ο



ρόλος



και



τα



καθήκοντα



των



ανθρώπων



που



την



 υπηρετούν.



Είναι



αλήθεια



ότι



η



έννοια



της



ισχύος



µμιας



χώρας



 δεν



 αφορά



 µμόνον



 στρατιωτικούς



 παράγοντες.



 Αντίθετα,



 όλο



 και



 περισσότερο



 έχει



 να



 κάνει



 µμε



 την



 οικονοµμική



 ευρωστία



 της



χώρας,



τη







δυνατότητά



της



να



διεισδύει



σε



ξένες



αγορές,



 µμε



την



πολιτιστική



της



ακτινοβολία



και



την



επιρροή



που



ασκεί



 διεθνώς,



µμε



τη



συνοχή



και



τη



δυνατότητα



που



έχει



η



κοινωνία



 της



να



συστρατεύεται



µμπροστά



σε



µμεγάλους



κοινούς



στόχους





και



 προκλήσεις.



 Ως



 παραδείγµματα



 σας



 αναφέρω



 µμόνο



 το



 γεγονός



 ότι



 η



 Ελλάδα



 αποτελεί



 τη



 µμεγαλύτερη



 εµμπορική



 ναυτιλία



 στον



 κόσµμο,



 ή



 το



 ότι



 έχει



 εκατοµμµμύρια



 Ελλήνων



 που



 ζουν



 και



 προοδεύουν



 σε



 κάθε



 γωνιά



 της



 γης.



 Αυτά



 αποτελούν



πολύ



σηµμαντικά



πλεονεκτήµματα



για



τους



στόχους



 και



 τις



 επιδιώξεις



 της



 ελληνικής



 εξωτερικής



 πολιτικής.



 Αντίστοιχα,



 λοιπόν



 µμε



 τις



 µμεταβολές



 στο



 περιεχόµμενο



 της



 ισχύος,



 µμεταβάλλεται



 και



 ο



 ρόλος



 της



 διπλωµματίας.



 Ένας



 διπλωµμάτης



σήµμερα



οφείλει,



πέραν



της



κλασικής



αποστολής



 του,



να



είναι



σε



θέση



να



προωθεί



τα



οικονοµμικά



συµμφέροντα



 της



χώρας



του,



να



προβάλλει



τον



σύγχρονο



πολιτισµμό



της,



 να



 αντεπεξέρχεται



 σε



 πολυµμερείς



 διαπραγµματεύσεις



 που



 αφορούν



την



προστασία



του



περιβάλλοντος,



την



ανάπτυξη



ή



 την



 ενεργειακή



 πολιτική.



 Οφείλει



 να



 βρίσκει



 συνεχώς



 νέους



 τρόπους



για



να



αξιοποιεί



δηµμιουργικά



όλους



τους



παράγοντες



 ισχύος



 της



 χώρας



 του



 –ιδίως



 την



 «ήπια



 ισχύ»



 της–



 προς



 όφελος



των



στόχων



της



εξωτερικής



της



πολιτικής.



 Θα

 

 θέλαµμε

 

 εδώ

 

 να

 

 σας

 

 ρωτήσουµμε

 

 από

 

 τη

 

 µμέχρι

 

 τώρα

 

 εµμπειρία

 

 σας

 

 πόσο

 

 «καλός

 

 καταναλωτής»,

 

 δηλαδή

 

 γνώστης,

 

 είναι

 

 ο

 

 µμέσος

 

 Έλληνας,

 

 δεδοµμένου

 

 του

 

 πολυδιάστατου

 

 πλαισίου

 

 ζητηµμάτων,

 

 διεθνώς

 

 και

 

 περιφερειακώς,

 

 που

 

 απασχολούν

 

 την

 

 ελληνική

 

 εξωτερική

 

 πολιτική;;

 



 

Πόσο

 

ικανοποιητική

 

είναι

 

ποιοτικά

 

και

 

ποσοτικά

 

 η

 

 κάλυψη

 

 στη

 

 χώρα

 

 µμας

 

 θεµμάτων

 

 της

 

 αρµμοδιότητάς

 

 σας;; Πιστεύω



ότι



οι



Έλληνες



πολίτες



έχουν



έντονο



ενδιαφέρον



για



 τα



ζητήµματα



της



εξωτερικής



πολιτικής



και



έχουν



και



γνώση





7


ΠΡΟΣΩΠΑ

Ως

 

η

 

πολιτική

 

προϊσταµμένη

 

του

 

υπουργείου

 

Εξωτερικών,

 

 πείτε

 

µμας,

 

ποιος

 

είναι

 

ο

 

κεντρικός

 

στόχος

 

σας,

 

ποια

 

είναι

 

 η

 

 βασική

 

 σας

 

 προτεραιότητα,

 

 δηλαδή

 



 

 πάνω

 

 από

 

 όλα

 

 τι

 

 θα

 

 θέλατε

 

 περισσότερο

 

 απ’

 

 όλα

 

 να

 

 πραγµματοποιήσετε

 

 στη

 

διάρκεια

 

της

 

θητείας

 

σας

 

από

 

τη

 

θέση

 

της

 

υπουργού

 

 των

 

Εξωτερικών; Το



 έχω



 ξαναπεί



 ότι



 κυριότερη



 φιλοδοξία



 µμου



 είναι



 να



 µμπορέσω



 να



 προσφέρω



 καλές



 υπηρεσίες



 στη



 χώρα



 µμου



 και



 στους



 πολίτες



 που



 µμε



 περιβάλλουν



 µμε



 την



 εµμπιστοσύνη



 τους.



 Φιλοδοξώ



 να



 µμπορέσω



 να



 συµμβάλλω



 ώστε



 η



 Ελλάδα



να



εµμφανίζεται



συνεχώς



στη



διεθνή



σκηνή



ως



µμια



 χώρα



 δυναµμική



 και



 δραστήρια,



 ως



 µμια



 αξιόπιστη



 δύναµμη



 σταθερότητας,



ανάπτυξης



και



συνεργασίας,



µμε



υπολογίσιµμη



 επιρροή



 στον



 περίγυρό



 της



 και



 διεθνώς.



 Διαρκής



 στόχος



 είναι



 να



 ασκούµμε



 την



 εξωτερική



 µμας



 πολιτική



 µμε



 συνέπεια



 και



 µμετριοπάθεια,



 αλλά



 και



 µμε



 τον



 δυναµμισµμό



 και



 την



 αυτοπεποίθηση



 που



 απαιτεί



 η



 υπεράσπιση



 των



 εθνικών



 συµμφερόντων



 και



 η



 ενίσχυση



 του



 διεθνούς



 κύρους



 και



 της



 αξιοπιστίας



της



χώρας



µμας



στο



διεθνές



περιβάλλον.



 Καταγράφεται

 

κατακόρυφη

 

αύξηση

 

του

 

αριθµμού

 

γυναικών

 

που

 

καταλαµμβάνουν

 

υψηλότατα

 

δηµμόσια

 

–

 

πολιτικά

 

 αξιώµματα.

 



 

 Πρόσφατη

 

 είναι

 

 η

 

 είδηση

 

 της

 

 τοποθέτησης

 

 γυναικών

 

σε

 

«σκληρά»

 

υπουργεία,

 

π.χ.

 

γυναίκα

 

υπουργός

 

 Άµμυνας

 

στην

 

Ισπανία.

 

Θα

 

θέλαµμε

 

να

 

σχόλιά

 

σας.

Πράγµματι,



 είναι



 ιδιαίτερα



 θετικό



 το



 γεγονός



 ότι



 όλο



 και



 περισσότερες



 γυναίκες



 σε



 όλο



 και



 περισσότερα



 µμέρη



 του



 κόσµμου



καταφέρνουν



όχι



απλώς



να



διακρίνονται,



αλλά



και



να



 αναλαµμβάνουν



θέσεις



ευθύνης



σε



τοµμείς



που



«παραδοσιακά»



 ήταν



 ανδροκρατούµμενοι.



 Τα



 παραδείγµματα



 αυτά,



 αν



 και



 λίγα



 ακόµμη,



είναι



ιδιαίτερα



χρήσιµμα



πιστεύω



στο



να



ενθαρρύνουν



και



 άλλες



κοινωνίες



να



ξεπεράσουν



παρωχηµμένα



στερεότυπα



του



 παρελθόντος



και



να



εµμπιστευτούν



γυναίκες



σε



θέσεις



ευθύνης



 και



 σε



 κέντρα



 λήψης



 αποφάσεων.



 Εκατοµμµμύρια



 γυναίκες



 σε



 ολόκληρο



τον



κόσµμο



καθηµμερινά



αποδεικνύουν



ότι



µμπορούν



 να



διακριθούν



στις



τέχνες,



στις



επιστήµμες,



στις



επιχειρήσεις,



 στην



 πολιτική,



 σε



 όλους



 τους



 τοµμείς



 της



 κοινωνικής



 ζωής,



 αρκεί



 να



 έχουν



 ισότιµμες



 ευκαιρίες,



 να



 µμην



 αντιµμετωπίζουν



 διακρίσεις



και



προκατάληψη.



Σε



κάθε



περίπτωση



το



κριτήριο



 για



 την



 ανάληψη



 µμιας



 θέσης



 ευθύνης



 θα



 πρέπει



 να



 είναι



 οι



 ικανότητες



 και



 η



 αξία



 ενός



 ατόµμου,



 όχι



 το



 φύλο



 του.



 Και



 είναι



 βέβαιο



 ότι



 οι



 κοινωνίες



 µμας



 µμόνον



 κέρδος



 µμπορούν



 να



 έχουν



 από



 την



 αξιοποίηση



 του



 συνόλου



 του



 ανθρώπινου



 δυναµμικού



 τους.



 Γι’



 αυτό



 και



 πρέπει



 όλοι



 να



 συµμβάλλουµμε,



 ώστε



 τόσο



 στην



 Ελλάδα



 όσο



 και



 στο



 εξωτερικό,



 οι



 γυναίκες



 να



απολαµμβάνουν



ισότητα



δικαιωµμάτων



και



ευκαιριών,



ώστε



 να



είναι



σε



θέση



να



αναπτύσσουν



τις



ικανότητές



τους



και



–µμε



 βάση



 αυτές–



 να



 συµμβάλλουν



 θετικά



 στην



 πρόοδο



 και



 την



 ανάπτυξη



της



κοινωνίας.



 «Νέα

 

 Γενιά

 

 και

 

 Πολιτική:

 

 Σχέση

 

 αγάπης

 

 ή

 

 µμίσους;;»

 

 Θα

 

 θέλαµμε

 

 στείλετε

 

 ένα

 

 µμήνυµμα

 

 για

 

 τους

 

 αναγνώστες

 

 µμας,

 

 και

 

όχι

 

µμόνον… Το



µμήνυµμά



µμου



είναι



πάνω



απ’



όλα



µμήνυµμα



συµμµμετοχής



και



 δραστηριοποίησης



 της



 νέας



 γενιάς



 στα



 πολιτικά



 ζητήµματα.



 Πιστεύω



ότι



η



εικόνα



της



απολιτικής



και



αδιάφορης



νεολαίας,



 που



πολύ



συχνά



παρουσιάζεται,



όχι



απλώς



δεν



ανταποκρίνεται



 στην



 πραγµματικότητα,



 αλλά



 αδικεί



 σε



 πολύ



 µμεγάλο



 βαθµμό



 τις



 νέες



 και



 τους



 νέους



 µμας.



 Επειδή



 η



 επαφή



 µμε



 τους



 νέους



 µμου



δίνει



πάντα



µμεγάλη



χαρά



και



ενέργεια



και



την



επιδιώκω



 πραγµματικά



όποτε



έχω



δυνατότητα,



είµμαι



σε



θέση



να



γνωρίζω



 ότι



 η



 νέα



 γενιά



 είναι



 πολύ



 διαφορετική



 από



 την



 εικόνα



 που



 παρουσιάζεται.



Υπάρχουν



χιλιάδες



αξιόλογοι



νέοι,



που



έχουν



 ξεκάθαρες



 πολιτικές



 θέσεις



 και



 ισχυρή



 άποψη



 για



 το



 µμέλλον



 που



θέλουν.



Νέοι



που



διεκδικούν



και



κερδίζουν



το



µμέλλον



 αυτό



 µμέσα



 στα



 πανεπιστηµμιακά



 αµμφιθέατρα,



 µμέσα



 στους





Photo

 

A.

 

Δούκας

των



ζητηµμάτων,



όχι



µμόνον



των



καθαρά



εθνικών,



αλλά



και



 ευρύτερα



 των



 εξελίξεων



 στο



 περιφερειακό



 και



 διεθνές



 περιβάλλον.



Δεν



είναι



βεβαίως



όλοι



µμελετητές



των



διεθνών



 σχέσεων,



 αλλά



 πιστεύω



 ότι,



 σε



 σχέση



 µμε



 άλλες



 χώρες,



 οι



 Έλληνες



 αποδεικνύουν



 ότι



 έχουν



 και



 ενηµμέρωση



 και



 τεκµμηριωµμένη



άποψη



στα



ζητήµματα



της



εξωτερικής



πολιτικής.



 Είναι



 επίσης



 λογικό



 σε



 χρονικές



 συγκυρίες



 που



 υπάρχουν



 πολλές



 και



 σηµμαντικές



 εξελίξεις



 τα



 εξωτερικά



 ζητήµματα



 να



 λαµμβάνουν



 µμεγαλύτερο



 µμερίδιο



 της



 επικαιρότητας



 από



 άλλες



 χρονικές



 περιόδους.



 Κάτι



 που



 προσωπικά



 θα



 ήθελα



 να



προβάλλεται



περισσότερο



και



να



γνωρίσουν



περισσότερο



 οι



 πολίτες,



 πέραν



 των



 διεθνών



 πολιτικών



 εξελίξεων,



 είναι



 η



 αναπτυξιακή



 και



 ανθρωπιστική



 διάσταση



 της



 εξωτερικής



 µμας



πολιτικής.



Πολύς



κόσµμος



δεν



γνωρίζει



τα



κονδύλια



που



 διατίθενται



και



το



σηµμαντικό



έργο



που



επιτελεί



η



Ελλάδα



σε



 πάρα



πολλά



µμέρη



του



κόσµμου,



όπου



οι



λαοί



υποφέρουν



από



 συγκρούσεις



 και



 βία,



 από



 φυσικές



 καταστροφές,



 από



 την



 φτώχια



και



την



υπανάπτυξη.



Με



το



έργο



αυτό



συµμβάλλουµμε



 στην



ανακούφιση



των



λαών



που



έχουν



άµμεση



ανάγκη,



αλλά



 και



στη



δηµμιουργία



των



απαραίτητων



υποδοµμών



και



θεσµμών



 που



 θα



 τους



 επιτρέψουν



 να



 προχωρήσουν



 στον



 δρόµμο



 της



 ανάπτυξης



και



της



ευηµμερίας.



