Page 1

Edith Kostelijk ~~~~ Kok en Kunstenaar


Nulse Feest

Door Mischa Westerhof

Voor alle Nullenaren een vast gegeven: elk eerste weekend in juni is het Nulse Feest. Agenda’s worden geblokt, verjaardagen en feestjes afgezegd, want het is feest in het dorp. De huidige Nulse Feesten zijn gestart in 1978. In dat jaar zijn de Nulse Feestcommissie (NFC) , het buurthuis en Plaatselijk Belang (her-) opgericht. Ter herinnering hieraan is met het 25-jarig bestaan een monumentje geplaatst op het grasveld gelegen tussen de Lindeweg en de Holstweg op Den Nul. De opzet van de feesten is, in de vijftien jaar dat ik nu op Den Nul woon, niet veel veranderd. Van vroeger uit is de Karmisse er nog, jaarlijks met zo’n vier tot vijf attracties. Verder zijn er vanaf vrijdagavond acht uur tot zondagavond elf uur activiteiten, muziekoptredens, kinderactiviteiten etc. Wat al vanaf 1999 een succes is, is de zondagse brunch. Nullenaren komen op zondagochtend in de tent voor een brunch. Het eten zelf wordt zaterdags door vrijwilligers klaargemaakt. Er wordt soep gekookt, broodjes gesmeerd, salade gemaakt. Alle gerechten verwijzen naar het thema van de zondag. Bestek en serviesgoed heeft de NFC al een aantal jaren geleden gekocht, maar wordt na afloop altijd weer af gewassen en bij een iemand thuis op zolder gezet. De afwassen gebeurt in de feesttent zelf. Grote speciekuipen worden gevuld met warm water, de vuile vaat erin, schoonmaken en weer drogen. Ook elk jaar weer bieden Nullenaren zich spontaan aan om hierbij te helpen. Nulse Feest is onderdeel van onze dorpscultuur, onze dorpsgemeenschap en moet zoveel mogelijk behouden blijven. Soms is het lastig. De organisatie krijgt steeds vaker te maken met allerlei wettelijke beperkingen, waardoor je zowat de moed laat zakken om een feest te organiseren. Toch gaan ze door, de mensen van de NFC, om “ons” feest te organiseren. Ik kreeg niet zolang geleden een telefoontje met “Chapeau voor Den Nul”, maar in een ander verband. Ik wil die pluim ook doorgeven aan de NFC, een dikke pluim voor het organiseren en behouden van ons dorpsfeest. Volgend jaar 5-6-7 juni, ze staan al genoteerd in m’n agenda!


Kunst en Cultuur arial virtueel tijdschrift over kunst en cultuur in olst-wijhe

KUNST- EN CULTUURPARTICIPATIE Wat opvalt is dat voorgaande nummers zich, zonder voorbedachte rade, profileren als periodieken met een thematische inhoud. Net zo opvallend is, dat in dit nummer elke thematiek ontbreekt behalve dan het kunst- en culturele uitgangspunt van Arial. Wellicht sluiten we daarmee de tweede jaargang van Arial af met een beeld over de vele windrichtingen van kunst en cultuur in Olst-Wijhe. En als we het toch over windrichtingen hebben, we zetten onze verwondering over het veelzijdige kunst- en cultuurklimaat van Olst-Wijhe gelijk maar even op de (weer)kaart: Frisse winden met stormachtige invloeden gepaard met zonnige vooruitzichten. Wat hier allemaal gebeurt..... Dankzij onze (kunnen we inmiddels wel zeggen) vaste gastredacteur Mischa Westerhof krijgen we zicht op de betekenis van tentfeesten als het gaat om betrokkenheid, doorzettingsvermogen en saamhorigheid. En dan, twee nieuwe leden van ‘t SAL die beide in een Aardehuis wonen, weliswaar niet relevant voor het kunstzinnige klimaat in Olst-Wijhe, maar op zijn minst opmerkelijk, ook omdat zij beide bijzondere kunstdisciplines beoefenen. Stormachtige invloeden kunnen komen van zowel een net gedebuteerde schrijfster als van een onthullende geschiedenis uit een grijs, maar inmiddels weer gekleurd verleden vanuit enerzijds de Historische Vereniging Wijhe en anderzijds van een bijzondere knopenverzamelaar. Zo een, die ook nog eens sieraden maakt die je bij een juwelier nauwelijks tegenkomt. Allemaal in huis, hier in Olst-Wijhe! En als we nog meer willen, dan haalt Olst-Wijhe dat wel naar binnen! Literatuur, film, cabaret, theater en muziek. Omdat we er in dit nummer niet aan toe zijn gekomen, duiken we in 2015 met plezier in de kunstzinnige broedplaats Wesepe en gaan we in gesprek met enkele kunstenaars aldaar! Voor nu veel lees- en kijkplezier en tot in 2015!

