Page 1

The Artists’ Studios Art Cube Gallery, Jerusalem December, 2012

Gustavo Sagorsky Lev Talpiot


‫סדנאות האמנים‬ ‫גלריה ת(א)עשייה‪ ,‬ירושלים‬ ‫דצמבר ‪2012‬‬

‫ورشات الفنانني‬ ‫متسع الفنون‪ ،‬القدس‬ ‫غاليري ّ‬ ‫اكنون األول‪2012 ،‬‬

‫גוסטבו סגורסקי‬ ‫לב תלפיות‬

‫چوستاڤو سچورسيك‬ ‫ليڤ تلبيوت‬


‫בעמוד הקודם‪ :‬סוס חום‬

‫بني‬ ‫عىل ظهر الصفحة‪ :‬حصان ّ‬

‫‪Overleaf: Brown Horse‬‬ ‫מטרייה‬

‫ِمظلة‬

‫‪Umbrella‬‬


‫פלסטיק על קרטון‬

‫بالستيك عىل كرتون‬

‫‪Plastic Bag on Cardboard‬‬


‫אובייקטים על הרצפה‬

‫أغراض عىل األرض‬

‫‪Objects on the Ground‬‬


‫תפוח אדמה‬

‫بطاطا‬

‫‪Potato‬‬


‫דיו‬

‫حرب‬

‫‪Ink‬‬


‫צלקת‬

‫ندبة‬

‫‪Scar‬‬


‫בית צפאפא‬

‫بيت صفافا‬

‫‪Beit Safafa‬‬


‫תערוכת יחיד‪:‬‬ ‫לב תלפיות ‪ /‬גוסטבו סגורסקי‬ ‫כחלק מפרוייקט פלחי עיר המתעד את‬ ‫ירושלים ומוצג באתר אינטרנט‪:‬‬

‫‏‪www.‬‬ ‫‪city-slivers.com‬‬

‫דצמבר ‪ - 2012‬פברואר ‪2013‬‬ ‫תערוכה‪:‬‬ ‫אוצרת ויוזמת פרויקט פלחי עיר‪:‬‬ ‫אורית סימן‪-‬טוב‬ ‫ניהול‪ :‬לי היא שולוב‬ ‫יועצת אמנותית‪ :‬לאה אביר‬ ‫עוזרת גלריה‪ :‬לנה קוזנצובה‪ ,‬אחלאם כנעאן‬

‫סדנאות האמנים‬ ‫גלריה ת(א)עשייה‪ ,‬ירושלים‬ ‫רח’ האומן ‪ ,62‬קומה ‪ ,4‬א‪.‬ת‪ .‬תלפיות‪,‬‬ ‫ירושלים‪9342180 ,‬‬ ‫טל׳‪20-8057976 :‬‬ ‫שעות פתיחה‪ :‬יום ה' ‪;20:00-16:00‬‬ ‫ו׳ ‪ ;14:00-11:00‬שבת ‪15:00-11:00‬‬ ‫‏‪artiststudiosjlm.org‬‬

‫הפקה‪ :‬סדנאות האמנים‬ ‫תלייה‪ :‬חנני הורוביץ‬ ‫קטלוג‬ ‫עיצוב‪ :‬נועה סגל‬ ‫כתיבת מאמר ותרגומו לאנגלית‪ :‬ליאת לביא‬ ‫עריכה אנגלית ועברית‪ :‬מאיה שמעוני‬ ‫תרגום ועריכה לערבית‪ :‬יסמין דאהר‬ ‫דפוס‪ :‬דפוס איילון‬ ‫תצלומי העבודות בקטלוג באדיבות האמן‬ ‫חברי הוועד המנהל‪:‬‬ ‫איל שר יו"ר‪ ,‬דניאל פויכטונגר‪ ,‬אולגה טריפ‪,‬‬ ‫דפנה גוטמן‪ ,‬קרן אבלו‪ ,‬עדי שפי‪ ,‬צחי שניצר‬

