Page 1

Janna Kiezebrink Symbool voor onvrede en onmacht


Cultureel erfgoed

Door Mischa Westerhof

Het is een bijzonder brede term “Cultureel erfgoed” en eerlijk gezegd heb ik dat ook met de term Cultuur. Want wat versta je nu onder cultuur of cultureel erfgoed? De laatste term heb ik eens nagezocht via Wikipedia en daar kwam de volgende omschrijving uit: “Met de term materieel cultureel erfgoed of materieel erfgoed doelt men op voor onze cultuur en geschiedenis waardevol geachte materiele kenmerken van die cultuur uit het verleden, zoals monumenten, archeologische vondsten, verzamelingen, archieven en beschermde stads- en dorpsgezichten, maar ook op kunstwerken.” Dat leidde tot de vraag “Hebben wij dit in Olst-Wijhe?” “Ja zeker wel!” is mijn antwoord. Misschien veel meer dan we zelf weten en/of bewust van zijn. Vanaf januari 2000 heb ik zelf in zo’n stukje cultureel erfgoed gewoond, namelijk in (een gedeelte van) een IJsselhoeve. Er staan meerdere van die hoeves in de gemeente Olst-Wijhe. Sinds december 2011 wonen wij in een zogenaamde Keuterboerderij uit 1837. En ook hierin is veel cultureel erfgoed terug te vinden. Antieke (houten) schouwen, de tegeltjes aan de muur, de beddesteden en de knipvoeg van de buitenmuur. Op het oude glas van de niet meer te gebruiken schuiframen was nog vaag de tekening van het glas-in-lood terug te vinden. Nadat wij dit huis kochten, zijn we gaan verbouwen. Met in ons achterhoofd de gedachte om zoveel mogelijk “oud” te bewaren en/of in te passen in het nieuw. Via een artikel in het blad Landleven kwam ik achter het bestaan van een nationaal tegeltjesmuseum. Ik heb een mail gestuurd met foto’s van onze tegeltjes en ja hoor. Het waren antieke tegeltjes uit ca. 1860, al “machinaal’’ gemaakt. Ik heb ervan geleerd. Pas als je je gaat verdiepen in de historie van het pand, dan wordt het leuk. Het begrip “Cultureel erfgoed” blijft een zeer breed begrip. Maar met simpele dingen als een boerderij en zijn historie als voorbeeld wordt het ineens tastbaar. Het wordt iets om trots op te zijn. Laten we dat vooral blijven doen in Olst-Wijhe.


Kunst en Cultuur arial virtueel tijdschrift over kunst en cultuur in olst-wijhe

KUNST- EN CULTUURPARTICIPATIE De zomer heeft tot nu goed van zich laten spreken. Naast prachtige warme dagen genoten we ook van spectaculaire regen- en onweersbuien. Als je zon associeert met lichtheid en regen en onweer met somberheid dan vormde het weer een uitstekende omlijsting voor de vreugdevolle gesprekken en de verdrietige gebeurtenis die in dit nummer aan bod komen. Zoals gebruikelijk voerden we gesprekken met kunstenaars, theatermakers en mensen die iets met kunst en cultuur hebben zoals onze nieuwe wethouder Anton Bosch. Het accent ligt in dit nummer een beetje op cultureel erfgoed. Door de kwartiermakers van de IJsselbiënnale zijn we ‘meegevoerd’ langs de IJssel en kregen een beeld wat daar in 2015 allemaal gaat gebeuren. Het is mooi dat wethouder Bosch ons vertelde dat het goed is kunst en cultuur te koppelen aan economie, toerisme en recreatie. Dat is precies wat met de IJsselbiënnale gaat gebeuren. We spraken met Hellen Abma over de Canon van Overijssel en het kunstwerk dat zij gaat maken bij het verhaal van Janna Kiezebrink. Terwijl wij niet konden verzinnen hoe een kunstenaar vorm aan dat verhaal zou geven, haalde Hellen met een origineel plan de opdracht binnen. Een ander aspect van cultureel erfgoed wordt verwoord in een artikel over de Historische Vereniging Wijhe en het verhaal van Mischa Westerhof. Serieuze gesprekken werden afgewisseld met een lichtvoetige ontmoeting met Maartje en Kine. Maartje en Kine nemen een volstrekt unieke plaats in de cabaretwereld in. Dat komt door hun werkwijze en hun vermogen elf instrumenten te bespelen waarmee zij het publiek op sleeptouw nemen. Er stond een andere schrijver genoteerd voor deze Arial, maar de zelfmoord van Sieb Posthuma gaf een enorme schok in de wereld van jeugdliteratuur en daarom nu deze ontmoeting met Posthuma. Culinaire vreugde is in aantocht waarbij onze smaakpapillen al in beweging komen bij de aankondiging van de eetfilm waarmee het filmhuis het nieuwe seizoen inluidt. Wederom met een gezamenlijke maaltijd. Rest ons iedereen veel leesplezier te wensen.

-- INHOUD -Mischa Westerhof Canon en ruimte IJsselbiënnale 2015 Historische Vereniging Wijhe Anton Bosch Maartje en Kine Sieb Posthuma Kinderboekenweek Uitgelicht

COLOFON arial

Nummer 7 augustus 2014 Digitaal tijdschrift over kunst, cultuur en cultureel erfgoed met het accent op de eigen omgeving. arial wordt uitgegeven door Atelier Acht in Olst en ondersteund door Harleman Schildersbedrijf, Boek & Kantoor Korten en STT-Produkties. Overname van artikelen of delen daarvan alleen na toestemming van de redactie en altijd met bronvermelding. Redactie: Ids Zandleven ids@atelieracht.nl Ria Zandleven ria@atelieracht.nl


Canon en Ruimte Janna Kiezebrink

In het vorige nummer van Arial was er al aandacht voor Janna Kiezebrink. We brachten niet alleen haar leven (1802 - 1882) in beeld, maar kondigden via verschillende interviews de komst van een kunstwerk rond het verhaal van deze opstandige vrouw aan. Het lijdt geen twijfel dat Jana Kiezebrink werkelijk geleefd heeft. Maar de haar toegeschreven opstand moet gezien worden als een symbool voor de onvrede en onmacht van een grote arme en noodlijdende bevolkingsgroep in Olst. Deze groep heeft getracht met pamfletten en spotprenten de ongelijkheid aan de elite te tonen.

hierbij vooral om onderdelen van de canon die niet (meer) zichtbaar zijn in het landschap. De kunstwerken geven zo plekken een verhaal of verhalen een plek. Van de 15 kunstenaars die hier aan werken is Hellen Abma er één en zij gaat aan de slag rond het verhaal van Janna Kiezebrink.

Hellen Abma

Canonkunst

De IJsselacademie, een onderzoeksinstituut en kenniscentrum voor taal, geschiedenis en traditie in Overijssel, heeft de lokale geschiedenis uit Overijssel vormgegeven in de Canon van Overijssel. Het Kunstenlab verbindt kunst en kunstenaars aan maatschappelijke vraagstukken en heeft in dat kader het project Canon en Ruimte opgezet. Eén van de onderdelen van dat project is Canonkunst waarmee 15 kunstwerken door heel de provincie gerealiseerd worden. Het gaat

Hellen Abma

Hellen is beeldend kunstenaar en is in 1998 afgestudeerd als beeldhouwer op de kunstacademie in Kampen. Samen met twee andere kunstenaars kreeg ze de opdracht een schetsvoorstel te maken bij het verhaal van Janna Kiezebrink uit Olst. Hellen maakt graag verhalende beelden en dat zal bijgedragen hebben aan het verwerven van deze opdracht.


Impressie kunstwerk Janna Kiezebrink Net als wij (redactie) ging Hellen op zoek naar achtergronden van Janna Kiezebrink en merkte dat er niet veel over haar te vinden is. Hellen kwam al snel tot de zelfde conclusie dat de vrouw symbool staat voor de opstand bij de grote inkomensverschillen van die tijd en dat past nu ook nog.

