Issuu on Google+

Ě

50 

ÂÆÊÒÆμ

8 ÍÁÍÜÑ ÇÜÌ

6+$0<.= :::$67$1$$.6+$0<.=

w— – İÇ× ÂÁĶ³Í ÆĴɳ

ÑæòðôâìéëáìüĬĬïĨáíåüĬòáĀòéäáèæóçüìĨüĬáèáîîáîâáòóáðùüĨáåü

8-9

ɵ͗ʧʨ͗ʢʩʖʤɵɧɯɧɸɨɧɭɩ:

ê9á)Ýá)×ÛÞßÚÞăÿ fê×åăÛê×ê×Ĉ×ÛĉăÝÞ9Û×áâÛI ϲ˳ഉ˶˧˲˪೴ˮ˧ʤ೪˯˲˞˘˞˘ʻ೵˲˳೵ˬ˵˘ˮ ʻ˘ˣ˘˲˙˘˟˚˵́೮ʮ˘˲ˬ́೦́˭˟ˮ˙˧˲ˮ˟˾˟ഉ˳˪˟˲ˤ ˘˞˘˭೦˘഑ˣ೪́ˣ˭˟˵˵˟˲˧ˮ˟˘˞˘ˬ˞́೦́೴˾˧ˮ ˢഉˮ˟ഉ˳˪˟˲ˤ˙˯˲́˾́ˮ˘˵೪˘˲˶˪˟ˣ˧ˮ˞˟ ˙˘˵́ˬ˞́೪˵˘ˮ́˵೪˘ˮ́೴˾˧ˮ˭˟˭ˬ˟˪˟˵˵˧˪ˮ˘˛˲˘˞˘ˬ˘˲˵˘೦˘˥́ˮ˞˘ˬ́˱͕ʫˬ˙˘˳́˯ˬ˘˲˞́഑ˣ ೪˯ˬ́˭˟ˮ˭˘˲˘˱˘˵˵˘˞́͘

2

üüÁ¼ÉÉ°Á Ä·ºÇ·»·Â·Ç É·ÆÈÒÇÒ»Ò

ɧʦʚʕ͍ʨʱʕʦʚʕʘʛʦʡʛʦ͛ ͓͌ʦʢʛʨʨʻʕʧʨʕʣʕʡʱ͍ʨʕʦ ʜ͝ʣʛ͍ʕʡʕʢʛʟʢʕʣʚʕʦʱ͛ ɹʼʞʛʜʧʛʼʣʖʣʲʧo͕ʢʲ ɮʜ͌ʼʨʡ͓ʤʼʣʜʤʯʲʤʝ͓ʧʜʡʩʜʤ ͑͟ʩʩʲ͑ʩʖʠʣʲʤ͜ ɨ͟ʢʣʜʧʜʡʜoʝʖʤ͑ʟʶʧʜʧʢʼʡʦʜʤ ʡʜʢʙʜʤ͕ʢʲɮʜ͌ʼʨʝʖʢʖʪʲʤʲ͌ ʝʜʢʗʼʧʜʙʜʤʡ͓ʤʼɨ͓ʙʼʤʙʼʩ͝ʪʜʢʨʼʞʛʼʡ ʩ͖͟ʲʧʲʤʲ͌ʗʜʧʼʡ ʜ͌ʨʜʣʼʞʛʼ͌ʗʟʼʡ ʗʥʢʪʲʛʖ ʜʢʼʣʼʞʛʼ͙͌ʧʡʜʤʛʜʪʼʣʜʤ ʜʢʥʧʛʖʣʲʞʛʲ͌ʙ͓ʢʛʜʤʪʼʛʜoʖ͖ʖ ʗʪʲʤʖʧʛʖʙʜʧʢʜʧ͝ʡʜʢʙʜʤʝʜ͌ʼʨʦʜʤ ʜʧʡʼʤʛʼʡʩʼ͌ʝʜʣʼʨʼ ɶʨʲʤʖʪʜʧʢʼʡʡʜʩʥʢʲɲ͓ʤ ʩʖʧʟʬʲʣʲʞʛʲ͌ʣ͌͝ʙʼʢʼʡ ͟ʣʲʩʲʢʣʖʨʦʖʧʖ͖ʲʗʥʢʲʦ͑ʖʢʖ ʗʜʧʣʜʡ ɨʖʧʯʖ͌ʲʞʛʲ͌ʛʜʤʛʜʧʼ͌ʼʞʙʜ ʨʖʪʢʲ͑ ʯʖ͌ʲʧʖ͑ʩʖʧʲ͌ʲʞ͖ʖ ʯʖʩʩʲ͑ ʗʖ͑ʦʜʤʗʜʧʜʡʜ ʩʼʢʜʠʣʼʤ͜

ɧʧʨʕʣʕ͍ʕʡʕʧʱʣʱ͋͝ʠʻʢʻ ɯʢʕʣ͙ʕʡʞɹɧɸɳɧ͘ɧɳɨɬɹɵɩ

86'(85585ĭ˜™³£œ˜«™Ĥ£¤©Lª£¬˜¢©  HPDLOLQIR#DVWDQDDNVKDP\N]


2

Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñ çüì

www.astana-akshamy.kz E-mail: info@astana-akshamy.kz

ǧʽǭǵDzǹǧǰǧʽǶǧǷǧǹǹǧǷ ʃɧɾȬʃɧɾ ˁ˘ˮ˪˵Ͳʿ˟˵˟˲˙˶˲˛˵˟ ϭϳͲϭϴ ˭˘˭́˲˞˘ ʤ˳˵˘ˮ˘ ೪˘ˬ˘˳́ˮ́೮ ˭ഉ˞˟ˮˤ˟˵ ˪೴ˮ˞˟˲˧ ഑˵˟˞˧͘ ˁ˘˱˘˲ ˙˘˲́˳́ˮ˞˘ ˭ഉ˞˟ˮˤ ˾˘˲˘Ͳ ˬ˘˲˭˟ˮ೪˘˵˘˲೪˘ˬ˘೪೵˲́ˬ́˳͕́˪˯˭˭˶ˮ˘ˬ˞́೪˾˘˲˶˘˾́ˬ́೪͕ ˪ഉ˳˧˱˪˟˲ˬ˧˪͕˵˶˲ˤˣ˭ˢഉˮ˟˙˘˳೪˘˞˘೪́ˣ˭˟˵˳˘ˬ˘ˬ˘˲́˙˯˥́ˮͲ ˾˘́ˮ˵́˭˘೪˵˘˳˵́೪˪˟ˬ˧˳˧˭˞˟˲ˢ˘˳˘ˬ˘˞́͘ ΎΎΎ ϭϬ˭˘˭́˲˪೴ˮ˧˟ˬ˯˲˞˘˞˘ͨÝãƒÄƒW®ƒÄÊWƒÝÝ®ÊÄͲϮϬϭϰͩ˟˪˧ˮ˾˧ ˺˘ˬ́೪˘˲˘ˬ́೪ ˪ˬ˘˳˳ˤ˪˘ˬ́೪ ˭˶ˣ́˪˘ ˢഉˮ˟ ˢ˘˳ ˱ˤ˘ˮˤ˳˵˟˲ ˙˘˥೪˘˶́˙˘˳˵˘ˬ˘˞́͘ ΎΎΎ ʥ೴˛˧ˮʤ˳˵˘ˮ˘೪˘ˬ˘˳́ഉ˪˧˭˞˧˛˧ˮ˧೮೦ˤ˭˘˲˘˵́ˮ˞˘ˢ˯ˬ˘೪́˵˘˲ˤ˹˧ ˭ഉ˳˟ˬ˟˳˧˙˯˥́ˮ˾˘೪˯೦˘˭˞́೪˵́೮˞˘˶഑˵˟˞˧͘ʤ˥˵˶ˬ́˾˘˲˘Ͳ ˞˘ ೪˘ˬ˘ˬ́೪ ೪˯೦˘˭˞́೪ ˪഑ˬ˧˪ ˢ˯ˬ˘೪́˳́ˮ ˪഑˵˟˲˶ ˭ഉ˳˟ˬ˟˳˧ ˵˘ˬ೪́ˬ˘ˮ˘˞́͘ ΎΎΎ ˇ˶˵˙˯ˬ˞˘ˮ ౢ˘ˣ˘೪˳˵˘ˮ ˽˟˭˱ˤ˯ˮ˘˵́ˮ́೮ ˪˟ˣ˟˪˵˧ ˵˶˲́ ഑˵˵˧͘ ͨʤ˳˵˘ˮ˘ͩͲͨˁ˱˘˲˵˘˪ͩϱ͗Ϭ͕ͨౢ˘˥˲˘˵ͩͲͨˌ˘˺˵˟˲ͩϮ͗Ϭ͕ͨʫ˲˵˧˳ͩͲ ͨ˃˘˲˘ˣͩϮ͗Ϭ͕ͨౢ˘˥˳˘˲ͩͲͨʤ˵́˲˘˶ͩϮ͗ϭ͕ͨʽ˲˞˘˙˘˳́ͩͲͨʮ˟˵˧˳˶ͩ ϭ͗ϭ͕ͨ˃˯˙́ˬͩͲͨʤ೪˵഑˙˟ͩϬ͗Ϯ͘

ನ́˭˙˘˵˵́ಳˬ́ʽ˵˘ˮ˳˯ബ́˳́ˮ́ഴ ˘˲˞˘˛˟˲ˬ˟˲˧͊ ನ഻˲˭˟˵˵˧˵́ˬ˟ഴ˙˟˪˪˟˲ˬ˟˲˧͊ ನ́˭˙˘˵˵́˘˳˵˘ˮ˘ˬ́ര˵˘˲ˢ൏ˮ˟ ˘˳˵˘ˮ˘ര˯ˮ˘ര˵˘˲́͊

Астана қаласының мәслихаты Сіздерді ұлы және қасиетті мереке – Ұлы Жеңіс күнімен шын жүректен құттықтайды! Ұлы Отан соғысы әрбір қазақстандық отбасының тағдырында өз ізін қалдырды. 1 миллион 200 мыңнан аса отандастарымыз қан майданға қатысты, қалған қазақстандықтар аянбай тылда еңбек етті. Сондықтан әкелелеріміз бен аталарымыздың ерліктерін есте сақтап, оларға құрмет көрсету, 70 жыл бұрын болған оқиғаның қайталануына жол бермей, бақытты болу – біздің қасиетті парызымыз. Қымбатты ардагерлер, елімізде бейбітшілік пен тыныштықта өмір сүріп, бала тәрбиелеп, болашаққа нық сеніммен қарауымызға қосқан үлестеріңіз үшін шын көңілден алғысымызды білдіреміз. Сіздердің ерліктеріңіз ешқашан ұмыт қалмайды. Астаналық мәслихат атынан барлық қазақстандықтарға денсаулық, шаттық, қуаныш, шаңырақтарына бақ-береке тілейміз. Табыстар мен сәттіліктер мол болсын! Ұлы Жеңіс күнімен! Сансызбай ЕСІЛОВ, Астана қаласы мәслихатының хатшысы

ʥʤˀʸˏ౞ˏʥʤˁʿʤʻʤʺʫʻౢʤʺ˃ˏʸʪˏ

ʺʫʺʸʫʶʫ˃˃ʳʶʻʤʧˀʤʪʤʸʤˀ ˃ʤʿˁˏˀˏʸʪˏ (Басы 1-бетте) Отан қорғаушылар күніне орайластырылған шарада сөз сөйлеген Президент: «Сіздер тек өз қызметтеріңізді ғана емес, азаматтық борыштарыңызды да абыроймен атқардыңыздар, жастарға үлгі болдыңыздар. Сіздердің істеріңіз – өз халқын сүюдің және оған адал болудың үздік үлгісі» деп, әскерилерге үлкен сенім білдірді. Жалпы Қорғаныс, Ішкі істер және Төтенше жағдайлар жөніндегі министрліктер, Ұлттық қауіпсіздік комитеті, Мемлекеттік күзет қызметі, «Сырбар» сыртқы барлау қызметі, Экономикалық қылмысқа және сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрес агенттігі (қаржы полициясы), Бас прокуратура және Қазақстанның ішкі істер органдары мен ішкі әскерлері ар-

дагерлерінің ұйымының атынан барлығы 60 адам наградаға ұсынылған болатын. Солардың ішінде ІІ дәрежелі «Даңқ» орденімен М.Ахметжанов, Б.Бердалин, А .Джумакеев, М.Исәділов, М.Ысқақов және Н.Орманбетов марапатталса, ІІ дәрежелі «Айбын» орденіне Р.Жамбылова, С.Климчук, А.Мұқатаев, Е.Смағұловтар лайық деп танылды. Ал, ІІІ дәрежелі «Айбын» орденін Ж.Баянбаев, Б.Мойнов, Ю.Новосельцев, Ғ.Той шыбаевтар иеленд і. «Ерлігі үшін» медалімен О.Баукен, М.Дүйсенбаев, Е.Нұрғалиев, «Жауынгерлік ерлігі үшін» медалімен А.Асанбай, Д.Гроц, Ю.Евдокимов секілді азаматтар наградталды. Нұрислам ҚҰСПАНҒАЛИ

ʈɧʃʈʣɹʁɯʂ

258

Астана қаласында Ұлы Отан соғысына қатысқан осынша майдангер тұрады.

ɼɯʘɯdz Астанада жауынгеринтернационалистер мектеп оқушыларын «Жас ұлан» қатарына қабылдау рәсімін өткізді.

ɩʋɫʧʃǯǯǯ Қ.Қуанышбаев атындағы қазақ театрында «Үйлену» комедиясы сахналанады. Басталуы: 18.30-да.

ɯʇʊɯʄdz «Астана Арена» стадионында С.Бердіқұловты еске түсіруге арналған БАҚ арасындағы дәстүрлі шағын футбол турнир өтеді. Басталуы: 10.00-де.

ǴȍȘȍȒȍШȈȘșȈЬȣȕȌȈШȈȓȈиȒСȔСǰȔȈȕФȈȓȐ ǺȈșȔȈФȈȔȉȍȚȖȊȈșȚȈȕȈȓȣШȈȘȌȈȋȍȘȓȍȘȋȍȗиȚȍȘ ȒСȓȚСȕȚȈȉȣșȚȈȌȣDzȖȔȔțȕȈȓȌȣШȚаȘФȣȕЮȑ ШȖȘȣȕȈȕȗиȚȍȘȈȓțФȈкȚСȕСȠȉСȓȌСȘȋȍȕșȖФȣș ȈȘȌȈȋȍȘȓȍȘСȔȍȘȍȑȓСȔȍȘȍȒȍȕСȎȈЬȈȉȈșȗȈȕȈȌȈ ШȈȘșȣȈȓȈȚȣȕȉȖȓȌȣ

– Ең алдымен сіздерді Отан қорғаушылар күнімен және Ұлы жеңістің 69 жылдығымен шын жүректен құттықтаймын. Бұл – ең алдымен, елдік пен ерліктің жеңісі. Сонау сұрапыл жылдарда ерлігімен көзге түсіп, отан қорғау жолында жанпида қылған ардагерлерімізді құрметтеу – бүгінгі ұрпақ алдындағы абыройлы парыз. Бү гінде Елбасының салиқалы саясатының арқасында ардагерлерге барынша қамқорлық жасалуда. Соның бір ғана көрсеткішін айтар болсақ, осы Астанада ардагерлер толықтай пәтермен қамтамасыз етілген. Бейбіт өмірдің берекесіне айналған абзал майдангерлер барлық құрметке лайық. Олардың көрген соғысы мен бейнетін бүгінгі ұрпақтары көрмесін, – деп тілегін білдірді қала басшысы Иманғали Тасмағамбетов. Елордада Ұлы Отан соғысының ардагерлері түгелдей баспанамен қамтылған. Мәселен, 2009-2013 жыл дар аралығында 218 майдангер жаңа баспанаға ие болды. Сонымен қатар, ағымдағы жылы баспанасын жөндеуді қажет ететін ардагерлердің өтініші әкімдік тарапынан қолға алынуда. Әлеуметтік көмек ретінде астаналық 258 ардагердің коммуналдық қызметақыларын төлеу, қоғамдық көліктерде тегін жүруді қамтамасыз ету, шипажайларға тегін емделу қарастырылған. Сонымен, жаңа баспанаға ие болғандардың қатарында Құбай долла Садырбеков, Пешімбай Нұ рым бетов, Нұрмахан Алпысбаев және Қабимолда Сейітов бар. – Астананың төрінде тұру ойымда да болмаған. «Бейнеттің зейнетін көру» осы шығар. Бізге осындай құрмет көрсеткен қала әкімдігіне ризамын, – дейді қарт майдангер Нұрмахан Алпысбаев. Гүлмира ШАРХАНҚЫЗЫ

ౢʤˀ˃ʮʤ˄ˏʻʧʫˀʸʫˀʧʫ ʪʤˁ˃ʤˀౢʤʻʮʤʱʪˏ ȔȈȔȣȘ±ǮȍЬСș ȒЮȕСȕȍȖȘȈȑǨȓȔȈȚȣ ȈțȌȈȕȣиȒСȔȌСȋСȕСЬ аȑȣȔȌȈșȚȣȘțȣȔȍȕ ЯȓȣǶȚȈȕșȖФȣșȣȕȈ ШȈȚȣșШȈȕȈȘȌȈ ȋȍȘȓȍȘȔȍȕȚȣȓ ȍЬȉȍȒȒȍȘȓȍȘСȕȍ ©ȅșȔȐȘȈȓȤȌȈª ȔȍȑȘȈȔȝȈȕȈșȣȕȌȈ ȔȍȘȍȒȍȓСȒȌȈșȚȈȘШȈȕ ȎȈȑȣȓȌȣ Салтанатты шараға аудан әкімі Бекбол Сағын, қалалық мәслихат депутаты Абай Байгенжин және аудандық ардагерлер кеңесінің төрағасы Сайлаубек Байболов қатысып жылы лебіздерін білдірді. Мерекелік шараны Ұлы Отан соғысы жылдарында жазылған

ǩȐȣȓȌȈȈȘȌȈȋȍȘȓȍȘȔȈȑȌȈȕ ȌȈșȚȈȘȣȔȍȕ ȒȍȏȌȍșț ЮȠСȕ ǺǴǬ Ȏиȕȍ ЧȈȏȈШșȚȈȕ ȈțȔȈ ФȣȕȌȈ ©ȅȑȘ ǨșȚȈȕȈª аȓȚȚȣШ иțȍȒȖȔȗȈȕȐȧșȣȕȣЬ ȚаȘȈШȚȣ ȘȍȑșȚȍȘСȔȍȕȚȍȋСȕаȠȈȈȓȈȌȣ

˃ʺʪ ʤ˄ʺʤ౞ˏʻʤ͵ ˃ʫʧʳʻʥʰʸʫ˃

шығармалармен көмкерген аудан өнерпаздары майдангерлерді бір қуантып тастады. «Өмір мен өлімнің арасында болып, от кешкен қарт жауынгерлерге құрмет жыл санап артып келеді. Қадіріңді біліп, ерлігіңді бағалаған ұрпақтың барына шүкір» дейді қариялар.

Атап айтсақ, әуекомпания ТМД елдерінің Мәскеу, СанктПетербург, Қазан, Самара, Новосибирск, Омбы, Екатеринбург, Киев, Тбилиси, Баку, Душанбе, Ташкент және Бішкек қалаларына рейс орындайды. Билеттерді өз қалаңыздағы компанияның билет сату және броньдау орталығына барып немесе 8 (727)244 44 77 телефоны бойынша хабарласып брондауға болады.


3

Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñ çüì

www.astana-akshamy.kz E-mail: info@astana-akshamy.kz

ǧʽǭǵDzǹǧǰǧʽǶǧǷǧǹǹǧǷ

ͪಉʺʳˀʮʽʸˏͫ͵ ʶಉʺʫʶˌʳౢʤˀʰ˔౞ʤ ǨșȚȈȕȈ Ȕȍȕ ǨȓȔȈȚȣȌȈ ȚаȘȈȚȣȕ  șȖФȣș ȈȘȌȈȋȍȘС ȚкȚȍȕȠȍ ȎȈФȌȈȑ ȉȖȓФȈȕȌȈ ȌȈȉȣȓ ШȈФȈȚȣȕ ȥȓȍȒȚȘȖȕȌȣ ШаȘȣȓФȣȔȍȕ ШȈȔȚȈȔȈșȣȏ ȍȚСȓȍȚСȕ ȉȖȓȌȣ ǩаȓ ȚțȘȈȓȣ ЯȓȚȚȣШȒиșСȗȒȍȘȓȍȘȗȈȓȈȚȈșȣаȑȣȔȌȈșȚȣȘФȈȕȉȈșȗȈșкȏ ȔиșȓȐȝȈȚȣȕȌȈȈȑȚȣȓȌȣ дел шақыру түймешесін басса болғаны, дабыл нүктесі бірден бірыңғай көмек орталығының ақпараттық базасына келіп түседі. «Қондырғыдағы түймешені басқан кезде сол адамның қайда тұратыны, жасы қаншада екендігі, қандай сырқатпен ауыратыны, тіпті жақын туыстарының телефон нөмірі мониторға шыға келеді. Операторлар бірден шақыру жолдаған адаммен тілдесуге тырысады. Құрылғы дауыс күшейткішімен қамтамасыз етілген. Жауап алу барысында түймешенің байқаусызда басылып кетпегені анықталады. Ал егер шынымен де қондырғы иесінің өміріне қауіп төнген болса, онда жедел жәрдемге, полицияға, басқа да органдарға не-

месе туған-туысқандарына хабар беріледі. Осылайша, қарттарға дер кезінде көмек көрсетілетін болады» дейді Ілияс Омаров. Құрылғының негізгі аппараты ардагердің үйіндегі телефонға немесе қалтафонға орнатылады. «SOS» деген белгісі бар екінші бөлігі білезік ретінде қолға немесе алқа іспетті мойынға тағылады. Яғни адам қайда жүрсе де, өзімен бірге алып жүруге ыңғайлы.

Мұндай инновациялық құрылғы Америкада және Еуропа елдерінде 30 жылдан бері қолданылып келеді екен. Ресейде осыдан екі жыл бұрын іске қосылған. Ал елімізде өткен жылдан бері қолға алына бастаған. Былтыр өткізілген «Atameken Start-up» байқауында осы «Өмір жолы» жобасы үздік деп танылған екен. Енді міне, Ұлттық кәсіпкерлер палатасы бизнестің әлеуметтік жауапкершілігі ретінде еліміздегі соғыс ардагерлеріне құрылғыны тегін тарата бастады. ҰКП басқарма төрағасының орынбасары Нұржан Әлтаевтың айтуынша, бизнес қауымдастық Ұлы жеңістің 70 жылдығына дейін соғыс ардагерлерін түгел осы құрылғымен қамтамасыз етуді көздеп отыр. Қымбат ТОҚТАМҰРАТ

ʥʫˁʮʫ˃ʶʳʻˌʫʶ˃ʳ౦ʫʺͳ ʪʽʺˏʻʤౢʤˀʤʮʤ˃ʥʫˀʪʳ

Бетті дайындаған: Ғалым ҚОЖАБЕКОВ

Жиынға Ұлттық кәсіпкерлер палатасы басқарма төрағасының орынбасары Нұржан Әлтаев, республикалық ардагерлер ұйымы орталық кеңесінің төрағасы Өмірзақ Озғанбаев және «Өмір жолы» жобасының өкілі Ілияс Омаров қатысып, журналистердің сұрағына жауап берді. «Өмір жолы» атты әлеуметтік жоба аясында пайда болған GPSнавигаторлары Жеңіс күні мерекесі қарсаңында ардагерлерімізге тосын сый болып отыр. Бұл – кәрілік жеңіп, күш-қуаты азайған қартаң адамдарға таптырмас көмекші құрылғы. Егер қария жалғыз қалғанда немесе көшеде келе жатып кенет сырқаттанып, өміріне қандай да бір қауіп төнсе, осы құрылғыдағы «SOS» белгісі бар же-

ನ഻˲˭˟˵˵˧˘˲˞˘˛˟˲ˬ˟˲͕ಳˬ́ʽ˵˘ˮ˳˯ബ́˳́ˮ˘ ര˘˵́˳˶˾́ˬ˘˲͕˵́ˬ˟ഴ˙˟˪˪˟˲ˬ˟˲˧͊ Астана қалалық Ардагерлер кеңесі Сіздерді осы бір жарқын да қуанышты мереке – 1941-1945 жылдардағы Ұлы Отан соғысындағы Жеңістің 69 жылдығымен құттықтайды. Сіздердің Ұлы Жеңіс үшін жасаған ерен ерліктеріңіз бен еңбектеріңіз барлық өскелең ұрпақ үшін әрқашан да Отанға адал қызмет етудің, Қазақстан халқы бірлігінің, жоғары патриотизм мен төзімділіктің жарқын өнегесі болып қала береді. Даңқты патриоттық дәстүрлеріңізді жалғастырушы ізбасарларыңыз болашаққа аманат еткен туған жеріміздегі бейбітшілік пен тыныштықты көздің қарашығындай сақтайтын болады. Ерліктеріңізге бас иіп, мәңгілік ризашылық білдіреміз! Баршаңызға зор денсаулық, ұзақ өмір, отбасыларыңызға береке, бақыт және жақсылық тілейміз! А. СЫЗДЫҚОВ, Астана калалық ардагерлер кеңесінің төрағасы

Бұрнағы күні Қалалық Жұмыспен қамту және әлеуметтік бағдарламалар басқармасының ғимаратында Қазақстандағы дипломатиялық корпустың дуайені, Ресей Федерациясының Қазақстандағы Төтенше және өкілетті елшісі Михаил Бочарниковтың және дуайеннің орынбасары, Қасиетті тақ Апостолының нунцийі (Ватикан) М.Маури Буендианың қатысуымен мүмкіндігі шектеулі балалардың емдомына қажет қаражат салтанатты жағдайда тапсырылды. «Биыл наурыз айында Астана қаласы әкімдігінің қолдауымен дипломатиялық корпус қайырымдылық бал өткізді. Онда елшілер өз қаржысына мүгедек балаларға жалпы құны 1 миллион 80 мың теңгенің сертификатын тапсырды. Қазіргі уақытта ел ордада 2 886 мүгедек тұ ра ды,

соның ішінде қымбат операциялар жасауды қажет ететіндер де бар. Сондықтан елшілер балаларға емделуге ақша беріп, қол ұшын созып отыр» деді қайырымдылық рәсімінде басқарма басшысы Алма Алтыбаева. Айта кетерлігі, елордалық Мүгедектер қоғам дық бірлестігінде есепте т ұрған мүмкіндігі шектеулі балалардың тізімі бар. Бұдан басқа, балаға жүргізілген ем-домды бақылайтын арнайы комиссия да құрылған. Демек, қайырымдылық сертификаттары тек дәрігерлердің қорытындысымен ғана беріледі. Бұл жолы да емделуді және операция жасауды аса қажет ететін балаларға көмек көрсетілді. Астанада жылына екі мәрте қайырымдылық акциясы өткізіледі. Гүлмира ШАРХАНҚЫЗЫ


Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñ çüì

ˀ˟˥˺˳˵˘˛೪˘˙˧˲˧ˮ˾˧˙˯ˬ́˱˵˶˵˧˪˪˟ˮ ˀ˘೪́˭ˢ˘ˮౢ˯˾೪˘˲˙˘˟˚ʹ˪഑ˣ˧˵˧˲˧˳˧ˮ˞˟Ͳ ˘೪˘˵́˘೮́ˣ೦˘˘˥ˮ˘ˬ೦˘ˮ˘˞˘˭͘ˁ˯೦́˳˵́೮ ˳˯೮೦́ˮ೴˪˵˟˳˧೪˘ˬ˘˥೪˯˥́ˬ೦˘ˮ˞́೦́ˢ഑ˮ˧ˮ˞˟ ˯ˬ഑ˣ˧ˮ˧೮ϭϵϳϴˢ́ˬ́ͨʮ˘ˣ˶˾́ͩ˙˘˳˱˘˳́Ͳ ˮ˘ˮ˾́೪೪˘ˮͨʮ˟೮˧˳ˢ˘ˬ˘˶́ͩ˘˵˵́˟˳˵˟ˬ˧˪ ˪˧˵˘˙́ˮ˞˘ˢ˘ˮͲˢ˘೪˵́ˢ˘ˣ೦˘ˮ́˙˟ˬ˛˧ˬ˧͘ʮ˟೮˧˳ ˭˟˲˟˪˟˳˧ˮ˟˯˲˘˥˙˧ˣͨˈ˘ˬ́೪ౢ˘೺˘˲˭˘ˮ́ͩ ˘˵˘ˮ೦˘ˮ೪˘˥˳˘˲೪˘ˣ˘೪˵́೮˳˯ˬ˵˶́ˮ˞́˳́ˮ˘ˮ ೴ˣ˧ˮ˞˧ˢ˘˲ˤ̆ˬ˘೦˘ˮ˞́ˢ഑ˮ˪഑˲˞˧˪͘

... Көрген қызығынан бейнеті көп әкем алдыма қабағын қарс жауып, келіп тұрып: «Әй, жалғызым! Сен «үйде шешен – дауға жоқ, үйде батыр – жауға жоқтың» жігіті емес сияқты едің ғой. «Ер бір рет өледі, қорқақ мың рет өледі!» Тұр орныңнан, ана жеңіс жалауын жолбасшы ет те, жүгір алға! Тек өле көрме, Қошқарбай әулетін жоя көрме!» деп айғайлағандай болды. «Жоқ, әке, өлмеймін. Өмірге өзім де құштармын!» деп әке елесіне жауап қатқандай іштей күбірлеймін... Есіме қойныма тығулы жеңіс жалауы түсті де, оны алып, ораған қара қағазын каналға қарай лақтырып жібердім. Сонан соң төс қалтамнан сия қарындаш алдым да, жалау шетіне: «674-ші атқыштар полкі, лейтенант Қошқарбаев, қызыл әскер Булатов» деп жаздым. Григорий «мұныңыз не» дегендей маған таңдана қарады. – Гриша, мұным алда-жалда өліп қалсақ, кейінгі жауынгерлеріміз білсін дегенім ғой, – дедім. – Мұныңыз дұрыс болды, жолдас лейтенант. Сақтықта қорлық жоқ, – деді Булатов. – Енді не болса да, канал шетіндегі топырақ үйіндісіне барып жанжағымызды барлап әрекет жасайық. Рейхстаг жаққа тағы қарадым. Оқ жаңбырша жауып тұр. «Неғылған таусылмайтын оқ-дәрі?!» деп ойладым іштей. Біз жақтан да аз төпеп жатқан жоқ. Кенет ту сыртымыздан уралаған дауыс шықты. Сол сәтте арт жағымызға жалт қарадық. Шынында да, қызыл әскерлер шабуылдап келеді екен. Бірақ, рейхстагтан, Тиргартен паркі мен Бранденбург қақпасынан фашистер бұрынғыдан да құтырына, оқты еселей төкті де, біздің жауынгерлер жер бауырлай жатып қалуға мәжбүр болды. «Осы жолы қанша адам мерт болды екен» дедім мен өзіме-өзім. Енді «Гиммлер үйінің» қабаттарынан да, Шпрее өзені мен Мольтке көпірі жағынан да біздің артиллеристер де снарядты үдете ата бастады. Алып гаубицалар мен жан түршіктірерлік «катюшалар» атқылап жатыр. Екі жақтан жіберілген снарядтың бәрі бірдей біздің дәл төбемізге таяп ұшып жатқан сияқты. Рейхстаг тағы да түтін мен шаңнан көрінбей кетті. Сұр жыландардың сұпсұр ордасы әр жерден жана бастады. Артиллерия атысы бір сағаттай айнала-төңіректі күңірентіп, жерді солқылдатты. Булатов екеуміз басымызды бірде тұқыртып, бірде үйіндіден сәл шығара қолайлы сәтті күтіп жатырмыз. Едәуір уақыт өткен соң рейхстаг жақтан бораған оқ сәл саябырлағандай болды. Көк түтін бе, көтерілген шаң ба,

алдымыз бұлыңғыр тұман болып кетті. Оның арасынан фашистердің ордасы әрең көрінеді. Осы бір бұлыңғыр кезеңді пайдаланып жүгірсек, жау бізді рейхстагқа жеткенше көрмей қалуы мүмкін еді, сондықтан алға ұмтылуға бел байладық. – Ал кеттік! – дедім де, орнымнан тұра жүгірдім. Булатов та құстай ұшып, менен оза берді. – Қарайлама, тарта бер, жүгір! – дедім айғайлап. Рейхстагтың сатылы табалдырығына аяғым тие бергенде, оң жақ санымнан біреу ұрып қалғандай болды. Григорий бұл жерге менен екі метрдей бұрын жетті-ау деймін. Екеуміз биік тас діңгектің арғы бетіне жабысып тұра қалдық. Дер кезінде бұғып үлгердік, таяу жерден снаряд жарылып, біз тұрған діңгекке жарықшағы сарт ете түсті. Аман-есен жеттік пе, жетпедік пе дегендей екеуміз бір-бірімізге күле қарай береміз. Бірақ, екеуміздің де көзімізде жас. Денемізде бір түрлі діріл бар. Бұл шамасы толқу, қуаныш сезімі болар. Діңгектің қалқасында тұрып рейхстагқа қарадық. Алдымен көзге түскені тарс бекітіліп, сырт жағын ағашпен айқыш-ұйқыш шегелеп тастаған үлкен есік, тас бағаналар мен мәрмәр діңгектер, кірпішпен, іші әлденеге толы қаптармен кептеліп, бітеліп тасталған үлкен терезелер. Жалау қайда? Жеңіс жалауы! Ол менің қолымда тұр еді. Ал, қай жерге тігу керек жалауды? Неғұрлым биігірек жерге бекіте алсақ жарар еді. Әне, үйдің екінші қабатына таяу – астыңғы терезенің бір-екі кірпішін снаряд жұлып түсіріп, кетік болып қалыпты. Әзірге бұған қолайлы жер осы. Сол тұсқа таяп бардым да: – Гриша, шық менің иығыма, ана бір терезенің жоғарғы жағындағы кетікті көріп тұрсың ба? Жалауды сол жерге бекіт! – дедім де, ағаш сапқа оралған қызыл матаны Булатовқа ұсындым. Булатов аласа бойлы, талдырмаш қана жігіт. Шамасы салмағы да онша ауыр болмаса керек. Қабырғаға жабыса тұрған менің иығыма ырғып шықты. Сәлден соң жерге бір нәрсе дүңк ете түсті. – О, не болды? – дедім тістене. Тістеніп тұрғаным аяғым ұйып бара жатқан сияқты. Жараланғанымды енді сезіп тұрғандаймын. – Бір кірпішті түсіріп алдым, – деді Булатов. Сонан соң ол: – Жалауды ілдім, жолдас лейтенант! – деп жерге қарғып түсті. Мен шегіне беріп, жоғары қарадым. – Ура! – дедім сыбырлай сөйлеп. – Жеңіс жалауы – рейхстагта! Булатовтың екі езуі екі құлағында.

