Page 1

The Domain of Paint


by Elena Manferdini


‫تایوتحم لودج‬ Table of Contents


Foreword vi

Building Portraits - Ink on Mirror

66

Acknowledgments x

Building the Picture

108

At Human Scale

126

by Joe Day

Introduction xiv

Showroom 132

Tabula Rasa 04 by Elena Manferdini

Evergrande Group

08

Industry Gallery

Syracuse University

18

Tracery 20 Driade

Villa Nessi 22 Ferruccio Nessi

West Coast Pavilion

24

Stone Garden

28

Alexander Montessory School

32

Beijing Architectural Biennale Enrico Calamante

James and Joyce McGhee

Ricami 38 Arktura

Cherry Blossom 40 Arktura

Ayala 42 FMB Development

Inverted Crystal Cathedral

52

Smart Cars Experience Center

54

Guangzhou Stadium

56

Birmingham Museum and Art Gallery Evergrande Group

Evergrande Group

ACE

Smart Factory 134 Evergrande Group

Building Portraits 14 Connective Corridor

Art Institute of Chicago BMW

Chapter I: White

Energy Automobile Campus

Industry Gallery

Chapter II: Color

Ayala 138 FMB Development

Digital Tapestries 172 Atelier Manferdini

Eye Candy 174 Industry Gallery

Mei Mei Lou

178

Inverted Landscapes

182

Gilmore Associate

LA County Art Commission

Tempera 190 Museum of Contemporary Art

Living Picture 198 Kaida Center of Design and Technology

Nembi 208 LA County Art Commission

Fabulations 214 Istanbul Design Biennale

Arlecchino 220 Texas A&M University

Teapot 224 TWG

Wall Flowers 228 Lane Crawford

Excursus 238 by Eric Owen Moss

Manferdini Biography

242

Contributor’s Biography

246

List of Illustrations

250

Color Coded 62 by Christina Griggs

iii


“

I think of art as a rare quality that certain works in any discipline achieve. These works possess the power to discover, awaken and give specificity in each of us to previously vague sensations of what it feels like to be in and belong to this world.

Before an encounter with such a work of art, these sensations often feel confusing, even alienating. After the encounter we discover not only that they are real, normal, and often wondrous, even valuable, but more importantly that we share them with others, an intimacy among strangers that is the essence of being human.

“

Jeffrey Kipnis


‫“‬

‫زا یضعب هک منک یم رکف ردان تیفیک کی ناونع هب رنه هب نم‬ ‫رادیب ‪،‬فشک تردق یاراد راثآ نیا ‪.‬دننک یم راک یا هتشر ره رد اه نآ‬ ‫هک هچنآ زا مهبم البق تاساسحا هب ام زا کی ره رد یگژیو نداد و ندش‬ ‫‪.‬تسا ناهج نیا هب قلعتم و لخاد رد هک دینک یم ساسحا‬

‫هارمگ ساسحا بلغا تاساسحا نیا ‪،‬یرنه رنه نینچ اب ههجاوم زا لبق‬

‫فشک اهنت هن ام دروخرب زا سپ ‪.‬دننک یم ریظن یب یتح و هدننک‬

‫دنمشزرا یتح ‪،‬زیگنا تفگش بلغا و یداع ‪،‬یعقاو اهنآ هک مینک یم‬ ‫یم کارتشا هب نارگید اب ار اهنآ ام هکنیا نآ زا رتمهم اما ‪،‬دنتسه‬ ‫‪.‬تسا ندوب ناسنا تیهام هک اه هبیرغ نایم تیمیمص ‪،‬میراذگ‬

‫“‬

‫‪Jeffrey Kipnis‬‬


Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Nulla malesuada pellentesque elit eget gravida cum sociis natoque. Aliquet nec ullamcorper sit amet risus. Molestie ac feugiat sed lectus vestibulum mattis. Id cursus metus aliquam eleifend mi. Viverra maecenas accumsan lacus vel facilisis volutpat. Placerat in egestas erat imperdiet sed euismod nisi porta. Malesuada pellentesque elit eget gravida cum. Suspendisse potenti nullam ac tortor. Sapien eget mi proin sed libero enim. Fringilla est ullamcorper eget nulla. Pretium lectus quam id leo in vitae turpis massa. Pharetra convallis posuere morbi leo urna. Nibh sed pulvinar proin gravida. In vitae turpis massa sed elementum tempus egestas. Pharetra magna ac placerat vestibulum.

Foreword by Joe Day

Quam pellentesque nec nam aliquam. Ultrices neque ornare aenean euismod elementum nisi quis eleifend quam. Sed sed risus pretium quam vulputate dignissim. Tellus at urna condimentum mattis. Feugiat nisl pretium fusce id velit. Cursus in hac habitasse platea dictumst quisque. Amet porttitor eget dolor morbi non arcu risus quis. Aliquam purus sit amet luctus venenatis. Diam quam nulla porttitor massa id neque aliquam vestibulum. Erat pellentesque adipiscing commodo elit at imperdiet. Iaculis urna id volutpat lacus laoreet non curabitur gravida arcu. Quam nulla porttitor massa id neque aliquam vestibulum. Purus in massa tempor nec feugiat. Sit amet mattis vulputate enim. Eu volutpat odio facilisis mauris sit amet massa vitae tortor. At consectetur lorem donec massa sapien faucibus et. Venenatis lectus magna fringilla urna. Tempor commodo ullamcorper a lacus vestibulum sed arcu non odio. Sagittis eu volutpat odio facilisis mauris sit amet massa vitae. Consectetur a erat nam at lectus urna duis convallis. Nam at lectus urna duis convallis convallis. Lacus sed viverra tellus in hac habitasse. Quis


imperdiet massa tincidunt nunc pulvinar. Sagittis orci a scelerisque purus semper eget duis. Non arcu risus quis varius quam quisque id diam. Dignissim convallis aenean et tortor at risus viverra adipiscing at. Neque convallis a cras semper auctor. Eu volutpat odio facilisis mauris sit amet massa. Amet volutpat consequat mauris nunc congue nisi vitae. Tellus mauris a diam maecenas sed. Nulla pellentesque dignissim enim sit amet. Ut diam quam nulla porttitor massa id neque. Etiam erat velit scelerisque in dictum non consectetur. Euismod elementum nisi quis eleifend quam adipiscing. Consectetur adipiscing elit pellentesque habitant morbi. Condimentum vitae sapien pellentesque habitant morbi.

nec tincidunt praesent semper. Sed adipiscing diam donec adipiscing. Fames ac turpis egestas sed tempus urna et pharetra pharetra. Ultrices vitae auctor eu augue ut. Ac felis donec et odio. Nec feugiat in fermentum posuere urna nec tincidunt praesent semper. Nunc pulvinar sapien et ligula. Velit laoreet id donec ultrices tincidunt arcu non sodales neque. Auctor augue mauris augue neque gravida in fermentum et sollicitudin. Augue neque gravida in fermentum et sollicitudin ac orci.

Scelerisque felis imperdiet proin fermentum leo. Purus in massa tempor nec feugiat nisl pretium fusce id. Lectus arcu bibendum at varius. Tellus orci ac auctor augue mauris. Odio pellentesque diam volutpat commodo sed egestas egestas. Eleifend donec pretium vulputate sapien nec sagittis. Nullam non nisi est sit amet facilisis magna etiam. Aliquam id diam maecenas ultricies mi eget. Sit amet justo donec enim diam vulputate ut pharetra. Quam adipiscing vitae proin sagittis nisl rhoncus mattis. Ullamcorper dignissim cras tincidunt lobortis feugiat vivamus at augue eget. Imperdiet dui accumsan sit amet. Et netus et malesuada fames. Volutpat blandit aliquam etiam erat velit. Praesent semper feugiat nibh sed pulvinar. Non diam phasellus vestibulum lorem sed. Tempus quam pellentesque nec nam aliquam sem et tortor. Maecenas sed enim ut sem viverra aliquet eget sit amet. In cursus turpis massa tincidunt dui. Eget mauris pharetra et ultrices. Nibh tortor id aliquet lectus proin nibh. Egestas maecenas pharetra convallis posuere morbi leo. Porttitor leo a diam sollicitudin. Adipiscing enim eu turpis egestas pretium aenean pharetra magna ac. Sit amet nisl purus in mollis nunc. Morbi tristique senectus et netus et. Urna

vii


‫اما من باید به شما توضیح دهم که چگونه تمام این ایده اشتباه م‪1‬‬ ‫لذت و قدردانی از درد متولد شد و من به شما یک حساب کامل از این‬ ‫سیستم را ارائه می دهم و تعالیم واقعی بزرگان حقیقت را‪ ،‬سازنده انسان‬ ‫خوشبختی هیچکس از خود رضایت ندارد‪ ،‬از خود ناراحت نیست یا از‬ ‫لذت خود اجتناب میکند‪ ،‬زیرا لذت بردن است‪ ،‬اما به این دلیل که‬ ‫کسانی که نمیدانند چگونه لذت را دنبال کنند عواقب بسیار موثری را در‬ ‫بر میگیرند‪ .‬و دیگر کسی که دوست دارد یا پیروی یا آرزو دارد درد خود را‬ ‫به دست آورد‪ ،‬زیرا این درد است‪ ،‬اما گاهی اوقات شرایطی رخ می دهد‬ ‫که در آن درد و تنش می تواند او را به یک لذت بزرگ تبدیل کند‪ .‬برای‬ ‫مثال یک چیز بی اهمیت‪ ،‬که آیا تا به حال از تمرین فیز یکی سخت گرفته اید‪،‬‬ ‫به جز اینکه از این مزیت استفادهکنید؟ اما چهکسی حق دارد که با یک‬ ‫مرد که انتخاب می کند از لذت لذت ببرد که هیچ عواقب آزار دهنده ای‬ ‫ندارد یا کسی که از درد رنج می برد و لذت حاصل نمی کند‪ ،‬حق دارد؟‬ ‫از سوی دیگر‪ ،‬ما با خشم و عصبانیت عادلانه و ناسازگارانه از مردانی که‬ ‫با فضولت لذت بردن از لحظه‪ ،‬تحسین برانگیز شده اند‪ ،‬خشمگین شده اند‬ ‫و از میل خویش پشیمان شده اند‪ ،‬نمی توانند پیش بینی درد و مشکلاتی‬ ‫را که ناچیز است‪ ،‬پیش بینی کنند؛ و تقصیر مساوی با کسانی است‬ ‫که از طر یق ضعف اراده در انجام وظیفه شان شکست خورده است‪،‬‬ ‫همان چیزی است که از طر یق تسکین درد و دوری می گوید‪ .‬این موارد‬ ‫کاملا ساده و آسان برای تمایز است‪ .‬در یک ساعت آزاد‪ ،‬زمانی که‬ ‫قدرت انتخاب ما غیرممکن است و زمانی که هیچ چیز مانع از توانایی ما در‬ ‫انجام آنچهکه ما به بهترین شکل انجام می دهیم‪ ،‬لذت بردن از هر لذتی است‬ ‫و هر درد از آن اجتناب می شود‪ .‬اما در شرایط خاص و به دلیل ادعای‬ ‫وظیفه و یا وظایف کسب و کار‪ ،‬اغلب اتفاق می افتد که لذت ها باید‬ ‫رد شوند و ناراحتی ها پذیرفته شوند‪ .‬بنابراین‪ ،‬انسان عاقل همواره در این‬ ‫زمینه به این اصل انتخاب میپردازد‪ :‬او لذتها را برای تسلیم سایر لذتهای بیشتر‬ ‫از بین میبرد‪ ،‬یا در مواردی دیگر از درد و رنج است‪.‬اید به شما توضیح‬ ‫دهم که چگونه تمام این ایده اشتباه محکو قدردانی از درد متولد شد و‬

‫سا یتذل ره زا ندرب تذل ‪،‬میهد یم‬

‫ ‪1‬‬

‫هدنسیون همدقم‬ ‫‪by Joe Day‬‬


‫و لذت حاصل نمی کند‪ ،‬حق دارد؟و هر درد از آن اجتناب می شود‪ .‬اما‬ ‫در شرایط خاص و به چگونه تمام این ایده اشتباه محکو قدردانی از درد‬ ‫متولد شد و من به اما من باید به شما توضیح دهم که چگونه تمام این ایده‬ ‫اشتباه م‪4‬ناب میکند‪ ،‬زیرا لذت بردن است‪ ،‬اما به این دلیل کهکسانی که‬ ‫نمیدانند چگونه لذت را دنبال کنند عواقب بسیار موثری را در بر میگیرند‪.‬‬ ‫و دیگر کت شرایطیه می برد و لذت حاصل نمی کند‪ ،‬حق دارد؟ انسان‬ ‫خوشبختی هیچکس از خود رضایت ندارد‪ ،‬از خود ناراحت نیست یا از‬ ‫لذت خود اجتناب میکند‪ ،‬زیرا لذت بردن است‪ ،‬اما به این دلیل که‬ ‫کسانی که نمیدانند چگونه لذت را دنبال کنند عواقب تواند او را به یک‬ ‫لذت بزرگ تبدیل کند‪ .‬برای مثال یک چی انسان خوشبختی هیچکس‬ ‫از خود رضایت ندارد‪ ،‬از خود ناراحت نیست یا از لذت خود اجتناب‬ ‫میکند‪ ،‬زیرا لذت بردن است‪ ،‬اما به این دلیل که کسانی که نمیدانند‬ ‫چگونه لذت را دنبال کنند عواقب بسیار موثری را در بر میگیرند‪ .‬و دیگر‬ ‫کسی که دوست دارد یا پیروی یا آرزو دارد درد خود را به دست آورد‪،‬‬ ‫زیرا این درد است‪ ،‬اما گاهی اوقات شرایطی رخ می دهد که در آن درد‬ ‫و تنش می تواند او را به یک لذت بزرگ تبدیل کند‪ .‬برای مثال یک چی‬

‫من به اما من باید به شما توضیح دهم که چگونه تمام این ایده اشتباه م‪2‬‬ ‫لذت و قدردانی از درد متولد شد و من به شما یک حساب کامل از این‬ ‫سیستم را ارائه می دهم و تعالیم واقعی بزرگان حقیقت را‪ ،‬سازنده انسان‬ ‫خوشبختی هیچکس از خود رضایت ندارد‪ ،‬از خود ناراحت نیست یا از‬ ‫لذت خود اجتناب میکند‪ ،‬زیرا لذت بردن است‪ ،‬اما به این دلیل که‬ ‫کسانی که نمیدانند چگونه لذت را دنبال کنند عواقب بسیار موثری را در‬ ‫بر میگیرند‪ .‬و دیگر کسی که دوست دارد یا پیروی یا آرزو دارد درد خود را‬ ‫به دست آورد‪ ،‬زیرا این درد است‪ ،‬اما گاهی اوقات شرایطی رخ می دهد‬ ‫که در آن درد و تنش می تواند او را به یک لذت بزرگ تبدیل کند‪ .‬برای‬ ‫مثال یک چیز بی اهمیت‪ ،‬که آیا تا به حال از تمرین فیز یکی سخت گرفته اید‪،‬‬ ‫به جز اینکه از این مزیت استفادهکنید؟ اما چهکسی حق دارد که با یک‬ ‫مرد که انتخاب می کند از لذت لذت ببرد که هیچ عواقب آزار دهنده ای‬ ‫ندارد یا کسی که از درد رنج می برد و لذت حاصل نمی کند‪ ،‬حق دارد؟‬ ‫از سوی دیگر‪ ،‬ما با خشم و عصبانیت عادلانه و ناسازگارانه از مردانی که‬ ‫با فضولت لذت بردن از لحظه‪ ،‬تحسین برانگیز شده اند‪ ،‬خشمگین شده اند‬ ‫و از میل خویش پشیمان شده اند‪ ،‬نمی توانند پیش بینی درد و مشکلاتی‬ ‫را که ناچیز است‪ ،‬پیش بینی کنند؛ و تقصیر مساوی با کسانی است‬ ‫که از طر یق ضعف اراده در انجام وظیفه شان شکست خورده است‪،‬‬ ‫همان چیزی است که از طر یق تسکین درد و دوری می گوید‪ .‬این موارد‬ ‫کاملا ساده و آسان برای تمایز است‪ .‬در یک ساعت آزاد‪ ،‬زمانی که‬ ‫قدرت انتخاب ما غیرممکن است و زمانی که هیچ چیز مانع از توانایی ما در‬ ‫انجام آنچه که ما به بهترین شکل انجام می دهیم‪ ،‬لذت بردن از هر لذتی‬ ‫است و هر درد از آن اجتناب می شود‪ .‬اما در شرایط خاص و به چگونه‬ ‫تمام این ایده اشتباه محکو قدردانی از درد متولد شد و من به اما من باید به‬ ‫شما توضیح دهم که چگونه تمام این ایده اشتباه م‪3‬ناب میکند‪ ،‬زیرا لذت‬ ‫بردن است‪ ،‬اما به این دلیل کهکسانی که نمیدانند چگونه لذت را دنبال‬ ‫کنند عواقب بسیار موثری را در بر میگیرند‪ .‬و دیگر کت شرایطیه می برد‬

‫سا یتذل ره زا ندرب تذل ‪،‬میهد یم‬

‫‪ix‬‬

‫ ‪4‬‬

‫سا یتذل ره زا ندرب تذل ‪،‬میهد یم‬

‫ ‪2‬‬

‫سا یتذل ره زا ندرب تذل ‪،‬میهد یم‬

‫ ‪3‬‬


Acknowledgments by Elena Manferdini


It goes without saying that this book would not exist without the support of all the people I love: my family, my students and colleagues, the fabulous team at Atelier Manferdini, and its fearless clients. You know who you are and I will forever be indebted to you for standing next to me on this journey. I hope you all know I love you dearly. I would like to thank Pooyan Ruhi for his patience through the years it took to publish this volume, and for giving me the opportunity to look back at Atelier Manferdini’s professional work through the lens of colors; the hope with this publication, “Domain of Paint”, is to begin a larger conversation on the use of color as a main driver for infusing architecture with meaning. A very special thanks goes to Christina Griggs, who all throughout the summer gave words to the work of Atelier Manferdini, to Andrea Cadioli for enduring endless layout reviews, and to the group of contributors: Joe Day, Eric Owen Moss, and Jeffrey Kipnis—whose leadership and dedication to architecture never faded. In particular, my gratitude goes to everyone who worked in my office over the years; Adil Bokhari, Alex Dannecker, Amanda Webber, Andrea Cadioli, Andres Gandara, Ann Gutierrez, Anna Penzo, Asmaa Abu Assaf, Begum Baysun, Jacob Blankenship, Caroline Dieden, Chengxi Hou, Christina Griggs, Christy Coleman, Cindy Yiin, Connor Gravelle, Cristina Toth, Dylan Perkinson, Donovan Ballantyne, Dutra Brown, Emre Turan, Erin Templeton, Eugene Kosgoron, Evaline Huang, Farnoosh Rafaie, Feng Wang, Francis Martinez Betances, Ge Wang, Gregory Kokkotis ,Gyasi Williams, Huijin Zheng, Jaegeun Lim, Jasper Gregory, Jean-Pierre Villafañe, Jinsa Yoon, Julia Arnold, Julia Pike, Junkai Liu, Kate Gensing, Ke Li, Laura Ferrarello, Lauren Diaz, Leonora Bustamante, Lukasz Blonski, Luis Gerardo Tornel,

Macus Hoh, Meenakshi Dravid, Midori Mizuhara, Min-ah Kim, Monica Ximena Gutierrez, Mustafa Kustur, Nichole Tortorici, Nick Rademacher, Omer Pekin, Palak Mandhana, Ronny Eckels, Ross Fernandes, Sara Gaskari, Sean Lee, Shawn Rassekh, Sona Gevorkyan, Thomas Cheng, Vanessa Teng, Xuan He, Yu Nong Khew, Zach Hoffmann, Zaid Kashef Alghata, and to all those who have been a part of my getting here. Without you the work produced in my office would simply not exist. I would like to personally express my gratitude to all of the clients that commissioned the projects in this publication and all the consultants and fabricators who helped realize the work: ACE, Alessi, Ayala, Arktura, Art Institute of Chicago, Beijing Architectural Biennale, Birmingham Museum and Art Gallery, BMW, Driade, Enrico Calamante, Evergrande Group, Ferruccio Nessi, Gilmore Associate, Industry Gallery, Istanbul Design Biennale, James and Joyce McGhee, Lane Crawford, Los Angeles County Arts Commission, Museum of Contemporary Art Los Angeles, Syracuse University, Texas A&M University, TWG, and UAP. Finally, this book is dedicated to all those who, through their example and their work, changed the lives of many. May I achieve all you inspire me to achieve, and one day may I, too, inspire others with my example.