Op en uit ‘t hart

De actualiteit is een mooie aanleiding voor een engagement, een vertaling naar het heden. In die tijd, midden 19e eeuw, ontstonden de plakpilaren voor me-

dedelingen. Als uitgangspunt neem ik de plakpilaar van toen met daarop de wensen en dromen van nu. Wat ik nu zichtbaar wil maken zorgt voor reflectie en verbinding en moet ook over vijftig jaar nog van zich doen spreken. Ik ben op zoek naar de Janna Kiezenbrink(en) van nu (m/v). Wat zijn hun recente dromen, wensen, angsten en idealen? Zal er, door deze op een zorgvuldige wijze te verzamelen en te ontsluiten, opnieuw een helder tijdsbeeld kunnen ontstaan?

Interactie

Hellen wil dat het een kunstwerk van de bewoners wordt, dat zij zich er bij betrokken voelen. Dat vraagt om participatie en interactie. Om dat te bereiken heeft zij naast persoonlijke benadering oproepen gedaan via De Huis aan Huis en flyers. In het gemeentehuis en het Holstohus heeft zij stembussen geplaatst waar speciale formulieren bij liggen. Mensen kunnen zo of per email (kunstprojectolst@ hellenabma.com) hun wensen voor de toekomst kenbaar maken en aangeven welke mensen zich altijd belangeloos inzetten voor anderen. Daarnaast vraagt ze mee te denken over de herinrichting van het plein bij het nieuwe appartementencomplex De Kiezenbrink. Schroom niet en laat weten wat uw wensen zijn!


IJsselbiënnale 2015 Omdat de IJsselbiënnale een ambitieus plan is waar OlstWijhe ook bij betrokken is, zoeken wij, iets minder dan een jaar voor de start, de kwartiermakers Hellen Abma en Theo van den Broek op in het kunstenlab. De stoelen zijn nog warm van hun vorige gasten, ecologen. Daarmee is onmiddellijk duidelijk dat De IJsselbiënnale veel meer is dan een kunstproject. Het initiatief komt van Mieke Conijn (directeur Kunstenlab) met als aanleiding de hoogwatergebieden in combinatie met Ruimte voor de rivier.

ondervonden terwijl dat deel juist zo bepalend is voor de voortgang en het go / no go moment in september 2014. Omdat Hellen en Theo ieder vanuit een eigen invalshoek in dit project zitten leidt dat vaak tot verrassende inzichten. Een mooie doeltreffende combinatie.

om ruimte te maken en daar uitvoering aan te geven. Terwijl de werkzaamheden zich onder de ogen van regiobewoners afspelen, realiseren zij zich amper dat door deze ingrepen en de klimaatverandering de IJsselvallei, hun achtertuin als het ware, is veranderd. Met de IJsselbiënnale ervaren mensen uit Wat is de IJssel- de regio op aantrekkelijke, biënnale? spannende en toegankelijke Waterschappen houden bij de wijze de betekenis van het veranderende landschap. werkzaamheden bij Ruimte voor de rivier rekening met planten en dieren volgens de Kunstenaars Flora- en Faunawet. Waar Twintig (inter)nationale kunmogelijk geeft het waterschap stenaars van naam en faam ruimte aan recreatie op en worden uitgenodigd om voor De kwartierrond het water. een specifieke locatie een makers De IJsselbiënnale speelt daar kunstwerk te maken waarmee Kunstenaar Hellen Abma op in met de bedoeling de verhalen in de IJsselvallei tot identiteit van de IJsselvallei is vanuit Stichting Beeldde verbeelding gaan spreken te versterken en te ontsluiten en een gezicht aan de identiruimte o.a. adviseur op het gebied van beeldende kunst in een verbinding van kunst teit van het landschap geven. en vormgeving en is gewend met ruimte, milieu, natuur en Voor de realisatie van kunstwerken zijn alle lagen van met overheden te praten. de idyllische en dynamische het landschap relevant. De Theo van den Broek is thuis rivier in het veranderende in de wereld van infrastruc- landschap. ecologische kenmerken, de tuur, ruimte en milieu en in Met een unieke route van cultuurhistorische basis, de de vergunningprocedures bij kunst en cultuur en wordt een immateriële gebruiken en Rijkswaterstaat. Zij zijn in betekenislaag toegevoegd rituelen. Maar bij elke editie januari 2014 in opdracht aan het landschap en een vormt slechts één thema de van het Kunstenlab en Han- cultuurtoeristische trekpleister leidraad voor de hele route. zesteden Marketing aan de gerealiseerd. In 2015 is dat klimatologie. enorme klus begonnen het De kunstenaars krijgen dat plan verder uit te werken en Een andere toegevoegde in de opdracht mee evenals de financiering te realiseren. waarde is de verbinding interactie met het publiek. Het regelen van de financie- van kunst en maatschapOmdat er een verbinding met ring heeft door de gemeente- pij in relatie met het project het bedrijfsleven wordt gelijke en provinciale verkiezin- Ruimte voor de rivier. Het is legd, krijgen de kunstenaars gen behoorlijk vertragingen een maatschappelijke keuze de opdracht dat zichtbaar te


maken. De bijzondere plekken en verhalen worden van juni tot en met september verteld en verbeeld. Daarnaast worden drie ervaren kunstenaars uitgenodigd om aan het project ‘Artist in Residence’ mee te werken en samen met jong talent in een meester en gezelconstructie aan de slag te gaan. Dat wil zeggen dat de kunstenaars zich los maken van hun eigen omgeving en zich, langer dan de zomermaanden, verbinden met het IJssellandschap. De kwartiermakers hebben al kunstenaars op het oog en ook al een aantal benaderd.

Draagvlak

De IJsselbiënnale biedt alle deelnemende steden, dorpen en locaties gelegenheid om De IJsselbiënnale te combineren met een lokaal programma en dat onder de aandacht ter brengen. Bijvoorbeeld het eigen erfgoed. Al deze activiteiten kunnen

Zwolle

niet van de grond komen zonder de inzet van veel vrijwilligers. Er moet zowel in de steden als de dorpen flink geworven worden. Tevens wordt gewerkt aan samenwerking op het gebied van landschap, cultuur, educatie en toerisme. Er wordt samen gewerkt met o.a. Provincie Overijssel, de gemeentes Deventer en Zwolle, Waterschap Val-

lei en Veluwe en Waterschap Groot-Salland.

Olst-Wijhe

De kwartiermakers hebben in Olst-Wijhe gesproken met o.a. burgemeester Ton Strien, Annemarie Thoben en Harry Brouwer (bewonersgroep Olst). Zij waren enthousiast en de gemeente Olst-Wijhe is dan ook partner van De IJsselbiënnale en wil graag meewerken aan een betere ontsluiting van recreatieve mogelijkheden aan de IJssel.

Recreatie en toerisme

Deventer

De internationale opzet maakt de IJsselbiënnale tot een cultuurtoeristische project van internationale allure. Dat is van grote meerwaarde voor de toeristisch-recreatieve sector met een flinke impuls van zo’n 50.000 nieuwe bezoekers. De IJsselbiënnale vormt een sterke


sche veranderingen te kiezen. Daarmee wordt de aandacht gericht op de invloed van het klimaat op het IJssellandschap, de landbouw en de bewoners.

ruggengraat voor verbinding met andere initiatieven en culturele activiteiten. De combinatie met de sfeervolle Hanzesteden, de samenwerking met musea en de lokaal toegevoegde nevenprogramma’s versterken het geheel en maakt het interessant de Biënnale te bezoeken, te verkennen en te beleven. Deze aantrekkingskracht biedt de toeristische- en recreatieve sector in de IJsselvallei de mogelijkheid om nieuwe cultuurgerichte bezoekers te trekken en daarmee regionale economie te versterken.

