Issuu on Google+

de rivierkreeft

Onderwaterhockeyclub Astacus


ONDERWATERHOCKEYCLUB STEIN

Astacus ALGEMEEN Aangesloten bij N.O.B. onder nr. 224 Ingeschreven bij K.v.K. onder nr. V40188844 REGIO-bank nr. 65.45.55.834 REDACTIE Aan dit nummer hebben meegewerkt: Britt, Roger, Isa, Siem, Lieke, Raymond, Karsten Het drukwerk is verzorgd door Marion en Cor, de digitale versie door Cor. Eindredactie en grafische vormgeving zijn verzorgd door Marion. BESTUUR Voorzitter Raymond Smeets Aan de Maas 4 6243 NA Geulle (06) 15 09 15 08 raymond@astacus.nl

TRAINERS Roger Cox Roger@astacus.nl (06) 20 60 34 25

Secretaris Lieke Claassen A. Lipkensstr 18D32 6221 AT Maastricht (06) 45 95 52 71 lieke@astacus.nl

Penningmeester Patrick Peeters Smeetstraat 64 6171VD Stein (06) 14 51 99 79 penningmeester@astacus.nl

Raymond Smeets Raymond@astacus.nl (06) 15 09 15 08

Bestuurslid René Jansssen Mauritslaan 62 6129 EN Urmond (046) 433 66 681 (06) 54 62 23 98 rene@astacus.nl

Bestuurslid Van Kruchten Oestererf 5 6413 LM Heerlen (045) 563 15 40 (06) 44 10 42 04 marion@astacus.nl

Veerle Stijnen Veerle@astacus.nl (06) 54 62 23 98

TRAININGEN Donderdag: 19.30 – 21.00 uur

Vrijdag: 20.00 – 21.00 uur

Zwembad: Geusseltbad, Discusworp 4, 6225 XP Maastricht (043) 35 045 00 WEBSITE: astacus.nl INFO Voor meer informatie of documentatie kunnen geïnteresseerden contact opnemen met een van de trainers of met een van de bestuursleden.


In dit 54ste nummer • • • • • • • • • •

Bruisend voorwoord door de voorzitter Op weg naar de beker, jeugdcompetitie Pannenkoekentoernooi Dordrecht Wist je dat? Limburgs Kampioenschap te Hoensbroek Euroclubs in Rome Loleetoernooi in Almelo De Stick Kopje onder met….. Noteer in je agenda

Advertentie - tarieven Een advertentie bestaat uit een halve of een hele pagina. Bij twee keer achtereenvolgens plaatsen, dus 1 jaar, 50% korting op de tweede plaatsing! Halve pagina één keer plaatsen: €16, Halve pagina twee keer plaatsen: € 24, Hele pagina één keer plaatsen: € 24, Hele pagina twee keer plaatsen: €36,-


Bruisend voorwoord door de voorzitter Beste leden, We hebben een bruisende eerste helft van het jaar achter de rug. De toernooien en competities zijn afgelopen, de zomervakantie nadert en de half jaarlijkse pauze staat voor de deur. Terugkijkend op de eerste zes maanden kijken we terug op een bruisende tijd: • Bruisend was de opkomst op de Algemene Ledenvergadering! Als bestuur vinden wij dat prettig om zoveel volk over de vloer te hebben. • Het jeugdteam heeft na een haperende start met goed gevolg de competitie beëindigd. Niet waar we wilden eindigen in eerste instantie, maar we hebben er een leerjaar van kunnen maken en de 'jongelingen' een hoop ervaring kunnen laten op doen. Volgende competitie gaan we voor het hoogst haalbare niveau! • Op het Limburgs Kampioenschap waren we niet met het eliteteam aanwezig. Een domper van jewelste. We zijn hét anker van onderwaterhockey in Limburg en zijn dan niet aanwezig op een LK. Hopelijk was dit de eerste en enige keer, we hebben wat goed te maken! Wat daarentegen weer bruisend was, was de 2e plaats van het jeugdteam op het LK. Niet verwacht, maar zeker verdiend. • Bruisend was ook het optreden van een seniorenteam op het Lolee toernooi. Wat een lollig team was dat! Eindelijk weer een seniorenteam op een Nederlands toernooi onder de naam van Astacus. • Bruisend was ook de eerste Droge Taktiek Training. Volgende keer gaan we nog dieper op de materie in, maar hopelijk heeft iedere aanwezige op zijn of haar manier er iets blijvends van opgestoken. • Bruisend was ook weer de einde seizoen-afsluiting. Lekker veel deelnemers en weer eens wat anders. Raften op de Maas en Belgische frieten na afloop! Bruisend wordt ook de twee helft van het jaar! • We hebben 13 september ons eerste Mosamtoernooi in het Geusseltbad voor zowel het jeugdteam als ook het eliteteam, spannend..... • We gaan in navolging van de droge tacktiektraining een spelregeltraining tegemoet. • We gaan ter versterking en continuïteit van de vereniging een nieuw soort ledenwerving opstarten en natuurlijk staat 1 november de bruisende Steakavond weer op de planning. Los van de competities en toernooien, ik heb er zin in! Verder wens ik eerst nog een bruisende vakantie voor iedereen! Raymond