Παράλληλα,



ενισχύουµμε



την



 καλή



 εικόνα



 και



 το



 όνοµμα



 της



 χώρας



 µμας



 στη



 συνείδηση



 των



 λαών



 του



 κόσµμου.



 Το



 ανθρωπιστικό



 και



 αναπτυξιακό



 µμας



έργο



είναι



ιδιαίτερα



ευρύ,



ιδίως



σε



σχέση



µμε



το



µμέγεθος



 και



 τις



 δυνατότητες



 της



 χώρας



 µμας,



 και



 πραγµματικά



 αξίζει



 την



 προσοχή



 και



 το



 ενδιαφέρον



 των



 πολιτών,



 κάτι



 που



 προσπαθούµμε



 να



 προσελκύσουµμε



 και



 εµμείς



 ως



 Υπουργείο



 µμε



διάφορες



δράσεις



ενηµμέρωσης



και



ευαισθητοποίησης.





Υποδεχόµμενη

 

στην

 

Αθήνα

 

το

 

Γάλλο

 

Πρόεδρο

 

Νικολά

 

Σαρκοζύ

8


ΠΡΟΣΩΠΑ

χώρους



εργασίας,



µμέσα



από



τη



συµμµμετοχή



σε



κοινωνικούς



 φορείς



ή



εθελοντικές



οργανώσεις.



Υπάρχουν



χιλιάδες



νέοι



 που



εκφράζουν



καθηµμερινά,



στην



Ελλάδα



και



το



εξωτερικό,



 το



 πιο



 όµμορφο



 πρόσωπο



 της



 πατρίδας



 µμας:



 την



 Ελλάδα



 των



 αξιών,



 της



 γνώσης,



 της



 προκοπής.



 Όλοι



 αυτοί



 οι



 νέοι



 έχουν



πάρα



πολλά



να



προσφέρουν



στη



χώρα,



αλλά



και



στην



 ανανέωση



του



πολιτικού



µμας



σκηνικού.



Αυτό



που



οφείλουµμε



 να



 κάνουµμε



 εµμείς,



 που



 έχουµμε



 ήδη



 κλείσει



 κάποια



 χρόνια



 στην



πολιτική,



είναι



να



τους



ακούσουµμε,



να



αφουγκραστούµμε



 τις



 αγωνίες



 και



 τις



 προσδοκίες



 τους,



 και



 να



 κρατήσουµμε



 γι’



 αυτούς



 ανοιχτό



 τον



 δρόµμο



 ώστε



 να



 µμπορέσουν



 εκείνοι



 που



 το



 επιθυµμούν



 να



 ασχοληθούν



 µμε



 την



 πολιτική



 και



 να



 δραστηριοποιηθούν



στα



κοινά



προς



όφελος



της



γενιάς



τους



 και



των



επόµμενων



που



έρχονται.



 Είσαστε

 

από

 

τους

 

πολιτικούς

 

που

 

έχετε

 

δώσει

 

ιδιαίτερη

 

 σηµμασία

 

 στο

 

 διαδίκτυο.

 

 Έχετε

 

 πάρει

 

 αντίστοιχη

 

 ανταπόκριση;;

 

 Είναι



 γεγονός



 ότι



 έχουµμε



 κάνει



 µμεγάλη



 προσπάθεια



 µμε



 σκοπό



 να



 πετύχουµμε



 σύγχρονη



 και



 λειτουργική



 παρουσία



 στο



 διαδίκτυο,



 κάτι



 που



 έχει



 µμεγάλη



 ανταπόκριση



 στη



 διαδικτυακή



 κοινότητα.



 Τόσο



 η



 προσωπική



 µμου



 ιστοσελίδα,



 dorabak.gr,



 όσο



 και



 η



 ιστοσελίδα



 του



 Yπουργείου



 µμας,



 mfa.gr,



 καθηµμερινά



 ενηµμερώνουν



 και



 αποτελούν



 κόµμβο



 επικοινωνίας



 εκατοντάδων



 συµμπολιτών



 µμας.



 Σε



 προσωπικό



 επίπεδο



 µμέσω



 της



 διαδικτυακής



 µμου



 οµμάδας



 έχω



 παρουσία





και



 σε



 διάφορα



 δίκτυα



 κοινωνικών



 επαφών,



 όπως



 το



 facebook



και



το



twitter,



ενώ



αξιοποιούµμε



web2.0



εργαλεία,



 όπως



το



flickr



και



το



youtube,



δίνοντας



τη



δυνατότητα



στους



 διαδικτυακούς



 µμας



 φίλους



 να



 µμοιράζονται



 υλικό



 που



 τους



 ενδιαφέρει.



 Επιπλέον



 µμέσα



 από



 την



 ιστοσελίδα



 dorabak.gr



 ο



 χρήστης



 έχει



 τη



 δυνατότητα



 να



 µμου



 υποβάλλει



 ερωτήσεις



 τις



 οποίες



 απαντώ



 στην



 κάµμερα



 όποτε



 προλαβαίνω.



 Αξίζει



 νοµμίζω



επίσης



να



δει



κάποιος



τα



σύντοµμα



βίντεο



της



«Άλλης



 Ματιάς»



 που



 καταγράφουν



 µμε



 εναλλακτικό



 ευχάριστο



 και



 διεισδυτικό



 τρόπο



 συναντήσεις,



 εκδηλώσεις



 και



 επισκέψεις



 εργασίας



σε



ξένες



χώρες.



Η



ανταπόκριση



του



κόσµμου



στη



 διαδικτυακή



 µμου



 παρουσία



 θα



 έλεγα



 ότι



 είναι



 ιδιαίτερα



 ενθαρρυντική.



 Όλο



 αυτό



 το



 διάστηµμα



 έχω



 γνωρίσει



 µμέσω



 του



 διαδικτύου



 πολλούς



 νέους



 πολίτες



 που



 µμας



 έχουν



 δώσει



 πολλές



 νέες



 ιδέες.



 Ένας



 κόσµμος



 που



 ίσως



 να



 µμην



 πλησίαζα



 τόσο



 εάν



 δεν



 υπήρχε



 το



 διαδίκτυο



 ως



 µμέσο



 επαφής.



Αρκετούς



άλλωστε



από



αυτούς



έχω



συναντήσει



και



 από



 κοντά



 είτε



 στις



 πρόσφατες



 συναντήσεις



 µμου



 µμε



 bloggers



 είτε



 σε



 εκδηλώσεις



 γνωριµμίας



 καθαρά



 και



 µμόνο



 για



 τους



διαδικτυακούς



µμας



φίλους.



Χτίζουµμε



έτσι



µμια



σχέση



και



 διαρκή



 επικοινωνία



 µμε



 νέους



 ανθρώπους



 που



 νοιάζονται,



 που



θέλουν



να



συµμµμετάσχουν



που



επιδιώκουν



να



«ταράζουν



 τα



 νερά»



 και



 να



 προκαλούν.



 Και



 εγώ



 είµμαι



 ανοιχτή



 στις



 προκλήσεις. Σας

 

ευχαριστούµμε

 

θερµμά

 

για

 

τον

 

πολύτιµμο

 

χρόνο

 

σας.

9


ΠΡΟΣΩΠΑ

Νίκος



Κόκλας,



πρώην



Διευθυντής



Λυκείου



-



Θεολόγος Συνέντευξη

 

στο

 

ΑΘΗΝΑΖΕ Ένας

 

καθηγητής

 

που

 

αποτελεί

 

κοινό

 

σηµμείο

 

αναφοράς

 

για

 

τους

 

περισσότερους

 

απόφοιτους,

 

αφού

 

δίδαξε

 

στο

 

σχολείο

 

 µμας

 

για

 

τρεις

 

ολόκληρες

 

δεκαετίες.

 

Από

 

τους

 

πιο

 

θαυµμάσιους

 

ανθρώπους

 

και

 

σίγουρα

 

από

 

τους

 

πιο

 

αγαπηµμένους

 

µμας

 

 δασκάλους.

 



(ύπατος



 αρµμοστής



 της



 Αγγλίας



 στην



 Κύπρο).



 Μέσα



 µμας



 υπήρχε



 βαθιά



η



αίσθηση



της



αδικίας,



αυτό



εκδήλωσα



µμε



την



συµμµμετοχή



 µμου



 στις



 κινητοποιήσεις.



 Οπωσδήποτε,



 ως



 νέο



 της



 εποχής,



 µμε



 επηρέασε



το



Κυπριακό. Παρίσι,

 

δεκαετία

 

του

 

’60,

 

σπουδές,

 

έρανος

 

για

 

την

 

εκκλησία

 

 αλλά

 

και

 

δωρεάν

 

εισιτήρια

 

για

 

την

 

Κάλλας. Η



ζωή



µμου



στο



Παρίσι



ήταν



πολύ



όµμορφη,



η



ωραιότερη



περίοδος



 της



 ζωής



 µμου.



 Ήταν



 περίοδος



 ελευθερίας,



 δηµμιούργησα



 πολλές



 φιλίες



στην



Γαλλία,



απέκτησα



αυτοκίνητο



-σηµμαντικό



για



την



εποχή



 εκείνη-



 και



 ενώ



 όλοι



 περίµμεναν



 να



 σπουδάσω



 κάτι



 σχετικό



 µμε



 την



 Θεολογία,



 εγώ



 προτίµμησα



 ψυχολογία



 και



 παιδαγωγικά.



 Η



 επιλογή



 µμου



 διαµμόρφωσε



 και



 τον



 χαρακτήρα



 της



 µμετέπειτα



 σχέσης



 µμου



 µμε



 τα



παιδιά,



µμια



σχέση



αγάπης



και



ανεκτικότητας. Έφυγα



το



’65



από



τη



Γαλλία,



για



να



επιστρέψω



ξανά



το



’69



σε



µμια



 άλλη



 Γαλλία.



 Το



 Quartier



 Latin



 δεν



 ήταν



 όπως



 το



 είχα



 αφήσει,



 οι



 φοιτητές



 ήταν



 επαναστατηµμένοι,



 ήταν



 το



 τέλος



 µμιας



 ολόκληρης



 εποχής,



το



τέλος



της



αθωότητας.



 Επιστροφή

 

στην

 

Ελλάδα.

Λοιπόν,

 

από

 

τη

 

Ζάκυνθο,

 

στην

 

Αθήνα. Το



χωριό



µμου



είναι



η



Λιθακιά,



στη



Ζάκυνθο.



Μετά



τους



σεισµμούς



 του



’53,



ήρθε



ο



προβληµματισµμός



και



η



αναζήτηση,



ή



θα



συνεχίσω



 σπουδές,



 ή



 θα



 παραµμείνω



 γεωργός.



 Προτιµμήθηκε



 η



 πρώτη,



 οι



 σπουδές.



 Δυο



 ήταν



 οι



 επιλογές,



 η



 Σχολή



 Εµμποροπλοιάρχων:



 δύσκολη



ζωή,



και



η



Εκκλησιαστική



Σχολή



Κορίνθου.



Επέλεξα



τη



 δεύτερη.



 Εσωτερικός



 για



 τρία



 ολόκληρα



 χρόνια



 µμε



 δίωρη



 άδεια



 κάθε



 Κυριακή.



 Εκεί



 έµμαθα



 τα



 πρώτα



 µμου



 γράµμµματα,



 τα



 σωστά.



 Έδωσα



εξετάσεις



το



’55



στο



Πανεπιστήµμιο,



στη







Θεολογία,



πέρασα



 και



το



’60



πήρα



πτυχίο. Η

 

Αθήνα

 

του

 

’50,

 

κινητοποιήσεις

 

για

 

το

 

Κυπριακό,

 

ο

 

Κόκλας

 

 πάνω

 

σε

 

νεραντζιά

 

απέναντι

 

από

 

την

 

Μεγάλη

 

Βρετάνια,

 

αµμέσως

 

 µμετά

 

πάνω

 

σε

 

τρόλεϊ

 

να

 

κόβει

 

τα

 

σχοινιά,

 

και

 

οι

 

δύο

 

περιπτώσεις

 

 να

 

καταλήγουν

 

σε

 

«στοργική

 

περιποίηση»

 

από

 

την

 

Αστυνοµμία

 

 πόλεων.

 

Πείτε

 

µμου

 

λίγο

 

για

 

εκείνη

 

την

 

εποχή. Για



το



πρόβληµμα



του



Κυπριακού



τότε



είχε



επαναστατήσει



το



σύνολο



 των



 φοιτητών,



 µμαζί



 τους



 και



 οι



 φοιτητές



 της



 Θεολογικής,



 η



 όποιοι



 ήταν



 «µμπροστάρη��ες».



 Η



 εκκλησία,



 ο



 Μακάριος,



 αναγκαστικά



 και



 οι



θεολόγοι.



Εκεί



οι



πιο



δυνατοί,



οι



πιο



χειροδύναµμοι



ανέλαβαν







να



 δηµμιουργήσουν



πρόβληµμα.



Δεν



έµμεινε



νεράντζι



για



νεράντζι



απέναντι



 από



τη



Μεγάλη



Βρετάνια,



στιγµμές



ωραίες,



δυναµμικές.



Το



θέµμα



του



 Κυπριακού



µμας



είχε



ακουµμπήσει



πολύ.



Ένα



θα



σου



πω,



όταν



πήρα



 στο



χωριό



τον



πρώτο



µμου



σκύλο,



για



κυνήγι,



τον



βάφτισα



Harding,





10

Από



τη



Γαλλία



επέστρεψα



στην



Ελλάδα



το



’72



και



σε



ηλικία



39



 ετών







πήγα



κατευθείαν



στον



στρατό.



Έκανα



15



µμήνες



στρατιώτης,



 συνεχώς



 στα



 Γιαννιτσά,



 και



 όταν



 πήρα



 απολυτήριο,



 µμία



 µμέρα



 µμετά



 το



 «δηµμοψήφισµμα»



 των



 συνταγµματαρχών



 για



 τη



 βασιλεία,



 ήρθα



 στην



Αθήνα







ψάχνοντας



για



δουλειά.



Εκεί



αρχίζουν



τα



προβλήµματα.



 Το



 ευτύχηµμα



 για



 µμένα



 ήταν



 ότι



 η



 πρώτη



 πόρτα



 που



 χτύπησα



 ήταν



 του



Ζηρίδη,



όπου,



µμετά



από



την



απόρριψη



του



κου



Ελµμάζη



και



την



 αποδοχή







της



κα



Βένου,



συναντήθηκα



µμε



τον



κο



Ματιάτο



ο



οποίος



 στη



 συζήτηση



 µμου



 αποκάλυψε



 την



 ύπαρξη



 µμιας



 κενής



 θέσης



 θεολόγου



 και



 ζήτησε



 να



 µμε



 δουν



 ο



 κύριος



 και



 η



 κυρία



 Ζηρίδη.