2015

In 2015 is het zo ver. Dan vindt de eerste editie van de IJsselbiënnale plaats, tussen Deventer en Zwolle. Wellicht doet Zalk (Kampen) dat jaar ook mee. Voor elke editie wordt één thema gekozen dat de leidraad vormt voor de route. In 2015 vormt de oplevering van de ruimte voor de rivier projecten de aanleiding om als thema klimatologi-

In 2017 wordt de route uitgebreid van Doesburg tot Kampen. Omdat dan de Internationale Hanzestedendagen in Kampen plaats vindt vormen de Hanzesteden en hun historie, de economische betekenis en geschiedenis van de IJssel de leidraad.


Historische Vereniging Wijhe meer over de vereniging.

Organisatie

Wim is al zo’n tien jaar actief in deze vereniging en maakt deel uit van het dagelijks bestuur. Eerst als voorzitter nu als penningmeester. Daarnaast is hij coördinator van de werkgroep Rondleidingen. Riki is een jaar actief, ook in het dagelijks bestuur, als secretaris en met als kerntaak in- en externe communicatie. Als plaatsvervangend coördinator staat zij Wim bij in de werkgroep Rondleidingen.

De Oudheidkamer in Wijhe Tijdens ons onaangekondigde bezoek aan de oudheidkamer in Wijhe raakten we in gesprek met Herman Thoben, ad interim voorzitter van Historische vereniging Wijhe.

Rondleiding Oudheidkamer

We kregen een enthousiaste rondleiding en werden betoverd door de schoonheid van

oudheid en sferen. De keuken, de klas, de mandenmaker de schilder en als kruidenierskind de winkel. Kortom een beleving in de oudheidkamer die wat ons betreft een echt museum genoemd mag worden.

Aan de hand van een organogram laat Wim zien hoe degelijk de organisatie is opgebouwd. Wim benadrukt het belang van de tweedeling in het bestuur. Enerzijds het vierkoppige dagelijks bestuur zonder directe binding met de werkgroepen en daarnaast de overige bestuursleden die die binding wel hebben. Er zijn maar liefst twaalf werkgroepen met allemaal een eigen coördinator.

De jongste werkgroep is Geschiedenis Elshof die op verzoek van de initiatiefnemers van De Elshof is opgezet en is precies de werkwijze Een paar dagen daarna spra- dat de kracht van de vereniken we met de bestuursleden en ideeën komen altijd van Wim Oosterink en Riki Klein ging, onderaf. Woolthuis en hoorden wat


Riki vertelt dat zij als redelijk nieuwkomer al snel zag hoe groot de betrokkenheid van de vrijwilligers is en hoe men zich graag actief verbindt met de vereniging. Alles is goed georganiseerd en waar vooral opgelet wordt, is dat de juiste mensen op de juiste plaats zitten zodat kennis en vaardigheden optimaal benut worden.

Geschiedenis

De oudheidkamer is de grootste activiteit van de Historische vereniging en is voortgekomen uit de privĂŠverzameling van Jaap Janssen die in 1978 zijn collectie onderbracht in de voormalige gevangeniscellen van de N.H. kerk. De cellen zijn tegen de uit 1336 daterende kerk gebouwd en hebben, voor het tot een gevangenis werd omgebouwd, als school dienst gedaan. Op initiatief van Jaap Janssen werd er een Historische werkgroep in het leven geroepen en was hij o.a. samen met Jan Veerman de oprichter van de Historische vereniging. In 1980 kreeg de vereniging de beschikking over het pand aan de Kerkstraat in Wijhe. Om de geschiedenis van Overijssel te doen herleven ontplooit de provincie verschillende initiatieven zoals Canon

en Ruimte (zie pagina 4 in dit nummer) waarbij kunstwerken op 15 plekken in de provincie verhalen (weer) zichtbaar maken. Een ander project is oude beroepen weer in het leven roepen en daarvoor zijn Raalte en Wijhe gevraagd. De Historische Vereniging Wijhe neemt dat graag op zich en onder de bezielende leiding van Geertje. van Os krijgt het beroep mandenmaker vorm d.m.v. een cursus

Museale functie

De Historische Vereniging heeft vastgesteld dat de oudheidkamer een museale rol

Bezoek basisschool

vervult. In een vergadering (2013) met de gemeente en de historische verenigingen in Olst en Wijhe heeft de vereniging zich daar hard voor gemaakt: de museumfunctie opnemen in het gemeentebeleid en daarmee (het behoud van) deze functie ondersteunen. Het gaat om waardering en erkenning van de maatschappelijke en culturele betekenis van de Oudheidkamer en dat vraagt om opname in de cultuurnota.

Genealogiedagen

Een aantal zaterdagen gedurende het jaar wordt de oudheidkamer opengesteld voor


Genealogische contacten waarbij door ervaren mensen assistentie verleend wordt in het in kaart brengen van de eigen familiestamboom en geschiedenis.

gehouden, verdeeld over drie categorieën: door Wijhe, door de Gelder en langs de IJssel. Een keer per jaar bezoekt een kleine groep (licht) dementerende ouderen de oudheidkamer en daar vieren Groepshun herinneringen hoogtij. activiteiten Ook worden bewoners beHierbij gaat het om verzoe- zocht en neemt de vrijwilliger objecten mee waarmee de ken van scholen, bedrijven, verenigingen, zorginstellingen, verhalen over vroeger vanzelf loskomen. families en allerlei andere Klassen bezoeken de oudgroepen. De ontvangsten worden af- heidkamer en maken kennis met de veelzijdige geschiedegestemd op de wensen van nis van hun woonomgeving. de groepen en kunnen een rondleiding door de oudheid- Leerkrachten kunnen leskiskamer zijn of een rondwan- ten lenen die bij het informatiecentrum IJssel zijn onderdeling in Wijhe of beide. gebracht. In de zomermaanden worden historische wandelingen

Kruidenierswinkel in Oudheidskamer

Financiën

Net als voor alle culturele instellingen in Olst-Wijhe komen de bezuinigingen ook bij de Historische Vereniging hard aan. Met 500 leden die € 20 per jaar bijdragen is het geen vetpot. Met in 1987 een legaat van een ton van juffrouw Jansen kreeg de vereniging wat meer financiële armslag. Juffrouw Jansen gaf les op de Openbare school in Wijhe, net als de mede-oprichter van de vereniging Jan Veerman. Het gebouw aan de Kerkstraat vraagt om onderhoud maar Salland Wonen investeert niet meer in dat pand. Gelukkig knapt Salland Wo-


Materialen en gereedschappen van schilder J.W. Schraa

nen de kelder nog wel op. In de kelder worden bijzonder historische vondsten geëxposeerd. Maar toen de brokken kalk van het plafond op de glazen vitrines vielen is de kelder ontruimd zodat de herstelwerkzaamheden kunnen plaatsvinden.

Boeken en publicaties

Jan Hilferink en Freerk Kunst Een blik op Olst-Wijhe door de historie heen Marjet Schippers Biografie van Jan Veerman De historiche vereniging leent ‘luisterinterviews’ uit. Gesprekken met bekenden

uit Wijhe. Klik hier voor een fragment van een gesprek met Jan Veerman.

Henk Boom Onze man in Constantinopel, over het leven van de Wijhenaar Frederik Gijsbert van Dedem tot de Gelder, van 1785 – 1808 ambassadeur in het Ottomaanse Rijk

Wijhe in 2003

Rondom de Toren Het verenigingsblad van de Historische Vereniging Wijhe. Verschijnt drie keer per jaar en is gratis voor leden. In het najaar komt een boek over de NH kerk uit.