Op weg naar de beker‌‌.. Jeugdcompetitie seizoen 2013-2014 door: Isa en Siem Dit seizoen zijn er weer 4 toernooien, jammer genoeg zijn we maar met een team ingeschreven. Eerste wedstrijddag zondag 24 november 2013 Het was een sneeuwvrije zondag, want het vorige seizoen was dat niet het geval. Ik (Isa) werd opgehaald door de limousine van Esther. Siem en ik werden liggend op de achterbank naar Zeist vervoerd. Op naar de eerste competitie van dit seizoen, en tevens ook een van de belangrijkste competitie dag, want deze dag bepaalt in welke poule je speelt de rest van het seizoen. De wedstrijden Argonauta-Astacus 5-0 OSCS-Astacus 3-1 Orca Bilzen-Astacus 3-2 Njord2-Astacus 0-8 Astacus-Barcuda 0-1 Astacus-GOV 3-1 Jammer genoeg kwamen we in Poule B terecht. Tweede wedstrijddag zondag 12 januari 2014 Deze keer werd Siem met de limousine opgehaald door Paul, weer lagen we allebei op de achterbank. Bij de carpool in Urmond werd verzameld en samen gingen we op weg naar Zeist. Deze keer wonnen we alle wedstrijden met maar 1 tegengoal (dit in opdracht van Roger). Derde wedstrijddag zondag 9 februari 2014 De eerste wedstrijd tegen GOV wonnen we met 5-1, dit was tevens onze enige tegen goal, want de rest van de wedstrijden wonnen we dik.


Vierde wedstrijddag zondag 9 maart 2014 Dit was een spannende dag want we konden kampioen worden. Wederom wonnen we weer alle wedstrijden met maar 1 tegengoal, en werden we kampioen in de B poule. De wedstrijden van deze dag: VRB-Astacus 0-6 Orca Bilzen 2-Astacus 1-3 Astacus-Njord 2 5-0 GOV-Astacus 0-2 Astacus-Argonauta 4-0 Helaas werd de prijsuitreiking niet aansluitend gehouden, want die was zaterdag 12 april 2014 op het einde van het pannenkoekentoernooi waar jammer genoeg niet alle jeugdleden aanwezig waren. Daar werden we naar voren geroepen. Iedereen kreeg een medaille, een team beker en we kregen een foto ingelijst van het team dat die dag mee deed aan het toernooi. Het was een leuke afsluiting van het seizoen. Ons team is de beste: YEL YEL YEL ASTACUS KOMT ER WEL! Isa en Siem


Pannenkoekentoernooi 12 april 2014 Dordrecht door: Roger Op het laatste moment toch nog een team bij elkaar gekregen om deel te nemen aan het toernooi. Dankzij 2 jeugdspelers van ZON (Hoensbroek), konden wij gaan met 9 spelers. Teamsamenstelling: Bart en Koen van ZON, Anouk, Dana, Isa, Siem Siobhan, Tuur en Valerie.

Wij spelen in de U16 poule met als tegenstanders: OSCD 2 (Dordrecht), Njord en TSW 2 (Engels team, winnaar van vorig jaar). De 1e wedstrijd spelen wij tegen onze Brabantse vrienden (Njord). Wij scoren vrij snel de 1-0, maar hierna gaar het spel de andere kant op. Njord komt op gelijke hoogte en houdt druk op onze doelbak. Ze scoren nog 2x, waardoor de stand 1-3 wordt :( . Gelukkig maken wij vrij snel de aansluitingstreffer 2-3. Hierna blijven in de aanval en in de laatste minuut maken we de gelijkmaker 3-3 (pfff!) De volgende wedstrijd was tegen OSCD 2. Dordrecht speelt met 1 team competitie, maar op dit toernooi met 2 teams (1 team U19 en 1 team U16), misschien dus een kans om te winnen. Nou nee dus....Eindstand 0-9


De laatste poulewedstrijd is tegen de winnaar van vorig jaar. Dus dat belooft niet veel goeds. En inderdaad TSW is te sterk voor ons, 0-7. Na de poule-wedstrijden worden er kruisfinales gespeeld met de teams uit de andere U16 poule. De 1e kruisfinale spelen wij tegen Argonauta 2. Als dit hetzelfde team is als in de competitie, moeten wij dit kunnen winnen. Al snel blijkt dat dit zo is . We winnen makkelijk van Argonauta met 9-1. De 2e kruisfinale is tegen TSW 1.... Weer het Engelse team, maar nu het 1e. Het werd inderdaad dezelfde wedstrijd als tegen TSW 2, 0-9. Hierna spelen wij geen 3e kruisfinale omdat wij in de kleinste poule zaten. Voor ons is het toernooi afgelopen. Achteraf blijkt dat we laatste zijn geĂŤindigd doordat we 1 kruisfinale minder hebben gespeeld. Zoals gewoonlijk waren er na de wedstrijden pannenkoeken, die werden dan ook volop werd gegeten (tenminste door mij :) ) Roger