 Η



 συνάντηση



έγινε



στις



έξι



το



απόγευµμα



και



από



εκεί



ξεκινά



η



ζωή



µμου



 στα



Εκπαιδευτήρια



Ζηρίδη.



Έτσι



στις



19



Νοεµμβρίου



του



’73



µμπαίνω



 για



το



πρώτο



µμάθηµμα



στο



Δ3. Από

 

την

 

Ελλάδα

 

του

 

’50,

 

στη

 

Γαλλία

 

του

 

’60,

 

στο

 

στρατό

 

της

 

 δικτατορίας

 

του

 

’70,

 

καθηγητής

 

στου

 

Ζηρίδη.

 

Πείτε

 

µμου

 

για

 

το

 

 ξεκίνηµμα;; Κοίταξε,



 η



 Γαλλία



 µμε



 ωφέλησε



 σε



 πολλά



 πράγµματα,



 στον



 τρόπο



 σκέψης,



στον



τρόπο



αντιµμετώπισης



των



πραγµμάτων.



Η



Γαλλία



µμου



 έδωσε



 φτερά,



 αυτό



 µμε



 βοήθησε



 να



 αντιµμετωπίσω,



 στον



 Ζηρίδη



 πλέον,



αυτά



τα



δύσκολα



χρόνια,



τις



δύσκολες



στιγµμές



εκείνης



της



 περιόδου.



Φοβισµμένος,



έχοντας



αντιµμετωπίσει



τις



γραφειοκρατικές



 δυσκολίες



 του



 απαραίτητου



 για



 τον



 διορισµμό



 πιστοποιητικού



 κοινωνικών



φρονηµμάτων,



µμην



γνωρίζοντας



ακόµμη



τον



κόσµμο



του



 σχολειού



σε



µμια



εποχή



που



δεν



ήξερες



από



πού



και



ποιος



θα



στην



 φέρει,



ο



φόβος



ή



και



ο



κίνδυνος



ότι



ανά



πάσα



στιγµμή



κάτι



µμπορεί



να



 συµμβεί



έκανε



την



περίοδο



αυτή



εξαιρετικά



δύσκολη.


ΠΡΟΣΩΠΑ

Η

 

δικτατορία

 

πέφτει

 

αλλά

 

το

 

εκπαιδευτικό

 

σύστηµμα

 

συνεχίζει

 

 να

 

 αποδέχεται

 

 και

 

 λειτουργεί

 

 σε

 

 µμια

 

 βάση

 

 «καθέδρας»,

 

 µμε

 

 την

 

 καταστολή

 

 και

 

 τη

 

 διαπόµμπευση

 

 ως

 

 αποδεκτές

 

 µμεθόδους

 

 και

 

 πρακτικές.

 

 Εσείς

 

 καταφέρατε

 

 να

 

 επιβάλλετε

 

 µμια

 

 διαµμετρικά

 

 αντίθετη

 

 προσέγγιση

 

 σε

 

 ένα

 

 περιβάλλον,

 

 το

 

 οποίο

 

 θα

 

 πρέπει

 

 να

 

 ήταν

 

 από

 

 σκεπτικό

 

 έως

 



 

 και

 

 εχθρικό

 

 στην

 

 αλλαγή

 

 και

 

 αυτό

 

 χωρίς

 

κάποια

 

κατά

 

µμέτωπο

 

σύγκρουση.

 

Πως

 

έγινε

 

αυτό;; Στην



 αρχή



 δυσκολεύτηκα



 αρκετά.



 Θα



 σου



 πω



 ένα



 χαρακτηριστικό



 παράδειγµμα,



 µμε



 τις



 γαλλικές



 µμου



 ιδέες



 περί



 ισότητας



 των



 φύλων



 άρχισα



µμια



συζήτηση



στην



τάξη



για



το



ποσο



άδικο



είναι



όταν



και



τα



 δύο



µμέλη



ενός



ζευγαριού



εργάζονται,



µμε



την



επιστροφή



τους



από



την



 εργασία



 το



 απόγευµμα



 στο



 σπίτι,



 ο



 άνδρας



 βάζει



 τις



 παντόφλες



 του



 και



πιάνει



την



εφηµμερίδα



η



την



τηλεόραση,



ενώ



η



γυναίκα



να



µμπαίνει



 στην



 κουζίνα



 να



 µμαγειρέψει,



 ίσα



 δικαιώµματα



 ίσες



 υποχρεώσεις.



 Λίγες



 µμέρες



 αργότερα



 δέχθηκα



 την



 επίσκεψη



 κηδεµμόνα,



 ο



 οποίος



 µμε



 στρατιωτικό



 ύφος



 µμου



 απαγόρευσε



 να



 διδάσκω



 στον



 γιο



 του



 αυτά



 τα



 περίφηµμα



 περί



 ισότητας



 ανδρός



 και



 γυναικός.



 Τότε



 του



 ανέφερα



 µμια



 ρήση



 του



 Απόστολου



 Παύλου,



 η



 οποία



 αναφέρετε



 στην



 ισότητα



 των







 ανθρώπων



 ανεξαρτήτως



 του



 φύλου.



 Σίγουρα



 υπήρξαν



αντιδράσεις,



αλλά



αυτό



που



έχει



σηµμασία



για



µμένα



είναι



η



 αποδοχή



που



γνώρισα



από



τα



παιδιά.



Ίσως



επειδή



δεν



µμπήκα



ποτέ



 κατσούφης



στην



τάξη,



δεν



µμετέφερα



ποτέ



προβλήµματά



µμου



µμέσα



 στην



τάξη.



Θα



σου



αποκαλύψω



κάτι,



το



’77



χάσαµμε



ένα



παιδί,



µμετά



 από



 λίγες



 ηµμέρες



 µμπήκα



 και



 δίδαξα







 στην



 τάξη



 χωρίς



 τα



 παιδιά



 να



 καταλάβουν



το



παραµμικρό.



 Όµμιλος

 

 θρησκειολογίας,

 

 µμαθητές

 

 επιλέγουν

 

 ελεύθερα

 

 ποιον

 

 θα

 

ακούσουν

 

και

 

το

 

κοινό

 

πολυπληθές.

 

Πως

 

το

 

εξηγείτε;; Δεν



 ξέρω,



 η



 δίψα



 των



 παιδιών



 να



 µμάθουν



 κάτι



 πέρα



 από



 τη



 Χριστιανική



θρησκεία,



η



ευκαιρία



να



ρωτήσουν



για



άλλες



θρησκείες,



 ίσως



να



ήταν



ο



λόγος



αυτός,



ή



πάλι



απλά



γνώριζαν



ότι



µμαζί



µμου



θα



 πέρναγαν



καλά.



Οποιοδήποτε



θέµμα



µμπορούσε



να



γίνει



αντικείµμενο



 συζήτησης,



θα



το



επαναλάβω,



µμε



είχε



επηρεάσει



το



γαλλικό



πνεύµμα,



 δεν



µμπορούσα



να



αρνηθώ



σε



µμαθητή



το



δικαίωµμα



της



άποψης.



 Το

 

 µμάθηµμα

 

 των

 

 θρησκευτικών,

 

 χωρίς

 

 να

 

 αναφερθούµμε

 

 στο

 

 επίπεδο

 

 των

 

 διδασκοµμένων

 

 βιβλίων,

 

 είναι

 

 από

 

 τη

 

 φύση

 

 του

 

 µμάθηµμα

 

 δόγµματος.

 

 Πώς

 

 καταφέρατε

 

 να

 

 επικοινωνήσετε

 

 τις

 

 βασικές

 

αρχές

 

του

 

Χριστιανισµμού

 

χωρίς

 

να

 

γίνεστε

 

ο

 

ίδιος

 

ποτέ

 

 δογµματικός;; Η



δογµματική



του



Χριστιανισµμού



είναι



κάτι



διδακτέο



και



κατανοητό



 σε



φοιτητές,



σε



ένα



µμαθητή



στην



εφηβεία



πρέπει



να



το



µμεταδόσεις



 µμε







 τέτοιο



 τρόπο



 ώστε



 να



 µμην



 φανείς



 ποτέ



 δογµματικός,



 απόλυτος,







 πάντα



 σεβόµμενος



 και



 τη



 δική



 του,



 ακόµμη



 και



 αντίθετη,



 άποψη.



 Φυσικά



 ένας



 θεολόγος







 δεν



 µμπορεί



 να



 παρεκκλίνει



 από



 το



 δόγµμα



 της



Εκκλησίας,



αλλά



µμε



τον



τρόπο



του,



µμε



τη



µμέθοδο



διδασκαλίας



 του,



 πολλές



 φορές



 παρακάµμπτει



 την



 δυσκολία



 αυτή.



 Μερικές



 φορέ��



 η



 δυσχέρεια



 κατανόησης



 του



 δόγµματος



 µμου



 κόστισε



 τον



 καφέ



 και



 το



 τσιγάρο



 του



 διαλείµμµματος.



 Περιστοιχιζόµμουν



 στον



 διάδροµμο



από



µμαθητές



σε



µμια



άτυπη



αλλά



ουσιαστική







επικοινωνία,



 µμια



 επιβεβαίωση



 στους



 µμαθητές



 ότι



 ήµμουν



 άνθρωπος



 ανοικτός,



 ή,



 τουλάχιστον,



 δεν



 ήµμουν



 δογµματικός.



 Άλλωστε



 η



 δογµματική



 δεν



 περνά



στο



σχολειό. Πιστεύω



 ότι



 αυτό



 που



 πέτυχα



 ως



 καθηγητής



 έγκειται



 ακριβώς



 στη



 σχέση



µμου



και



την



προσέγγιση



µμε



τους



µμαθητές



µμου.



Ως



λυκειάρχης





βρέθηκα



 πάρα



 πολλές



 φορές



 σε



 δύσκολη



 θέση,



 καλούµμενος



 να



 τιµμωρήσω



 έναν



 µμαθητή.



 Πίστεψέ



 µμε,



 εάν



 την



 άλλη



 µμέρα



 είχα



 σύλλογο



 ή



 έπρεπε



 να



 αποφασίσω



 την



 τιµμωρία



 ενός



 µμαθητή,



 το



 βράδυ



δεν



κοιµμόµμουν,



προσπαθούσα



µμε



κάθε



τρόπο



να



πείσω



τον



 µμαθητή



να



ζητήσει



συγγνώµμη,



ή



τους



καθηγητές



να



είναι



πιο



επιεικείς



 απέναντί



 του.



 Μια



 φορά



 στην



 πρωινή



 προσευχή



 ζήτησα



 δηµμόσια



 συγγνώµμη



από



µμαθητή,



εισπράττοντας



το



αυθόρµμητο



χειροκρότηµμα



 τριακοσίων



παιδιών.



Αυτή



και



µμόνο



αυτή



ήταν



η



επιτυχία



µμου



στο



 σχολείο. Έχοντας

 

διδάξει

 

για

 

τρεις

 

δεκαετίες

 

θρησκευτικά,

 

ποιο

 

ήταν

 

το

 

 µμήνυµμα,

 

ποια

 

πιστεύετε

 

ότι

 

ήταν

 

η

 

ουσία

 

που

 

µμοιραστήκατε,

 

που

 

 δώσατε

 

στους

 

µμαθητές

 

σας. Έχω



 την



 εντύπωση,



 χωρίς



 αυτό



 να







 συνέβαινε



 και



 στο



 σύνολο



 των



 µμαθητών,



 ότι



 ήταν



 αυτό



 που



 λέγεται



 αγάπη,



 αυτό



 που



 λέγεται



 προσέγγιση



 στα



 προβλήµματα



 των



 άλλων,



 να



 µμην



 παραγνωρίζεις,



 να



 µμην



 παραβλέπεις



 το



 πρόβληµμα



 του



 άλλου,



 όλα



 αυτά



 άλλωστε



 αποτελούν



 µμέρος



 της



 Αγίας



 Γραφής.



 Βέβαια



 είναι



 διαφορετικό



 να



τα



διδάσκεις



αφ’



υψηλού



από



να



τα



εφαρµμόζεις,



να



τα



κάνεις



 πράξη.



Δεν



ήταν



σπάνιο



να



µμε



πάρουν



µμαθητές



τηλέφωνο



στο



σπίτι,



 γνώριζαν



 ότι



 θα



 τους



 άκουγα,



 δεν



 θα



 έκλεινα



 ποτέ



 το



 τηλέφωνο,



 δεν



θα



τους



απόπαιρνα,



δεν



θα



τους



µμάλωνα.



Πιστεύω



ότι



αυτό



 που



 έδωσα



 στα



 δικά



 µμου



 παιδιά,



 έδωσα



 και



 σε



 όλα



 τα



 παιδιά



 του



 σχολειού.



 Βασικό



 µμου



 µμέληµμα



 υπήρξε



 πάντα



 ο



 µμαθητής,



 ο



 άνθρωπος



 µμαθητής,



 αυτόν



 έπρεπε



 να



 διδάξω,



 να



 είναι



 συνεπής,



 ικανός



 δείχνοντας



 ταυτόχρονα



 αγάπη



 και



 σεβασµμό,



 να



 είναι



 µμια



 ολοκληρωµμένη



προσωπικότητα.



Αυτό



επιδίωξα,



τίποτα



άλλο. Για

 

 εσάς

 

 η

 

 καριέρα

 

 του

 

 εκπαιδευτικού,

 

 οι

 

 τρεις

 

 δεκαετίες,

 

 τι

 

 άφησε,

 

τι

 

αποκοµμίσατε. Έζησα



 µμια



 ευτυχισµμένη



 ζωή,



 και



 το



 λέω



 µμε



 πλήρη



 συνείδηση.



 Δεν



 είπα



 ποτέ



 βαριέµμαι,



 δεν



 κοίταξα



 ποτέ



 ρολόι



 για



 να



 φύγω.



 Οι



 καλές



 µμου



 σχέσεις,



 αλλά



 και



 η



 αναγνώριση



 τόσο



 από



 τους



 µμαθητές



 όσο



 και



 από



 τους



 συναδέλφους,



 µμου



 επέτρεψαν



 να



 ολοκληρώσω



 την



 καριέρα



µμου



ως



λυκειάρχης



και



γι’



αυτό



οφείλω



θερµμές



ευχαριστίες



 τόσο



στους



συναδέλφους



µμου



αλλά



κυρίως



στον



κ.



Ζηρίδη



και



την



 κα.



Ζηρίδη.