-- INHOUD -Mischa Westerhof Edith Kostelijk Ina Hascher Dirk Gillissen Aaltje Blankman Historische vereniging Wijhe Klezmajeur Martijn van der Linden

COLOFON arial

Nummer 8 november 2014 Digitaal tijdschrift over kunst, cultuur en cultureel erfgoed met het accent op de eigen omgeving. arial wordt uitgegeven door Atelier Acht in Olst en ondersteund door Harleman Schildersbedrijf, Boek & Kantoor Korten en STT-Produkties. Overname van artikelen of delen daarvan alleen na toestemming van de redactie en altijd met bronvermelding. Redactie: Ids Zandleven ids@atelieracht.nl Ria Zandleven ria@atelieracht.nl


Edith Kostelijk: Ko


ok en Kunstenaar


onze komst wordt hun voorleessessie onderbroken, maar hij mag ons bij de thee een verrassend lekker hapje presenteren, dat is ook leuk.

Edith Kostelijk

Huizen bouwen

Onze motivatie om Edith te interviewen zit in het feit dat ze dit jaar tot ‘t SAL is toegetreden en wij kennis met haar maakten tijdens de Kunstroute 2014. Een ander nieuw lid van ‘t SAL, Dirk Gillissen, kwamen we ook tegen. Over hem meer, elders in dit nummer. Toevallig wonen ze beide in een Aardehuis. Edith heeft samen met haar man actief meegebouwd aan haar huis en ook aan andere Aardehuizen. Daardoor heeft het kunstzinnige en creatieve proces op een laag pitje gestaan, maar nu komt er weer beweging in haar kok & kunstenaarsleven waarbij haar achternaam een belofte inhoudt: Kostelijk! Omdat we al een keer een huiskamerdiner van Edith in haar Aardehuis hebben meegemaakt lukt het ons, op het nog grotendeels ontoegankelijke modderige terrein, haar huis te vinden. We worden ontvangen door Edith en haar zoontje. Met

toneel en wist toen al dat ze mensen wilde raken en dat ze dat in een betekenisvolle en beeldbepalende vorm wilde gieten. Een vorm van haar zelf en niet zoals anderen dat Theater & kunst voorschrijven. Edith’s visie dat iedereen Edith volgde haar opleiding aan de Hogeschool voor de inkomen kan verwerven met dat wat hij/zij het liefst doet Kunsten Utrecht, richting wordt volop door haar zelf theatervormgeving. toegepast. Ze is in staat met Dat is een opleiding waarin theater en kunst samenkomen haar vertaling van de werkelijkheid, de verbeelding, menin het ontwerpen van een voorstelling, decors en kos- sen te prikkelen met beelden, tuums. Naast haar opleiding sferen en smaken. Ze gewerkte Edith bij het NOB, het bruikt daarvoor objecten van facilitaire bedrijf van de NOS serviesonderdelen, welvaartsresten en voedsel. en zat als toneelmeester en opera-assistent boven op de Eten proeven en de smaak leerzame praktijk. Ook deed van kunst, een mooie combize de etaleerschool, speelde natie.

serviestorens


Alice - Smaakbelevenis

Spekkoek


voor particulieren of bedrijven die op zoek zijn naar een speciale beleving. Edith verzorgt dan o.a. de entourage:

Kok & kunstenaar

sluit aan op diverse bestaande thema’s zoals de Week van de Smaak en de Dag van de Edith organiseert biologisch/ Duurzaamheid. Naast avonvegetarische diners waarbij ze tuurlijk tafelen in het Aaruitleg geeft over het gebruik dehuis geeft ze ook bijzonen de betekenis van ingredi- dere diners in haar atelier in ënten. In workshops verwerkt Deventer of op verzoek op ze smaakverrassingen en ze diverse locaties. Bijvoorbeeld

Bij een opening van een kunstexpositie zette ik een heel lange tafel in een verder lege ruimte met daarop het bestek in een lange rij als een soort beeld in combinatie met poëzie en muziek en tot slot het proeven van één bijzonder hapje waarmee het ‘wauw wat is dit’-effect bereikt werd. Afhankelijk van de opdrachtgever profileert Edith zich als kok die eten op een kunstzinnige manier bereidt en presenteert, of als kunstenaar die met unieke projecten de zintuigen aanzet tot verbeelding en beleving en daar smaakexplosies aan toevoegt.

Voorbeeldhapje !

Dat waar je naar kijkt en luistert kan al een project zijn. Iets theatraals met een kaars, kandelaar en muziek, is al beleving.’ Ik neem vaak


zelf de sfeer mee in de vorm van een mooie pan, een kleed en kunstobjecten.

Van huis uit?

Als kind werden Edith en haar zus door hun ouders een paar keer per jaar meeEdith bouwt kunstwerken met genomen naar een museum. serviesonderdelen die ze met Onder andere op 2e paasdag keramieklijm aan elkaar lijmt en 2e kerstdag. Haar ouders en met speciale lak afwerkt. lieten haar aan kunst en culDeze objecten worden op diverse manieren ingezet: bij de te proeven gerechten, soms als aankleding van de tafel of als onderdeel van een zintuigensessie.

metaal heeft gebouwd.