Wist je dat……

Zowel het elite-team als het jeugdteam van Bilzen het Limburgs kampioenschap 2014 gewonnen hebben? Astacus hoopt dat beide bekers in 2015 weer naar Nederlands Limburg gehaald gaan worden? We Maud Smeets willen feliciteren met haar Eerste Heilige Communie? Er in huize Vogten ook een communicant was dit jaar? Wij Rick Vogten ook nog even willen feliciteren? De Rivierkreeft alleen nog maar in zwart/wit versie zal verschijnen? Je voortaan een kleurenexemplaar digitaal zult ontvangen? Wij sinds kort een gediplomeerde verpleegster in ons midden hebben? Veerle Stijnen haar diploma HBO verpleegkunde heeft gehaald? Astacus haar daarmee van harte feliciteert. Er nog meer diploma’s behaald zijn dit jaar? Wij Jenôt Bastiaens feliciteren met zijn HAVO diploma? Het 20 jaar geleden is, dat Astacus’ secretaris heeft meegedaan aan een officieel toernooi? Wij voor het Lolee toernooi niet onze oude ‘troef’ Lucas van stal hebben gehaald, maar onze jongeling Lieke? Aloys na de zomerstop met 2 nieuwe knieën in het zwembad zal liggen? Astacus hem een spoedig herstel wenst na de operatie. Lucas ook een tijdje uit de ‘running’ is, door operaties aan zijn beide ogen. Wij hem na de zomervakantie ook weer willen zien in het water? Wij hopen op 13 september ons eerste toernooi te kunnen organiseren in het Geusseltbad? Dat dit zowel een jeugd als seniorentoernooi zal worden? De eerste training na de zomerstop donderdag 28 augustus is? Het bestuur jullie een fijne warme zomer toewenst?


Limburgs kampioenschap 27 april 2014 door: Raymond Voor de 4e maal in successie wordt het LK gehouden. Ditmaal is ZON/S&S de gastheer. Vanwege de vakantieperikelen, een sterk vermagerde selectie en een zwaar internationaal toernooi te Rome zorgen ervoor dat Astacus Elite team niet aanwezig is. Geen goede zaak, wel een feit. Het Astacus jeugd daarentegen is met een nagenoeg volledige selectie aanwezig. Voor de gelegenheid is Raymond coach van de dag. De strijders van vandaag heten, in alfabetische volgorde: Anouk, Dana, Isa, Jelle, Jesse, Joep, Juul en Valerie. Na een kleine tactische bespreking, gingen we inzwemmen. We moeten immers de eerste wedstrijd spelen. De eerste wedstrijd is tegen Koraal Genk. Geen nieuwe club, maar wel hun debuut op het LK in de U19 klasse. Ze worden fanatiek gecoacht, maar het mag niet baten. De neuzen van Astacus staan de juiste kant op en er wordt met 3-1 gewonnen. De spierballen wonnen het niet van de juiste instelling met de juiste tactiek. En wij blij dat we de eerste wedstrijd gewonnen hadden. Zelfs bij Astacus jeugdteam al 'Angstgegner' nummer 1. De 2e wedstrijd gaat tegen favoriet Bilzen. Hoewel we goed ons best doen, zelfs scoren, verliezen we met 4-1. Na de wedstrijd overheerst echter het feit dat we genoeg kansen gehad hebben maar niet benut. We hebben het psychologische aspect te weinig gebruikt. Wedstrijd 3 is tegen de thuisploeg. Zij spelen 2x per week in dit superkleine, ondiepe badje en hebben dus het thuisvoordeel. Met een kleine aanpassing in onze startprocedure proberen we het psychologische voordeel op te zoeken door de 1e goal te scoren. Iets dat lukt! We kraken ZON en winnen de wedstrijd met 4-1. Zeer goede inzet wederom. En we hebben de 2e plaats in zicht! Dan draait de competitie en gaan we tegen de dezelfde ploegen aan de slag. Koraal Genk weet nu wat er te doen staat, maar wij ook. Hoewel het een zware pot wordt, met overtredingen over en weer, staan we snel op voorsprong. Genk knokt zich terug maar komt op een gegeven moment met een man minder.


Astacus kan hier niet van profiteren maar houdt Genk wel in de greep. Uiteindelijk scoren we nog en winnen met 4-2. Nu staat de wedstrijd tegen Bilzen op het menu. ZON heeft tot de 9e minuut met 2-2 gelijk gestaan. Wij hebben gewonnen van ZON. Het zou dus moeten kunnen. We halen bij de start al onze krachten naar boven en na enkele seconden staan we met 1-0 voor! Het zal toch niet? Maar nee, Bilzen is een geoliede machine die, als ze alles wat ze geleerd hebben in de praktijk brengen, weer de touwtjes in handen neemt. Hoewel we niet weggespeeld worden, benutten we onze kansen te weinig. Bovendien gaat de vermoeidheid parten spelen. De eerste krampverschijnselen worden zichtbaar. We verliezen met 5-1. Uithuilen en opnieuw proberen. ZON heeft intussen van Koraal gewonnen, en niet zo zuinig, maar met 5-1. Onze start is goed, maar niet goed genoeg. We komen wel tot aan hun goal, maar kunnen niet doordrukken. De fysiek sterke jongens en meisjes van ZON breken door met een counter en we kijken tegen een achterstand aan. Het wordt nog erger! Halverwege de wedstrijd staan we met 3-0 achter..... Met een alles of niets poging kunnen we er 3-1 van maken. Daarna blijven we druk zetten, maar kunnen we niet meer scoren. We moeten onze fysiek te veel missen vanwege kramp. 3-1 blijft ook de eindstand. Gelukkig was onze start van het toernooi goed. Dankzij de eerste helft aan wedstrijden behalen we zelfs een verdiende 2e plaats! Orca wint, ZON wordt (voor mij althans) verrassend 3e voor Genk, als 4e geĂŤindigd, waar ik meer van verwacht had. Een leuk toernooi, met gelijkwaardige wedstrijden. Een positief gevoel na afloop bij iedereen. ZON had gezorgd voor lekkere hotdogs als afsluiting. Nu weer hard trainen en de volgende keer die grote beker weer mee naar Zuid Limburg! Raymond, coach van de dag