‫גלריה ת(א)עשייה נוסדה הודות לתמיכתן‬ ‫הנדיבה של קרן ג'ורג' וג'ני בלוך‪ ,‬קרן ד"ר גאורג‬ ‫וג'וזי גוגנהיים‪ ,‬וקרן אדולף ומרי מיל ופועלת‬ ‫בסדנאות האמנים בסיוע קרן לויד‪,‬‬ ‫באמצעות הקרן לירושלים‬ ‫התערוכה והפרויקט התאפשרו בזכות תמיכתן‬ ‫האדיבה של המחלקה לתרבות של הקרן לירושלים‬ ‫ועיריית ירושלים ‪ -‬אגף תרבות‬ ‫במסגרת תמיכתן בפרויקט פלחי עיר‬

‫© סדנאות האמנים ‪2012‬‬


‫גוסטבו סגורסקי‬ ‫לב תלפיות‬

‫چوستاڤو سچورسيك‬ ‫ليڤ تلبيوت‬


‫ושברים מכוניות צעצוע‪ ,‬גאל את השיירים על ידי החזרתם לשדה השימושיות והמשחק‪ ,‬העניק‬ ‫להם זמן נוסף‪ ,‬גלגול חדש‪ ,‬רגע לפני כלייתם‪ .‬בעבודות שבתערוכה זו הטרנספורמציה עדינה‬ ‫יותר‪ ,‬הגאולה באה לאובייקטים בדמותו של היופי‪ ,‬וניתן לשער שרגע לאחר הצילום הם הושלכו‪.‬‬ ‫הזמן שהוענק להם היה קצר‪ ,‬רגע של חסד לפני בוא גורלם הבלתי נמנע‪.‬‬ ‫בטרנספורמציה הזו הופכים האובייקטים לפני שטח‪ .‬המפגש הבלתי אמצעי שבו החוויה‬ ‫מורכבת מריח‪ ,‬טעם‪ ,‬צליל ומגע‪ ,‬מומר בתצלום ‪ -‬אובייקט שנתון באופן כמעט מוחלט לחוש‬ ‫הראייה‪ .‬אבל אף על פי שאנו פוגשים את האובייקטים הללו דרך שדה הראייה‪ ,‬סגורסקי מצליח‬ ‫לשמר משהו מן המטען החושי שהם נושאים עמם‪ .‬החומריות והטקסטורות בתצלומים כמו‬ ‫מושכים את האצבעות‪ ,‬מעוררים תשוקה לגעת‪.‬‬ ‫קרוב‪ ,‬קרוב יותר‬ ‫שכונת תלפיות היא לא מהיפות בשכונותיה של ירושלים‪ .‬ככל שכונה ירושלמית יש בה פינות‬ ‫חמד‪ ,‬אבל היא מזוהה יותר מכל עם אזור התעשייה ההומה והכעור‪ ,‬שבו ממוקמות סדנאות‬ ‫האמנים ומוצגת התערוכה‪ .‬מכל מקום‪ ,‬זה הרושם שמתקבל כאשר מביטים בה היישר ומרחוק‪.‬‬ ‫דבר אחר מתרחש‪ ,‬כך מסתבר‪ ,‬כאשר מביטים למטה‪ ,‬וכאשר מביטים מקרוב‪ .‬ואף יותר מכך‬ ‫כאשר מביטים בחסד וכאשר מפעילים את חוש האפשרות‪.‬‬ ‫באחת מן העבודות בתערוכה נראה אימון במגרש כדורגל סמוך למסגד‪ .‬בחזית נערים‬ ‫משתעשעים על אופניים‪ ,‬ואחד מהם נתפס בדיוק ברגע הרמת הגלגל הקדמי‪ .‬זו קריצה‬ ‫לתפיסת ה'רגע המכריע' בצילום‪ ,‬שרק מחדדת את העדרו מן העבודות האחרות‪ .‬בסצינה שורר‬ ‫אובך‪ ,‬שמשרה עליה אוירה רומנטית ומהורהרת‪ ,‬והתצלום כמו לוכד פסטורליה בלב עיר‪ .‬אבל‬ ‫הפסטורליה הזו טעונה כל כך‪ .‬זהו המבט היחיד מרחוק שמופיע בתערוכה והוא ספוג עד לשדו‬ ‫בהקשרים‪ .‬אי אפשר שלא לראות בו את הדי הציור מן התקופה הקולוניאליסטית‪ ,‬המתענג על‬ ‫ההיקסמות מן הזר והאקזוטי‪.‬‬ ‫יצירת היקסמות כזו בעידן שבו אנו חיים הוא אקט על גבול הפרודיה‪ .‬יותר מכל הוא מלמד‬ ‫מדוע לא ניתן להתבונן בירושלים מרחוק‪ .‬ירושלים היא אתר טעון מבחינות רבות‪ ,‬והייצוג שלה‬ ‫טעון גם הוא עד לנימי נימיו‪ .‬הנוף הקדוש מופיע גם בתוך החולין‪ ,‬ואסטרטגיית הייצוג הקורצת‬ ‫למבט האימפריאליסטי רק מדגישה זאת‪.‬‬ ‫ירושלים היא עיר רדופה‪ .‬לא ניתן להתבונן בה מרחוק בלי לעורר את השדים שלה מרבצם‪.‬‬ ‫נותר רק להתבונן מקרוב‪ ,‬קרוב ככל האפשר‪ ,‬ולחלץ מתוכה את החולין באמצעות דחיקתה‬ ‫לכדי אינטימיות על ידי הפקעתה מרשות הרבים‪ .‬בזירה האינטימית נוצר מרחב‪ ,‬והאקט הזה של‬ ‫תחימה ותיחום כמו מותיר בחוץ את המטענים ההיסטוריים והפוליטיים לטובת יצירת מערכת‬ ‫יחסים חדשה עם העיר וכינונו של דיאלוג‪.‬‬