Θα



µμπορούσα



να



παραµμείνω



για



µμία



δεκαετία



ακόµμη



ως



 καθηγητής,



ως



διευθυντής



όχι,



είχα



πολύ



πίεση



και



άγχος. Αντί

 

προλόγου,

 

επιλόγου,

 

προσωπικής

 

άποψης

 

ή

 

εκτίµμησης,

 

για

 

 ένα

 

πολύ

 

σηµμαντικό

 

και

 

αγαπηµμένο

 

δάσκαλο,

 

θα

 

παραθέσω,

 

 αυτολεξεί,

 

κείµμενο

 

από

 

ένα

 

τετράδιο

 

µμε

 

σκέψεις

 

και

 

αναφορές

 

 που

 

µμαθητές

 

του

 

σχολειού

 

χάρισαν

 

στον

 

κ.

 

Κόκλα. Τι



έχεις



να



πεις



για



τον



κ.



Κόκλα;; Ψυχάρα



 ο



 άνθρωπος,



 και



 οι



 ψυχές



 δεν



 έχουν



 περίγραµμµμα,



 εξαπλώνονται



σε



όλο



τον



κόσµμο



ραντίζοντας



τους



ανθρώπους



µμε



 χαµμογέλα



και



συµμβουλές.



Δεν



θα



ξεχάσω



ποτέ



τον



κ.



Κόκλα



στους



 διαδρόµμους







µμε



τον



κλασικό



µμπερέ



και



το



κουδούνι



στο



χέρι,



«Όλοι



 στον



κήπο» Μήπως



τελικά



είστε



ο



φύλακας



άγγελός



µμας;;



Δεν



ξέρω,



πάντως



 σίγουρα



µμας



φυλάτε,



σας



εύχοµμαι



καλή



ξεκούραση,



εξάλλου



η



πιο



 µμεγάλη



απόσταση



είναι



ο



χρόνος,



δεν



θα



σας



ξεχάσω



ποτέ,



σας



 αγαπώ



έως



εκεί



πάνω.

11


ΠΡΟΣΩΠΑ

Δηµμήτρης



Κοντόπουλος,



Συνθέτης





-







Απόφοιτoς



1989

Ο

 

 Δηµμήτρης

 

 Κοντόπουλος

 

 γεννήθηκε

 

 στις

 

 9

 

 Νοεµμβρίου

 

 1971

 

 στην

 

 Αθήνα

 

 σε

 

 µμια

 

 πλοιοκτητική

 

 οικογένεια.

 

 Αφού

 

 αποφοίτησε

 

 από

 

 το

 

 «Ζηρίδη»,

 

 συνέχισε

 

 τις

 

 σπουδές

 

 του

 

 σε

 

 film

 

 scoring

 

 στο

 

 Λος

 

 Άντζελες

 

 στο

 

 USC.

 

 Ασχολείται

 

 επαγγελµματικά

 

 µμε

 

 τη

 

 µμουσική

 

 από

 

 το

 

 1999.

 

 Από

 

 τότε,

 

 ο

 

 Δηµμήτρης

 

 Κοντόπουλος

 

 έχει

 

 συνθέσει

 

 τραγούδια

 

 για

 

 περισσότερα

 

από

 

35

 

άλµμπουµμ,

 

16

 

από

 

τα

 

οποία

 

έχουν

 

γίνει

 

χρυσά

 

και

 

πλατινένια.

 

Έχει

 

κερδίσει

 

διάφορα

 

βραβεία

 

 στην

 

Ελλάδα

 

και

 

το

 

2008

 

συµμµμετείχε

 

ως

 

συνθέτης

 

στον

 

ελληνικό

 

τελικό

 

της

 

Eurovision

 

για

 

τέταρτη

 

φορά.

 



προσωπική



ενασχόληση,



µμια



έκφραση.



Το



’99



ξεπερνώντας



 αυτόν



τον



ιδεολογικό



σκόπελο,



απλοποιώ



τα



πράγµματα



και



 ασχολούµμαι,



επαγγελµματικά



πλέον,



µμε



την



µμουσική. Η

 

 επαγγελµματική

 

 σου

 

 ενασχόληση

 

 µμε

 

 τη

 

 µμουσική

 

 σε

 

 βρίσκει

 

να

 

συνεργάζεσαι

 

µμε

 

τον

 

Περράκη,

 

έχοντας

 

γράψει

 

 τη

 

 µμουσική

 

 για

 

 τέσσερις

 

 µμέχρι

 

 τώρα

 

 ταινίες

 

 του,

 

 µμεταξύ

 

 των

 

 οποίον

 

 και

 

 τη

 

 δεύτερη

 

 έκδοση

 

 του

 

 «Λούφα

 

 και

 

 Παραλλαγή»,

 

γνωρίζοντας

 

απίστευτη

 

εµμπορική

 

επιτυχία.

 

 Μίλα

 

µμας

 

λίγο

 

για

 

αυτή

 

τη

 

συνεργασία;; Από



 την



 πρώτη



 στιγµμή



 που



 γνωριστήκαµμε



 και



 ξεκινήσαµμε



 τη



 συνεργασία



µμας



ο



Περράκης



µμου



έδωσε



απόλυτη



ελευθερία.



 Δεν



µμε



περιόρισε,



ούτε



καν



έθεσε



κατευθυντήριες



γραµμµμές,



µμε



 άφηνε



ελεύθερο



να



δηµμιουργήσω.



Μου



έδειξε



απεριόριστη



 εµμπιστοσύνη



χωρίς



καν



να



του



έχω



δώσει



κάποιο



δείγµμα



της



 δουλειάς



 µμου.



 Ο



 ίδιος



 σ��



 συνέντευξή



 του



 είπε,



 πράγµμα



 από



 σπάνιο



 έως



 άγνωστο



 στον



 χώρο,



 ότι



 τα



 πρώτα



 300.000



 εισιτήρια



 της



 «Λούφας



 και



 Παραλλαγής



 2»



 πουλήθηκαν



 λόγο



 του



 τραγουδιού.



 Σύντοµμα







 ξεκινά



 η



 πέµμπτη



 κατά



 σειρά



 συνεργασία



µμας. Τελειώνεις

 

 του

 

 «Ζηρίδη»

 

 το

 

 ‘89

 

 έχοντας

 

 στο

 

 παθητικό

 

 σου

 

µμία

 

από

 

τις

 

µμεγαλύτερες

 

καταγεγραµμµμένες

 

αποβολές

 

 στην

 

ιστορία

 

του

 

σχολειού.

 

Μετά

 

τι

 

έγινε;; Τελειώνοντας



 το



 σχολειό,



 εργάζοµμαι



 για



 λίγο



 µμε



 τον



 πατέρα



 µμου



και



φεύγω



για



την



Αµμερική,



στο



USC,



όπου



ήδη



σπουδάζει



 η



 αδελφή



 µμου.



 Σκοπός



 ήταν



 οι



 σπουδές



 στα



 οικονοµμικά



 και



 τη



 διοίκηση,



 µμια



 οικογενειακή



 επιταγή



 µμε



 αντικείµμενο



 που



 δεν



 µμε



 συγκινεί



 καθόλου,



 έτσι



 ξεκινώ



 ταυτόχρονα



 αλλά



 εν



 κρυπτώ



 σπουδές



 µμουσικής



 επικεντρωµμένες



 στην



 σύνθεση







 για



κινηµματογράφο



(film



scoring). Η



 ξαφνική



 απώλεια



 του



 πατέρα



 µμου



 µμε



 αναγκάζει



 να



 διακόψω



 τις



 σπουδές



 µμου



 και



 να



 επιστρέψω



 στην



 Ελλάδα,



 όπου



υπηρετώ



τη



στρατιωτική



µμου



θητεία.



Ξεµμπερδεύοντας



 από



τον



στρατό



ξαναφεύγω



για



Αµμερική



µμένοντας



ένα



µμικρό



 χρονικό



 διάστηµμα



 στην



 Βοστόνη,



 απ’



 όπου



 και



 επιστρέφω,



 πλέον



µμόνιµμα,



στην



Ελλάδα. Η



 επιστροφή



 µμου



 στην



 Ελλάδα



 ακολουθείται



 από



 ένα



 διάστηµμα



πέντε



ετών,



µμεταξύ



απραξίας



και



αναζήτησης,



ίσως



 το



καλύτερο



διάστηµμα



της



ζωής



µμου.



Παρά



το



πάθος



µμου



για



 τη



µμουσική,



ο



φόβος



της



αντίδρασης



του



κύκλου







του



πατέρα



 µμου



σε



οποιαδήποτε



επαγγελµματική



ενασχόληση



µμε



αυτή



δρα



 ανασταλτικά,



όλοι



µμε



προόριζαν



για







καριέρα



στα



ναυτιλιακά.



 Το



 διάστηµμα



 αυτό



 έγραφα



 µμουσική,



 ως



 µμια



 ευχάριστη





12

Έχεις

 

 γράψει

 

 τραγούδια

 

 που

 

 έλαβαν

 

 µμέρος

 

 ως

 

 υποψηφιότητες

 

 για

 

 την

 

 ελληνική

 

 συµμµμετοχή

 

 στην

 

 Eurovision

 

 καθώς

 

 και

 

 το

 

 τραγούδι

 

 µμε

 

 το

 

 οποίο

 

 άνοιξε

 

 ο

 

 προκριµματικός

 

 γύρος

 

 της

 

 διοργάνωσης

 

 στην

 

 Αθήνα

 

 το

 

 2006.

 

Θα

 

µμπορούσες

 

να

 

µμας

 

πεις

 

για

 

τη

 

σχέση

 

σου,

 

το

 

 φλερτ

 

σου,

 

µμε

 

αυτό

 

τον

 

θεσµμό;; Είµμαι



fan,



τίποτα



άλλο.



Μου



είναι



ευχάριστη



αυτή



η



διαδικασία,



 παρακολουθώ



 την



 Eurovision



 από



 παιδάκι.



 Μόνο



 στην



 Ελλάδα



 παίρνουν



 την



 συγκεκριµμένη



 διοργάνωση



 τόσο



 στα



 σοβαρά,



 άλλωστε



 τα



 τελευταία



 χρόνια



 δεν



 έχουν



 βγει



 και



 ουσιαστικά



ονόµματα



από



τον



θεσµμό.



Η



Εurovision



από



µμόνη



 της



 δεν



 αναδεικνύει



 ταλέντα,



 εάν



 κάποιος



 έχει



 αξία



θα



κάνει



 καριέρα



 ασχέτως



 της



 επιτυχίας



 του



 ή



 όχι



 στον



 διαγωνισµμό.



 Υπάρχει



 το



 προηγούµμενο



 κοµμµματιού



 που



 βγήκε



 έβδοµμο



 και



 στη



 συνέχεια



 πούλησε



 τέσσερα



 εκατοµμµμύρια



 αντίτυπα.



 Μια



 συνεργασία



 µμου



 µμε



 τον



 Γιάννη



 Βαρδή,



 δεύτερη



 στα



 προκριµματικά



του



2003,



παρέµμεινε



για



11



εβδοµμάδες



στην



 κορυφή



 των



 ραδιοφωνικών



 charts,



 ένα



 ρεκόρ



 που



 δεν



 έχει



 ακόµμη



 καταρριφθεί.



 Στην



 Eurovision



 τον



 πρώτο



 λόγο



 έχει



 η



 χορογραφία,



το



θέαµμα,



το



οπτικό



κοµμµμάτι



µμε



την



µμουσική



να



 έρχεται



 δεύτερη.



 Τα



 πράγµματα



 έχουν



 αλλάξει



 πολύ



 από



 τη



 δεκαετία



 του



 ’70



 και



 του



 ’80



 όπου



 ένα



 τραγούδι,



 µμια



 φωνή,



 ήταν



αρκετή



για



να



προκαλέσει



το



ενδιαφέρον



του



τηλεθεατή,



 να



 τον



 καθηλώσουν.



 Πλέον



 απαιτείται



 να



 συµμβαίνει



 κάτι



 εντυπωσιακό



 πάνω



 σκηνή.



 Παρ’



 όλα



 αυτά



 η



 διοργανώτρια






ΠΡΟΣΩΠΑ

αρχή



 προσπαθεί



 να



 το



 περιορίσει,



 φέτος



 οι



 υποψήφιες



 χώρες



από



22-23



που



ήταν



συνήθως



έφτασαν



τις



45,



έτσι



 κόπηκαν



 πολλά



 κοµμµμάτια



 της



 σχολής



 των



 Lordie’s.



 Γίνεται



 προσπάθεια



 να



 επιστρέψει



 ο



 διαγωνισµμός



 στη



 µμουσική,



 κίνηση



 κατά



 την



 άποψη



 µμου



 θετική.



 Η



 σχέση



 µμου



 µμε



 την



 Eurovision



θα



συνεχιστεί.



Άλλωστε



φέτος



έκανα



την



παραγωγή



 του



 τραγουδιού



 της



 Ουκρανίας



 που



 ήρθε



 δεύτερο



 και



 του



 χρόνου



 η



 ελληνική



 συµμµμετοχή



 θα



 είναι



 συνεργασία



 µμε



 τον



 Σάκη. Έχεις

 

 βραβευτεί

 

 τέσσερις

 

 φορές

 

 στην

 

 διοργάνωση

 

 «Αριών»,

 

ένα

 

θεσµμό

 

σε

 

κρίση.

 

Κάποιες

 

σκέψεις;; Πολύ



αµμφιβάλλω



εάν



θα



διεξαχθεί



ξανά.



Ενώ



θα



µμπορούσε



 να



 είναι



 µμια



 πολύ



 ωραία



 βραδιά,



 µμε



 τον



 τρόπο



 που



 γίνεται



 δύσκολα



 θα



 συνεχίσει,



 άλλωστε



 αρκετοί



 καλλιτέχνες



 προσέρχονται



µμόνο



εάν



έχουν



τη



βεβαιότητα



της



βράβευσης,



 αλλιώς



σνοµμπάρουν



ή



ακόµμη



και



καταγγέλλουν



τον



θεσµμό. Ένα

 

 τραγούδι

 

 σου

 

 που

 

 ερµμήνευσε

 

 η

 

 Καίτη

 

 Γαρµμπή

 

 διασκευάστηκε

 

 και

 

 κυκλοφόρησε

 

 και

 

 στη

 

 γείτονα

 

 χώρα.

 



 

 Πώς

 

σε

 

κάνει

 

να

 

νιώθεις

 

το

 

γεγονός

 

αυτό;; Πολύ



 όµμορφα,



 καταφεύγω



 στο



 στερεότυπο



 «η



 µμουσική



 δεν



 έχει



σύνορα»,



εάν



κάτι



αρέσει



θα



το



πάρουν



και



άλλοι,



συχνά



 µμετασχηµματίζοντάς



 το



 σε



 κάτι



 δικό



 τους.