Niels en Francis, gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon Rowan

Sponsor Astacus door al je online aankopen te doen via onze website: www.astacus.nl


Euroclubs in door: Britt Donderdag 2 mei 2014 was het eindelijk zo ver; de dag dat ik samen met Veerle, Ellen en Saskia zou vertrekken naar Rome om daar de Euroclubs te gaan spelen samen met de andere meiden van het U23 team. Aangezien je natuurlijk niet elke week in Rome komt, besloten we twee dagen voor Euroclubs al te vertrekken zodat we Rome nog wat konden verkennen. Donderdagavond kwamen we op 21.00u aan op het vliegveld in Rome. Vanaf het vliegveld moesten we nog een stuk reizen met de trein om bij het hotel te komen waar we één nacht zouden blijven. Na een korte wandeling door donkere steegjes zei onze TomTom dat de bestemming bereikt was. Eerst dachten we dat Tom de kluts kwijt was, maar na nog een keertje goed kijken zagen we dat het flatgebouw voor onze neus op de zevende verdieping een lichtgevend bordje had met “HOTEL” erop. Na flink wat traplopen kwamen we dus eindelijk om 23.30u aan in ons ‘hotel’. Al snel bleek er dat er heel wat miscommunicatie geweest was met het hotel, want er zouden helemaal geen kamers voor ons gereserveerd zijn. Gelukkig, met behulp van wat gebarentaal, Italianen zijn niet zo thuis in de Engelse taal, wisten we toch ieder een kamer te krijgen waardoor we de nacht konden blijven. Als je denkt aan Rome dan denk je natuurlijk meteen aan lekker weer. Nou, wij dus ook, maar Rome besloot vrijdag eens fijn de zon achterwegen te laten. Jammer, maar dat weerhield ons er zeker niet van de stad te gaan verkennen. Ik was nog nooit in Rome geweest en was zeer benieuwd naar alle mooie dingen die de stad te bieden had op het gebied van kunst en cultuur. We begonnen de dag gelukkig toch met een klein zonnetje bij het Sint Pietersplein. Hier begonnen we onze selfie-reeks. In een sneltreinvaart zijn we heel Rome door geweest. Waar mensen normaal een hele week over doen, hebben wij in één dag heel Rome gezien (hoezo topsporters?!). De regen kon ons niet stoppen. Hieronder enkele voorbeelden uit onze selfie-reeks, met als hoogtepunt uiteraard de ‘Colosselfie’.


Vrijdagavond zijn we samen met wat andere Nederlanders doorgereisd naar het hotel waar we de volgende drie nachten zouden overnachten. Daar aangekomen bleek er een gigantische chaos bij het hotel te zijn door miscommunicaties met reserveringen, maar dat verhaal zal ik jullie besparen, want dat is totaal niet interessant. Laten we het erop houden dat we blij hadden dat wij wél een bed hadden om in te liggen, in tegenstelling tot 200 andere hockeyers. Zaterdag begonnen de wedstrijden om 14.00u. Het zwembad lag iets te ver van het hotel om erheen te kunnen lopen, dus werden we hier met een pendelbusje naartoe gebracht. Deze dag waren alle teams in poules ingedeeld. Er waren 13 dames teams. Het waren teams uit België, Frankrijk, Tsjechië, Duitsland, Italië, Spanje, Turkije, Engeland, Schotland en natuurlijk Nederland. Er zouden twee poules met vier teams zijn en één met vijf teams. Helaas zaten wij in de poule met 5 teams, wat inhield dat wij drie wedstrijden moesten winnen om de volgende dag door te kunnen naar de toppoule. De eerste twee van elke poule zouden zondag namelijk in de toppoule belanden. Daarbij kwam ook nog dat wij helaas bij alle sterkste teams ingedeeld waren. We wonnen echter al twee wedstrijden, dus we waren goed op weg. We zouden alleen nog de wedstrijd tegen Spanje hoeven te winnen en dan zouden we door zijn naar de toppoule. We gingen goed en het leek er ook daadwerkelijk op dat we zouden gaan winnen. Met nog één minuut op de klok leek de winst binnen, we kregen die laatste minuut nog een vrije puck mee. Ik heb de longen uit mijn lijf geschreeuwd vanaf de kant (ik lag in het wisselvak) om mijn team duidelijk te maken dat het nog maar één minuut was, aangezien de klok slecht zichtbaar was vanuit het water. Helaas hoorden mijn teamgenootjes het niet en besloten ze op het laatste moment nog een tricky ‘hammer’ te doen. Deze mislukte, waardoor Spanje nog de kans kreeg om in de laatste vijf seconden te scoren. Super jammer, want dit betekende voor ons dat we de dag erna in de subpoule zouden belanden, terwijl wij toch wel degelijk in de toppoule thuishoorden. Voor ons was dit dus een heel goed leermoment. Moe (en stiekem ook wel een beetje sip door het verlies) gingen we na de wedstrijden weer richting hotel. Hier zouden we met alle hockeyers gezamenlijk gaan eten. Net zoals de rest van de organisatie van Euroclubs was het eten ‘super goed’ geregeld, dus besloten we ergens anders te gaan eten. We werden gebeld door de Nederlanders die een eind verderop op een camping gedropt waren. Ze zeiden dat we daar konden komen eten, dus dat besloten we. Er was ons verteld dat er daar ‘wat pizza was waarvan we gewoon wat konden pakken’, dus ik verwachtte niet al te veel.