Op het juiste pad

We staan op punt van vertrek en Ediths zoontje voelt dat feilloos aan, hij heeft het voorleesboek al gepakt maar we zijn nog niet helemaal uitgepraat. Aansluitend op mooie dingen willen maken en laten zien, legt Edith, met haar optimistische en spirituele uitstraling, uit wat dat met haar doet:

Ik heb het in me om mensen te laten zien Belevingsdat het anders kan, voorbeeld minder geprogramIn 2007 konden meerd. Ooit paste bezoekers aan expoik me aan om versitieruimte De Werkoordeling te voorplaats in Amersfoort komen. Steeds meer kennis maken met heb ik gekozen voor Alice, een Smaakeen eigen leven met Belevenis waarbij een leefstijl waarin alle zintuigen ingezet ik mooie dingen kan moesten worden. neerzetten, oordeelBezoekers namen vrij. Het is mijn werk individueel plaats op en een geestelijk Edith met zoon Hugo een stoel in een nis proces waarin ik me met zicht op een serviesheb ontwikkeld en dat tuur ruiken en in die tijd had installatie. Zij kregen een is nog steeds aan het Edith grote bewondering voor koptelefoon op met muziek, het magisch realisme van groeien. poĂŤzie en opdrachten met Willink. Het donker onheilhints waar bijvoorbeeld de Dat heeft geleid tot meer spellende sprak haar aan. sleutel gezocht moet worrespect en waardering, vooral den om iets te openen in het omdat Edith zichzelf op een Dat is helemaal weg, ik kunstbouwwerk. Dan vonden pure wijze manifesteert en heb veel meer zin in het ze een heel klein lepeltje en niet schroomt het pad te belaten zien van mooie en een heel klein kopje om iets wandelen wat bij haar hoort. prettige dingen. in te doen, te ruiken en te Zij vindt het zichtbaar fijn proeven. De sfeer, de geur, mensen blij te maken en Moeder maakte poppende smaak, allemaal associaties kleertjes en wandkleden en waardeert dat ze op de wedie beleving, verbeelding en reld is met een talent waarvader, een echte handwerkherinneringen activeren. mee zij dat kan waarmaken. man die zelf een boot van


In de ban van... bijvoorbeeld een halsstuk of armband. Met speciale lijm worden daar één of meer Cabochons van halfedelstenen, glas, steen of een (oude) knoop op gelijmd. Daar worden de kraaltjes van ‘groot’ naar kleiner omheen geborduurd. De achterkant van het sieraad wordt afgewerkt met leer. Door de laag stiff stuff en het leer, blijft het mooi in een Ina Hascher sieraad ronde vorm tijdens het dragen en exposeren. Nadat Ina in 2010 in een Het is een vrije vorm van nieuwe creatieve hobby is beadwork waarbij veel kan en gedoken, heeft zij een razendsnelle ontwikkeling door- Ina past deze techniek toe op o.a. Barbiehoofdjes en katoegemaakt van hobbyist tot beoefenaar van ambachtelijk nen lonten. en kunstzinnig vakmanschap Geometric beadin een bijna onbegrensde work passie. Vaak is ze wel acht uur per Voor het maken van geodag in de weer met geometric metrische vormen gebruikt beadwork en bead embroiIna kleine delica- en rocaildery. lekraaltjes. Precisie is hierbij Dat doet zij in een mooi licht heel belangrijk. De geoatelier waar ze laden vol heeft metrische vormen ontstaan met op kleur gesorteerde op basis van meerderen en kraaltjes. minderen en berekeningen. Naast precisie is ook het Bead embroidery kleurgebruik bepalend voor Bead embroidery is kraaltjes het bereiken van een bijzonder resultaat. borduren op stof of leer. Op stiff stuff komt met potlood een ontwerp voor

Ina Hascher

Creatief

Op de middelbare school vond Ina alle creatieve vakken al leuk. Ze was er zo goed in dat een docent haar adviseerde stoffen te gaan ontwerpen. Anderen hebben dat weer afgeraden en zo werd het een degelijke opleiding en een baan in de B-verpleging en met moeilijk opvoedbare jongens. Helaas kon ze daar geen creatieve therapie geven en bleek het werk te zwaar te zijn. Haar vaardigheden is ze op gevarieerde wijze blijven voeden met weven, spinnen, plantaardig verven, vilten, pottenbakken en breien. Ze heeft in een weefkring diverse technieken geleerd die bij geometric beadwork ook weer van pas komen. Uiteindelijk kon zij als peuterleidster haar creativiteit beroepsmatig inzetten.

Uitwisseling

Met een fotoserie van haar werk op facebook heeft Ina al veel mensen gestimuleerd en kwam zelfs vanuit Amerika de vraag of haar werk nagemaakt mocht worden. Wat Ina betreft is haar werk vrij kopieerbaar omdat zij het uitwisselen van kennis als een uitdaging ervaart en daarom ook bijeenkomsten organiseert waar mensen elkaar


Geometric beadwork

Bead embroidery


inspireren en nieuwe technieken en vaardigheden tonen. Ina heeft meegewerkt aan het internationale boekwerk Contemporary Geometric Beadwork Volume2, waarvoor ze drie werken naar Amerika moest sturen.

Knopen

Een knopenverzameling lijkt een uit de hand gelopen hobby. Laden vol ...... In haar atelier staan veel vitrinebakjes met knopen gesorteerd op herkomst, materiaal, vorm, tijdperk en achtergrondverhalen. Ina heeft een knopenclub opgezet voor verzamelaars waar in bijeenkomsten diverse onderwerpen uitgelicht en besproken worden. Ina vertelt bij haar ingelijste

knopen moeiteloos de achterliggende verhalen en heeft een enorme kennis opgebouwd. Het verzamelen komt neer op ordenen, inlijsten en het verzamelen van bijbehorende verhalen over tijdsbeeld en geschiedenis, materialen, bodemvondsten en functie van de knoop.