‫לימונדה‬ ‫"כשהחיים מזמנים לך לימונים‪ ,‬עשה מהם לימונדה"‪ ,‬אומר הפתגם הידוע‪ .‬נראה שלגישה זו‬ ‫מקום מרכזי בפעילותו האמנותית של גוסטבו סגורסקי‪ .‬מכל מקום‪ ,‬אין ספק שזה המקרה‬ ‫בתערוכה זו‪ ,‬המוצגת בסדנאות האמנים בירושלים‪ ,‬בליבו של אזור התעשייה של שכונת‬ ‫תלפיות‪ .‬באחת מן התמונות מופיע סגורסקי על גג סדנאות האמנים‪ .‬ברקע נראה אזור‬ ‫התעשייה‪ ,‬ובולטים שלטיהם של 'רמי לוי שיווק השקמה'‪ ,‬ו'קניון לב תלפיות'‪ .‬בידיו נוצות‬ ‫גדולות והן כמו נושאות אותו באויר‪ ,‬הופכות אותו למעין שמאן או מלאך שבידו להביא קסם‬ ‫אל לב המקום הסואן והכעור הזה‪ .‬מכנסיו המלוכלכים מסמנים אותו כאחד מן הפועלים הרבים‬ ‫הגודשים את המקום‪ ,‬אבל לרגליו גרביים‪ ,‬כאילו היה בבית‪ ,‬במקום האינטימי והמוגן ביותר‪ .‬הוא‬ ‫שייך ולא שייך‪ ,‬מביט מבפנים ובה בעת מבחוץ‪.‬‬ ‫ברבות מן העבודות נראים אובייקטים שסגורסקי אסף‪ .‬שיירים שאין להם דורש‪ :‬עלה של‬ ‫צמח עשוי פלסטיק‪ ,‬תפוח אדמה קלוף שהתלכלך בפיח‪ ,‬מטרייה שבורה‪ ,‬מראת רכב‪ ,‬חפצים‬ ‫עזובים שרק נס או חסד יכולים לגאול אותם מגורלם ולהפיח בהם חיים‪ .‬בעבודות אחרות נחשף‬ ‫בתצלום יופי נסתר מן העין ‪ -‬חולצה מלוכלכת של פועל דפוס מופיעה כציור אקספרסיבי;‬ ‫עץ ברוש ננסי וגדר כחולה הופכים באבחת צילום למראה נוף ירושלמי של ברוש ירוק על רקע‬ ‫שמיים כחולים; חלוק נחל‪ ,‬כמה מקלות קטנים ושברי זכוכית על אספלט הופכים למופשט‬ ‫גיאומטרי‪ .‬צירופים והסטות מחלצים מהאובייקטים כוח חדש ומפתיע‪ ,‬ובה בעת התצלום אינו‬ ‫מסתיר את מקורם של האובייקטים ואת עליבותם‪ ,‬אלא מוכיח פעם אחר פעם את הפוטנציאל‬ ‫הגלום בעזובה ואת כוחו של הצלם לפעול כאלכימאי‪.‬‬ ‫הפילוסוף האמריקאי ויליאם ג'יימס הציע תובנה נפלאה בדבר מהות החוויה באמרו‪,‬‬ ‫שטעמה של לימונדה אינו צירוף של טעם הלימון וטעם הסוכר‪ .‬הצירוף של דברים יחדיו‬ ‫מחולל בנו חוויה חדשה‪ ,‬שאינה ניתנת לזיהוי עם החוויות הנבדלות העשויות להתלוות אל‬ ‫מרכיביו של הצירוף‪ ,‬הנתון לנו בשלמותו‪ .‬השלם שונה באורח מהותי מסך חלקיו‪ .‬זה מקור‬ ‫כוחו של האסמבלז'‪.‬‬ ‫החוצה ופנימה‬ ‫הסטודיו הוא מבצרו של האמן‪ :‬שם הוא החוק והמחוקק; בו הוא מעצב מחדש את הזמן‬ ‫והמרחב‪ .‬היציאה מן הסטודיו אל המרחב הציבורי‪ ,‬ליקוטן של פיסות עולם‪ ,‬מפגישות את האמן‬ ‫עם מציאות נתונה‪ ,‬אבל עושרה של החוויה מייצר בה מנעד רחב של חופש‪ .‬העבודות בתערוכה‬ ‫מציגות את הדיאלקטיקה הזו שבין הפנים והחוץ‪ .‬סגורסקי אוסף אובייקטים מן החוץ ומביא‬ ‫אותם אל הסטודיו‪ ,‬שם הוא מפיח בהם חיים חדשים‪ .‬בסדרת עבודות קודמת הוא יצר משיירים‬