Eenmaal daar aangekomen stonden er hele lange gedekte tafels voor ons klaar en al snel kwamen er gigantische borden pasta en duizenden pizza’s onze kant op. Snel hadden we door dat het een goede beslissing was om naar de camping te komen, het eten was namelijk super lekker (en super veel!). Zondag zouden we zes wedstrijden moeten spelen in de subpoule. Deze wonnen we allemaal vrij gemakkelijk, we kregen slechts één tegendoelpunt. Het waren leuke wedstrijden waarin we veel konden experimenteren en leren, dus dit maakte het verlies van zaterdag weer goed. Aangezien we alle zes de wedstrijden gewonnen hadden moesten we erna nog een finale spelen. De finale speelden we tegen de Duitse dames. Het was een leuke wedstrijd waarin we ons van onze beste kant hebben laten zien. Toen het eindsignaal klonk waren we dan allemaal ook heel euforisch. Het gaf ons toch een beetje het gevoel alsof we Euroclubs gewonnen hadden. We waren allemaal enorm blij en gaven nog een extra ‘hoeraatje’ na de wedstrijd voor Frits, aangezien dit de laatste wedstrijd was waarbij hij onze coach was. Na een douche, met champagne van de Duitsers (zij voelden zich kampioen, ze hadden namelijk nog nooit een wedstrijd gewonnen) en (g)een prijsuitreiking gingen we terug naar het hotel om ons op te frissen voor het eindfeest. Over dit eindfeest zou ik graag veel willen vertellen, maar tequila drinken op een lege maag na een dag sporten doet niet veel goed voor je geheugen. Maandag werden we voorzichtig wakker. Het zonnetje scheen lekker deze dag, dus we besloten met een aantal dames nog gezellig ergens te gaan lunchen. We namen onze koffers mee en stapten in de trein richting vliegveld. We zijn bij een willekeurige halte uitgestapt en hebben hier nog gezellig geluncht in het zonnetje om ons Rome-avontuur af te sluiten. Al met al waren het enorm leuke dagen! Ik heb me enorm vermaakt, heb super veel geleerd en heb veel leuke en gekke nieuwe mensen ontmoet. Britt


Lolee toernooi, 7 juni Almelo door: Lieke

Jaaa eindelijk was het dan zover mijn eerste toernooi, mijn eerste echte wedstrijd stond voor de deur. In alle vroegte met een “lollig team”naar het Lolee toernooi. Het team was erg gevarieerd en bestond uit Niels van Kruchten, Roger, Siobhan, Patrick, Jenôt aka “de Captain”, Sacha, Johan (Njord) en ik. Van jeugdspeler tot volwassen speler, van beginneling tot veteraan. Het toernooi lag niet naast de deur, we moesten helemaal naar Almelooo afreizen. Dat betekende vroeg op en voor mij zelfs eerst nog een stukje met de trein van Maastricht naar Sittard waar Roger zo lief was om mij op te halen. De heenweg zat ik samen met Roger, Sacha en Niels in de auto en door de goede hitjes van Roger hadden we al snel de stemming er in zitten. Niels en ik, beiden negentigers, uit volle borst hitjes uit de jaren ’90 mee zingen. Dit werd niet altijd even goed gewaardeerd door onze medereizigers maar gezellig was het wel. We moesten immers toch 3 uur samen in de auto zitten en nog een aantal wedstrijden met elkaar tot een goed einde brengen. Uiteindelijk rond 13.00 waren we in Almelo. Allereerst was er een teamcaptain meeting. Maar ja wie werd de teamcaptain? Democratisch besloten dat dit Jenôt werd, waar hij erg blij mee is geweest. Iedere keer als we iets wilden weten was het: Captain…. Ik vrees dat hij er nog trauma’s aan over heeft gehouden. De eerste wedstrijd van het toernooi moesten wij meteen spelen. Dit betekende niet of nauwelijks inzwemmen en meteen laten zien wat we met dit team konden. Ik vond het eerlijk gezegd best een beetje spannend. Het was toch weer anders dan andere wedstrijden die ik gewend was. Het zwembad was ook korter dan het Geusseltbad dus daar moest ik ook even aan wennen. En ik was als de dood dat ik iets verkeerds zou doen en we door mij zouden verliezen of dat ik de regels niet zou begrijpen. Zodoende had ik geloof ik al drie keer gevraagd wat de scheidsrechterspuck, vrije puck en strafpuck waren en welke nu voor mij van belang was. De eerste wedstrijd was tegen Aqua Delfia. Ik had een wisselplek met Siobhan, waar ik achteraf heel blij mee was want zo kon je optimaal knallen, dus ik begon op de kant. Toen het startsignaal werd gegeven kwam er meteen een stoot adrenaline vrij. Waaa op die goal af, kom op! Als je op de kant zit krijg je natuurlijk ook nog niet alles mee en is het de vraag wat ze nou allemaal aan het doen zijn onderwater. Je ziet de menigte wel verplaatsen maar verder hoop je maar dat het goed gaat. Iedere keer als je de meute richting jouw goal ziet komen krijg je het even benauwd. De eerste goal was volgens mij voor de tegenpartij, chiiippss!! Maar we hielden de moed erin.