4 www.astana-akshamy.kz E-mail: info@astana-akshamy.kz

ˆ‡*“

njǜɆǷǨǢǜǩɅNJǔɅƼnjƽƼǁƾ

Балаша мәз болып тұр. Ол – небары 19-ақ жастағы балаң жігіт. Сол сәтте жел тұрды да, біз тіккен жеңіс жалауын толқындатып, желбірете түсті. Әлдебір жуан діңгек түбіне отыра кеттік. Екі көзіміз өзіміз тіккен жеңіс жалауында! Ол желмен ойнай желбіреп, біздің жауынгерлерді бейне бір шақ��рып тұрғандай еді. Біз оны қадап сағатымызға қарағанда уақыт кешкі алты жарым екен. Біраздан кейін ұйып бара жатқан оң санымды сипап көріп едім, дым білінді. – Менің аяғыма оқ тисе керек, Гриша. Оң жақ санымнан дым білінеді. – Пәле, біздің су емес жеріміз жоқ қой, жолдас лейтенант, – деді де пилоткасымен маңдайын сүртіп, күліп жауап берді Булатов. Сонан соң ол оң аяғыма қарап: – Тоқтай тұрыңызшы, шынында да, қан білінетін сияқты, – деді де Булатов қолма-қол қалтасындағы дәкесі мен йодын алды. – Жараңызды көрсетіңіз,

таңып берейін, – деп ыңғайлана бастады. – Көрсеткені несі, ана беліңдегі қанжарды ал да, галифені сөгіп жібер. Гриша менің айтқанымды істеді де жараны көріп: – Тура сан етіңізді бір-екі сантиметрдей тіліп өтіпті. Сүйегі аман сияқты,— деп йод жаға бастады. Ашытып барады. Тек дәкемен мықтап орап тастағаннан кейін барып, ашығаны да, ұйығаны да басыла берді. Сүйегі аман екенін өзім де жаңа Булатовты иығыма шығарып тұрғанда сезгенмін. Сүйек сау болмаса, әрине, ауру аяқпен дардай жігітті көтеріп тұру оңай болмас еді. – Өлмесек, жасымыз ұзақ болады, бауырым! – дедім Гришаға әзілдеп. – Жоқ, жолдас лейтенант! Енді біз өлмейміз. Онсыз да мына үш жүз метр жерден өтіп, рейхстагқа жеткенше екеуміз жүз рет өліп, жүз рет тірілдік емес пе?! Сол да жетеді бізге! Булатовтың сөзі орынды еді. Енді

ойлап қарасам, біз Гриша айтқандай үш жүз метр жерге жеті сағатта (сағат күндізгі 11-ден кешкі 6-ға дейін) жер бауырлай зорға жеткенде сан өліп, сан тірілгеніміз рас-ау! Егер біз «ойымызға ештеңе кіріп шыққан жоқ, өлімнен қорыққанымыз жоқ» десек, оған кім иланар?! Міне, міне, өліп кетеміз-ау, қаңғыған бір снарядтың тобықтай жарықшағы тиеді-ау енді деп әр сәт ойлағанымыз шын ғой. Жаңағы бір сәтте ең соңғы жүз метрдей жерді құйын қуған қаңбақтай домалай жүгіріп өткенде де енді-енді бір оқ қуып жетіп, қадала түсер де, қыршындай өмірді қырқып кетер-ау деген қауіпті ой бір сәт мидан шықты ма екен?! Жоқ, шыққан жоқ! Рейхстагқа жете бере тиді емес пе, бір оқ қара санға. Ал ол жанды жерге де тиюі мүмкін еді ғой. Қайран тірілік, неткен қымбат едің! – Тірі қалдық ғой, Гриша, тіріміз! Ендеше біз бақытты жандармыз!.. Осыны айтқан кезде сол жағымыздан рейхстагтың тас еденді


5

Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñ çüì

www.astana-akshamy.kz E-mail: info@astana-akshamy.kz

ˆ‚‚• төсенішін дүрсілдете жүгіріп келе жатқан адамдардың аяқ алысын естідік те, отырған орнымыздан атып тұрып, жуан діңгек түбіне жасырына қалдық. Автоматымызды ыңғайлап, күтіп тұрмыз. Жау болса бізге жақындаған кезде күтпеген жерден оқ боратпақпыз. Жүгіріп келе жатқандар аң-таң болып тұра қалды. Біреуі: – Мынау керемет қой! Мынаны қараңдар, жігіттер, біздің шабуыл туымыз!— деп айғайлап жіберді. – Бұл қайдан келген-ей, мына жерге? Өз адамдарымыз екенін білген соң, біз де тасадан шыға келдік. Дала телефоны сымын шұбата тартып келе жатқан байланысшы мен автоматшыны бір майор бастап жүр екен. Мен әскери атағы жоғары офицерге ақсаңдай барып: – Рейхстагқа шабуыл жалауын жеткізген лейтенант Қошқарбаев пен қызыл әскер Булатов, – деп баяндадым. – Қай полктен? – Біз Плеходановтың полкіненбіз. – Жарайсыңдар, жігіттер, жарайсыңдар! – деп майор біз тіккен жалауға тағы бір рет қарады. – Мен 756-шы полк командирінің орынбасары майор Соколовскиймын. Рейхстагқа бірінші болып жеңіс жалауын желбіретулеріңмен сендерді құттықтаймын! – Совет Одағына қызмет етеміз! Соколовский сол жерде – рейхстагтың негізгі есігінің алдындағы сатыда тұрып өз командирімен телефон арқылы сөйлесті. – Жолдас бірінші! Мен рейхстаг алдынан сөйлесіп тұрмын! Рейхстагтың сырт жағында ғана аздаған атыс бар. Иә... иә... фашистердің тірі қалғандары жер астына түсіп кеткен болу керек. «Гиммлер үйі» жақ бетінде тыныштық орнады... Иә, иә... Ал мұндағы үлкен жаңалық рейхстагқа бізден бұрын Плеходанов полкінен лейтенант

Қошқарбаев пен қызыл әскер Булатов жетіп, қабырғаға шабуыл жалауын қадапты. Иә... Мен оларды сіздің атыңыздан құттықтадым... Иә... Бұл жағында гитлершілердің тіршілік белгісі сезілмейді... Жақсы... жақсы... Осыдан кейін арада бес минуттей де уақыт өткен жоқ, жан-жағымызды уралаған дауыс кернеп кетті. 756-шы полктің капитаны Неустроев бастаған батальон рейхстагқа келді. Олардың ішінде Сьянов, Кантария мен Егоров та бар екен. Неустроев батальоны келген бетте рейхстагтың есігін ашты да, ішке қойып кетті. Бірақ, оның бұ жағында ешкім жоқ болып шықты. Шынын айтайын, мына біз тұрған жерге өзіміздің 674-ші полктің адамдарынан бұрын басқа полк батальонының келгеніне көңіліміз бір түрлі болып қалды да, мен Булатовқа: – Неғып тұрсың? Жүгір! Біздің полктің жауынгерлерін шақыр! – дедім зекіп, олардың кешіккеніне бейне бір сол кінәлідей. Сол-ақ екен Булатов етігін шешіп, лақтырып жіберді де, «Гиммлер үйіне» қарай тұра жүгірді. Көп кешікпей-ақ Давыдов бастаған біздің бірінші батальон мен Логвиненконың екінші батальоны да келді. Сонымен кешкі сағат жеті шамасында рейхстагта үш батальон болды. Үшеуі де біздің 150-ші дивизияның бөлімдері. Енді осы үш бөлімнің жауынгерлері рейхстагтың астыңғы қабатын аралай бастады. Маған бір бөлмеде біздің батальонмен бірге келген санитар қыздар дәрігерлік көмек көрсетіп, жараны жуып-тазалап, таңып берді. – Бұл әншейін сызат қана, екі-үш күнде-ақ ауырғаны білінбей кетеді. Бірақ, әзірге жүрмегеніңіз жөн, - десті қыздар. Мынадай ұлы оқиға болып жатқан

кезде жүрмеу қайда?! Сәл ақсаңдай басып, солдаттарға қосылдым. Сосын взводымның жауынгерлерімен бірге бірінші қабаттың бөлмелерін аралап көрдім. Біз тек қараңғы кабинеттерді фонарьдың жарығымен қарап шықтық. Кеш түсе рейхстагтың жер асты бункерінен фашистік медицина қызметінің генералы қол көтеріп шықты. Ол ұзын бойлы, ашаң жүзді елудің ішіндегі адам екен. Үстіне кигені – китель. Біздің офицерлердің біреуі, қайсысы екені есімде жоқ, тілмаш арқылы жау генералына рейхстаг бункеріне барып, өз әріптестеріне ендігі қарсылықтың пайдасыз екенін, оқ атпаудың қажеттігін айтып шығуды талап етті. Фашист генералы бұл бұйрықты бұлжытпай орындады. Содан кейін оны біздің 674-ші атқыштар полкінің штабына барлаушы Провоторов айдап алып кетті. Кейіннен Провоторовқа Совет Одағының Батыры атағы берілді. Кешкі сағат он шамасында рейхстагқа 756-шы атқыштар полкінің командирі полковник Зинченко келді. Жанында бейтаныс подполковник бар. Ол бәрімізді жақындап келе жатқан жеңіспен құттықтады. Осынау «Жеңіс!» деген қуанышты сөзді біз 30 апрельдің кешінде, соғыстың 1410-шы күнінде, рейхстагтың алдында естідік. Сонан соң полковник Зинченко өз полкінің батальон командирі Неустроевтың қасына келіп: – Ту қайда? – деп сұрады. – Батальон Туы екінші қабатта. Ал, шабуыл жалаушыларының бірнешеуін мына лейтенанттың қадаған жалауының жанына тіктік, – деп Неустроев мені нұсқады. – Жоқ, мен оны айтып тұрғаным жоқ, – деді полковник. – Менің сұрап тұрғаным – Армияның әскери Советі берген бесінші номерлі Ту. – Ол полк штабында.

Зинченко қолма-қол полк штабының бастығы майор Казановқа телефон соғып: – Армияның әскери Советі бізге тапсырған Туды қазір рейхстагқа жеткізуді ұйымдастырыңыз. Ту әкелуге сенімді адамдарды бөліңіз. Тездетіңіздер! – деп бұйырды. Осы кезде рейхстаг ішінен тасыртұсыр атыс естілді. Шамасы, жер астына жасырынған фашистер қайыра шықса керек. Үстіңгі қабатта тығыла қалған гитлершілер де терезе тесіктерінен атқылай бастады. Біздің сыртта тұрған жауынгерлер рейхстаг ішіне лап қойды. Гранаттардың жарылғаны естілді. Бірақ, бұл атыс онша ұзаққа созылған жоқ. Он-он бес минутте-ақ тыныштық қайта орнады. Гитлершілер жер астындағы көрлеріне қайра кіріп кетті. Түнгі сағат он бірге таялған кезде рейхстагтың іші-сыртын уралаған дауыстар жаңғыртып жіберді. Ақсаңдай басып, жұртпен бірге мен де далаға шықтым. Солдаттар бас киімдерін аспанға лақтырып, қуанып жүр екен. Екі көздері рейхстаг үстінде. – Ура! Жеңіс Туы, Жеңіс Туы!! – деді жігіттер. Мен де рейхстагтың жетпіс бес метрлік күмбезіне мойын соза қарадым. Гитлершілердің сұрғылт ордасының ар жақ бұрышы жанып жатыр еді. Соның сәулесінен болар, сонау күмбез үстінде ал қызыл Ту желбіреп анық көрініп тұр. Иә, бұл Жеңіс Туы еді! Әлдеқайдан менің жаныма Григорий Булатов келіп дәл құлағымның түбінен айқайлап: – Ура, жолдас лейтенант! Жеңіс Туы! Ал бұл Тудың кіші інісі – жеңіс жалауын рейхстагқа екеуміз қададық қой. Бұл зор бақыт! – деді. Мен үн-түнсіз Гришаны құшақтап, бетінен сүйе бердім.

͌ʂɳɨɧɹɹʂ ͒ɲʂɵɹɧɴɸɵ͘ʂɸʂɴʂ͊ ɧɷɫɧ͗ɬɷɲɬɷʌ ɭ͜ɴɬ͌ɧɲɧ ɹ͒ɷ͘ʂɴɫɧɷʂ͛ ɹʼʞʛʜʧʛʼɶʩʖʤ ͑ʥʧ͖ʖʪʯʲʢʖʧʡ͓ʤʼʝ͝ʤʜ ɮʜ͌ʼʨʡ͓ʤʼʤʼ͌ʝʲʢʛʲ͖ʲʣʜʤ ͑͟ʩʩʲ͑ʩʖʠʣʲʞ͜ ɲʜʯʜʙʼʝʖʪʲʤʙʜʧ ʩʲʢ ʜ͌ʗʜʡʡʜʧʼ ʗ͓ʙʼʤʙʼʖʧʛʖʙʜʧ ʨ͟ʧʖʦʲʢʨʥ͖ʲʨʩʲ͌ʖʞʖʗʲʤ ʡ͙ʧʼʦ ʩʜʡʗʟʼʡʧʪʬ ɶʩʖʤ͖ʖ ʛʜʙʜʤʯʜʡʨʼʞʨ͓ʠʼʨʦʜʤʯʼʢʼʡ  ʤʖ͖ʲʞʜʧʖʞʖʣʖʩ͑ʖʩ͝ʤ ʡ͓ʯ͑ʖʠʧʖʩʩʲ͌ʖʧ͑ʖʨʲʤʛʖ ʝʜ͌ʼʨʡʜʝʜʩʜʗʼʢʛʼɨʖʗʖʢʖʧ ʜʧʢʼʙʼ͟ʧʦʖ͑ʨʖʤʖʨʲʤʛʖʤʖ͖ʲʞ ʥʩʖʤʨ͓ʠʙʼʯʩʼʡʩʼ͓͌ʢʙʼʨʼ ʗʥʢʲʦ͑ʖʢʖʧʲʨ͙ʞʨʼʞ ɨ͓ʙʼʤʛʜʥʩʖʤʛʲ͑ ͍ʖʧʪʢʲʡ͓ʯʩʜʧɴʜʣ ʢʜʡʜʩʗʖʨʯʲʨʲʤʲ͌ ʩʼʡʜʢʜʠ͑ʥʢʛʖʪʲʣʜʤ ʯʜʡʖʧʖʣʲʞ͖ʲʣʖʨʩʲ͖ʲʤ  ʜʢʛʼ͌ʩ͟ʧʖ͑ʩʲʢʲ͖ʲʣʜʤ ʩ͟ʩʖʨʩʲ͖ʲʤʨʖ͑ʩʖʦʩ͟ʧ ɭʤʛʼʙʼʣʖ͑ʨʖʩoʗʖʩʲʧʢʖʧ ʜʧʢʼʙʼʣʜʤʬʖʢ͑ʲʣʲʞʛʲ͌ ʗʼʧʢʼʙʼʤʜʗʜʧʼʡʗʥʢʲʦ  ɺ͝ʪʜʢʨʼʞ͍ʖʞʖ͑ʨʩʖʤʤʲ͌ ʼʧʙʜʨʼʤʤʲ͖ʖʠʩʪ͖ʖʗʼʧʼʙʼʦ ͓ʢʜʨ͑ʥʨʪ ɴʜʧʜʠʢʼʣʜʧʜʡʜʢʜʧʼ͌ʼʞʗʜʤ ͑͟ʩʩʲ͑ʩʖʠʥʩʲʧʲʦ  ɹʼʞʛʜʧʙʜʞʥʧʛʜʤʨʖʪʢʲ͑ ͟ʞʖ͑ ͖͟ʣʲʧ ʥʩʗʖ��ʲʢʖʧʲ͌ʲʞ͖ʖ ʗʖ͑ʲʩʩʼʢʜʠʣʼʞ͜ jɴ͓ʦɵʨʕʣx ʥʕʦʨʞʵʧʱɧʧʨʕʣʕ ͍ʕʡʕʡʱ͍ʪʞʡʞʕʡʱʣʱ͋ ɸʕʵʧʞʠʛ͋ʛʧʻ


Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñ çüì

6

ʤ˵ ˢ˘ˬ́ˮ ˵˘˲˵́˱ ˭˧ˮ˛˟ˮ ˘ˣ˘˭˘˵೪˘͕ ೵ˬ˵́ˮ ˳೴˥˛˟ˮ ೵ˬ೦˘ ೪˘ˣ˘೪ ˢ˟˲˧ˮ˧೮ ഉ˲ ˱೵˾˱˘೦́ˢ˘˵˙˯ˬ˭˘˳˘˞˘͕˘˵˘˭˟˪˟ˮ˧ˮ˧೮ ˢ഑ˮ˧ ˵́˭ ˙഑ˬ˟˪͘ ౢ́˲˘ˮˮ́೮ ೪˘ˮ˘˵ ೪˘೦́˳́೵̆˳́ˮ˞˘˙˘˥೪˘ˬ˘˵́ˮ́˳ˤ̆೪˵́ ೵ˬ˘ˮˮ́೮˞˘˙˯ˬ˭́˳Ͳ˙˧˵˧˭˧഑˳˪˟ˮ˯˲˵˘Ͳ ˳́ˮ˞˘ ೪˘ˬ́˱˵˘˳˘˞́͘ ౢ˘˳ˤ˟˵˵˧ ˃˯˲೦˘˥ ˢ˟˲˧ˮ˟ˮ ˵೴ˬ˟˱ ೵˾́˱͕ ˟ˬ˧˭˧ˣ˞˧೮ ˤ˛˧ ˭೵˲˘˵́೴˾˧ˮ˟೮˙˟˪˟˵˪˟ˮ˘˱˵˘ˬ˘ˣ˘˭˘˵Ͳ ˵˘˲˞́˳˘ˮ˘˱˵˘˶́˳˘˘ˬ˭˘˳˱́ˣ͘ʽˬ˘˲˞́೮ ˘˲˘˳́ˮ˞˘ ഑˵˪˟ˮ ೦˘˳́˲˞́೮ ˘ˬ೦˘˾೪́ ˾ˤ˲˟˛˧ˮ˞˟ ౢ˘ˣ˘೪˳˵˘ˮˮ́೮ ೪˯˲೦˘ˮ́˳ ˧˳˵˟˲ ˳˘ˬ˘˳́ˮ́೮ ഑˲˪˟ˮ˞˟˶˧ˮ˟ ೺ഉ˭ ೪˘ˬ́˱˵˘˳́˱͕ ೪˘ˮ˘˵ ˢ˘̅́ˮ˘ ˘˥˲́೪˾˘ ೪˯ˬ˵˘೮˙˘˳́ˮ ೪˘ˬ˞́˲́˱͕ ˤ˧˳˧ ೪˘ˣ˘೪ ˢ೵˲˵́ˮ́೮ ˘˲˘˳́ˮ˘ˮ ˘ˬ೦˘˾೪́ˬ˘˲˞́೮ ˙˧˲˧ ˙˯ˬ́˱ ˘˲ˮ˘˥́ ഉ˳˪˟˲ˤ ˙˧ˬ˧˭ ˘ˬ೦˘ˮ˞˘˲˞́೮ ೪˘˵˘˲́ˮ˞˘ ˭˟ˮ˧೮ ˘˵˘˭ ౢ˯೦˘˙˘˥ ʮ˯ˬ˘˭˘ˮ˯˚˵́೮ ˵೵˲೦˘ˮ́ˮ ˭˘೪˵˘ˮ˟˵˟˭˧ˮ͘

ÆÅÂÁ¸·ÈĚ·Çę·Ä

ÉĞěęÒÏĚ·¾·Ě алқымыздың жаужүрек дәстүрлерін құрмет тұтып, Отан үшін от кешуді асқақ парыз санаған атамның алғашқы қазақ полкының командирі болғанын ерекше атап өткім келеді. Қоғабай Жоламанов 1896 жылы Торғай уезінің Бесқопа ауылында орташа шаруа отбасында туған. Орталықтағы Иванов мектебінде оқып, білім алып шығады. Дәл осы кезеңдерде Торғай өңірі тыншу көрмей, ақ патшаға қарсы дүркін-дүркін жаңа көтерілістердің ошағына айнала бастаған-ды. Кеңес дәуірінде жазылған қазақтың тұңғыш қысқаша энциклопедиясында: «Торғайдағы халық бұқарасы қарсылығының өршуі, әсіресе, 1916 жылғы ұлт-азаттық, отаршылдыққа және феодализмге қарсы күресте айқын байқалады... Мұнан соң көтеріліс бүкіл Қазақстан территориясын тегіс қамтыды. Жазалаушы отрядтармен қарулы қақтығыстар бірнеше айларға созылды. Әсіресе, Торғай облысындағы көтеріліс ең ұзаққа созылған, ең ұйымдасқан көтеріліс болды. Көтерілісшілерге халық батыры Амангелді Иманов пен большевик Әліби Жангелдин басшылық етті. Патша әскерлері көтерілісті қаталдықпен басып жаншыды. Көптеген көтерілісшілер мен бейбіт халық қырғынға ұшырады» деп жазылған. Осы тұста енді ғана ат жалын тартып мінген он алты жасар бозбала Қоғабай да өзімен оқитын бір топ жігітпен бірге көтерісшілер «армиясына» араласып, Торғайдағы көтерілістің ошағы болған Тосын құмына дейін барады. Ақыры ел мүддесі үшін жорыққа шыққан ол Әліби Жангелдиннің

Қоғабайдың жоғарыдағы аты аталған әскери отрядында үш жылдан аса уақыт болады. қолбасшылармен бірге түскен училище Шайқастарға атойлап кіріп, дұшпанның бітірушілердің фотоларын көргендігін бізге сағынын сындыратын батыл жігіттің ержүректігі сол тұста-ақ ауыздан ауызға әңгімелеп берген еді. Амал қанша, қазір сол тараған аңыздай болып кеткен еді. суретті көңіл шіркін іздесе де, Қазақстанның Көп ұзамай батыр мінезді азаматты тұңғыш астанасы болған шаһарға әзірше жол Әліби Жангелдиннің өзі аңғарып, оны түспей тұр. оққағары етіп алады. Әлібимен бірге Қоғабай Жоламанов әскери училищені Орынбор, Торғай, Шалқар арқылы пойбітіргеннен кейін Орталық Бас штабтың ызбен жылына екі реттен Петерборға атынан Саратов, Ашхабадта әскери барып-келіп жүреді. округтердің бастығы, Ашхабад қалалық Әліби Жангелдин 1919 жылы гарнизонының бастығы, Ташкент қалалық қарамағындағы сегіз жігітті бар гарнизон бастығы, Өзбекстан КСР-нің беделін салып, Орынбордың әскери әскери комиссары қызметтерін атқарған. училищесіне оқуға түсіреді. 1924 жылы 1934 жылы Қазақстан автономиялық сол торғайлық сегіз республика болып, астажігіттің бесеуі әскери ౭ˬ́ʽ˵˘ˮ˳˯೦́˳́ˮ́೮˭˘˥˞˘ˮ˛˟˲˧͕ намыз Алматы қаласына училищені толық бітіріп ˘˵˘೪˵́ ˾˘˙˘ˮ˞˯ˣ ˭˘˥˯˲ ʶഉ˲˧˭ көшіріп жатқан кезі еді. шықты. Олар Қоғабай ಁ˳˟ˮ˯˚˵́೮ ͨʮ೵ˬ˞́ˣͩ ˢ˶˲ˮ˘ˬ́ˮ˞˘ Сол жылдың тамыз айында Жоламанов, Ғабдыжауат ˢ˘˲ˤ̆ˬ˘ˮ೦˘ˮ ͨ˃೵೮೦́˾ ೪˘ˣ˘೪ ˱˯ˬ˪˧ͩ Кеңес өкіметінің қорғаныс Жаленов, Омарбек Ешаведомствосы Бас штабтың нов, Сейтқали және ˘˵˵́˟˳˵˟ˬ˧˛˧ˮ˞˟೪˘ˣ˘೪˵́೮˘˵˵́ഉ˳˪˟˲ шешімімен Қоғабай Жола˱˯ˬ˪́ ˵˶˲˘ˬ́ ೪೵ˮ˞́ ˭ഉˬ˧˭˟˵˵˟˲˞˧ Томай руынан шыққан манов майор дәрежесімен Сәдуақас деген азаматтар ˘ˬ೦˘ ˵˘˲˵˘ ˯˵́˲́˱͕ ˱˯ˬ˪ ˪˯˭˘ˮ˞ˤ˲˧ А л м а т ы қ а л а с ы н д а ౢ˯೦˘˙˘˥ʮ˯ˬ˘˭˘ˮ˯˚ˢ˘˥ˬ́͗ͨʿ˯ˬ˪೪˘ болатын. жасақталған алғашқы қазақ Қоғабай Жоламанов ˙˘˳˾́ˬ́೪ ˢ˘˳˘೦˘ˮ  ౢ͘ʮ˯ˬ˘˭˘ˮ˯˚ полкінің командирі болып сол оқуда жүріп, Се- ˪഑˱˵˧˪഑˲˛˟ˮ͕˙೵˲́ˮ˃˘˾˪˟ˮ˵˵˟ഉ˳˪˟˲ˤ тағайындалады. Ұлы Отан ров бандасын жоюға, ೪́ˣ˭˟˵ ˘˵೪˘˲೦˘ˮ͕ ˵ഉˢ˧˲ˤ˙˟˳˧ ˭˯ˬ соғысының майдангері, Моңғолия мен Қытай ˘˞˘˭ ˙˯ˬ˘˵́ˮ͘ ʽˬ ˢ˘˶́ˮ˛˟˲ˬ˟˲˞˧ атақты шабандоз, майор жеріндегі кеңес-жапон ೴˥˲˟˵˶˞˟˪഑˱˟೮˙˟˪˟˵˧˱͕˙˘˲ˬ́೪˪೴˾˧ˮ Кәрім Әсеновтың «Жұлдыз» қарулы қақтығысы – ˢ೵˭˳˘˞́ͩ˞˟˱˵˯೪˵˘ˬ˘˞́͘ журналында жарияланған Халқын-Гол шайқасына, «Тұңғыш қазақ полкі» атты Орта-Азия басмашыестелігінде қазақтың атты ларына қарсы күрестерге қатысып, әскер полкы туралы құнды мәліметтерді алға жауынгерлік ерліктерімен көзге түседі. тарта отырып, полк командирі Қоғабай ЖоҚоғабай әскери училищені аға лейтенант ламанов жайлы: «Полкқа басшылық жасаған шенінде бітіреді. Қ.Жоламанов көпті көрген, бұрын ТашкентОсы орайда Қоғабайдың нете әскери қызмет атқарған, тәжірибесі мол мере інісі, белгілі ақын Қайнекей адам болатын. Ол жауынгерлерді үйретуде Жармағамбетовтың айтуынша атамыз көп еңбек етіп, барлық күшін жұмсады» деп Орынбор әскери училищесін атақты тоқталады. орыс әскери қолбасшылары – Г. Жу1937 жылғы сталиндік репрессия ұядай ков, К.Рокосовский, И.Баграмян, ұйып отырған Жоламановтар әулетін В.Чуйковпен т.б. бірге оқығанын алға айналып өтпеді. Сол тұста Қоғабайдың тартады. Оған дәлел ретінде ақын інісі Торғайдағы ағасы Масұғыт халық жауы Орынборға барған сапарында әскери болып тұтқындалады. Жаманат қол ұстаса келгендей, іле-шала Қоғабай да училищенің мұражайынан Жоламанов

www.astana-akshamy.kz E-mail: info@astana-akshamy.kz

зымияндардың қырына ілігіп, елдегі біреулердің көрсетуімен түрмеге жабылады. Бірақ, сол кездегі КСРО Қорғаныс комитетінің басшысы М.Тухачевскийдің араласуымен тұтқыннан босатылып, оған азаматтық қызмет ұсынылады. Дегенмен де, Қоғабай Жоламанов жанымен де, тәнімен де әскери қызметке берілгендіктен ұсынылған қызметке бармаған. Кейін Бас штабтың өкімімен Түркіменстан әскери гарнизонының басшысы, Орта Азия әскери округі бастығының орынбасары болып қызмет атқарып, кейін Ташкентке ауыстырылады. Қоғабай әр жылдары Кеңес Одағының маршалдары М.Тухачевскиймен, Б.Шапошниковпен жақсы байланыста болғанын атап өтуге болады. Адамзат баласы миллиондаған бейкүнә жандардың өмірін жалмаған екінші дүниежүзілік соғыстың қайғы-қасіретін әлі де ұмыта қойған жоқ. Бүкіл адамзатқа қайғы әкелген соғыстың тоқтауына, қырғынның сап тиылуына қазақ халқының қосқан үлесі орасан екені даусыз. Фашистік басқыншылық саясатты жермен-жексен ету жолында қазақстандықтар қанын да, жанын да аямай өзге ұлттармен бірге жанқиярлық ерліктің үлгісін көрсетті. Майданға Торғай жерінен де мыңдаған боздақ аттаныпты. Аудандық әскери комиссариаттағы шақыру пункті арқылы соғыстың төрт жылы ішінде үш мыңның үстінде жастың майданға жіберілгені белгілі болып отыр. Соғыс басталғаннан кейінгі алғашқы айларда Қоғабай Жоламанов өзі тіленіп, майданға аттанған жоғары шенді офицерлердің бірі болды. Сондайақ, соғыс басталар алдында қазақта тек үш қана полковник болғанын, олар кейін генерал атанған Сабыр Рахимов және Шәкір Жексенбаев, ал үшіншісі Қоғабай Жоламанов екенін айрықша атап өтуге болады. Кейін ауылдағы көнекөздердің айтуы бойынша, 1942 жылы тамыз-қыркүйек айларында облыстан лектор келіп, жерлестері Қоғабай Жоламановтың ерлігі туралы Қостанай облысының «Большевик жолы» газетіне шыққан мақаланы оқығанын білдім. Мақалада оның ұрыс даласында ауыр жараланып, госпитальға түскені, орденмен марапатталғаны туралы жазылған екен. Амал нешік, атама Жеңіс күнінің ақ жаңбырлы қуанышын көру жазбады. Соғысқа аттанған қалпы, майданда хабарошарсыз кетті. Туған жердің бір уыс топырағы бұйырмай, мәңгіге тыныстап жатқан жері белгісіз болса да, мен үшін баба рухы әрқашан жадымда жүргенін сеземін. Өз кезегімде қолыма қалам алып, атаның жауынгерлік жолын хатқа түсіруді парызым деп санадым. Біздер – соғыстың ызғарын сезбеген кейінгі ұрпақ үшін бабалармыздың Отан үшін кеудесін оққа төсеген ерліктері мәңгілік өнеге, рухтарының алдында басымызды ие бермекпіз. Архат ҒАРЫПЖАН, Л.Гумилев атындағы Еуразия ұлттық университетінің студенті