Meer informatie over de Loes van der Meer, Freerk publicaties en de Historische Kunst, Henk Wellenberg Vereniging Wijhe is te vinden en Jaap Meijer op de website van de historiOp het spoor van 200 jaar sche vereniging. Stationsweg in Wijhe Maar we raden iedereen aan om zelf eens in de OudheidOranje Boven, een dag om kamer te gaan kijken. nooit te vergeten Oudheidkamer IJsselFotoverslag van het bezoek streek, Kerkstraat 34, van koningin Beatrix aan Wijhe.


Anton Bosch

Cultuur moet een draagvlak hebben

schap ‘t Veld verhuisden, logeerde Anton daar elke Ondernemingslust zomervakantie en ook vaak in de winter. Hij bewaart daar Omdat zijn hart niet bij het warme herinneringen aan. boerenbedrijf lag kwam Anton via een uitzendbureau op Ik was graag op ‘t Veld. het pad van kantoormanager Op de laatste dag van en werd de schakel tussen de vakantie belde mijn werkzoekenden en werkgemoeder of ik nog terug vers. Dat leverde hem in vijf kwam want de volgende jaar tijd ingangen tot grote dag moest ik weer naar bedrijven op zoals Thomassen school. En ja, met de & Drijver, Go-Ahead Eagles laatste bus reed ik dan en Kluwer. Anton ontwiknaar huis. kelde zich daarmee tot een echte netwerker. Anton was nog maar net van Een verzoek om op de hond de lagere school af en zat op van iemand te passen bracht Anton Bosch de J.G. van de Boschschool Anton op het idee een honVan de in mei aangetrein Epe (ULO) toen hij voor denpension te beginnen. Dat den nieuwe wethouders in was de aanleiding om op de Olst-Wijhe, Herman Engbe- zijn school in Welsum een plan bedacht voor het gebruik boerderij de varkensstallen rink, Marcel Blind en Anton van de drie klaslokalen buiten om te bouwen en van start Bosch, maken we graag kenschooltijd. Meester Breedveld te gaan. Toen er zware eisen nis met Anton Bosch omdat vond dit een goed idee en zo aan het beroep van pensionhij cultuur in zijn portefeuille vormden de lokalen een paar houders werden gesteld, bijna heeft. keer het decor van de drieop het niveau van een dieWe treffen hem voor het luik ontmoeting, expositie en renarts, is hij er mee gestopt. gemeentehuis aan in een entertainment. De drang om Door zijn contacten in de sigaarmomentje. iets te doen zat er al vroeg in huisdiervoedingsbranche vond Eenmaal binnen en voorzien zonder dat zijn ouders hem hij werk als salesmanager bij van koffie vragen we hem iets daar toe aanmoedigden. o.a. Rodi, Sorbo en Vitaover zijn jeugd te vertellen. Na de ULO ging Anton naar Kraft. Nadat bij Vita-Kraft de Middelbare Detailhandel een directiefunctie op het Jeugd School in Zwolle. laatst werd afgeketst overwon Anton groeide als jongste Zijn diensttijd bij de KoninkAnton zijn bleuheid en durfde van drie kinderen op in een lijke Marine zat hij niet heaan de slag te gaan als zelfboerderij aan de IJsseldijk in lemaal uit omdat zijn vader standig importeur. Het Duitse Beneden-Welsum. een ongelukje op de boerNadat de medebewoners van derij kreeg en er wel geoogst bedrijf bosch-Tiernahrung van Kurt Bosch (geen famihun boerderij naar buurt- moest worden. lie) zag wel mogelijkheden


in Nederland. De ondernemingslust van Anton leidde tot een mooie samenwerking waarbij hij betrokken was bij de bouw van de hondenkoekjesfabriek van Kurt. Bij de opening van de fabriek viel zijn oog op een pallet met bier van Hans-Christian Bosch uit Sauerland (wellicht verre familie) en dat heeft geleid tot het op kleine schaal importeren van het Boschbier. In de regio Olst-Wijhe is het bier verkrijgbaar bij enkele verkooppunten zoals restaurant ‘t Veerhuys, Eettapperij Bijsterbosch en het Dorpshuis in Welsum, alsmede Bed & Breakfast “In ’t Veld” in Wesepe.

Welsum

Na hun huwelijk (1 april 1977) woonde het paar in Olst maar Welsum bleef lokken. Welsum, aan de andere kant van de IJssel, met het pontveer bereikbaar, ligt ver-

scholen achter de dijk in een oase van rust met koeien op het land en kleinvee op de erven. Het is een landschap van oude lindebomen met de in het voorjaar bloeiende boomgaarden omgeven met mooie rietgedekte boerderijen. Niet voor niets is Anton na een paar jaar Olst samen met zijn vrouw terug gegaan naar dit mooie gebied. Hij waardeert de kleinschaligheid en de gemeenschapszin. Contrasterend met het rustgevende landschap is het bruisende verenigingsleven in Welsum. De inwoners waarderen Antons actieve inzet in dat verenigingsleven en dat merkte hij toen hij zich in 1986 verkiesbaar stelde als gemeenteraadslid. Het leverde maar liefst 60 % van de stemmen op. Een Welsumer in de gemeenteraad! Dan mag het zelfs een VVDer zijn!

Verenigingsleven

Anton is al 40 jaar actief betrokken bij het maatschappelijke en sociale leven in Welsum. Hij was één van de initiatiefnemers van de stichting en de evenementen ‘Welsum 700’ en ‘Welsum 710’. Ik heb de afdeling zaalvoetbal, het Welsums Cultuur Genietschap (WCG), het Clubblad ‘Buitenspel’ en de klootschietclub (KCW) (mede)opgericht. De club verzorgt ook Klootclinics voor bedrijven en particulieren en is als arrangement te boeken via enkele horecabedrijven. Ik vervulde diverse bestuursfuncties zoals voorzitter van SV Welsum, en voorzitter van de Stichting


Dorpshuis Welsum

Dorpshuis Welsum. Het dorpshuis is de sociale ontmoetingsplek. Het WCG, een Heerengenietschap, bestaat in 2015 10 jaar en is begonnen als een soort alibi voor stamtafelgesprekken. Inmiddels heeft het serieuzere vormen aangenomen en is het streven de betekenis van de c met een hoofdletter te kunnen schrijven.

Het gezelschap komt bij elkaar in Eettapperij Bijsterbosch. Fotos op facebook tonen dat er (vanzelfsprekend) Boschbier gedronken wordt.

Wethouder

Vier jaar geleden zei Anton het al:

Als we als VVD wéér in de oppositie komen, kunnen we net zo goed vier jaar op vakantie gaan.[...] Ik ben in de markt voor het parttime wethouderschap. De VVD zat echter weer in de oppositie zonder inhoudelijke onderhandelingen maar stelde zich ten doel een constructieve oppositie te voeren en dat heeft goed gewerkt. Het was wellicht de opmaat naar het wethouderschap. In 2014 is het dan zo ver. Weliswaar iets anders dan Anton toen voor ogen stond namelijk met drie parttime wethouders in plaats van twee. Wat betreft de portefeuilleverdeling vond het voorstel

van Anton gehoor en konden de drie wethouders aan de informateur kenbaar maken waar hun belangstelling naar uit ging en dat bleek aardig over de drie heren verdeeld te zijn.