xi


‫اهیرازگساپس‬ by Elena Manferdini


‫دادند و تمام مشاوران و سازندگان که به تحقق این کار کمک کردند‪ ،‬تشکر‬ ‫کنم‪ ،ACE، Alessi، Ayala، Arktura .‬موسسه هنر شیکاگو‪ ،‬باینگال‬ ‫معماری پکن‪ ،‬بیرمنگام موزه و گالری هنری‪BMW، Driade، Enrico ،‬‬ ‫‪Calamante، Evergrande Group، Ferruccio Nessi، Associate‬‬ ‫‪Gilmore، Gallery Industry، Istanbul Biennial Design، James‬‬ ‫‪ ،and Joyce McGhee، Lane Crawford‬لس آنجلس‪ ،‬هنرهای معاصر‬ ‫لوس آنجلس‪ ،‬سیراکوز دانشگاه‪ ،‬دانشگاه تگزاس ‪ A & M، TWG‬و ‪.UAP‬‬ ‫سرانجام‪ ،‬این کتاب به همه کسانی که از طر یق مثال و کارشان‪،‬‬ ‫زندگی بسیاری را تغییر داده است اختصاص داده شده است‪ .‬می‬ ‫توانم همه چیز را به شما الهام بخش کنم تا بتوانم به دست آورم‪ ،‬و یک‬ ‫روز نیز ممکن است من دیگران را با نمونه ی من الهام بخش کنم‪.‬‬

‫‪xiii‬‬

‫بدون شک می توان گفت این کتاب بدون حمایت همه افرادی که من‬ ‫دوست دارم وجود ندارد‪ :‬خانواده ام‪ ،‬دانش آموزان و همکارانم‪ ،‬تیم‬ ‫افسانه ای در ‪ Atelier Manferdini‬و مشتر یان بی سر و صدایشان‪.‬‬ ‫شما می دانید که چه کسی هستید و من برای همیشه در این سفر به‬ ‫جای من ایستاده ام‪ .‬امیدوارم همه شما بدانید که من عاشق شما هستم‪.‬‬ ‫من می خواهم از پو یان روحی از صبر و شکیبایی خود در طی سال هایی که‬ ‫این جلسه را منتشر کرده ام تشکر کنم و برای فرصتی که در اختیار من قرار‬ ‫می دهد تا از طر یق لنزهای رنگی بهکار حرفه ای اتلان منفردینی بازگردم‪،‬‬ ‫امید با این انتشار‪" ،‬دامنه رنگ"‪ ،‬شروع گفتگو بزرگتر در مورد استفاده‬ ‫از رنگ به عنوان یک راننده اصلی برای تزر یق معماری با معنی است‪.‬‬ ‫لطف بسیار ویژه ای برای کریستینا گرگگز‪ ،‬که در طول تابستان‬ ‫به کار آتلیر منفردینی‪ Andrea Cadioli ،‬برای بررسی مباحث‬ ‫انتزاعی و گروهی از نویسندگان‪ :‬جو روز‪ ،‬ار یک اوون ماس و‬ ‫جفری کیپنیس‪ ،‬رهبری و تعهد به معماری هرگز نابود شده است‪.‬‬ ‫به طور خاص‪ ،‬قدردانی من برای همهکسانی است که در سالهای کار در‬ ‫دفتر من کار می کنند؛ ‪ ،Adil Bokhari، Alex Dannecker‬آماندا وبر‪،‬‬ ‫آندر یا کادیول‪ ،‬آندرس گاندارا‪ ،‬ان گوتیرز‪ ،‬آنا پنوزو‪ ،‬اسماعباس آسف‪،‬‬ ‫بگوم بسون‪ ،‬یعقوب بلانکنشی‪ ،‬کارولین دیده‪ ،‬چنگسی هو‪ ،‬کریستینا‬ ‫گرگگز‪ ،‬کریستی کلمن‪ ،‬سیندی یین‪ ،‬کانر گرولل‪ ،‬کریستینا ‪Toth، Dylan‬‬ ‫‪Perkinson، Donovan Ballantyne، Dutra Brown، Emre‬‬ ‫‪Turan، Erin Templeton، Eugene Kosgoron، Evaline Huang،‬‬ ‫‪Farnoosh Rafaie، Feng Wang، Francis Martinez Betances،‬‬ ‫‪Ge Wang، Gregory Kokkotis، Gyasi Williams، Huijin‬‬ ‫‪Zheng، Jaegeun Lim، Jasper Gregory Jean-Pierre Villafañe،‬‬ ‫‪Jinsa Yoon، Julia Arnold، Julia Pike، Junkai Liu، Kate‬‬ ‫‪Gensing، Ke Li، Laura Ferrarello، Lauren Diaz، Leonora‬‬ ‫‪Bustamante، Lukasz Blonski، Luis Gerardo Tornel، Macus‬‬ ‫‪ Hoh، Meenakshi Dravid، Midori Mizuhara، Min‬کیم‪،‬‬ ‫مونیکا ‪ ،Ximena Gutierrez‬مصطفی کوستر‪ ،‬نیکول تورتور یچی‪ ،‬نیک‬ ‫رادماکار‪ ،‬اومر پکن‪ ،‬پالاک ماندانا‪ ،‬رونی اکلز‪ ،‬راس فرناندس‪ ،‬سارا‬ ‫گازکار‪ ،‬سون لی‪ ،‬شاون رزاق‪ ،‬سونا گورکو یان‪ ،‬توماس چنگ‪ ،‬ونسا‬ ‫تنگ‪ ،‬خوان او‪ ،‬یو نونگ کوه‪ ،‬زاک ‪Hoffmann، Zaid Kashef‬‬ ‫‪ ،Alghata‬و به همه کسانی که بخشی از سفر من به اینجا بوده است‪.‬‬ ‫من می خواهم شخصا تمام مشتر یانی را که پروژه های این نشر یه را سفارش می‬


White has long been architecture’s authoritative color of choice. Starting with an imagined lineage of historical whiteness stretching back to ancient Greece and Rome, white has acted as the constant companion to “serious” architecture. To engage with color would be to somehow lower the discourse.

Introduction by Elena Manferdini

In “Broken Colour in a Modern World: Chromatic Failures in Purist Art and Architecture,” Carolyn Kane identifies this point of view as “chromophobia”.1 As evinced in the writings of Le Corbusier and his Purist partner, Amédée Ozenfant, chromophobia is placing color as subservient to form. Whatever colors they used were natural in tone; colors which would lend themselves to traditional techniques such as chiaroscuro. In this mode of operation, the colors were not chosen for their inherent qualities as colors, but for their shadow-building and formmaking abilities. In Après le Cubisme, they wrote, “The idea of form precedes that of colour. The form is preeminent, colour is but one of its accessories.”2 This conception of color as handmaiden to form places it in a frivolous light. The choice of “accessory” as its descriptor places color as something optional, extra, and unnecessary. Countless others have also viewed architectural white as being somehow morally superior, an emblem of clean sophistication. This seemingly blank abstraction should not be read as such,

1 Carolyn Kane, “Broken colour in a modern world: chromatic failures in purist art and architecture,” Journal of the International Colour Association (2015): 6, https://aic-color.org/ resources/Documents/jaic_14_01.pdf

2

Ibid, 5.


however. White is an immaculate reflection of an impure world. In an interview published in Project entitled “Computational Color,” Carolyn Kane declares “[W]hite is not a non-color. It is more about how long you can pretend that it is not there.” 3 Like Corbusier’s enamel paint of choice, white’s use glosses over its history and its implications. The only way to incorporate white in the current moment is to use it to explicitly address these issues. There is no monolithic architectural condition, no perfect historical lineage. The contemporary moment is one that cannot be predicted with any certainty. Opening up the architectural discourse to the full spectrum of color will both complicate our understanding of the use of white, as well as avail architects of effects which can address a broader audience. The book has been divided into two sections, White and Color. First, White gives meaning and explanation to the use of white in Atelier Manferdini’s projects. It works to reconsider our conception of what an architectural blank slate is. Straining against historical uses of white which operated as a backgrounding method, the work inscribed here weaves a relationship between white and form. In some, such as the various projects for Evergrande, it is through a play between shades of white to create a sense of movement. In others, white works to amplify the formal qualities of objects (“Driade” and “Cherry Blossom”). What the projects have in common is that they reject historical notions of white as “noncolor”, instead naming and identifying white as a key component for conveying meaning.

Color expands the view to encompass the full spectrum of color in the work of Atelier Manferdini. While their colors are diverse, the projects circle around a central concept of abstraction. Some (“Ink on Mirror” and “Building the Picture”) use scripting to sample an image and push it further from the realm of the real. Some (“Inverted Landscapes” and “Living Picture”) utilize mirrors to merge two images, one static and one ever-changing, to alter perception. Each work builds on the idea that color—when combined with the range and finesse of modern finishing techniques—can create representations that will resonate with the audience without being didactic. Where white was monotone and individualistic, color opens the work to a range of interpretations. In this digital age where there is no such thing as one clear image or one correct viewpoint, color is nimble enough to broaden meaning. Atelier Manferdini proposes moving color to the fore. Early architectural forays in white were, too often, attempts to ignore color. Identifying the possibilities and capabilities of the full range of color—including white—is an imperative architectural act, one that will help us understand the world around us.

3 Carolyn Kane and Zeina Koreitem, “Computational Color,” Project 7 (2017): 85, https://bit.ly/2Kr9mV2

xv


‫سفید طولانی بوده است رنگ اقتدار معماری انتخاب است‪ .‬سفید به عنوان متحد ثابت برای‬ ‫معماری "جدی"‪ ،‬با شروع (با تصور) خط سفید سفید تار یخی که به یونان و روم باستان رسیده‬

‫است‪ ،‬به کار خود ادامه داده است‪ .‬برای تعامل با رنگ‪ ،‬گفتوگو را به نحوی پایین می آورد‪.‬‬ ‫کارولین کین در "رنگ شکسته در یک جهان مدرن‪ :‬شکست های رنگی در هنر و معماری‬ ‫خالص"‪ ،‬این‪ 1‬نقطه نظر را "کروم فوبیایی" نامید‪ .‬همانطور که در نوشته های لو کوربوز یه و‬

‫شر یک ‪ Purist‬او‪ Amédée Ozenfant ،‬نشان داده شده است‪ ،‬کروفی فوبیا قرار دادن‬

‫رنگ به عنوان وابسته به شکل‪ .‬رنگ هر کدام از آنها از لحاظ طبیعی طبیعی بود؛ رنگ‬ ‫هایی که به تکنیک های سنتی مانند ‪ chiaroscuro‬کمک می کنند‪ .‬در این حالت عملیات‪،‬‬

‫رنگها به خاطر ویژگیهای ذاتی آنها به عنوان رنگها انتخاب نمیشوند‪ ،‬اما برای ساختن سایهها و‬ ‫شکل دادن به تواناییها‪ .‬در ‪ ،Après le Cubisme‬آنها نوشتند‪" :‬ایده شکل قبل از آن رنگ‬

‫است‪ .‬شکل فوق العاده است‪ ،‬رنگ‪ 2‬تنها یکی از لوازم جانبی آن است‪" .‬این مفهوم از رنگ‬

‫به عنوان دستیار به شکل آن را در یک نور ناخوشایند قرار می دهد‪ .‬انتخاب "لوازم جانبی" به‬

‫عنوان توصیف کننده آن رنگ را به عنوان چیزی اختیاری‪ ،‬اضافی و غیر ضروری می کند‪.‬‬ ‫بی شمار دیگران نیز معماری سفید را بعنوان یكی از اخلاق برتر قلمداد می كنند كه نشان‬

‫دهنده یك پیچیدگی تمیز است‪ .‬با این حال‪ ،‬این انتزاع به ظاهر خالی نباید چنین باشد‪.‬‬ ‫سفید یک بازتاب بی نظیر از دنیای ناخوشایند است‪ .‬کارولین کین در یک مصاحبه‬

‫منتشر شده در پروژه با عنوان "محاسبات رنگ" اعلام کرد "[‪ W] hite‬یک رنگ‬

‫غیر رنگی نیست‪ .‬بیشتر در مورد چه مدت می توانید تصور کنید که در آن وجود ندارد‪" .‬‬ ‫استفاده از رنگ های مینای دندان کوربوسیه‪ ،‬استفاده از رنگ های سفید بر تاریخ و دلایل‬

‫آن است‪ .‬تنها راه برای ترکیب سفید در لحظه فعلی‪ ،‬استفاده از آن است تا به صراحت به‬ ‫این مسائل پاسخ دهد‪ .‬هیچ یک از شرایط معماری یکپارچه‪ ،‬هیچ تار یخی کامل تار یخی وجود‬

‫ ‪1‬‬ ‫‪Carolyn Kane, “Broken colour in a modern world:‬‬ ‫‪chromatic failures in purist art and architecture,” Journal of the‬‬ ‫‪International Colour Association (2015): 6, https://aic-color.org/‬‬ ‫‪resources/Documents/jaic_14_01.pdf‬‬

‫‪Ibid, 5.‬‬

‫ ‪2‬‬

‫یفرعم‬ ‫‪by Elena Manferdini‬‬


‫آتلر یو منفرزینی پیشنهاد می کند رنگ را به جلو برساند‪ .‬اغلب پیش نویس های‬

‫ندارد‪ .‬لحظه ای معاصر است که نمی توان با هیچ اطمینانی پیش بینی کرد‪ .‬گفتگوهای‬

‫امکانات و قابلیت های طیف گسترده ای از رنگ ها‪ ،‬از جمله سفید‪ ،‬یک عمل‬

‫سفارشی سفید و همچنین اثرات مفید است که می تواند به مخاطبان گسترده تر رسید‪.‬‬

‫معماری در سفید‪ ،‬اغلب تلاش می کردند که رنگ را نادیده بگیرند‪ .‬شناسایی‬

‫معماری الزامی است‪ ،‬که به ما کمک می کند تا جهان اطراف ما را درک کنیم‪.‬‬

‫معماری به طیف گسترده ای از رنگ ها هر دو فراتر از درک ما از استفاده از معماران‬ ‫‪3‬‬

‫این کتاب به ترتیب به دو بخش سفید و رنگی‪ Tabula Rasa ،‬و ‪ Color Coded‬تقسیم شده است‪.‬‬ ‫اول‪ Tabula Rasa ،‬به معنای و توضیح استفاده از سفید در پروژه ‪ Atelier Manferdini‬است‪.‬‬

‫این کار برای بازبینی مفهوم ما در مورد آنچهکه یک تخته سنگ خالص معماری است تجدید نظر‬

‫می کند‪ .‬در اثر استفاده تار یخی از سفید که به عنوان یک روش پیشزمینه عمل می کند‪ ،‬کار ثبت‬ ‫شده در اینجا بافت یک رابطه بین سفید و شکل است‪ .‬در بعضی از پروژه ها‪ ،‬مانند ‪ Evergrande‬و‬

‫‪ ،Ayala‬از طر یق یک بازی بین سفید و سایه برای ایجاد احساس حرکت است‪ .‬در دیگران‪ ،‬رنگ‬ ‫سفید برای تقویت کیفیت رسمی اشیاء (‪ )Driade and Cherry Blossom‬کار می کند‪ .‬آنچهکه‬

‫پروژه های مشترک دارند‪ ،‬این است که آنها مفهوم های تار یخی سفید را به عنوان "غیر رنگی" رد‬ ‫می کنند و به جای نامگذاری و شناسایی سفید به عنوان یک مولفهکلیدی برای انتقال معنا هستند‪.‬‬ ‫رنگ ‪ Coded‬به نظر می رسد که طیف کامل رنگ را در اثر ‪Atelier Manferdini‬‬

‫پوشش دهد‪ .‬در حالی که رنگ آنها متنوع است‪ ،‬این پروژه ها در اطراف یک مفهوم‬

‫مرکزی انتزاع قرار می گیرند‪ .‬بعضی (‪ Ink on Mirror‬و ‪ )Building a Picture‬برای نمونه‬

‫برداری یک تصویر از اسکریپت استفاده می کنند و از قلمرو واقعی واقعی بیشتر می شود‪.‬‬ ‫بعضی (مناظر معکوس و تصویر زندگی) از آینه برای اشتباه درک استفاده می کنند‪ .‬هر کار‬ ‫بر این ایده استوار است که رنگ هنگامی که با محدوده و ظرافت تکنیک های اتمام مدرن‬

‫ترکیب می شود‪ ،‬می تواند نماینده هایی باشد که با مخاطبان تکرار نخواهد شد‪ ،‬بدون اینکه به‬

‫خوبی آموزش دهند‪ .‬رنگ سفید یکنواخت و فردگرا بود‪ ،‬رنگ این کار را به طیف وسیعی‬

‫از تفسیرها باز می کند‪ .‬در این عصر دیجیتال که در آن هیچ چیزی مانند یک تصویر واضح یا‬ ‫یک دید درست وجود ندارد‪ ،‬رنگ به اندازه کافی پررنگ است تا معنی را گسترش دهد‪.‬‬

‫ ‪3‬‬ ‫‪Carolyn Kane and Zeina Koreitem, “Computational‬‬ ‫‪Color,” Project 7 (2017): 85, https://bit.ly/2Kr9mV2‬‬

‫‪xii‬‬


3


The color white occupies a unique space in art and architecture as a sort of “non-color”. Its apparent centuries-long span as a mainstay of architectural representation has allowed white to jockey to the enviable position of “abstraction”. As it is a “noncolor”, it is also a non-choice: by making a building white, the architect is employing a sort of Tabula Rasa. It allows the building to sit comfortably in a lineage going back to ancient times—lending it credence as serious Architecture—which then allows the architect space to carve out his desired focus without apparent distraction.

Tabula Rasa by Elena Manferdini

Of course, this lineage is a fiction. More recent advancements in historical research have uncovered the wide array of colors ancient cities’ buildings and sculptures were painted. Yet, this mythology is hard to shake. It was first ingrained through the writings of Johann Joachim Winckelmann which valorized white marble statues as the epitome of beauty.1 Winckelmann associated color with barbarism, and, as such, saw the white marble as evidence of ancient civilizations’ sophistication. This belief manifested in Lord Joseph Duveen’s 1937-8 request that the British Museum clean the stonework taken from the Parthenon, the Elgin Marbles. The stone had a natural discoloration or patina which he insisted on being removed— with copper chisels and carborundom—which ultimately damaged the marble.2 The illusion of whiteness had to be maintained, regardless of the cost.

1 Alex Potts, 2003 “Winckelmann, Johann Joachim.” Grove Art Online. 18 Jun. 2019. https://www.oxfordartonline. com/groveart/view/10.1093/gao/9781884446054.001.0001/oao9781884446054-e-7000091800.

2 Meryle Secrest, Duveen: A Life in Art. Chicago: University of Chicago Press, 2005, 376.


Throughout the 20th century, as various political regimes looked to the ancient world to lend authority to their desired physical representations of power, white was further co-opted. Under Mussolini this was used to great effect: Piacentini designed the EUR district in Rome as the representation of Fascism. It would have been both a new city center, as well as the site of a World’s Fair.3 What better way to imagine yourself as the new emperor, than to borrow from the imagery of ancient ones? The totality of the whiteness leaves no space for individuality or dissent. The image of power here was in its seriousness, its historical affect, its whiteness. Post World War II, as architects looked to modernism to reimagine how we might live, white was again able to serve as a sort of “default”. The innovations, the lifestyle changes which were to come, were easier to hang on the serious backdrop of white. At this point, white was well established as an architectural baseline. It (at least appeared) to contribute nothing specifically to the design. This idealized nothingness gave it its quality of abstraction. Thus, white was able to act as an architectural playground, something which would only lend legitimacy and detract nothing— obfuscating further white’s culturally loaded past. Le Corbusier proposed a “Law of Ripolin,” a fictive demand that all citizens cover their walls in a white enamel paint.4 For him, white was an escape from emotion and chaos: a corrective salve on the public’s out of line emotions. Put

simply, he saw white as offering sophistication— with the same kind of implied triumph over “barbarism” that Winckelmann saw in ancient marble statues. White paint carried with it a moral superiority. To engage with white architectural designs in the contemporary moment is to traffic in these issues, regardless of design intention. It is too freighted with centuries of associations to power, sophistication, and legitimacy. It is not an oblique reference to authority—something which would be subconsciously accepted—but an outright one. There is no longer true abstraction, but “abstraction”. White is not a backdrop—it loudly communicates that your intent is to make it a backdrop. This is where Atelier Manferdini’s work in white begins to find its footing. Each work harnesses the overt notion of abstraction to open a dialogue on legibility and form. With only shadow to differentiate planes, these white architectural forms confuse spatial readings. There is an implied infinite quality to the work; the portion that you are viewing may be one segment of a much larger piece. In this way, the abstraction is a key player. The abstraction is not to make paper architecture—hermetic and serious—but to openly acknowledge a larger, expansive, more ambiguous possibility. Where white was historically employed to buoy architectural massing, its false neutrality pushing the spotlight onto the form, here white and form exist together in mutual interdependence. Recognizing that white is, in fact, a color allows it to add a layer of meaning to the work. The form is read in relation to its whiteness, not in spite of it.