8 Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñ çüì

www.astana-akshamy.kz E-mail: info@astana-akshamy.kz

ʻಱ̬̭ಱ̣̯̦̌ʻʤʯʤˀʥʤʫʦ͗

ʥ౬ʧʳʻʧʳʤˀʺʰ˔ʺˏʯ͵ʥ ʶ

˟˾˟ౢ˘ˣ˘೪˟ˬ˧˭˯ˮ˶˭˟ˮ˵˧ˮ˧೮ ˘ˬ˞́ˮ˞˘ʫˬ˙˘˳́ʻ͘ʻ˘ˣ˘˲˙˘˟˚˵́೮ ೪˘˵́˳˶́˭˟ˮౢˀౢ˘˲˶ˬ́˪೴˾˵˟˲˧ˮ˧೮ ೪೵˲́ˬ೦˘ˮ˪೴ˮ˧ˮ˟˙˘˥ˬ˘ˮ́˳˵́ഉ˳˪˟˲ˤ ˾˟˲˶˙˯ˬ́˱഑˵˵˧͘

Жалпы саны 2,5 мыңнан астам адам, 250 құрлықтық техника мен 75 әуе техникасы қатысқан шеру ҚР Жоғары Бас қолбас шысы Нұрсұлтан Назарбаевтың сөзімен басталды. Ол бейбітшілік пен тұрақтылықтың бесігіне айналған еліміздің болашағына зор сеніммен қарау керектігін айтты. «Ата-бабаларымыз кейінгі ұрпаққа дәуірлерге жалғасқан даңқ жолын ерлік қасиетін бізге мирас етті. Біздің бүгінгі армиямыз – тарихымыздағы батыр бабалардың мұрагері. Қарулы күштеріміз еліміздің құдіретін әйгілеп, айбынын асырады. Сіздер Отанымызд��ң шебі бүтін, шекарасы берік болуына қызмет етесіздер. Бүгінгі қасиетті жеріміз көкте де, жерде де, суда да сенімді қорғалған. Еліміздің армиясы – нағыз бес қаруы сай армия. Бүгінгі әскери шеру осының дәлелі болса керек. Біздің әскери доктринамыз бейбітшілік жағдайдағы қорғанысқа бағытталған. Көрші елдердің баршасыменен достық қарым-қатынастамыз. Шекарамызды толығымен айқындап, бекіттік. Дегенмен, әр мемлекет өзінің тәуелсіздігін, жерінің тұтастығын жан аямай қорғай білуі тиіс! Біз де, Қазақстан солай болуы керек. Отан қорғаушылар мерекесі құтты болсын!» деді Елбасы. Шеруде отандық әскери-өндірістік зауыттарда құрастырылып, қайта жаңғыртылған техникалар таныстырылды. Бұл күні еліміздің заманауи қорғаныс өнеркәсібі 350-ден астам танк, 40-тан астам БМП, 110-нан астам


9 www.astana-akshamy.kz E-mail: info@astana-akshamy.kz

Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñ çüì

БТР-ды ұсынып отыр. Олардың құрастыру жұмыстары толықтай қазақстандық зауытта жүзеге асты. Сондай-ақ, Н.Назарбаев: «Екі күннен кейін Ұлы Жеңіс күнін атап өтетін боламыз. Тарихтағы ең қасіретті соғысқа 1 800 000 отандасымыз аттанды. Оның жартысына жуығы майдан даласынан қайтпай қалды. 500-ден астам жерлесіміз Кеңес Одағының Батыры атанды. Келесі жылы Жеңістің 70 жылдығына орай еліміздің барша өңірлерінде әрбір батырды еске түсіріп, тағзым етуіміз қажет. Қас дұшпанға қарсы атылған он оқтың тоғызы Қазақстанның қорғасыны мен жезінен құйылды. Ол жеңіс бізге аталардың қанымен, аналардың терімен келді. Ерлік ешқашан халықтың жадында ұмытылмайды. Біз ата-бабаларды ұлықтап, есімдерін ұрпақ жадында жаңғырта беруіміз керек. Бүгінде Қазақстанда 6700-ге жуық Ұлы Отан соғысының ардагерлері бар. Біз әрбір ардагерді құрмет тұтып, қолдай білуіміз қажет. Батыр бабалардың ерлік жолдары ұрпақ сабақтасытығына ұласып, «Қазақстан-2050» стратегиясының басты тірегі, жаңа қазақстандық патриотизмнің негізі болуға тиіс» деп, Иван Панфилов, Бауыржан Момышұлы, Қасым Қайсенов, Мәншүк Мәметова, Әлия Молдағұлова, Сергей Луганский, Сағадат Нұрмаханбетов, Рақымжан Қошқарбаев, Нұркен Әбдіров, Талғат Бигельдинов сияқты тағы да басқа азаматтардың мәңгілік аңызға айналғанын айтып өтті. Сонымен қатар, әскери шерудің соңына қарай әуеде самғаған ұшақтар Астананың символына айналған «Бәйтеректің» сұлбасын бейнелеп, көрермендерге ерекше көңіл күй сыйлады.

ʥʤ˃ˏˀʥʤʥʤʸʤˀʺ౭ˀʤʧʫˀʳ

Нұрислам ҚҰСПАНҒАЛИ

Сұлтан СЕЙІТ Ерлан ОМАРОВ


Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñ çüì

10 www.astana-akshamy.kz E-mail: info@astana-akshamy.kz

ӨТКЕН КҮНДЕ БЕЛГІ БАР

Ш.Мұқанов 1921 жылдың қоңыр ʫ˪˧ˮ˾˧˞೴ˮˤ˟ˢ೴ˣ˧ˬ˧˪ күзінде Семей облысының Абыралы ˳˯೦́˳˵́೮˘˲˞˘˛˟˲˧͕ ауданында Керегетас дейтін тас ʶʧʥͲˮ́೮˯˵˳˵˘˚˪˘˞˘೦́ шоқының етегіндегі қыстауда дүниеге келіпті. Туған әкесі Көшімбайдан ерте ˱˯ˬ˪˯˚ˮˤ˛˧ϵϯˢ˘˳˵˘೦́ айырылған. Өгей әкесі Мұқанның ˌ˘˥˭೵೪˘ˮʺ೵೪˘ˮ˯˚ қолында өсті. Ес біліп, етек жапқан ʹˈˈ೦˘˳́˲˞˘೪˘ˣ˘೪ шақта аудан орталығы Қайнардан ˺˘ˬ೪́ˮ́೮˙˘˳́ˮ˘ˮ 25 шақырым теріскейде жатқан ഑˵˪˟˲˛˟ˮˮ˟˙˧˲ˣ೵ˬ˭˘˵ Мәремік тауының баурайындағы ˣ˘˭˘ˮ˞˘˲˞́೮˪഑ˣ˧˵˧˲˧ Олжай деген орта шаруаның қозысын ˪˶ഉ˛˟˲˧͘ʽˬ˪˯ˬ˺˯ˣ˞˘˳Ͳ бақты. Жоқшылық-таршылықты көп ˵́˲˶ˮ˘˶೪˘ˮ́ˮ́೮˞˘͕ көрді. Соған қарамай, оқуға деген құштарлығы керемет еді. Бастауыш ˘˾˘˲˾́ˬ́೪ˮഉ˶˙˟˵˧ˮ˧೮ екі сыныпты Қайнардан оқып, кейін ˞˟˵˘˶೪́˭˟˵˧ˮ˪഑˱˵˘˲˵Ͳ Мәреміктен мектеп ашылғанда, ˵́͘ˁ˯೦́˳ˢ́ˬ˞˘˲́ˮ˞˘ оқуын сонда жалғастырды. О баста ϮϭͲ˞˟ˮ˟ˮ˞˧೦˘ˮ˘˘˳೪˘ˮ арабша әліпбиден бастаған дәрістері ೪˘˥˳˘˲ˢ˧˛˧˵೪೵˲˘˭́ˮ˞˘ жарты жыл өтпей латын қарпіне ϱϬϬͲϲϬϬˢ˘˶́ˮ˛˟˲˧˙˘˲ көшірілген. Зеректігінің арқасында ˙˘˵˘ˬ̂˯ˮ˞́˙˘˳೪˘˲˞́͘ бір сыныптан екінші сыныпқа ерте ауыстырылып, қатарластарынан ʤˬ͕˪˟˥˧ˮˮ˟ˮʶˁˀʽͲˮ́೮ «озып» кетті. Бір қызығы, мектепౢ˯˲೦˘ˮ́˳˭ˤˮˤ˳˵˲˧ те әбес жағдайлар да орын алып ˙˯ˬ೦˘ˮ˭˘˲˾˘ˬʪ˭ˤͲ тұрған. Мәселен, Рамазан айында ˵˲ˤ˥˔ˣ˯˚˳˯ˬ˶˘೪́˵˵˘ балалардың Ораза ұстауына тыйым ˯ˮ́೮೪˘˲˘˭˘೦́ˮ˞˘೦́ салынып, таңертең сабаққа келгенде ˚ˣ˚˯˞˵́೮˪˯˭˘ˮ˞ˤ˲˧ оларға күнде тұз жалатады екен... ˙˯ˬ́˱೪́ˣ˭˟˵˟˵˟˵˧ˮ Колхоздастыру жылдарының ˶́ˣ˞˘˥ˬ˟˥˵˟ˮ˘ˮ˵˟˞˧͘ ала-шапқын заманы бала болса да, Шаймұқан ағаның есінде еміс-еміс қалыпты. Өкімет адамдары байкедей деп бөлмей, жұрттың бәрінің малын жаппай тартып ала бастаған. Қызыл жағалылар кейбіреудің малын түгел алып кетпей, өздеріне «иесіз» қалдыратын болған. «Иесіз» дегеніміз – өкіметтен ол малды пәлен жерге апарып өткіз деген пәрмен келгенше бағып-қағады, бірақ өзінің сатуға, союға немесе басқадай бір пайдаға жаратуына қақысы жоқ. Жұрт өзіне бұйырмайтын қарақұраны қайтсін? Осыдан кейін мал бағусыз қалды, оларға қысқы жемшөп әзірленбеді. Сондықтан мал өлімі көбейді. Халықтың бәлшебектер үкіметіне қарсы наразылығы күшейді. Шәкең сонда 50-60 қаралы салт атты қазақтың қолына ақ жалау ұстап, «Аруақ, аруақ!» деп неге шауып жүргенінің сырын кейін түсінді. Осы кезде ел ішін 31-дің ақсөңке аштығы жайлап, оқу жайына қалды. Ауылда аяқ артар мал қалмады. Еразаматтың бәрі кәсіп іздеп қалаға босыды. Мұқан әкей де солармен бірге қалаға кеткен. Кетерінде пештің түбін үңгіп азын-аулақ ет тыққан екен, ол қашанға жетеді? Ауылда шалкемпір, қатын-бала ғана қалды. Жұрт сы мен жиенінің де жағдайын не өлісі, не тірісі белгісіз бір адамға жатқан адамды көргенім осы...» талғажаулық бірдеңе іздеп бір-бірінен ұмытпапты. Ол «ауылда қалсаңдар тап болдық. Әлгінің басын көтерсек Жарты жолды өткендее алдарынан аштан қатасыңдар» деп, бұларды – тірі, мәңгіп қалған. Бәрібір өлемін қаладан аудан орталығына қайыр сұрап шұбырды. ғына азық1 1 - 1 2 - л е р д е г і Ш а й м ұ қ а н шанаға отырғызып бірге ала кетті. деп ажалға мойынсұнғаны байқалады. түлік, тұз таситын кірешілер лер шыққан. мен Нұртөлеу (өзімен шамалас Қыстың қақаған аязында аш-жалаңаш Тірі адамды қалайша тастап кетесің, Олардың бір түйесі өліпп қалыпты. нағашысының ұлы) нағашы ата- қатын-баламен 300 шақырым жол әлгі бейбақты шанаға салып ала кеттік. Аштықтан әбден әлсіреп сіреп келе сымен еріп 30 шақырымдай жер- жүрудің қандай азап екенін жоба- Кешке ыстық шай ішіп, көзі ашылып, жатқан көштің ортасынанн суырылып суырылып де тұратын Жалаулы ауылына ба- лайтын шығарсыздар. Бұл – ұры- сөйлей бастады. Содан бізбен екі шыққан Шаймұқан мен Нұртөлеу ең рып, сиырдың бір сирағын арқалап қарының өршіп тұрған кезі. Жолшы- күндей ілесіп жүрді. Бір күні түйенің құрығанда талғажаулық болар деп, келгендері естерінде. олардан өлген түйенің табанын банын сұрап, Оны тауысқан соң, рым еріп ʥ˧˲ ˪೴ˮ˧ ˱˯ˬ˪ ˪˯˭˘ˮ˞ˤ˲˧ ˾˘೪́˲́˱ ˘ˬ́˱͕ ˯ˮ́ ˱˶ˬ˟˭˟˵˾˧ˬ˟˲ арттарынан 1-2 шақырым шешесімен еріп «Ши барыпты. Бірақ, олар түйенің йенің бойы» ауылындағы ˲˯˵˘˳́ˮ́೮˪˯˭˘ˮ˞ˤ˲˧˟˵˧˱˵˘೦˘˥́ˮ˞˘೦˘ˮ́ˮ˘˥˵˘˞́͘ʥ˧˲˘೪͕˯ˮ˞˘˥˲˯˵˘ഉˬ˧ табанын бәрібір бермей кетˢ˘˳˘೪˵˘ˬ˭˘೦˘ˮ͘ˁ˯೦́˳ˢ˘೦˞˘˥́ˮ˘೪˘˲˘˥˟ˮ˞˧ˢ˟˪˟˱˶ˬ˟˭˟˵˾˧ˬ˟˲˲˯˵˘˳́ˮ өгей әкесі Мұқанның кен. ж а м а ғ а й ы н д а р ы н ೪೵˲˶ ೪˘ˢ˟˵˵˧ˬ˧˛˧ ˵˶́ˮ˞˘˱ ˯˵́˲˳˘ ˪˟˲˟˪͘ ʮ˯೦˘˲́ ˙˘˳˾́ˬ́೪ ഑ˣ˘˲˘ ˪˟೮˟˳˟ Өліп-талып Семейгее ˪˟ˬ˟˯˳́ˢ˘೮˘೪೵˲́ˬ́˭೦˘˙˘˵́ˬ˞˘˙˧ˬ˧˪˵˧ˬ˧˛˧˭˯ˬ೪˘ˣ˘೪˵́೮೪˘˥˳˘˲ˢ˧˛˧˵˧ жағалап, түк тапжетті. Бірақ бұл жерде дее ˌ͘ʺ೵೪˘ˮ˯˚˵́˪˯˭˘ˮ˞ˤ˲˵˘೦˘˥́ˮ˞˘೦˘ˮ˞೵˲́˳˞˟˱˾˟˾˧˱˵˧͘ пай қайтты. Осыоларды қайбір туысқаны лайша өлмелі күн күтіп тұр дейсіз. Қаланы кешіп жүргенде, Семейге кіре бай олардың қолдарына түссе, аман үстінде келе жатыр еді, жерге түсті де, аштық жайлаған, көшетартып бара жатқандармен ілесіп қалмайтындары тағы белгілі. ессіз далаға қарай қаңғып кете берді. көшені өлім елесі кезіп Сол кездегі көрген қайсыбір Біздің тоқтатып, «босқа үсіп өлесің, жүр. Қала ортасынСмағұл нағашысы жетті. Қазақтың бауырмалдығын қойсаңшы! Өз от- қиындықтарды айтасың, бірақ, қалаға жеткізіп салайық» дегенімізге да қызыл кірпіштен басын аштықтан қалай аман алып Ш а й м ұ қ а н а қ с а қ а л д ы ң м ы н а көнбей, «жоқ, менің өлетін жерім – салынған мектеп үйі қаламын деп азап шеккен қайран әңгімесін өз сөзімен бере кетуді жөн осы ара» деп бой бермей қала берді. тұрды. Ашыққан жұрт нағашы сөйтіп жүріп туған апа- көрдік: «Жолда бүктетіліп жатқан, Көз алдымызда өлімге өзі кетіп бара соның басына жина-

÷ÇÏ·Â

־ŹÉÒě ÁÅ÷Ļ¿Ç°

лады, күні бойы отырып-отырып, сол жерден кешке бір-ақ тарайды. Жұрт тарқағанда бірнеше адам орындарынан тұрмай қалады. Қасына барып көрсең, өліп жатады. Ашыққан адамдар қолға іліккеннің бәрін өңешінен өткізе береді: ит, мысық, тышқан... Көгершін, торғай болса құрып біткен. Шаймұқан әдеттегідей мектеп үйін айналшықтап шығып, енді көшемен төмен түсіп келе жатса, биік қақпаның алдында ат арбадан қаппен макарон түсіріп жатыр екен. Ашыққан бала жүгіріп барып қаптың жырығынан шашылған бір уыс макаронды топырағымен қоса қарбытып асап-асап жіберіпті. Содан әлгі қақпаның ішіне кіріп, сонда топырлап жүрген кілең өзі сияқты аш-арық қазақ балаларымен араласып кетеді. Сұрастырып көрсе – панасыз балалардың үйі екен. Мұны балалар үйіне бірден қабылдапты. Бұл жердегі баланың халы көше кезгендерге қарағанда тәуірірек. Әйтеуір, өлтірместей етіп күніне 1-2 тілім нан үлестіреді. Шаймұқан ертеңінде әкесіне барып: «Мен балалар үйінде қалам, ол жерде нан береді!» дейді. Бірте-бірте жағдай жақсарғанда, тақұл-тұқыл болса да тамақты үш мезгіл ішкізетін, аздап киім-кешек кигізетін, моншаға түсіретін болды. Кейін ел ептеп есін жия бастағанда, 1933 жылы шешесі мұны іздеп келіп балалар үйінен алып кетті. Шаймұқан мектептегі оқуын жалғастырды. 1935 жылы құжаттарын алып, Алматыға баратын пойызға билетсіз мініп кетіп, Есеп-кредит техникумына оқуға түсті. Жоқшылықтан, таршылықтан шыңдалған болар, сабағын жақсы оқып жүріп, күн көру үшін қара жұмыстарға жалданды. Онымен қоймай, қоғамдық жұмыстарға қызу араласты, газет-журналдарға мақала жазуға машықтанды. Жүдеу жүрсе де, театрдан қалмайтын көрінеді. Осыған қарап отырып, аш-жалаңаш жүрсе де аға ұрпақтың рухы қалай биік еді, сезімі қалай сергек еді деп таң қалмасқа шараң жоқ. Ол кісілер осыншама қажыр-қайратты қайдан алған?! Айтпақшы, Шәкең техникумды тәмамдамай жатып журналист болып кеткен. Оған аяқ астынан ауырып,

ˁ˯೦́˳ˢ́ˬ˞˘˲́ˮ˞˘


11 www.astana-akshamy.kz E-mail: info@astana-akshamy.kz

Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñ çüì

үш ай оқудан қалып қоюы себеп болды. Бұған дейін жазып-сызып жүргендерінің кәдеге асқан жері осы еді. Содан «Октябрь балаларында» (республикалық пионерлер газеті - авт.) әуелі әдеби қызметкерден бастап бөлім меңгерушілігіне дейін көтерілген. Кім біледі, егер екінші дүниежүзілік соғыс басталмағанда, Шәкең бұл күнде Қазақстандағы көзі тірі ең қарт журналистің бірі болып отырар ма еді?! Бірақ, соғыс ол кісінің өмірін мүлдем басқа арнаға бұрып жіберді.

КОМБАТ МҰҚАНОВ

Шаймұқан Мұқанов әскерге 1940 жылы шақырылып, ол жақта әскеритехник мамандығын игерді. Яғни, бұзылған қаруларды жөндейтін болды. Күнделікті машықтың арқасында кез келген қаруды (автомат, пулемет, тапанша, мылтық, т.б) көзді жұмып тұрып шашып тастап, қайтадан қолма-қол жинап алатын болған. Соғыс басталғанда Ленинград облысында жасақталған 177-атқыштар дивизиясының құрамына кірді. Мұнда соғыста жарамсыз болып ˌ͘ʺ೵೪˘ˮ˯˚˭˘˲˾˘ˬʪ͘˔ˣ˯˚˱˟ˮ˙˧˲˛˟ қалған қаруларды жөндеп қана қоймай, сонымен бірге алдыңғы шепке қару-жарақ, оқ-дәрі жеткізіп сын құру қажеттілігі туындап отырса алдыңғы шептегі жауынгерлерді ара- ұқсатып жасаған жансыз қуыршақты беру де бұл кісінің міндетіне кірді. керек. Жоғары басшылық өзара лайтын. Бір күні әдеттегідей қаперсіз жігіттердің көмегімен әредік-әредік Бір күні ерекше барлау бөлімінің кеңесе келе осы жаңа құрылымға келе жатқанда неміс мергенінің көлбеңдетіп қойған. Сөйткенше, бастығы, чекист Хохлов Шәкеңді батыл да біліктілігі мол қазақтың оғынан мерт болыпты. Солдаттар қарсы беттен неміс мергенінің шақыртып алып: «Алдыңғы шепке қайсар жігіті Ш.Мұқановты командир қыздың денесін плащ-палаткаға мылтығы гүрс ете қалған. Деатылмайтын пулемет жіберіпсің, тағайындаған дұрыс деп шешіпті. салып, блиндажға әкелді. Жаңа ғана реу дүрбіні салып жіберсе, үлкен ағаштың түбінде бірдеңе мұндай ісің үшін атылатыныңды білесің бе? ʥ˧˲ ˵೴ˮ˞˟ ϯ ˳˯ˬ˞˘˵ ˳˵˘ˮ˪˯˚́˥ ˱˶ˬ˟˭˟˵˵˧೮ ˣ˘˭˯˛́ˮ ˘ˬ́˱ ˮ˟˭˧˳˵˟˲˛˟ қозғалғандай болған. Тез тексеріп кел!» деп ഑˵˧˱ ˪˟˵˪˟ˮ͕ ϱͲϲ ˳˯ˬ˞˘˵ ഑ˣͲ഑ˣ˞˟˲˧ˮ ˘˵́˱͕ ˟˭˞˟ˬ˶˛˟ ˪˟˵˱˟˪ ˙˯ˬ೦˘ˮ͘ ʺ೵ˮ˞˘˥ Денесі көрінбейді. Тек қаһарын төккен. Асығып- ˢ˘೦˞˘˥˞́˵˟ˣ˵́˥˭˘˳˘͕˘̆೦́೪˘ˮ˞˘˥˳˘ˬ˞˘˲೦˘೵˲́ˮ˞́˲˘˵́ˮ́˙˟ˬ˛˧ˬ˧͘ʽ˳́ˮ˞˘˥ жартылай ашық қалған үсігіп алдыңғы шепке жет- ೪́˳́ˬ˵˘̆೮˾˘೪˵˘ϭϳϳͲ˞ˤ˚ˤˣˤ̆˾˵˘˙́ˮ˞˘೴ˬ˪˟ˮˢˤˮ˘ˬ́˳˙˯ˬ́˱͕ഉ˳˪˟˲ˤ˵ഉ˲˵˧˱˵˧ а я ғ ы н ы ң с ұ л б а с ы н се, пулеметші: «Маған ˙˯˳˘೮˳́˵೪˘ˮ́೴˾˧ˮ˙˘˵˘ˬ̂˯ˮ˪˯˭˘ˮ˞ˤ˲˧˯˲ˮ́ˮ˘ˮ˘ˬ́ˮ́˱͕˯ˮ́೮˯˲ˮ́ˮ˘˟˲˟˪Ͳ байқауға болады. Хас бұзылған пулемет бердің, ˾˟˟˲ˬ˧˛˧˭˟ˮ˪഑ˣ˛˟˵೴˳˧˱ˢ೴˲˛˟ˮ͕˳˯ˬ˞˘˵˵˘˲˘˲˘˳́ˮ˞˘˙˟˞˟ˬ˧˭˯ˬϮϭˢ˘˳೪˘˟ˮ˞˧ мергенге аяғы көрінген адамның денесін анықтау бұл – тек қастық ойлаған ˵˯ˬ́˱˯˵́˲೦˘ˮˌ˘˥˭೵೪˘ˮʺ೵೪˘ˮ˯˚˵́˪˯˭˙˘˵˟˵˧˱˳˘˥ˬ˘˞́͘͘͘ қиын болып па, кеудесі адамның ісі» деп түтігіп осы-ау деген тұстан «иә, отыр. – Мен пулеметтің оқтайтын – Сөйтіп 483-полктың 3-батальоны- киіктің лағындай секіріп жүрген сәт!» деп шүріппені басып қалғанда, қақпағын ашып, лентасын жөндеп на қарасты пулеметшілер ротасының аруды өлімге қимай қатты қиналдық. жау мергені сылқ етіп бір жаққа салып, қасымдағылардың көзінше командирі болып бекітіліп, алғы Өзі де адамның сұлуы еді. Қасы-көзі қарай аударылып түскен. Сәлден соң тоқтамастан 100-ден аса оқты бір- шепке біржолата келдім. Батальон қиылған, бұрым шашы беліне түскен бір неміс бұқпантайлап келіп өлікті ақ аттым. Оның бұзылмағанына командирі Жирновты жақсы та- нәзік жанды. Аққудың көгілдіріндей сүйреп әкетті. «Наташаны атқан бәрінің көзін жеткіздім. Пулеметші нимын. Екеуміз күні бойы жүріп сүйкімді қыздың өлімін көрген залымның нақ осы екенін жұлынжүйкеммен бірге тұтас сезіндім» жаңа пулеметтің сырын білмейді батальондағы станокты пулеметтерді жауынгерлердің көзіне жас үйірілді. екен. Шүріппені олай-былай жинадық. Оған өзіммен әкелген Шаршы топтың алдында: «Осы дейді ақсақал кейіннен бір естелігінде. – Батальон командирі кешке қозғап, «е, бұл істемейді екен ғой» үш пулеметті қосып, барлығы 11 қызды атқан сұмырайдың көзін жойдеп ойласа керек. Содан қолма- атыс ұясын жасадық. Әр пулеметті масам, жер басып жүрмеймін» қол контрразведкаға (ГПУ-дың) ұрымтал тұстарға орналастырдық. деп серт беріпті Шәкең шарт хабарлаған. Сірә, өзі де солардың Пулеметшіде бір-ақ мақсат бар. Ол – кетіп. тыңшысы болса керек. Майданда жаудың жаяу әскерлерін жою, ал жаяу Күйзелген сәтте айтуға оңай мұндай тыңшылар көп болды, – деп әскер көбіне табиғи қалтарыстарды болғанмен әбден әккіленген әңгімесін бір қайырды Ш.Мұқанов. (тоғай, үйлердің тасасы) не танктерді жау мергенінің көзін құрту Тарихта «өмір жолы» деген аты қалқалап шабуылдайды. Демек, олар- оңай ма? Бірақ, серт берген қалған Ладога көлі әлі толық қатпаған, ды қалқанынан бөліп тастау үшін екенсің, оны орындауың керек. машина жүре алмайды. Көл бетін пулеметтерді қайшының жүзіндей Бүкіл батальон Ш.Мұқановтың жапқан қабыршақтанған мұз пароход шалыс орналастыру керек, бірінен жау мергенімен жекпе-жекжүзуге де жарамайды. Үлкен жермен қашса, екіншісіне тап болады деген- ке шыққанын естіген. Ендігі байланыс үзілген. Қалада азық-түлік дей... – деді Шаймұқан аға. жерде кездескен жұрт соның таусылуға айналған. Ленинград Ұрыс басталғанда тиімді нүктелерге жайын сұрап, мазасын ала халқы аштыққа ұшырай бастады. орналасқан пулеметшілер фашист бастаған. Кеудені одан беӘйтсе де, жұрттың бәрі жұмысқа солдаттарын танктерден бөліп тастап, тер кек керней түскен. Бірақ, шығып, танк жүретін жолдарға көп қырғынға ұшыратты. Осы күні ашуды ақылға жеңдірмесе болтерең ор қазып, қоршау орнатып, немістер үш дүркін шабуылға шығып, майды. Ұшқалақтасаң, өзіңнің көшелерді алынбас қамалға айнал- үшеуінде де кері ысырылды. Соғыста оққа ұшуың оңай. Шәкең дырды. Осындай қысылтаяң шақта аға лейтенант М.Шаймұқановтың қастасқан жауын бірнеше күн Ш. Мұқанов жоғары басшылықтан ротасы ерекше көзге түсті. бойы аңдыған. Ол, тіпті, ізін өзін алдыңғы шепке ұрысқа жіберуін Шәкең пулеметшілер ротасын білдірмейтін болып алған. қайта-қайта сұрап жүрген. Мұндай басқарып жүргенде қолына мерген Тіпті, күнұзаққа ағаш басынөтінішті полк командирі майор Кол- винтовкасын да жиі алған. Ол кезде да тапжылмай отырғанда, оқ чинге де бұған дейін талай айтқан. әрбір мергеннің қалтасында «кек шығарсам мерген немістің Бір күні полк командирі шақырып кітапшасы» («счет мести») болатын. қарауылына ілігіп кетермін алып, оны пулеметшілер ротасының Мергендер әр фашисті өлтірген сайын деп, оңтайы келсе де бірнеше командирі етіп тағайындағанын оны көрген адамдарға куәландырып фашисті атпай бос жіберіпті. айтады. Бірақ, ондай рота әлі қол қойдыратын. Бос күтудің енді жөні жоқ жасақталмаған. Соғыс жағдайына – Санитарлық бөлімде Наташа екенін түсінген Шәкең айлаға қарай енді жеке пулеметшілер рота- деген өрімдей жас қыз болды. Ол ылғи көшкен. Солдат бейнесіне

