__MAIN_TEXT__

Page 1

Εργασία Γηράσκω αεί εργαζόμενος

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΔΡΟΜΟΥ • 4€ — 2.50€* ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΩΛΗΤΉ • ΜΑΪΟΣ 2020

#81

Σουπερμάρκετ Η συντροφιά πάει ταμείο

Σκυλίσια ζωή Ένας γιόγκι με ουρά

Αντρέα Μποτσέλι «Το μυστικό μου φάρμακο»


Ταυτότητα Λόγια της πλώρης

ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δανάη Αλεξάκη — Τάσος Αναστασίου — Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος — Σπύρος Ζωνάκης — Μιχάλης Κουντούρης — Σέργιος Μήλης — Ελεωνόρα Ορφανίδου — Μαρία Παπαδοδημητράκη — Βασίλης Παπακριβόπουλος — Soloúp Φωτογραφίες

Γιάννης Ζινδριλής — Κωστής Μπακόπουλος — Βασίλης Μαρινάκης — Eurokinissi — INSP — Reuters

Σχεδιασµός

G Design Studio www.gdesignstudio.gr Δημήτρης Στεφανίδης, Άννα Τρύμπαλη

Σελιδοποίηση

Κορίνα Πριμηκυρίου artwork@shedia.gr

Διορθώσεις Σπύρος Ζωνάκης Εκτύπωση ΝΙΚΙ PUBLISHING S.A. Υπεύθυνη Επικοινωνίας & ΕΚΕ Αιµιλία Δούκα edouka@shedia.gr

Υπεύθυνη Συνδροµών & Διαφήµισης Δώρα Μασλίντση d.maslintsi@shedia.gr

Υπεύθυνη γραφείου Θεσσαλονίκης

Τερέζα Αλεξάνδρου t.alexandrou@shedia.gr

Yπεύθυνος δικτύου πωλητών

Σέργιος Μήλης s.milis@shedia.gr

Διευθυντής σύνταξης

Χρήστος Αλεφάντης c.alefantis@shedia.gr

Εκδότης / Ιδιοκτήτης

Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΜΚΟ Φράγκων 24, 546 25, Θεσσαλονίκη +30 2313 013605 Νικίου 2, 105 60, Αθήνα +30 213 0231220 - +30 210 3314310 ISSN 2241-5297 Το περιοδικό δρόµου Σχεδία είναι µέλος του Διεθνούς Δικτύου Εφηµερίδων Δρόµου International Network of Street Papers www.street-papers.org

Τεύχος 81 — Μάιος 2020

Website: www.shedia.gr Email: info@shedia.gr Facebook: shedia.streetpaper Twitter: @_shedia