Vindplaatsen

De knopenpassie begon op een glasmanifestatie in Tubbergen. Ina zag daar een la vol met glazen knoopjes die niet per stuk verkocht werden. Ina dacht, dan maar allemaal, dat is ook leuk voor de peuters, daar kunnen ze mee leren sorteren. Daarna kregen bij een museumbezoek knopen ineens meer

betekenis en was een hobby geboren. Alle kringloopwinkels werden afgestruind en in die tijd kwam je daar nog wel ouderwetse huishoudkistjes vol knopen tegen.

Internationaal

Met de ontdekking van een Engelse knopenverzamelclub leerde Ina meer mensen op dat gebied kennen en ging een wereld voor haar open. In Amerika is de knoop het ĂŠĂŠn na grootste verzamelobject. Ontmoetingen op markten hebben geleid tot een groep van Nederlandse, Duitse en Belgische verzamelaars en contact met de Franse knopengroep. Via de website bood iemand uit Amerika haar twee gou-


den knopen aan. Knopen die zijn vader had meegenomen uit Nederland nadat hij in Zeeland had meegevochten in de WO1. In Ina zag hij de verzamelaar waar de knopen behouden zouden worden en niet omgesmolten. Een juiste inschatting, knopen, van welk

materiaal dan ook, zijn bij Ina in goede handen! Door middel van haar facebook en blog kan iedereen kennis maken met haar creaties. Haar verzameling knopen is te zien op haar website. Werk van Ina is op verschil-

lende locaties te koop. Twee daarvan zijn zeer de moeite van het bezoeken waard: Woonwinkel BIJZONDERHEDEN, Papenstraat 4 te Zwolle. Museumwinkel van CODA, Vosselmanstraat 299 te Apeldoorn.


Dirk Gillissen

Zonder creativiteit is alles grijs

Dirk Gillissen

Omdat Dirk een nieuw lid van ‘t SAL is willen wij wat meer van hem (laten) weten. Aansluiten bij ‘t SAL was voor hem een vanzelfspre-

project, is het bouwen van kende stap omdat het een het huis wel als een belangrijk inspirerend en stimulerend creatief proces voor hem. platform kan bieden. We zagen zijn foto’s op Een creatief proces dat de expositie van ‘t SAL en je niet vindt als je met maakten een afspraak, net als een jong gezin in stanmet het andere nieuwe SALdaard vinexwijk gaat lid Edith Kostelijk. (elders in wonen. dit nummer) Twee nieuwe kunstenaars in Olst en beide bewoner van een Aardehuis. Fotograaf Dirk is beeldhouwer. Hij Olst studeerde aan de kunstacadeTerugkerend in de regio mie in Maastricht, ruimtelijk hij woonde eerder bij het ‘t vormgeven. Nijenhuis, in Maastricht en Amsterdam - bouwt hij nu Dat is een brede opmet zijn gezin mee aan de leiding waar je vooral Aardehuizen in Olst. Hoewel goed leert kijken. Die hij geen missionaris is van het vaardigheid is belang-

foto Dirk Gillissen, expositie ‘t SAL september 2014


rijk voor een fotograaf, onmisbaar bij het maken van portretten. Door mijn opleiding kan ik vrij intuïtief werken. Dirk werkt als freelance fotograaf en in loondienst bij de Universiteit van Amsterdam. Bij de UvA maakt hij onder meer portretten van hoogleraren en studenten en foto’s voor wetenschaps- en studievoorlichting. Bij deze gebruiksfotografie moet een wisselwerking ontstaan tussen beeld en tekst, waarbij het beeld de tekst versterkt, de kwaliteit verhoogt en identificatiemogelijkheden biedt. Bij het maken van portretten wil hij de persoonlijkheid raken en emotie zichtbaar maken, een kwetsbaar proces. Hij benadert mensen op een natuurlijke en belangstellende manier waardoor er al

Koffie. FotoMobiel, Dirk Gillissen

snel sprake is van een open en ontspannen sfeer. Dat breng Dirk dicht bij de persoonlijke passie van mensen wat hij vervolgens op de foto vastlegt.

Fotomobielen

Als tegenhanger van de toegepaste fotografie maakt hij met zijn mobiele telefoon vrije foto’s van alles wat hem opvalt: Fotomobielen. Hij demonstreert ter plekke hoe hij werkt en kruipt dicht op het onderwerp, maakt de foto en toont tot onze verbazing een soort landschapsfoto van wat eerst een gewoon koekje was. Om meer te maken dan alleen maar mooie plaatjes hanteert Dirk een thematiek die past bij het te fotograferen onderwerp. Bijvoorbeeld deze regio kenmerkt zich door een wijds landschap, brede horizon, en nat en

modderig land. Dat vraagt om horizontale fotografie met weinig verticale lijnen.

Kunst & cultuur

Zonder creativiteit, kunst en cultuur, is alles grijs. Geen muziek, geen boek met een verhaal, geen mooie tekening aan de muur. Creativiteit geeft kwaliteit om voor te leven aan alles om ons heen. Daarom is het zo fijn dat het Holstohus er is met een bibliotheek, theaterzaal en cursusruimtes om te dansen en te springen. Het is een open huiskamer van beleven en ontmoeten. Ook ‘t SAL is belangrijk. Mensen inspireren elkaar en blijven zich ontwikkelen.