ʮ˘˲́ʶ˘˭˘ˬ˘˱˘˥

ротаға келіп маған алғыс жариялады. Сөйтсем, зеңбірекшілердің бақылаушысы да неміс мергенімен арадағы жекпе-жегімді бақылап тұрған екен. Бұл менің «кек кітапшама» жазылған 27-ші фашист еді. 1942 жылдың 22 ақпан күні жау мергенін жайратқаным үшін маған «Ерлігі үшін» медалі берілді, көп ұзамай партия қатарына қабылдандым, - деді қарт майдангер. ...1942 жылдың қысы аязды болды. Түнде 45 градусқа дейін жетті. Қырсық қылғанда немістер қалың орманның ішіне мықтап бекініп алды. Олар қалың қарағайлардан қиып өздеріне жылы үй және оқ өтпейтін бекіністер жасап алды. Ал, совет солдаттары орманға қарсы беттегі ашық алаңқайда, оқ өтінде қорғансыз қалды. Әрі суықтан, аштықтан қалтыраған, әрі ашық жерде қалған соң өлім-жітім көп, солдаттардың еңсесі түсе бастады. Ыстық тамақты тек түнде бір мезгіл ғана әкеледі, жаралыларды да сол кезде түнделетіп алып кетеді. Осындай қиыншылықтарға шыдамаған соң, алдыңғы шепте опасыздық жасағандар көбейді. Бір түнде 3 солдат станковый пулеметтің замогын алып немістерге өтіп кеткен, 5-6 солдат өз-өздерін атып, емделуге кетпек болған. Мұндай жағдайды тез тыймаса, аяғы қандай салдарға ұрындыратыны белгілі. Осындай қысылтаяң шақта 177-дивизия штабында үлкен жиналыс болып, әскери тәртіпті босаңсытқаны үшін батальон командирі орнынан алынып, оның орнына ерекше ерлігімен көзге түсіп жүрген, солдаттар арасында беделі мол 21 жасқа енді толып отырған Шаймұқан Мұқановты комбат етіп сайлады...

БЕЙБІТ КҮНДЕР

Шаймұқан Мұқанов әскерге 1940 жылы кетіп, 1946 жылы ғана, соғыстың басынан аяғына дейін толық қатысып келді. Соғыстан кейінгі халық шаруашылығының түзеліп кетуіне өлшеусіз еңбек сіңірді, Семей, Талдықорған, Алматы, Жамбыл облыстарында талайталай жауапты қызметтер атқарды. Алматы облысының 3 ауданында бірінші хатшы, кейіннен Жамбыл, Талдықорған облыстық қауіпсіздік комитеттерінің басшысы болды. Алматы облысы және Алакөл ауданының «Құрметті азаматы», Ресейдің Ленинград облысы Любань қаласының «Құрметті азаматы» атанды. КСРО Қауіпсіздік қызметінің құрметті қайраткері. Есімі РФ Ленинград әскери округінің «Алтын кітабына» енгізілген. «ҚР Ұлттық қауіпсіздік қызметінің құрметті ардагері». КСРО-ның және Қазақстанның жалпы саны 10 орден, 30-шақты медальінің иегері. Шәкең әскерден келген 1946 жылы Камал жеңгеймен шаңырақ көтерді. Отбасында бес бала дүниеге келді. Қадірменді қарттар бүгінде олардан немере, шөбере сүйіп отыр. Үш немересі абыз аталарының жолын қуып, Ұлттық қауіпсіздік саласында қызмет істеп жүр. Қазақ «Адам ұрпағымен жасайды» деген. Міне, ұрпақтар сабақтастығының жалғастығы деген осы болса керек. Дәулет АСАУОВ


14 Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñçüì

www.astana-akshamy.kz (PDLOLQIR#DVWDQDDNVKDP\N]

ǷǬǸdzǯǬǹ ƶǧǨǖǣǖfǖǡǖǧDZǢbǧǡǞǫǖǨDZǣDZhǎƻǎƭǂƭ Астана қаласы

27.03.2014

219/31-V

ĭÁÈÁĭÒÓÁÎÑÆÒÐÔÂÌÉËÁÒÜģżÌÆÓÍÉÎÉÒÓÑ̼ļÁÒÓÁÎÁĭÁÌÁÒÜÎÜħģżÌÆÓÅÆÐÁÑÓÁÍÆÎÓ¼ ÎïñíáóéãóĄëĬĪĬüĬóüĬáëóçüìĨüòĢôĄñåæäĄîïñíáóéãóĄëĬĪĬüĬóüĬëæòĄíåæñåĄÍæíìæëæóóĄë óĄñëæôåĄĦóĄèĄìĄíĄîåæĚâïìüðóĄñëæìäæî

ʤ˳˵˘ˮ˘೪˘ˬ˘˳́˭ഉ˳ˬˤ˺˘˵́ˮ́೮ˀ˟˛ˬ˘˭˟ˮ˵˧ˮ˙˟˪˧˵˶˵˶˲˘ˬ́ ©ɀɟɪɝɿɥɿɤɬɿ ɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤ ɛɚɫԕɚɪɭ ɠԥɧɟ ԧɡɿɧԧɡɿ ɛɚɫԕɚɪɭ ɬɭɪɚɥɵª Ԕɚɡɚԕɫɬɚɧ Ɋɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɵԙ  ɠɵɥԑɵ  ԕɚԙɬɚɪɞɚԑɵɁɚԙɵɧɵԙɛɚɛɵɬɚɪɦɚԑɵɧɵԙ ɬɚɪɦɚԕɲɚɫɵɧɚ ɫԥɣɤɟɫȺɫɬɚɧɚԕɚɥɚɫɵɧɵԙɦԥɫɥɢɯɚɬɵɒȿɒɌȱ ԔɨɫɚɛɟɪɿɥɿɩɨɬɵɪԑɚɧȺɫɬɚɧɚԕɚɥɚɫɵɦԥɫɥɢɯɚɬɵɧɵԙ ɪɟɝɥɚɦɟɧɬɿɛɟɤɿɬɿɥɫɿɧ ©Ⱥɫɬɚɧɚԕɚɥɚɫɵɦԥɫɥɢɯɚɬɵɧɵԙɪɟɝɥɚɦɟɧɬɿɬɭɪɚɥɵª Ⱥɫɬɚɧɚԕɚɥɚɫɵɦԥɫɥɢɯɚɬɵɧɵԙɠɵɥԑɵɧɚɭɪɵɡɞɚԑɵ ʋ9ɲɟɲɿɦɿɠɨɣɵɥɫɵɧ

Ɉɫɵɲɟɲɿɦɨɧɵɚɥԑɚɲԕɵɪɟɫɦɢɠɚɪɢɹɥɚԑɚɧɤԛɧɧɟɧ ɛɚɫɬɚɩɨɧɤԛɧɬɿɡɛɟɥɿɤɤԛɧԧɬɤɟɧɫɨԙԕɨɥɞɚɧɵɫԕɚɟɧɝɿɡɿɥɟɞɿ Ⱥɫɬɚɧɚԕɚɥɚɫɵɧɵԙɦԥɫɥɢɯɚɬɵ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵԔɀɚɭɯɚɧɨɜ Ⱥɫɬɚɧɚԕɚɥɚɫɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬɵɧɵԙɯɚɬɲɵɫɵɋȿɫɿɥɨɜ

ȺɫɬɚɧɚΩɚɥɚɫɵɦιɫɥɢɯɚɬɵɧɵέɠɵɥΥɵ©ªɧɚɭɪɵɡɞɚΥɵʋ9ɲɟɲɿɦɿɦɟɧɛɟɤɿɬɿɥɝɟɧ

ʤˁ˃ʤʻʤౢʤʸʤˁˏʺಁˁʸʰˈʤ˃ˏʻˏ౦ˀʫʧʸʤʺʫʻ˃ʳ ɀɚɥɩɵɟɪɟɠɟɥɟɪ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɨɫɵɪɟɝɥɚɦɟɧɬɿ ɛԝɞɚɧԥɪɿ±ɪɟɝɥɚɦɟɧɬ ©Ԕɚɡɚԕɫɬɚɧ Ɋɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɞɚԑɵ ɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿ ɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤ ɛɚɫԕɚɪɭ ɠԥɧɟ ԧɡɿɧ ԧɡɿ ɛɚɫԕɚɪɭɬɭɪɚɥɵªɠɵɥԑɵԕɚԙɬɚɪɞɚԑɵԔɚɡɚԕɫɬɚɧɊɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵ Ɂɚԙɵɧɵԙ ɛԝɞɚɧԥɪɿ±Ɂɚԙ ɛɚɛɵɧɚɠԥɧɟԔɚɡɚԕɫɬɚɧɊɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵ ɉɪɟɡɢɞɟɧɬɿɧɿԙɠɵɥԑɵɠɟɥɬɨԕɫɚɧɞɚԑɵɀɚɪɥɵԑɵɦɟɧɛɟɤɿɬɿɥɝɟɧ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ԛɥɝɿ ɪɟɝɥɚɦɟɧɬɿɧɟ ɫԥɣɤɟɫ ԥɡɿɪɥɟɧɞɿ ɠԥɧɟ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɥɚɪɵɧ ɨɧɵԙ ɨɪɝɚɧɞɚɪɵɧɵԙ ɨɬɵɪɵɫɬɚɪɵɧ ԧɬɤɿɡɭ ɨɥɚɪԑɚ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪɟɧɝLɡɭɠԥɧɟԕɚɪɚɭɦԥɫɥɢɯɚɬɨɪɝɚɧɞɚɪɵɧԕԝɪɭɠԥɧɟɫɚɣɥɚɭ ɨɥɚɪɞɵԙ ԕɵɡɦɟɬL ɬɭɪɚɥɵ ɟɫɟɩɬɟɪɞL ɯɚɥɵԕ ɚɥɞɵɧɞɚ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɚɬԕɚɪԑɚɧ ɠԝɦɵɫɵ ɠԥɧɟ ɨɧɵԙ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɧɵԙ ԕɵɡɦɟɬɿ ɬɭɪɚɥɵɟɫɟɩɬɟɪɞɿɬɵԙɞɚɭɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙɫɚɭɚɥɞɚɪɵɧԕɚɪɚɭɬԥɪɬLɛLɧ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɚԑɵ ɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕ ɛLɪɥɟɫɬLɤɬɟɪɞLԙ ԧɤLɥɟɬɬLɤɬɟɪLɧ ԕɵɡɦɟɬLɧ ԝɣɵɦɞɚɫɬɵɪɭɞɵɫɨɧɞɚɣɚԕɞɚɭɵɫɛɟɪɭɚɩɩɚɪɚɬɠԝɦɵɫɵɧɵԙɬԥɪɬLɛLɧ ɠԥɧɟ ɛɚɫԕɚ ɞɚ ɪԥɫLɦɞLɤ ɠԥɧɟ ԝɣɵɦɞɚɫɬɵɪɭɲɵɥɵԕ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪɿɧ ɛɟɥɝɿɥɟɣɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿԧɤɿɥɞɿɤɨɪɝɚɧ ±ɯɚɥɵԕɬɵԙɟɪɤɿɧɛɿɥɞɿɪɟɬɿɧ ɠԥɧɟ Ԕɚɡɚԕɫɬɚɧ Ɋɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɵԙ ɡɚԙɧɚɦɚɫɵɧɚ ɫԥɣɤɟɫ ɨɧɵ ɿɫɤɟ ɚɫɵɪɭԛɲɿɧԕɚɠɟɬɬɿɲɚɪɚɥɚɪɞɵɚɣԕɵɧɞɚɣɬɵɧɠԥɧɟɨɥɚɪɞɵԙɠԛɡɟɝɟ ɚɫɵɪɵɥɭɵɧ ɛɚԕɵɥɚɣɬɵɧ ɫɚɣɥɚɧɛɚɥɵ ɨɪɝɚɧ Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɡɚԙɞɵ ɬԝɥԑɚ ԕԝԕɵԑɵɧɢɟɥɟɧɛɟɣɞɿ ɆԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙԕɵɡɦɟɬɿԔɚɡɚԕɫɬɚɧɊɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɵԙɄɨɧɫɬɢɬɭɰɢɹ ɫɵɦɟɧɁɚԙɦɟɧɠԥɧɟԔɚɡɚԕɫɬɚɧɊɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɵԙԧɡɝɟɞɟɧɨɪɦɚɬɢɜɬɿɤ ԕԝԕɵԕɬɵԕɚɤɬɿɥɟɪɿɦɟɧɪɟɬɬɟɥɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɥɚɪɵɧԧɬɤɿɡɭɬԥɪɬɿɛɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɥɚɪɵ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ԕɵɡɦɟɬɿɧɿԙ ɧɟɝɿɡɝɿ ɧɵɫɚɧɵ ɫɟɫɫɢɹ ɛɨɥɵɩ ɬɚɛɵɥɚɞɵ ɨɧɞɚԔɚɡɚԕɫɬɚɧɊɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɵԙɡɚԙɞɚɪɵɛɨɣɵɧɲɚɨɧɵԙԕԝɡɵɪɟɬɿɧɟ ɠɚɬԕɵɡɵɥԑɚɧɦԥɫɟɥɟɥɟɪɲɟɲɿɥɟɞɿ ȿɝɟɪɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɫɟɫɫɢɹɫɵɧɚɦԥɫɥɢɯɚɬɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵɧɵԙɠɚɥɩɵ ɫɚɧɵɧɵԙɤɟɦɿɧɞɟԛɲɬɟɧɟɤɿɫɿԕɚɬɵɫɫɚɨɥɡɚԙɞɵɋɟɫɫɢɹɠɚɥɩɵɨɬɵɪɵɫ ɧɵɫɚɧɵɧɞɚԧɬɤɿɡɿɥɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɲɟɲɿɦɿ ɛɨɣɵɧɲɚ ɫɟɫɫɢɹ ɠԝɦɵɫɵɧɞɚ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɛɟɥɝɿɥɟɝɟɧɦɟɪɡɿɦɝɟɛɿɪɚԕɤԛɧɬɿɡɛɟɥɿɤɨɧɛɟɫɤԛɧɧɟɧɚɫɩɚɣɬɵɧԛɡɿɥɿɫ ɠɚɪɢɹɥɚɧɭɵɦԛɦɤɿɧɋɟɫɫɢɹɧɵԙԝɡɚԕɬɵԑɵɧɦԥɫɥɢɯɚɬɚɣԕɵɧɞɚɣɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ԥɪɛɿɪ ɨɬɵɪɵɫɵɧɵԙ ɚɥɞɵɧɞɚ ԕɚɬɵɫɵɩ ɨɬɵɪԑɚɧ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵɬɿɪɤɟɭɠԛɪɝɿɡɿɥɟɞɿɨɧɵԙɧԥɬɢɠɟɫɿɧɫɟɫɫɢɹɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵ ɨɬɵɪɵɫɛɚɫɬɚɥɚɪɞɚɧɛԝɪɵɧɠɚɪɢɹɟɬɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɫɟɫɫɢɹɫɵԥɞɟɬɬɟɚɲɵԕɫɢɩɚɬɬɚɛɨɥɚɞɵȿɝɟɪɛԝԑɚɧ ԕɚɬɵɫɵɩ ɨɬɵɪԑɚɧ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙ ɠɚɥɩɵ ɫɚɧɵɧɵԙ ɤԧɩɲɿɥɿɝɿ ɞɚɭɵɫ ɛɟɪɫɟɠɚɛɵԕɫɟɫɫɢɹɥɚɪɞɵԧɬɤɿɡɭɝɟɦԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɫɵɬԧɪɚԑɚɫɵɧɵԙ ɧɟɦɟɫɟɦԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɫɵɧɚԕɚɬɵɫɵɩɨɬɵɪԑɚɧɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɫɚɧɵɧɵԙ ԛɲɬɟɧɛɿɪɛԧɥɿɝɿɧɿԙԝɫɵɧɵɫɵɛɨɣɵɧɲɚɠɨɥɛɟɪɿɥɟɞɿ  ɀɚԙɚɞɚɧ ɫɚɣɥɚɧԑɚɧ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɛɿɪɿɧɲɿ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙ Ⱥɫɬɚɧɚ ԕɚɥɚɫɵɧɵԙ ɦԥɫɥɢɯɚɬɵ ԛɲɿɧ ɛɟɥɝɿɥɟɧɝɟɧ ɫɚɧɵɧɵԙɤɟɦɿɧɞɟɬԧɪɬɬɟɧԛɲɛԧɥɿɝɿɛɨɥԑɚɧɤɟɡɞɟɦԥɫɥɢɯɚɬɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵ ɬɿɪɤɟɥɝɟɧɤԛɧɧɟɧɛɚɫɬɚɩɨɬɵɡɤԛɧɞɿɤɦɟɪɡɿɦɧɟɧɤɟɲɿɤɬɿɪɦɟɣԕɚɥɚɥɵԕ ɫɚɣɥɚɭɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵɲɚԕɵɪɚɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɛɿɪɿɧɲɿɫɟɫɫɢɹɫɵɧԕɚɥɚɥɵԕɫɚɣɥɚɭɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ɚɲɚɞɵ ɠԥɧɟ ɨɧɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ɫɚɣɥɚɧԑɚɧԑɚ ɞɟɣɿɧ ɠԛɪɝɿɡɟɞɿ ɋɚɣɥɚɭ ɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪԑɚɫɟɫɫɢɹɬԧɪɚԑɚɫɵɧɵԙɤɚɧɞɢɞɚɬɭɪɚɫɵɧɟɧɝɿɡɭɞɿԝɫɵɧɚɞɵ ɨɥ ɛɨɣɵɧɲɚ ɚɲɵԕ ɞɚɭɵɫ ɛɟɪɭ ɠԛɪɝɿɡɿɥɟɞɿ Ⱦɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙ ɠɚɥɩɵ ɫɚɧɵɧɵԙ ɤԧɩɲɿɥɿɤ ɞɚɭɫɵɧ ɠɢɧɚԑɚɧ ɤɚɧɞɢɞɚɬ ɫɚɣɥɚɧԑɚɧ ɛɨɥɵɩ ɟɫɟɩɬɟɥɟɞɿ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɤɟɡɟɤɬɿ ɫɟɫɫɢɹɫɵ ɠɵɥɵɧɚ ɬԧɪɬ ɪɟɬɬɟɧ ɠɢɿ ɲɚԕɵɪɵɥɦɚɣɞɵɠԥɧɟɨɧɵɦԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵɠԛɪɝɿɡɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɤɟɡɟɤɬɟɧɬɵɫɫɟɫɫɢɹɫɵɧɨɫɵɦԥɫɥɢɯɚɬԕɚɫɚɣɥɚɧԑɚɧ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪ ɫɚɧɵɧɵԙ ɤɟɦɿɧɞɟ ԛɲɬɟɧ ɛɿɪɿɧɿԙ ɫɨɧɞɚɣɚԕ ԕɚɥɚ ԥɤɿɦɿɧɿԙ ԝɫɵɧɵɫɵ ɛɨɣɵɧɲɚ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ɲɚԕɵɪɚɞɵ ɠԥɧɟɠԛɪɝɿɡɟɞɿ Ʉɟɡɟɤɬɟɧɬɵɫɫɟɫɫɢɹɨɧɵԧɬɤɿɡɭɬɭɪɚɥɵɲɟɲɿɦԕɚɛɵɥɞɚɧԑɚɧɤԛɧɧɟɧ ɛɚɫɬɚɩ ɛɟɫ ɤԛɧɞɿɤ ɦɟɪɡɿɦɧɟɧ ɤɟɲɿɤɬɿɪɿɥɦɟɣ ɲɚԕɵɪɵɥɚɞɵ Ʉɟɡɟɤɬɟɧ ɬɵɫɫɟɫɫɢɹɞɚɨɧɵɲɚԕɵɪɭԑɚɧɟɝɿɡɛɨɥԑɚɧɦԥɫɟɥɟɥɟɪԑɚɧɚԕɚɪɚɥɚɞɵ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɯɚɬɲɵɫɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧ ɲɚԕɵɪɭ ɭɚԕɵɬɵ ɦɟɧɨɧɵԙԧɬɤɿɡɿɥɟɬɿɧɨɪɧɵɫɨɧɞɚɣɚԕɫɟɫɫɢɹɧɵԙԕɚɪɚɭɵɧɚɟɧɝɿɡɿɥɟɬɿɧ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪɬɭɪɚɥɵɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪԑɚɯɚɥɵԕԕɚɠԥɧɟԥɤɿɦɝɟɫɟɫɫɢɹԑɚɤɟɦɿɧɞɟ ɨɧɤԛɧԕɚɥԑɚɧɞɚɚɥɤɟɡɟɤɬɟɧɬɵɫɫɟɫɫɢɹɲɚԕɵɪɵɥԑɚɧɠɚԑɞɚɣɞɚɤɟɦɿɧɞɟ ԛɲɤԛɧɛԝɪɵɧɯɚɛɚɪɥɚɣɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɯɚɬɲɵɫɵ ɫɟɫɫɢɹɧɵԙ ԕɚɪɚɭɵɧɚ ɟɧɝɿɡɿɥɟɬɿɧ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪ ɛɨɣɵɧɲɚԕɚɠɟɬɬɿɦɚɬɟɪɢɚɥɞɚɪɞɵɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪԑɚɠԥɧɟԥɤɿɦɝɟɫɟɫɫɢɹԑɚ ɤɟɦɿɧɞɟ ɛɟɫ ɤԛɧ ԕɚɥԑɚɧɞɚ ɚɥ ɤɟɡɟɤɬɟɧ ɬɵɫ ɫɟɫɫɢɹ ɲɚԕɵɪɵɥԑɚɧ ɠɚԑɞɚɣɞɚɤɟɦɿɧɞɟԛɲɤԛɧɛԝɪɵɧɬɚɛɵɫɟɬɟɞɿ  Ɋɟɝɥɚɦɟɧɬɬɟ ɛɟɥɝɿɥɟɧɝɟɧ ɬԥɪɬɿɩɩɟɧ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɥɚɪɵɧ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɧɵԙɠԥɧɟԧɡɝɟɞɟɨɪɝɚɧɞɚɪɵɧɵԙ ɨɬɵɪɵɫɬɚɪɵɧ ԧɬɤɿɡɭ ɤɟɡɟԙɿɧɞɟ ɞɟɩɭɬɚɬ ԕɵɡɦɟɬɬɿɤ ɦɿɧɞɟɬɬɟɪɿɧ ɨɪɵɧ ɞɚɭɞɚɧ ɛɨɫɚɬɵɥɚɞɵ ɨԑɚɧ ɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿ ɛɸɞɠɟɬɬɿԙ ԕɚɪɚɠɚɬɵ ɟɫɟɛɿɧɟɧ ɧɟɝɿɡɝɿ ɠԝɦɵɫ ɨɪɧɵ ɛɨɣɵɧɲɚ ɨɪɬɚɲɚ ɠɚɥɚԕɵɫɵ ɛɿɪɚԕ ɤԧɪɫɟɬɿɥɝɟɧ ԕɵɡɦɟɬɬɟ ɛɿɪ ɠɵɥԑɚ ɞɟɣɿɧɝɿ ɠԝɦɵɫ ԧɬɿɥɿ ɛɚɪ ԕɚɥɚ ԥɤɿɦɿɧɿԙ ɚɩɩɚɪɚɬ ɛɚɫɲɵɫɵɧɵԙ ɠɚɥɚԕɵɫɵɧɚɧ ɚɫɩɚɣɬɵɧ ɦԧɥɲɟɪɞɟ ɠԥɧɟ ɠɨɥ ɠԛɪɭ ɭɚԕɵɬɵɟɫɤɟɪɿɥɿɩɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɫɟɫɫɢɹɥɚɪɵɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵ ɦɟɧ ԧɡɝɟ ɞɟ ɨɪɝɚɧɞɚɪɵɧɵԙ ɨɬɵɪɵɫɬɚɪɵ ԧɬɟɬɿɧ ɦɟɪɡɿɦɞɟɝɿ ɿɫɫɚɩɚɪ ɲɵԑɵɫɬɚɪɵԧɬɟɥɟɞɿ ɋɟɫɫɢɹɧɵԙɤԛɧɬԥɪɬɿɛɿɧɦԥɫɥɢɯɚɬɠԝɦɵɫɵɧɵԙɩɟɪɫɩɟɤɬɢɜɚɥɵ ɠɨɫɩɚɪɵɧɵԙɦԥɫɥɢɯɚɬɯɚɬɲɵɫɵɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵ ɦɟɧԧɡɝɟɞɟɨɪɝɚɧɞɚɪɵɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɬɨɩɬɚɪɵɦɟɧԕɚɥɚԥɤɿɦɿԝɫɵɧԑɚɧ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪɞɿԙɧɟɝɿɡɿɧɞɟɫɟɫɫɢɹɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵԕɚɥɵɩɬɚɫɬɵɪɚɞɵ ɋɟɫɫɢɹɧɵԙ ɤԛɧ ɬԥɪɬɿɛɿɧɟ ԝɫɵɧɵɫɬɚɪɞɵ ɫɟɫɫɢɹɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵɧɚ ɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿԕɨԑɚɦɞɚɫɬɵԕɬɵԙɠɢɧɚɥɵɫɬɚɪɵԕɨԑɚɦɞɵԕԝɣɵɦɞɚɪԝɫɵɧɭɵ ɦԛɦɤɿɧ ɋɟɫɫɢɹɧɵԙɤԛɧɬԥɪɬɿɛɿɧɬɚɥԕɵɥɚɭɛɚɪɵɫɵɧɞɚɨɥɬɨɥɵԕɬɵɪɵɥɭɵ ɠԥɧɟԧɡɝɟɪɬɿɥɭɿɦԛɦɤɿɧɋɟɫɫɢɹɧɵԙɤԛɧɬԥɪɬɿɛɿɧɛɟɤɿɬɭɬɭɪɚɥɵɦԥɫɥɢɯɚɬ ɲɟɲɿɦԕɚɛɵɥɞɚɣɞɵ Ʉԛɧ ɬԥɪɬɿɛɿ ɛɨɣɵɧɲɚ ɞɚɭɵɫ ɛɟɪɭ ԥɪɛɿɪ ɦԥɫɟɥɟ ɛɨɣɵɧɲɚ ɠɟɤɟ ԧɬɤɿɡɿɥɟɞɿȿɝɟɪɦԥɫɟɥɟɝɟɦԥɫɥɢɯɚɬɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵɧɵԙɤԧɩɲɿɥɿɝɿɞɚɭɵɫ ɛɟɪɫɟɨɥɤԛɧɬԥɪɬɿɛɿɧɟɟɧɝɿɡɿɥɞɿɞɟɩɟɫɟɩɬɟɥɟɞɿ  ɋɟɫɫɢɹԑɚ ɟɧɝɿɡɿɥɟɬɿɧ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪɞɿ ɫɚɩɚɥɵ ɞɚɣɵɧɞɚɭ ԛɲɿɧ ɦԥɫɥɢɯɚɬɯɚɬɲɵɫɵɫɟɫɫɢɹɧɵɞɚɣɵɧɞɚɭɠԧɧɿɧɞɟɝɿɿɫɲɚɪɚɥɚɪɠɨɫɩɚɪɵɧ ԥɡɿɪɥɟɭɞɿɭɚԕɬɵɥɵԝɣɵɦɞɚɫɬɵɪɚɞɵɨɧɵԕɚɥɚԥɤɿɦɿɦɟɧɤɟɥɿɫɿɦɛɨɣɵɧɲɚ ɫɟɫɫɢɹɬԧɪɚԑɚɫɵɛɟɤɿɬɟɞɿ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ԕɚɪɚɭɵɧɚ ɠɚɬɚɬɵɧ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪ ɛɨɣɵɧɲɚ ԕɚɥɚ ɦԥɫɥɢɯɚɬɵɧɵԙ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɚ Ԕɚɡɚԕɫɬɚɧ Ɋɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵ ɉɚɪɥɚɦɟɧɬɿɧɿԙ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵԕɚɥɚԥɤɿɦɿɚɭɞɚɧɞɚɪԥɤɿɦɞɟɪɿɠԝɦɵɫɵɬɭɪɚɥɵɚԕɩɚɪɚɬ ɫɟɫɫɢɹɞɚԕɚɪɚɥɚɬɵɧԝɣɵɦɞɚɪɞɵԙɛɚɫɲɵɥɚɪɵɦɟɧԧɡɝɟɞɟɥɚɭɚɡɵɦɞɵ ɚɞɚɦɞɚɪɲɚԕɵɪɵɥɚɞɵɋɟɫɫɢɹɥɚɪԑɚɫɟɫɫɢɹɬԧɪɚԑɚɫɵɧɵԙɲɚԕɵɪɭɵɦɟɧ ɛԝԕɚɪɚɥɵԕɚԕɩɚɪɚɬԕԝɪɚɥɞɚɪɵɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤɨɪɝɚɧɞɚɪɦɟɧԕɨԑɚɦɞɵԕ ԝɣɵɦɞɚɪԧɤɿɥɞɟɪɿɧɿԙԕɚɬɵɫɭɵɧɚɠɨɥɛɟɪɿɥɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɨɬɵɪɵɫɵɧɚɲɚԕɵɪɵɥԑɚɧɚɞɚɦɞɚɪԛɲɿɧɦԥɠɿɥɿɫ ɡɚɥɵɧɞɚ ɚɪɧɚɣɵ ɨɪɵɧɞɚɪ ɛԧɥɿɧɟɞɿ ɒɚԕɵɪɵɥԑɚɧ ɚɞɚɦɞɚɪɞɵԙ ɦԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙɠԝɦɵɫɵɧɚɚɪɚɥɚɫɭɵɧɚɦԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ɲɟɲɿɦɞɟɪɿɧ ԕɨɥɞɚɣɬɵɧɵɧ ɧɟɦɟɫɟ ԕɨɥɞɚɦɚɣɬɵɧɵɧ ɛɿɥɞɿɪɭɿɧɟ ɠɨɥ ɛɟɪɿɥɦɟɣɞɿ ɒɚԕɵɪɵɥԑɚɧ ɚɞɚɦ ɬԥɪɬɿɩɬɿ ԧɪɟɫɤɟɥ ɛԝɡԑɚɧ ɠɚԑɞɚɣɞɚ ɫɟɫɫɢɹ ɬԧɪɚԑɚɫɵɧɵԙɲɟɲɿɦɿɧɟɦɟɫɟɫɟɫɫɢɹԑɚԕɚɬɵɫɵɩɨɬɵɪԑɚɧɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙ ɤԧɩɲɿɥɿɝɿɧɿԙɬɚɥɚɛɵɛɨɣɵɧɲɚɦԥɠɿɥɿɫɡɚɥɵɧɚɧɲɵԑɚɪɵɥɭɵɦԛɦɤɿɧ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɨɬɵɪɵɫɬɚɪɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɚɣԕɵɧɞɚԑɚɧ ɭɚԕɵɬɬɚ ԧɬɤɿɡɿɥɟɞɿ ɋɟɫɫɢɹ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ԧɡ ɛɚɫɬɚɦɚɫɵ ɛɨɣɵɧɲɚ ɧɟɦɟɫɟ ɞɟɩɭɬɚɬ ɬɚɪɞɵԙɞԥɥɟɥɞɿԝɫɵɧɵɫɬɚɪɵɛɨɣɵɧɲɚԛɡɿɥɿɫɬɟɪɠɚɪɢɹɥɚɣɚɥɚɞɵ ɀɚɥɩɵɨɬɵɪɵɫɬɵԙɫɨԙɵɧɞɚɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪԑɚԕɵɫԕɚɦԥɥɿɦɞɟɦɟɥɟɪ