Halverwege de wedstrijd was er dan een moment voor mij, geen idee meer hoe ik het deed maar ik had gescoooooordd!!! Whoehoeee, mijn eerste wedstrijd in mijn nog jonge onderwaterhockey carrière en ik had gescoord. Niet te geloven. Ik was er zelf nog wat onderste boven van maar het was gaaf. En waaruit bleek nou precies dat het mijn eerste wedstrijd was? Zo braaf als wij bij Astacus altijd de puck uit de goal halen en weer terugleggen.. deed ik dat hier ook. Waarop Niels mij lichtelijk uitlachte en de scheidsrechters redelijk verbaasd om zich heen keken waar de puck nu was gebleven. Ja jongens, ik was een groentje. Helaas verloren we de eerste wedstrijd met 3-5. Deze hadden we moeten winnen. Maar zonder inzwemmen en met een nieuw team viel het niet helemaal tegen. De tweede wedstrijd was tegen de Dames onder de 23. Voor de oplettende kijker onder ons, dat is ook het team waar Britt en Veerle in spelen. Zo trots als we zijn wilden we deze wedstrijd natuurlijk niet verliezen. En ja hoor.. we wonnen!!! 7-2 om precies te zijn. En wederom was ik verantwoordelijk voor een goal! Stiekem dus ook best een beetje trots op mezelf. Ik had gewoon gescoord tegen Veerle en Britt, twee meiden waar ik wat betreft onderwaterhockey toch zeker tegen op kijk. Daarna volgde nog maar liefst 5 wedstrijden. We raakten steeds meer op elkaar ingespeeld in de loop van het toernooi maar helaas mocht het verder niet baten. We hebben nog een wedstrijd gelijk gespeeld en jammer genoeg de rest van de wedstrijden verloren. Wat wel het vermelden waard is, is dat de wedstrijd die we gelijk gespeeld hadden ontzettend balen was voor de tegenpartij. Zij kwamen door het gelijkspel tegen ons, net niet op het podium terecht. En er werd net 10 sec te vroeg afgetikt of we hadden gewonnen. Uiteindelijk zijn we met ons lollige team niet eens als laatste geÍindigd, maar als 7de ( van de 8..), maar ik moet zeggen dat we wel een heel gezellig team hadden. En dat straalde er aan de badrand ook vanaf. Na een lange wedstrijddag was er aansluitend ook een barbecue. We waren wel toe aan een portie energie. Tot grote spijt van de dames moest er zelf gebarbecued worden. Een mierennest om een barbecue en vechten voor dat vrije stukje om je vlees op te mogen leggen. Gelukkig werkten de vrouwelijke charmes van Veerle, Britt en mij mee en werden we toch al gauw geholpen door een aardige jongeman en hadden we bijna nog sneller gebarbecued dan de mannen. Toen was er nog die ellenlange reis terug naar het zuiden. Gaar van de hele dag zwemmen en zwembad hangen moesten we natuurlijk ook nog de chauffeurs wakker weten te houden. Om 00.52 zat ik weer in Sittard in de laatste trein naar Maastricht, voldaan en wel. Tevreden over mijn eerste toernooi en weer precies bevestigd wat ik eigenlijk al wist: wat is onderwaterhockey toch leuk. Lieke


door: de Stick De rivierkreeft heeft in navolging van De Speld zijn eigen, onderwaterversie genaamd De Stick. Bijgevoegd de eerste versie die we binnengekregen hebben: De secretaris De secretaris is in iedere vereniging een spilfiguur. Soms letterlijk, soms figuurlijk, soms beide. Vanaf onze afgelopen Algemene Leden Vergadering hebben we, op zijn eigen initiatief, afscheid genomen van Lucas als bestuurslid en daarmee ook van de allereerste, enige en enigste secretaris die Astacus rijk is geweest. Ik ken Lucas al zolang als hij lid van Astacus is en zelfs al enkele jaren langer, toen we nog bij De Stunters zwommen. Lucas' minder uitblinkende eigenschappen mbt zijn minder horende vermogen en minder flexibel draaiend in het water werden ruimschoots goed gemaakt door zijn tomeloze inzet bovenwater. Onderwater wist hij zijn killersmentaliteit uitstekend te benutten door op precies de juiste plaats te gaan liggen. Ik heb ze niet geteld, maar volgens mij heeft Lucas meer goals gemaakt dan Messi en Ronaldo samen! Onze zoektocht naar een waardige vervanger heeft dan ook wat vinnen in het water gehad. Uiteraard zoek je naar een capabel persoon die er de schouders voor de nodige jaren onder wil zetten. Deze denken wij gevonden te hebben in de persoon van Lieke Claassen. En wat schets onze verbazing?! We hebben de vrouwelijke variant gevonden! Ik zal u enkele voorbeelden aanhalen waarna u zelf kunt en mag oordelen: 1) Hun namen lijken als 2 druppels water op mekaar als je ze snel uit spreekt: Lucas Vaessen - Lieke Claassen. Het rijmt in ieder geval! 2) Het zal wel aan hun beider hogere/universitaire opleiding liggen, maar mails/whatsapps van beiden krijg je niet tussen 9 en 5u maar pas vanaf 22.00u tot diep in de nacht! 3) Beiden hebben dezelfde lengte, letterlijk dan. Figuurlijk gezien zijn ze klein maar fijn en groot genoeg om niet over het hoofd gezien te worden. 4) Beiden zwemmen met Mares vinnen, Avanti tres, in de kleur blauw.