3 Michael Z. Wise, “Walking Mussolini’s Fascist Utopia,” The New York Times 1999: https://www.nytimes. com/1999/07/11/travel/walking-mussolini-s-fascist-utopia.html.

4 Oli Stratford, “Détournement and The Law of Ripolin,” Disegno 2015: https://www.disegnodaily.com/article/ detournement-and-the-law-of-ripolin

5


‫رنگ سفید یک فضای منحصر به فرد در هنر و معماری را به‬ ‫عنوان نوعی "غیر رنگی" اشغال می کند‪ .‬طول قرنی که ظاهری آن به‬ ‫عنوان پایه ای از نمایندگی معماری است‪ ،‬اجازه می دهد که سفید به‬ ‫موقعیت غم انگیز "انتزاع" سوق دهد‪ .‬همانطور که "غیر رنگی" است‪،‬‬ ‫آن نیز غیر انتخابی است‪ :‬با ساخت یک ساختمان سفید‪ ،‬معمار به‬ ‫نوعی ‪ Tabula Rasa‬استفاده می کند‪ .‬این اجازه می دهد ساختمان به‬ ‫راحتی نشستن در یک رده به عقب به دوران باستان ‪ -‬اعطای اعتبار‬ ‫آن به عنوان معماری جدی ‪ -‬که پس از آن اجازه می دهد تا فضای‬ ‫معماری برای برش تمرکز مورد نظر خود را بدون حواس پرتی ظاهری‪.‬‬ ‫البته این نسبیت داستان است‪ .‬پیشرفت های اخیر در تحقیقات تار یخی‪،‬‬ ‫مجموعه گسترده ای از رنگ های ساختمان های شهر های باستانی را‬ ‫به تصویر کشیدند و مجسمه های نقاشی شده بودند‪ .‬با این حال‪ ،‬این‬ ‫اساطیر سخت است برای تکان دادن‪ .‬این اولین بار است که از طر یق‬ ‫نوشتههای یوهان یوآخیم وینکللمان (‪ )1776-1717‬وارد شد و‬ ‫مجسمه های سنگ مرمر سفید را به عنوان مظهر زیبایی شناخته شد‪.‬‬ ‫‪ Winckelmann‬رنگ را با بربریت همراه کرد‪ ،‬و به همین ترتیب‪،‬‬ ‫سنگ مرمر سفید را شاهد پیشرفت تمدن های باستانی‪ 1‬می بیند‪.‬‬ ‫این باور در لرد لوس جوزف دووئن‪ ،8-1937 ،‬از موزه بریتانیا خواسته‬ ‫است سنگ ساختگی را از پارتنون‪ ،‬ماربلز ا�لگین‪ ،‬تمیز کند‪ .‬این سنگ‬ ‫دارای تغییر رنگ طبیعی یا پاتین است که او اصرار داشت که برداشته‬ ‫شود ‪ -‬با میله های مس و کربورندوم ‪ -‬که در نهایت به سنگ مرمر‬ ‫آسیب وارد می کند‪ .‬توهم سفید بودن باید صرف نظر از‪ 2‬هزینه باشد‪.‬‬ ‫در طول قرن بیستم‪ ،‬به عنوان رژیم های مختلف سیاسی به دنیای باستانی‬ ‫نگاه کرد تا اقتدار خود را به نمایندگی های جسمی مورد نظر خود‬

‫ ‪1‬‬ ‫”‪Alex Potts, 2003 “Winckelmann, Johann Joachim.‬‬ ‫‪Grove Art Online. 18 Jun. 2019. https://www.oxfordartonline.‬‬ ‫‪com/groveart/view/10.1093/gao/9781884446054.001.0001/oao‬‬‫‪9781884446054-e-7000091800.‬‬

‫ ‪2‬‬ ‫‪Meryle Secrest, Duveen: A Life in Art. Chicago:‬‬ ‫‪University of Chicago Press, 2005, 376.‬‬

‫‪Tabula Rasa‬‬ ‫‪by Elena Manferdini‬‬


‫است‪ .‬سفید یک پس زمینه نیست ‪ -‬با صدای بلند می گوید هدف‬ ‫شما این است که آن را یک پس زمینه‪ 4‬ایجاد کنید‪ .‬این کار جایی‬ ‫است که کار آلفا منفردینی در سفید شروع به یافتن زمینه می کند‪.‬‬ ‫هر کار‪ ،‬مفهوم واضح انتزاعی را برای باز کردن یک گفتگو در مورد‬ ‫قابلیت خوانایی و شکل‪ ،‬به کار می گیرد‪ .‬با استفاده از تنها سایه برای‬ ‫افتراق هواپیما‪ ،‬این فرم های معماری سفید‪ ،‬خواننده های فضایی را‬ ‫گیج می کند‪ .‬کیفیت کاری بی حد و حصر برای کار وجود دارد؛‬ ‫بخشی که در حال مشاهده است ممکن است یک بخش از قطعه بسیار‬ ‫بزرگتر باشد‪ .‬به این ترتیب‪ ،‬انتزاع یک باز یکن کلیدی است‪ .‬انتزاع این‬ ‫است که معماری کاغذ را هرمس و جدی نداشته باشیم‪ ،‬اما به طور‬ ‫آشکارا یک امکان بزرگتر‪ ،‬گستردگی و مبهمتری را تصدیق می کنیم‪.‬‬ ‫جایی که سفید به لحاظ تار یخی به انبساط معماری شناور مشغول بود‪،‬‬ ‫بی طرفی کاذب آن را متمرکز کرد‪ ،‬و در این صورت آنها با هم در‬ ‫دوگانگی پیچیده قرار می گیرند‪ .‬شناختن این که سفید‪ ،‬در واقع‪ ،‬یک‬ ‫رنگ اجازه می دهد تا آن را به لایه ای از معنای اضافه به کار اضافه‬ ‫کنید‪ .‬این فرم در رابطه با سفید بودن آن خوانده می شود‪ ،‬نه به رغم آن‪.‬‬

‫برساند‪ ،‬سفید تر همکاری می کرد‪ .‬تحت موسولینی این اثر به شدت مورد‬ ‫استفاده قرار گرفت‪ Piacentini :‬منطقه یورو را در رم به عنوان نمایندگی‬ ‫فاشیسم طراحی کرد‪ .‬این مرکز هر دو مرکز جدیدی از شهر و همچنین‬ ‫سایت نمایشگاه جهانی بوده است‪ .‬چه راهی بهت‪3‬ر برای تصور کردن‬ ‫خود به عنوان امپراتور جدید‪ ،‬از قرض گرفتن از تصاویر باستان است؟‬ ‫کل سفید بودن فضای فردی یا مخالفتی را به وجود نمی آورد‪ .‬تصویر‬ ‫قدرت در اینجا در جدی بودن آن‪ ،‬تاثیر تار یخی آن‪ ،‬سفید بودن آن بود‪.‬‬ ‫پس از جنگ جهانی دوم‪ ،‬به عنوان معماران به مدرنیسم نگاهکرد تا مجددا‬ ‫تصور کنیم که چگونه ممکن است زندگی کنیم‪ ،‬سفید دوباره قادر به خدمت‬ ‫به عنوان نوعی «پیش فرض» بود‪ .‬نوآوری ها‪ ،‬تغییرات شیوه زندگی که‬ ‫باید برآورده شوند‪ ،‬به راحتی در پس زمینه جدی سفید قرار داشت‪ .‬در این‬ ‫نقطه‪ ،‬سفید به خوبی به عنوان پایه معماری تاسیس شد‪ .‬این (حداقل ظاهر‬ ‫شد) هیچ مشکلی برای طراحی نداشت‪ .‬این بی نظیر ایده آل‪ ،‬کیفیت آن را‬ ‫به دست آورد‪ .‬بنابراین‪ ،‬سفید قادر بود به عنوان یک زمین بازی معماری‬ ‫عمل کند‪ ،‬چیزی که تنها مشروعیت را تضعیف می کند و هیچ چیزی را‬ ‫نادیده نمی گیرد و گذشته از بارندگی های فرهنگی بالاتری را از بین می برد‪.‬‬ ‫لو کوربوز یه یک قانون "ریپولین" را پیشنهاد داد که تقریبا همه شهروندان‬ ‫دیوارهایشان را در یک رنگ مینای سفید پوشانده بودند‪ .‬برای او‪ ،‬سفید‬ ‫فرار از احساسات و هرج و مرج بود‪ :‬یک اصلاح کننده در جامعه از‬ ‫احساسات خط‪ .‬به سادگی‪ ،‬او سفید را به عنوان پیچیده ارائه می دهد ‪ -‬با‬ ‫همان نوع پیروزی ضمنی بر روی "بربریت" که ‪ Winckelmann‬در مجسمه‬ ‫های سنگ مرمر باستان دید‪ .‬رنگ سفید آنرا برتری اخلاقی گذاشت‪.‬‬ ‫برای مشارکت با طرح های معماری سفید در لحظه ای معاصر‪،‬‬ ‫صرف نظر از قصد طراحی‪ ،‬در این مسائل ترافیک است‪ .‬با قرن ها از‬ ‫قدرت‪ ،‬پیچیدگی و مشروعیت برخوردار است‪ .‬این یک مرجع تقلیدی‬ ‫برای اقتدار نیست ‪ -‬چیزی است که به طور ناخودآگاه پذیرفته می‬ ‫شود ‪ -‬اما یک فرد کاملا‪ .‬دیگر انتزاعی واقعی نیست‪ ،‬ب�لکه "انتزاعی"‬

‫ ‪4‬‬ ‫‪Oli Stratford, “Détournement and The Law of‬‬ ‫‪Ripolin,” Disegno 2015: https://www.disegnodaily.com/article/‬‬ ‫‪detournement-and-the-law-of-ripolin‬‬

‫‪7‬‬

‫ ‪3‬‬ ‫‪Michael Z. Wise, “Walking Mussolini’s Fascist‬‬ ‫‪Utopia,” The New York Times 1999: https://www.nytimes.‬‬ ‫‪com/1999/07/11/travel/walking-mussolini-s-fascist-utopia.html.‬‬


Energy Automobile Campus Evergrande Shanghai, China 2019

The Energy Automobile Campus for Evergrande would be the site of housing and amenities for those working for the smart car company. As the home to employees of a corporation which prizes speed, innovation, and energy efficiency, the campus buildings had to similarly reflect this ethos. The buildings are comprised of spline curves which stretch and extend, referencing the elegance and movement of the vehicle. The use of white lent a number of important qualities towards further representing this sensibility. First, its iconography of utopian futurism was ideal for this forward-looking headquarters. Furthermore, white projects an image of clean technology. It also offered an interesting relationship with the form. As the entire building would be shades of white, the complex forms are rendered with a plastic quality. Each sweeping curve is emphasized through the potential for shadows. ‫ خواهد شد محل مسکن و‬Evergrande ‫دانشگاه انرژی خودرو برای‬ ‫ همانطور‬.‫امکانات برای کسانی کهکار برای شرکت های هوشمند ماشین‬ ‫ نوآوری و بهره وری‬،‫که در خانه کارکنان یک شرکت که سرعت‬ ‫ ساختمان های دانشگاه باید به طور مشابه‬،‫انرژی را جبران می کنند‬ ‫ ساختمان ها شامل منحنی های اسپیلین‬.‫این اخلاق را منعکس کنند‬ ‫ با اشاره به ظرافت و حرکت وسیله‬،‫است کهکشش و گسترش می یابد‬ ‫ تعدادی از ویژگی های مهم را برای نشان دادن‬،‫ استفاده از سفید‬.‫نقلیه‬ ‫ نمادگرایی آن از آئوتوریسم اتوپیایی برای‬،‫ اولا‬.‫این حساسیت ارائه داد‬ ‫ پروژه سفید یک تصویر از‬،‫ علاوه بر این‬.‫این ستاد پیشین ایده آل بود‬ ‫ همانطور‬.‫ این نیز یک رابطه جالب با فرم ارائه داد‬.‫تکنولوژی تمیز است‬ ‫ اشکال پیچیده با کیفیت پلاستیکی‬،‫که کل ساختمان سایه سفید است‬ .‫ هر منحنی فرعی از طر یق پتانسیل سایه ها تاکید می شود‬.‫ارائه می شود‬

Residential Building - Evergrande Energy Automobile Campus


9


Cafeteria Building - Evergrande Energy Automobile Campus 11


13


Building Portraits Industry Gallery Los Angeles, USA 2018

“Building Portraits” is a suite of elevation studies for a solo show at Industry Gallery, in Los Angeles, 2015. The 42 drawings explore the potential of intricate scripted linework to depict building facades. This research revolves around a specific relationship between digital scripted drawings and analog pictures and paintings. The use of digital scripts acts in the lineage of technical architectural drawings, but their application as a means for abstracting an input image shifts the works more towards fine art. These particular pieces, with their monochromatic patterning, reposition black and white as fields of color rather than linework, as they would traditionally be understood. This creates a representation of a façade which is more ambiguous, as well as closer to a painting than a drawing. ‫"پرتره های ساختمانی" مجموعه ای از مطالعات ارتفاعی برای یک نمایش‬ 42 ‫ این‬.‫ است‬2015 ‫انفرادی در گالری صنعت در لس آنجلس سال‬ ‫ توانایی خط خطی پیچیده ای را برای تصویرسازی فاکتورهای‬،‫طرح‬ ‫ این تحقیق در ارتباط خاصی بین نقاشی های‬.‫ساختمان در نظر می گیرند‬ .‫اسکریپت های دیجیتال و تصاویر و نقاشی های آنالوگ صورت می گیرد‬ ‫استفاده از اسکریپت های دیجیتال در خطوط نقشه های فنی معماری‬ ‫ اما کاربرد آنها به عنوان وسیله ای برای انتزاع یک تصویر‬،‫عمل می کند‬ ‫ این‬.‫ کارهای بیشتری را نسبت به هنرهای زیبا تغییر می دهد‬،‫ورودی‬ ‫ سیاه و سفید را به عنوان‬،‫قطعه های خاص با ا�لگوی تک رنگ آنها‬ ‫ به طوری که به‬،‫زمینه های رنگی به جای خط خطی جای می دهند‬ ‫ این یک نماینده از نماینده ای است که مبهم‬.‫طور سنتی درک می شوند‬ .‫ و همچنین به یک نقاشی نزدیک تر از نقاشی نزدیکتر است‬،‫تر است‬

Building Portraits VI


15


17


Connective Corridor Syracuse University Syracuse, USA 2015

A proposal for a re-use of an abandoned warehouse building in Syracuse, NY, “Connective Corridor” would apply a new façade on top of an existing blank volume. By engaging with the idea and recognizability of windows, this secondary fenestration element would offer a sense of depth and implied inhabitation to a building that would otherwise appear empty. The secondary façade would not add true openings, but would utilize black and white to create the illusion of additional recesses. The white pops to the fore, while the black appears to step backward and suggest shadow. This would add a sense of movement, rhythm, and activity to a currently lifeless building. ،‫یک پیشنهاد برای استفاده مجدد از یک انبار مسدود شده در سیراکیوز‬ ‫" یک نمای جدید در بالای نمای‬Corridor Connective" ،‫نیو یورک‬ ‫ این‬،‫ با درگیر شدن با ایده و شناسایی پنجره ها‬.‫بیرونی موجود قرار می دهد‬ ‫ یک عمق عمق و سکونت نامناسب را به یک ساختمان ارائه‬،‫عنصر ثانو یه‬ ‫ حفره‬،‫ نمای داخلی ثانو یه‬.‫می دهد که در غیر این صورت خالی می شود‬ ‫ اما سیاه و سفید را بهکار می اندازد تا توهمات‬،‫های واقعی را اضافه نمی کند‬ ‫ در حالی که سیاه به نظر می رسد‬،‫ سفید به جلو می رود‬.‫اضافی را ایجاد کند‬ ،‫ این یک حس جنبش‬.‫به عقب حرکت می کند و سایه را پیشنهاد می دهد‬ .‫ر یتم و فعالیت را به یک ساختمان در حال حاضر بی روح اضافه می کند‬

Facade - Connective Corridor


19


Tracery Driade Milan, Italy 2012

Tracery is part of an outdoor furniture line commissioned by Driade, a leading Italian furniture company. The design emerges from a script which traces arcs of variable radii, linking them together in a continuous composition. The term tracery refers to the stonework elements that support a Gothic window. This word reflects on the act of ‘tracing’ with a compass on the floors the construction lines to build complex mullion patterns. Similarly, the table casts elaborate shadows on the floor underneath. And like contemporary tracery, these scripted drawings showcase calligraphic curves. The use of white emphasizes these curves by both amplifying the complex shadows and abstracting the form. The result is a modern update on tracery which, through its all-white materiality, is made more ambiguous and therefore more expansive in its possible interpretations. ‫ بخشی از یک خط مبلمان در فضای باز است که توسط‬Tracery ‫ این‬.‫ یک شرکت پیشرو در ایتالیایی مبلمان ساخته شده است‬،Driade ‫طرح از یک اسکریپت می آید کهکمان هایی از شعاع متغیر را نشان می دهد‬ ‫ اصطلاح خیاطی اشاره به عناصر سنگی‬.‫و آنها را با هم ترکیب می کند‬ ‫ این کلمه نشان می دهد در‬.‫است که از یک پنجرهگوتیک پشتیبانی می کنند‬ ‫عمل 'ردیابی' با یک قطب نما در طبقه خطوط ساخت و ساز برای ساخت‬ ‫ جدول سایه های دقیق را در‬،‫ به طور مشابه‬.mullion ‫ا�لگوهای پیچیده‬ ‫ این نقاشی های اسکریپت‬،‫ و مانند ر یاضی معاصر‬.‫طبقه زیر قرار می دهد‬ ‫ استفاده از سفید بر این منحنی تاکید‬.‫منحنی های خطی را نشان می دهد‬ ‫ نتیجه یک‬.‫می کند که هر دو تقویت سایه های پیچیده و انتزاع فرم است‬ ‫ از طر یق مضمون تمام سفید‬،‫بروزرسانی مدرن در مورد ردیابی است که‬ .‫ مبهم تر است و بنابراین در تفاسیر احتمالی آن گسترده تر است‬،‫آن‬

Cast Aluminum Table - Tracery


21


Villa Nessi Ferruccio Nessi Ascona, Switzerland 2011

The 700 sqm single family villa is located on Monte Verità, Switzerland, a place of extraordinary importance, which has served as the site of many different Utopian and cultural events since the beginning of the twentieth century. The organic forms of the house merge with the surrounding natural landscape, while the façade’s branches frame a spectacular view of nearby Lago Maggiore. Given its metaphorically rich site, the use of white works to respond to its inherited Utopian tradition. Combined with detailed, layered façade geometry, the white materiality both abstracts the form and allows for a play of shadows. The white here also acts as a technical component: the white cement is self-cleaning (washing out discolorations with the rain) and responding to UV light to oxidize pollutants. ‫ سوئیس واقع‬،‫ متر مربع در مونته وریتا‬700 ‫و یلا خانواده تک نفره‬ ‫ جایگاه اهمیت فوق العاده ای دارد که از آغاز قرن بیستم در‬،‫شده است‬ ‫ اشکال‬.‫بسیاری از رویدادهای مختلف رواج یافته و فرهنگی بوده است‬ ‫ در حالی‬،‫ارگانی از خانه با چشم انداز طبیعی اطراف آن ادغام شده است‬ Lago Maggiore ‫که شاخه های نمایشی نمای دیدنی و دیدنی نزدیک‬ ‫ استفاده‬،‫ با استفاده از سایت استعاره ای غنی خود‬.‫را نشان می دهند‬ ‫ همراه با‬.‫از رنگ سفید برای پاسخ به سنت اوتوسی به ارث رسیده است‬ ‫ مضامین سفید هر دو فرم را خلاصه می‬،‫جزئیات هندسی لایه بندی شده‬ ‫ سفید در اینجا نیز به عنوان‬.‫کنند و اجازه می دهد تا برای بازی سایه ها‬ ‫ سیمان سفید خود تمیز است (از بین بردن‬:‫یک جزء فنی عمل می کند‬ .‫ برای اکسیداسیون آلاینده ها‬UV ‫تغییر رنگ با باران) و پاسخ به نور‬