Η ΚΗΛΊΔΑ ΣΤΟ ΓΚΡΙ ΠΟΥΚΆΜΙΣΟ «Είναι προνόμιο τα γηρατειά», έγραφα από τούτη εδώ τη στήλη πριν από πεντέμισι σχεδόν χρόνια, ενθυμούμενος μια καμπάνια για την Τρίτη Ηλικία που κυριάρχησε στα Μέσα Ενημέρωσης και στην ψυχή μου, πριν από πολλά χρόνια, στην άλλη πατρίδα. «Είναι προνόμιο να μεγαλώνει ο άνθρωπος. Πάει να πει ότι έχει ζήσει χαρές, λύπες, έχει κάνει φίλους, οικογένεια. Έχει δουλέψει, έχει νικήσει, έχει ερωτευτεί, έχει ηττηθεί, έχει νιώσει. Έχει ζήσει τη ζωή. Σκέφτομαι αγαπημένα πρόσωπα που δεν πρόλαβαν να χαρούν αυτό το προνόμιο», έγραφα, πριν σταθώ στους ηλικιωμένους της «σχεδίας» μας που, για ένα σωρό λόγους, δεν απολαμβάνουν, όπως αξίζει σε κάθε άνθρωπο, αυτό το προνόμιο. Αν ήταν να αντιγράψω δυο κουβέντες, όμως, το Μάιο του 2020, δεν θα ήταν από τα «Λόγια της Πλώρης» του Ιανουαρίου 2015, αλλά από ένα κείμενο που υπογράφει η γηρίατρος Λουίζ Άρονσον, στο φύλλο του Σαββάτου 28 Μαρτίου της εφημερίδας «The Atlantic». «Οι διακρίσεις εις βάρος των ηλικιωμένων επιδεινώνουν την πανδημία» («Ageism is making the pandemic worse») ήταν ο τίτλος. Ίσως και του ακαδημαϊκού Σάιντ Χελντ, ο οποίος, στις 12 Μαρτίου, έγραφε στην ίδια εφημερίδα για την «απίστευτη, άσπλαχνη σκληρότητα απέναντι στους ηλικιωμένους» («The Staggering, Heartless Cruelty Toward the Elderly»). Το θέμα πρόδηλο. Τι είδους κοινωνικός αυτοματισμός είναι αυτός, αλήθεια, που προκρίνει ως αναγκαίο λιγότερο κακό να αφήνουμε τους πατεράδες και τις γιαγιάδες μας να πεθάνουν για να σωθούν κάποιοι άλλοι επειδή είναι νεότεροι; Πώς επιτρέπουμε, πώς αποδεχόμαστε ως άνθρωποι και ως πολίτες την αδυναμία, την ανικανότητα της πολιτείας να φροντίσει, με την ίδια ευλαβική συνέπεια και τους παππούδες μας, να μη φτάνει ποτέ και για κανέναν λόγο στο σημείο να πρέπει να διαλέξει ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει; Όποιες και αν είναι οι συνθήκες. Όχι πως ο ρατσισμός εις βάρος των γερόντων μας είναι κάτι καινούριο. Μια συνάδελφος μου έλεγε την ιστορία με τον μπαμπά της, πριν από πολλά χρόνια, στη Θεσσαλονίκη. Στα 77 του, μόλις είχε πάθει καρδιακό επεισόδιο και τον είχαν ξαπλώσει στο κρεβάτι. Άκουγε, τρομοκρατημένος, τη φωνή της κόρης του, που προσπαθούσε από το τηλέφωνο να συνεννοηθεί με το ΕΚΑΒ προκειμένου να στείλουν ασθενοφόρο. «Εβδομήντα επτά», την άκουσε να λέει κάποια στιγμή, προκαλώντας την έκρηξή του: «Όχι 77! 70!», φώναξε με όση δύναμη του είχε απομείνει, για να χαμηλώσει στη συνέχεια τον τόνο της φωνής του και να μονολογήσει μελαγχολικά: «τους γέρους θέλουν να τους ξεπαστρέψουν». Διάβαζα ότι στη Γαλλία των 20.000 θανάτων οι 8.000 (το 40%) καταγράφηκαν σε οίκους ευγηρίας. Μετά ήταν οι φριχτές ειδήσεις με τα άψυχα σώματα δεκάδων ηλικιωμένων που βρέθηκαν σε γηροκομεία της Ισπανίας, της Γαλλίας, του Νιού Τζέρσεϊ. Φανταστείτε, καλοί μου άνθρωποι, τις τελευταίες μέρες, τις τελευταίες ώρες, τις τελευταίες στιγμές αυτών των ανθρώπων που έβλεπαν τον έναν μετά τον άλλον τους ύστερους συγκάτοικους και φίλους τους να ξεψυχούν γύρω τους, μόνοι και αβοήθητοι. «Πάνω από το 50% των θανάτων που σχετίζονται με τον κορωνοϊό καταγράφηκαν σε χώρους φιλοξενίας ηλικιωμένων, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, μια εκτίμηση που υποδηλώνει ότι δημόσιες αρχές υγείας ίσως επέτρεψαν στην πανδημία να σαρώσει τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς, καθώς οι ίδιες επικεντρώνονταν στα νοσοκομεία και σε άλλους τρόπους διαχείρισης», έγραφε η «Washington Post» στις 23 Απριλίου («Nursing homes linked to up to half of coronavirus deaths in Europe, WHO says»). Είναι συμπτώματα μιας κοινωνίας που νοσεί όχι από έναν ιό που ξεπήδησε από ένα κλουβί μιας αγοράς άγριων ζώων στα βάθη της Κίνας, αλλά από την αδυναμία της να υπερασπιστεί και να προστατεύσει τις μανάδες και τους παππούδες της, τα ίδια της τα σπλάχνα. Μια ακόμη κηλίδα στο γκρι πουκάμισο του σύγχρονου πολιτισμού. Καμία κρίση δεν θεωρώ πως είναι ευκαιρία. Μπορεί, όμως, να γίνει οδηγός για εκείνα που οφείλουμε να απαιτήσουμε, να διεκδικήσουμε και να αλλάξουμε. ΥΓ. Τόσοι και τόσοι ηλικιωμένοι μας ζουν αυτόν τον καιρό μέσα στον απόλυτο τρόμο. Τι νόημα έχει, άραγε, να ακούμε κάθε βράδυ τον μέσο όρο ηλικίας των θυμάτων; Να προστατεύσει τους ηλικιωμένους ή να καθησυχάσει τους νεότερους; ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΛΕΦΑΝΤΗΣ c.alefantis@shedia.gr Εικονογράφηση εξωφύλλου: Μιχάλης Κουντούρης Τώρα, μπορείτε να αγοράσετε αντίγραφο του σκίτσου εδώ: (shediahome.gr/product-category/cartoon/)