Kunst en cultuur

Als we tot slot het portefeuilleonderdeel Cultuur bij de kop pakken laat Anton weten dat hij het een heel brede sector vindt waarbinnen het één aantrekkelijker is dan het andere. Hij vindt cultuur een duur woord waardoor veel mensen niet in staat zijn de verbinding te maken met het veelzijdige begrip cultuur en dus sommige uitingen niet als zodanig herkennen. Anton bekent eerlijk dat hij geen theaterbezoeker is en


dat hij nog nooit naar een voorstelling van de Theaters Olst-Wijhe is geweest, net zo min als naar andere theaters. Wel is de huidige wethouder actief geweest als amateurtoneelspeler bij Zang- & Toneelvereniging de Harmonie, heeft de hoofdrol vervuld in een revue over de 100-jarige Harmonie en is liefhebber van cabaret en conference. Beeldende kunst spreekt hem niet echt aan en als er sprake is van iets mooi vinden, moet het zeker niet abstract zijn, maar concreet en herkenbaar. Het neemt niet weg dat hij een keer voor een collega bij Sorbo, Riek Schagen, (de dienstbode Saartje bij Swiebertje. Zij speelde diezelfde rol in reclamespotjes van Sorbo) een expositie in ‘De oude school’ in Olst geregeld heeft en ook nog een abstract werk ‘de holbewoner’ van haar gekocht heeft omdat hij wel werk van haar wilde hebben en in ‘De holbewoner’ gelukkig nog ergens een ‘realistisch’ mannetje kon ontwaren. ‘De neerslager’ vind hij mooi en toen er een foto als OVKK voorzitter gemaakt

moest worden om te plaatsen bij een artikel in Dichterbij, het magazine van de Rabobank, was de keus snel gemaakt.

van Adrie Jongsma en Luis Acosta hangt en staat) omdat daar nauwelijks tijd voor is en hij bij het betreden van het gebouw al op de trap staande wordt gehouden door mensen Aan de theaterfietstocht heeft die iets met hem willen beAnton nooit meegedaan, spreken. maar dit jaar als wethouder De eerste expositie van KIJK heeft hij een paar voorstelWijhe, ‘gestrikt verleden’ lingen bekeken en vindt het kwam tijdens een rondleiding een initiatief dat goed van de voor het WCG, in het toen grond is gekomen. nog nieuwe gemeentehuis, op Antons visie is dat er draag- zijn pad en sprak hem aan vlak voor cultuuruitingen vanwege de concrete kunstmoet zijn in de zin van beuiting en de herkenbaarheid langstelling en deelname. van geportretteerde mensen. Anton heeft een volle agenda Het moet niet zo zijn en moet keuzes maken in zijn dat met overheidsvrijetijdsbesteding waardoor geld iets in stand wordt kunst en cultuur nauwelijks gehouden waar geen aan bod komen. Hij kiest draagvlak voor is. Daarbijvoorbeeld voor klootschieom ben ik blij met het ten wat zowel sportieve als op te richten cultuurmaatschappelijke en culturele fonds waarmee nieuwe aspecten met zich meedraagt. initiatieven een kans krijgen. Het is goed om We sluiten af met een welcultuur te koppelen aan gemeend advies: koppel een economie, toerisme en sigaarmoment aan een KIJKrecreatie. moment en kies per keer één of twee kunstwerken waar je De exposities van KIJK Wijhe iets langer naar kijkt dan in in het gemeentehuis behet voorbijgaan. Dat kan! kijkt Anton eigenlijk nooit Anton heeft instemmend ge(hij weet niet dat er nu werk knikt dus dat gaat hij doen.


------ BINNENKORT IN ONS THEATER -----Een ontmoeting met Maartje en Kine

ten en bestellen een verfrissend drankje. Kine neemt daar een tosti bij omdat er eerder op de dag weinig van eten terecht is gekomen door een drama met een vieze hond en een dementerende kat. Ze zijn tekeer gegaan met vlekkenverwijderaar Vanish in de hoop de vlekken en de stank van Ze worden uit de kleedkamer kattenpis te verjagen. Voorgevist en komen ons energiek zichtig overtuigen zij zichzelf tegemoet. We gaan lekker op dat hun handen stankvrij zijn. het terras naast Odeon zitOp een warme en zonnige vrijdag in juni stappen we om precies 16.00 uur Theater Odeon in Zwolle binnen en speuren in de donkere ruimte naar tekens van leven. We hebben afgesproken met Maartje de Boer en Kine Handlykken.

Noorse sokken en bramenjam Als we vragen of het klopt dat ze elkaar in de gangen van het conservatorium hebben ontmoet, noemen ze allerlei plekken waar de ontmoeting ook plaats had kunnen vinden en vullen elkaar voortdurend een beetje baldadig aan. We mogen zelf wel wat verzinnen. De ontmoeting op een schip, waar ze beiden als


achtergrondmuzikanten werkten, klinkt wel aantrekkelijk. Of toch maar de gangen omdat dat op hun website staat. Op hun website staat ook een webshop waarover ze lachend vertellen dat er producten op staan die niemand koopt omdat ze te duur zijn zoals de Noorse sokken die Kines oma gebreid heeft. Of erger, omdat een ingrediënt van de door Maartjes oma gemaakte bramenjam uiterst bedenkelijk is.

moeder de piano toets voor toets terwijl haar vader en zusje echt piano speelden. Maartje was vijf en onder de indruk van het instrument dat door een vriendin van haar moeder bespeeld werd: de accordeon. Niemand was blij met deze voorkeur maar na een jaar was iedereen om omdat Maartje er duidelijk veel plezier aan beleefde en dat kwam overeen met het principe dat je juist op die basis een instrument kiest. In 2011 studeerde ze af als docent muziek / accordeon.

als muzikale matrozen gaandeweg meer grip op zich zelf. Dat Maartje en Kine respectievelijk accordeon en viool spelen, wil niet zeggen dat zij zich tot deze instrumenten beperken. Het is een aangename verrassing voor het publiek als blijkt dat zij zich ook heel goed thuis voelen op de contrabas, ukelele, basbalalaika, piano, autoharp, melodica, mondharmonica, klokkenspel, tamboerijn en kazoo. De shows gaan boven verKine wachting goed en zijn vaak volledig uitverkocht. Kine is in Noorwegen geboDaarom heeft Maartje in okren en heeft een Nederlandse Cabaret Festival tober 2013 de knoop doormoeder. Er werd thuis wel Om los te komen van hun gehakt en is met haar studie muziek gemaakt. Er was een rol als achtergrondmuzikant viool en een elektronisch or- grepen ze in 2010 de gele- geneeskunde gestopt om zich gel van oma in de familie. genheid aan om mee te doen full-time op Maartje & Kine te richten. Tussen de happen tosti door aan het Groninger Studendemonstreert Kine piepend ten Cabaret Festival wat hen, de zangstem van haar oma. mede door hun onbevangen- Werkwijze Maar het moet gezegd, haar heid, in de finale bracht. In de De samenwerking en de vader heeft wel talent en finale ging het mis, er kwam interactie met het publiek speelt viool en piano. op dat moment niet voldoen- geven veel plezier en volDe liefde voor viool is op de de uit en dat voelde als een doening. Deze samenwerking crèche ontstaan toen Kine drama. Gastheer Jort Kelder zet zich achter de schermen vier was. Daar was een kleu- deed nog een extra duit in voort. Door gezamenlijk ter die viool speelde en altijd het zakje en zei: ‘Vrouwen teksten te schrijven, stijgen met de taxi opgehaald werd. zijn nooit grappig, of ze zijn Maartje en Kine boven zichViool en taxi werden onlos- heel lelijk.’ zelf uit. makelijk met elkaar verbon- De finaleplaats leverde echter Ze werken niet met typetjes den en zo wilde Kine dat ook wel een cabarettoer op terwijl of stemmetjes, maar maken wel. het duo nog nooit een grap zichzelf extravaganter dan in het dagelijks leven. Ze bereiNadat ze één jaar klassiek geschreven had. den een optreden voor met viool op het conservatorium Succes een meditatiemoment, kleden in Noorwegen had gedaan, zich om, maken zich op en studeerde ze in Delft af als Met twee jaar hard werIndustrieel Vormgever, een ken in de Eindemaandsshow kruipen daarmee in de huid van theatermakers. Vervolèchte baan. van Martijn Koning en een avondvullende nautische show gens betreden zij met een Maartje goed gevoel het podium. op een zogenaamd cruiseBij Maartje thuis speelde haar schip krijgen Maartje en Kine Het is de combinatie van de


instrumenten, cabareteske liedjes, verhalen, interactie en het tempo waarmee het publiek op het puntje van de stoel getrokken wordt. Hun improvisatietalent, hun blikken, houding en gebaren versterken de actuele nuances die ze iedere keer aanbrengen. Voor verrassingen tijdens het spel zijn ze niet bang. Er gaat met zoveel instrumenten altijd wel wat mis. Kine heeft ervaren dat ze zelfs uit de voeten kan als de vioolkist leeg blijkt te zijn.