Physical Model - Villa Nessi


23


West Coast Pavilion Beijing Architectural Biennale Beijing, China 2006

The massing of the pavilion creates an event space through the simplicity of its form and creates a canvas for the intricate panelization system which generates the overall envelope. The surface of the skin behaves like 3-Dimensional lacework, creating a dynamic screening and filtering effect. Each panel is interwoven with the ones nearby through a series of folded connections that cast filigree shadows and create a rhythm of chiaroscuro waves that run along on the envelope. Under the sunlight, the styrene skin becomes slightly translucent and reveals the overlap between neighboring panels adding a new reading to the depth of its skin. Its rendering in white is critical for a play with shadow and for abstracting each individual piece so that it appears as one continuous work. ‫انبساط غرفه فضای رویداد را از طر یق سادگی شکل آن ایجاد می کند و‬ ‫یک بوم برای سیستم پیچیده پیچیده ای ایجاد می کند که پاکت کلی را تولید‬ ‫ ایجاد یک غربا�لگری پو یا و‬،‫ سطح پوست مانند توری سه بعدی‬.‫می کند‬ ‫ هر پانل با آنهایی که در نزدیکی از طر یق یک سری از‬.‫اثر فیلتر می شود‬ ‫ ایجاد‬،‫اتصالات پیچ خورده است که سایه های فیلیگرینی را پخش می کنند‬ ،‫می شود و ر یتم امواج کیهواریسرو را که در داخل پاکت اجرا می شود‬ ‫ استایرن پوست کمی شفاف است و‬،‫ در زیر نور خورشید‬.‫تعبیه می کند‬ ‫نشان می دهد همپوشانی بین پانل های همسایه اضافهکردن خواندن جدید به‬ ‫ رندر آن در رنگ سفید برای بازی با سایه و انتزاع هر‬.‫عمق پوست آن است‬ .‫قطعه خاص به طوری که به نظر می رسد به عنوان یک کار مداوم است‬

Detail - West Coast Pavilion


25


27


Stone Garden Enrico Calamante Macerata, Italy 2007

This site is a 250,000 sqf development comprised of a public museum, an open theater, a private development of 80 apartments, and a garden that connects them. This project is part of research on the role of modular aggregations and grids and their tendencies to generate rhythmic patterns able to delineate simultaneously facades and massing. This system is, in large part, made possible through the use of white. It both makes the work feel continuous despite the changes in the scale of the grid, and works to allow shadow to create a secondary pattern reinforcing the rhythm. The surface connecting the museum envelope with the theater canopy continues into the organizational logic of the entire site, creating a visual connection between the nearby city of Appignano and the landscape at the end of the hillside. ‫ توسعه‬،‫ تئاتر باز‬،‫ متر مربع توسعه شامل موزه عمومی‬250،000 ‫این سایت‬ ‫ این پروژه‬.‫ و یک باغ که آنها را متصل می کند‬،‫ آپارتمان‬80 ‫خصوصی از‬ ‫بخشی از تحقیق در مورد نقش جمع بندی های مدولار و شبکه ها و گرایش‬ ‫های آنها برای تولید ا�لگوهای ریتمیک است که می تواند به طور همزمان‬ ‫ بخش بزرگی از طر یق‬،‫ این سیستم‬.‫فضاهای و فرسایش را تعر یف کند‬ ‫ این کار هر دو باعث می شود کار به‬.‫استفاده از سفید ساخته شده است‬ ‫ مستمر انجام شود و به سایه اجازه می دهد‬،‫رغم تغییرات در مقیاس شبکه‬ ‫ سطح اتصال موزه پوشش با سایبان‬.‫یک ا�لگوی ثانو یه تقویت ر یتم ایجاد کند‬ ‫ ایجاد یک ارتباط‬،‫تئاتر همچنان به منطق سازمانی کل سایت ادامه می دهد‬ .‫ و چشم انداز در انتهای دامنه تپه‬Appignano ‫بصری بین شهر اطراف‬

Physical Model - Stone Garden


29


31


Alexander Montessori School James and Joyce McGhee Miami, USA 2017

The Montessori Method and philosophy of education was formulated in the early 1900’s by Dr. Maria Montessori. She believed that the purpose of education was not the imparting of knowledge by the teacher but the development of intellectual skills so that the children could acquire the knowledge by their own effort. The design of the shading panels began with the hibiscus flower. Floral figures are abstracted into pop cut-outs and formally arranged to tie together the two buildings façade and the connective corridor in between. The aluminum panels are laser cut and powder coated in white. The white adds an additional layer of abstraction, creating an aesthetic space in keeping with the Montessori Method: rather than infantilize the children with clearly descriptive colors, white allows the students to project their own imagination onto the panels. ‫روش مونتسوری و فلسفه تحصیلی توسط دکتر مار یا مونتسوری در اوایل‬ ‫ انتقال دانش‬،‫ او معتقد بود که هدف آموزش‬.‫ شکل گرفت‬1900 ‫دهه‬ ‫ ب�لکه توسعه مهارت های فکری بود تا کودکان بتوانند‬،‫توسط معلم نبود‬ ‫ طراحی پانل های سایه ای با گل‬.‫دانش را با تلاش خود بدست آورند‬ ‫ ارقام گل به انتهای پاپ متصل می شوند و به طور‬.‫هبیوسک شروع شد‬ ‫رسمی مرتب شده اند تا دو نمایشگاه دو ساختمان و راهروهای ارتباطی‬ ‫ پانل های آلومینیومی برش لیزری و پودر‬.‫در میان یکدیگر را هموار کنند‬ ‫ سفید یک لایه اضافی انتزاعی را اضافه‬.‫پوشش داده شده در سفید است‬ ‫ به‬:‫می کند و یک فضای زیبایی را با روش مونتسوری به وجود می آورد‬ ‫ دانش‬،‫ سفید‬،‫جای اینکهکودکان را با رنگ های واضح توصیفی تعبیهکند‬ .‫آموزان را قادر می سازد تصورات خود را بر روی پانل ها قرار دهند‬

Facade Shading Panels - Alexander Montessori School


33


35


Night View - Alexander Montessori School


37


Ricami Arktura Los Angeles, USA 2009

Ricami is a table designed for Arktura, a Los Angeles based manufacturing company. Ricami, the Italian name for embroidery, is a term that connotes the fusion of figurations and ornaments through intricate and delicate connections. Similar to lace, a single repeated graphic motif and a single sheet of metal construct the entire furniture piece. At a volumetric scale, the floral figure is not perceivable, but upon closer inspection, the figure stands out from the intricacy of the connections and engages the viewer with a gradient of subtle variations. The use of white enhances this gradient, as it allows shadows to add an additional layer of depth to the work. The visual sensibility emerges from the fusion of a digital design aesthetic and structural material evaluations in order to create a functional—but abstract—three dimensional representation of lace. ‫ یک شرکت تولیدی در لس آنجلس‬،Arktura ‫ یک میز برای‬Ricami ‫ یک اصطلاح‬،‫ نام ایتالیایی برای گلدوزی‬،Ricami .‫طراحی شده است‬ figurations ‫است که از طر یق تلفیق پیچیده و ظر یف با یکدیگر ترکیبات‬ ‫ یک تکه گرافیک‬،‫ شبیه به توری‬.‫ را نشان می دهد‬decorations ‫و‬ ‫ در مقیاس‬.‫ قطعه کل مبلمان را ساخت‬،‫تکراری و یک ورق تک فلز‬ ‫ این رقم از‬،‫ اما با بازبینی دقیق تر‬،‫ رقم گل قابل درک نیست‬،‫حجمی‬ ‫پیچیدگی اتصالات خارج می شود و بیننده را با شیفت تغییرات ظر یف‬ ‫ زیرا‬،‫ استفاده از سفید سبب افزایش این گرادیان می شود‬.‫درگیر می کند‬ ‫ حساسیت‬.‫به سایه اجازه می دهد لایه اضافی عمق را به کار اضافه کند‬ ‫بصری از تلفیق ارز یابی زیبایی شناختی و ساختاری مواد طراحی دیجیتال‬ .‫ سه بعدی از توری می آید‬- ‫ اما انتزاعی‬- ‫به منظور ایجاد نمایشی کاربردی‬

Dining Table - Ricami Arktura


39


Cherry Blossom Atelier Manferdini Los Angeles, USA 2016

“Cherry Blossom” combines two signifiers of domesticity: a tea set and lace. Both carry with them a long history of familial rituals and implied complexity, either in process or in creation. The use of white here abstracts them from some of this context to allow a focus on the formal intricacies they offer. The simplicity of the forms of the vessels, in conjunction with the use of white, draws the eye to the detailing of the lace-inspired handles and openings. “Cherry Blossom” is part of a larger series which looks at the formal and structural possibilities of lace for not only everyday items such as tea sets, but also furniture, clothing, and architecture. .‫ مجموعه چای و توری است‬:‫"شکوفه گیلاس" ترکیبی از دو نشانه اهمیت‬

،‫هر دو با آنها یک سابقه طولانی از آیین های خانوادگی و پیچیدگی ضمنی‬

‫ استفاده از رنگ سفید در‬.‫ همراهی می کنند‬،‫یا در فرایند یا در خلق‬

‫اینجا آنها را از بعضی از این زمینه ها خلاصه می کند تا تمرکز خود را‬ ‫ در ارتباط‬،‫ سادگی اشکال عروق‬.‫بر طرزالعمل های رسمی ارائه دهد‬ ‫ چشم را به جزئیات دسته و بازه های الهام‬،‫با استفاده از سفید‬ ‫ "شکوفه گیلاس" بخشی از یک سری‬.‫گرفته از توری توجه می کند‬

‫بزرگتر است که به ویژگی های رسمی و ساختاری توری می پردازد نه‬ .‫ لباس و معماری‬،‫ ب�لکه مبلمان‬،‫تنها وسایل روزمره مانند مجموعه چای‬

Tea Set - Cherry Blossom


41


Ayala FMB Development Los Angeles, USA 2019

It appears housing developments in Los Angeles are currently being dominated by supposedly “neutral” facades which lack visual interest in order to appeal to the broadest audience. “Ayala” analyzes how the medium multi-family housing development can instead utilize its facade as an exciting representation of the city’s cultural diversity. While it employs white—a traditional “neutral”—it subverts expectation by combining it with black to create unique movement and rhythm. These multi-family housing developments each offer their own pattern, adding uniqueness and specificity throughout West Hollywood. Where the traditional multi-family development would be flat, these patterns create both movement and depth, and instill an important sense of place for each. ‫به نظر می رسد توسعه مسکن در لس آنجلس در حال حاضر تحت تاثیر‬ ‫ که علاقه بصری به منظور تجدید نظر به‬،‫قرار ظاهری "بی طرف" نما‬ ‫ "ایالا" تجز یه و تحلیل می کند که چگونه می تواند‬.‫گسترده ترین مخاطب‬ ‫توسعه مسکن چند خانوادگی را به نمایشگاه هیجان انگیز تنوع فرهنگی شهر‬ "‫ یک "بی طرف‬- ‫ در حالی که آن را سفید استفاده می کند‬.‫بفروشد‬ ‫ انتظار می رود با ترکیب آن با سیاه و سفید برای ایجاد حرکت‬- ‫سنتی‬ ‫ این توسعه دهندگان مسکن چند خانوادگی هر‬.‫و ر یتم منحصر به فرد‬ ‫ با اضافه کردن منحصر به فرد‬،‫یک از ا�لگوی خود را ارائه می دهند‬ ‫ از آنجا که توسعه سنتی خانواده‬.‫و خاصیت در سراسر غرب هالیوود‬ ‫ این ا�لگو ها هر دو جنبش و عمق‬،‫چند خانواده می تواند مسطح باشد‬ .‫را ایجاد می کنند و یک حس مهم برای هر یک را ایجاد می کنند‬

East Facade Poinsettia Option 2 - Ayala FBM Development


43


North Facade Poinsettia Option 2 - Ayala FBM Development


45


South Facade Poinsettia Option 2 - Ayala FBM Development


47


North Elevation Martel - Ayala FBM Development


49


North Elevation Genesse Option 1 - Ayala FBM Development


51


Inverted Crystal Cathedral Birmingham Museum and Art Gallery Birmingham, UK 2012

This installation engages the structural behavior of hung catenary networks in space. In this installation, 40,000 Swarovski crystals act as architectural loads evenly distributed on 1,000 strands that constitute the vaulted surface of the Inverted Crystal Cathedral. The highly faceted surfaces of the crystals create a deep play of reflections and describe the overall geometry of the space. Their regular rhythm is able to visually represent the forces in play in the hung structure and create an experience for the viewers characterized by lights sparkling from a multitude of gems. Colorless themselves, the gems reflect back the white of the gallery, while simultaneously refracting the spectrum of colored light. The magical qualities of the gems are augmented by the large scale of the project and its relationship with the human scale. ‫این نصب با استفاده از رفتار ساختاری شبکه های آویزان در فضا‬ ‫ به‬Swarovski ‫ کریستال‬40،000 ،‫ در این نصب‬.‫فعالیت می کند‬ ‫ رشته توز یع می‬1000 ‫عنوان بارهای معماری به طور مساوی بر روی‬ .‫شوند که سطح مقطع کلیسای کاتولیک معکوس را تشکیل می دهند‬ ‫سطوح بسیار فشرده از کریستالها یک بازی عمیق از بازتاب ها را ایجاد‬ ‫ ر یتم منظم آنها قادر‬.‫می کنند و هندسه کلی فضا را توصیف می کنند‬ ‫است از لحاظ بصری نیروهای بازی را در ساختار آویزان نمایند و تجربه‬ ‫ای را برای تماشاگران ایجاد کنند که توسط چراغ هایی که از بسیاری‬ ،‫ خودشان بی رنگ هستند‬.‫از جواهرات درخشان هستند مشخص شود‬ ‫ در حالی که همزمان‬،‫سنگها منعکس کننده ی سفید گالری هستند‬ ‫ خصوصیات جادویی سنگهای قیمتی‬.‫طیف نور رنگی را رها می کنند‬ .‫با مقیاس وسیع پروژه و ارتباط آن با مقیاس انسانی افزوده شده است‬

Installation - Inverted Crystal Cathedral


53


Smart Cars Experience Center Evergrande Shanghai, China 2019

The Smart Car Experience Center for Evergrande had to inspire the same spirit as the campus. Comprised of similar spline curves, this building also recalls the smooth lines of a high-end, cutting-edge vehicle. The splines cascade down the side of the building, creating different zones with different degrees of opacity. Various shades of white offer a subtle distinction between segments, without drawing any attention away from the elegance of the curves. Taken together, the curves with the futuristic white coating, create a dynamic experience for viewing and testing the most advanced, sustainable vehicles. More than a showroom, the Smart Car Experience Center, would be a hub of technology and entertainment. ‫ مجبور به الهام دادن همان‬Evergrande ‫مرکز تجربه هوشمند خودرو برای‬

‫ این ساختمان از منحنی های مشابه پلاتین ساخته شده‬.‫روحیه دانشگاه شد‬

‫است و این ساختمان همچنین خطوط صاف یک وسیله نقلیه پیشرفته و‬

‫ ایجاد‬،‫ آبشارهای شکسته در کنار ساختمان‬.‫پیشرفته را به یاد می آورد‬ ،‫ سایه های مختلف سفید‬.‫مناطق مختلف با درجه های مختلف کدورت‬

‫ جلب می‬،‫ بدون توجه به ظرافت منحنی ها‬،‫تمایز ظر یف بین بخش ها را‬ ‫ یک تجربه پو یا برای مشاهده‬،‫ منحنی با پوشش سفید اینده‬،‫ با هم‬.‫کنند‬

‫ بیش از‬.‫و آزمایش پیشرفته ترین وسایل نقلیه پایدار را ایجاد می کند‬

.‫ مرکز فن آوری و سرگرمی خواهد بود‬،‫ مرکز تجربه هوشمند خودرو‬،‫نمایشگاه‬

Roof Plan - Evergrande Smart Cars Experience Center


55


Guangzhou Stadium Evergrande Guangzhou, China 2019

The Guangzhou Stadium Complex, like the Smart Car Experience Center for Evergrande, is interested in employing sinuous lines to create a new kind of entertainment experience. Characterized by a series of repeated organic curves, the building has a sense of elegant motion reminiscent of the complex choreography of the football game taking place within. This rhythm is emphasized through a layering of façade elements, each a different shade and transparency of white. This adds visual complexity, robbing the building of the monolithic quality typically associated with white. Here, too, the white acts as a futuristic element—lending a sense of utopian perfection to both the building and the game. The event taking place inside the stadium is elevated to something larger than life. ‫ مانند مرکز تجربه هوشمند خودرو برای‬،‫مجتمع ورزشگاه گوانگژو‬

‫ علاقه مند به استفاده از خطوط پیچ خورده برای ایجاد‬،Evergrande

‫ این ساختمان با مجموعه ای از منحنی‬.‫نوع جدیدی از تجربه سرگرمی است‬

‫ ساختمان دارای حس حرکت حرکتی‬،‫های آلی تکراری شناخته می شود‬ ‫است که یادآور بازی های پیچیده ی بازی فوتبال است که در آن قرار‬ ‫ هر یک از سایه های‬،‫ این ر یتم از طر یق لایه بندی عناصر نما‬.‫دارد‬ ‫ این باعث پیچیدگی بصری می‬.‫ تاکید می شود‬،‫مختلف و شفافیت سفید‬ ‫ سرقت‬،‫ ساختن کیفیت یکپارچه که معمولا با سفید رنگ است‬،‫شود‬ ‫ در اینجا نیز سفید به عنوان یک عنصر مربوط به آینده شناخته‬.‫می کند‬

‫ این‬.‫می شود و به معنای کمال آرمانی برای ساختمان و بازی است‬ .‫رویداد در داخل ورزشگاه به چیزی بیش از زندگی تبدیل شده است‬

Roof Plan - Evergrande Guangzhou Stadium


57


59


Casting white as serious and “default” has had an interesting side-effect: as a result, color has to be seen as divergent. The truth of the ancient world’s vibrancy was never truly hidden—flakes of color large enough to appear to the naked eye abounded; we were unable to truly see them because they appeared in our mind as a sort of glitch. They simply flew against the narrative we had constructed. If white represents a tamed nothingness, color represents everything uncontrollable. Color is the crack in the story we told about how to create architectural legitimacy.

Color Coded By Christina Griggs

In “What Color is it Now?” Sylvia Lavin sees this fissure as an instrumental break which will help architecture dispatch with the past and solidify itself as an “agent of contemporaneity”.1 Color, in all of its trends, is inextricably now. The wide range of possible color effects operates in tandem with the range of media and representation. In opposition to the mid-century conception of whiteness as exemplary of power, Lavin writes, “…effects have taken over as techniques in the production of political and cultural change once accorded to technology. Effects are the new instruments of power, and one of their most significant powers is the production of the sensibility that is today.”2 Chromatic effects are more successful agents of power because they are a better reflection of the contemporary moment. We can see this in the dominance of digital screen blue, in the millennial pink swaths of Instagram, and beyond. The artwork that is

1 Sylvia Lavin, “What Color Is It Now?” Perspecta Vol. 35, Building Codes (2004): 111, https://www.jstor.org/ stable/1567349

2 Ibid.


produced to be digitally consumed more often than not bends towards these expected color palettes. Lavin notes that historically architecture has been a staunch advocate on the side of disegno in the debate against colore, with the crux of the discourse being whether a work should be oriented towards “meaning or affect”, respectively. The side of disegno is one which relates most heavily to the logic of the drawing, and which has been “historically and discursively pitted against color”.3 Lavin suggests that this construction may actually open color up to architecture as an even more contemporary mode of working, as it recasts our understanding of color as actually being able to provide meaning to the work. As color has become more deeply embedded within our current media, it enters a new realm of signification. When color is layered onto the architecture, it layers meaning. This multiplicity is at the core of what makes the use of color of the current moment. In this digital age, the media we interact with is in some ways defined by its multitudes, its indefinability: all shifting images, internet ephemera, and inconstant representations. In contrast with all-white architecture, color is defined in the eye of the beholder. Color is not authoritative; there is no way to be certain that two people will view and interpret a single color in the same way. Meaning shifts from person to person as quickly as trends shift across the internet.