 Το



 συγκεκριµμένο



 τραγούδι



έχει



διασκευαστεί



και



σε



αρκετές



άλλες



γλώσσες,



 είναι



ευχάριστο



συναίσθηµμα



ένα



τραγούδι



να



το



αγαπά



και



να



 το



µμοιράζεται



τόσος



κόσµμος.







Η



διασκευή



επιτυγχάνει



και



κάτι



 άλλο,



 δύσκολο



 µμε



 τα



 σηµμερινά



 δεδοµμένα,



 παρατείνει



 τον



 χρόνο



ζωής



του



κοµμµματιού. Μια

 

συνεργασία

 

σου

 

έφερε

 

τον

 

Ηλία

 

Ψινάκη

 

να

 

τραγουδά

 

 στίχους

 

 του

 

 Μάνου

 

 Ελευθερίου,

 

 συνύπαρξη

 

 δύο

 

 διαµμετρικά

 

αντίθετων

 

χώρων.

 

Τι

 

έχεις

 

να

 

πεις

 

για

 

αυτό;; Ο



Ηλίας



έχει







δικό



του



τρόπο



να



υλοποιεί



τις



ιδέες



του,







µμε



 αυτό



 τον



 µμοναδικό



 του



 τρόπο



 µμε



 έφερε



 σε



 επαφή



 µμε



 τον



 κο



Ελευθερίου



και



βγήκε



αυτό



το



τραγούδι.



Η



γνωριµμία



και



 η



 συνεργασία



 µμας



 µμε



 τον



 Μάνο



 ήταν



 εξαιρετική



 εµμπειρία.



 Πιστεύω



ότι



στη



µμουσική



δεν



είναι



ανάγκη



να



τα



παίρνεις



και



 όλα



στα

���
σοβαρά,







µμπορείς



να



κάνεις



χιούµμορ,



πλάκα,







το



όλο



 θέµμα



είναι



πώς



το



εκλαµμβάνει



ο



ακροατής,



το



κοινό. Οι

 

 µμουσικές

 

 σου

 

 συνεργασίες

 

 καλύπτουν

 

 ένα

 

 ευρύτατο

 

 φάσµμα

 

µμε

 

ερµμηνευτές

 

όπως

 

η

 

Γλυκερία,

 

η

 

Καννελίδου,

 

 αλλά

 

 και

 

 η

 

 Γαρµμπή,

 

 η

 

 Ηρώ,

 

 ο

 

 Χατζηγιάννης

 

 καθώς

 

 και

 

 η

 

 Ζήνα,

 

ο

 

Ρουβάς,

 

η

 

Βίσση,

 

η

 

Παπαρίζου.

 

Μια

 

εξήγηση;; Με



βρίσκει



διαµμετρικά



αντίθετο



η



άποψη



ότι



ένας



συνθέτης



 πρέπει



 να



 κάνει



 ένα



 µμόνο



 είδος



 µμουσικής.



 Η



 µμουσική



 προσφέρει



 ευρύ



 φάσµμα



 εκφραστικών



 µμέσων,



 µμου



 αρέσει



 να



 πειραµματίζοµμαι,



 να



 παίζω,



 µμε



 πολλά



 είδη



 µμουσικής,



 δεν



 θα



 µμπορούσα



 να



 γράφω



 µμόνο



 µμπαλάντες,



 χορευτική,



 ποπ,



 σήµμερα



 κάνω



 ένα



 dance,



 αύριο



 µμια



 µμπαλάντα,



 συνθέτοντας







 ταυτόχρονα



 και



 για



 µμια



 ταινία,



 µμου



 αρέσει



 να



 αλλάζω



 καταστάσεις,



 αποτελεί



 συνειδητή



 επιλογή



 και



 όχι





επαγγελµματική,



βιοποριστική,



µμαρκετίστικη



επιβολή. Πολλοί

 

 από

 

 τους

 

 ερµμηνευτές

 

 µμε

 

 τους

 

 οποίους

 

 έχεις

 

 συνεργαστεί

 

εµμφανίζονται

 

σε

 

πίστες

 

ερµμηνεύοντας

 

συχνά

 

 και

 

δικά

 

σου

 

κοµμµμάτια.

 

Αυτό

 

πως

 

σε

 

κάνει

 

να

 

νιώθεις;; Εγώ



 δεν



 µμπορώ



 να



 το



 κρίνω,



 αφού



 δεν



 πηγαίνω



 σε



 τέτοια



 µμαγαζιά.



Ο



Έλληνας



όµμως



έτσι



διασκεδάζει,



είναι



στο



αίµμα



του,



 τη



 νοοτροπία



 του,



 το



 DNA



 του.







 Όσο



 για



 τους



 τραγουδιστές



 η



πίστα



είναι



η



µμεγαλύτερη,



εάν



όχι



και



η



µμόνη



πηγή



εσόδων.



 Είναι



 µμια



 ελληνική



 πρωτοτυπί,



 να



 πρέπει



 οι



 ερµμηνευτές



 να



 εργάζονται



 στη



 νύχτα,



 άλλες



 φορές



 µμε



 αναµμφισβήτητα



 υπέρογκες



 αµμοιβές,



 εάν



 και



 σε



 πολλές



 περιπτώσεις



 µμε



 ψίχουλα. Διαδίκτυο

 

 και

 

 µμουσική,

 

 µμια

 

 σχέση,

 

 µμια

 

 αλληλεπίδραση

 

 που

 

αλλάζει

 

το

 

σκηνικό.

 

Τι

 

έχεις

 

να

 

πεις

 

γι’

 

αυτό;; Εάν



 βρεθεί



 ένας



 τρόπος



 να



 ελεγχθεί



 το



 διαδίκτυο,



 σταµματώντας



 την



 ανεξέλεγκτη



 πειρατεία



 της



 µμουσικής,



 θα



 αποτελέσει



 µμια



 µμεγάλη



 δύναµμη



 για



 την



 εξέλιξή



 της.



 Κάποια



 στιγµμή,



 ίσως



 και



 στο



 άµμεσο



 µμέλλον,



 η



 µμουσική



 θα



 διακινείται



δωρεάν



και



όλοι



οι



εµμπλεκόµμενοι



στη



δηµμιουργία



 θα



 αµμείβονται



 µμε



 τρόπο



 διαφορετικό



 από



 τον



 σηµμερινό.



 Άλλωστε



 το



 υλικό



 µμέσο,



 το



 CD,



 δύσκολα



 θα



 υπάρχει



 µμετά



 το



 2014,



 CD



 θα



 βγαίνουν



 σε



 περιορισµμένο



 αριθµμό,



 στοχεύοντας



 αποκλειστικά



 τους



 συλλέκτες.



 Η



 ίδια



 η



 τάση,



 οι



 ρυθµμοί



 που



 επιβάλλουν



 οι



 δισκογραφικές,



 κάνουν



 τόσο



 τις



 καριέρες



 όσο



 και



 τα



 ίδια



 τα



 δηµμιουργήµματα



 βραχύβια.



 Σύντοµμα



 ο



 προσδοκώµμενος



 χρόνος



 ζωής



 ενός



 µμουσικού



 κοµμµματιού



 δύσκολα



 θα



 υπερβαίνει



 τον



 µμήνα



 η



 το



 δίµμηνο,



 ενώ



 ταυτόχρονα



 θα



 είναι



 εξαιρετικά



 δύσκολο



 για



 έναν



 δηµμιουργό



 να



 εδραιωθεί



 εξασφαλίζοντας



 µμακροχρόνια



 καριέρα



ή



παρουσία



στον



χώρο.



Δυστυχώς



οι



δισκογραφικές



 αντιµμετωπίζουν



τόσο



τους



δηµμιουργούς



όσο



και



τα



έργα



τους



 ως



απλά



προϊόντα,



απουσιάζει



η



έννοια



της



δηµμιουργίας,



της



 καλλιτεχνικής



 αξίας,



 όλα



 κρίνονται



 σε



 µμια



 βάση



 αριθµμών



 και



 αποτελεσµμάτων,



 µμια



 προσέγγιση



 που



 µμπορεί



 να



 σηµμάνει



 και



 το



τέλος



των



δισκογραφικών



στη



σηµμερινή



τους



µμορφή. Κλείνοντας,

 

κάποια

 

µμελλοντικά

 

σχέδια;; Πολλά,



φέτος



θα



κάνω



δύο



ταινίες,



µμία



µμε



τον



Περράκη



και



µμία



 µμε



τον



Ζαπατίνα,



δουλεύω



έναν



δίσκο



µμε



τον



Σάκη,



όπου



θα



 πάµμε



µμαζί



και



στην



Eurovision



και



ταυτόχρονα



ετοιµμάζω



έναν



 δίσκο



που



θα



κυκλοφορήσει



στο



εξωτερικό



µμε



την



Ani



Loraκ



 δεύτερη



πέρσι



στην



Eurovision,



µμια



εξαιρετική,



συγκλονιστική,



 φωνή,



µμια



πολλά



υποσχόµμενη



καλλιτέχνις.

13


INTERNET

Quad



by



Vivodi



 Πώς

 

λειτουργεί;; Με



το



Quad



by



Vivodi



εξασφαλίζετε



σταθερή



και



κινητή



 επικοινωνία



 µμέσω



 µμίας



 συσκευής:



 Vivodi



 dual-mode



 κινητό



(GSM/



WLAN). Για



 τη



 χρήση



 της



 υπηρεσίας,



 η



 Vivodi



 σας



 παρέχει



 χωρίς



χρέωση



ένα



ασύρµματο



ADSL2+



modem/ router



 το



 οποίο



 συνδέεται



 στην



 τηλεφωνική



 πρίζα



 και



 αυτοµμάτως



 δηµμιουργεί



 στο



 χώρο



 σας,



µμία



γεωγραφική



ζώνη



(ασύρµματη



Wi-Fi),



 εφάµμιλλη



 µμε



 αυτή



 που



 δηµμιουργεί



 µμία



 βάση



 ασύρµματου



 τηλεφώνου



 DECT.



 Όταν



 η



 dualmode



 συσκευή



βρίσκεται



µμέσα



σε



αυτή



τη



 «ζώνη»:



 •



 όταν



 κάποιος



 καλέσει



 το



 συνδροµμητή



 Quad



by



Vivodi



στο



σταθερό



του



νούµμερο



 (αριθµμός



Vivodi,



τύπου



211ΧΧΧΧΧΧΧ)



 χρεώνεται



 για



 την



 κλήση



 προς



 αυτόν



 µμε



 τιµμές



 αντίστοιχες



 των



 κλήσεων



 προς



σταθερό



τηλέφωνο!



 •



 όταν



 ο



 συνδροµμητής



 Quad



 by



 Vivodi



 καλέσει



 οποιονδήποτε



 προορισµμό



 (εξερχόµμενη



 κλήση)



 τότε



 δροµμολογείται



 αυτόµματα



 µμέσω



του



δικτύου



της



Vivodi



και



 εποµμένως



 επωφελείται



 των



 προνοµμιακών



 οικονοµμικών



 προγραµμµμάτων



 της



 Vivodi



 µμε



 απεριόριστη



 οµμιλία



 σε



 σταθερά



 τηλέφωνα



 στην



 Ελλάδα



 και



 21



 χώρες



 του



εξωτερικού! Το



Quad



by



Vivodi



παρέχεται



 ως



 επιπρόσθετη



 υπηρεσία



 αποκλειστικά



 στις



 υπηρεσίες



 Telefonet+



 (Double



 Play)



 και



 cableTV



(Triple



Play).





Ρυθµμίσεις:

 

 •



 Η



 παραµμετροποίηση



 του



 ADSL2+



 modem/router



 γίνεται



 αυτόµματα



 αµμέσως



 µμόλις



 συνδεθεί



 στο



 ρεύµμα



και



στην



πρίζα



τηλεφώνου



 •



 Το



 dual-mode



 κινητό



 παραµμετροποιείται



 επίσης



 αυτόµματα



ως



εξής: Η



 Vivodi



 αποστέλλει



 στο



 συνδροµμητή



 µμε



 SMS,



 τις



 ρυθµμίσεις



 σταθερού



 δικτύου



Vivodi



και



 το



µμόνο



που



έχει



να



 κάνει



είναι



να



επιλέξει



 «Αποθήκευση»



 των



 ρυθµμίσεων,



 όταν



 ζητηθεί.



 Από



 εκείνη



 τη



 στιγµμή



 και



 µμετά



 στην



 οθόνη



 του



 κινητού,



 εκτός



 από



 το



 δίκτυο



 κινητής



 τηλεφωνίας



 αναγράφεται



και



το



«Vivodi»



ως



 το



δίκτυο



σταθερής,



ενώ



υπάρχει



 και



 η



 αντίστοιχη



 ένδειξη



 σήµματος



 για



κάθε



δίκτυο.



 Τόσο



 απλά!



 Μπορείτε



 πλέον



 να



 επωφεληθείτε



 των



 δωρεάν



 κλήσεων



 σε



 σταθερά



 σε



 όλη



 την



 Ελλάδα



 και



 21



χώρες



του



εξωτερικού,



µμέσα



από



το



 κινητό



σας



τηλέφωνο.


INTERNET

Οι



υπολογιστές



χαµμηλού



κόστους στο



επίκεντρο



του



ενδιαφέροντος Πολύς



λόγος



έχει



γίνει



τα



τελευταία



χρόνια



για



την



παραγωγή



 υπολογιστών



 που



 δεν



 θα



 υπερβαίνουν



 τα



 500



 δολάρια,



 και



 έτσι



 θα



 είναι



 προσιτοί



 στον



 καθένα.



 Αρχικά,



 τα



 PC



 χαµμηλού



κόστους



σχεδιάστηκαν



για



τα



φτωχά



παιδιά



στις



 αναπτυσσόµμενες



 χώρες,



 όµμως



 σιγά



 σιγά



 βρίσκουν



 απήχηση



και



ενδιαφέρον



και



στις



λεγόµμενες



 αναπτυγµμένες



βιοµμηχανικά



χώρες. Πρώτη



 απόπειρα



 είχε



 γίνει



 µμε



 τον



 σχεδιασµμό



 του



 λεγόµμενου



 «υπολογιστή



 των



 100



 δολαρίων»



 από



τον



επικεφαλής



του



ΜΙΤ,



Νίκολας



 Νεγροπόντε.



 Τότε



 είχε



 ειπωθεί



 ότι



 σκοπός



του



όλου



εγχειρήµματος



ήταν



να



 δοθεί



ένας



φορητός



υπολογιστής



σε



κάθε



 παιδί



 στις



 αναπτυσσόµμενες



 χώρες.