‫ليڤ تلبيوت‪:‬‬ ‫ليڤ تلبيوت‪ :‬چوستاڤو سچورسكي‬ ‫جكزء من مرشوع رشاحئ مدينة والذي ِّ‬ ‫يوثق‬ ‫مدينة القدس ويمت عرضه عىل املوقع اآليت‪:‬‬ ‫‪city-slivers.com‬‬ ‫‏‬

‫اكنون األول ‪ – ٢٠١٢‬شباط ‪٢٠١٣‬‬ ‫املعرض‪:‬‬ ‫أمينة املعرض واملبادرة ملرشوع رشاحئ مدينة‪:‬‬ ‫أوريت سميان‪-‬طوڤ‬ ‫إدارة‪ :‬يل يه شولوف‬ ‫مستشارة فنية‪ :‬ليائ ابري‬ ‫مساعدة الغالريي‪ :‬أحالم كناعنة‪ ،‬لينا كوزنتشوفا‬ ‫إنتاج‪ :‬ورشات الفناين‬ ‫تعليق‪ :‬حناين هوروفيتش‬ ‫الك ّراس‪:‬‬ ‫تصممي‪ :‬نوعا سيغال‬ ‫كتابة مقال وترمجته إىل اإلجنلزيية‪ :‬ليائت ليف‬ ‫حترير لغوي للعرب ّية واإلجنلزي ّية‪ :‬مايا مشعوين‬ ‫ترمجة للعربية‪ :‬يامسني ظاهر‬ ‫طباعة‪ :‬مطبعة ايالون‬ ‫صور األمعال يف الك ّراس بلطف من الفنان‬ ‫أعضاء اهليئة اإلدار ّية‪:‬‬ ‫رئيس اهليئة إيال سار‪ ،‬دانيئيل فوخيتوجنري‪،‬‬ ‫اولغا تريب‪ ،‬دافنة غومتان‪ ،‬كرين ابلو‪ ،‬عدي شيف‪،‬‬ ‫تسايح شنيترس‬ ‫خسي من‬ ‫صالة عرض متسع الفنون أقميت بدمع‬ ‫ّ‬ ‫صندوق جورج وجيين بلوخ‪ ،‬صندوق د‪.‬جورج‬ ‫وجويس جوجهنامي‪ ،‬صندوق أدولف وماري ميل‬ ‫وتنشط الصالة يف ورشات الفنانني مبسامهة من‬ ‫صندوق لفيد من خالل مؤسسة صندوق القدس‬ ‫خسي لقسم الثقافة‬ ‫لقد مت إنتاج املعرض بدمع‬ ‫ّ‬ ‫يف صندوق القدس‬ ‫وبلد ّية القدس – قسم الثقافة‬ ‫يف إطار دمعهم ملرشوع رشاحئ مدينة‬