3

Color compounds this ambiguity through its relationship to architectural finish. Increased digital tools have also led to a new breed of work where geometry, texture, and tooling are able to provoke new sensations. Color compounds on these methods to further complicate understanding: it can take a natural material and flatten it through broad strokes, or it can take a synthetic material and detail it until it becomes highly realistic. In either case it renders the work more ambiguous, more obscure, less easily defined. Nowadays the haptic and visual aspects of materials dominate the discussion, moving away from any prescriptive approach or predetermined outcome, allowing the project more freedom for different understandings, and releasing any moral judgment about the right way to represent a project. Color has released architecture from top-down mandates and opened the field up for ambiguity and a plurality of interpretations fitting for a moment so characterized by digital media and increased cross-pollination. There is no dominant way of seeing the world, and therefore a precise and immutable solution to an architectural problem proposed by an ideal type will not work. Perhaps the most legitimate work of architecture is the most unstable. It may be impossible describe architecture in the clear-cut methodology of disegno. By letting color seep into the discourse, we open ourselves up to a spectrum better suited to our current complexity.

Ibid, 103.

63


‫ر یخته گری سفید به عنوان جدی و "پیش فرض" یک اثر جانبی جالب داشته است‪ :‬به عنوان‬ ‫یک نتیجه‪ ،‬رنگ باید به عنوان واگرایی در نظر گرفته شود‪ .‬حقیقت جرقه دنیوی باستان هرگز به‬

‫اندازهکافی پنهانی از رنگ به اندازهکافی بزرگ نبود که به نظر برسد به نظر می رسید؛ ما نتوانستیم‬

‫آنها را واقعا ببینیم؛ زیرا آنها در ذهن ما ظاهر به نظر می رسید‪ .‬آنها به سادگی در برابر روایت هایی‬ ‫که ساخته ایم پرواز کردند‪ .‬اگر سفید نمایانگر هیچ چیزی نیست‪ ،‬رنگ همه چیز را غیر قابل کنترل‬

‫می کند‪ .‬رنگ در داستان ما در مورد چگونگی ایجاد مشروعیت معماری صحبت کرده است‪.‬‬ ‫در سیلو یا لاوین‪" ،‬چه رنگی در حال حاضر است؟" سیلو یا لاوین این فیشور را به عنوان یک‬ ‫شکست سازنده می بیند که به ارسال معماری با گذشته کمک می کند و خود را به عنوان‬ ‫عامل عامل معاصر تقویت می کند‪ .‬رنگ در تمام روندهای آن هم اکنون درهم آمیخته است‪.‬‬

‫طیف گسترده ای از جلوه های‪ 1‬رنگی ممکن است در کنار محدوده رسانه ها و نمایندگی کار‬ ‫کند‪ .‬لو یین در مخالفت با تصور سفیدپردازی در اواسط قرن به عنوان نمونه ای از قدرت‪ ،‬می‬

‫نویسد‪ ..." :‬اثرات به عنوان تکنیک های تولید تغییرات سیاسی و فرهنگی پس از فناوری به کار‬ ‫گرفته شده است‪ .‬اثرات ابزار جدیدی از قدرت هستند و یکی از مهمترین توانایی های آنها‪ ،‬تولید‬

‫حساسیت امروز است‪" .‬اثرات کروماتیک عاملان موفقیت آمیزتری‪ 2‬هستند؛ زیرا آنها بازتابی‬

‫بهتر از لحظه های معاصر هستند‪ .‬ما می توانیم این را در تسلط بر روی صفحه نمایش دیجیتال آبی‪،‬‬

‫در چرخش های صورتی هزاران ساله اینستاگرم و فراتر از آن ببینیم‪ .‬آثار هنری که به صورت‬ ‫دیجیتالی تولید می شوند اغلب بیشتر از خم شدن به سمت این پالت های مورد انتظار نیست‪.‬‬

‫لو یین خاطرنشان می کند که معماری معماری در حقیقت بحث در برابر کولور‪ ،‬مدافع‬ ‫حقیقی بوده است‪ ،‬با توجه به گفتمان این است که آیا کار باید به معنای "معنی یا تاثیر"‬ ‫باشد‪ .‬طرف ‪ disegno‬یکی است که بیشتر به شدت به منطق نقاشی مربوط است‪ ،‬و‬

‫آن را "به طور تار یخی و گفتمان در برابر رنگ رنگ"‪ .‬لاوین معتقد است که این ساخت‬

‫و ساز ممکن است معماری را به عنوان یک روش کارآمدتر حتی معاصر باز کند؛ زیرا ما‬ ‫درک ما از رنگ را به عنوان در واقع قادر به ارائه معنا به کار است‪ .‬همانطور که رنگ در‬

‫رسانه های فعلی ما عمیق تر تعبیه شده است‪ ،‬آن را وارد قلمرو جدیدی از معرفت می شود‪.‬‬

‫همانطور که رنگ بر روی معماری لایه بندی می شود‪ ،‬معنای آن لایه ها است‪ .‬این کثرت‬ ‫در هستی است که باعث استفاده از رنگ لحظه کنونی می شود‪ .‬در این عصر دیجیتال‪ ،‬رسانه‬

‫ ‪1‬‬ ‫‪Sylvia Lavin, “What Color Is It Now?” Perspecta‬‬ ‫‪Vol. 35, Building Codes (2004): 111, https://www.jstor.org/‬‬ ‫‪stable/1567349‬‬

‫‪2 Ibid.‬‬

‫‪Color Coded‬‬ ‫‪By Christina Griggs‬‬


‫هایی که با آنها ارتباط برقرار می کنیم‪ ،‬به نوعی تعر یف شده توسط افراد آن‪ ،‬عدم تعر یف‬

‫آن است‪ :‬همه تصاویر متحرک‪ ephemera ،‬اینترنت‪ ،‬و نمایش های نامنظم است‪ .‬در مقابل‬

‫معماری تمام سفید‪ ،‬رنگ در چشم بیننده تعر یف‪ 3‬شده است‪ .‬رنگ معتبر نیست؛ هیچ‬

‫راهی برای اطمینان از این وجود ندارد که دو نفر یک رنگ را به صورت یکسان مشاهده‬ ‫و تفسیر کنند‪ .‬معنای تغییر از فرد به فرد به سرعت به عنوان روند تغییر در اینترنت است‪.‬‬

‫رنگ این ابهام را از طر یق رابطه آن با پایان معماری می سازد‪ .‬ابزارهای پیشرفته دیجیتال نیز به‬ ‫نسل جدیدی از کار منجر شده اند که در آن هندسه‪ ،‬بافت و ابزار می توانند احساسات جدیدی‬

‫را تحر یک کنند‪ .‬ترکیبات رنگی در این روش ها برای فهمیدن بیشتر پیچیده می شوند‪ :‬می تواند‬

‫یک ماده طبیعی را مصرف کند و آن را از طر یق سکته های گسترده ای مسطح کند‪ ،‬یا می‬ ‫تواند از مواد مصنوعی استفادهکند و جزئیات آن را تا زمانیکه بسیار واقعی شود‪ .‬در هر صورت‬

‫این کار مبهم تر‪ ،‬مبهم تر و کمتر به راحتی تعر یف می شود‪ .‬در حال حاضر جنبه های ظاهری‬ ‫و بصری مواد مذاکره بر روی بحث ها غلبه می کنند و از رو یکرد پیشگیرانه یا پیش تعیین‬

‫شده جلوگیری می کنند و اجازه می دهند که این پروژه آزادی بیشتری برای درک متفاوتی‬

‫داشته باشد و قضاوت اخلاقی در مورد راه مناسب برای نشان دادن یک پروژه را آزاد کند‪.‬‬

‫رنگ معماری را از مجوزهای بالا به پایین منتشر کرده و زمینه را برای ابهام و تعدد تفسیر هایی‬ ‫که به لحاظ رسانه های دیجیتال و افزایش گرمازدگی متداول است را باز می کند‪ .‬هیچ راهی‬

‫غالب برای دیدن جهان وجود ندارد و بنابراین یک راه حل دقیق و غیر قابل تغییر برای یک مشکل‬ ‫معماری پیشنهاد شده توسط یک نوع ایده آل کار نخواهد کرد‪ .‬شاید مشروع ترین کار معماری‬ ‫ناپایدارترین است‪ .‬معماری را می توان در روش متفاوتی از ‪ disegno‬توصیف کرد‪ .‬با اجازه دادن‬ ‫به رنگ در گفتمان‪ ،‬ما خود را به طیفی که برای پیچیدگی فعلی ما مناسب است‪ ،‬باز می کنیم‪.‬‬

‫‪Ibid, 103.‬‬

‫‪65‬‬

‫ ‪3‬‬


Building Portraits - Ink on Mirror Industry Gallery Los Angeles, USA 2015

These color companions to the “Building Portraits” shown in Tabula Rasa, expand on the reinterpretation of building façade representations through the employ of fields of scripted color. The range of colors and the granular level of detail in the woven pixilation gestures to the technicality of the architectural façade drawing, while maneuvering at the same time towards abstraction. There is a larger scope of interpretation possible, more akin to a portrait than to an architectural drawing as we traditionally understand it. Scripting offers a sense of fidelity and legibility towards traditional architectural drawings, while the invocation of color pulls the image away from reality and towards the realm of painting. Ultimately, the image that is created appears graphical, woven from real and imagined inputs to create a representation of the built environment that is a fictive palimpset. Tabula Rasa ‫این اصطلاحات رنگی به «پرتره های ساختمانی» که در‬ ‫ از طر یق‬،‫ در تفسیر مجدد نمایه های نمای ساختمان‬،‫نشان داده شده است‬ ‫ طیف رنگ‬.‫ گسترش می یابد‬،‫استفاده از زمینه های رنگ اسکریپت‬ ‫ها و جزئیات دانه در حرکات پیکسل سازی بافته شده به ویژگی های‬ .‫ در حالی که مانور در همان زمان به انتزاع‬،‫طراحی معماری معماری‬ ‫ بیشتر شبیه به یک پرتره نسبت‬،‫محدودهگسترده ای از تفسیر وجود دارد‬ .‫به یک طراحی معماری است که ما به طور سنتی آن را درک می کنیم‬ ‫اسکریپتینگ احساس وفاداری و خوانایی را نسبت به نقاشی های معماری‬ ‫ در حالی که فراخوانی رنگ تصویر را از واقعیت و به‬،‫سنتی ارائه می دهد‬ ‫ تصویر ایجاد شده به نظر می رسد‬،‫ در نهایت‬.‫سوی قلمرو نقاشی دور می کند‬ ‫ که از ورودی های واقعی و تصور شده بافته شده است تا‬،‫گرافیکی است‬ .‫یک نمایه از محیط ساخته شده ایجاد شود که یک پالیمپتتی فریبنده است‬

Postures and Ground I - Building Portraits


67


Postures and Ground III - Building Portraits 69


Postures and Ground II Unroll Drawing - Ink on Mirror


71


Postures and Ground III Unroll Drawing - Ink on Mirror


73


75


77


Building Portraits II


79


81


Building Portraits I


83


Forms and Grounds I - Building Portraits 85


Forms and Grounds I Unroll Drawing - Ink on Mirror


87


Forms and Grounds II Unroll Drawing - Ink on Mirror


89


Forms and Grounds II - Building Portraits


91


Forms and Grounds III Unroll Drawing - Ink on Mirror


93


Postures and Grounds IV - Building Portraits


95


Postures and Ground IV Unroll Drawing - Ink on Mirror


97


Postures and Grounds V Unroll Drawing - Ink on Mirror 99


101


Forms and Grounds IV Unroll Drawing - Ink on Mirror


103


Formes and Ground VI - Building Portraits 105


Forms and Grounds VI Unroll Drawing - Ink on Mirror


107


Building the Picture Art Institute of Chicago Chicago, USA 2015

The grid typically falls under the realm of disegno, a technical graphic representation which provides underlying order. This exhibition started with Mies’s facade treatments, scripting them to begin to depart from traditional expectations and understandings of the grid. If instead of being clear cut linework, what if the grid were a more ambiguous field of color? This lands these images somewhere closer to colore—except they never truly lose their technical legibility as one would expect with a painting. By blurring between mediums in this way, these facades enter a new realm of abstraction. All together, the work seeks to challenge our understanding of order and meaning in architectural representation. ‫ یک نمایش‬،‫ قرار میگیرد‬disegno ‫شبکه به طور معمول زیر قلمرو‬ ‫ این نمایشگاه با تظاهرات‬.‫گرافیکی فنی که نظم اصلی را فراهم می کند‬ ‫ آغاز شد و آنها را از شروع انتظار از انتظارات‬Gridsed Mies ‫نمایشی‬ ‫ اگر به جاي خالي شدن خطوط‬.‫سنتی و درک شبکه ها شروع کرد‬ ‫ چه چيزي باعث مي شود که شبکه يک ميدان مبهم تر رنگ‬،‫خطي‬ ‫ به‬،‫باشد؟ این تصاویر این تصاویر را به جایی نزدیک تر می کند‬ ‫جز اینکه آنها هرگز واقعا قابل خوانایی فنی خود را از دست نمی دهند‬ ‫ با تار شدن میان رسانه ها‬.‫همانطور که انتظار می رود با یک نقاشی‬ ،‫ همه با هم‬.‫ این نمادها وارد قلمرو جدید انتزاع می شوند‬،‫به این طر یق‬ .‫این کار به دنبال درک ما از نظم و معنایی در نمایندگی معماری است‬

Building the Picture III


109


Building the Picture II


111


Building the Picture V


Building the Picture IV 113


Grids and Typologies I - Building the Picture


115


Grids and Typologies VI - Building the Picture


117


Grids and Typologies IV Form Studies - Building the Picture


119


121


Building the Picture IX


Building the Picture X 123


Building the Picture XI


Building the Picture XII 125


At Human Scale BMW Seoul, South Korea 2015

This installation looks at the rhythm of the city. For too long, planning has been car-centric. From the perspective of the human, there is not rhythm so much as there is cacophony. The scale and the arrangement has been completely vehicle oriented. The installation proposes that we may instead institute a new kind of layout—a new city pattern—which focuses on the human scale. Fields of scripted color offer a new way for interpreting the city grid. They suggest a chorus of complex movement that may resonate as being more harmonic. Each image is replete with a variety of scales which work together, instead of in opposition. The show is a vision of the rhythm of future city’s architecture. ‫ برنامه‬،‫ برای مدت زمان طولانی‬.‫این نصب به ر یتم شهر نگاه می کند‬ ‫ ر یتم ز یادی وجود ندارد‬،‫ از منظر انسان‬.‫ریزی ماشین محور بوده است‬ ‫ مقیاس و ترتیب دادن به طور کامل‬.cacophony ‫که وجود دارد‬ ‫ پیشنهاد می دهد که ما جای آن را ایجاد‬،‫ نصب‬.‫وسیله نقلیه بوده است‬ ‫ یک ا�لگوی شهرستان جدید است که در‬- ‫یک نوع جدید از طرح‬ ‫ زمینه های رنگ اسکریپت روش جدیدی‬.‫مقیاس انسانی متمرکز است‬ ‫ آنها یک دسته از جنبش پیچیده را‬.‫برای تفسیر شبکه شهر ارائه می دهد‬ .‫پیشنهاد می کنند که ممکن است به عنوان یک هارمونیک تلقی شوند‬ ‫هر تصویر با مقیاس های مختلفی کار می کند که به جای مخالفت با هم‬ .‫ نمایش نشان می دهد که ر یتم معماری شهر آینده است‬.‫کار می کنند‬

Installation - BMW


127


Archival Ink Print VI - BMW


Archival Ink Print II - BMW 129


Archival Ink Print IV - BMW


Archival Ink Print III - BMW 131


Showroom ACE Seoul, Korea 2015

Stripes have adorned architectural façades for centuries. As is often suggested, stripes have the capacity to exaggerate the dimension of a surface or figure: a vertical stripe causes an overestimation of height and gives a sense of elegance to the overall volume. In our Ace Avenue proposal, the stripes have the capacity to clarify the verticality of the form, while simultaneously dramatizing the building scale by dividing it into three stacked volumes. The intentionally decorative banding of colored applied finishes create oppositions of light and shadow, with their game of solid and void. The shades of color at the top of the building come from the brand logo, while the finish material in the lower portion is an alternate of reflective mirror and opaque metal which helps merge the building into the context. ‫ همانطور که اغلب‬.‫نوارها نمادهای معماری را برای قرن ها تزئین کرده اند‬ :‫ نوارها توانایی افزایش ابعاد یک سطح یا شکل را دارند‬،‫پیشنهاد می شود‬ ‫یک نوار عمودی موجب برآوردن ارتفاع می شود و احساس ظرافت‬ ‫ نوارها توانایی‬،Ace Avenue ‫ در پیشنهاد‬.‫به حجم کلی را نشان می دهد‬ ‫ در حالی که به طور همزمان جلوه های‬،‫تشخیص عمودی فرم را دارند‬ ‫ باند عمدا تزئینی‬.‫ نمایش می دهند‬،‫ساختمانی را با تقسیم آن به سه حجم انبوه‬ ‫ با بازی‬،‫رنگ آمیزی پوشش های کاربردی باعث مخالفت نور و سایه‬ ‫ سایه های رنگی در بالای ساختمان از لوگو مارک‬.‫خود را جامد و خالی‬ ‫ یک جایگزین از آینه‬،‫ در حالی که مواد پایان در قسمت پایین‬،‫آمده است‬ .‫بازتابنده و فلز متخلخل است که به ساختمان ادغام ساختمان بستگی دارد‬

Facade - ACE


133


Smart Factory Evergrande Shanghai, China 2019

Before the white versions were proposed, an early option for the Evergrande Smart Factory offered a more chromatic vision. It was similarly inspired by the movement of the car, but in this proposal it took the form of graphic patterning. In some sections, it offers bold, colorful, directional lines which imply forward momentum. In others, the patterning implies movement through strong rhythms. It is rendered in colors which are vibrant and forward-looking, much like the vehicles being constructed within. This proposal offers an alternative view for a factory: one that is not monolithic and nondescript as we have come to expect from this typology, but one which is bursting with excitement and vitality. ‫ یک گزینه اولیه برای کارخانه هوشمند‬،‫قبل از ارائه نسخه های سفید‬ ‫ به همین ترتیب‬.‫ یک دیدگاه کروماتیک بیشتری ارائه کرد‬Evergrande ‫ اما در این پیشنهاد آن را به صورت‬،‫جنبش ماشین الهام بخش بود‬ ‫ خطوط جسورانه‬،‫ در برخی بخش ها‬.‫ا�لگوی گرافیکی به کار گرفت‬ ‫ خطوط هدایت را ارائه می دهد که به حرکت در می‬،‫و رنگارنگ‬ ‫ ا�لگویی از حرکت با ر یتم های قوی استفاده می‬،‫ در سایر موارد‬.‫آیند‬ ‫ این در رنگ هایی است که پر جنب و جوش و به جلو به نظر‬.‫کند‬ ‫ این‬.‫ بسیار شبیه به وسایل نقلیه در داخل ساخته شده است‬،‫می رسد‬ ‫ یکی‬:‫پیشنهاد یک دیدگاه جایگزین برای یک کارخانه را ارائه می دهد‬ ‫است که یکپارچه نیست و غالبا همانطور که ما از این نوع شناخت‬ .‫ اما آن چیزی که موجب تحر یک و هیجان می شود‬،‫انتظار داریم‬