Σχεδία — Περιοδικό δρόμου

6 7

Γελοιογραφία: Tάσος Αναστασίου


«Η συμμετοχή μου στη “Συνδρομή Αλληλεγγύης” είναι η καλύτερη δουλειά που έχω κάνει. Οι ώρες που περνάς ετοιμάζοντας τις αποστολές των φακέλων, συμβάλλουν ώστε να έχεις ευχάριστες ευθύνες». _ Στάθης Παπαναστασίου πωλητής της «σχεδίας», ετών 71

Δεν είναι μια απλή συνδρομή. Είναι μια κοινωνική διαδικασία. Το κόστος της συνδρομής

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΔΡΟΜΟΥ

Στοιχεία παραλήπτη Ονοματεπώνυμο.......................................................................................................................................... Επωνυμία εταιρίας ή οργανισμού........................................................................................ Οδός και αριθμός...................................................................................................................................... Περιοχή/Τ.Κ./Πόλη.................................................................................................................................. Επάγγελμα........................................................................................................................................................... e-mail.......................................................................................................................................................................... Τηλέφωνο.............................................................................................................................................................

2μηνη (δύο τεύχη) Εσωτερικού 8€ 4μηνη (τέσσερα τεύχη) Εσωτερικού 16€ 6μηνη (έξι τεύχη) Εσωτερικού 20€ Φοιτητές / Συνταξιούχοι 17€ Εξωτερικού 46€ 12μηνη (12 τεύχη) Εσωτερικού 40€ Φοιτητές / Συνταξιούχοι 34€ Εξωτερικού 95€

Τρόποι πληρωμής: • κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής: ΔΙΟΓΕΝΗΣ Μ.Κ.Ο. Αρ. Λογαριασμού ΙΒΑΝ GR63 0110 1460 0000 1462 0666 454 ΚΩΔ. SWIFT ΤΡΑΠΕΖΑΣ - ΒIC ETHNGRAAW • κατάθεση στο λογαριασμό της Eurobank: IBAN: GR80 0260 6300 0000 1020 1010 562 SWIFT CODE (BIC): ERBKGRAA • Tαχυδρομική επιταγή που θα αποστείλετε στη διεύθυνση του περιοδικού, σε διαταγή ΔΙΟΓΕΝΗΣ Μ.Κ.Ο. Σε περίπτωση τραπεζικής κατάθεσης, η απόδειξη θα πρέπει να αποσταλεί με e-mail ή με ταχυδρομική επιστολή στα γραφεία του περιοδικού.

Profile for artwork-shedia

SHEDIA_81_PLORH  

SHEDIA_81_PLORH  

Advertisement