 Το



 όλο



 εγχείρηµμα



 βρίσκεται



 αυτή



 τη



 στιγµμή



 σε



 πλήρη



 εξέλιξη,



 µμε



πολλές



χώρες



να



συµμµμετέχουν



και



 ήδη



οι



πρώτοι



υπολογιστές



έχουν



δοθεί. Φέτος



 στην



 έκθεση



 Computex,



 που



 γίνεται



 στην



 Ταϊπέι



 της



 Ταϊβάν,



 παρουσιάστηκε



 το



 νέο



 µμοντέλο



 της



 εταιρίας



 Asus



 που



 ηγείται



 στην



 αγοράς



 των



 φθηνων



 υπολογιστών.



 Ήδη



 στην



 αγορά



 από



 τον



 περασµμένο



 Οκτώβριο



βρίσκεται



ο



φορητός



µμε



την



ονοµμασία



Εee



PC,



ο



 οποίος



 έχει



 πουλήσει



 πάνω



 από



 1



 εκατοµμµμύρια



 κοµμµμάτια.



 Το



 Eee



 PC



τιµμάται



από



300



έως



500



δολάρια,



έχει



βάρος



 µμόλις



 0,89



 κιλά,



 λειτουργικό



 σύστηµμα



 Linux



 ή



 Windows



 και



 αρκεί



για



πλοήγηση



στο



Διαδίκτυο



και



για



βασικές



εφαρµμογές



 γραφείου.







Διαθέτει



οθόνη



7



ιντσών



και



µμνήµμη



 flash



 αντί



 για



 σκληρό



δίσκο



και



υποστηρίζει



ασύρµματη



δικτύωση. Μετά



την



επιτυχία



του



φορητού



Eee,



η



Asus



 παρουσίασε



 και



 το



 επιτραπέζιο



 µμοντέλο



 Eee



 Box,



 µμε



 τιµμές



 που



 ξεκινούν



 κάτω



 από



 τα



 300



δολάρια.



Το



µμηχάνηµμα



έχει



διαστάσεις



 21,5



 επί



 2,5



 επί



 18



 εκατοστά



 και



 στέκεται



 όρθιο



σε



µμια



βάση.



Σε



αντίθεση



µμε



τη



φορητή



 έκδοση



διαθέτει



σκληρό



δίσκο. Με



 βάση



 την



 επιτυχία



 των



 συγκεκριµμένων



 µμοντέλων



 πολλοί



 κατασκευαστές,



όπως



η



NVidia



και



η



Intel,



έχουν



ενθαρρυνθεί



 στο



να



αναπτύξουν



παρόµμοια



συστήµματα



ή



υποσυστήµματα.





Όπως



 σχολιάζει



 το



 Reuters,



 η



 NVidia



 προτιµμά



 την



 ονοµμασία



 MID



 (Mobile



 Internet



 Devices)



 γι’



 αυτή



 τη



 νέα



 κατηγορία



 συσκευών



 και



 εκτιµμά



 ότι



 τα



 µμοντέλα



 µμε



 επεξεργαστή



 Tegra





θα



 φτάσουν



 στην



 αγορά



 πριν



 από



 τα



 Χριστούγεννα,



 µμε



 τιµμές



 από



200



έως



250



δολάρια. Η



Intel,



που



προτιµμά



τον



όρο



Netbook



PC



για



φορητούς



πολύ



 µμικρών



 διαστάσεων,



 προωθεί



 εδώ



 και



 µμερικές



 εβδοµμάδες



 τους



µμικρούς



επεξεργαστές



Atom,



οι



οποίοι



χρησιµμοποιούνται



 ήδη



στο



Eee



box. Το



µμέλλον



φαντάζει



ιδιαίτερα



ευοίωνο



για



τους



καταναλωτές



 και



πολύ



παραγωγικό



για



τις



εταιρείες



που



θα



αποφασίσουν



 να



 µμπουν



 στη



 µμάχη



 για



 την



 παραγωγή



 των



 λεγόµμενων



 υπολογιστών



φθηνού



κόστους.







 Γιαννακόπουλος

 

Χρήστος,

 

απόφοιτος

 

‘93

15


BUSINESS

Family



Business Το



 σοβαρότερο



 ζήτηµμα



 που



 τυχόν



 να



 αποτρέψει



 τις



 οικογενειακές



 επιχειρήσεις



 από



 µμια



 επιτυχηµμένη



 µμετάβαση



 στην



 επόµμενη



 γενιά



 δεν



 είναι



 ούτε



 οι



 φόροι



 κληρονοµμιάς,



 ούτε



 ο



 ανταγωνισµμός



 από



 τις



 αδίστακτες



 πολυεθνικές,



 ούτε



 η



 έλλειψη



του



ολοκληρωµμένου



και



σαφούς



χρηµματοοικονοµμικού



 προγραµμµματισµμού



 και



 σίγουρα



 όχι



 η



 έλλειψη



 εργατικότητας



 ή



 επαγγελµματικού



 ήθους



 των



 διαδόχων.



 Ο



 βέβαιος



 κίνδυνος



 είναι



η



άρνηση



των



παλαιοτέρων



γενεών,



συχνά



ιδρυτικών,



να



 αποσυρθούν



από



τις



εταιρείες



που



οι



ίδιες



βοήθησαν



να



χτιστούν.



 Αυτό



δεν



είναι



καινούργιο



ή



µμεµμονωµμένο



φαινόµμενο



καθώς



οι



 πρώτοι



 σηµμαντικοί



 συγγραφείς



 στο



 θέµμα



 των



 οικογενειακών



 επιχειρήσεων



αναγνώρισαν



το



ζήτηµμα



την



δεκαετία



του



1970. Η



 αποτυχία



 της



 «αποχώρησης»



 και



 του



 σχεδιασµμού



 της



 µμεταβίβασης



 τόσο



 της



 εξουσίας,



 όσο



 και



 της



 ιδιοκτησίας,



 στοιχειώνει



 σχεδόν



 όλες



 τις



 οικογενειακές



 επιχειρήσεις



 σε



 κάποιο



 σηµμείο.



 Ένας



 87χρονος



 ιδρυτής



 µμιας



 εµμπορίας



 µμετάλλων



δηλώνει



ότι



«προσπαθεί»



να



φύγει



από



την



εταιρεία



 του



για



πάνω



από



20



χρόνια.



Ο



87χρονος



κατείχε



το



100%



 των



 µμετοχών



 της



 εταιρείας.



 Αυτό



 που



 δεν



 του



 επέτρεπε



 να



 προβεί



στην



διαδοχή,



ισχυρίστηκε,



ήταν



µμια



διαµμάχη



µμε



τη



χήρα



 του



 αδελφού



 του



 σχετικά



 µμε



 το



 ιδιοκτησιακό



 καθεστώς



 µμίας



 άσχετης



µμονάδας



εκτός



της



ίδιας



της



εταιρείας.



Όταν



ερωτήθηκε



 τι



 σχέση



 είχε



 η



 διαφωνία



 µμε



 τη



 νύφη



 του



 µμε



 το



 γεγονός



 ότι



 δεν



αποχωρούσε



και



δεν



παρέδιδε



την



διοίκηση



στα



τρία



του



 παιδιά



(54,



57



και



62



ετών),



δεν



έδωσε



καµμία



απάντηση.



Όταν



 πάλι



ερωτήθηκε



πότε



θεωρούσε



ότι



θα



ήταν



µμια



καλή



στιγµμή



 να



 αρχίσει



 τη



 µμεταβίβαση



 της



 διοίκησης



 και



 της



 ιδιοκτησίας,



 ο



 καλός



 µμας



 κύριος



 ενέπλεξε



 και



 κατηγόρησε



 την



 κρίση



 της



 αγοράς.



 Του



 ήταν



 αδύνατον,



 είπε,



 να



 περάσει



 την



 εταιρεία



 στα



 παιδιά



 του



 ενώ



 γνώριζε



 καλά



 ότι



 τα



 οικονοµμικά



 στοιχεία



 της



 ήταν



σε



τέτοια



άσχηµμη



κατάσταση.



Αν



εκείνος



δεν



ήταν



ικανός



 να



επαναφέρει



την



εταιρεία



σε



κατάσταση



κερδοφορίας,



πώς



 να



το



έκαναν



τα



παιδιά



του;;



Ο



87χρονος



ιδρυτής



απλώς



δεν



 µμπορούσε



 να



 δει



 την



 κατάσταση



 αντικειµμενικά.



 Αν



 ήταν



 πιο



 ανοιχτός,



θα



καταλάβαινε



την



ανάγκη



να



αναθέσει



τη



διοίκηση,



 την



ευθύνη



και



τον



έλεγχο



της



εταιρείας



στα



παιδιά



του



που



για



 δεκαετίες



 είχαν



 δουλέψει



 πλάι



 του



 για



 την



 ανάπτυξή



 της.



 Τα



 παιδιά



βρίσκονταν



σε



απόγνωση



για



το



απελπιστικό



µμέλλον



της



 εταιρείας,



ενώ



ο



πατέρας



τους



ήταν



σε



συνεχή



άρνηση. Σύµμφωνα



 µμε



 παλιό,



 αλλά



 πάντα



 επίκαιρο,



 άρθρο



 του



 Harvard



 Business



Review



η



επιχείρηση



σηµμαίνει



για



τον



επιχειρηµματία



–



 ιδρυτή



τουλάχιστον



τρία



πολύ



σοβαρά



πράγµματα: 1.



Όπως



φαίνεται



από



τα



πορίσµματα



ερευνών,



ο



επιχειρηµματίας



 έχει



άλυτα



θέµματα



και



συνεχείς



συγκρούσεις



µμε



τον



πατέρα



του.



 Συνεπώς,



αισθάνεται



άσχηµμα



να



τον



επιτηρούν



–



ελέγχουν



και



 αρχίζει



τη



δική



του



επιχείρηση



τόσο



για



να



ξεπεράσει



τον



πατέρα



 του,



 όσο



 και



 για



 να



 ξεφύγει



 από



 την



 εξουσία



 ισχυρότερων



 προσώπων. 2.



 Η



 δουλειά



 του



 επιχειρηµματία



 είναι



 συγχρόνως



 το



 «µμωρό»



 του



 και



 η



 «ερωµμένη»



 του.



 Όσοι



 εργάζονται



 µμαζί



 µμε



 εκείνον



 και



 για



 εκείνον



 είναι



 απλώς



 τα



 εργαλεία



 του



 στη



 διαδικασία



 της



 µμορφοποίησης



 της



 επιχείρησης.



 Εάν



 κάποιος



 ανάµμεσά



 τους



 φιλοδοξεί



 να



 γίνει



 κάτι



 άλλο



 από



 ένα



 απλό



 εργαλείο



 –αν



 δηλαδή



θέλει



να



αποκτήσει



δύναµμη



και



ο



ίδιος–



το



πιθανότερο





16

είναι



να



βρεθεί



εκτός



επιχείρησης.



Αυτός



είναι



και



ο



λόγος



που



 πολλές



 επιχειρήσεις



 παίρνουν



 την



 κατιούσα



 όταν



 οι



 ιδρυτές



 τους



γεράσουν



ή



πεθάνουν. 3.



 Για



 τον



 επιχειρηµματία,



 η



 δουλειά



 του



 είναι



 κατά



 βάση



 µμια



 προέκταση



 του



 εαυτού



 του,



 ένα



 µμέσο



 προσωπικής



 του



 ικανοποίησης



 και



 επίτευξης.



 Και



 όταν



 ανησυχεί



 για



 το



 τι



 θα



 συµμβεί



στην



επιχείρησή



του



όταν



τη



µμεταβιβάσει,



αυτό



συνήθως



 µμετατρέπεται



 σε



 ανησυχία



 για



 το



 τι



 είδους



 «µμνηµμείο»



 αφήνει



 πίσω



του. Η



βασική



µμορφή



ψυχολογικής



σύγκρουσης



στις



οικογενειακές



 επιχειρήσεις,



 είναι



 η



 αντιζηλία–ανταγωνισµμός,



 συνοδευόµμενη



 από



 αισθήµματα



 ενοχής,



 όταν



 εµμπλέκονται



 περισσότερα



 από



 ένα



 µμέλη



 της



 οικογένειας.



 Η



 αντιζηλία



 µμάλλον



 γίνεται



 αισθητή



 από



 τον



 ιδρυτή



 –άσχετα



 µμε



 το



 αν



 υπάρχουν



 συγγενείς



 στην



 εταιρεία–



 όταν



 ασυναίσθητα



 καταλάβει



 (δικαιολογηµμένα



 ή



 όχι)



 ότι



 υφιστάµμενοι



 του



 απειλούν



 να



 τον



 αποµμακρύνουν



 από



 το



 κέντρο



της



εξουσίας. Οι



 συγκρούσεις



 που



 δηµμιουργούνται



 ανάµμεσα



 σε



 µμέλη



 της



 οικογένειας



 –πατέρας



 µμε



 γιο



 ή



 αδέλφια–



 και



 ανάµμεσα



 σε



 στελέχη



 και



 άλλους



 συγγενείς



 δηµμιουργούν



 µμία



 χρόνια



 τριβή



 των



 βασικών



 αρχών



 που



 τα



 συγγενικά



 µμέλη



 οφείλουν



 να



 αντιµμετωπίσουν



ως



προς



το



αντίκτυπο



που



αυτές



έχουν



και



να



 µμάθουν



να



τις



διαχειρίζονται,



τόσο



για



το



καλό



της



ψυχικής



τους



 υγείας,



όσο



και



για



το



καλό



της



επιχείρησης.



 Οι



προτάσεις



του



ίδιου



άρθρου



για



την



επίλυση



των



παραπάνω



 προβληµμάτων



είναι



οι



ακόλουθες: Αν



 λογικά



 βήµματα



 προς



 την



 επίλυση



 του



 θέµματος



 δεν



 φέρουν



 αποτέλεσµμα



 και



 ο



 επιχειρηµματίας



 εξακολουθεί



 να



 αισθάνεται



 δεµμένος



 µμε



 την



 επιχείρηση,



 το



 πρόβληµμα



 είναι



 σε



 µμεγάλο



 βαθµμό



ψυχολογικής



φύσεως.



Για



να



επιτρέψει



στον



εαυτό



του



 να



κάνει



επιλογές,



πρέπει



πρώτα



να



συζητήσει



για



τα



αισθήµματα



 ανταγωνισµμού



µμε



τους



«αντίζηλους»



του



στην



εταιρεία,



το



οποίο



 είναι



καλύτερο



να



γίνει



παρουσία



τρίτου



ουδέτερου



προσώπου.