Inspiratie

Inspiratie halen Maartje en Kine uit o.a. dans, muziek, modeshow, rare kleren en gesprekken in de kroeg. Niet van grote voorbeelden omdat zij zich niet aan anderen willen spiegelen, zo blijven ze wie ze zijn en maken volgens eigen inzicht wat ze maken. Ze blijven zich artistiek ontwikkelen en door hun veelzijdige muzikale inbreng onderscheiden zij zich van andere cabaretiers. Wel hebben ze grote bewondering voor de taalkunstenaar Kees Torn. Hij is goed met teksten en rijmschema’s in zowel mannelijke als vrouwelijke rijm. Inspiratie halen ze overduidelijk ook uit elkaar. Zelfs tijdens dit interview discussiÍren ze over verschillen in aanpak en of het de vraag is dat het niet gaat om wat je doet maar hoe je het doet. Ze komen er nog niet uit en moeten er zelf om lachen.


De WK-show

Kleedkamer

publiek voor De Grote WK Show een heel ander publiek is dan bij andere optredens. Het zijn vaak groepen mannen, zelfs hele voetbalteams die extreem aanwezig zijn met hun vrolijkheid. Een publiek wat zich heel makkelijk laat meeslepen in de show.

begin van dit jaar liftend naar toe zijn gegaan. Enthousiast vertellen ze dat ze ook wel een reisprogramma in Noorwegen willen spelen, maar voorlopig is daar geen tijd voor.

Lowlands) en diverse theaters in Nederland en België. Maartje en Kine zijn in Zwolle We lopen mee naar de omdat ze deel uitmaken van kleedkamer om op hun lap- Na de intensieve WK Show en een pilot in Estland zijn ze de selectie talentvolle theatop wat foto’s uit te zoeken. nu gestart met hun tournee termakers voor De Grote WK Maartje en Kine lijken nerdoor Nederland. Hun bomShow die vandaag in Zwolle gens bang voor te zijn, nevolle theateragenda gaat door speelt. De 27e van de 29 men geen blad voor de mond tot eind mei 2015. voorstellingen. en stralen plezier uit. Ook bij 10 Juni de laatste en dan het passeren van foto’s en Olst-Wijhe kan het voetbalgeweld losfilmpjes van hun bezoek aan barsten. Opvallend is dat het Noorwegen waar ze in het Het is een feest om naar ze

Spelen

Maartje & Kine speelden op verschillende festivals (o.a.

te kijken en te luisteren en dat is op 18 oktober in OlstWijhe binnen handbereik! Maartje & Kine spelen hun muzikaal cabaret ‘Vreemd Folk’ in het Capellenborg Theater Wijhe. Er zijn nog kaarten. www.theatersolstwijhe.nl


------ ONTMOETINGEN -----in de wereld van de jeugdliteratuur Sieb Posthuma 1960 - 2014

Er ging een schok door de wereld van de jeugdliteratuur en ook ver daarbuiten toen bekend werd dat de schrijver/illustrator Sieb Posthuma (54) op zondag 3 augustus een eind aan zijn leven had gemaakt omdat, zo meldden zijn uitgevers, hij niet langer licht in zijn leven zag.

Leesplezier

In 2006 heb ik Sieb Posthuma ontmoet, een vriendelijke, innemende man die net als ik kinderen aanmoedigde tot lezen. Daarmee hadden we gelijk een gespreksonderwerp wat we bij de lunch van verschilleden kanten hebben belicht. Ik vertelde hem over de doorgaande leeslijn, die

door Ria Zandleven-Snoek ik voor basisscholen aan het ontwikkelen was. Een structureel leesprogramma vol leesplezier waarin leerlingen het handschrift van schrijvers en illustratoren leren (her) kennen. Een mooi initiatief, vond hij. Het was natuurlijk fijn om te melden dat zijn werk daar ook in werd opgenomen en dat er al drie titels geselecteerd waren. Later toen de leeslijn zich succesvol een plaats op de lesroosters had verworven, kwamen er nog drie titels bij.

Gevecht

Sieb vertelde dat zijn werk een weerslag is van zijn kijk op de wereld, een blijmoedige beleving van licht en kleur. En ja, zo blijmoedig en warm tekende hij de hele dag voor CODA’s Kinderboekenweektentoonstelling ‘De leeuw is los’. Nadat een vormgever een stevig wit kartonnen huis had gebouwd tekende Sieb de binnen- en buitenkant helemaal vol. Geen spoor van een duistere kant, die zich ongetwijfeld in hem genesteld had na een aantal absurde gebeurtenissen in zijn leven. Zijn moeder vertrok met een nieuwe man naar Engeland en zijn vader confronteerde hem met een heel jonge

stiefmoeder. Hij groeide op in twee verschillende werelden, bij zijn moeder netjes en formeel en bij zijn vader min of meer vrijgevochten. Dat zijn oma, stiefmoeder en moeder zelfmoord pleegden versterkten het besef dat hij keek op keer in de steek werd gelaten. In sommige interviews liet hij wel weten dat zijn jeugd niet makkelijk was en dat het een lang gevecht was met veel woede en onmacht, maar dat hij er uit was en zijn eigen leven ging leiden.

Boeken

Graag zet ik een paar boeken van hem in ‘mijn etalage’. Dat doe ik met de boeken uit mijn eigen boekenkast waarmee duidelijk wordt hoe ik zijn werk waardeer. Waar is Rintje? Omdat Rintje zijn neus achterna loopt, verdwaalt hij in het grote warenhuis. Als hij de bewakers hoort zeggen dat ze loslopende honden naar


Heel fijntjes laat Posthuma zien hoe Calder alles van draad kan maken en zoveel maakt dat hij de draad kwijt raakt en alles in de knoop komt.

het asiel brengen, verstopt hij zich waardoor het voor zijn moeder heel moeilijk wordt om Rintje terug te vinden. (Max interview 2011, 14 minuten) De leeuw is los!

Feodoors wanhoop, wilskracht en gelatenheid spatten van de kleurrijke illustraties af. Net als de vreugde, de liefde en de bezorgdheid van zijn zeven zussen.

Aadje Piraatje Ook met tekst van Marjet Sieb maakte nieuwe aantrek- Huiberts kelijke tekeningen bij het gedicht van Annie M.G.Schmidt. De uitgebroken leeuw loopt briesend door Amsterdam. Het gegil is niet van de lucht en mensen vluchten in bomen. Ze willen dat er een leeuwentemmer komt en dan loopt daar een kleine jongen Aadje is een jongetje dat die de leeuw naar het circus omringd door grote piraterugbrengt. ten zijn schildpaddensoep laat staan terwijl de rest van Feodoor heeft zeven zus- genoegen zit te kwijlen en te sen boeren. Begrijpelijk dat Aadje met tekst van Marjet Huiberts in deze rauwe omgeving naar zijn moeder verlangt. De man zonder hand helpt hem bij het schrijven van een brief waarin Aadje laat weten dat hij haar zo mist.

Een verhaal op rijm waarin de kleine Feodoor overgeleverd is aan zeven meiden die hem voortdurend begeleiden in zijn dagelijks ritme. En dat allemaal in zevenvoud.

De draad van Alexander Calder Dat Sieb Posthuma met zijn fijne lijnenwerk de opdracht kreeg dit boek te maken, is bijna een vanzelfsprekende keus bij de draadkunst van Calder.