Toen de regering van Winston Churchill extra geld nodig had om de Tweede Wereldoorlog te financieren, werd hem geadviseerd het geld bij de kunst- en cultuurbegroting weg te halen. ‘Dat doen we niet want dan hebben we niets meer om voor te vechten.’ was zijn antwoord.

malige melkfabriek. Neuzige foto-objecten en een videopeepshow. De koe werd niet

alleen als dier, maar ook als melk- en vleesproducent opgevoerd. Een schokkende

Dirk pleit voor blijvend investeren in randvoorwaarden voor expressieve ontplooiing voor iedereen, op scholen en in buurtcentra. Waar je kan dansen, kleien en klarinet spelen, waar we kleur en plezier geven aan onszelf en elkaar.

Van huis uit?

Dirk is samen met twee zussen in een creatief gezin opgegroeid. Zijn vader bouwt zijn leven lang al eigen huizen en vindt dat zelf niet creatief, meer wiskunde en discipline. Zijn moeder, Wanda Schaap, is kunstenaar. Voor sommige mensen is mijn moeders werk een hobby terwijl zij haar ziel en zaligheid in de kunst steekt, meer dan ik kan opbrengen. Na de academie heeft Dirk een aantal exposities met haar gemaakt. Eén daarvan was een interactieve installatie in een voor-

Thee. FotoMobiel, Dirk Gillissen


ater, mensen moeten zich veilig voelen en van daaruit kwetsbaarheid kunnen tonen. Dirk hoeft niet perse een bekende fotograaf te worden. Zijn ambitie is meer om een steeds betere fotograaf te worden en zijn hoofd boven water te houden.

IJssel. FotoMobiel, Dirk Gillissen –Gezin

Het haalde me als kunrealiteit met beelden van pasgeboren kalfjes, grazende stenaar uit het concepkoeien, en een filmprojectuele denken. tie van de slacht. Tot slot de Theater raakt alles, barbecue. Bezoekers beemotie, het ultieme moleefden de essentie van een ment, fantasie, Collectief melkfabriek. De confrontezeg je: neem mij maar rende aanpak van Dirk en bij de neus! Ik leef mee, zijn moeder toonde dat beelpink een traan weg en dende kunst in staat is om lach. vooroordelen en geconditioneerd kijkgedrag te ontrege- -Fotografie len. Bovendien werd zichtbaar dat kunst een maatschappeMensen vertrouwd- en lijke functie kan hebben. openmaken om een goed portret te maken Passies lijkt op improvisatiethe-Theater Het liefst ziet Dirk een theaterkuil in de openlucht verrijzen bij de Aardehuiswijk. Een laagdrempelig podium voor improviseren, vertellen van verhalen, maken van muziek, zingen, toneelspelen, cursussen en workshops. Zoiets is een levendige aanvulling voor bijvoorbeeld de IJssel Theater Fietstocht of willekeurige bezoekers in de regio. Dirk heeft zelf improvisatietoneel beoefend:

Dirks passie zit ook in het vaderschap met zijn kinderen van 2 en 5 jaar. Hij en zijn partner (bewegingsdocent) vinden het essentieel dat hun kinderen zich expressief ontwikkelen, kennismaken met alles wat kwaliteit geeft zoals een fijn boek, springen op muziek, spannend theater en de honderdste mooie tekening voor aan de koelkast.

Slak. FotoMobiel, Dirk Gillissen


Aaltje Blankman

Een klein beetje vertrouwen “Aaltje Blankman schrijft jeugdtrilogie”

Zo kondigt de Stentor in juni dit verrassende voornemen van Aaltje Blankman aan. Met het krantenartikel presenteert zij haar debuut en tevens eerste deel van de trilogie. Ze laat weten dat ze al wel tien jaar met het idee rondloopt en als kind al wenste dat ze schrijfster zou worden. Eindelijk is het zover. Deel één is uit, deel twee is klaar en deel drie zit al in haar hoofd.

acht, geschikt zijn maar ook door volwassenen gelezen kunnen worden. Wel heb ik gekozen voor minder lastige woorden.

een andere broer hoorspelen. Aaltje schreef op haar elfde al verhalen waarbij haar docent Nederlands haar talent al opmerkte: een goede woordkeus en stijl in korte teksten. Haar eerste echte boek volAaltje werkte als vrijwilliger tooide ze al toen ze 12 was, bij de IJsselnatuurkids van het maar van uitgeven is het niet IJsselinformatiecentrum Den gekomen. Nul en stond daarmee dicht Met ‘Een klein beetje verbij haar doelgroep. trouwen’ (de titel van deel één) heeft Aaltje de sprong gewaagd en het boek in eiIk was aanvankelijk niet gen beheer uitgegeven. van plan een trilogie te schrijven. Dat ontstond De ambitie om door te gaan in de loop van de tijd. met schrijven is er zeker maar De boeken zijn los van een andere gebeurtenis krijgt elkaar te lezen al hebben hogere prioriteit, het ouderze deels wel dezelfde schap. In januari krijgen zij en personages met in deel haar man hun eerste kind. één en twee hetzelfde Wellicht inspireert dat tot het hoofdpersonage en in maken van baby- en peuterdeel drie een ander. boeken. We zullen het zien.