Detail - Smart Factory Evergrande


135


137


Ayala FMB Development Los Angeles, USA 2019

These multi-family façade designs build on the graphic motifs introduced in Tabula Rasa through the addition of color. The diverse patterning opens the façade to a range of interpretation and speaks to a larger realm of cultural diversity which is so key to the identity of Los Angeles. Based on CMYK scripting, they create a language that is both abstract and legible. This draws the eye in and maintains visual interest, without being didactic. Rather than fade into the background, the bright colors create a unique sense of place. The color elevates the development to more than your standard multi-family housing project. It also contributes to the streetscape and the urban fabric by boldly lending its colors to conversation. As each project gets built around Los Angeles, they would act as a network of colorful beacons. ‫این طرح های نمایشی چند خانواده بر اساس نقاشی های گرافیکی که‬ ‫ معرفی شده اند از طر یق افزودن رنگ طراحی شده‬Tabula Rasa ‫در‬ ‫ نمای داخلی را به طیف وسیعی از تفسیر باز می‬،‫ این ا�لگوی متنوع‬.‫اند‬ ‫کند و به قلمرو وسیع تر تنوع فرهنگی می پردازد که بسیار هویت لس‬ ‫ آنها یک زبان‬،CMYK ‫ بر اساس اسکریپت‬.‫آنجلس را در بر می گیرد‬ ‫ این تمرکز را‬.‫را ایجاد می کنند که هر دو انتزاعی و قابل خواندن است‬ ‫ بدون اینکه به خوبی‬،‫به چشم می زند و علاقه بصری را حفظ می کند‬ ‫ یک‬،‫ رنگهای روشن به جای اینکه از پس زمینه محو شوند‬.‫آموزش دهد‬ ‫ رنگ این توسعه را به‬.‫حس منحصر به فرد از مکان ایجاد می کنند‬ ‫ همچنین‬.‫بیش از پروژه مسکن استاندارد چند خانواده شما ارتقا می دهد‬ ‫ به ساختار خیابانی و‬،‫با استفاده از جسورانه دادن رنگ آن به گفتگو‬ ‫ همانطور که هر پروژه در اطراف لس آنجلس‬.‫شهرت کمک می کند‬ .‫ به عنوان یک شبکه از چراغ های رنگی عمل می کند‬،‫ساخته می شود‬

East Facade Formosa - Ayala FMB Development


139


North Facade Formosa - Ayala FMB Development


141


West Facade Poinsettia Option 1 - Ayala FMB Development


143


North Facade Poinsettia Option 1 - Ayala FMB Development


145


South Facade Poinsettia Option 3 - Ayala FMB Development


147


East Elevation Detroit Option 1 - Ayala FMB Development


West Elevation Detroit Option 1 - Ayala FMB Development 149


East Elevation Detroit Option 2 - Ayala FMB Development 151


South Elevation Sierra Bonita - Ayala FMB Development


153


East Elevation Sierra Bonita - Ayala FMB Development 155


North Elevation Martel - Ayala FMB Development


157


North Elevation Genesse Option 2 - Ayala FMB Development


159


North Elevation Genesse Option 2 - Ayala FMB Development


161


North Elevation Ogden - Ayala FMB Development


163


West Elevation Ogden - Ayala FMB Development


165


Martel Option 1 - Ayala FMB Development


167


Facade Genesse - Ayala FMB Development


169


Elevation Genesse - Ayala FMB Development


171


Digital Tapestries Atelier Manferdini Los Angeles, USA 2015 The art of tapestry relies on the techniques of incorporating intricate chromatic gradients and fine material textures with the aim of altering the perception of an overall picture. Tapestry can be understood as a digital medium, composed thread by thread, according to various degrees of resolution. The visual field of a tapestry is grainy; every stitch can be considered like a pixel, reducing an image to its constituent colors. “Digital Tapestries” is a research project on a novel work flow to fabricate robotically knitted textiles. The doubling of tapestries’ inherent abstraction through the use of scripts which convert images to fields of color, complicates our visual perception of both the images and the space. The tapestries lend a sense of theatricality and illusionism: ingredients that attract viewers’ attention, allowing the environment to really perform in architectural terms. ‫هنر پرده از تکنیک های ترکیب گرادیان های پیچیدهکروماتیک و بافت‬ .‫های متناسب با هدف تغییر دادن ادراک یک تصویر کلی متکی است‬ ‫ با توجه به‬،‫ملیت را می توان به عنوان یک رسانه دیجیتال در نظر گرفته‬ ‫ زمینه بصری‬.‫ موضوع را با موضوع ایجاد می کند‬،‫مقادیر مختلف رزولوشن‬ ‫از پرده سینما گران است؛ هر کوک می تواند مانند یک پیکسل در نظر‬ .‫ و یک تصویر را به رنگ های تشکیل دهنده آن کاهش دهد‬،‫گرفته شود‬ ‫"نگین های دیجیتالی" یک پروژه تحقیقاتی در مورد جر یان کار جدید برای‬ ‫ دوبرابر کردن انتزاع‬.‫ساخت پارچه های نساجی بافتنی روباتیک است‬ ‫ذاتی از طر یق استفاده از اسکریپت هایی که تصاویر را به حوزه های‬ ‫ ادراک بصری ما از تصاویر و فضا را دشوار‬،‫رنگ تبدیل می کنند‬ ‫ پرده های سینمایی حس تئاتریت و خیالی گرایی را به ارمغان‬.‫می سازد‬ ،‫ مواد تشکیل دهنده ای که توجه تماشاگران را جلب می کند‬:‫می آورد‬ .‫به محیط زیست اجازه می دهد تا در شرایط معماری واقعا انجام دهد‬

Digital Tapestries


173


Eye Candy Industry Gallery Los Angeles, USA 2013

Eye Candy is a site specific installation for the Pacific Design Center in Los Angeles. The work explores the potential of synthetic surface finishes at architectural scale, and is a deliberate flirtation with the contemporary attraction to the glossy, the playful, the fictional, and the pop. The installation puts forth a clear statement that architectural material finishes have the communicative potential to enter into the imaginary realm of our ‘eye-candy’ culture. The work bends towards abstraction and flatness typical of a cartoon fantasy, and diverges from any manner of ‘truth’ in realism and representation. Digital manipulations are carefully calibrated in a broad swath of super-pigmented color in order to create new hyper-realistic sensory effects. ‫آب نبات چشم یک سایت خاص نصب برای مرکز طراحی اقیانوس‬ ‫ این کار پتانسیل پوشش سطحی مصنوعی‬.‫آرام در لس آنجلس است‬ ‫را در مقیاس معماری بررسی می کند و یک مشتاقانه عمیق با جذابیت‬ ‫ نصب و راه اندازی‬.‫ داستانی و پاپ است‬،‫ باز یگری‬،‫معاصر به براق‬ ‫ پتانسیل ارتباطی‬،‫یک بیانیه روشن است که پایان دادن به مواد معماری‬ ‫ کار به سمت‬.‫را وارد قلمرو خیالی فرهنگ فرهنگ چشم ما می شود‬ ‫انتزاع و صاف بودن نمونه ای از یک فانتزی کارتونی خم می شود و از‬ ‫ دستکاری‬.‫هر نوع "حقیقت" در واقع گرایی و نمایندگی متفاوت است‬ ‫های دیجیتال به وسیله ی وسیعی از رنگ فوق العاده رنگی به منظور‬ ..‫ با دقت کالیبره می شوند‬،‫ایجاد اثرات حس گرایانه حیرت انگیز جدید‬

Print - Eye Candy


175


177


Mei Mei Lou Gilmore Associate Los Angeles, USA 2018

The design of “Mei Mei Lou” had as its goal to create a new landmark in Los Angeles’s Chinatown. First, the black and white brick patterning works as a bold optical effect, with the bricks appearing to move and shift when stared at. The colors also work towards iconicity: the pink used is “millennial pink”, instantly recognizable and eminently instagrammable. The yellow and blue serve as further pops of color to engage and draw the eye. The result is a visual feast, captivating and memorable. The various patterning both gestures to timelessness, as well as making the project extremely of the moment. ‫" به عنوان هدف خود برای ایجاد یک نقطه‬Mei Mei Lou" ‫طراحی‬ ‫ ا�لگوی آجر‬،‫ اول‬.‫ لس آنجلس بود‬Chinatown ‫عطفی جدید در‬ ‫ با‬،‫سیاه و سفید به عنوان یک اثر نورپردازی جسورانه عمل می کند‬ ‫آجر هایی که به نظر می رسد حرکت می کنند و هنگامی که در آن‬ ‫ رنگ ها هم به سمت آکادته کار می‬.‫ تغییر می کنند‬،‫نگاه می کنند‬ ‫ بلافاصله‬،‫ صورتی که استفاده می شود "صورتی هزاره ای" است‬:‫کنند‬ ‫ زرد و آبی رنگ بیشتری برای‬.‫قابل تشخیص و قابل تشخیص است‬ ‫ نتیجه یک جشن بصری‬.‫جذب و قرمزی چشم استفاده می شود‬ ‫ ا�لگوی های مختلف هر دو‬.‫ فریبنده و به یاد ماندنی است‬،‫است‬ .‫ و همچنین ساخت پروژه بسیار لحظه ای است‬،‫حرکات به بی نظمی‬

Facade - Mei Mei Lou


179


8 1/4"

6"

1'-0"

1028 Harding Ave Venice, CA 90291 USA t: +1 310 403 0081 e: info@atelierma w: www.atelierma

1'-6"

3'-0"

1'-6"

1'-6"

9 1/2"

9 1/2"

All ideas, designs, ar plans indicated or re this drawing are own of Elena Manferdini a use on the specified be used on other pro to this project, or for project by others with consent of and appro to Elena Manferdini. reproduced, copied, sold, distributed to ot without the prior writt and approrpiate com Elena Manferdini.

Mei Mei L Project

1'-0"

6"

atelie manfe

3"

x 12" 1-3/4" - 1/4"

6"

6"

3" x 6" 5-3/4" - 1/4"

Location

Gilmore A Client

18.11.05

Date (m/d/y): D

3/8" = 1' Scale

Wall Deta Content

A2.0 Sheet

Patterns - Mei Mei Lou


181


Inverted Landscapes San Fernando Valley Family Support Center LA County Art Commission Los Angeles, USA 2015 “Inverted Landscapes” expands on contemporary painting and photorealistic depictions to imply that everything is relative to one`s vision of the surrounding reality, and that often being able to shift one`s point of view is the first step to understanding those around us. The hung ceiling in the lobby portrays a highly photorealistic representation of the Land, which, although firmly anchored to the ground, is rendered relative to the human perspective as the Sky. The other component is composed of a series of interrelated strips that place a representation of the Sky in an orientation typically associated with Landscapes. The depiction of the full spectrum of colors of both the sky and the land provides in these works not only implies a sense of hope, but most importantly gives a sense of perspective to one`s approach to life. ‫"مناظر معکوس" بر روی نقاشی های معاصر و تصورات فانتزی واقع می‬ ‫شود تا نشان دهد که همه چیز نسبت به دیدگاه یک واقعیت اطراف است‬ ‫و اغلب قادر به تغییر دیدگاه یکی از اولین قدم برای فهمیدن کسانی است‬ ‫ سقف آویزان در لابی نشان می دهد نمایندگی‬.‫که در اطراف ما هستند‬ ،‫ اگر چه به طور قاطع به زمین متصل است‬،‫ که‬،‫بسیار واقعی از زمین‬ ‫ جزء دیگری از مجموعه‬.‫نسبت به چشم انداز انسان به عنوان آسمان است‬ ‫ای از نوار های متصل است که نمایشی از آسمان را در یک جهت که‬ ‫ ترسیم طیف کامل رنگ‬.‫معمولا با مناظر مرتبط است قرار می دهد‬ ‫های هر دو آسمان و زمین در این آثار نه تنها به معنای احساس امید‬ .‫ یک دیدگاه برای یک رو یکرد به زندگی است‬،‫ ب�لکه مهم تر از همه‬،‫است‬

Suspended Ceiling - Inverted Landscapes


“Inverted Landscapes” San Fernando Valley Family Support Center 183


Suspended Ceiling - Inverted Landscapes 185


187


189


Tempera Museum of Contemporary Art Los Angeles, USA 2012

“Tempera” is a temporary structure commissioned by the Museum of Contemporary Art of Los Angeles. The design creates a fantastic garden where the visitors are able to see their own images reflected into a three-dimensional immersive painted canvas. The outside surface of the pavilion is covered by 150 floral panels; each floral panel is made of folded aluminum which is powder coated and assembled onto a modular triangular structure. The panels are organized in stripes that run diagonally to the edges of the tilted cube in continuous loops. The chromatic gradients range from shades of pink to light blue, in a high gloss finish. The flower configuration relentlessly arranged in repeated panels and rendered in otherworldly hues strives for an abstraction and flatness that diverges from any attempts at realism. ‫" یک ساختار موقت است که توسط موزه هنر معاصر‬Tempera" ‫ این طراحی یک باغ فوق العاده ایجاد‬.‫لوس آنجلس ساخته شده است‬ ‫می کند که بازدیدکنندگان می توانند تصاویر خود را به یک بوم نقاشی‬ ‫ پانل گل پوشش‬150 ‫ سطح بیرونی غرفه توسط‬.‫سه بعدی بپوشند‬ ‫ هر پانل گل ساخته شده از آلومینیوم بسته بندی‬.‫داده شده است‬ ‫شده است که پودر پوشش داده شده و بر روی یک ساختار مثلثی‬ ‫ پانل ها در نوارهایی قرار می گیرند که به‬.‫مدولار مونتاژ شده است‬ ‫صورت مورب به لبه های مکعب کج شده در حلقه های مداوم عمل‬ ‫ در یک براق‬،‫ شیب رنگی از سایه های صورتی تا آبی روشن‬.‫می کنند‬ ‫ بی وقفه در پانل های مکرر مرتب شده و‬،‫ پیکربندی گل‬.‫براق است‬ ‫ تلاش می کند تا‬،‫در رنگ های دیگر به تصویر کشیده شده است‬ .‫انتزاع و مسطح بودن را که از هر تلاشی برای واقع گرایی ناپایدار است‬

Installation - Tempera


191


193


Detail - Tempera 195


197


Living Picture Kaida Center of Science and Design Dongguan, China 2019

Contrary to many other urban developments, the Kaida Ecological Office District’s intention is to bring nature into the city. With this in mind, Atelier Manferdini’s concept “Living Picture” makes visitors conscious towards nature. The artwork has three components: a colorful immersive art wall, a pair of connective circulation systems, and high resolution printed glass. This 5.5 meter tall art wall transforms the corridor into an immersive environment for viewers. The upper portion is composed of fixed printed glass that depicts a color environment while the lower 2 meters is comprised of 1700 rotating blocks that encourage the spectator to engage with the artwork. As the viewer rotates the lower blocks, they create an entirely new chromatic representation of nature. ‫ قصد اداره محیط زیست کائیدا‬،‫بر خلاف بسیاری از دیگر تحولات شهری‬ Atelier Manferdini ‫ مفهوم‬،‫ با توجه به این‬.‫طبیعت به شهر است‬ ‫"تصویر زندگی" باعث می شود بازدیدکنندگان نسبت به طبیعت آگاه‬ ،‫ یک دیوار هنری رنگارنگ‬:‫ آثار هنری دارای سه جزء است‬.‫شوند‬ ‫ این‬.‫یک جفت سیستم گردش خون و شیشه ای با چاپگر با وضوح بالا‬ ‫ راهرو را به یک محیط همهجانبه برای بینندگان‬،‫ متر بلند هنر‬5.5 ‫دیوار‬ ‫ بخش فوقانی از شیشه چاپ شده ثابت است که‬.‫تبدیل می کند‬ 1700 ‫ متر از‬2 ‫محیط رنگی را نشان می دهد در حالی که پایین تر از‬ ‫بلوک چرخشی تشکیل شده است که تماشاگر را تشو یق می کند تا با‬ ‫ همانطور که بیننده بلوک های پایین تر را می‬.‫آثار هنری مرتبط شود‬ .‫ آنها نمایشی کاملا رنگی جدید از طبیعت را ایجاد می کنند‬،‫چرخاند‬

Interactive Wall - Living Picture


199


Interactive Wall - Living Picture


201


203


205


207


Nembi Hubert Humphrey Entry Gate LA County Art Commission Los Angeles, USA 2013

“Nembi” (Italian for Clouds) has been designed to create a strong relationship with the iconic green color bands of the Hubert Humphrey Health Center concrete façade as well as a memorable experience of the entry into the hospital. The term Nembi has been chosen because the ensemble of lines has the ephemeral qualities of clouds in the sky. This word reflects on the act of ‘looking up’ and hints to the idea that Hubert Humphrey is a place of care and hope. On the other hand, the figural geometry of the rainbow stripes emerges from a close reading of the existing building and the stripes which characterize its concrete façade. ‫" (ایتالیایی برای ابرها) طراحی شده است تا رابطه قوی با باند‬Nembi" ‫های رنگی سبز رنگی از نما بتنی بهداشتی هومبرفی هامفری و همچنین یک‬ ‫ انتخاب‬Nembi ‫ اصطلاح‬.‫تجربه بی نظیر از ورود به بیمارستان ایجاد شود‬ ‫ زیرا مجموعه ای از خطوط دارای ویژگی های طولانی مدت‬،‫شده است‬ ‫ این کلمه در مورد "نگاهکردن" نشان می دهد و اشاره‬.‫ابرها در آسمان است‬ ،‫ از سوی دیگر‬.‫به ایده که هوبرت هامفری محل مراقبت و امید است‬ ‫هندسه تصویری نوارهای رنگین کمانی از خواندن نزدیک ساختمان موجود‬ .‫ ظاهر می شود‬،‫و خطوط که نمای ساختمان بتن را مشخص می کند‬

Close Up - Nembi Hubert Humphrey Entry Gate


“Nembi” Hubert H. Humphrey Comprehensive Health 209


211


Details - Nembi Hubert Humphrey Entry Gate


213


Fabulations Istanbul Design Biennale Istanbul, Turkey 2014

“Fabulations” is an installation which explores various strains of abstraction from high-definition reality-based 3D scans. With newly realized abilities to interact with analog matter in digital environments, faithful—and not-so-faithful— depictions of nature can now be used to pursue new experiences that interrogate realism, familiarity, and narrative. There is a possibility for creating a new kind of digital photorealism which is both recognizable and abstract. The work embodies a new generation of vibrant synthetic environments, in which special attention is paid to the literal reproduction of matter and its tactile effects, where familiarity is the result of multiple mutations from reality and becomes an indispensable ingredient to establish a connection with the audience. ‫" نصب و راه اندازی است که سینهای مختلف از انتزاع‬Fabulations" .‫را از اسکنهای سه بعدی مبتنی بر واقعی با کیفیت بالا بررسی میکند‬ ‫با استفاده از توانایی های تازه شناخته شده برای ارتباط با ماده آنالوگ‬ ‫ تصاویر وفادار و غیر قابل اعتماد از طبیعت می‬،‫در محیط های دیجیتال‬ ‫ آشنایی‬،‫توان از تجربیات جدید استفاده کرد که بازجویی از واقع گرایی‬ ‫ امکان ایجاد نوع جدیدی از نورپردازی‬.‫و روایت را دنبال می کنند‬ .‫دیجیتالی وجود دارد که هم قابل تشخیص و هم انتزاعی است‬ ‫این کار تجسم نسل جدیدی از محیط های پر جنب و جوش مصنوعی‬ ‫است که در آن توجه ویژه به تولید مجدد ماده از ماده و اثرات لمسی‬ ‫ جایی که آشنایی حاصل از جهش های چندگانه از واقعیت‬،‫آن‬ . ‫ تبدیل به یک ماده ضروری برای برقراری ارتباط با مخاطب‬،‫است‬