ɧɟɦɟɫɟɯɚɛɚɪɥɚɦɚɥɚɪɠɚɫɚɭԛɲɿɧɭɚԕɵɬɛɟɪɿɥɟɞɿɨɥɚɪɛɨɣɵɧɲɚ ɠɚɪɵɫɫԧɡɚɲɵɥɦɚɣɞɵ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɨɬɵɪɵɫɬɚɪɵɧɞɚ ɛɚɹɧɞɚɦɚɥɚɪ ԕɨɫɵɦɲɚ ɛɚɹɧɞɚ ɦɚɥɚɪ ɠɚɪɵɫɫԧɡɞɟ ɫԧɣɥɟɭ ԛɲɿɧ ɠԥɧɟ ɨɬɵɪɵɫɬɚɪɞɵ ԧɬɤɿɡɭ ɬԥɪɬɿɛɿ ɛɨɣɵɧɲɚɤɚɧɞɢɞɚɬɭɪɚɥɚɪɞɵɬɚɥԕɵɥɚɭɞɚɭɵɫɛɟɪɭɚɧɵԕɬɚɦɚɥɚɪɦɟɧ ɫԝɪɚԕɬɚɪԛɲɿɧɫԧɡɫԧɣɥɟɭɪɟɝɥɚɦɟɧɬɿɧɦԥɫɥɢɯɚɬɚɣԕɵɧɞɚɣɞɵȻɚɹɧɞɚ ɦɚɲɵɥɚɪɦɟɧԕɨɫɵɦɲɚɛɚɹɧɞɚɦɚɲɵɥɚɪԑɚɫԝɪɚԕɬɚɪԑɚɠɚɭɚɩɛɟɪɭԛɲɿɧ ɭɚԕɵɬɛԧɥɿɧɟɞɿȿɝɟɪɫԧɡɫԧɣɥɟɭɲɿɛԧɥɿɧɝɟɧɭɚԕɵɬɬɚɧɚɫɵɩɤɟɬɫɟɫɟɫɫɢɹ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ɨɧɵԙ ɫԧɡɿɧ ɬɨԕɬɚɬɚɞɵ ɧɟɦɟɫɟ ɨɬɵɪɵɫԕɚ ԕɚɬɵɫɵɩ ɨɬɵɪԑɚɧ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙɤԧɩɲɿɥɿɝɿɧɿԙɤɟɥɿɫɿɦɿɦɟɧɫԧɡɫԧɣɥɟɭɭɚԕɵɬɵɧԝɡɚɪɬɚɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɞɟɩɭɬɚɬɵɛɿɪɦԥɫɟɥɟɛɨɣɵɧɲɚɟɤɿɪɟɬɬɟɧɚɪɬɵԕɫԧɣɥɟɣ ɚɥɦɚɣɞɵ ɀɚɪɵɫɫԧɡɞɟɪɞɟɝɿ ɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕ ɫɚɭɚɥɞɚɪ ɬԛɫɿɧɞɿɪɦɟ ɠԥɧɟ ɫԝɪɚԕɬɚɪԑɚ ɠɚɭɚɩ ɛɟɪɭ ԛɲɿɧ ɫԧɣɥɟɭ ɫԧɡ ɫԧɣɥɟɭ ɞɟɩ ɟɫɟɩɬɟɥɦɟɣɞɿ ɋԧɣɥɟɭԕԝԕɵԑɵɧɛɚɫԕɚɞɟɩɭɬɚɬԕɚɛɟɪɭɝɟɠɨɥɛɟɪɿɥɦɟɣɞɿ ɀɚɪɵɫɫԧɡɫɟɫɫɢɹԑɚԕɚɬɵɫɵɩɨɬɵɪԑɚɧɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙɤԧɩɲɿɥɿɝɿɧɿԙ ɚɲɵԕ ɞɚɭɵɫ ɛɟɪɭɿɦɟɧ ɬɨԕɬɚɬɵɥɚɞɵ ɀɚɪɵɫɫԧɡɞɿ ɬɨԕɬɚɬɭ ɬɭɪɚɥɵ ɦԥɫɟɥɟԕɨɣɵɥԑɚɧɤɟɡɞɟɫɟɫɫɢɹɬԧɪɚԑɚɫɵɫԧɡɫԧɣɥɟɭɝɟɠɚɡɵɥԑɚɧɠԥɧɟ ɫԧɣɥɟɝɟɧɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙɫɚɧɵɬɭɪɚɥɵɯɚɛɚɪɥɚɣɞɵɤɿɦɧɿԙɫԧɡɚɥɭɞɵ ɬɚɥɚɩɟɬɟɬɿɧɞɿɝɿɧɚɧɵԕɬɚɣɞɵ  Ɉɬɵɪɵɫɬɵ ԧɬɤɿɡɭ ɬԥɪɬɿɛɿ ɛɨɣɵɧɲɚ ɫԧɡ ɞɟɩɭɬɚɬԕɚ ɫԧɡ ɫԧɣɥɟɩ ɬԝɪԑɚɧ ɚɞɚɦɧɵԙ ɫԧɡɿ ɚɹԕɬɚɥԑɚɧ ɫɨԙ ɤɟɡɟɤɬɟɧ ɬɵɫ ɛɟɪɿɥɟɞɿ ɋɟɫɫɢɹ ɬԧɪɚԑɚɫɵɚɧɵԕɬɚɦɚɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕɫɚɭɚɥɫԝɪɚԕԕɚɠɚɭɚɩɠԥɧɟɬɚɥԕɵɥɚɧɵɩ ɨɬɵɪԑɚɧ ɦԥɫɟɥɟ ɛɨɣɵɧɲɚ ɬԛɫɿɧɞɿɪɦɟ ɛɟɪɭ ԛɲɿɧ ɤɟɡɟɤɬɟɧ ɬɵɫ ɫԧɡ ɛɟɪɟɚɥɚɞɵ Ȼɚɹɧɞɚɦɚɲɵɥɚɪԑɚ ɫԝɪɚԕɬɚɪ ɠɚɡɛɚɲɚ ɧɟɦɟɫɟ ɚɭɵɡɲɚ ɬԛɪɞɟ ɛɟɪɿɥɟɞɿɀɚɡɛɚɲɚɫԝɪɚԕɬɚɪɫɟɫɫɢɹɬԧɪɚԑɚɫɵɧɚɛɟɪɿɥɟɞɿɠԥɧɟɦԥɫɥɢɯɚɬ ɨɬɵɪɵɫɵɧɞɚɠɚɪɢɹɟɬɿɥɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɚɤɬɿɥɟɪɿɧԕɚɛɵɥɞɚɭɬԥɪɬɿɛɿ  ȿɝɟɪ ɡɚԙɞɚ ԧɡɝɟɲɟ ɛɟɥɝɿɥɟɧɛɟɫɟ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ԧɡ ԕԝɡɵɪɟɬɿɧɿԙ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪɿ ɛɨɣɵɧɲɚ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵɧɵԙ ɠɚɥɩɵ ɫɚɧɵɧɵԙ ɤԧɩɲɿɥɿɤɞɚɭɵɫɵɦɟɧɲɟɲɿɦɞɟɪԕɚɛɵɥɞɚɣɞɵ ɒɟɲɿɦɞɟɪɞɿԙɠɨɛɚɥɚɪɵɫɟɫɫɢɹɬԧɪɚԑɚɫɵɧɚɧɟɦɟɫɟɦԥɫɥɢɯɚɬ ɯɚɬɲɵɫɵɧɚɛɟɪɿɥɟɞɿ ɋɟɫɫɢɹɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ɧɟɦɟɫɟ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɯɚɬɲɵɫɵ ԕɚɪɚɭԑɚ ԕɚɛɵɥɞɚɧԑɚɧ ɲɟɲɿɦɞɟɪɞɿԙ ɠɨɛɚɥɚɪɵɧ ɛɚɪɥɵԕ ԕɚɠɟɬɬɿ ɦɚɬɟɪɢ ɚɥɞɚɪɵɦɟɧ ɛɿɪɝɟ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪԑɚ ԕɚɪɚɭ ɠԥɧɟ ԝɫɵɧɵɫɬɚɪ ɞɚɣɵɧɞɚɭ ԛɲɿɧ ɠɨɥɞɚɣɞɵ Ȼɿɪ ɦɟɡɝɿɥɞɟ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙ ɛɿɪɿɧɟ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɲɟɲɿɦɿɧɿԙ ɠɨɛɚɫɵ ɛɨɣɵɧɲɚ ԕɨɪɵɬɵɧɞɵ ɫɟɫɫɢɹԑɚ ԕɨɫɵɦɲɚɛɚɹɧɞɚɦɚɞɚɣɵɧɞɚɭԕɨɫɵɦɲɚɚԕɩɚɪɚɬɠɢɧɚɭɠԥɧɟɬɚɥɞɚɭ ɠԛɪɝɿɡɭɠԛɤɬɟɥɭɿɦԛɦɤɿɧ ɒɟɲɿɦɞɟɪɞɿԙɠɨɛɚɥɚɪɵɦɟɧɠԝɦɵɫɿɫɬɟɭɠԥɧɟɛɚɫԕɚɞɚɦԥɫɟɥɟɥɟɪɞɿ ɞɚɣɵɧɞɚɭ ԛɲɿɧ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪ ɠԝɦɵɫ ɬɨɩɬɚɪɵɧ ԕԝɪɚ ɚɥɚɞɵ Ԕɚɠɟɬ ɛɨɥԑɚɧ ɠɚԑɞɚɣɞɚ ɠԝɦɵɫ ɬɨɛɵɧɵԙ ԕԝɪɚɦɵɧɚ ɛɚɫԕɚ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵ ɬɚɪɬɵɥɭɵ ɦԛɦɤɿɧ ɀԝɦɵɫ ɬɨɛɵɧɵԙ ɠԝɦɵɫɵɧɚɤɟɡɤɟɥɝɟɧɞɟɩɭɬɚɬԕɚɬɵɫɚɚɥɚɞɵ Ԕɚɡɚԕɫɬɚɧ Ɋɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɵԙ ɡɚԙɧɚɦɚɫɵɧɞɚ ɤԧɡɞɟɥɝɟɧ ɠɚԑɞɚɣɥɚɪɞɚ ɬɢɿɫɬɿ ԕɚɥɚ ԥɤɿɦɞɿɝɿɧɿԙ ԝɫɵɧɵɦɵ ɛɨɣɵɧɲɚ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɨɧɵɦɟɧɛɿɪɥɟɫɤɟɧɲɟɲɿɦԕɚɛɵɥɞɚɣɞɵ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɠɚɥɩɵԑɚ ɦɿɧɞɟɬɬɿ ɦɚԙɵɡɵ ɛɚɪ ɚɡɚɦɚɬɬɚɪɞɵԙ ԕԝԕɵԑɵɧɚ ɟɪɤɿɧɞɿɝɿ ɦɟɧ ɦɿɧɞɟɬɬɟɪɿɧɟ ԕɚɬɵɫɬɵ ɲɟɲɿɦɞɟɪɿ ԥɞɿɥɟɬ ɨɪ ɝɚɧɞɚɪɵɧɞɚɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤɬɿɪɤɟɥɭɝɟɠԥɧɟԔɚɡɚԕɫɬɚɧɊɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɵԙ ɡɚԙɧɚɦɚɫɵɧɞɚɛɟɥɝɿɥɟɧɝɟɧɬԥɪɬɿɩɩɟɧɠɚɪɢɹɥɚɧɭԑɚɬɢɿɫ ɒɟɲɿɦɞɟɪɞɿԙɛɚɥɚɦɚɥɵɠɨɛɚɥɚɪɵɧɦԥɫɥɢɯɚɬɠԥɧɟɨɧɵԙɨɪ ɝɚɧɞɚɪɵɧɟɝɿɡɝɿɠɨɛɚɦɟɧɛɿɪɝɟԕɚɪɚɣɞɵɋɟɫɫɢɹԑɚɦԥɫɟɥɟɞɚɣɵɧɞɚɭԑɚ ԕɚɬɵɫɭɲɵ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪ ɚɪɚɫɵɧɞɚ ɤɟɥɿɫɩɟɭɲɿɥɿɤɬɟɪ ɛɨɥԑɚɧ ɠɚԑɞɚɣɞɚɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙɬԧɪɚԑɚɥɚɪɵɠԥɧɟɫɟɫɫɢɹɬԧɪɚԑɚɫɵɨɥɚɪ ɞɵ ɠɨɸ ɛɨɣɵɧɲɚ ɲɚɪɚɥɚɪ ԕɚɛɵɥɞɚɣɞɵ ԕɚɥԑɚɧ ɤɟɥɿɫɩɟɭɲɿɥɿɤɬɟɪ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɧɚɡɚɪɵɧɚɠɟɬɤɿɡɿɥɟɞɿ  ɋɟɫɫɢɹɞɚ ɦԥɫɟɥɟɧɿ ԕɚɪɚԑɚɧ ɤɟɡɞɟ ɛɚɹɧɞɚɦɚ ԕɚɠɟɬ ɛɨɥԑɚɧ ɠɚԑɞɚɣɞɚ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙ ɠԝɦɵɫ ɬɨɩɬɚɪɵ ɦɟɧ ɭɚԕɵɬɲɚ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙԕɨɫɵɦɲɚɛɚɹɧɞɚɦɚɥɚɪɵɬɵԙɞɚɥɚɞɵ Ʉɨɦɢɫɫɢɹɧɵԙɛɚɹɧɞɚɦɚɫɵɧɞɚɠɨɛɚԑɚɟɧɝɿɡɿɥɝɟɧɠԥɧɟԕɚɣɬɚɪɵɥԑɚɧ ԝɫɵɧɵɫɬɚɪɤԧɪɫɟɬɿɥɟɞɿɬԛɡɟɬɭɥɟɪɞɿԕɚɛɵɥɞɚɭɞɵԙɧɟɦɟɫɟԕɚɣɬɚɪɭɞɵԙ ɫɟɛɟɩɬɟɪɿɞԥɥɟɥɞɟɧɟɞɿ Ԕɨɫɵɦɲɚɛɚɹɧɞɚɦɚɧɵԙɟɪɟɠɟɥɟɪɿɦɟɧɧɟɦɟɫɟɲɟɲɿɦɧɿԙɠɨɛɚɫɵ ɛɨɣɵɧɲɚ ԕɨɪɵɬɵɧɞɵɥɚɪɦɟɧ ɤɟɥɿɫɩɟɣɬɿɧ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙ ɠԥɧɟ ɠԝɦɵɫ ɬɨɩɬɚɪɵɧɵԙ ɠɟɤɟɥɟɝɟɧ ɦԛɲɟɥɟɪɿ ԧɡ ɩɿɤɿɪɥɟɪɿɧԕɚɪɚɥɚɬɵɧɦԥɫɟɥɟɛɨɣɵɧɲɚɠɚɥɩɵɠɚɪɵɫɫԧɡɛɚɫɬɚɥԑɚɧԑɚ ɞɟɣɿɧɛɚɹɧɞɚɣɚɥɚɞɵ ɒɟɲɿɦɧɿԙɠɨɛɚɫɵɧɬɚɥԕɵɥɚɭɬɚɪɦɚԕɬɚɪɛɨɣɵɧɲɚɠԛɪɝɿɡɿɥɟɞɿ ɀɨɛɚɥɚɪԑɚ ɬԛɡɟɬɭɥɟɪ ԝɫɵɧɵɥɵɩ ɨɬɵɪԑɚɧ ԧɡɝɟɪɿɫɬɟɪ ɧɟɦɟɫɟ ɬɨɥɵԕɬɵɪɭɥɚɪ ɧɚԕɬɵ ɬԝɠɵɪɵɦɞɚɥɵɩ ɨɥɚɪɞɵԙ ɲɟɲɿɦ ɠɨɛɚɫɵɧɵԙ ɦԥɬɿɧɿɧɞɟɝɿɨɪɧɵɤԧɪɫɟɬɿɥɿɩɠɚɡɛɚɲɚɬԛɪɞɟɛɟɪɿɥɟɞɿɈɫɵɬɚɥɚɩɬɚɪɞɵ ԕɚɧɚԑɚɬɬɚɧɞɵɪɦɚɣɬɵɧɬԛɡɟɬɭɥɟɪԕɚɪɚɭԑɚԕɚɛɵɥɞɚɧɛɚɣɞɵ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɫɵ ɤԛɧ ɬԥɪɬɿɛɿɧɿԙ ԥɪɛɿɪ ɦԥɫɟɥɟɫɿ ɛɨɣɵɧɲɚ ɲɟɲɿɦ ԕɚɛɵɥɞɚɣɞɵ Ȼɿɪ ɦԥɫɟɥɟ ɛɨɣɵɧɲɚ ɲɟɲɿɦɞɟɪɞɿԙ ɛɿɪɧɟɲɟ ɧԝɫԕɚɫɵɟɧɝɿɡɿɥɝɟɧɠɚԑɞɚɣɞɚɨɥɚɪɞɵԙԥɪԕɚɣɫɵɫɵɫɟɫɫɢɹԑɚԕɚɬɵɫɵɩ ɨɬɵɪԑɚɧ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪԑɚ ɛɟɪɿɥɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɭɚԕɵɬɲɚ ɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵ ɛɨɥɵɩ ɬɚɛɵɥɚɬɵɧ ɪɟɞɚɤɰɢɹɥɵԕ ɤɨɦɢɫɫɢɹ ɲɟɲɿɦɞɟɪɞɿԙ ԝɫɵɧɵɥԑɚɧ ɧԝɫԕɚɥɚɪɵɧԕɚɛɵɥɞɚɭɧɟɦɟɫɟɤɟɪɿԕɚɣɬɚɪɭɬɭɪɚɥɵԧɡɿɧɿԙɩɿɤɿɪɿɧɠɟɬɤɿɡɟɞɿ ɠԥɧɟɞԥɥɟɥɞɟɣɞɿ ɒɟɲɿɦɞɟɪɞɿԙ ɟɧɝɿɡɿɥɝɟɧ ɛɚɪɥɵԕ ɠɨɛɚɥɚɪɵ ɞɚɭɵɫԕɚ ɫɚɥɵɧɚɞɵ ɀɨɛɚɥɚɪɞɵԙɛɿɪɿɧɟɝɿɡɝɟɚɥɵɧԑɚɧɧɚɧɤɟɣɿɧɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɨԑɚɧɬԛɡɟɬɭɥɟɪ ԕɚɛɵɥɞɚɭɪԥɫɿɦɿɧɟɤɿɪɿɫɟɞɿ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɲɟɲɿɦɿɧɿԙ ɠɨɛɚɫɵɧɚ ɬԛɡɟɬɭɥɟɪ ɛɨɥԑɚɧ ɠɚԑɞɚɣɞɚ ɞɚɭɵɫɛɟɪɭɦɵɧɚɞɚɣɪɟɬɩɟɧɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɵɥɚɞɵ   ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɲɟɲɿɦɿɧɿԙ ԝɫɵɧɵɥԑɚɧ ɩɵɫɵԕɬɚɥԑɚɧ  ɠɨɛɚɫɵ ɧɟɝɿɡɝɟ ɚɥɵɧɚɞɵ ɨɥ ɤɟɪɿ ԕɚɣɬɚɪɵɥԑɚɧ ɠɚԑɞɚɣɞɚ ɬԛɡɟɬɭɥɟɪ ɛɨɣɵɧɲɚ ɨɞɚɧ ԥɪɿɞɚɭɵɫɛɟɪɭɬɨԕɬɚɬɵɥɚɞɵ  ɧɟɝɿɡɝɟɚɥɵɧԑɚɧɠɨɛɚԑɚɤɿɪɦɟɝɟɧɛɚɪɥɵԕɬԛɡɟɬɭɥɟɪɤɟɡɟɤɛɨɣɵɧɲɚ ɞɚɭɵɫԕɚɫɚɥɵɧɚɞɵ  ɫɟɫɫɢɹɲɟɲɿɦɿԕɚɛɵɥɞɚɧԑɚɧɬԛɡɟɬɭɥɟɪɞɿɟɫɤɟɪɟɨɬɵɪɵɩɬԝɬɚɫɬɚɣ ɞɚɭɵɫԕɚ ɫɚɥɵɧɚɞɵ ɒɟɲɿɦɞɟɪɞɿԙ ԕɚɛɵɥɞɚɧɛɚԑɚɧ ɠɨɛɚɥɚɪɵ ɠԥɧɟ ɨɥɚɪԑɚɬԛɡɟɬɭɥɟɪɛɨɣɵɧɲɚɚԑɵɦɞɚԑɵɫɟɫɫɢɹɞɚԕɚɣɬɚɞɚɭɵɫɛɟɪɭɝɟ ɠɨɥɛɟɪɿɥɦɟɣɞɿ Ɍԛɡɟɬɭɥɟɪɠɟɤɟɠɟɤɟɞɚɭɵɫԕɚɫɚɥɵɧɚɞɵɨɥɚɪԑɚɞɚɭɵɫɛɟɪɭɞɿԙ ɪɟɬɿɧ ɬԧɪɚԑɚɥɵԕ ɟɬɭɲɿ ɚɣԕɵɧɞɚɣɞɵ Ԧɡɚɪɚ ԕɚɪɚɦɚԕɚɣɲɵ ɤɟɥɟɬɿɧ ɬԛɡɟɬɭɥɟɪɛɨɣɵɧɲɚɞɚɭɵɫɛɟɪɭɚɥɞɵɧɞɚɫɨԙԑɵɫɵɧɬԧɪɚԑɚɥɵԕɟɬɭɲɿ ɨԕɢɞɵ Ɍԛɡɟɬɭ ɚɜɬɨɪɥɚɪɵɧɵԙ ɨɥɚɪɞɵԙ ɦԥɧɿ ɛɨɣɵɧɲɚ ɬԛɫɿɧɿɤ ɛɟɪɿɩ ɧɟɦɟɫɟ ɨɥɚɪɞɵ ɬɚɥԕɵɥɚɭɞɚɧ ɚɥɵɩ ɬɚɫɬɚɭ ɬɭɪɚɥɵ ԝɫɵɧɵɫɩɟɧ ɫԧɡ ɫԧɣɥɟɭɿɧɟɠɨɥɛɟɪɿɥɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɲɟɲɿɦɞɟɪɿɧɟ ԧɡɝɟɪɿɫɬɟɪ ɨɥɚɪɞɵ ԕɚɛɵɥɞɚɭ ԛɲɿɧ ɛɟɥɝɿɥɟɧɝɟɧɬԥɪɬɿɩɩɟɧɟɧɝɿɡɿɥɟɞɿ ɋɟɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙ ɯɚɬɬɚɦɚɥɚɪɵ ɫɟɫɫɢɹɞɚɧ ɤɟɣɿɧ ɛɿɪ ɚɣɞɚɧ ɤɟɲɿɤɬɿɪɿɥɦɟɣɛɚɫɵɥɵɩɡɚԙɧɚɦɚɞɚɛɟɥɝɿɥɟɧɝɟɧɬԥɪɬɿɩɩɟɧɫɚԕɬɚɥɚɞɵ  ɀɨɫɩɚɪɥɚɪɞɵԙ ԕɚɥɚɧɵ ԥɥɟɭɦɟɬɬɿɤɷɤɨɧɨɦɢɤɚɥɵԕ ɞɚɦɵɬɭ ɛɚԑɞɚɪɥɚɦɚɥɚɪɵɧɵԙɨɥɚɪɞɵԙɨɪɵɧɞɚɥɭɵɬɭɪɚɥɵɟɫɟɩɬɟɪɞɿԙɚɭɦɚԕɬɵ ɛɚɫԕɚɪɭ ɫɯɟɦɚɥɚɪɵɧɵԙ ɠɨɛɚɥɚɪɵ ɠԥɧɟ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ԕɚɪɚɭɵɧɚ ɲɵԑɚɪɵɥɚɬɵɧ ɛɚɫԕɚ ɞɚ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪ ɫɨɧɞɚɣɚԕ ɨɥɚɪ ɛɨɣɵɧɲɚ ɲɟɲɿɦɞɟɪɞɿԙ ɬɢɿɫɬɿɥɿɝɿɧɟ ԕɚɪɚɣ ɤɟɥɿɫɭ ɛԝɪɵɲɬɚɦɚɥɚɪɵ ԕɨɣɵɥԑɚɧ ɛɚɪɥɵԕ ԕɚɠɟɬɬɿ ɦɚɬɟɪɢɚɥɞɚɪɵ ԕɨɫɚ ɛɟɪɿɥɝɟɧ ԕɚɡɚԕ ɠԥɧɟ ɨɪɵɫɬɿɥɞɟɪɿɧɞɟɝɿɠɨɛɚɥɚɪɵɦԥɫɥɢɯɚɬԕɚɤɟɡɟɤɬɿɫɟɫɫɢɹԑɚɞɟɣɿɧԛɲɚɩɬɚ ɛԝɪɵɧɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɧɵԙԕɚɪɚɭɵɧɚɟɧɝɿɡɿɥɟɞɿ  Ԕɚɥɚ ɛɸɞɠɟɬɿɧɿԙ ɠɨɛɚɫɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹ ɥɚɪɵɧɞɚ ԕɚɪɚɥɚɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɯɚɬɲɵɫɵ ɛɸɞɠɟɬɬɿԙ ɠɨɛɚɫɵɧ ԕɚɪɚɭ ɠԧɧɿɧɞɟɝɿ ɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕ ɭɚԕɵɬɲɚ ɠԝɦɵɫ ɬɨɛɵɧ ԕԝɪɚɞɵ ɨɧɵԙ ԕԝɪɚɦɵɧɚɦԥɫɥɢɯɚɬɚɩɩɚɪɚɬɵɧɵԙԕɵɡɦɟɬɤɟɪɥɟɪɿɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿɚɬԕɚɪɭɲɵ ɨɪɝɚɧɞɚɪɞɵԙԧɤɿɥɞɟɪɿԕɨɫɵɥɭɵɦԛɦɤɿɧ Ɍԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪ ɭɚԕɵɬɲɚ ɠԝɦɵɫ ɬɨɛɵɧɵԙ ɩɿɤɿɪɿɧ ɟɫɤɟɪɟ ɨɬɵɪɵɩ ɬɢɿɫɬɿ ɧɟɝɿɡɞɟɦɟɥɟɪɦɟɧ ɠԥɧɟ ɟɫɟɩɬɟɪɦɟɧ ԕɚɥɚ ɛɸɞɠɟɬɿɧɿԙ