Haar verhalen zijn ontstaan de hand van een zelf Aaltje en haar man wonen nu aan eiland. Ze heeft ruim twee jaar in Olst en dat verzonnen dat eiland helemaal in kaart bevalt hen goed. met dorpen, toeMet haar eerste boek treedt gebracht landschappen Aaltje toe tot de wereld van gangswegen, rivieren. Deze kaart heeft de kunsten in Olst-Wijhe. En en ze digitaal uitgewerkt en ja, daar willen wij natuurlijk daarmee geeft zij de verhalen meer van weten. vorm. Ik heb nagedacht voor De liefde voor lezen en wie ik wilde schrijven en schrijven komt van moeders dan kom ik uit op verkant. Een broer van haar halen die voor oudere moeder schreef gedichten en kinderen, vanaf groep


Historische Vereniging Wijhe

Historie uit de oudheidkamer Historie beheren en behouden.

Toch kan het zorgvuldig opgestelde overzicht niet voorkomen dat we van de hak In de oudheidkamer in Wijhe op de tak springen. Enerworden we hartelijk ontvan- zijds omdat wij vragen stelgen door Gerard Nanninga. len, anderzijds omdat Gerard Gerard is naast zijn baan enthousiast is over historie bijna fulltime vrijwilliger bij en feiten en gebeurtenissen verschillende verenigingen van een verhaal voorziet. Het waaronder De Historische getuigt van historisch bewustVereniging Wijhe. Hij is daar zijn. bestuurslid, heeft historie in Niet voor niets staat op het zijn portefeuille en is actief in geboortekaartje van één van de verschillende werkgroepen. zijn kinderen 'je maakt geHij heeft ons bezoek met als schiedenis' en dat is waar, thema historie goed vooriedereen maakt geschiedenis. bereid door al één en ander In de Historische Vereniging systematisch op papier te wordt daar hard aan gewerkt zetten. in de vorm van historie be-

houden, beheren en ontsluiten.

Collectie

De collectie bestaat uit een bibliotheek met meer dan 1000 boeken en andere publicaties die systematisch in de kast staan. Verder o.a. uit knipsel- en fotomappen, dag- en week- en kerkbladen. Een omvangrijke collectie met familienamen is keurig opgeslagen in enveloppen. De namen zijn soms voorzien van foto's, bidprentjes en rouwkaarten. En natuurlijk de vele archieven (45 meter!) die blijven

Tellegenschool Wijhe


groeien door schenkingen van plaatselijke verenigingen, politieke partijen, bedrijven en boerderijen. Zij vormen belangrijke bronnen voor de plaatselijke geschiedenis. Tot slot maken de schilderijen en de materialen in de oudheidkamer de collectie kompleet.

Beheren, behouden en ontsluiten

De historische materialen in archiefdozen, kasten en lades moeten beschreven en geregistreerd worden. Een gigantische klus. Behoud van historie vraagt om een alerte houding en open ogen en oren. Daarmee kunnen bij sloop en nieuwbouw mooie dingen gered worden. Voorbeelden daarvan zijn het glas-inlood in het oude gemeentehuis. Dat is teruggebracht naar de oorspronkelijke plek in een voorgaand raadhuis, de huidige bibliotheek. En het kunstmozaĂŻek van Willie Zandvliet is gered van de te slopen kleuterschool BieĂŤnkorf en is verplaatst naar de Tellegenschool. Er wordt hard gewerkt aan het ontsluiten en digitaliseren van de historische bronnen. Digitale bestanden gaan bij bijvoorbeeld brand niet verloren omdat alles ook op een externe harde schijf wordt opgeslagen.

Historisch besef

Frederik Gijsbert van Dedem

Met goed onderbouwde adviezen aan de gemeente m.b.t. straatnaamgeving krijgen straten namen van het koningshuis, boerderijen, velden of een historische figu-

ren. Neem het Van Dedemplein. Het is interessant om te weten wie deze Wijhenaar was. Gerard vertelt enthousi-

ast hoe Frederik Gijsbert van Dedem carrière maakte in Den Haag en vervolgens in 1785 naar Constantinopel vertrok om de diplomatieke post daar te bekleden en ook waarom de benoeming tot eerste ambassadeur van Amerika niet doorging. Het staat allemaal in het prachtige boek: Onze man in Constantinopel van Henk Boom. Momenteel neemt de vereniging de eerste burgemeester van Wijhe onder de loep. Gilles Schouten werd in 1812 al op 21 jarige leeftijd burgemeester en hield dat meer dan veertig jaar vol.


Medewerkers zijn gespitst op zoek naar bronnen en daarmee viel het oog toevallig op een bijbel in de oudheidkamer die tot ieders verrassing van Gilles Schouten is geweest.