Close Up Print - Fabulation Istanbul Design Biennial


215


217


219


Arlecchino Texas A&M University College Station, USA 2011

Arlecchino is a site specific art-work commissioned by Texas A&M University. This permanent installation focuses on the relationship between scripted drawings and coloration in architecture. The overall geometry and structure of the wall has been designed following general rules of planar tessellation and aggregation. Constructed of powder coated aluminum panels intricately connected together, each component has been CNC cut and folded in place. The vibrantly colored metal delaminates into a graphic on the floor to create an immersive colorful experience. The highly faceted geometry of the installation along with the saturated color finish of its panels creates a deep play of chromatic effects. The figural quality of the circular outlines and its glossy finish brings the viewers to a super-sized world of graphic illustration that embraces them while walking on a colorful and improbable vinyl floor. .‫ است‬A & M ‫آرکلچینو یک کار هنری اختصاصی توسط دانشگاه تگزاس‬ ‫این نصب دائمی بر روی ارتباط بین نقشه های اسکریپت شده و رنگ در‬ ‫ هندسه و ساختار کلی دیوار به شرح زیر مطرح‬.‫معماری متمرکز است‬ ‫ ساخته شده از پانل های‬.‫ قوانین کلی تسلطی و تجمع فلزی‬:‫شده است‬ ‫ هر یک از قطعات‬،‫آلومینیومی پودر پوشش داده شده با یکدیگر متصل‬ ‫ فلزی رنگارنگ‬.‫ برش داده شده و در محل قرار گرفته است‬CNC ‫رنگی به یک گرافیک روی زمین برای ایجاد یک تجربه رنگارنگ فراگیر‬ ‫ هندسه بسیار فشرده از نصب همراه با رنگ رنگ‬.‫تبدیل شده است‬ ‫ یک بازی عمیق از اثرات کروماتیک را ایجاد‬،‫اشباع از پانل های آن‬ ‫ بیننده را‬،‫ کیفیت تصویری طرح های دایره ای و پایان براق آن‬.‫می کند‬ ‫به یک تصویر فوق العاده بزرگ از نقاشی های گرافیکی تبدیل می کند‬ .‫که در حین حرکت روی یک طبقه وینیل رنگارنگ و غیرممکن است‬

Detail - Arlecchino


221


223


Teapot TWG Singapore 2019

Gold, as a color, has a special place in history. It is linked to ideas of paradise and divinity. Aspirational in its affect, gold appears otherworldly. Behind it is a long history of associations to wealth and, as a result, power. When added to a teapot, it enhances the historical and ritual aspects of the object’s history. The specialness of a tea ceremony is highlighted when the artifact is draped in delicate gold lace. Yet, the project is not so solidly historical—through the use of cutting-edge 3D printing technology, this teapot is decidedly forward-looking. ‫ این به ایده های‬.‫ جای خاصی در تاریخ دارد‬،‫ به عنوان یک رنگ‬،‫طلا‬ ‫ طلا به نظر می رسد‬،‫ طرز تفکر در اثر آن‬.‫بهشت و الوهیت مرتبط است‬ ‫ پشت این یک تاریخ طولانی از ارتباطات به ثروت است‬.worldworldly ‫ جنبه‬،‫ هنگامی که به قوری اضافه می شود‬.‫و در نتیجه قدرت است‬ ‫ خاصیت یک‬.‫های تار یخی و روایی تاریخ تاریخ شیء را افزایش می دهد‬ ‫مراسم چای هنگامی برجسته می شود که مصنوعات در طناب طلای‬ ‫ این پروژه از لحاظ تار یخی از نظر‬،‫ با این حال‬.‫ظر یف طراحی شده است‬ .‫ این قوری قطعا به نظر می رسد‬،‫ براق پیشرفته نیست‬3D ‫تکنولوژی چاپ‬

Gold Cozy on Porcelain Teapot - TWG


225


227


Wall Flowers Lane Crawford Hong Kong, China 2018

Still Life and Landscape paintings have historically been a method of capturing nature: taking nature’s formal, aesthetic, as well emotional qualities and fixing them in time. This select presentation of imagery has become somewhat outmoded, as no visual online is so straightforward. In this current age of digital ephemera, shifting media, and inconstant imagery, “Wall Flowers” reconsiders how nature might be represented. First, it responds to the fundamental uncertainty the digital age calls forth by presenting an image of nature that is at once recognizable and alien. They are fully synthetic scenes that appear familiar because it is the result of multiple mutations from a realistic natural scene. The flora appears natural, but distorted, and the arrangement of the image recalls the sense of order in nature, but taken to an extreme. Within the scene, the representations of nature run the gamut of realistic to imaginary. ‫نقاشی های باقیمانده زندگی و نقاشی ها از لحاظ تار یخی یک روش‬ ‫ زیبایی شناختی و‬،‫ داشتن ویژگی های رسمی‬:‫جذب طبیعت بوده اند‬ ‫ این نمایش انتخاب تصاویر به نوعی قدیمی‬.‫عاطفی طبیعت و زمان بندی آنها‬ ‫ در این‬.‫ زیرا هیچ تصویر بصری آنلاین بسیار ساده نیست‬،‫شده است‬ ‫ "گل های‬،‫ تغییر رسانه ها و تصاویر ناپایدار‬،‫عصر کنونی فایروال دیجیتال‬ .‫دیوار" بازجذب می کنند که چگونه طبیعت ممکن است نمایان شود‬ ‫ آن را به عدم قطعیت اساسی پاسخ می دهد عصر دیجیتال با ارائه‬،‫اول‬ ‫ آنها‬.‫تصویری از طبیعت است که در یک بار قابل تشخیص و بیگانه است‬ ‫ زیرا این‬،‫صحنه های کاملا مصنوعی هستند که به نظر می رسد آشنا هستند‬ ‫ فلور به نظر‬.‫نتیجه از جهش های متعدد از صحنه طبیعی واقع گرایانه است‬ ‫ و ترتیب تصویر تصریح می‬،‫ اما تحر یف شده است‬،‫می رسد طبیعی است‬ ،‫ در داخل صحنه‬.‫ اما به شدت گرفته شده است‬،‫کند که نظم در طبیعت‬ .‫ محدوده ای واقع بینانه را به تصویر خیالی می رساند‬،‫بازنمایی های طبیعت‬

Blueberries - Wall Flowers

‫ خود‬App ‫ در فروشگاه‬Atelier Manferdini ‫از‬ ‫برای تجربه واقعیت افزوده در مجموعه بازدید کنید‬


229


“Wall Flowers” pushes this digital sensibility one step further: where landscape paintings and still lifes were static and bound to their frames, “Wall Flowers” neither pins nature down in space, nor in time. Through the use of an augmented reality mobile app, the flora and fauna will spring to life. The phone works as a new sort of frame, albeit a mobile one that the viewer can reposition and manipulate. This changes the fundamental dynamic between the work and the viewer. It is no longer a top-down didactic experience. The viewer is not only engaging the work, they are participating in it. The frame and the focus are the creation of the beholder. There is really no one image that represents the work—the true experience is through the cumulation of viewers’ interaction with the app. Thus, “Wall Flowers” acts as a landscape ‫” این حساسیت دیجیتالی را یک گام بیشتر تحر یک می‬Flowers Wall“ ‫ جایی که نقاشی های چشم انداز و حیوانات ثابت بوده و به فریم‬:‫کند‬ ‫ دیوار” طبیعت را در فضا و زمان قرار نمی‬Flowers“ ،‫آنها متصل هستند‬ ‫ گیاه و جانوران‬،‫ از طر یق استفاده از واقعیت افزوده برنامه تلفن همراه‬.‫دهد‬ ،‫ تلفن به عنوان یک نوع جدید از قاب کار می کند‬.‫به زندگی بهار می آیند‬ ‫ این تغییر‬.‫البته یک تلفن همراهکه بیننده می تواند تغییر مکان و دستکاری‬ ‫ این دیگر تجربه تجربی از‬.‫پو یای اساسی بین کار و بیننده را تغییر می دهد‬ ‫ ب�لکه در آن شرکت می‬،‫ بیننده نه تنها درگیر کار است‬.‫بالا به پایین نیست‬ ‫ واقعا هیچ تصویری وجود ندارد‬.‫ قاب و تمرکز ایجاد ایجاد کننده است‬.‫کند‬ ‫ تجربه واقعی این است که از طر یق تلفیق بینندگان‬- ‫کهکار را نشان دهد‬ ‫ “گل دیوار” به عنوان چشم انداز عمل می کند‬،‫ بنابراین‬.‫بیننده با برنامه‬

Dandelion - Wall Flowers


231


233


235


237


Elena says the domain is ink. Elena says the domain is paint. Her medium is the means. Her medium is the end. And it’s not. C.S. Lewis opened the closet; Kurasawa held the door, Offering a sunflower tour: Dreams. Elena stepped through the opening, Accepted the invitation. Off on a journey, Inside her head? On the street?

Excursus by Eric Owen Moss

Architecture as only and forever its own subject: Narcissus. Writes its rules, If it can. Invents its definitions, If it can. Imagines its tools: If it can. She can do it If she can do it. Form. Shape. Space. Material. Architecture unto itself. Or, Architecture astride an extraneous colossus. Never law unto itself. Instead, a culture. A philosophy. A theory. A utility. Architecture absconds with others’ rules, definitions, tools. Meanings contingent on other’s meanings. Which? Manferdini delivers that interrogatory. Implicit in the ink and the paint. Answers: ‘Yes’, ‘No’, ‘Both’.


Manferdini’s Sherlock project sustains an enduring topic: What’s the inter-relationship of intellect/ representation/abstraction to the constructed world? One without the other? The other without the one? Does the world teach the artist? The artist the world? Reciprocity? Insularity? What has Elena given us here in paint and ink, models, installations? Objects that she drew. Objects that she constructed. Objects that subsume a priori objects. Objects that she dreamed.

She’s no software ideologue. Software makes it old. It’s not geometry per se. It’s the admixture of geometry, fog, and mist. No site. But a climate. Elena’s drawing as a hybrid weather report.

Elena’s drawing, painting, models, photography are a weather report: Cool today. Crazy tomorrow. Her tomorrow’s a mystery. But one thing for sure: It won’t be like today.

Is her surface a surface? Is her shape a shape? Or does surface re surface as a consequence of the application of paint? Or ink? Does her form make the surface the surface? Or does her applique make the surface a form? Are three dimensions three dimension? Sometimes two dimensions? Elena reimagines the intersection of form and material. She announces: they’re not discrete. Her surface remakes form. Her form reconstitutes a surface. Volume becomes plane. And plane a volume. And by the way, Does her building need a plan? Does her building require a section? Does her building necessitate a site? Is it possible that an objectscape, a buildingscape, a cityscape, and a landscape could be one in the same -- escape? Her geometry is austere. Never a curve. Geometries we know. Orthogonal; an occasional tip; a diagonal. No twists.

239


‫‪.‬تسا رهوج هنماد دیوگ یم انلا‬

‫‪.‬تسا گنر هنماد دیوگیم انلا‬ ‫‪.‬تسا رازبا وا هناسر‬

‫‪.‬تسا نایاپ وا هناسر‬ ‫تسین نیا و‬

‫؛درک زاب ار هجنگ سیئول ‪C.S.‬‬

‫تشاد هگن ار برد اواساروک‬

‫‪:‬نادرگباتفآ روت کی هئارا‬ ‫اهایور‬

‫تشاذگ مدق ندش زاب قیرط زا انیلا‬ ‫درک لوبق ار توعد‬ ‫رفس رد شوماخ‬ ‫؟شرس لخاد‬

‫؟نابایخ رد‬

‫‪:‬ار دوخ عوضوم هشیمه یارب و اهنت ناونع هب یرامعم‬ ‫سیسران‬

‫دسیون یم ار دوخ نیناوق‬ ‫دشاب دناوت یم رگا‬

‫دنک یم فیرعت ار دوخ فیراعت‬ ‫دشاب دناوت یم رگا‬

‫‪:‬دنک یم روصت ار دوخ یاهرازبا‬ ‫دشاب دناوت یم رگا‬

‫دهد ماجنا ار راک نیا دناوت یم وا‬ ‫‪.‬دهد ماجنا ار نآ دناوت یم وا رگا‬ ‫‪.‬مرف‬

‫‪.‬لکش‬

‫‪.‬اضف‬ ‫هدام‬

‫دوخ یدوخ هب یرامعم‬ ‫‪،‬ای‬

‫‪.‬تسا ینوریب لوغ کی یرامعم‬ ‫هدن قح شدوخ هب زگره‬

‫‪.‬گنهرف کی ‪،‬ضوع رد‬ ‫هفسلف کی‬ ‫هیرظن کی‬

‫اهیرازگساپس‬ ‫‪by Eric Owen Moss‬‬


‫‪.‬دروآ یم دای هب هرابود ار داوم و مرف عطاقت انلا‬ ‫‪.‬دنتسین هتسسگ اهنآ ‪:‬درک مالعا وا‬ ‫‪.‬دنک یم یزاسزاب ار دوخ حوطس‬

‫رازبا کی‬

‫فلاخم رگید یاهرازبا و فیراعت ‪،‬دعاوق اب یرامعم‬ ‫‪.‬تسا‬

‫‪.‬دنک یم یزاسزاب ار حطس کی وا لکش‬

‫رگید یناعم هب طوبرم یناعم‬

‫‪.‬مجح کی امیپاوه و‬

‫مادک‬

‫‪.‬دوش یم امیپاوه مجح‬ ‫‪،‬لاح ره هب و‬

‫‪.‬دهد یم هئارا ار ییوجزاب ینیدرفنم‬

‫؟دراد حرط کی هب زاین وا نامتخاس ایآ‬

‫‪.‬تسا هتفر راک هب گنر و رهوج رد‬

‫؟دراد ار تیاس کی یمازلا وا نامتخاس ایآ‬

‫‪”.‬ود ره“ ‪”،‬هن“ ‪”،‬هلب“‬

‫‪،‬نامتخاس کی ‪ objectcape،‬کی هک تسا نکمم ایآ‬

‫ار رادیاپ عوضوم کی ینیدرفنم کولرش هژورپ‬

‫؟رارف ‪-‬‬

‫ناهج هب عازتنا ‪ /‬یگدنیامن ‪ /‬لقع نیب هطبار‬

‫؟دراد شخب هب زاین وا نامتخاس ایآ‬

‫دنشاب یکی دنناوتب هرظنم و رهش هرظنم کی‬

‫‪:‬اه خساپ‬

‫‪:‬دهد یم همادا‬

‫؟تسیچ هدش هتخاس‬

‫‪.‬تسا راکایر وا هسدنه‬

‫؟یرگید نودب یکی‬

‫میناد یم هک ییاه هسدنه‬

‫؟دهد یم شزومآ دنمرنه هب ناهج ایآ‬

‫ینحنم زگره‬

‫بروم ؛هاگ هب هاگ هتکن ؛یسندوترا‬

‫یگدیچیپ نودب‬

‫‪.‬تسین یرازفا مرن گولوئدیا چیه وا‬

‫‪.‬دزاس یم ار نآ یمیدق رازفا مرن‬

‫؟نآ نودب رگید‬ ‫؟ناهج دنمرنه‬ ‫؟لباقتم‬

‫؟هریزج‬

‫هچ تاسیسات ‪،‬اه لدم ‪،‬رهوج و گنر رد اجنیا رد انلا‬

‫‪.‬تسین ییاهنت هب هسدنه نیا‬

‫؟تسا هداد ام هب یزیچ‬

‫تیاس چیه‬

‫‪.‬تسا هتخاس وا هک ییایشا‬

‫‪.‬تسا هم و هم ‪،‬هسدنه طولخم نیا‬

‫‪.‬اوه و بآ اما‬

‫‪.‬یدیربیه یاوه شرازگ ناونع هب انلا یحارط‬

‫دیشک وا هک ءایشا‬

‫‪.‬دننک یم دراو ار نیشیپ ءایشا کی هک ءایشا‬ ‫‪.‬تسوا یایور هک ییایشا‬ ‫؟تسا حطس وا حطس ایآ‬

‫شرازگ کی ‪،‬انلا یساکع ‪،‬لدم ‪،‬یشاقن ‪،‬یشاقن‬

‫؟تسا لکش وا لکش ایآ‬

‫زورما غاد‬

‫؟گنر دربراک‬

‫‪:‬تسا یسانشاوه‬

‫ادرف هناوید‬ ‫‪.‬تسا زار و زمر کی ادرف وا‬

‫‪:‬نئمطم یارب زیچ کی اما‬ ‫‪.‬دوب دهاوخن زورما لثم‬

‫زا هجیتن کی ناونع هب ار حوطس حطس ای‬ ‫؟رهوج ای‬

‫؟دنک یم داجیا ار حطس حطس ار دوخ لکش ایآ‬

‫ار حطس کی مرف نآ رب هیکت اب ناوت یم ایآ‬ ‫؟درک داجیا‬

‫؟تسا یدعب هس یدعب هس‬

‫؟دعب ود تاقوا یهاگ‬ ‫‪241‬‬


Elena Manferdini Biography


Elena Manferdini, principal and owner of Atelier Manferdini, has over fifteen years of professional experience in architecture, art, design, and education. She graduated from the University of Civil Engineering (Bologna, Italy) and later received her Master of Architecture and Urban Design from the University of California Los Angeles (Los Angeles, CA). In 2004, she founded Atelier Manferdini in Venice, CA. The office has completed projects in the US, Europe, and Asia. Atelier Manferdini is currently working on several ground-up multifamily housing projects now under construction in West Hollywood and San Fernando Valley. In 2018, Atelier Manferdini completed an 8 story façade for the Hermitage parking structure in Florida and the entry gate for La Peer Hotel in West Hollywood. In 2017, her firm was awarded the interior artwork for the Bethesda station of the Purple Line in Washington and she competed construction of the Alexander Montessori School façades in Miami. Notable among the firm’s projects are the permanent public art projects for the interior lobby and outdoor open space of the Zev Yaroslavsky San Fernando Valley Family Support Center of LA County; the entryway for the Hubert Humphrey Hospital in Downtown Los Angeles and the remodel of a 3 floor cruise boat in Kyoto (Japan). In addition to art and architectural projects, Elena Manferdini has worked on several museum installations and object designs. Through the years she has collaborated with internationally renowned companies such as: Lexus, BMW, Swarovski, Sephora, Driade, MTV, Fiat, Nike, Alessi, Ottaviani, Moroso, Valentino, Arktura, Lerival and TWG. Elena Manferdini’s work has appeared internationally in books, professional journals and reviews. She has been featured in several publications: Domus, New York Times, Elle,

Vogue, ID, Icon, Form, Contemporary, Metropolis, and Architectural Design are selected examples. In 2019, Elena Manferdini was the recipient of the ICON award, an LA Design Festival prize recognizing women who, through their work, character, and creative leadership, have made an indelible mark on Los Angeles. In 2017, her façade for Alexander Montessori School in Miami, Florida received 2 AIA Miami design awards: People’s Choice award of excellence and Merit Award of excellence. Her artwork received the prestigious 2016 Public Art North America award. In addition, Elena Manferdini was awarded the 2013 COLA Fellowship given by City of Los Angeles Department of Cultural Affairs to support the production of original artwork. In 2013, she received a Graham Award for architecture, the 2013 ACADIA Innovative Research Award of Excellence. In 2011, she was one of the recipients of the prestigious annual grants from the United States Artists (USA) in the category of architecture and design. Finally, her Blossom design for Alessi received the Good Design Award in 2011. Since 2003, Elena has been part of the design faculty at the Southern California Institute of Architecture (SCI-Arc), where she is now the Graduate Programs Chair. Throughout the years, Elena has been acknowledged with prestigious appointments such as the Howard Friedman Visiting Professor of Practice at the University of California Berkeley (UCB) and various Visiting Professor Positions at Cornell University, University of Pennsylvania, and Seika University. In 2013 she was selected as recipient for the Educator of the Year presidential award given by the AIA Los Angeles.