ɠɨɛɚɫɵ ɛɨɣɵɧɲɚ ԝɫɵɧɵɫɬɚɪ ԥɡɿɪɥɟɣɞɿ ɠԥɧɟ ɨɥɚɪɞɵ ԝɫɵɧɵɫɬɚɪɞɵ ɠɢɧɚɭ ɦɟɧ ԕɚɥɚ ɛɸɞɠɟɬɿɧɿԙ ɠɨɛɚɫɵ ɛɨɣɵɧɲɚ ԕɨɪɵɬɵɧɞɵ ԥɡɿɪɥɟɭɞɿ ɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɚɬɵɧɛɟɣɿɧɞɿɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹԑɚɠɿɛɟɪɟɞɿ Ȼɸɞɠɟɬɬɿɤ ɠɨɫɩɚɪɥɚɭ ɠԧɧɿɧɞɟɝɿ ɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿ ɭԥɤɿɥɟɬɬɿ ɨɪɝɚɧ ɫɟɫɫɢɹ ɛɚɫɬɚɥɭɵɧɚɧɤɟɦɿɧɞɟɟɤɿɚɩɬɚɛԝɪɵɧɫɟɫɫɢɹɬԧɪɚԑɚɫɵɧɚɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɯɚɬɲɵɫɵɧɚ ɛɚɪɥɵԕ ԕɚɠɟɬɬɿ ɦɚɬɟɪɢɚɥɞɚɪɦɟɧ ɛɿɪɝɟ ɛɸɞɠɟɬ ɬɭɪɚɥɵ ɲɟɲɿɦɠɨɛɚɫɵɧɵԙɬԛɩɤɿɥɿɤɬɿɧԝɫԕɚɫɵɧԝɫɵɧɚɞɵ ȿɥɨɪɞɚ ɛɸɞɠɟɬɿ Ԕɚɡɚԕɫɬɚɧ Ɋɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɵԙ ɉɪɟɡɢɞɟɧɬɿ Ɋɟɫɩɭɛɥɢɤɚɥɵԕ ɛɸɞɠɟɬ ɬɭɪɚɥɵ ɡɚԙԑɚ ԕɨɥ ԕɨɣԑɚɧɧɚɧ ɤɟɣɿɧ ɟɤɿ ɚɩɬɚ ɦɟɪɡɿɦɧɟɧɤɟɲɿɤɬɿɪɦɟɣԕɚɥɚɥɵԕɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɫɟɫɫɢɹɫɵɧɞɚɛɟɤɿɬɿɥɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɤɟɡɟɤɬɿɫɟɫɫɢɹɫɵɧɚɬɢɿɫɬɿɠɵɥԑɚɚɪɧɚɥԑɚɧɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿ ɛɸɞɠɟɬɬɿ ɧɚԕɬɵɥɚɭԑɚ ԕɚɬɵɫɬɵ ɠɨɫɩɚɪɞɚɧ ɬɵɫ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪ ɟɧɝɿɡɿɥɝɟɧ ɠɚԑɞɚɣɞɚ ɦɚɬɟɪɢɚɥɞɚɪɞɵ ԝɫɵɧɭ ɛɸɞɠɟɬɬɿɤ ɡɚԙɧɚɦɚɞɚ ɤԧɡɞɟɥɝɟɧ ɦɟɪɡɿɦɞɟɪɞɟɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɵɥɚɞɵ Ԕɚɥɚɛɸɞɠɟɬɿɧɚԕɬɵɥɚɧԑɚɧɤɟɡɞɟɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɤɟɡɟɤɬɟɧɬɵɫ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɞɚɨɧɵɲɚԕɵɪɭɬɭɪɚɥɵɲɟɲɿɦԕɚɛɵɥɞɚɧԑɚɧɤԛɧɧɟɧɛɚɫɬɚɩ ɟɤɿɤԛɧɿɲɿɧɞɟɬԝɪɚԕɬɵ ɭɚԕɵɬɲɚ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɚɛɸɞɠɟɬɠɨɛɚɫɵɧԕɚɪɚɭ ɛɨɣɵɧɲɚɠԝɦɵɫɬɚɪɠԛɪɝɿɡɿɥɟɞɿ ȿɫɟɩɬɟɪɞɿɬɵԙɞɚɭɬԥɪɬɿɛɿ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ԕɚɥɚ ԥɤɿɦɿɧɿԙ ɟɫɟɛɿɧ ɬɵԙɞɚɭ ɠɨɥɵɦɟɧ ɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿ ɛɸɞɠɟɬɬɿԙ ԕɚɥɚɧɵ ɞɚɦɵɬɭ ɛɚԑɞɚɪɥɚɦɚɥɚɪɵɧɵԙ ɨɪɵɧɞɚɥɭɵɧ ɛɚԕɵɥɚɭɞɵɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɚɞɵ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ©Ԥɤɿɦɞɟɪɞɿԙ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɚɪ ɚɥɞɵɧɞɚ ɟɫɟɩ ɛɟɪɭɿɧ ԧɬɤɿɡɭ ɬɭɪɚɥɵª Ԕɚɡɚԕɫɬɚɧ Ɋɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵ ɉɪɟɡɢɞɟɧɬɿɧɿԙ  ɠɵɥԑɵ ԕɚԙɬɚɪɞɚԑɵʋɀɚɪɥɵԑɵɧɚɫԥɣɤɟɫɫɟɫɫɢɹɞɚԕɚɥɚԥɤɿɦɿɧɿԙɟɫɟɛɿɧ ɬɵԙɞɚɣɞɵ Ԥɤɿɦɧɿԙ ɨɧɵԙɦɿɧɞɟɬɿɧɚɬԕɚɪɭɲɵɚɞɚɦɧɵԙ ԧɡɿɧɟɠԛɤɬɟɥɝɟɧɮɭɧɤ ɰɢɹɥɚɪ ɦɟɧ ɦɿɧɞɟɬɬɟɪɞɿ ɨɪɵɧɞɚɭɵ ɬɭɪɚɥɵ ɟɫɟɛɿ ɠԥɧɟ ɨɥ ɛɨɣɵɧɲɚ ɲɟɲɿɦɧɿԙɠɨɛɚɫɵɬɢɿɫɬɿɫɟɫɫɢɹɞɚɧԛɲɚɩɬɚɛԝɪɵɧɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɧɵԙԕɚɪɚɭɵɧɚɟɧɝɿɡɿɥɟɞɿ Ԥɤɿɦԝɫɵɧԑɚɧԕɚɥɚɧɵɞɚɦɵɬɭɠɨɫɩɚɪɥɚɪɵɧɵԙɷɤɨɧɨɦɢɤɚɥɵԕɠԥɧɟ ԥɥɟɭɦɟɬɬɿɤ ɛɚԑɞɚɪɥɚɦɚɥɚɪɵɧɵԙ ɨɪɵɧɞɚɥɭɵ ɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿ ɛɸɞɠɟɬɬɿԙ ɚɬԕɚɪɵɥɭɵɬɭɪɚɥɵɟɫɟɩɬɿɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɟɤɿɪɟɬɛɟɤɿɬɩɟɭɿɁɚԙɧɵԙɛɚ ɛɵɧɚ ɫԥɣɤɟɫ ԥɤLɦɝɟ ɫɟɧLɦɫLɡɞLɤ ɛLɥɞLɪɭ ɬɭɪɚɥɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɦԥɫɟɥɟ ԕɚɪɚɭɵԛɲɿɧɧɟɝɿɡɛɨɥɵɩɬɚɛɵɥɚɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɬԧɪɚԑɚɫɵɧɵԙɠԥɧɟɦԥɫɥɢɯɚɬɯɚɬɲɵɫɵɧɵԙ ɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɬԧɪɚԑɚɥɚɪɵɧɵԙɟɫɟɩɬɟɪɿɧɬɵԙɞɚɣɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɯɚɬɲɵɫɵɠɵɥɵɧɚɤɟɦɿɧɞɟɛɿɪɪɟɬɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɤɟɡɟɤɬɿ ɫɟɫɫɢɹɥɚɪɵɧɞɚ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ԕɵɡɦɟɬɿɧ ԝɣɵɦɞɚɫɬɵɪɭ ɛɨɣɵɧɲɚ ɚɬԕɚɪɵɥԑɚɧ ɠԝɦɵɫ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙ ɫɚɭɚɥɞɚɪɵ ɦɟɧ ɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕ ԧɬɿɧɿɲɬɟɪɞɿԙԕɚɪɚɥɭɛɚɪɵɫɵɫɚɣɥɚɭɲɵɥɚɪɞɵԙԧɬɿɧɿɲɬɟɪɿɠԥɧɟɨɥɚɪ ɛɨɣɵɧɲɚ ԕɚɛɵɥɞɚɧԑɚɧ ɲɚɪɚɥɚɪ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿ ԧɡɿɧ ԧɡɿ ɛɚɫԕɚɪɭɞɵԙԧɡɝɟɞɟɨɪɝɚɧɞɚɪɵɦɟɧԧɡɚɪɚɿɫԕɢɦɵɥɠɚɫɚɭɵɦԥɫɥɢɯɚɬ ɚɩɩɚɪɚɬɵɧɵԙԕɵɡɦɟɬɿɬɭɪɚɥɵɟɫɟɩɛɟɪɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɥɚɪɵɠɵɥɵɧɚɤɟɦɿɧɞɟɛɿɪɪɟɬɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɤɟɡɟɤɬɿɫɟɫɫɢɹɥɚ ɪɵɧɞɚɠԛɤɬɟɥɝɟɧɮɭɧɤɰɢɹɥɚɪɦɟɧԧɤɿɥɟɬɬɿɤɬɟɪɞɿԙɨɪɵɧɞɚɥɭɵɬɭɪɚɥɵ ɟɫɟɩɛɟɪɟɞɿ  Ⱥɫɬɚɧɚ ԕɚɥɚɫɵ ɛɨɣɵɧɲɚ ɬɟɤɫɟɪɭ ɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ɛɸɞɠɟɬɬɿԙ ɚɬԕɚɪɵɥɭɵɬɭɪɚɥɵɟɫɟɩɬɟɪɿɧɦԥɫɥɢɯɚɬɠɵɥɫɚɣɵɧԕɚɪɚɣɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɠɵɥɵɧɚɤɟɦɿɧɞɟɛɿɪɪɟɬɯɚɥɵԕɚɥɞɵɧɞɚɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɚɬԕɚɪԑɚɧ ɠԝɦɵɫɵ ɨɧɵԙ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɧɵԙ ԕɵɡɦɟɬɿ ɬɭɪɚɥɵ ɟɫɟɩɛɟɪɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɟɫɟɛɿɦɟɧ ɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿ ԕɨԑɚɦɞɚɫɬɵԕɬɵԙ ɠɢɵɧɞɚɪɵɧ ɞɚ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɯɚɬɲɵɫɵ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙ ɬԧɪɚԑɚɥɚɪɵ ɛɚɫԕɚɪɚɬɵɧɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɬɨɛɵɬɚɧɵɫɬɵɪɚɞɵ Ⱦɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙɫɚɭɚɥɞɚɪɵɧԕɚɪɚɭɬԥɪɬɿɛɿ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɞɟɩɭɬɚɬɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ԕԝɡɵɪɟɬɿɧɟ ɠɚɬԕɵɡɵɥԑɚɧ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪ ɛɨɣɵɧɲɚ ɪɟɫɦɢ ɠɚɡɛɚɲɚ ɫɚɭɚɥɦɟɧ ԥɤɿɦɝɟ ԕɚɥɚɥɵԕ ɫɚɣɥɚɭ ɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ɦɟɧ ɦԛɲɟɫɿɧɟ ɩɪɨɤɭɪɨɪԑɚ ɠԥɧɟ ɨɪɬɚɥɵԕɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤɨɪɝɚɧɞɚɪɞɵԙɚɭɦɚԕɬɵԕɛԧɥɿɦɲɟɥɟɪɿɧɿԙɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿ ɛɸɞɠɟɬɬɟɧԕɚɪɠɵɥɚɧɞɵɪɵɥɚɬɵɧɚɬԕɚɪɭɲɵɨɪɝɚɧɞɚɪɞɵԙɥɚɭɚɡɵɦɞɵ ɚɞɚɦɞɚɪɵɧɚɠԛɝɿɧɟɞɿ  ɋɟɫɫɢɹ ɛɚɫɬɚɥԑɚɧԑɚ ɞɟɣɿɧ ɟɧɝɿɡɿɥɟɬɿɧ ɫɚɭɚɥɞɚɪ ɫɟɫɫɢɹɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵɧɚɦԥɫɥɢɯɚɬɯɚɬɲɵɫɵɧɚɛɟɪɿɥɟɞɿɠԥɧɟɨɥɚɪɞɵɫɟɫɫɢɹɧɵԙɤԛɧ ɬԥɪɬɿɛɿɧɟɟɧɝɿɡɭɬɭɪɚɥɵɦԥɫɟɥɟɲɟɲɿɥɝɟɧɠɚԑɞɚɣɞɚɨɧɵԙɨɬɵɪɵɫɵɧɞɚ ԕɚɪɚɥɚɞɵ ɋɚɭɚɥ ɛɚԑɵɬɬɚɥԑɚɧ ɨɪɝɚɧԑɚ ɧɟɦɟɫɟ ɥɚɭɚɡɵɦɞɵ ɚɞɚɦԑɚ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɯɚɬɲɵɫɵɨɧɵԙɤԧɲɿɪɦɟɫɿɧɠɨɥɞɚɣɞɵɋɟɫɫɢɹɧɵԧɬɤɿɡɭ ɛɚɪɵɫɵɧɞɚɟɧɝɿɡɿɥɟɬɿɧɫɚɭɚɥɞɚɪɬԧɪɚԑɚɥɵԕɟɬɭɲɿɝɟɨɬɵɪɵɫɬɚɛɟɪɿɥɟɞɿ ɋɟɫɫɢɹɞɚԕɚɪɚɥɭԑɚɬɢɿɫɛɚɫԕɚɦԥɫɟɥɟɥɟɪɝɟɛɚɣɥɚɧɵɫɵɠɨԕɫɚɭ ɚɥɤԛɧɬԥɪɬɿɛɿɧɟɠɟɤɟɦԥɫɟɥɟɪɟɬɿɧɞɟɟɧɝɿɡɿɥɟɞɿɧɟɫɟɫɫɢɹɠԝɦɵɫɵɧɵԙ ɫɨԙɵɧɞɚ ɛԝɥ ԛɲɿɧ ɚɪɧɚɣɵ ɛԧɥɿɧɝɟɧ ɭɚԕɵɬɬɚ ԕɚɪɚɥɚɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɧɵԙɤԛɧɬԥɪɬɿɛɿɧɫɚɭɚɥɞɚɪɦɟɧɠԥɧɟɫԝɪɚԕɬɚɪɦɟɧɠԝɦɵɫɿɫɬɟɭɝɟ ɭɚԕɵɬɪɟɡɟɪɜɿɤԧɡɞɟɥɟɬɿɧɞɟɣɟɬɿɩɚɣԕɵɧɞɚɣɞɵɋɟɫɫɢɹɞɚɲɟɲɿɥɭɝɟɬɢɿɫ ɛɚɫԕɚɦԥɫɟɥɟɥɟɪɦɟɧɛɚɣɥɚɧɵɫɬɵɫɚɭɚɥɞɚɪɤԛɧɬԥɪɬɿɛɿɧɟɟɧɝɿɡɿɥɦɟɣɞɿ ɠԥɧɟ ɬԧɪɚԑɚɥɵԕ ɟɬɭɲɿ ɨɥɚɪɞɵ ɫɟɫɫɢɹɞɚ ɬɢɿɫɬɿ ɦԥɫɟɥɟ ɛɨɣɵɧɲɚ ɠɚɪɵɫɫԧɡɞɟɪɛɚɫɬɚɥԑɚɧԑɚɞɟɣɿɧɠɚɪɢɹɟɬɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɫɚɭɚɥɞɵԕɚɪɚɭɞɵɛɚɫԕɚɫɟɫɫɢɹԑɚɚɭɵɫɬɵɪɚɚɥɚɞɵ ɋɚɭɚɥɞɚɪɞɵ ɟɧɝɿɡɝɟɧ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪ ɫɟɫɫɢɹɧɵԙ ɤԛɧ ɬԥɪɬɿɛɿ ɛɟɤɿɬɿɥɝɟɧɝɟ ɞɟɣɿɧ ɨɥɚɪɞɵ ɤɟɪɿ ԕɚɣɬɚɪɵɩ ɚɥɚ ɚɥɚɞɵ Ʉԛɧ ɬԥɪɬɿɛɿ ɛɟɤɿɬɿɥɝɟɧɧɟɧ ɤɟɣɿɧɫɚɭɚɥɞɵԕɚɪɚɭɞɚɧɚɥɵɩɬɚɫɬɚɭɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɲɟɲɿɦɿɛɨɣɵɧɲɚ ɠԛɡɟɝɟ ɚɫɵɪɵɥɚɞɵ ɀɚɡɛɚɲɚ ɬԛɪɞɟ ɛɟɪɿɥɝɟɧ ɫɚɭɚɥɞɚɪ ɫɟɫɫɢɹɧɵԙ ɯɚɬɬɚɦɚɫɵɧɚɬɿɪɤɟɥɟɞɿ Ⱦɟɩɭɬɚɬɬɵԕɫɚɭɚɥԑɚɠɚɭɚɩɛɿɪɚɣɞɚɧɤɟɲɿɤɬɿɪɿɥɦɟɣɬɿɧɦɟɪɡɿɦɞɟ ɠɚɡɛɚɲɚɧɵɫɚɧɞɚɛɟɪɿɥɭɿɬɢɿɫ Ⱦɟɩɭɬɚɬɫɚɭɚɥԑɚɛɟɪɿɥɝɟɧɠɚɭɚɩɛɨɣɵɧɲɚԧɡɩɿɤɿɪɿɧɛɿɥɞɿɪɭɝɟԕԝԕɵɥɵ ɉɪɨɤɭɪɨɪԑɚɠɨɥɞɚɧԑɚɧɫɚɭɚɥɞɚɪԕɵɥɦɵɫɬɵԕԕɭɞɚɥɚɭɞɵɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɭ ɦɟɧɛɚɣɥɚɧɵɫɬɵɛɨɥɦɚɭɵɬɢɿɫ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɥɚɭɚɡɵɦɞɵ ɚɞɚɦɞɚɪɵ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫ ɫɢɹɥɚɪɵ ɠԥɧɟ ԧɡɝɟ ɞɟ ɨɪɝɚɧɞɚɪɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕ ɛɿɪɥɟɫɬɿɤɬɟɪɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɤɟɡɟɤɬL ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɚɥɞɵԙԑɵ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɞɚ ɨɧɵԙ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵɧɵԙ ɚɪɚɫɵɧɚɧ ɚɲɵԕ ɞɚɭ ɵɫɩɟɧɫɚɣɥɚɧɚɞɵ Ʉɚɧɞɢɞɚɬɭɪɚɥɚɪɞɵɟɧɝɿɡɝɟɧɧɟɧɤɟɣɿɧɦԥɫɥɢɯɚɬɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵɚɲɵԕ ɞɚɭɵɫɛɟɪɭɞɿɠԛɪɝɿɡɟɞɿ ȿɝɟɪɤɚɧɞɢɞɚɬԕɚɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙɠɚɥɩɵɫɚɧɵɧɵԙɤԧɩɲɿɥɿɝɿɞɚɭɵɫ ɛɟɪɫɟɨɥɫɚɣɥɚɧɞɵɞɟɩɟɫɟɩɬɟɥɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɞɟɩɭɬɚɬɵ ɤԛɧɬLɡɛɟɥLɤ ɛɿɪ ɠɵɥ LɲLɧɞɟ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵɛɨɥɵɩɟɤLɪɟɬɬɟɧɚɪɬɵԕɫɚɣɥɚɧɚɚɥɦɚɣɞɵ ɋɟɫɫɢɹɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵɛɨɥɦɚԑɚɧɠɚԑɞɚɣɞɚɨɧɵԙԧɤLɥɟɬɬLɝLɧɦԥɫɥɢɯɚɬ ɯɚɬɲɵɫɵɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɚɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵ  ɦԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɫɵɧɲɚԕɵɪɭɬɭɪɚɥɵɲɟɲLɦԕɚɛɵɥɞɚɣɞɵ   ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧ ɞɚɣɵɧɞɚɭԑɚ ɛɚɫɲɵɥɵԕ ɠɚɫɚɭɞɵ ɠԛɡɟɝɟ ɚɫɵɪɚɞɵɫɟɫɫɢɹɧɵԙɤԛɧɬԥɪɬLɛLɧԕɚɥɵɩɬɚɫɬɵɪɚɞɵ   ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ɨɬɵɪɵɫɬɚɪɵɧ ɠԛɪɝLɡɟɞL ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɪɟɝɥɚɦɟɧɬLɧLԙɫɚԕɬɚɥɭɵɧԕɚɦɬɚɦɚɫɵɡɟɬɟɞL   ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɞɚ ԕɚɛɵɥɞɚɧԑɚɧ ɧɟɦɟɫɟ ɛɟɤLɬLɥɝɟɧ ɦԥɫɥɢɯɚɬɲɟɲLɦɞɟɪLɧɟɯɚɬɬɚɦɚɥɚɪԑɚԧɡɝɟɞɟԕԝɠɚɬɬɚɪԑɚԕɨɥԕɨɹɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵԧɡɮɭɧɤɰɢɹɥɚɪɵɧɛɚɫԕɚɠԝɦɵɫɬɚɧ ɛɨɫɚɬɵɥɦɚԑɚɧɧɟɝLɡɞɟɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɚɞɵ ȿɝɟɪɦԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɫɵɧɞɚɞɚɭɵɫɛɟɪɭɤɟɡLɧɞɟɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙ ɞɚɭɵɫɵ ɬɟԙ ɛԧɥLɧɝɟɧ ɠɚԑɞɚɣɞɚ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ɲɟɲɭɲLɞɚɭɵɫԕԝԕɵԑɵɧɩɚɣɞɚɥɚɧɚɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɯɚɬɲɵɫɵ Ȼɿɪɿɧɲɿɫɟɫɫɢɹɞɚɦԥɫɥɢɯɚɬɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɚɪɚɫɵɧɚɧɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɯɚɬɲɵɫɵɧ ɫɚɣɥɚɣɞɵ ɨɥ ɬԝɪɚԕɬɵ ɧɟɝɿɡɞɟ ɠԝɦɵɫ ɿɫɬɟɣɬɿɧ ɠԥɧɟ ɦԥɫɥɢɯɚɬԕɚɟɫɟɩɛɟɪɟɬɿɧɥɚɭɚɡɵɦɞɵɚɞɚɦɛɨɥɵɩɬɚɛɵɥɚɞɵɆԥɫɥɢɯɚɬ ɯɚɬɲɵɫɵɦԥɫɥɢɯɚɬԧɤɿɥɟɬɬɿɝɿɧɿԙɦɟɪɡɿɦɿɧɟɫɚɣɥɚɧɚɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɯɚɬɲɵɫɵ ԧɤɿɥɟɬɬɿɤɬɟɪɿɧ Ɂɚԙԑɚ ɠԥɧɟ ɨɫɵ ɪɟɝɥɚɦɟɧɬɤɟ ɫԥɣɤɟɫɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɚɞɵ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɯɚɬɲɵɫɵɧɵԙ ɥɚɭɚɡɵɦɵɧɚ ɤɚɧɞɢɞɚɬɭɪɚɥɚɪɞɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɫɟɫɫɢɹɫɵɧɞɚ ԝɫɵɧɚɞɵ Ԝɫɵɧɵɥɚɬɵɧ ɤɚɧɞɢɞɚɬɭɪɚɥɚɪɞɵԙ ɫɚɧɵɧɚ ɲɟɤ ԕɨɣɵɥɦɚɣɞɵ Ʉɚɧ ɞɢɞɚɬɬɚɪ ԧɡɞɟɪɿɧɿԙ ɚɥɞɚԑɵ ԕɵɡɦɟɬɿɧɿԙ ԛɥɝɿ ɛɚԑɞɚɪɥɚɦɚɥɚɪɵɦɟɧ ɬɚɧɵɫɬɵɪɚɞɵȿɝɟɪɚɲɵԕɧɟɦɟɫɟɠɚɫɵɪɵɧɞɚɭɵɫɛɟɪɭɧԥɬɢɠɟɫɿɧɞɟ ɦԥɫɥɢɯɚɬɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵɧɵԙɠɚɥɩɵɫɚɧɵɧɵԙɤԧɩɲɿɥɿɤɞɚɭɫɵɧɚɥɫɚɤɚɧ ɞɢɞɚɬɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɯɚɬɲɵɫɵɥɚɭɚɡɵɦɵɧɚɫɚɣɥɚɧɞɵɞɟɩɟɫɟɩɬɟɥɟɞɿ ȿɝɟɪ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɯɚɬɲɵɫɵɧɵԙ ɥɚɭɚɡɵɦɵɧɚ ɟɤɿɞɟɧ ɤԧɩ ɤɚɧɞɢɞɚɬ ԝɫɵɧɵɥԑɚɧɛɨɥɫɚɠԥɧɟɨɥɚɪɞɵԙɛɿɪɞɟɛɿɪɿɫɚɣɥɚɧɭԛɲɿɧɬɚɥɚɩɟɬɿɥɟɬɿɧ ɞɚɭɵɫɫɚɧɵɧɚɥɚɚɥɦɚɫɚɧɟԑԝɪɥɵɦɤԧɩɞɚɭɵɫɚɥԑɚɧɟɤɿɤɚɧɞɢɞɚɬɭɪɚ ɛɨɣɵɧɲɚԕɚɣɬɚɞɚɧɞɚɭɵɫɛɟɪɭɠԛɪɝɿɡɿɥɟɞɿ ȿɝɟɪԕɚɣɬɚɞɚɧɞɚɭɵɫɛɟɪɭɤɟɡɿɧɞɟɨɫɵɤɚɧɞɢɞɚɬɬɚɪɞɵԙɛɿɪɞɟɛɿɪɿ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙɠɚɥɩɵɫɚɧɵɧɵԙɠɚɪɬɵɫɵɧɚɧɚɫɬɚɦɞɚɭɫɵɧɚɥɚɚɥɦɚɫɚ ԕɚɣɬɚɞɚɧɫɚɣɥɚɭԧɬɤɿɡɿɥɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɯɚɬɲɵɫɵɧɵԙɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɧɵԙ ԕԝɪɚɦɵɧɚ ɤɿɪɭɝɟ ԕԝԕɵԑɵ ɠɨԕ Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɯɚɬɲɵɫɵɧɵԙ ԧɤɿɥɟɬɬɿɤɬɟɪɿ ɦɟɪɡɿɦɿɧɟɧɛԝɪɵɧɬɨԕɬɚɬɵɥԑɚɧɠɚԑɞɚɣɞɚɠɚԙɚɯɚɬɲɵɧɵɫɚɣɥɚɭɁɚԙɞɚ ɠԥɧɟɨɫɵɪɟɝɥɚɦɟɧɬɬɟɛɟɥɝɿɥɟɧɝɟɧɬԥɪɬɿɩɩɟɧԧɬɤɿɡɿɥɟɞɿ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɬԝɪɚԕɬɵɠԥɧɟɭɚԕɵɬɲɚɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬԧɡԧɤɿɥɟɬɬɿɝɿɧɿԙɦɟɪɡɿɦɿɧɟɛɿɪɿɧɲɿɫɟɫɫɢɹɞɚɞɟɩɭɬɚɬ ɬɚɪԕɚɬɚɪɵɧɚɧɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙԕɚɪɚɭɵɧɚɠɚɬɚɬɵɧɦԥɫɟɥɟɥɟɪɞɿɚɥɞɵɧ ɚɥɚԕɚɪɚɭɠԥɧɟɞɚɣɵɧɞɚɭɨɧɵԙɲɟɲɿɦɞɟɪɿɧɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɭԑɚɵԕɩɚɥ ɟɬɭԧɡԕԝɡɵɪɟɬɿɲɟɝɿɧɞɟɛɚԕɵɥɚɭɮɭɧɤɰɢɹɥɚɪɵɧɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɭԛɲɿɧ ɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪԕԝɪɚɞɵɌԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙɬԧɪɚԑɚɥɚɪɵ ɦɟɧ ɦԛɲɟɥɟɪɿɧ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪ ɚɪɚɫɵɧɚɧ ɚɲɵԕ ɞɚɭɵɫ ɛɟɪɭ ɚɪԕɵɥɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬɫɚɣɥɚɣɞɵ

Ԥɪɛɿɪɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɧɵԙɬɿɡɛɟɫɿɫɚɧɵɠԥɧɟԕԝɪɚɦɵɠɟɤɟɠɟɤɟ ɞɚɭɵɫԕɚ ɫɚɥɵɧɚɞɵ Ɉɥɚɪɞɵԙ ɫɚɧɞɵԕ ɠԥɧɟ ɞɟɪɛɟɫ ԕԝɪɚɦɵ ɫɟɫɫɢɹ ɬԧɪɚԑɚɫɵɧɵԙɦԥɫɥɢɯɚɬɯɚɬɲɵɫɵɧɵԙԝɫɵɧɵɫɵɛɨɣɵɧɲɚɚɣԕɵɧɞɚɥɚɞɵ Ɍԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙɫɚɧɵɠɟɬɿɞɟɧɚɫɩɚɭԑɚɬɢɿɫ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɚɪɞɵԙ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵ ɬԧɪɚԑɚɥɚɪɵɧɵԙ ɤɚɧɞɢ ɞɚɬɭɪɚɥɚɪɵɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙɨɬɵɪɵɫɬɚɪɵɧɚɲɵԑɚɪɵɥɚɞɵ Ʉɚɧɞɢɞɚɬɭɪɚɥɚɪɞɵԙ ɫɚɧɵɧɚ ɲɟɤ ԕɨɣɵɥɦɚɣɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɨɬɵ ɪɵɫɵɧɞɚ ɬԧɪɚԑɚɥɚɪɞɵԙ ɤɚɧɞɢɞɚɬɭɪɚɥɚɪɵɧ ɬɚɥԕɵɥɚɭ ԥɪ ɤɨɦɢɫɫɢɹ ɛɨɣɵɧɲɚɠɟɤɟɠɟɤɟԧɬɤɿɡɿɥɟɞɿ Ɍԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɠԝɦɵɫɬɨɩɬɚɪɵɧԕԝɪɚɚɥɚɞɵ Ɍԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙԕɵɡɦɟɬɿɧԝɣɵɦɞɚɫɬɵɪɭɮɭɧɤɰɢɹɥɚɪɵ ɦɟɧԧɤɿɥɟɬɬɿɤɬɟɪɿɁɚԙɦɟɧɚɣԕɵɧɞɚɥɚɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙԕɚɪɚɭɵɧɚɠɚɬԕɵɡɵɥԑɚɧɠɟɤɟɥɟɝɟɧɦԥɫɟɥɟɥɟɪɞɿɫɟɫ ɫɢɹɥɚɪɞɚԕɚɪɚɭԑɚɞɚɣɵɧɞɚɭɦɚԕɫɚɬɵɧɞɚɦԥɫɥɢɯɚɬɧɟɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɯɚɬ ɲɵɫɵɭɚԕɵɬɲɚɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪԕԝɪɭԑɚԕԝԕɵɥɵɍɚԕɵɬɲɚɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙ ԕԝɪɚɦɵɧɦɿɧɞɟɬɬɟɪɿɧԧɤɿɥɟɬɬɿɤɦɟɪɡɿɦɞɟɪɿɦɟɧԕԝԕɵԕɬɚɪɵɧɨɧɵԕԝɪԑɚɧ ɤɟɡɞɟɦԥɫɥɢɯɚɬɧɟɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɯɚɬɲɵɫɵɚɣԕɵɧɞɚɣɞɵ Ɍԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪԧɡɛɚɫɬɚɦɚɫɵɧɟɦɟɫɟɦԥɫɥɢɯɚɬɲɟɲɿɦɿ ɛɨɣɵɧɲɚɤԧɩɲɿɥɿɤɬɵԙɞɚɭɥɚɪԧɬɤɿɡɟɚɥɚɞɵ Ʉԧɩɲɿɥɿɤɬɵԙɞɚɭɥɚɪɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙɚɬԕɚɪɭɲɵɨɪɝɚɧɞɚɪɠɟɪɝɿɥɿɤɬɿ ԧɡɿɧԧɡɿɛɚɫԕɚɪɭɨɪɝɚɧɞɚɪɵԝɣɵɦɞɚɪɛԝԕɚɪɚɥɵԕɚԕɩɚɪɚɬԕԝɪɚɥɞɚɪɵ ԧɤɿɥɞɟɪɿɧɿԙ ɚɡɚɦɚɬɬɚɪɞɵԙ ԕɚɬɵɫɭɵɦɟɧ ɨɫɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙ ɤɟԙɟɣɬɿɥɝɟɧ ɨɬɵɪɵɫɬɚɪɵ ɧɵɫɚɧɵɧɞɚ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙ ԕɚɪɚɭɵɧɚ ɠɚɬԕɵɡɵɥԑɚɧ ԧɬɟ ɦɚԙɵɡɞɵ ɠԥɧɟ ԕɨԑɚɦɞɵԕ ɦɚԙɵɡɵ ɛɚɪ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪɞɿɬɚɥԕɵɥɚɭɦɚԕɫɚɬɵɧɞɚԧɬɤɿɡɿɥɟɞɿ Ʉԧɩɲɿɥɿɤɬɵԙɞɚɭɥɚɪԧɬɤɿɡɭԛɲɿɧɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪԕɚɬɚɪɵɧɚɧɠԝɦɵɫɬɨɛɵ ԕԝɪɵɥɚɞɵɌɵԙɞɚɭɥɚɪɞɵɞɚɣɵɧɞɚɭԛɲɿɧԧɡɝɟɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤɨɪɝɚɧɞɚɪɦɟɧ ԝɣɵɦɞɚɪɞɵԙɦɚɦɚɧɞɚɪɵɠԝɦɵɥɞɵɪɵɥɭɵɦԛɦɤɿɧ Ɍԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹ ɚɥɞɚ ɛɨɥɚɬɵɧ ɤԧɩɲɿɥɿɤ ɬɵԙɞɚɭɥɚɪɞɵԙ ɬɚԕɵɪɵɛɵɧ ɛԝԕɚɪɚɥɵԕ ɚԕɩɚɪɚɬ ԕԝɪɚɥɞɚɪɵ ɚɪԕɵɥɵ ɯɚɥɵԕɬɵԙ ɧɚɡɚ ɪɵɧɚɠɟɬɤɿɡɟɞɿ Ʉԧɩɲɿɥɿɤ ɬɵԙɞɚɭɥɚɪԑɚ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹ ɦԛɞɞɟɥɿ ɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤ ɨɪɝɚɧɞɚɪɞɵԙ ɠԝɪɬɲɵɥɵԕɬɵԙ ɛԝԕɚɪɚɥɵԕ ɚԕɩɚɪɚɬ ԕԝɪɚɥɞɚɪɵɧɵԙ ԧɤɿɥɞɟɪɿɧɲɚԕɵɪɚɞɵɄԧɩɲɿɥɿɤɬɵԙɞɚɭɥɚɪɞɚɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɛɚɫԕɚɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɧɵԙɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵԕɚɬɵɫɚɚɥɚɞɵ  Ԕɚɪɚɥɚɬɵɧ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪ ©Ɇɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤ ԕԝɩɢɹɥɚɪ ɬɭɪɚɥɵª Ԕɚɡɚԕɫɬɚɧ Ɋɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɵԙ Ɂɚԙɵɧɚ ɫԥɣɤɟɫ ɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤ ɧɟɦɟɫɟ ԕɵɡɦɟɬɬɿɤ ԕԝɩɢɹԑɚ ɠɚɬԕɵɡɵɥԑɚɧ ɠɚԑɞɚɣɥɚɪɞɵ ԕɨɫɩɚԑɚɧɞɚ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙɨɬɵɪɵɫɬɚɪɵԥɞɟɬɬɟɚɲɵԕɛɨɥɚɞɵ Ɍԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙ ɨɬɵɪɵɫɬɚɪɵ ԕɚɠɟɬɬLɥLɝLɧɟ ԕɚɪɚɣ ɲɚԕɵɪɵɥɚɞɵ ɠԥɧɟ ɟɝɟɪ ɨɬɵɪɵɫԕɚ ɨɥɚɪɞɵԙ ԕԝɪɚɦɵɧɚ ɤLɪɟɬLɧ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙɠɚɥɩɵɫɚɧɵɧɵԙɠɚɪɬɵɫɵɧɚɧɚɫɬɚɦɵԕɚɬɵɫɫɚɡɚԙɞɵ ɛɨɥɵɩɟɫɟɩɬɟɥɟɞL Ɍԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɧɵԙ ԕɚɭɥɵɫɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹ ɦԛɲɟɥɟɪLɧɿԙ ɠɚɥɩɵ ɫɚɧɵɧɵԙɤԧɩɲLɥLɤɞɚɭɵɫɵɦɟɧԕɚɛɵɥɞɚɧɚɞɵ ȿɝɟɪɤɨɦɢɫɫɢɹɧɵԙɨɬɵɪɵɫɵɧɞɚɞɚɭɵɫɛɟɪɭɤɟɡLɧɞɟɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙ ɞɚɭɵɫɵ ɬɟԙ ɛԧɥLɧɝɟɧ ɠɚԑɞɚɣɞɚ ɬԝɪɚԕɬɵ ɤɨɦɢɫɫɢɹɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ɲɟɲɭɲLɞɚɭɵɫԕԝԕɵԑɵɧɩɚɣɞɚɥɚɧɚɞɵɌԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɧɵԙԕɚɭɥɵɫɵ ɦɟɧɨɬɵɪɵɫɬɵԙɯɚɬɬɚɦɚɫɵɧɚɨɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵԕɨɥԕɨɹɞɵɚɥɛLɪɧɟɲɟ ɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɧɵԙɛLɪɥɟɫɤɟɧɨɬɵɪɵɫɵԧɬɤLɡLɥɝɟɧɠɚԑɞɚɣɞɚɬɢLɫɬL ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙɬԧɪɚԑɚɥɚɪɵԕɨɥԕɨɹɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɪɟɞɚɤɰɢɹɥɵԕɠԥɧɟɟɫɟɩɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɚɲɵԕ ɞɚɭɵɫ ɛɟɪɭ ɚɪԕɵɥɵ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪ ԕɚɬɚɪɵɧɚɧ ԕԝɪɚɦɵɬɚԕɫɚɧɞɵԕԝɪɚɣɬɵɧɟɫɟɩɠԥɧɟɪɟɞɚɤɰɢɹɥɵԕɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɧ ɫɚɣɥɚɣɞɵ ȿɫɟɩ ɠԥɧɟ ɪɟɞɚɤɰɢɹɥɵԕ ɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɧɵԙ ԕԝɪɚɦɵɧɚ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɚɩɩɚɪɚɬɵɧɵԙ ɠԥɧɟ ɛɚɫԕɚ ɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤ ԝɣɵɦɞɚɪɞɵԙ ԕɵɡɦɟɬɤɟɪɥɟɪɿɟɧɝɿɡɿɥɭɿɦԛɦɤɿɧ  Ɋɟɞɚɤɰɢɹɥɵԕ ɤɨɦɢɫɫɢɹɧɵԙ ԕԝɪɚɦɵ ԕɚɪɚɥɚɬɵɧ ɦԥɫɟɥɟɧɿԙ ɟɪɟɤɲɟɥɿɝɿ ɤɨɦɢɫɫɢɹ ɦԛɲɟɥɟɪɿɧɿԙ ɦɚɦɚɧɞɵԕɬɚɪɵ ɛɿɥɿɤɬɿɥɿɤɬɟɪɿ ɦɟɧ ɠԝɦɵɫɬԥɠɿɪɢɛɟɥɟɪɿɟɫɤɟɪɿɥɟɨɬɵɪɵɩԕɚɥɵɩɬɚɫɬɵɪɵɥɚɞɵ Ɋɟɞɚɤɰɢɹɥɵԕɤɨɦɢɫɫɢɹɤɟɡɟɤɬɿɫɟɫɫɢɹԑɚɞɚɫɚɣɥɚɧɭɵɦԛɦɤɿɧ Ⱥɲɵԕɞɚɭɵɫɛɟɪɭԧɬɤɿɡɿɥɝɟɧɞɟɟɫɟɩɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵɞɚɭɵɫɛɟɪɭɠԥɧɟ ɨɧɵԙԕɨɪɵɬɵɧɞɵɫɵɧɲɵԑɚɪɭɩɪɨɰɟɫɿɧԝɣɵɦɞɚɫɬɵɪɚɞɵ ȿɫɟɩɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵԧɡԕԝɪɚɦɵɧɚɧɬԧɪɚԑɚɦɟɧɤɨɦɢɫɫɢɹɯɚɬɲɵɫɵɧ ɫɚɣɥɚɣɞɵ ɨɧɵԙ ɲɟɲɿɦɞɟɪɿ ɚɲɵԕ ɞɚɭɵɫ ɛɟɪɭ ɚɪԕɵɥɵ ɤԧɩɲɿɥɿɤ ɞɚɭɵɫɩɟɧԕɚɛɵɥɞɚɧɚɞɵ Ⱥɲɵԕɞɚɭɵɫɛɟɪɭɛɚɫɬɚɥɦɚɫɛԝɪɵɧɫɟɫɫɢɹɬԧɪɚԑɚɫɵɞɚɭɵɫԕɚɬԛɫɤɟɧ ԝɫɵɧɵɫɬɚɪɞɵԙɫɚɧɵɧɤԧɪɫɟɬɟɞɿɨɥɚɪɞɵԙɦɚɡɦԝɧɵɧɨԕɢɞɵ ɀɚɫɵɪɵɧɞɚɭɵɫɛɟɪɭɞɿԙɭɚԕɵɬɵɦɟɧɨɪɧɵɧɨɧɵԧɬɤɿɡɭɞɿԙɬԥɪɬɿɛɿɧ ɟɫɟɩɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵɦԥɫɥɢɯɚɬɪɟɝɥɚɦɟɧɬɿɧɿԙɧɟɝɿɡɿɧɞɟɛɟɥɝɿɥɟɣɞɿɠԥɧɟɟɫɟɩ ɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵɧɵԙ ɬԧɪɚԑɚɫɵ ɯɚɛɚɪɥɚɣɞɵ Ȼɸɥɥɟɬɟɧɶɞɟɪ ɛɟɪɭ ɬɿɤɟɥɟɣ ɞɚɭɵɫɛɟɪɭɚɥɞɵɧɞɚɠԛɪɝɿɡɿɥɟɞɿɨɥɚɪɟɫɟɩɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵɛɟɥɝɿɥɟɝɟɧɧɵ ɫɚɧɞɚɨɧɵԙɛɚԕɵɥɚɭɵɦɟɧɨɬɵɪɵɫԕɚԕɚɬɵɫɵɩɨɬɵɪԑɚɧɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɞɵԙ ɫɚɧɵɧɚɬɟԙɦԧɥɲɟɪɞɟɠɚɫɚɥɚɞɵɠԥɧɟɟɫɟɩɤɨɦɢɫɫɢɹɫɵɧɵԙɬԧɪɚԑɚɫɵ ԕɨɥ ԕɨɹɞɵ Ȼɟɥɝɿɥɟɧɝɟɧ ɧɵɫɚɧԑɚ ɫԥɣɤɟɫ ɤɟɥɦɟɣɬɿɧ ɛɸɥɥɟɬɟɧɶɞɟɪ ɫɚɧɚԕɬɚɟɫɟɩɤɟɚɥɵɧɛɚɣɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɬɚɪɞɚԑɵɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕɛɿɪɥɟɫɬɿɤɬɟɪ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵ ɫɚɹɫɢ ɩɚɪɬɢɹɥɚɪɞɵԙ ɮɪɚɤɰɢɹɥɚɪɵ ɠԥɧɟ ԧɡɝɟ ɞɟ ԕɨԑɚɦɞɵԕ ɛɿɪɥɟɫɬɿɤɬɟɪ ɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕ ɬɨɩɬɚɪ ɬԛɪɿɧɞɟ ɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕɛɿɪɥɟɫɬɿɤɬɟɪԕԝɪɚɚɥɚɞɵɆԥɫɥɢɯɚɬɯɚɬɲɵɫɵɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕ ɛɿɪɥɟɫɬɿɤɬɟɪɝɟɤɿɪɦɟɣɞɿȾɟɩɭɬɚɬɬɵԙɬɟɤɛLɪԑɚɧɚɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕɮɪɚɤɰɢɹɞɚ ɛɨɥɭԑɚԕԝԕɵԑɵɛɚɪ Ⱦɟɩɭɬɚɬɬɵԕɮɪɚɤɰɢɹɥɚɪɦɟɧɬɨɩɬɚɪɞɵɬɿɪɤɟɭɦԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢ ɹɫɵɧɞɚɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɵɥɚɞɵɤɟɥɿɩɬɿɪɤɟɥɭɬԥɪɬɿɛɿɦɟɧɠԛɪɝɿɡɿɥɟɞɿɠԥɧɟ ɬɟɤɚԕɩɚɪɚɬɬɵԕɫɢɩɚɬɬɚɛɨɥɚɞɵ Ⱦɟɩɭɬɚɬɬɵԕɛɿɪɥɟɫɬɿɤɬɟɪɞɿԙɦԛɲɟɥɟɪɿ   ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙ ɤԛɧ ɬԥɪɬɿɛɿ ɬɚɥԕɵɥɚɧɚɬɵɧ ɦԥɫɟɥɟɥɟɪɞɿ ԕɚɪɚɭ ɬԥɪɬɿɛɿɠԥɧɟɨɥɚɪɞɵԙɦԥɧɿɛɨɣɵɧɲɚɟɫɤɟɪɬɭɥɟɪɦɟɧԝɫɵɧɵɫɬɚɪɟɧɝɿɡɭɿ   ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɫɚɣɥɚɣɬɵɧ ɧɟɦɟɫɟ ɬɚԑɚɣɵɧɞɚɣɬɵɧ ɥɚɭɚɡɵɦɞɵ ɚɞɚɦɞɚɪɞɵԙɤɚɧɞɢɞɚɬɭɪɚɥɚɪɵɛɨɣɵɧɲɚɩɿɤɿɪɥɟɪɿɧɚɣɬɭɵ  ɦԥɫɥɢɯɚɬɲɟɲɿɦɞɟɪɿɧɿԙɠɨɛɚɥɚɪɵɧɚɬԛɡɟɬɭɥɟɪԝɫɵɧɭɵ  ɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕɛɿɪɥɟɫɬɿɤɬɿԙԕɵɡɦɟɬɿԛɲɿɧԕɚɠɟɬɬɿɦɚɬɟɪɢɚɥɞɚɪɦɟɧ ԕԝɠɚɬɬɚɪɞɵɫԝɪɚɬɭɵɦԛɦɤɿɧ ɋɚɹɫɢɩɚɪɬɢɹɧɵԙɮɪɚɤɰɢɹɫɵԧɡԕɵɡɦɟɬɿɧɞɟɫɚɹɫɢɩɚɪɬɢɹɧɵԙ ɛɚɫɲɵ ɨɪɝɚɧɞɚɪɵɦɟɧ ԧɡɚɪɚ ɿɫԕɢɦɵɥ ɠɚɫɚɣɞɵ ɫɨɧɞɚɣɚԕ ɫɚɹɫɢ ɩɚɪɬɢɹɧɵԙԕɨԑɚɦɞɵԕԕɚɛɵɥɞɚɭɛԧɥɦɟɫɿɧɿԙɠԝɦɵɫɵɧɚԕɚɬɵɫɚɞɵɎɪɚɤ ɰɢɹɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɤɟɦLɧɞɟɛɟɫɞɟɩɭɬɚɬɵɧɛLɪLɤɬLɪɭɝɟɬɢLɫȾɟɩɭɬɚɬɬɵԕ ɬɨɩɬɵԙԕԝɪɚɦɵɧɞɚɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɤɟɦLɧɞɟɛɟɫɞɟɩɭɬɚɬɵɛɨɥɭԑɚɬɢLɫ Ⱦɟɩɭɬɚɬɬɵԕɷɬɢɤɚ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵ  ɛɿɪɛɿɪɿɧɟɠԥɧɟɦԥɫɥɢɯɚɬɫɟɫɫɢɹɥɚɪɵɧɵԙɦԥɫɥɢɯɚɬɤɨɦɢɫɫɢɹ ɥɚɪɵɦɟɧɨɧɵԙɠԝɦɵɫɨɪɝɚɧɞɚɪɵɧɵԙɠԝɦɵɫɵɧɚԕɚɬɵɫɚɬɵɧɛɚɪɥɵԕ ɛɚɫԕɚɞɚɬԝɥԑɚɥɚɪԑɚԕԝɪɦɟɬɩɟɧԕɚɪɚɭԑɚɬɢɿɫ   ԧɡɞɟɪɿ ɫԧɡ ɫԧɣɥɟɝɟɧɞɟ ɞԥɥɟɥɫɿɡ ɚɣɵɩɬɚɭɥɚɪɞɵ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵɧɵԙɠԥɧɟɛɚɫԕɚɬԝɥԑɚɥɚɪɞɵԙɚɪɧɚɦɵɫɵɦɟɧɚɛɵɪɨɣɵɧɚ ɧԝԕɫɚɧɤɟɥɬɿɪɟɬɿɧɞԧɪɟɤɿɠԥɛɿɪɥɟɣɬɿɧɫԧɡɞɟɪɞɿԕɨɥɞɚɧɛɚɭԑɚɬɢɿɫ  ɡɚԙɫɵɡɠԥɧɟɡɨɪɥɵԕɡɨɦɛɵɥɵԕԥɪɟɤɟɬɬɟɪɝɟɲɚԕɵɪɦɚɭԑɚɬɢɿɫ  ɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɧɵԙɠԥɧɟԧɡɝɟ ɞɟɨɪɝɚɧɞɚɪɵɧɵԙԕɚɥɵɩɬɵɠԝɦɵɫɿɫɬɟɭɿɧɟɤɟɞɟɪɝɿɤɟɥɬɿɪɦɟɭɝɟɬɢɿɫ  ɫԧɣɥɟɭɲɿɥɟɪɞɿԙɫԧɡɿɧɛԧɥɦɟɭɝɟɬɢɿɫ  Ʉԧɩɲɿɥɿɤ ɿɫɲɚɪɚɥɚɪɞɵ ԧɬɤɿɡɝɟɧ ɤɟɡɞɟ ɛԝԕɚɪɚɥɵԕ ɚԕɩɚɪɚɬ ԕԝɪɚɥɞɚɪɵɧɞɚɫԧɡɫԧɣɥɟɝɟɧɞɟɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤɨɪɝɚɧɞɚɪɞɵԙɥɚɭɚɡɵɦ ɞɵ ɚɞɚɦɞɚɪ ɦɟɧ ɚɡɚɦɚɬɬɚɪɞɵԙ ԕɵɡɦɟɬɿɧɟ ɩɿɤɿɪ ɛɿɥɞɿɪɝɟɧɞɟ ɞɟɩɭɬɚɬ ɞԥɥɟɥɞɟɧɝɟɧɬɟɤɫɟɪɿɥɝɟɧɮɚɤɬɿɥɟɪɞɿԑɚɧɚɩɚɣɞɚɥɚɧɭɵɬɢɿɫ Ⱦɟɩɭɬɚɬɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤɨɪɝɚɧɞɚɪɦɟɧɠԥɧɟԝɣɵɦɞɚɪɦɟɧɛԝԕɚɪɚɥɵԕ ɚԕɩɚɪɚɬ ԕԝɪɚɥɞɚɪɵɦɟɧ ԧɡɚɪɚ ԕɚɬɵɧɚɫɬɚɪɞɚ ԧɡɿɧɿԙ ɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕ ɦԥɪɬɟɛɟɫɿɧɿԙɚɪɬɵԕɲɵɥɵԑɵɧɠɟɤɟɦԛɞɞɟɫɿԛɲɿɧɩɚɣɞɚɥɚɧɛɚɭԑɚɬɢɿɫ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɞɟɩɭɬɚɬɵ ԧɡɿɧɟ ɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕ ԧɤɿɥɟɬɬɿɝɿɧ ɠԛɡɟɝɟ ɚɫɵɪɭɛɚɪɵɫɵɧɞɚɛɟɥɝɿɥɿɛɨɥԑɚɧɦԥɥɿɦɟɬɬɟɪɞɿɟɝɟɪɛԝɥɦԥɥɿɦɟɬɬɟɪ ɫɟɫɫɢɹɥɚɪɞɵԙɦԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙɬԝɪɚԕɬɵɤɨɦɢɫɫɢɹɥɚɪɵɦɟɧɨɧɵԙԧɡɝɟɞɟ ɨɪɝɚɧɞɚɪɵɧɵԙɠɚɛɵԕɨɬɵɪɵɫɬɚɪɵɧɞɚԕɚɪɚɥԑɚɧɦԥɫɟɥɟɥɟɪɝɟԕɚɬɵɫɬɵ ɛɨɥɫɚɠɚɪɢɹɟɬɟɚɥɦɚɣɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɚɬɵɧɚɧԧɤɿɥɞɿɤɟɬɭɝɟɚɪɧɚɣɵԧɤɿɥɟɬɬɿɝɿɠɨԕɦԥɫɥɢɯɚɬ ɞɟɩɭɬɚɬɵ ɦɟɦɥɟɤɟɬɬɿɤ ɨɪɝɚɧɞɚɪɦɟɧ ɠԥɧɟ ԝɣɵɦɞɚɪɦɟɧ ɬɟɤ ԕɚɧɚ ԧɡ ɚɬɵɧɚɧɛɚɣɥɚɧɵɫԕɚɬԛɫɟɚɥɚɞɵ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɞɟɩɭɬɚɬɵɧɚ ԧɡ ɦɿɧɞɟɬɬɟɪɿɧ ɨɪɵɧɞɚɦɚԑɚɧɵ ɠԥɧɟ ɧɟɦɟɫɟ ɬɢɿɫɿɧɲɟɨɪɵɧɞɚɦɚԑɚɧɵɫɨɧɞɚɣɚԕɦԥɫɥɢɯɚɬɪɟɝɥɚɦɟɧɬɿɧɞɟ ɛɟɥɝɿɥɟɧɝɟɧ ɞɟɩɭɬɚɬɬɵԕ ɷɬɢɤɚ ԕɚԑɢɞɚɥɚɪɵɧ ɛԝɡԑɚɧɵ ԛɲɿɧ Ɂɚԙɧɵԙ ɛɚɛɵɧɚɫԥɣɤɟɫɠɚɡɚɥɚɭɲɚɪɚɥɚɪɵԕɨɥɞɚɧɵɥɭɵɦԛɦɤɿɧ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɚɩɩɚɪɚɬɵɧɵԙɠԝɦɵɫɵɧԝɣɵɦɞɚɫɬɵɪɭ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɩɟɧ ɨɧɵԙ ɨɪɝɚɧɞɚɪɵɧɵԙ ԕɵɡɦɟɬɿɧ ɚԕɩɚɪɚɬɬɵԕ ɬɚɥɞɚɦɚɥɵԕ ԝɣɵɦɞɵԕԕԝԕɵԕɬɵԕ ɠԥɧɟ ɦɚɬɟɪɢɚɥɞɵԕɬɟɯɧɢɤɚɥɵԕ ԕɚɦɬɚɦɚɫɵɡɟɬɭɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪԑɚԧɡɞɟɪLɧLԙԧɤLɥɟɬɬLɤɬɟɪLɧɠԛɡɟɝɟɚɫɵɪɭԑɚ ɤԧɦɟɤɤԧɪɫɟɬɭԛɲɿɧɦԥɫɥɢɯɚɬɚɩɩɚɪɚɬɵԕԝɪɵɥɚɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɚɩɩɚɪɚɬɵ ɠɟɪɝLɥLɤɬL ɛɸɞɠɟɬ ɟɫɟɛLɧɟɧ ԕɚɦɬɵɥɚɬɵɧ ɦɟɦɥɟɤɟɬɬLɤɦɟɤɟɦɟɛɨɥɵɩɬɚɛɵɥɚɞɵ Ɇԥɫɥɢɯɚɬɚɩɩɚɪɚɬɵɬɭɪɚɥɵɟɪɟɠɟɧɿɦԥɫɥɢɯɚɬɛɟɤɿɬɟɞɿ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ Ԕɚɡɚԕɫɬɚɧ Ɋɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɵԙ ɡɚԙɧɚɦɚɫɵɧɞɚ ɛɟɥɝLɥɟɧɝɟɧ ɲɬɚɬ ɫɚɧɵ ɦɟɧ ɛԧɥɿɧɝɟɧ ԕɚɪɚɠɚɬ ɥɢɦɢɬL ɲɟɝLɧɞɟ ɦԥɫɥɢɯɚɬ ɚɩɩɚɪɚɬɵɧɵԙ ԕԝɪɵɥɵɦɵɧ ɛɟɤLɬɟɞL ɨɧɵ ԕɚɦɬɭԑɚ ɠԥɧɟ ɦɚɬɟɪɢɚɥɞɵԕɬɟɯɧɢɤɚɥɵԕԕɚɦɬɚɦɚɫɵɡɟɬɭɝɟɚɪɧɚɥԑɚɧɲɵԑɵɫɬɚɪɞɵ ɚɣԕɵɧɞɚɣɞɵ  Ɇԥɫɥɢɯɚɬ ɚɩɩɚɪɚɬɵɧɵԙ ɦɟɦɥɟɤɟɬɬLɤ ԕɵɡɦɟɬɲLɥɟɪLɧLԙ ԕɵɡɦɟɬL Ԕɚɡɚԕɫɬɚɧ Ɋɟɫɩɭɛɥɢɤɚɫɵɧɵԙ ɡɚԙɧɚɦɚɫɵɧɚ ɫԥɣɤɟɫ ɠԛɡɟɝɟ ɚɫɵɪɵɥɚɞɵ ɆԥɫɥɢɯɚɬɬɵԙԧɤLɥɟɬɬLɤɦɟɪɡLɦLɚɹԕɬɚɥԑɚɧɞɚɦԥɫɥɢɯɚɬԧɤLɥɟɬɬLɝL ɦɟɪɡLɦLɧɟɧ ɛԝɪɵɧ ɬɨԕɬɚɬɵɥԑɚɧ ɠԥɧɟ ɨɧɵԙ ɞɟɩɭɬɚɬɬɚɪɵɧɵԙ ɠɚԙɚ ԕԝɪɚɦɵɫɚɣɥɚɧԑɚɧɠɚԑɞɚɣɥɚɪɞɚɦԥɫɥɢɯɚɬɚɩɩɚɪɚɬɵɧɵԙɦɟɦɥɟɤɟɬɬLɤ ԕɵɡɦɟɬɲLɥɟɪLɧLԙԕɵɡɦɟɬLɬɨԕɬɚɬɵɥɦɚɣɞɵ


15 Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñçüì

www.astana-akshamy.kz E-mail: info@astana-akshamy.kz

ǭǧǷǴǧdzǧ

ʤ˳˵˘ˮ˘೪˘ˬ˘˳́ˮ́೮ʥ˧ˬ˧˭˙˘˳೪˘˲˭˘˳́˙˯˳˙˘˳˾́ˬ́೪ ˬ˘˶˘ˣ́˭˞˘˲೦˘ʶʽʻʶ˄ˀˁʮʤˀʰ˔ʸʤʱʪˏ͗ 1. Астана қаласы Білім басқармасының №7 «Аққу», №23 «Алтын бесік», №33 «Алтын дән» балабақшаларына меңгеруші лауазымына – 3 бірлік, Астана қаласы әкімдігінің № 61 «Шолпан» балабақша меңгерушісі лауазымына – 1 бірлік (лауазымдық айлықақысы еңбек еткен жылдарына байланысты – 53 622 теңгеден 59 285 теңгеге дейін). Лауазымдық міндеттері: Білім беру қызметін жүргізу құқығына берілетін лицензияға, мектепке дейінгі оқыту мен тәрбиелеу жарғысына және басқа да нормативтік құқықтық актілерге сәйкес мектепке дейінгі оқыту мен тәрбиелеуді ұйымдастыру қызметін басқарады. Педагогикалық кеңеспен бірге белгіленген тәртіпте оқу жұмыс жоспарларын, негізгі (вариативтік, авторлық) мектепке дейінгі білім беру бағдарламаларын, ішкі тәртіп ережелерін әзірлеуді және бекітуді ұйымдастырады. Мектепке дейінгі оқыту мен тәрбиелеудің мемлекеттік жалпыға міндетті стандартына сәйкес білім беру бағдарламаларын іске асыруды қамтамасыз етеді; оқыту-тәрбиелеу процесінде тәрбиеленушілер мен ұйым қызметкерлерінің өмірінің қауіпсіздігі мен денсаулығын сақтауға қажетті жағдайлар жасайды. Ұйымды басқару құрылымын анықтайды, қаржы, шаруашылық, ғылыми, әдістемелік және басқа да мәселелерді шешеді. Тәрбиеленушілер контингентін қалыптастырады, оларды әлеуметтік қорғауды қамтамасыз етеді. Педагогикалық қоғамдық ұйымның және әдістемелік бірлес тіктің қызметіне көмек көрсетеді. Тәрбие ленушілерді тамақтандыруға және оларға медициналық қызмет көрсетуге, денсаулығын сақтау мен нығайтуға қажетті жағдайларды ұйымдастырады. Мектепке дейінгі оқыту мен тәрбиелеу ұйымының мүліктері мен қаражатына белгіленген заңнамалық тәртіппен иелік етеді, жыл сайын құрылтайшылардан түскен қаржы мен оның шығысы туралы есеп береді. Оқу-материалдық базаны сақтау мен нығайтуды, есеп жүргізуді, санитарлықгигие налық тәртіптің, еңбекті қорғау және қауіпсіздік техникасы ережелерінің ǚǎǖǀǕǛǎǔǎǝǗǖǤ

kx‰Šx…xxĭx„“v kx‰Šx…xxĭx„“v ›˜ŸªL¥LĦ¨œ˜¢® ·©³v ›˜ŸªL¥LĦ¨œ˜¢® ·©³v ž˜«˜§¢¨°L£L›L°¢ª«£L ž˜«˜§¢¨°L£L›L°¢ª«£L ©¨L¢ª©ªL›L ©¨L¢ª©ªL›L ÄÈÐÅÊÒÎÐ-ÁÀÑ ÄÈÐÅÊÒÎÐ-ÁÀÑ ÐÅÄÀÊÒÎÐ ÐÅÄÀÊÒÎÐ }¨™¦£˜ªĭx„}… }¨™¦£˜ªĭx„}… }¨™¦£˜ªĭx„}…

сақталуын қамтамасыз етеді. Жұртшылықпен, ұйымдармен, ата-аналармен (оларды алмастырушылармен) өзара байланысты жүзеге асырады. Педагог кадрларды және көмекші қызметшілерді іріктеу мен орналастыруды жүзеге асырады, қызметкерлердің лауазымдық нұсқаулықтарын әзірлейді. Кадрлардың кәсіби шеберліктерін арттыруға жағдай жасайды. Белгіленген тәртіп бойынша қызметкерлерді аттестаттаудан өткізеді. Педагогикалық кеңестің жұмысын басқарады. Мемлекеттік, қоғамдық және басқа да ұйымдарда мектепке дейінгі оқыту мен тәрбиелеу ұйымын танытады. МдОТҰ-ның қызметі туралы қажетті есеп дайындауды және ұсынуды қамтамасыз етеді. Білуге міндетті: Қазақстан Республика сы ның Конституциясын, Қазақстан Республикасының «Білім туралы», «Қазақстан Республикасындағы тілдер туралы», «Бала құқықтары туралы конвенциясын, Қазақстан Республикасының «Неке (ерлізайыптылық) және отбасы» кодек сін, Қазақстан Республикасының «Баланың құқықтары туралы» Заңын, «Сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрес туралы», «Неке және отбасы туралы», «Кемтар балаларды әлеуметтік және медици налық-педагогикалық түзеу арқылы қолдау туралы» Заңдарын және басқа да білім беруді дамытудың бағыттары мен келешегін айқындайтын нормативтік құқықтық актілерді; педагогика мен психология негіздерін; мемлекеттік жалпыға міндетті білім беру стандарттарын; педагогиканы, педагогикалық психологияны, педа гогикалық ғылым мен практиканың жетістіктерін; экономика негіздерін, қаржышаруашылық қызмет туралы заңнамаларды, еңбек туралы, еңбекті қорғаудың, техника қауіпсіздігі және өртке қарсы қорғанудың ережелері мен нормаларын, санитарлық ережелер мен нормаларды, дәрігерге дейінгі медициналық көмектің негіздерін. Біліктілікке қойылатын талаптар: жоғары педагогикалық білім және мектепке дейінгі оқыту мен тәрбиелеу ұйымдарындағы педагогикалық жұмыс өтілінің 5 жылдан кем болмауы тиіс.