Als Calder de mooiste kleuren vindt, lukt het hem dingen te maken die bewegen, die zingen en dansen in de wind. Zo lichtvoetig en blij moet Posthuma zich gevoeld hebben bij het maken van deze tekeningen. Boven in een groene linde zat een moddervette haan

Een boek van formaat met 75 fabels op rijm gezet door Maria van Donkelaar en


Martine van Rooijen. De prenten van Sieb zijn paginagroot en heel kleurrijk. Hoe langer je kijkt hoe meer je ontdekt aan sfeer en uitdrukkingen. Een boek om op tafel te leggen en iedere dag een fabel te lezen en te bekijken. (Kunststof TV 2013)

2013 bracht het Kinderboekenmuseum de kleurrijke familie tentoonstelling over het leven en werk van Sieb Posthuma: Een vijver vol inkt. Kleur je wereld met Sieb Posthuma.Je kon als het ware over zijn schouder meekijken en de ontwikkeling van schets tot boek volgen. Verdriet Ondanks het overlijden van Sieb houdt de tentoonstelDe rouwadvertenties in de krant waren hartverscheurend ling tot de vastgestelde datum en mooi omdat zijn belang- stand, 1 september 2014. rijke kinderboekcreaties in de Voor het bouwen van een diverse advertenties geciteerd werden. Aadje Piraatje: Sieb, ik mis je. Sieb, ik mis je zo. Zoals Jan z’n hand mist en Goof z’n oog. Zoveel mis ik jou ook. (In het boek staat ‘mama’ i.p.v. Sieb) Mr Finney: Hier ben ik. Dit kan ik. Dit is wat ik doe. Uit: de draad van Alexander Calder: Hij ging op zoek naar de mooiste kleuren. Het gitste zwart. Het vurigste rood. Het hemelste blauw. En het geel van de zon. Rintje: Ik heb mijn ogen open, maar de wereld is weg.

Laatste feestje

Op de website van het Letterkundig Museum / Kinderboekenmuseum wordt Sieb geciteerd: ‘Als ik m’n penseel in een mooie kleur doop, dan bouw ik m’n eigen feestje’. Vanaf 27 september

feestje heeft Sieb zijn bijdrage nog geleverd. Het boek ‘Aadje Piraatje viert feest’ ligt

nog maar net bij de uitgever. Het verschijnt na de zomer en is door CPNB gekozen als één van de ‘kerntitels’ bij de Kinderboekenweek 2014 met het thema FEEST.

Klokhuis: Sieb ontwierp decor en kostuums voor het Coppelia-ballet


------ KINDERBOEKENWEEK ------

60 jaar Kinderboekenweek

Dat moet gevierd worden!

In Arial kijken we even naar een paar bekroonde boeken.Van bekroonde boeken wordt vaak gedacht dat alleen volwassenen ze goed vin-

den omdat ze literair zijn en daarmee ontoegankelijk voor de jeugd. Dat idee willen we graag met een paar voorbeelden ontkrachten.

Zilveren griffels Tot 6 jaar

Held op sokken – Bette Westera Een verhaal op rijm over ridder Roderick die in de schaduw van andere ridders leeft omdat zij wel heldhaftig zijn en Roderick niet. Hij is letterlijk een held op geitenwollen sokken. Toch is het Roderick die de bruidegom wordt van de schone Jonkvrouw en dat heeft alles te maken met het volgende: De jonkvrouw nam een slokje wijn en zei: “Toch is het gek.


------ KINDERBOEKENWEEK -----weten dat ze lol met haar broertje wil maken en samen met hem wil fietsen. Ze belooft hem te komen halen. Dat ze nooit heeft leren fietsen maakt niet uit want als je dood bent kun je zonder zijwieltjes fietsen. In deze ongewone ontmoeting met de dood is alles mogelijk en komt naar voren dat je als je dood bent niet echt weg bent omdat je er was en er toe deed. De illustraties van Marit Törnqvist (Arial nr 4) maken de poëtische zinnen zichtbaar in een duidelijke sfeerverandering van het verdrietige en lege begin tot een overvolle feestelijke ontbijttafel waar het verdriet en plek gekregen heeft. Een troostrijk verhaal, ook als je zelf geen verdriet hebt.

Vanaf 9 jaar Jij hebt de draak ontdekt, nietwaar, en uit zijn hol gedreven. En jij hebt hem gevangen, met gevaar voor eigen leven. Jij hebt hem hiernaartoe gesleept en jij hebt hem bewaakt, maar wie heeft er nu eigenlijk gehakt van hem gemaakt?” Het is een humoristisch verhaal over een zegevierende anti-held in een feest van rijm, ritme en meesterlijke

illustraties van Thé TjongKhing. Zie ook Arial nr 6. Een heerlijk boek om voor te lezen.

Vanaf 6 jaar

Groter dan een droom – Jef Aerts Het jongetje in dit boek heeft zijn zus, die dood is, nooit gekend toch is ze nadrukkelijk aanwezig omdat het verdriet overal voelbaar is. Het jongetje kan haar zachte geluid horen als zij bijvoorbeeld laat

Broergeheim Emiel de Wild


------ KINDERBOEKENWEEK -----(kinderboekendebuut van deze toneelschrijver)

ontmoet, maken een aantal nevenintriges het verhaal extra betekenisvol. Broergeheim is een spannend, aangrijpend en goed opgezet verhaal.

Als Stefan plotseling is verdwenen, begrijpt zijn broer Joeri niet waarom zijn ouders Stefan doodzwijgen. Het maakt hem woedend. Speciale KinderboeJoeri schrijft brieven aan zijn kenweekuitgaven verdwenen broer en gaat daar Kinderboekenweekgeschenk mee door, ook als hij ontdekt Zestig spiegels dat zijn ouders de brieven Harm de Jonge achterhouden. Zo ontstaat er een soort dagboek van Joeri die zijn oudere broer vaak op het rechte pad hield. Als Joeri er achter komt dat Stefan een steen van een viaduct heeft gegooid met als gevolg de dood van een anderhalfjarig jongetje besluit hij dat hij niet meer Stefans broer kan zijn. Het gezin raakt op schrijnende wijze ontwricht. Wanneer Joeri Lonneke

Jurre is een verlegen jongen die nooit meer dan zes woorden achter elkaar zegt. Dat is niet zo erg, maar wel als je een spreekbeurt moet houden. Daar ziet hij vreselijk tegenop. Maar dan ontmoet hij prinses Sippora von Singapoor, het meisje met de blauwe ogen en de zwarte vlecht. Zij leert Jurre de wereld anders te zien dan ze is en brengt hem naar de zeven torens van het Prin-

senhuis. Daar komt hij in een wonderlijke wereld van kermisgasten en straatartiesten terecht. Hij krijgt er bijzondere adviezen voor zijn spreekbeurt. En als Sippora hem dan ook nog eens met zestig spiegels te hulp schiet, kan er eigenlijk niets meer misgaan. De illustraties zijn van Martijn van der Linden. Over Martijn staat meer in de volgende Arial.

Prentenboek voor de Kinderboekenweek

Fabians Feest Marit Tรถrnqvist Fabian en zijn moeder staan op het punt om samen naar een groot feest te gaan. Fabian fantaseert er op los. Het zal het leukste feest van de wereld worden, dat weet hij zeker. Misschien is er een taart zo groot als het plein en zijn er grachten vol limonade, olifanten om op te rijden en muziek waar je vanzelf van gaat dansen. Moeder bibbert eerst nog een beetje als alles wat Fabian bedacht heeft echt waar blijkt te zijn. Maar samen vieren ze uiteindelijk het feest van hun leven!