Historisch Wijhe over de grenzen

Met de bijdrage aan bijzondere tentoonstellingen elders in het land trok de vereniging de aandacht: • Onze man in Constantinopel in de Twente Welle te Enschede. • 1813 - Nederland bevrijd door de Russen in het Geelvinck Hinlopen Huis te Amsterdam • In deze tentoonstelling werd de rol van het Kozakkenregiment Basjkieren bij de aanleg van de schipbrug over de IJssel tussen Wijhe en Veessen uitgelicht. • Daarom kwam een delegatie uit de Basjkoristan (deelrepubliek binnen de Russische Federatie) naar Nederland. en bezocht Wijhe, de plek waar hun voorouders Wijhe bevrijd hebben. Dit bezoek haalde in Rusland het journaal • Leuk detail is dat de directeur van dat museum ontdekte dat Gilles Schouten, de burgemeester van Wijhe in de Kozakkentijd, een voorvader van hem was.

Grootvizier met zoon van Dedem • De tentoonstelling van de Kozakken in het Infocentrum in Den Nul

Stamboomonderzoek

In Arial 7 staat ook een artikel over de Historische Vereniging Wijhe waarin de organisatie, de werkwijze en de activiteiten aan de orde komen.

Van bekende historische Wijhenaren wordt stamboomonderzoek gedaan. Aan de orde komen Gilles Schouten, Frederik Gijsbert van Dedem, Connie Stuart, dominee Matzer en Alwina de Vos van Steenwijk. De resultaten worden in het verenigingsblad Rond om de Toren gepubliceerd. In april 2015 komt het 100e nummer uit. Voor we vertrekken lopen we nog een rondje door het pand en krijgen verhalen waar we zo weer een artikel mee kunnen vullen. We beloven terug te koGilles Schouten men. Burgemeester van Wijhe, 1812 - 1856


Glasinlood ramen terug in oude gemeentehuis Kerkstraat


------ UITGELICHT ------

Klezmajeur. vlnr: Heleen ‘t Hart, Cora van den Berg, Onno van Hagen en Erwin Engelsma

Klezmajeur in Theaters OlstWijhe.

Ids kent Erwin Engelsma uit zijn bezoeken aan het podium voor kamermuziek in Eindhoven en heeft hem uitgenodigd Door ziekte moest de groep voor een telefonisch interIdris een optreden bij Thea- view. De groep bestaat uit: ters Olst-Wijhe afzeggen. Een Erwin Engelsma: klarinet en andere groep, Klezmajeur, zang, Onno van Hagen: conwaarvan de violiste, Cora van trabas, Cora van den Berg: den Berg, ook in Idris speelt, viool en zang en Heleen ‘t treedt nu op en wel op 12 Hart: accordeon. december in Capellenborg Theater.

De groep

Toen Erwin jaren geleden nog deel uitmaakte van een kleine klezmergroep, Mateloos, was er nog geen avondvullend programma. Samen met een andere groep verzorgden zij een optreden. Klezmer en zigeunermuziek. Na afloop speelden de twee groepen samen en dat klikte. Na een muzikale groei zocht


Erwin naar nieuwe mogelijkheden. Ook Cora van den Berg en Onno van Hagen waren op zoek naar iets nieuws en al snel vonden zij elkaar op basis van dat eerdere samenspel. Uit ervaring kent Erwin het belang van onderlinge communicatie en het vaststellen van doelen. Dat wordt bij Klezmajeur in grote mate toegepast: communicatie, evaluatie en discussie met als uitgangspunt de inzet, het speelplezier, het kunnen inspelen op elkaar en het gezamenlijk achter de boodschap van hun optreden staan. Klezmajeur is zeker niet moraliserend en heeft geen politieke kleur. Ze zien Klezmer als opkomen voor de rechten van de onderdrukten, voor vrede en verzoening en niet voor verdeeldheid.

Klezmer

Klezmer is van origine instrumentale muziek van de Jiddisch sprekende Joden in met name OostEuropa. Het is volksmuziek met invloeden uit de Balkan en Amerika. Rondreizende muzikanten hebben ook voor Turkse invloeden in de Klezmer gezorgd.

Toen de Joden steeds minder welkom werden in Europa gingen er velen van hen naar Amerika waar Jazz zich vermengde met Klezmer. Alles samen heeft dit geleid tot bijzondere muziek van stevig tot fijngevoelig. Van vrolijk, opwindend tot emotioneel en overrompelend. Het gaat om levenswijsheden uit de grote levensthematiek van de wereld, van de mensheid. Het streven van Joden om te willen studeren en hoog geletterd te zijn, het gevoel voor humor en de filosofie om onder moeilijke omstandigheden toch blij te kunnen zijn, is de context waarbinnen zij keer op keer konden omgaan met het verdreven worden.

‘A Mentsh ...’

De interesse van Klezmajeur in de oorsprong van Klezmer heeft geleid tot Joodse verhalen met een terugkerende thematiek waarin humor en levenswijsheid een grote rol spelen en laten zien dat het mogelijk is om onder moeilijke omstandigheden niet alleen het hoofd boven water te kunnen houden maar ook blijdschap te voelen. ‘A Mentsh ...’ is een combinatie van verhalen, anekdotes, humor, melancholie en muziek waarbij veel wordt overgelaten aan de fantasie van de luisteraars. Opgroeien, gevormd worden door het leven, karakters, vertrouwen en eigen denkkracht komen van ingetogen tot uitbundig aan de orde en de muziek nodigt uit tot dansen en dat mag, graag zelfs!