243


Elena Manferdini ‫همانیگدنز‬


‫جایزه گراهام برای معماری‪ ،‬جوایز تحسین برانگیزی تحلیلی ‪ACADIA‬‬ ‫‪ 2013‬را در یافت کرد‪ .‬در سال ‪ ،2011‬او یکی از در یافت کنندگان‬ ‫کمک های سالانه معتبر هنرمندان ایالات متحده آمریکا (ایالات متحده‬ ‫آمریکا) در رده معماری و طراحی بود‪ .‬در نهایت‪ ،‬طراحی ‪Blossom‬‬ ‫او برای آلسی در سال ‪ 2011‬جایزه طراحی خوب در یافت کرد‪.‬‬ ‫از سال ‪ ،2003‬النا بخشی از دانشکده طراحی موسسه معماری جنوب‬ ‫(‪ )SCI-Arc‬بوده است‪ ،‬جایی که او در حال حاضر رئیس صندوق های‬ ‫تحصیلات تکمیلی است‪ .‬در طول سالها‪ ،‬الینا با قرار ملاقات های معتبر مانند‬ ‫استاد بازدید کننده هوارد فریدمن در دانشگاهکالیفرنیا برکلی (‪ )UCB‬و‬ ‫موقعیت های مختلف بازدید پروفسور در دانشگاهکورنل‪ ،‬دانشگاه پنسیلوانیا‬ ‫و دانشگاه سیکا پذیرفته شده است‪ .‬در سال ‪ 2013‬او به عنوان گیرنده‬ ‫جایزه ر یاست جمهوری سال تحصیلی توسط ‪ AIA‬لس آنجلس انتخاب شد‪.‬‬

‫النا منفردینی‪ ،‬مدیرعامل و صاحب ‪ ،Atelier Manferdini‬دارای‬ ‫بیش از پانزده سال تجربه حرفه ای در معماری‪ ،‬هنر‪ ،‬طراحی و‬ ‫آموزش و پرورش است‪ .‬او از دانشگاه مهندسی عمران (بولونیا‪ ،‬ایتالیا)‬ ‫فارغ التحصیل شد و بعد از استاد معماری و طراحی شهری از‬ ‫دانشگاه کالیفرنیا لس آنجلس (‪ )Los Angeles، CA‬در یافت کرد‪.‬‬ ‫در سال ‪ 2004‬او ‪ Atelier Manferdini‬را در ونیز‪ CA ،‬تاسیس کرد‪ .‬این‬ ‫دفتر پروژه های خود را در ایالات متحده‪ ،‬اروپا و آسیا تکمیل کرده است‪.‬‬ ‫اتلای منفردینی در حال حاضر در چندین پروژه مسکونی چند طبقه ای‬ ‫در حال ساخت در غرب هالیوود و دره سن فرناندو کار می کند‪ .‬در‬ ‫سال ‪ ،2018‬آتلیه منفردینی یک نمایشگاه ‪ 8‬طبقه برای ساختار پارکینگ‬ ‫ارمیتاژ در فلوریدا و ورود دروازه هتل لا پیر در غربی هالیوود را به نمایش‬ ‫گذاشت‪ .‬در سال ‪ ،2017‬شرکت او آثار هنری داخلی را برای ایستگاه‬ ‫‪ Bethesda‬از خط بنفش در واشنگتن اهدا کرد و او ساخت ساختمان‬ ‫های مدرسه ا�لکساندر مونتسوری در میامی را رقم زد‪ .‬قابل توجه در‬ ‫میان پروژه های شرکت پروژه های دائمی هنر های هنری برای لابی های‬ ‫داخلی و فضای باز در فضای باز ‪ Zev Yaroslavsky‬سانفرانودو مرکز‬ ‫حمایت از خانواده در شهرستان ‪LA‬؛ ورودی بیمارستان هومبرت هامفری‬ ‫در مرکز شهر لس آنجلس و بازسازی قایق کروز ‪ 3‬طبقه در کیوتو (ژاپن)‪.‬‬ ‫النا منفردینی‪ ،‬علاوه بر پروژه های هنری و معماری‪ ،‬در چندین تأسیسات‬ ‫موزه و طرح های شیء کار کرده است‪ .‬از سال ها تاکنون با شرکت‬ ‫های مشهور بین المللی همچون ‪Lexus، BMW، Swarovski، Sephora،‬‬ ‫‪Driade، MTV، Fiat، Nike، Alessi، Ottaviani، Moroso،‬‬ ‫‪ Valentino، Arktura، Lerival‬و ‪ TWG‬همکاری کرده است‪.‬‬ ‫کار النا منفردینی در کتابها‪ ،‬مجلات تخصصی و بررسیهای بینالمللی ظاهر‬ ‫شده است‪ .‬او در چندین نشر یه برجسته شده است‪Domus، New :‬‬ ‫‪York Times، Elle، Vogue، ID، Icon، Form، Contemporary،‬‬ ‫‪ ،Metropolis‬و ‪ Architectural Design‬نمونه هایی هستند‪.‬‬ ‫در سال ‪ ،2017‬نمایشگاه او برای مدرسه ا�لکساندر مونتسوری در میامی‪،‬‬ ‫فلوریدا‪ 2 ،‬جایزه طراحی ‪ AIA‬میامی را در یافت کرد‪ :‬جایزه انتخابات‬ ‫مردمی و جایزه برتری جایزه برتری‪ .‬آثار هنری او جایزه معتبر بین المللی "هنر‬ ‫عمومی آمریکای شمالی" را در سال ‪ 2016‬در یافت کرد‪ .‬علاوه بر این‪ ،‬النا‬ ‫منفردینی مدرک ‪ 2013 COLA‬توسط وزارت امور فرهنگی شهر لس‬ ‫آنجلس برای حمایت از تولید آثار هنری اصلی اعطا شد‪ .‬در سال ‪،2013‬‬

‫‪245‬‬


Joe Day

Contributors’ Biographies

Joe Day is a designer and architectural theorist in Los Angeles, where he leads Deegan-Day Design LLC and serves on the design and history/ theory faculty at SCI-Arc. In both his design and writing, Day examines the intersections of contemporary art, urbanism and architecture as visual disciplines. He contributed an additional foreword to the 2009 edition of Reyner Banham’s seminal study, Los Angeles: Architecture of the Four Ecologies (University of California Press, 2009), and in the spring of 2012 taught at Yale School of Architecture as the Louis I. Kahn Visiting Chair. Day’s recent Corrections & Collections: Architectures for Art and Crime (Routledge, 2013) explores new polarities in contemporary architecture and urbanism. He serves on the Board of Trustees at SCI-Arc, and as a Director at the W.M. Keck Foundation.

Christina Griggs Christina Griggs received a Bachelor of Science in Architecture from the University of Virginia, and her Masters of Architecture from the Southern California Institute of Architecture (SCI-Arc). Prior to joining Atelier Manferdini, she served as a Research Fellow at Terreform One in New York and at the Institute for Advanced Technology in the Humanities in Charlottesville, VA.


Jeffrey Kipnis

Eric Owen Moss

Jeffrey Kipnis is a professor of architecture at the Knowlton School where he teaches courses on architectural design and theory. For more than three decades, Kipnis’ work has shaped the thinking, imagination and creative work of architects and critics. From seminal studies of the work of such key practitioners as Philip Johnson, Peter Eisenman, Rem Koolhaas and Daniel Libeskind, to theoretical reflections on the intellectual, cultural and political role of contemporary architecture in such essays as “Toward a New Architecture,” “Twisting the Separatrix” and “Political Space I,” to exhibitions on architectural drawing and design, Kipnis has brought a restless, generous and provocative originality to bear on the issues that have defined contemporary architecture.

Eric Owen Moss was born and raised in Los Angeles, California. He received a Bachelor of Arts from the University of California at Los Angeles. He holds Masters Degrees in Architecture from both the University of California at Berkeley, College of Environmental Design and Harvard University’s Graduate School of Design.

Kipnis’ writings on art and architecture have appeared in such publications as Log, Hunch, Harvard Design Magazine, Quaderns, 2G, El Croquis, Art Forum, Assemblage, and his books include Choral Works: The Eisenman-Derrida collaboration, Perfect Acts of Architecture, and The Glass House.

Moss was honored with the Academy Award in Architecture from the American Academy of Arts and Letters in 1999. He received the AIA/LA Gold Medal in 2001. In 2014 Moss was featured as a “Game Changer” in Metropolis Magazine. In 2016, Moss received the Austrian Decoration of Honor for Science and Art. Moss has held teaching positions at major universities around the world including Harvard, Yale, Columbia, University of Applied Arts in Vienna, and the Royal Academy in Copenhagen. Moss has been a longtime professor at the Southern California Institute of Architecture (SCIArc), and served as its director from 2002-2015.

247


‫‪Joe Day‬‬ ‫جو روز یک طراح و نظر یه پرداز معماری در لس آنجلس است‪ ،‬جایی که‬ ‫او رهبری طراحی ‪ Deegan-Day LLC‬را به عهده دارد و در دانشکده‬ ‫طراحی و تاریخ ‪ SCI-Arc /‬مشغول بهکار است‪ .‬در طراحی و نوشتن هر‬ ‫روز‪ ،‬تقاطع های هنر معاصر‪ ،‬شهرنشینی و معماری را به عنوان رشته های‬ ‫بصری بررسی می کند‪ .‬او پیشگویی اضافی برای نسخه ‪ 2009‬تحقیقاتی‬ ‫از ر ینر بنامام در لس آنجلس‪ :‬معماری چهار محیط (دانشگاه کالیفرنیا‬ ‫مطبوعات‪ )2009 ،‬و در بهار سال ‪ 2012‬در دانشکده معماری ییل به‬ ‫عنوان لوئیس ‪ .I‬کان صندلی بازدید کننده اصلاحات و مجموعه های اخیر‬ ‫در روز‪ :‬معماری برای هنر و جرم (‪ )2013 ،Routledge‬به بررسی قطب‬ ‫های جدید در معماری معاصر و شهرنشینی می پردازد‪ .‬او در هیئت امنا‬ ‫در ‪ SCI-Arc‬خدمت می کند و به عنوان مدیر در ‪ .W.M‬بنیاد ‪.Keck‬‬ ‫‪Christina Griggs‬‬ ‫کریستینا گرگگز کارشناسی علوم رشته معماری از دانشگاه ویرجینیا و‬ ‫استادیار معماری خود را از موسسه معماری جنوب کالیفرنیا (‪SCI-‬‬ ‫‪ )Arc‬در یافت کرد‪ .‬پیش از پیوستن به آلیر منفردینی‪ ،‬او به عنوان یکی‬ ‫از پژوهشگران در ‪ Terreform One‬در نیو یورک و در موسسه پیشرفته‬ ‫فنآوریهای علوم انسانی در ‪ Charlottesville، VA‬مشغول به کار بود‪.‬‬

‫یشورفباتک‬ ‫هدننک تکراشم‬


‫‪Eric Owen Moss‬‬

‫‪Jeffrey Kipnis‬‬

‫ار یک اوون ماس در لس آنجلس کالیفرنیا متولد شد و بزرگ شد‪ .‬او‬ ‫مدرک کارشناسی از دانشگاهکالیفرنیا در لس آنجلس در یافت کرد‪ .‬او‬ ‫دارای مدرک کارشناسی ارشد در معماری از هر دو دانشگاهکالیفرنیا در‬ ‫برکلی‪ ،‬کالج طراحی محیط زیست و مدرسه پیشرفته دانشگاه هاروارد است‪.‬‬

‫دیاز آلونسو در سال ‪ 1969‬در بوینس آیرس‪ ،‬آرژانتین متولد شد و‬ ‫دارای مدرک کارشناسی ارشد معماری پیشرفته از دانشکده مهندسی‬ ‫معماری‪ ،‬برنامه ریزی و نگهداری (‪ )GSAPP‬در دانشگاهکلمبیا در شهر‬ ‫نیو یورک و یک لیسانس معماری از دانشگاه ملی راسار یو‪ ،‬آرژانتین‪.‬‬

‫موس با جایزه اسکار آکادمی هنر و نامه در سال ‪ 1999‬اهدا شد‪ .‬او مدال‬ ‫طلای ‪ AIA / LA‬را در سال ‪ 2001‬در یافت کرد‪ .‬در سال ‪،2014‬‬ ‫موس عنوان "‪ "Changer‬را در مجله ‪ Metropolis‬معرفی کرد‪ .‬در سال‬ ‫‪ ،2016‬موشه دکوراسیون افتخار اتریش را برای هنر و هنر در یافت کرد‪.‬‬

‫پیش از رفتن به لس آنجلس‪ ،‬دیاز آلونسو برای معمار پیتر آیزنمن به‬ ‫عنوان طراح ارشد معماری آیزنمن در شهر نیو یورک مشغول بهکار شد‪.‬‬ ‫در سال ‪ 2001‬پس از تاسیس اسیفایتروهچ در لس آنجلس‪ ،‬امروز‬ ‫او در حال حاضر به عنوان اصل آژانس خلاقیت خود ‪HDA-X‬‬ ‫خدمت می کند‪ .‬دیاز آلونسو در سال ‪ 2001‬در دانشکده استودیوی‬ ‫طراحی در دانشگاه ‪ SCI-Arc‬در لس آنجلس تحصیل کرد و به عنوان‬ ‫هماهنگ کننده برنامه پایان نامه کارشناسی ارشد از سالهای ‪ 2007‬تا‬ ‫‪ 2010‬و دوره های کارشناسی ارشد دوره های ‪ 2010‬تا ‪2015‬‬ ‫خدمت کرد‪ .‬او در سپتامبر ‪ 2015‬مدیر و مدیر عامل ‪ SCI-Arc‬بود‪.‬‬

‫موس در زمینه های آموزشی دانشگاه های سراسر جهان از‬ ‫جمله هاروارد‪ ،‬ییل‪ ،‬کلمبیا‪ ،‬دانشگاه هنرهای کاربردی در وین‬ ‫و آکادمی سلطنتی در کپنهاگ تدریس کرده است‪ .‬موشه‬ ‫پروفسور قدیمی در موسسه معماری جنوب کالیفرنیا (‪SCI-‬‬ ‫‪ )Arc‬بوده و از سال ‪ 2002‬تا ‪ 2015‬کارگردان آن بوده است‪.‬‬

‫‪249‬‬


‫‪List of Images‬‬ ‫ریواصت زا یتسیل‬


Chapter 1: White

Inverted Crystal Cathedral Installation - Inverted Crystal Cathedral

Energy Automobile Campus Residential Building - Evergrande Energy Automobile Campus Residential Building - Evergrande Energy Automobile Campus Cafeteria Building - Evergrande Energy Automobile Campus Residential Building - Evergrande Energy Automobile Campus

09 10 11 12

Building Portraits

53

Smart Cars Experience Center Roof Plan - Evergrande Smart Cars Experience Center

55

Guangzhou Stadium Roof Plan - Evergrande Guangzhou Stadium

57

Building Portraits VI 15 Building Portraits VII 16 Building Portraits VIII 17

Chapter 2: Color

Connective Corridor Facade - Connective Corridor

19

Tracery Cast Aluminum Table - Tracery

21

Villa Nessi Physical Model - Villa Nessi

23

West Coast Pavilion Detail - West Coast Pavilion Installation - West Coast Pavilion

25 26

Stone Garden Physical Model - Stone Garden Physical Model - Stone Garden

29 30

Alexander Montessori School Facade Shading Panels - Alexander Montessori School Night View - Alexander Montessori School Night View - Alexander Montessori School

33 34 36

Ricami Dining Table - Ricami Arktura

Building the Picture 41

Ayala East Facade Poinsettia Option 2 - Ayala FBM Development North Facade Poinsettia Option 2 - Ayala FBM Development South Facade Poinsettia Option 2 - Ayala FBM Development North Elevation Martel - Ayala FBM Development North Elevation Genesse Option 1 - Ayala FBM Development

Postures and Ground I - Building Portraits 67 Postures and Ground II - Building Portraits 68 Postures and Ground III - Building Portraits 69 Postures and Ground II Unroll Drawing - Ink on Mirror 70 Postures and Ground III Unroll Drawing - Ink on Mirror 72 Building Portraits III 74 Detail - Building Portraits V 76 Building Portraits V 77 Building Portraits II 78 Shapes and Ground II 80 Shapes and Ground III 81 Building Portraits I 82 Detail - Forms and Grounds I - Building Portraits 84 Forms and Grounds I - Building Portraits 85 Forms and Grounds I Unroll Drawing - Ink on Mirror 86 Forms and Grounds II Unroll Drawing - Ink on Mirror 88 Forms and Grounds II - Building Portraits 90 Forms and Grounds III - Building Portraits 91 Forms and Grounds III Unroll Drawing - Ink on Mirror 92 Postures and Grounds IV - Building Portraits 94 Postures and Grounds VI - Building Portraits 95 Postures and Ground IV Unroll Drawing - Ink on Mirror 97 Postures and Grounds V Unroll Drawing - Ink on Mirror 98 Forms and Grounds IV - Building Portraits 100 Forms and Grounds V - Building Portraits 101 Forms and Grounds IV Unroll Drawing - Ink on Mirror 102 Detail - Forms and Ground VI - Building Portraits 104 Forms and Ground VI - Building Portraits 105 Forms and Grounds VI Unroll Drawing - Ink on Mirror 107

39

Cherry Blossom Tea Set - Cherry Blossom

Building Portraits - Ink on Mirror

43 44 46 48 50

Building the Picture III Building the Picture II Building the Picture V Building the Picture IV Grids and Typologies I - Building the Picture Grids and Typologies VI - Building the Picture Close Up - Grids and Typologies VI - Building the Picture Grids and Typologies IV Form Studies - Building the Picture Close Up - Grids and Typologies VII - Building the Picture Close Up - Grids and Typologies VII - Building the Picture Grids and Typologies VII - Building the Picture

109 110 111 113 114 116 117 118 119 120 121

251


‫‪List of Images‬‬ ‫ریواصت زا یتسیل‬


Building the Picture IX Building the Picture X Building the Picture XI Building the Picture XII

122 123 124 125

At Human Scale Installation - BMW 127 Archival Ink Print VI - BMW 128 Archival Ink Print II - BMW 129 Archival Ink Print IV - BMW 130 Archival Ink Print III - BMW 131

Showroom Facade - ACE 133

Smart Factory Detail - Smart Factory Evergrande Elevation - Smart Factory Evergrande

134 136

Facade - Mei Mei Lou Patterns - Mei Mei Lou Brick Pattern - Mei Mei Lou

Inverted Landscapes Suspended Ceiling - Inverted Landscapes Suspended Ceiling - Inverted Landscapes Suspended Ceiling - Inverted Landscapes Detail - Suspended Ceiling - Inverted Landscapes Installation - Inverted Landscapes

182 184 185 187 188

Tempera Installation - Tempera 190 Installation Detail - Tempera 192 Detail - Tempera 194 Installation - Tempera 195 Detail - Tempera 197

139 140 142 143 145 146 147 148 149 150 151 152 154 155 156 158 160 161 162 164 165 166 167 169 170 171

Interactive Wall - Living Picture Interactive Wall - Living Picture Close Up Print - Living Picture Window Print - Living Picture Window Print Detail - Living Picture Elevator Print - Living Picture

Close Up - Nembi Hubert Humphrey Entry Gate Installation - Nembi Hubert Humphrey Entry Gate Details - Nembi Hubert Humphrey Entry Gate

Close Up Print - Fabulation Istanbul Design Biennial Installation - Fabulation Istanbul Design Biennial Print - Nembi Hubert Humphrey Entry Gate Print - Nembi Hubert Humphrey Entry Gate

215 216 218 219

Arlecchino Detail - Arlecchino 220 Detail - Arlecchino 222 Installation - Arlecchino 223

Teapot Gold Cozy on Porcelain Teapot - TWG Gold Cozy on Silver Teapot - TWG

175 177

209 210 212

Fabulations

Digital Tapestries 172

Eye Candy

199 200 202 204 205 207

Nembi Hubert Humphrey Entry Gate

Digital Tapestries

Print - Eye Candy Installation - Eye Candy

179 180 181

Living Picture

Ayala Facade Formosa - Ayala FMB Development North Facade Formosa - Ayala FMB Development West Facade Poinsettia Option 1 - Ayala FMB Development Detail - West Façade Poinsettia Option 1 - Ayala FMB Development North Facade Poinsettia Option 1 - Ayala FMB Development South Facade Poinsettia Option 3 - Ayala FMB Development Detail - South Façade Poinsettia Option 3 - Ayala FMB Development East Elevation Detroit Option 1 - Ayala FMB Development West Elevation Detroit Option 1 - Ayala FMB Development Detail - East Elevation Detroit Option 2 - Ayala FMB Development East Elevation Detroit Option 2 - Ayala FMB Development South Elevation Sierra Bonita - Ayala FMB Development Detail - East Elevation Sierra Bonita - Ayala FMB Development East Elevation Sierra Bonita - Ayala FMB Development North Elevation Martel - Ayala FMB Development North Elevation Genesse Option 2 - Ayala FMB Development North Elevation Genesse Option 2 - Ayala FMB Development Front Elevation Genesse Option 2 – Ayala FMB Development North Elevation Ogden - Ayala FMB Development West Elevation Ogden - Ayala FMB Development East Elevation Ogden - Ayala FMB Development Martel Option 1- Ayala FMB Development Martel Option 2 - Ayala FMB Development Facade Genesse - Ayala FMB Development Detail - Elevation Genesse - Ayala FMB Development Elevation Genesse - Ayala FMB Development

Mei Mei Lou

225 226

Wall Flowers Blueberries - Wall Flowers Dandelion - Wall Flowers Dahlia - Wall Flowers Delphinium - Wall Flowers Daisy - Wall Flowers

229 230 232 234 236

253

Profile for Elena Manferdini

Kasra monograph  

missing foreward

Kasra monograph  

missing foreward

Advertisement