Issuu on Google+


Μαρία Μαυροπούλου

2011-2013


Εμμονές

Obsessions


Νεκρή φύση Αντικείμενα αποκομμένα από το περιβάλλον τους μοιάζουν να αναδύονται ή να καταδύονται μέσα σε ένα απροσδιόριστο και άχρονο μαύρο την στιγμή που ο φακός απαθανατίζει την φευγαλέα τους ύπαρξη.

Still life Objects isolated from their surroundings seem to emerge or submerge into an unspecified and timeless black the very moment that the lens captures their fleeting existence.


Σύνορα Το τέλος είναι η αρχή είναι το τέλος

Borderlines The end is the beginning is the end


Νυχτερινή βάρδια Night shift


Στο ενδιάμεσο In between


Συλλογική ταυτότητα Εικόνες γνωστές σε όλους μας, εικόνες προσωπικές παρουσιασμένες στο ευρύ κοινό. Οι πρωταγωνιστές μη αναγνωρίσιμοι αλλά ταυτόχρονα οικείοι, σχεδόν γνωστοί. Ο θεατής κοιτώντας τες χωρίς να προσπαθεί να δει θα νιώσει ότι έχουν αυτές να του προσφέρουν .Προσωπικές αναμνήσεις αναμειγνύονται με την φευγαλέα εντύπωση των εικόνων δημιουργώντας μια ρευστή συλλογική ταυτότητα.

Collective I.D Pictures familiar to us all, personal memories presented to the public. The protagonists unrecognisable yet familiar, almost known. The viewer looking at them without trying to see will feel that they have to offer. Personal memories are mixed with the fleeting impression of the images creating a liquid collective identity.


Ρευστή ταυτότητα Οι εικόνες αυτές που παραπέμπουν ευθέως σε φωτογραφίες ταυτότητας λειτουργούν με έναν εντελώς αντιφατικό τρόπο. Αντί να μας αποκαλύπτουν την ταυτότητα του εικονιζόμενου μας την αποκρύπτουν. Το άτομο χάνεται ως μονάδα και η εικόνα που απομένει αντιπροσωπεύει ένα «τύπο ανθρώπου». Δημιουργείται μία ρευστή ταυτότητα που περικλείει αναρίθμητα άτομα με παρόμοια εξωτερικά χαρακτηριστικά και επιτρέπει στον θεατή να αναγνωρίσει οικεία του πρόσωπα ή και να ταυτιστεί με τις εικόνες αυτές, ενώ ταυτόχρονα καλείται να αναλογιστεί την έννοια της μοναδικότητάς του.

Liquid identity These images that refer directly to passport photographs operate in a completely contradictory way . Rather than reveal the identity of the sitter they hide it . The individual is lost as a unit and the image that remains represents a ‘’ type of person .’’ A liquid identity that encompasses innumerable people with similar physical characteristics is created and allows the viewer to recognize familiar faces or identify with these images , while asked to consider the concept of his own uniqueness .



Maria Mavropoulou