------ ONTMOETINGEN -----in de wereld van de jeugdliteratuur door Ria Zandleven-Snoek

Martijn van der Linden gelegd kon worden met de Selectie sieradencollectie van CODA. Toen ik titels van kinderboeken aan het selecteren Ontmoeting was voor een leesprogramma voor het basisonderwijs wist ik zeker dat een boek van Maranke Rinck en Martijn van der Linden daar bij zou zijn. Het verhaal en vooral de prenten van Het prinsenkind leenden zich voor mooi leesen beleefplezier en een spannende lesbrief als inspiratiebron voor leerkrachten. Met mijn museum-collega was ik het er snel over eens dat de prenten perfect in de kindertentoonstelling pasten en dat daarmee ook nog een link

Om die kindertentoonstelling te kunnen inrichten zochten we Martijn van der Linden in het najaar van 2010 op in zijn oude woning in Rotterdam-Overschie. Martijn, een jonge man, ontving ons enthousiast en vertelde dat ze hier nog niet zo lang woonden en dat het een voormalige slagerij was. Aan een winkel dachten wij bij aankomst al omdat het raam echt op een etalageruit leek en de voordeur op een winkeldeur.

Een kleine maar ruim ogende en lichte kamer met op de houten vloer kindertekeningen en speelgoed voelde als een warm welkom. Op tafel lagen boeken en werk van Martijn. Veel van de omslagen die hij heeft gemaakt kenden we wel, maar van zijn prentenboeken hadden we ons vooral gericht op Het prinsenkind en Meisjes om te zoenen. Natuurlijk bekeken we de originele prenten van Het prinsenkind want daarmee zou de expositie ingericht worden. Maar Martijn liet ook ander werk zien. We vielen van de ene in de andere verbazing. Zo jong en al zoveel stijlen en technieken in huis: potlood, inkt, grafiek, aquarel, acryl, scraperboard, gemengde technieken en allerlei hulpmiddelen. Zoals zijn eigen hand, altijd binnen handbereik. Met de afdruk van zijn hand toverde hij een echte olifant op papier en van vingerafdrukken maakte


hij dieren. Toen kwam ineens een boek tevoorschijn dat ik nog nooit gezien had: ‘Voor jou, voor wie anders?’ Een juweeltje, gemaakt door Martijn samen met Edward van de Vendel en zomaar aan mijn aandacht ontsnapt! De emoties van de afgebeelde dieren zijn zo intens weergegeven dat je niet anders kunt dan meeleven. Martijn gebruikte voor deze illustraties de scraperboard techniek. Ik beloofde hem dat ik dit boek zou opnemen in de collectie voor het leesprogramma in Apeldoorn wat inhield dat zo’n 20 scholen leesplezier in de schoot geworpen kregen. Martijn gaf mij dit boek, ge-

signeerd met de tekst: ‘Wat fijn dat je dit boek mooi vindt Tentoonstelling en verder draagt! Voor Ria! We noemden de tentoonstelling Dromende dieren. Voor wie anders. Omdat Het prinsenkind een sprookjesachtig verhaal is, Terwijl wij nog steeds niet uitgekeken waren op de veel- werd de museumzaal omgezijdigheid van Martijn, stond toverd tot een sprookjestuin met midden in de tuin een er opeens een jonge vrouw in de kamer met een baby op wachtende prins. De kinderen haar arm en een peuter aan moesten zich een weg banen haar hand, opgehaald uit de om bij de dromende dieren crèche. Het was de hoogste en een klaterende waterval te komen. tijd voor een boterham. Zij gaf de kinderen in de keuken De tentoonstelling was verrijkt eten en wij aten aan tafel en met kijkopdrachten en anbrainstormden over de vorm- dere activiteiten. Zo konden geving van de tentoonstelling. kinderen zichzelf optuigen Tot onze schande wisten wij net als de dieren of werken toen nog niet eens dat deze met door Martijn toegepaste moeder Maranke Rinck was, technieken. de schrijfster bij Martijns illus- Website: www.martijnvanderlinden.nl traties.

Het prinsenkind Alle dieren in het bos zijn zich aan het voorbereiden op een belangrijk bezoek waarbij ze allemaal iets bijzonders willen doen. Als lezer heb je nog geen idee waar dit allemaal naar toegaat. Van alle kanten komen de fraai uitgedoste dieren bij elkaar op een feest bij het water. Het is duidelijk dat daar iets heel gewichtigs gaat gebeuren.


Meisjes om te zoenen De ontmoetingen van de prins met heel veel meisjes veranderen zijn leven. De prins wil gekust worden door het allerliefste meisje. Ze maken zich mooi voor de prins en strijden over wie de liefste en de mooiste is. Eén voor een ontmoeten ze de prins. Wie zal hij kiezen?

Voor jou, voor wie anders? Hert vindt een klavertjezeven en rent daarmee naar Schitterhert en schenkt ‘t hem. Aan wie anders? Schitterhert ontdekt dat er nog veel meer klavertjes-zeven staan. Hert schrikt, want zo is het geen speciaal cadeau meer. Schitterhert is echter heel blij en gaat één voor één de Hindes af om een ‘zeldzame’ klaver te schenken. Hert is ontsteld en de Hindes boos als ze het ontdekken. Aan wie zou Hert zijn volgende zeldzame vondst geven?


Kunst en Cultuur

Arial 8  

Virtueel tijdschrift over kunst en cultuur in Olst-Wijhe

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you