౭ʮˏʺʪˏౢˌʤˀ˃ʮʤˁʤˁˏ౦ˏʯʪʤˀ

ϮϬϬϴˢ́ˬ೦́Ϯϴ೪˘೮˵˘˲˞˘ˮ˙˘˳˵˘˱ ˲˟˳˱˶˙ˬˤ˪˘˭́ˣ˞˘ͨ౭ˢ́˭˞́೪ ˾˘˲˵ˢ˘˳˘˳́೮́ˣ˞˘˲͊ͩ˘˪˻ˤ̆˳́ ഑˵˪˧ˣ˧ˬ˶˞˟͘ NJçǴ ǩdzǿDZȈßǩ ǪDZǰǶǮǺǻȎã ÝǴǮǼǵǮǻǻȎdz ǯǩǼǩǸ dzǮǹȁȎǴȎǬȎ ǽǷǹǼǵȄǶǭǩ ǕǮǵǴǮdzǮǻ ǪǩǺȁȄǺȄ ǺåǰǺåDzǴǮǸǪǩǺǻǩǼǪǮǹǭȎǗǴåǰǺåǰȎǶǭǮˆNJçǴ ǩdzǿDZȈǯǩǴǸȄǾǩǴȄáǻȄáǩdzǿDZȈǪǷǴȄǸǻǩǶȄǴȄǸ ǵǮDzǴȎǶȁǮ ǪǩǹǴȄá ǯçǵȄǺ ǪǮǹǼȁȎǴǮǹ ǵǮǶ áȄǰǵǮǻdzǮǹǴǮǹǭȎáǩǵǻǼßǩǻDZȎǺǕçǶȄãǪǩǹǴȄßȄ ǪȎǰǭȎãǾǩǴáȄǵȄǰǭȄãÝǴǩǼáǩǻȄǶǯǩáǺǩǹǻǼßǩ ǩǹǶǩǴȄǸǷǻȄǹ˜ǭǮǸǩǻǩǸåǻdzǮǶǪǷǴǩǻȄǶ èǯȄǵǭȄá ȁǩǹǻǻȄã ǶǮǬȎǰǬȎ ǵǩǰǵçǶȄ t ǷǴ ǮãǪǮdz ǯǩßǭǩDzǴǩǹȄ ǵǮǶ ǷǶȄã ǶÝǻDZǯǮǺȎǶ ǩDzáȄǶǭǩǸǩǹǩǺȄǶǪǩDzǴǩǶȄǺǻȄǹǩǭȄ ǚǷǴǺDZȈáǻȄçǯȄǵǭȄáȁǩǹǻtǮãǪǮdzǭǩǼǴǩ ǹȄǶǺǷǻǻÝǹǻȎǪȎǵǮǶáǩǹǩǼǭǩßȄǶǮǬȎǰǬȎáçáȄáǻȄá ǩdzǻǯÝǶǮáçǯǩǻǪǷǴȄǸǺǩǶǩǴǩǭȄ èǯȄǵǭȄáȁǩǹǻǻǩǹǭȄãǪǩǺȄǵǪåǴȎǬȎ  ǩǺǻǩǵȄ  ȎǹȎ åǶǭȎǹȎǺǻȎdz dzǷǵǸǩǶDZȈǴǩǹǭȄã éǴǮ ǺȎǶ Ǯ dzåǴȎdz dzÝǺȎǸǷǹȄǶǭǩǹȄǶǩ ǪǩDzǴǩǶȄǺ ǭǮǶǺǩǼǴȄá ǺǩáǻǩǼ ǯÝǶǮ ǪȎǴȎǵ ǪǮǹǼ ǵǮdzǮǵǮ ǴǮǹȎǶȎãéǴǮǺȎǶǮǻDZǮǭȎ âǩǰǩáǺǻǩǶǙǮǺǸǼǪǴDZdzǩǺȄǎãǪǮdzdzǷǭǮdzǺȎǶȎã ǪǩǪȄǶǩǺÝDzdzǮǺǵǮǵǴǮdzǮǻǻȎdzǮãǪǮdzDZǶǺ

yx‰ˆ}|x‚Š†ˆ|“ħ yx‰ˆ}|x‚Š†ˆ|“ħ †ˆ“…yx‰xˆ“ †ˆ“…yx‰xˆ“ ĩ˜£³¤ĭ†~xy}‚†z ĩ˜£³¤ĭ†~xy}‚†z ģÅÆÂÉÑÆÅÁËÓÏÑ ģÅÆÂÉÑÆÅÁËÓÏÑ „˜Ĭ©¦ª,,„īƒ“ „˜Ĭ©¦ª,,„īƒ“

ÇÁÔÁÐÓÜÖÁÓÙÜ ÇÁÔÁÐÓÜÖÁÓÙÜ ģåĄìâæëÇÁÐÁĭ ģåĄìâæëÇÁÐÁĭ ÃÆÂÑÆÅÁËÓÏÑ ÓáĦáóáñÓĥÌÆÔĩÁÌÉÆà ÙÏÌÔÙÜÌÁÑ ÙÏÌÔÙÜÌÁÑ ÄġìíéñáÁÊÍÁĩÁÎÂÆÓ ÄġìíéñáÁÊÍÁĩÁÎÂÆÓ {ġ£™˜¨°³¥ĥ‚}ĭ““ {ġ£™˜¨°³¥ĥ‚}ĭ““ ĭüíâáóÓÏĭÓÁÍīÑÁÓ ĭüíâáóÓÏĭÓÁÍīÑÁÓ ÁòöáóÑÁÊĭīÌ ÁòöáóÑÁÊĭīÌ

ÁĩÁÓ¼ÌÙ¼ÌÆÑ ÁĩÁÓ¼ÌÙ¼ÌÆÑ ÁêäġìÔÁÊÒÏÃÁ ÁêäġìÔÁÊÒÏÃÁ }¨¢ž˜¥‰ģŠ,„y}‚ }¨¢ž˜¥‰ģŠ,„y}‚ ÎĪñéòìáíĭīÒÐÁÎĩÁÌÉ ÎĪñéòìáíĭīÒÐÁÎĩÁÌÉ Ó¼ÌÙ¼ÌÆÑ ÁíáîĨáìéĭÁÌÇÁÎÏà ӼÌÙ¼ÌÆÑ ÎĪñäġìÁÖÁÎĭÜÈÜ ÁíáîĨáìéĭÁÌÇÁÎÏà ÍĢåéîáÇÁĭÜÐ ÍĢåéîáÇÁĭÜÐ

ljǺǻǩǶǩáǩǴǩǺȄǶȄãǎãǪǮdzDZǶǺǸǮdzǿDZȈǺȄ ǯåǶȎǶǭǮǬȎǪǩǺáǩǹǵǩǺȄ

ǛêǐǎǛǜ

ˁʳʯʧʫʮ౭ʺˏˁ ʶʫˀʫʶʿʫ͍ Астана қаласы әкімдігінің «Жұмыспен қамту орталығы» КМК-ге хабарласыңыз! Мекенжайы: Астана қаласы, Брусиловский көшесі, 17/3, Бизнес-орталық ғимаратының 2-қабаты. 104,5,14,34 автобустарымен келуге болады. Анықтама алу телефоны:

57-88-88.

njǩǰǮǻȎǵȎǰǭȎãǯȄǴǭȄãǵǩǵȄǹȄǶǭǩßȄȯ   ǺǩǶȄǶǭǩ âǩǰǩáǺǻǩǶ ǙǮǺǸǼǪǴDZdzǩǺȄǶȄã ˆǖǷǹǵǩǻDZǫǻȎdz áçáȄáǻȄáǩdzǻȎǴǮǹǻǼǹǩǴȄ˜ǰǩãȄǶǩǺÝDzdzǮǺǹǮǺǵDZǻéǹǭǮ ǯǩǹDZȈǴǩǶßǩǶljǺǻǩǶǩáǩǴǩǺȄǵÝǺǴDZǾǩǻȄǶȄãǻåǵǮǶǭǮǬȎ ȁǮȁȎǵǭǮǹȎ âǙ ÞǕ ljǺǻǩǶǩ áǩǴǩǺȄ ǪǷDzȄǶȁǩ ÞǭȎǴǮǻ ǭǮǸǩǹǻǩǵǮǶǻȎǶȎã ǶǷǹǵǩǻDZǫǻȎdz áçáȄáǻȄá dzǮǺȎǵǭǮǹǭȎ ǵǮǵǴǮdzǮǻǻȎdz ǻȎǹdzǮǼ ǻȎǰȎǴȎǵȎǶǭǮ ǵȄǶǩǭǩDz ǶåǵȎǹǴǮǹǵǮǶ ǻȎǹdzǮǴǬǮǶȎǶáǷǺȄǵȁǩǾǩǪǩǹǴǩDzǵȄǰ t  ǯȄǴßȄ  ǶǩǼǹȄǰǭǩßȄ ȯ9 ˆljǺǻǩǶǩ áǩǴǩǺȄ ǵÝǺǴDZǾǩǻȄǶȄãdzǮDzǪȎǹȁǮȁȎǵǭǮǹȎǶǮåǰǬǮǹȎǺǻǮǹǮǶǬȎǰǼǻǼǹǩǴȄ˜ ȁǮȁȎǵǯȄǴǭȄãǺÝǼȎǹȎǶǭǮȯǪǷǴȄǸǮǶǬȎǰȎǴǭȎ tǯȄǴßȄǶǩǼǹȄǰǭǩßȄȯ9ˆljǺǻǩǶǩáǩǴǩǺȄǶǭǩ ǻçǹßȄǶ éDz dzåǵǮǬȎǶ dzåǹǺǮǻǼ áǩßDZǭǩǺȄ ǻǼǹǩǴȄ˜ ljǺǻǩǶǩ áǩǴǩǺȄ ǵÝǺǴDZǾǩǻȄǶȄã  ǯȄǴßȄ  áȄǹdzéDzǮdzǻǮǬȎ ȯ,9 ȁǮȁȎǵȎǶǮåǰǬǮǹȎǺǻǮǹǮǶǬȎǰǼǻǼǹǩǴȄ˜ȁǮȁȎǵǯȄǴǭȄã ǺÝǼȎǹȎǶǭǮȯǪǷǴȄǸǮǶǬȎǰȎǴǭȎ t  ǯȄǴßȄ  ǺÝǼȎǹǭǮǬȎ ȯ9 ˆljǺǻǩǶǩ áǩǴǩǺȄǶȄã ǯȄǴǭǩǹßǩǩǹǶǩǴßǩǶǪȇǭǯǮǻȎǻǼǹǩǴȄ˜ljǺǻǩǶǩáǩǴǩǺȄ ǵÝǺǴDZǾǩǻȄǶȄã  ǯȄǴßȄ  ǯǮǴǻǷáǺǩǶǭǩßȄ ȯ9 ȁǮȁȎǵȎǶǮåǰǬǮǹȎǺǻǮǹǵǮǶǻǷǴȄáǻȄǹǼǮǶǬȎǰǼǻǼǹǩǴȄ˜ȁǮȁȎǵ ǯȄǴǭȄãǺÝǼȎǹȎǶǭǮȯǪǷǴȄǸǮǶǬȎǰȎǴǭȎ

«Астана қаласы мәслихатының аппараты» ММ Астана қаласы мәслихаты аппаратының мемлекеттік қызметшілері сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрес заңнамасын, «Мемлекеттік қызмет туралы» Қазақстан Республикасының Заңы мен Арнамыс кодексі нормаларын бұзу мәселелері бойынша хабарлау үшін сенім телефоны нөмірін хабарлайды: 55-66-35

yx‰ˆ}|x‚Š†ˆ|“ħ yx‰ˆ}|x‚Š†ˆ|“ħ y,ˆ,…,†ˆ“…yx‰xˆ“ y,ˆ,…,†ˆ“…yx‰xˆ“ Š˜£Ĩ˜ªyxŠ“ˆx… Š˜£Ĩ˜ªyxŠ“ˆx…

ǸǮdzǻǷǹǴǩǹȄǻçǹǩáǻȄǻéǹǭǮçǯȄǵǭȄáȁǩǹǻǻǩǹ ǵǷǶDZǻǷǹDZǶǬȎǶǯéǹǬȎǰǮǭȎ ljǺǻǩǶǩ áǩǴǩǺȄ ǪǷDzȄǶȁǩ ǯǩǴǸȄ ȎǹȎ ǯÝǶǮ ǷǹǻǩdzÝǺȎǸǷǹȄǶçǯȄǵǭȄáȁǩǹǻǸǮǶáǩǵ ǻȄǴȄǸǻDZȎǺȎǶȁǮǭȄáçǹǩDzǭȄ  ljǴǩDzǭǩ ǻÝǯȎǹDZǪǮ ǪǩǹȄǺȄǶǭǩ çǯȄǵǭȄá ȁǩǹǻ ǯǩǺǩǺǼßǩ ǶǮǵáçǹǩDzǴȄǴȄá ǪǩDzáǩǴǩǭȄ ǯȄǴǭǩǶǯȄǴßǩçǯȄǵǭȄáȁǩǹǻǵÝǻȎǶȎǮȁáǩǶǭǩDz åǰǬǮǹȎǺǺȎǰ dzåȁȎǹȎǸ ǩǴȄǶǩǭȄ ǗǺȄßǩǶ ǪǩDzǴǩ ǶȄǺǻȄ dzåǸ ǯǩßǭǩDzǴǩǹǭǩ ǮãǪǮdz ǰǩãǶǩǵǩǺȄǶǩ áǩDzȁȄǴȄá ǻǼȄǶǭǩDzǭȄ áȄǰǵǮǻdzǮǹǴǮǹǭȎã dzǮDzǪȎǹ ǪåǴȎǬȎ ȁǩǹǻ ǻǼǹǩǴȄ ǪǮDzǾǩǪǩǹ ǺǷǴ ǺǮǪǮǸǻȎ ǷǴǩǹ åǰ áçáȄáǻǩǹȄǶ ǻǩǴǩǸ ǮǻǼǭȎ ǪȎǴǵǮDzǭȎ ÝǺȎǹǮǺǮ ǮãǪǮdzǩáȄ ǺǩǴǩǺȄǶǭǩßȄ ǯçǵȄǺǸǮǶáǩǵǻǼǮãǪǮdzáǩǼȎǸǺȎǰǭȎǬȎÝǴǮǼǵǮǻǻȎdz dzǮǸȎǴǭȎdzǻǮǹéǶǮǵȎǷǹȄǶǭǩǴǩǪǮǹǵǮDzǭȎ èǯȄǵǭȄá ȁǩǹǻ t çDzȄǵǭǩßȄ ÝǴǮǼǵǮǻǻȎdz ǮãǪǮdzáǩǻȄǶǩǺǻǩǹȄǶǹǮǻǻǮDzǻȎǶǰǩãǺǷǶǭȄáǻǩǶ ǷǶȄ ǻǩǴáȄǴǩǼßǩ ǯÝǶǮ áǩǪȄǴǭǩǼßǩ ǪǩǹǴȄá áȄǰǵǮǻdzǮǹǴǮǹáǩǻȄǺǼȄǻDZȎǺèǯȄǵǭȄáȁǩǹǻ ǻȄ áǩǪȄǴǭǩǼ ǵÝǺǮǴǮǺȎǶǭǮ áȄǰǵǮǻdzǮǹǴǮǹǭȎã ǯǩǴǸ Ȅ ǭǩǼȄǺ ǪǮǹǼȎǶ çDzȄǵǭǩǺǻȄǹȄǸ ǯÝǶǮ åǻdzȎǰǼáǩǯǮǻ ǚǷǶȄǵǮǶáǩǻǩǹçǯȄǵǭȄáȁǩǹǻǻȄáǷǴǭǩǶǼ áǩǯǮǻǻȎǴȎǬȎ ǻǼǹǩǴȄ åǶǭȎǹȎǺ ǻDZȎǵǭȎǴȎǬȎǶ çDzȄǵ ǭǩǺǻȄǹǼ ǯÝǶǮ ǮãǪǮdzdzǮǹǴǮǹ áçáȄßȄǶ áǷǹßǩǼ ǻǼǹǩǴȄ dzǮãǮDzǻȎǴǬǮǶ ǻéǺȎǶǭȎǹǼ ǯçǵȄǺǻǩǹȄǶ ǯéǹǬȎǰǼáǩǯǮǻ ǕǮǵǴǮdzǮǻǻȎdzǮãǪǮdzDZǶǺǸǮdzǻǷǹǴǩǹȄǻǮdzǺǮǹǼ ǴǮǹǯéǹǬȎǰǬǮǶdzǮǰǭǮçǯȄǵǭȄáȁǩǹǻǯǩǺǩǺǼßǩ ǪǩǺǩdzåãȎǴǪåǴȎǶǮǭȎ ǗǺȄǵǩáǺǩǻǻǩdzÝǺȎǸǷǹȄǶǭǩǹßǩǪǩǹȄǸǯçǵȄǺ ǪǮǹǼȁȎǴǮǹǩǹǩǺȄǶǭǩçǯȄǵǭȄáȁǩǹǻáǷǴǭǩǶǼ áǩǯǮǻǻȎǴȎǬȎ ǯåǶȎǶǭǮ ǻçǹǩáǻȄ ǻéǹǭǮ ǻéǺȎǶǭȎǹǼ ǯçǵȄǺǻǩǹȄǯéǹǬȎǰȎǴǮǭȎ

Астана қаласы әкімі аппаратының ұжымы қаржышаруашылық бөлімінің басшысы Хван Бронислав Валентиновичке анасы Любовь Чангюевнаның қайтыс болуына байланысты қайғысына ортақтасып, көңіл айтады. ÂÀÑ ÄÈÇÀÉÍÅÐ ÅÉÈÁÊÎÆÑÂÆÓ ÅôìáóĭÁÇÜÂÁÊ ĭÁÓÓÁÔÙÜÌÁÑ ÃæîæñáĭÁÂÉÆÃÁ ÅÉÈÁÊÎÆÑÂÆÓ ÁĬüìâæëÔģÌÉÆà ĭÁÓÓÁÔÙÜÌÁÑ ÆìóáêÎīÑĩÁÈÉÎ ÃæîæñáĭÁÂÉÆÃÁ ՆŠ†Š,ƒ, ÁĬüìâæëÔģÌÉÆà ÆìóáêÎīÑĩÁÈÉÎ ‰Ī£ª˜¥‰},Ò Õ†Š†Š,ƒ, ‰Ī£ª˜¥‰},Ò

ĭÁÓÆÄÆÑÌÆÑ ĭÁÓÆÄÆÑÌÆÑ ÒáîåôĨáù Ó¼ÌÆËÏÃÁ ÒáîåôĨáù Ó¼ÌÆËÏÃÁ

ÏñüîâæëĥÓÆÍīÑÁÓ ÏñüîâæëĥÓÆÍīÑÁÓ ÇáêüĬÎÁĩÜÍÁÙ ÇáêüĬÎÁĩÜÍÁÙ

ÓÆѼÍÙ¼ÏÐÆÑÁÓÏÑ ÓÆѼÍÙ¼ÏÐÆÑÁÓÏÑ

„¢¥ž˜¡³¤³Ÿ „¢¥ž˜¡³¤³Ÿ x©ª˜¥˜Ĭ˜£˜©³ ÅïòóüĬ¢Ĥ°©L ĭ˜™³£œ˜«™Ĥ£¤©L ª£¬˜¢©  

ÑáôùáîÅÏÒĭÏÇÁ ÑáôùáîÅÏÒĭÏÇÁ

ĠÊÌÆÒÓ¼ÑÔÙ¼ÖÁÓÙÜ ĠÊÌÆÒÓ¼ÑÔÙ¼ÖÁÓÙÜ ËġîáêüíÒģËÆÎ ËġîáêüíÒģËÆÎ

{˜Ÿªĭ˜Ÿ˜Ĭ©ª˜¥ˆ©§«™£ ¢˜©³¥³ĦxĬ§˜¨˜ª¤ ¥ ©ª¨£L›L¥œžªL¨¢£L§Ě{¢«Ģ£L›L™¨L£›¥ ˆœ˜¢® ·Ĭ¦£ž˜Ÿ™˜ £¨L¥LĦ§L¢L¨£¨L¤¥¢ĤŸĬ˜¨˜©³¥™Ĥ£L©«L°˜¨ª¤© ÁêäġìÔÁÊÒÏÃÁ {˜Ÿªkx©ª˜¥˜˜Ĭ°˜¤³v›˜ŸªL¨œ˜¢® ·©³¥³Ħ¢¦¤§´¶ª¨£L¢¦¨ª˜£³Ĩ³¥œ˜ª¨L£L§Ĭ˜ªª˜£œ³ËÆÈÆËÙ¼ÑÆÅÁËÓÏÑ — ÎĪñéòìáíĭīÒÐÁÎĩÁÌÉÍĢåéîáÇÁĭÜÐ

Ә¨˜£³¤³ 15100 Ҙ§©³¨³©Ě Ҙ§©³¨³©Ě Âáòðáöáîá x©ª˜¥˜Ĭ˜£˜©³~Ī™˜¥¦š¢Ĥ°©L k€Ÿœ˜ª£´©ªš¦y„v~‰


16

Ě 

ÂæêòæîâĄíáíüñ çüì

www.astana-akshamy.kz E-mail: info@astana-akshamy.kz

ǧʽǭǵDzǹǧǰǧʽǶǧǷǧǹ

ǴǬ"ʽǧǰǫǧ"ʽǧǿǧǴ"

ʮ˶́˲˞˘ʧ˲˟˪ˤ̆˟ˬ˧ˮ˟ˮ ˳೴˥˧ˮ˾˧ˢ˘೮˘ˬ́೪ ˢ˟˵˵˧͊ʫˬ˯˲˞˘ˬ́೪ ೪˯˳˞˘˲́ˮˀ೴˳˵˟˭ ˭˟ˮʺ೵˺˘˭˭˟˞ഉˬˤ ʮ೴˛˧ˮ˧˳˯˚˵˟˲ͨWƒÙƒ—®Ý› &›Ýãͩഉˮ˙˘˥೪˘˶́ˮ˞˘ ˢ೴ˬ˞˟˘ˬ˞́͘ Ағайынды таланттар Еуропаның оңтүстік-шығысына қазақ мәдениетін дәріптеуге аттанғанын газетіміздің өткен сандарында («Әні мен сәні үйлескен үйелмен», №47, (3104)) жазған болатынбыз. Бірнеше күнге жалғасқан сайыс нәтижесінде ағайынды Жүгінісовтер Қазақстанның абыройын асқақтатып, Рүстем І орынды жеңіп алса, Мұхаммедәли бас жүлдені иеленіпті. Орыс халқында «Алма ағашынан алысқа түспейді» деген мақал бар. Өнерлі отбасынан шыққан өрендердің ертеңгі күнге артқан арман-мақсаттары көп. «Байқау әділ өтті. Әлемдік деңгейдегі өнер майталмандары көптеген жобаларға атсалысуға шақырды. Мұхаммедәлиге «Новая волна», «Славянский базар» байқауларына, Қытай және Ресей әншілерімен бірге бейнебаянға түсуге ұсыныс түсті» дейді Рүстем.

ɳʋɫʧʃʧʈʅɪʊɯʇȱȱ

ɫʇɯɼɸʠɮɧȱʊʅʆȱɳɧʇɮʛ Ал, Рүстемге Италиядан келген қазылар алқасының көзі түсіп, оны «Сан Ремо» италиялық әндер фестивалінде көргісі келетінін жеткізіпті. Сондай-ақ, Жүгінісовтердің тұңғышы Грекияның жұлдызымен бейнебаян жасап, Ресейде өтетін «Голос» жобасында ел намысын қорғауға дайындықты бастайды. Айта кетейік, бұл жүлде ән әлеміне нық қадам басқан өнерпаздардың

алғашқы жеңісі емес. Кішкентай Мұхаммедәли Грекияға жол жүрердің алдында ғана «Алмалы-2014» халықаралық сайысында бас жүлдені қанжығалаған болатын. Сонымен бірге, Украинада өткен «Евровидениеде» жарқырай көрініп, жанкүйерлерінің сенімін ақтады. Ал, 6 жасынан үлкен сахнаға қадам басқан Рүстем Мысыр, Польша, Ресейде қазақ өнерін әспеттеп, топ жарды. Мақпал ЖҰМАШОВА

dzǧǰǫǧǴǪǬǷǶǵǿǹǧǸȂǴǧǴ ǧǴ

ʌʇʛʈȱɮɧʁɧʈʛʃɧʃȱɼɯʁɫɯʃ

ʋʘɩʍȱʒɧʊ Жеңіспен ораламыз

Біз жүрміз халық үшін қан майданда, Күнде өлім, дамыл жоқ шыбын жанда. Аямай кеудедегі жанымызды, Сарқылғанша ең соңғы қасық қан да... Құрбан қып Отан үшін жас өмірді, Шайқаспен өткіздік біз неше күнді? Қорғауға аттанған соң туған жерді, Дұшпанға жібермейміз есемізді. Жан ана, ақ сүтіңді ақтау үшін, Фашистер топырағымды баспау үшін, Тосамыз кеудемізді сансыз оққа – Отаным, намысыңды сақтау үшін. Танытты соғыс талай батырларды, Үн қатқан небір шешен, ақындарды. Сағынып, жүдемеңдер, туған елім, Жеңіспен оралар күн жақын қалды! Бұл – Ақмола өңірінің тумасы, Ұлы Отан соғысының ардагері Тұяқ Камеловтің майдан даласынан Қорғалжын аудандық газетіне жолдаған өлеңі. Ұрыстың алғашқы күндерінен-ақ алғы шепте соғысқан қазақ жауынгері 1919 жылы туып, 1964 жылы өмірден озған. Тұяқ Баяндыұлы Ульяновск қаласындағы танк училищесін

тәмамдап, танк командирі, рота старшинасы, лейтенант шендерін иеленген. Украина майданында 103-гвардиялық ауыр танк полкінде болып, Мәскеу түбіндегі шайқаста ерлік көрсетті. Ол Жоғарғы Бас қолбасшы Иосиф Сталиннің тікелей бақылауындағы ИС-1, ИС-2 құпия брондалған ауыр танктерімен соғыса жүріп, жауды Берлинге дейін тысқырды. Ал мұндай темір

табанды қару тек сенімді сарбазға ғана берілетіні анық. Өйткені, бұл танк полкі тек Сталиннің бұйрығымен ғана әскери қимылдарға баратын. Тұяқ Камелов елге оралғаннан кейін, туған ауылындағы Сабынды орта мектебінің іргесін қалап, өзі директор қызметін атқарды. Бүгінде ауылдағы көшелердің бірі осы кісінің атында. Жалғыз ТҰЯҚҰЛЫ

9ɳɧɳʂɷ oɭʛ͋ʻʧʠ͕ʣʻʣʛ ʕʦʣʕʡ͙ʕʣʢʛʦʛʠʛʡʻʠ ʮʕʦʕʡʕʦ


50 (3107) 2014-05-08