 Κάποιες



φορές



επαγγελµματική



βοήθεια



είναι



απαραίτητη. Κάτι



τέτοιο



θα



µμειώσει



αισθητά



την



ένταση



των



συναισθηµμάτων



 που



γεννιούνται



από



το



πρόβληµμα,



ώστε



να



φανούν



καθαρότερα



 πιθανές



 εναλλακτικές



 και



 να



 γίνουν



 πιο



 ελεύθερα



 οι



 επιλογές.



 Αυτό



 είναι



 προτιµμότερο



 από



 την



 πολυετή



 αναστάτωση



 που



 συνήθως



 συνοδεύει



 τέτοια



 προβλήµματα,



 εκτός



 αν



 βέβαια



 ο



 «αντίζηλος»



 επιθυµμεί



 να



 εξιλεώνει



 τη



 ενοχή



 του



 µμε



 το



 να



 συνεχίζει



 να



 τιµμωρεί



 τον



 εαυτό



 του.



 Σ’



 αυτή



 την



 περίπτωση,



 το



 πρόβληµμα



είναι



δικό



του



και



όχι



υποχρεωτικά



της



οικογενειακής



 επιχείρησης.

Γιάννης

 

Eλευθεράκος,

 

 απόφοιτος

 

’93

Πηγές:



Harvard



Business



Review Leach,



Peter



/



Family



Business



(The



Essentials)



/



Profile



Books



 /



2007



/



Great



Britain


ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η



νοµμιµμοποίηση



της



ΜΙΖΑΣ και



η



δηµμιουργία



Ανώνυµμης



Εταιρείας



-



ΜΙΖΑ



Α.Ε. Χαµμός



 γίνεται



 τους



 τελευταίους



 µμήνες



 στην



 ηλιόλουστη



 Ελλαδίτσα



 µμας



 µμε



 τα



 διάφορα



 σκάνδαλα



 που



 βγαίνουν



 στη



 φόρα



 και



 είναι



 άµμεσα



 συνδεδεµμένα



 µμε



 αλλοδαπές



 και



 ηµμεδαπές



 µμίζες



 που



 δόθηκαν



 από



 υποψήφιους



 αγοραστές



 και



 «πάρθηκαν»



 από



 υπεύθυνους



 πολιτικούς



 για



 τη



 λεγόµμενη



 διευθέτηση



 της



 υπόθεσής



 τους



 και



 το



 κλείσιµμο



 τελικά



 της



 συµμφωνίας



 προς



 όφελος



 και



 των



 δύο



 εµμπλεκοµμένων



 πλευρών.





λάβει



ή



δεν



έχει



προσφέρει



ή



δεν



έχει



τάξει



δώρο



σε



κάποιον



 που



 τον



 εξυπηρέτησε



 και



 τον



 έσωσε



 από



 µμεγάλη



 ταλαιπωρία;;



 Όποιος



 απαντήσει



 όχι



 ή



 λέει



 ψέµματα



 ή



 απλώς



 ακόµμα



 δεν



 του



 έχει



δοθεί



η



ευκαιρία.



Όλα



αυτά



λοιπόν



στην



απλή



ελληνική



 και



καθηµμερινή



ελληνική



διάλεκτο



λέγονται



«µμίζα».



Άρα



αφού



 όλοι



 κατά



 καιρούς



 δίνουµμε



 και



 παίρνουµμε



 µμίζα,



 απλώς



 το



 κάνουµμε



 µμε



 το



 δικό



 µμας



 τρόπο,



 γιατί



 δηλαδή



 οι



 πολιτικοί



 να



 µμην



το



κάνουν;;

Οι



 δηµμοσιογράφοι



 χύνουν



 τόνους



 µμελανιού,



 καταστρέφουν



 χιλιάδες



 δέντρα



 για



 τα



 φύλλα



 των



 εφηµμερίδων



 τους,



 για



 να



 βρίσουν,



να



στηλιτεύσουν



και



να



αποκαλύψουν



νέα



σκάνδαλα



 µμε



ποσά



εκατοµμµμυρίων



των



ευρώ



που



άλλαξαν



χέρια



σε



ένα



 βράδυ



και



που



σε



µμαύρες



σακούλες



σκουπιδιών



µμεταφέρθηκαν



 σε



λογαριασµμούς



στην



Ελβετία.





Ιδού



 λοιπόν



 µμια



 πρόταση



 για



 να



 τελειώνουµμε



 µμε



 το



 παραµμύθι



 της



 µμίζας



 στη



 πολιτική



 ζωή:



 ΝΑ



 ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ



 ΤΗ



 ΜΙ��Α.

Οι



 πολιτικοί,



 µμε



 τη



 σειρά



 τους,



 διαρρηγνύουν



 τα



 ιµμάτιά



 τους



 ότι



 ποτέ



δεν



έχουν



δει



καν



το



χρώµμα



 του



 χρήµματος



 της



 µμίζας,



 ότι



 το



 µμεγαλύτερο



 ποσό



 που



 έχουν



 πάρει



 ποτέ



 στα



 χέρια



 τους



 είναι



 ο



 πενιχρός



µμισθός



τους



µμε



τον



οποίο



 µμόλις



 που



 τα



 φέρνουν



 βόλτα



 και



 ότι



 φυσικά



 δεν



 ξέρουν



 καν



 που



 πέφτει



 η



 Ελβετία.



 Αντίθετα,



 οι



 µμεν



 κατηγορούν



 τους



 δε



 και



 λένε



 ότι



 αυτά



γίνονταν



παλιά



και



γι’



αυτό



τους



 έριξε



 ο



 σοφός



 πάντα



 ελληνικός



 λαός



και



τώρα



τα



πράγµματα



άλλαξαν



και



όλα



κυλάνε



πλέον



σαν



 ένα



ροµμαντικό



παραµμύθι,



όπου



ο



καλύτερος



και



πάντα



φτωχός



 ιππότης



 φυσικά



 κερδίζει



 µμε



 νόµμιµμες,



 διαφανείς



 και



 ξεκάθαρες



 διαδικασίες



την



όµμορφη



και



πλούσια



βασιλοπούλα.



 Έχουµμε



δηλαδή



φτάσει



στο



εξευτελιστικό



σηµμείο



να



ακούµμε



τα



 πλέον



απίθανα



και



θρασύτατα



από



διαφόρους



υποτιθέµμενους



 ταγούς



 της



 ελληνικής



 κοινωνίας



 που



 τελικά



 το



 µμόνο



 που



 κάνουν



 είναι



 να



 τα



 παίρνουν



 από



 δεξιά,



 από



 αριστερά,



 από



 πάνω,



 από



 κάτω,



 από



 πλάγια



 και



 από



 παντού



 και



 µμετά



 να



 µμας



 κοροϊδεύουν



 λέγοντας



 «Λαέ



 µμου



 δεν



 είναι



 αυτό



 που



 νοµμίζεις».



 Το



 φαινόµμενο



 της



 µμίζας



 όµμως



 δεν



 είναι



 φαινόµμενο



 του



 21ου



 αιώνα



όπως



όλοι



έχουν



βαλθεί



να



µμας



κάνουν



να



πιστέψουµμε.



 Ποιος



 άλλωστε



 δεν



 θυµμάται



 τον



 αείµμνηστο



 ηθοποιό



 µμας



 Λάµμπρο



 Κωνσταντάρα



 να



 µμουντζώνει



 τον



 Μαυρογιαλούρο



 (δηλαδή



τον



εαυτό



του)



για



το



ότι



δεν



είχε



πάρει



χαµμπάρι



για



τις



 µμίζες



που



είχαν



δοθεί



για



ένα



µμαιευτήριο



στο



Άνω



Κάτω



Σούλι.



 Το



φαινόµμενο



της



µμίζας



λοιπόν



υπήρχε,



υπάρχει



και



θα



υπάρχει



 για



πάντα



καθώς



είναι



άµμεσα



συνδεδεµμένο



µμε



την



ανθρώπινη



 φύση.



Ποιος



από



όλους



εµμάς



δεν



έχει



λαδώσει



κάποιον



για



 να



 τον



 εξυπηρετήσει



 ή



 να



 τον



 διευκολύνει



 στην



 προσωπική



 του



 ζωή;;



 Ποιος



 από



 εµμάς



 αν



 είχε



 να



 διαλέξει



 ανάµμεσα



 σε



 ένα



 φίλο



 του



 για



 µμια



 θέση



 εργασίας



 και



 σε



 ένα



 άλλον



 µμε



 τα



 ίδια



 προσόντα



δεν



θα



διάλεγε



το



φίλο



του;;



Ποιος



από



εµμάς



δεν



έχει





Κάθε



 φορά



 που



 γίνεται



 ένας



 διαγωνισµμός



 να



 υπάρχουν



 και



 προδιαγραφές



για



τη



µμίζα



και



οι



ενδιαφερόµμενοι



να



καταθέτουν



 δεσµμευτικές



 προσφορές



 ώστε



 διάφανα



 να



 ξέρουν



 όλοι



 την



 προσφορά



τόσο



για



το



έργο



όσο



και



 για



τη



µμίζα.



Μάλιστα



να



διαµμορφωθεί



 και



 ειδική



 εταιρεία



 (κρατική



 πάντα



 για



 να



 γίνει



 µμετά



 ντόρος



 για



 το



 µμάνατζµμεντ



αυτής)



η



ΜΙΖΑ



Α.Ε.



όπου



 θα



αξιολογεί



την



εκάστοτε



µμίζα



και



τις



 προδιαγραφές



της



και



στη



συνέχεια



 θα



 καταλήγει



 στην



 επικρατέστερη.



 Η



 εν



 λόγω



 εταιρεία



 θα



 κρίνει



 επίσης



και



τους



παραλήπτες



καθώς



 και



 τους



 νόµμιµμους



 δικαιούχους



 της



 προσφερόµμενης



 µμίζας.



 Για



 το



 έργο



 της



 αυτό



 θα



 παρακρατεί



 τουλάχιστον



το



30%



της



προκρινόµμενης



κάθε



φορά



µμίζας



και



 θα



το



διαχειρίζεται



ανάλογα



µμε



τις



ανάγκες



της



εταιρείας



αλλά



 και



 του



 κράτους.



 Με



 το



 τρόπο



 αυτό



 και



 ο



 καηµμένος



 Έλληνας



 φορολογούµμενος



θα



λαµμβάνει



κι



αυτός



µμέρος



στη



µμίζα.



 Σε



 µμελλοντικό



 στάδιο



 η



 ΜΙΖΑ



 Α.Ε.



 θα



 µμπορούσε



 να



 εισαχθεί



 στο



 χρηµματιστήριο.



 όπου



 φυσικά



 η



 πορεία



 της



 µμετοχής



 της



 και



 τα



 µμελλοντικά



 της



 κέρδη



 θα



 είναι



 άρρηκτα



 συνδεδεµμένα



 µμε



 τη



 ποσότητα



 και



 το



 ύψος



 της



 µμίζας



 που



 θα



 δίνει



 ο



 κάθε



 ενδιαφερόµμενος.



 Μάλιστα



 θα



 µμπορούσαν



 να



 υπάρχουν



 και



 παράγωγα



 επί



 της



 ΜΙΖΑ



 Α.Ε.,



 τα



 οποία



 όπως



 είναι



 φυσικό



 θα



 έδιναν



 τρελές



 αποδόσεις



 σε



 εποχές



 µμεγάλων



 διαγωνισµμών



 ή



 δηµμοπράτησης



έργων.



Μια



άλλη



ιδέα



θα



ήταν



το



κράτος



να



 προεξοφλεί



τις



µμελλοντικές



µμίζες



και



βάσει



αυτών



να



παίρνει



 δάνεια



 για



 να



 καλύψει



 της



 ανάγκες



 του



 προϋπολογισµμού



 του.



 Αυτές



 είναι



 µμόνο



 µμερικές



 πρώτες



 ενδεικτικές



 ιδέες



 που



 προκύπτουν



άµμεσα



από



τη



νοµμιµμοποίηση



της



µμίζας



και



ανοίγουν



 νέους



ορίζοντες



για



την



νόµμιµμη



εκµμετάλλευσή



της. Σίγουρα



η



ιδέα



της



νοµμιµμοποίησης



της



µμίζας



φαντάζει



και



φυσικά



 είναι



 επιεικώς



 ουτοπιστική



 και



 αστεία.



 Όµμως



 για



 µμια



 στιγµμή



 µμόνο



 σκεφτείτε



 από



 τι



 «µμπελάδες»,



 αψιµμαχίες,



 κατηγορίες



 και



 άσκοπες



 συζητήσεις



 θα



 µμας



 γλίτωνε



 το



 νοµμοσχέδιο



 νοµμιµμοποίηση



 της



 µμίζας



 …Αφήστε



 που



 ίσως



 τελικά



 βγάζαµμε



 και



εµμείς



οι



απλοί



πολίτες



κανένα



φράγκο… Κώστας

 

Γκάσιος,

 

απόφοιτος

 

‘95

17


ΚΟΣΜΟΣ

Οι



Δίδυµμοι



Πύργοι



κι



εγώ,



9/11 Φοιτητής



 στη



 Νέα



 Υόρκη,



 µμεταπτυχιακός



 φοιτητής



 για



 την



 ακρίβεια.



Τι



σηµμαίνει



πρακτικά



αυτό



για



κάποιον



άνθρωπο



µμε



το



 δικό



µμου



αίσθηµμα



ευθύνης;;



Ευκαιρία



για



ξεφάντωµμα.



Για



πάρτι,



 για



 ξενύχτια,



 για



 κάθε



 δυνατή



 προσπάθεια



 να



 ξεκοκαλιστεί



 ολότελα



αυτός



ο



µμαγικός



συνδυασµμός



ηλικίας



και



τοποθεσίας.



 Κι



όµμως,



εκείνο



το



πρωί



της



Τρίτης



είχα



ξυπνήσει



από



τις



8



παρά.



 Σαν



κάποια



µμαγική



δύναµμη



να



είχε



αποφασίσει



να



µμην



ξενυχτίσω



 τη



 Δευτέρα,



 ώστε



 να



 είµμαι



 σε



 θέση



 να



 παρακολουθήσω



 ζωντανά



από



το



παράθυρό



µμου



το



Υπερθέαµμα



της



Τρίτης.



Ένα



 παράθυρο,



σε



διαστάσεις



τηλεόρασης



42’,



που



βρισκόταν



στον



 11ο



όροφο



κτιρίου



στο



νότιο



τµμήµμα



του



Μανχάταν



και



«έβλεπε»



 απευθείας



στους



Δίδυµμους



Πύργους.



Αυτή



η



τηλεόραση



των



 42’



 λοιπόν



 άνοιξε



 στις



 8



 του



 ηλιόλουστου



 πρωινού



 της



 11ης



 Σεπτεµμβρίου



του



2001



και



εγώ,



ως



µμοναδικός



τηλεθεατής



της,



 πήρα



θέση



πίσω



από


���το



τραπεζάκι



µμου,



µμ’



ένα



µμπολ



δηµμητριακά



 στο



 ένα



 χέρι



 και



 ένα



 βαρετό



 βιβλίο



 στο



 άλλο.