5) Beiden blinken (nog) niet uit in hun puckbeheersing. 6) Beiden prefereren een positie in de voorste linies. 7) Zeker niet onbelangrijk voor een Astacus' secretaris: type- en spelfouten! In de bestuursvergadering begonnen, maar inmiddels hebben jullie zelf ook al mee mogen maken dat er een herstelmail nodig was ivm de genoemde datum. 8) Beiden beschikken over een tomeloze inzet. Astacus staat op zijn minst in de top 3 van de brainladder. En zo zien we het graag. 9) Een training missen is een oprecht gemis. 10) Beiden willen hun verhaal graag voor aanvang van de training kwijt. Probleem is alleen dat ze precies bij aanvang van het trainingsuur aan komen rennen en de training dan begint. Al met al kunnen we met een tevreden gevoel terug ĂŠn vooruit kijken. Met Lucas hadden we ons geen betere secretaris kunnen wensen en met Lieke kunnen we ons geen betere secretaris voor de toekomst voorstellen! Lucas bedankt en Lieke veel plezier en succes! De Stic k


Kopje onder met Karsten…….. Karsten, je bent vrij ‘nieuw’ in de club, vertel eens aan de lezers wie je bent, hoe oud ben je, hoe ziet je gezin er uit? Uhm….. ik ben Karsten, 34 jaar oud. Ik heb een vrouw Beate, zij heeft de duitse nationaliteit en ik heb 2 zonen, Jorik en Menke (niet op de foto). Mijn kinderen zijn allebei geboren in Maastricht. We wonen hier nu een jaar of 4, 5 of 4½. Dat we hier zijn komen wonen is een beetje compromis geweest. Beate werkt in duitsland en ik in België. Ik ben cultuurbeleid coördinator in Diepenbeek en Beate is onderwijzeres in Duitsland. We zijn dus voor beiden wat meer centraler gaan wonen Het bevalt je wel in Maastricht? Ja het is een heel, heel leuke stad. Ik heb voorheen in Brussel gewoond. Maastricht is gezellig en heeft heel wat te bieden. Bovendien ligt het in een mooie regio. Hoe ben je bij Astacus terecht gekomen? En waarom onderwaterhockey? Heel toevallig dat ik nu onderwaterhockey speel. Ik heb last van mijn meniscus en vroeger veel gevoetbald. Dat was geen optie meer om dat verder te doen. Een jaar of 8 geleden ben ik Brussel al waterpolo gaan spelen. Het was echter moeilijk om de trainingen vol te houden, ivm mijn blessure. Nu woon ik inmiddels in Maastricht en ik wilde wat meer sport gaan, doen, ik heb daar ook behoefte aan. Via de website van het Geusseltzwembad was ik op zoek naar waterpolo, maar die trainingsuren komen mij niet uit. Toen zag ik iets over onderwaterhockey. Vervolgens heb ik een mail gestuurd, ik kreeg heel snel antwoord van jou (Marion) en Raymond. Zo is het dus gekomen. Hoe bevalt het als Belg tussen al die Hollanders? Ha ha, het zijn niet allemaal Hollanders, het zijn Limburgers, en andere Belgen. Het gaat heel goed, jullie zijn een open groep, totaal niet gesloten. Ondanks dat ik pas nieuw ben en geen Nederlander ben voel ik me geen ‘outsider’. Het is voor mij allemaal nieuw vanuit België naar Maastricht. De Limburgers zijn heel open maar de band met België is natuurlijk ook heel sterk.


Voordat ik in Maastricht kwam wonen heb ik gewerkt bij Mercedes, hier in Maastricht, dus mijn ervaring met de Limburgers loopt al sinds vele jaren. Je vrouw is Duitse, dat klopt dus? Hoe reageerde zij toen je zei: Schatz, ich gehe heute abend unterwasser hockeyen? Ganz Geil, Klasse! Ja ze vindt het geweldig dat ik het doe, want ik moet zeggen, ik doe al heel lang niks meer aan sport. De laatste sport was 8 jaar geleden, in Brussel, daar speelde ik waterpolo dus. Verder ga ik wel eens met de fiets naar de bushalte en dan naar het werk, maar tegenwoordig ook meer met de auto. Beate is blij dat ik een sport gevonden heb die bij me past…. Als het maar met water te maken heeft, ik zwem graag. Vertel je op je werk wat voor je sport je doet? Ja, ik ben daar heel trots op dat ik dat doe. Mensen vinden het heel interessant en intrigerend. Wat vind je zo leuk aan onderwaterhockey? Leuk? ja dat is een moeilijk vraag. Onderwater zijn ‘an sich’ vind ik al heel leuk en eigenlijk is het een soort stilte met andere mensen om je heen. Het is geen balsport, daar houd ik veel van, maar dan toch een sport met een puck. Het gekke aan de sport is dat het zo veelzijdig is. Je kunt meedoen, maar ook al zwem je een beetje in de weg, je kunt toch de puck raken als je deze tegen komt onderwater. Mensen rechts van je, onder je, boven je, indrukwekkend. Heel veel mogelijkheden…..ik wilde ook eigenlijk gaan snorkelen. Wat vind je niet leuk aan OWH? Ja dat is de andere kant….het is zo moeilijk om een bepaald niveau te halen. Ik zou eigenlijk 1x per week moeten komen trainen, maar dat lukt me niet altijd. Het blijft een uitdaging, maar ik kan me ook voorstellen dat het frustrerend is als het na zo lange tijd nog niet lukt. Wat vind je van de trainingen van Raymond? Kan er nog een schepje bovenop? Voor mij is het prima zo. Hoe komt het dat jij zo sterk aan de puck bent? Het is zwemmen …… Balsport heb ik altijd graag gedaan, ook heb ik getennist, tafeltennis gespeeld. Als ik maar iets in mijn handen heb, of tegen een bal kan slaan. De beweging met de pols, balgevoel, bovendien voel ik me heel comfortabel in het water. Dit moet ik misschien ook even vertellen: Mijn eerste levensjaren heb ik in Afrika gewoond, we hebben daar elke dag gezwommen. Tot mijn 11e jaar, ik woonde in Zaïre. Onderwater zijn voelt voor mij heel gewoon, vertrouwd.