------ UITGELICHT ------

Meer in de Wei

Meer in de Wei is een pril initiatief van Doro Systermans waarmee niet alleen het meertje in de wei wordt bedoeld maar ook de diverse activiteiten die meer en meer in de wei gaan plaatsvinden. Onlangs mochten wij (red.) onszelf en onze gasten daar trakteren op een theatervoorstelling van Theatergroep Draadloos met het stuk In zeven sloten. Dat was dus Meer Theater in de Wei. Meer kan ook een feest zijn of zoals tijdens de Kunstroute op 6 en 7 sep-

tember: Meer Kunst in de Wei.

Meer in de wei

Een tuin om te beleven!

Optreden TG Draadloos


------ UITGELICHT ------

Filmhuis Olst Brasserie Romantiek

Het Belgische filmproductiebedrijf ‘A Private View’ is gespecialiseerd in wat men ‘menselijke komedies’ kan noemen: originele verhalen over gewone mensen, verteld met drama en humor. Eigenaar, producent en scenarioschrijver Jean-Claude

Van Rijckeghem schreef samen met Pet van Beirs het scenario van Brasserie Romantiek. Ze vonden Joël Vanhoebrouck als regisseur. De film draait in het Holstohus op vrijdagavond 19 september. De zaal is open vanaf 19.00 uur, deze keer in een extra feestelijke sfeer omdat het filmhuis 25 jaar bestaat!

Zoals gebruikelijk wordt er voor tijdens en na de film in de zaal gegeten. Het verrassingsmenu van Harry Harmsen, chefkok van “Brasserie Olst”, is geïnspireerd op de gerechten in de film. Hiernaast een artikel uit de Gazet van Antwerpen naar aanleiding van de opnames in april 2012


------ UITGELICHT -----lier) workshops gaan volgen bij een kok. 28 april 2012 Het centrale koppel is Sara Een van de Alfacamstudio’s De Roo – Axel Daeseleire. in Lint is deze dagen helemaal ingericht als een sfeer- Tussen hun personages gevol restaurant voor de nieuwe beurt er iets dat een effect heeft op drie andere koppels Vlaamse film Brasserie Romantiek, die op 19 decem- die in het restaurant Valentijn vieren. Mathijs Scheepers en ber in de zalen komt. Drie scriptgirls letten voort- Ruth Becquart zitten samen aan een tafeltje, in het middurend op de continuïteit. den van de brasserie zitWant alhoewel alles zich afspeelt in één nacht – die van Valentijn – worden de scènes niet chronologisch gedraaid en in een restaurant, waar de gerechten en REGIE: Joël Vanhoebrouck de drank elkaar aan iedere tafel verschillend opvolgen, moet het plaatje op elk mo- ten Filip Peeters en Barbara ment kloppen, zeker als een Sarafian. Koen De Bouw speelt een pendeldiplomaat. gerecht van dichtbij gefilmd Zij moeten allemaal haast alwordt. Tussen het openen van een oester en het opeten tijd aanwezig zijn, want als de scène niet om hen draait zijn van die oester kan vijf uur draaitijd liggen. En dan moet ze als het ware figurant aan ze nog even vers lijken. Twee een tafeltje in de achtergrond. Herkenbaar studenten van de Leuvense kokschool VTI maken voort- Voor Joël Vanhoebrouck, die zijn sporen verdiende met de durend gerechten opnieuw Eén-serie Dubbelleven en klaar. afleveringen van Vermist en Voor de geloofwaardigheid van wat we op het witte doek Code 37, is dit zijn eerste speelfilm. “Met Dubbelleven te zien krijgen, zijn ook de acteurs Axel Daeseleire (kok heb ik ondervonden dat je Angelo), Sara De Roo (uit- met interessante personages baatster van de brasserie) en en goed geschreven scènes Wouter Hendrickx (somme- een even boeiende film kunt

maken als met films vol achtervolgingen en ontploffingen”, zegt de regisseur. “Het moet een emotioneel sterke film worden over de liefde. We laten verschillende aspecten van de liefde zien: er is het jonge verliefde koppel dat niet van elkaar af kan blijven, er is het oudere koppel dat weinig met elkaar converseert, er is een koppel waarvan de liefde op z’n retour is. Als kijker herken je die verschillende fases wel. Het idee is: dit zou een perfecte avond voor de liefde moeten zijn. Maar…” Honger opwekken Producent Jean-Claude Van Rijckeghem, die ook het scenario heeft geschreven, heeft zich voor deze ‘dramatische komedie’ onder meer geïnspireerd op verhalen die hij is gaan optekenen bij restauranthouders en chefs in zijn buurt, het Patershol in Gent. “Ze vertelden me allemaal dat Valentijn voor hen een ondankbare dag is. Alles moet dan perfect zijn, niks mag een ietsje minder zijn, er hangt dan een aparte spanning in de lucht.” “Op het einde van de film moet iedereen zin hebben om eens lekker te gaan eten”, lacht Joël Vanhoebrouck. “Toen ik Lost in Translation had gezien, ben ik direct een sushibar binnengestapt.”

RAYMOND DE CONDÉ


------ UITGELICHT -----Grote Expositie van ‘t SAL in het gemeentehuis Olst-Wijhe

KIJK Wijhe en ‘t SAL hebben samengewerkt aan de inrichting van de overzichtstentoonstelling van het kunstenaarsplatform ‘t SAL. Deze expositie gaat groots van start op zaterdag 6 en zondag 7 september. Voor deze expositie is de raadszaal geheel ontruimt en vormt samen met de hal een enorme expositieruimte. Hierdoor is het mogelijk verschillende stijlen, disciplines en technieken van 22 kunstenaars bijeen te brengen. Met dat gevarieerde aanbod valt er voor iedereen wel wat te beleven. Opening Vrijdag 5 september 2014, 20:00 uur Gemeentehuis Raadhuisplein 1, Wijhe

Kunstroute

Deze grote expositie vormt het startpunt van de jaarlijkse Kunstroute langs de diverse ateliers. In of rond enkele ateliers zijn ook gezamenlijke exposities zoals bijvoorbeeld Egbert Hascher die dat weekend intrekt bij Harry Ravers in zijn nieuwe glasatelier in Olst. Ook Francien Kemperink, Marian Hage en Joke Proper vinden elders onderdak en wel bij Henny Schaapman in Wijhe. In

Expositie in het gemeentehuis

VHSWHPEHU

t /m

i.s.m.

GHFHPEHU

kunstenaarsvanolstwijhe www.tsal.nl www.diekdaegen.nl *UD¿VFKHUHDOLVDWLH.RSLHHUHQ.DGRZLQNHO2YHUNHPSH :HUNSODDWVYRRUPHQVHQPHWHHQEHSHUNLQJ

ontwerp Paul de Haan Photography & Photographic Design info@pauldehaan.nl

Olst verblijft Edith Kostelijk bij daar naar toe. Doro Systermans waarbij ze optimaal gebruik maakt van Waar de tuin. Deze openstelling Gemeentehuis Raadhuissluit aan bij de prille plannen plein 1 in Wijhe en vervan Doro: ‘Meer in de Wei’ volgens in diverse ateliers Kortom, er doen 19 kunstein Olst-Wijhe. naars aan de kunstroute mee, verdeeld over 12 locaties. Wanneer In het gemeentehuis liggen Zaterdag 6 en zondag 7 flyers met een overzicht van september van 10.00 de deelnemende kunstenaars, 17.00 uur. waar ze verblijven en de route


------ UITGELICHT ------


------ UITGELICHT ------


------ UITGELICHT ------

Egbert Hascher. New generation. Mixed media/assemblage, on board 45 x 46 cm. 2014 Expositie Na de kunstroute blijft een fraai deel van het werk tentoongesteld tot en met 31 december 2014.

Te bezoeken van maandag t/m vrijdag van 9.00 tot 12.00 uur.


Kunst en Cultuur

Arial 7  

Virtueel tijdschrift over kunst en cultuur in Olst-Wijhe

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you