 Η



 βουτιά



 στο



 βαρετό



 βιβλίο



 δεν



 κράτησε



 ούτε



 πέντε



 λεπτά



 και



 οι



 µματιές



 µμου



 άρχισαν



να



δραπετεύουν



προς



όλες



τις



κατευθύνσεις.



Αµμέσως



 αντιλήφθηκα



τους



(ακόµμα



δειλούς,



εκείνη



την



ώρα)



καπνούς



 που



ξεπηδούσαν



από



τον



καθένα



Δίδυµμο



Πύργο



ξεχωριστά



προς



 τον



ουρανό.



«Χµμ,



φωτιά



και



στους



δύο



Πύργους



παράλληλα…



 Ενδιαφέρον



 θέαµμα»,



 σκέφτηκα



 και,



 αφήνοντας



 τη



 (δυνητική)



 θέση



µμελέτης



του



τραπεζιού



µμετακινήθηκα



κοντά



στο



παράθυρο,



 κάθισα



στην



άκρη



του



κρεβατιού,



άνοιξα



διάπλατα



το



τζάµμι



και



 απλώς



αφέθηκα



σε



µμία



καρµμικά



ανεξήγητη,



έως



και



σήµμερα,



 αναµμονή.



Σαν



να



γνώριζα



ότι



κάτι



τελείως



αλλόκοτο



επρόκειτο



 να



 συµμβεί.



 Σαν



 να



 µμην



 πίστευα



 ότι



 αυτό



 που



 έβλεπα



 ήταν



 δύο



 απλές



φωτιές



σε



δύο



κτίρια.



 Τα



 αεροπλάνα



 δεν



 τα



 είδα



 να



 πέφτουν



 πάνω



 στους



 Πύργους.



 Ούτε



 και



 τις



 εκρήξεις



 άκουσα,



 χάρη,



 ίσως,



 στο



 επιτυχέστατα



 ηχοµμονωτικό



 διπλό



 τζάµμι



 του



 διαµμερίσµματός



 µμου.



 Ίσως



 πάλι



 και



 να



 είχα



 τις



 ενδείξεις,



 αλλά



 το



 αστικά



 µμεγαλωµμένο



 µμου



 αυτί



 αποκωδικοποιεί



τον



χαµμηλό



κρότο



σαν



φασαρία



σκουπιδιάρικου



 και



το



αστικά



µμεγαλωµμένο



µμου



µμάτι



µμεθερµμηνεύει



τις



στιγµμιαίες



 λάµμψεις



 στον



 ορίζοντα



 ως



 αντικατοπτρισµμούς



 του



 ήλιου



 σε



 γυάλινες



 επιφάνειες



 κτιρίων.



 Και



 µμόνες



 οι



 φωτιές



 στους



 Δίδυµμους



 Πύργους



 πάντως,



 αρκούσαν



 ως



 θέαµμα



 για



 να



 αποβλακωθώ



 µμπροστά



 στην



 42άρα



 παραθυροτηλεόρασή



 µμου.



«Να



δω



τώρα



πώς



θα



καταφέρουν



να



τις



σβήσουν,



µμε



τα



 θηρία



 που



 πάνε



 και



 χτίζουν»



 ήταν



 το



 νοµμιµμοποιητικό



 µμότο



 της



 παθητικής



παραµμονής



µμου



µμπροστά



στο



ανοιχτό



παράθυρο.



 Η



 αλήθεια



 είναι



 ότι



 περίµμενα



 να



 δω



 πυροσβεστικά



 ελικόπτερα



 να



 καταφθάνουν



 εκτοξεύοντας



 πίδακες



 νερού,



 άνδρες



 των



 ειδικών



 δυνάµμεων



 της



 πυροσβεστικής



 να



 καταρριχώνται



 µμε



 σχοινιά



από



τις



οροφές



των



Πύργων,



ίσως



και



γιγαντιαίες



σκάλες



 να



 αναπτύσσονται



 σαν



 ιστοί



 αράχνης



 µμέχρι



 τους



 φλεγόµμενους



 ορόφους.



 Τέτοια



 χολιγουντιανά



 µμεγαλεία



 περίµμενα



 να



 δω.



 Και



 κρατούσα



 και



 τη



 φωτογραφική



 µμου



 µμηχανή



 οπλισµμένη



 (αναφέροµμαι



 σε



 ρετρό



 εποχές,



 του



 κυλινδρικού



 φιλµμ



 και



 του



 «χρατς



χρατς



κλικ»)



για



να



απαθανατίσω



αυτές



τις



νεοϋορκέζικες



 πρωτοπορίες.



Ευκαιρία



µμοναδική



για



νεοελληνίστικο



κοµμπασµμό



 στους



Αθηναίους



φίλους



µμου,



του



Πύργου



των



Αµμπελοκήπων





18

και



των



αεροπλάνων



Canadair.



 Ξαφνικά,



 η



 πραγµματικότητα



 αναµμείχθηκε



 µμε



 τη



 φαντασία.



 Η



 όρασή



µμου,



οι



ακοή



µμου,



όλες



µμου



οι



αισθήσεις



αντιλαµμβάνονται



 κάτι



 που



 δύσκολα



 µμπορεί



 να



 επεξεργαστεί



 το



 µμυαλό



 µμου.



 Ανατριχιάζω.



 Ο



 ένας



 Πύργος



 αρχίζει,



 µμέσα



 σ’



 ένα



 υπόκωφο



 βουητό



και



ένα



ελαφρύ



τρεµμούλιασµμα



της



γης,



να



καταρρέει,



 αφήνοντας



 στη



 θέση



 του



 έναν



 ισοϋψή



 πίδακα



 σκόνης



 και



 καπνού.



 Κάτι



 σαν



 φάντασµμα,



 που



 παραµμένει



 στη



 σκηνή



 της



 πρόσφατης



 τραγωδίας,



 ακροβατώντας



 µμεταξύ



 παρελθόντος



 και



 παρόντος,



 µμεταξύ



 εφιάλτη



 και



 πραγµματικότητας.



 Για



 λίγη



 περίπου



 ώρα,



 το



 φάντασµμα



 αυτό



 στεκόταν



 ακαθόριστο



 και



 τραγικό,



 δίπλα



 δίπλα



 µμε



 τον



 επιζήσαντα



 δεύτερο



 Πύργο.



 Όχι



 τον



 Δίδυµμο,



 απλά



 τον



 Επιζήσαντα



 Πύργο.



 Τον



 προσωρινά



 Επιζήσαντα.



Δεν



πέρασε



ούτε



µμισή



ώρα,



και



το



γνώριµμο,



πλέον,



 βουητό,



µμαζί



µμε



το



τρεµμούλιασµμα,



επέστρεψαν



για



να



πάρουν



 µμαζί



 τους



 τον



 δεύτερο



 γίγαντα



 και



 µμετά



 να



 εξαφανιστούν



 στην



 Ιστορία.



 Είναι



δύσκολο



να



περιγραφούν



οι



σκέψεις



και



τα



συναισθήµματα



 που



µμε



κατέλαβαν



τις



πρώτες



στιγµμές



που



ακολούθησαν



αυτό



το



 µμεγαλειώδες



θέαµμα.



Νοµμίζω



ότι



παρόµμοια



ένταση



θα



ένιωθα



αν



 έβλεπα



από



ένα



παράθυρο



τον



Παρθενώνα



(απολογούµμενος



 γι’



 αυτή



 την,



 για



 ορισµμένους,



 «ιερόσυλη»



 σύγκριση,



 αλλά






ΚΟΣΜΟΣ δυστυχώς



–



γι’



αυτούς



τους



ορισµμένους



–



η



παγκοσµμιοποιηµμένη



 ανθρωπότητα



 έχει



 κι



 άλλα



 πολλά



 να



 επιδείξει



 εκτός



 από



 τα



 αρχαιοελληνικά



 κατορθώµματα)



 να



 διαλύεται



 και



 να



 καταρρέει:



 µμια



 αίσθηση



 απορίας,



 αναµμεµμειγµμένη



 µμε



 λύπη



 αλλά



 και



 (κυνική)



 υπερηφάνεια



 παράλληλα.



 Απορία



 για



 την



 αιτία



 της



 κατάρρευσης



 (έως



 και



 αρκετή



 ώρα



 µμετά



 την



 κατάρρευση



 δεν



 είχα



 πληροφορηθεί



 για



 τις



 επιθέσεις



 των



 αεροπλάνων



 και



 απλώς



 πίστευα



 ότι



 επρόκειτο



 για



 πυρκαγιές),



 λύπη



 για



 τις



 επερχόµμενες



γενιές



θα



στερηθούν



ένα



τέτοιο



µμνηµμείο



αλλά



και



 υπερηφάνεια



που



θα



ανήκω



εφ’



όρου



ζωής



στους



ελάχιστους



 «τυχερούς»



που



έζησαν



αυτή



την



ιστορική



στιγµμή



από



κοντά.



 Ματαιοδοξία,



θα



πει



κάποιος.



Χειρισµμός



δέους,



θα



απαντούσα



 εν



είδει



απολογίας. Κι



 έτσι



 εκείνο



 το



 πρωινό



 της



 Τρίτης,



 κλεισµμένος



 στο



 διαµμέρισµμά



 µμου



 του



 9ου



 Δρόµμου,



 χωρίς



 δυνατότητα



 εξωτερικής



ενηµμέρωσης



αφού



οι



γραµμµμές



ήταν



νεκρές



αλλά



 και



 το



 χαζοκούτι



 έδειχνε



 µμόνο



 «χιόνια»



 [ο



 κεντρικός



 ποµμπός



 τηλεόρασης



 του



 Μανχάταν



 βρισκόταν



 στην



 κορυφή



 ενός



 εκ



 των



 Διδύµμων



 συντετριµμµμένων



 (πλέον)



 Πύργων],



 έµμεινα



 να



 αναβιώνω



 νοερά



 το



 ρίγος



 της



 µμεγαλειώδους



 σκηνής



 αλλά



 και



 να



 προσπαθώ



 να



 καταστρώσω



 ψύχραιµμα



 τις



 πρώτες



 µμου



 ενέργειες.



Αποφάσισα



να



κατέβω



στον



δρόµμο,



να



ακούσω,



να



 παρατηρήσω,



να



ρωτήσω.



Κατέβηκα



λοιπόν,



ρώτησα



κι



έµμαθα.



 Και



 άκουσα



 περιπολικά



 και



 ασθενοφόρα



 να



 ουρλιάζουν,



 τα



 είδα



 να



 τρέχουν



 στους



 δρόµμους



 σαν



 µμανιασµμένα.



 Και



 στη



 συνέχεια



έτρεξα



να



βρω



καταφύγιο



στη



φοιτητική



εστία,



στους



 συµμφοιτητές



και



«φρέσκους»



-τότε-



φίλους



µμου,



τον



Γρηγόρη,



 την



Εύα,



το



Δηµμήτρη



και



τους



υπόλοιπους



Έλληνες.



Να



µμπω



 στο



 «µμαντρί»



 των



 συµμπατριωτών



 µμου,



 να



 αισθανθώ



 αν



 µμη



 τι



 άλλο



ασφάλεια.





Η



 Νέα



 Υόρκη



 έκανε



 αρκετές



 εβδοµμάδες



 για



 να



 συνέλθει



 από



 το



 χτύπηµμα.



 Η



 σκόνη



 από



 τους



 Δίδυµμους



 Γίγαντες



 είχε



 αναλάβει



 να



 κρατά



 ζωντανή



 τη



 στιγµμή



 του



 ρίγους



 για



 πολλές



 µμέρες



 µμετά



 την



 τραγωδία.



 Οι



 στρατιώτες



 και



 οι



 αστυνοµμικοί



 που



 αναπτύχθηκαν



 σε



 µμεγάλη



 ακτίνα



 γύρω



 από



 το



 «Σηµμείο



 Μηδέν»



είχαν



αναλάβει



να



τηρούν



την



τάξη



και



(ενδεχοµμένως)



 να



 αποθαρρύνουν



 άλλους



 επιτήδειους



 τροµμοκράτες,



 που



 (ίσως)



 να



 είχαν



 ζηλέψει



 τη



 φήµμη



 των



 «καµμικάζι»



 και



 να



 είχαν



 βαλθεί



να



µμην



αρκεστούν



στο



ασηµμένιο



βραβείο



προσήλωσης



 και



αυτοθυσίας.



Τα



αµμέτρητα,



τέλος,



καντηλάκια,



οι



αµμέτρητες



 φωτογραφίες



 και



 τα



 (πραγµματικά)



 αµμέτρητα



 αποχαιρετιστήρια



 σηµμειωµματάκια



 που



 είχαν



 αναρτηθεί



 στις



 εστίες



 πένθους



 που



 αναπτύχθηκαν



 σε



 διάφορα



 σηµμεία



 της



 Νέας



 Υόρκης,



 είχαν



 αναλάβει,



 συνεπικουρούµμενα



 από



 τους



 λυγµμούς



 των



 φίλων



 και



 των



 συγγενών



 των



 αδικοχαµμένων



 καθηµμερινών



 πολιτών,



 που



 συχνά



 πυκνά



 άκουγες



 περιδιαβαίνοντας



 τα



 σηµμεία



 αυτά,



 να



εντυπώσουν



µμε



τη



µμεγαλύτερη



δυνατή



ευκρίνεια



τις



τραγικές



 αυτές



στιγµμές



στην



ψυχή



του



καθενός



µμας.



Ώστε



η



ανάµμνηση



 αυτή,



 ως



 παρακαταθήκη,



 να



 λειτουργήσει



 ως



 πυξίδα



 στις



 µμελλοντικές



µμας



στάσεις



και



αποφάσεις.





Περικλής

 

Γιαννόπουλος,

 

 απόφοιτος

 

‘95

19


UNICEF

Η



εκπαίδευση



στις



χώρες του



αναπτυσσόµμενου



κόσµμου που



 µμαστίζεται



 από



 επιδηµμίες,



 όπως



 ο



 ιός



 του



 HIV/AIDS,



 εµμφύλιες



 συρράξεις,



 πολέµμους,



βία



κάθε



µμορφής,



καθώς



και



από



 διάφορες



µμορφές



ρατσισµμού.



Οι



προκλήσεις



 που



 συναντούν



 είναι



 πολλές



 και



 για



 να



 τις



 αντιµμετωπίσουν



 θα



 πρέπει



 να



 φτάσουν



 στα



 υψηλότερα



επίπεδα



εκπαίδευσης.



Αυτός