Volgens mij is met je inzet niks mis, klopt dat? Ja, soms ben ik een perfectionist, ik probeer me zeker wel in te zetten. Ik moet toegeven, ik hoop in de toekomst meer wat technische bagage te krijgen. De training van vanavond vond ik heel geslaagd. Ik hoop dat ik niet tot de categorie ‘houthakkers’ ga behoren. Ik ben natuurlijk wel groot, maar ik ben ook niet zo snel en lenig, dus zal altijd mijn lichaam mee moeten laten spelen. (Kort voor deze vraag heb ik even het woord houthakkerstraining laten vallen en aan Karsten heb ik geprobeerd uit te leggen, wat dit voor soort trainingen/wedstrijden, met name in Born, waren). Aan wie trek je je op tijdens een training? Ik heb niet een specifiek persoon. Ik kijk op tegen de 2 trainers, Raymond en Roger ….. en wat denk je van Sven, in een woord geweldig, niet normaal zo snel. Ook onze jonge gasten van 18 jaar, zoveel discipline om altijd te komen trainen. Ik vind het knap. Maud, zo jong, ook dat vind ik knap. Misschien heb ik het meest respect voor de jongeren, zoveel discipline, om telkens weer te komen. Wat vind je het leukste gedeelte van de training: Conditie/techniek/spel? Het spel, dat vind ik het leukst! Ik vind het heel tof, dat jij (Marion) mij zo ondersteunt. Tijdens de conditietraining kijk ik wel naar jou. Ik (Marion) moet wel lachen want ik probeer tijdens de conditietraining Karsten ook altijd ‘bij’ te houden. We zijn wel aan elkaar gewaagd. Stel dat je een wens mag doen, welke 'owh skill' zou je meteen onder de knie willen hebben? Volmondig antwoordt Karsten: Schieten! Heb je nog andere hobby’s, behalve OWH? Ik ben nog met een master bezig, geschiedenis, die studie wil ik afronden dit jaar. Dan ga ik tijd maken voor andere zaken. Ik ga graag met de kinderen zwemmen. Ik ga graag naar theater, een expo checken, of bezoek aan een muziekoptreden. Ik wandel ook graag. In Brussel kon ik zo 2 uur gaan rondwandelen. Hier in Maastricht ga ik graag te voet de stad in. Met de kinderen gaan we in de stad naar de dieren kijken. In Heer, aan de grens met de Heeg is het Savelsbos, dat is een natuurgebied, dat vinden de kinderen heel erg leuk. Je moet kiezen: Zwart of wit? Zwart


Conditietraining of puckoefeningen? Puckoefeningen Denk je er aan ooit eens aan een toernooi te gaan meedoen? (Karsten fronst eens met zijn voorhoofd) Ja, onder voorbehoud dat ik niet in de weg lig. Is er nog iets wat je nog kwijt wilt? Ik moet zeggen, ik vind het concept van Astacus heel knap: Bijvoorbeeld, de mensen die de sport beter beheren, die storen zich misschien aan de anderen. Ik vind het mooi: we zitten met mensen van 7 tot 77 in het water. Dat dat kan, dat we samen sporten, dat is heel mooi! Ik heb nooit het gevoel gehad : ik ben hier niet welkom. Ik voel dat soort zaken ook wel aan. Het geldt voor iedereen: Limburgers zijn zachtaardige mensen. De Astacusleden zijn vriendelijk en zachtaardig, ze nemen me gelijk op in de club. Wie mag er de volgende keer ge茂nterviewd worden? Jelle, met dat rode haar, doe die maar. Bij het uitwerken van dit interview realiseer ik me dat Jelle in Rivierkreeft 51 aan het woord geweest is. Ik heb Karsten op een later tijdstip naar een andere naam gevraagd: Jen么t Bastiaens!


Noteer in je agenda 4 juli laatste training voor de zomerstop 28 augustus eerste training na de zomerstop 13 september Astacus organiseert Mosamtoernooi (elite/jeugd) 1 november STEAKavond in Geulle

Lidmaatschap Contributietarieven per maand: tot en met 11 jaar

€ 14,-

12 tot en met 15 jaar

€ 19,-

16 jaar en ouder

€ 20,-

Het lidmaatschap van onze vereniging wordt aangegaan voor een heel kalenderjaar. Wanneer echter in de loop van het jaar het lidmaatschap wordt beëindigd, blijft men de bijdrage voor het gehele jaar verschuldigd. Daarom geniet het onze voorkeur dat de contributie voor het gehele jaar vooruit betaald wordt.



Rivierkreeft 54