‫ورشات الفنانني‬ ‫متسع الفنون‪ ،‬القدس‬ ‫غالريي‬ ‫ّ‬ ‫شارع هأومان ‪ ،٢٦‬الطابق الرابع‪،‬‬ ‫املنطقة الصناعية تلبيوت‪ ،‬القدس‬ ‫هاتف رمق‪٠٢-٦٧٩٧٥٠٨ :‬‬ ‫صالة العرض مفتوحة يف أيام امخليس ‪20:00-16:00‬‬ ‫امجلعة ‪ ;14:00-11:00‬السبت ‪15:00-11:00‬‬

‫‪artiststudiosjlm.org‬‬

‫‪ ،© 2012‬ورشات الفنانني‬


‫תכנון תבוני‬ ‫הפליאה אל מול יופיו של הטבעי היא עתיקת יומין‪ .‬בתיאולוגיה שימשה פליאה זו להוכחת‬ ‫קיום האל ‪ -‬על פי הטענה‪ ,‬רק כוח תבוני יכול היה לייצר הרמוניה ויופי כגון אלה שאנו פוגשים‬ ‫בטבע‪ .‬הדרוויניזם ומדעי הטבע כירסמו בפליאה הזו בספקם הסבר היסטורי וארצי לארגון‬ ‫שמצוי בטבע‪ ,‬ועדיין‪ ,‬הפליאה נותרת בעינה ויופיו של הטבעי ממשיך להדהד באוזנינו את הדיו‬ ‫המתרחקים והולכים של הטרנסצנדנטלי‪.‬‬ ‫מרקמים וצורות טבעיים מופיעים ברבות מן העבודות המוצגות בתערוכה ‪ -‬דוגמה מנומרת על‬ ‫מטריה‪ ,‬נימיו של עלה מפלסטיק‪ ,‬פיסת בד שנדמית לצמח או יצור מימי‪ ,‬צלקת שהתאחתה‬ ‫לכדי קקטוס או צמח טורף‪ ,‬ששערות בית השחי נדמות לשורשיו‪ .‬בין הטבעי והמלאכותי נדחקת‬ ‫כאן אפשרות שלישית ‪ -‬טבעי מלאכותי‪ ,‬אורגניות מיוצרת‪.‬‬ ‫ההצבעה היא על קיומו הלכאורי של חיץ‪ ,‬והפעולה היא של הפרתו וטשטושו‪ .‬נדמה ששיאו של‬ ‫המהלך הזה מתהווה בתצלום של הכתף המצולקת‪ :‬העור‪ ,‬המסמן את הגבול בין הפנים והחוץ‪,‬‬ ‫נושא בו את זכרונה של פריצת הגבול‪ ,‬את עקבות האיחוי‪ ,‬ובתוך כך‪ ,‬מתוך הטראומה נוצר יופי‬ ‫חדש מעשה ידי אנוש‪ .‬הצלקת היא גם תזכורת למהלכו של הזמן‪ .‬הזמן מרפא את כל הפצעים‪,‬‬ ‫כך אומרים‪ ,‬אך עקבותיהם אינן נמחות‪ .‬ההחלמה אינה מחיקה אלא מתגלמת בטרנספורמציה‪.‬‬ ‫הטרנספורמציה ‪ -‬בריאתו של יופי מתוך השבר‪ ,‬מתוך הקרוע‪ ,‬התלוש והמרוט ‪ -‬היא אסטרטגיה‬ ‫חוזרת בעבודות אלה של סגורסקי‪ ,‬שבהן הצלם נוטל על עצמו את תפקיד השמאן ‪ -‬מעניק זמן‪,‬‬ ‫בורא יופי‪ ,‬מאחה את שברי המציאות‪.‬‬

‫ליאת לביא‬


‫بقوله‪ :‬ان طعم اللميونادة (عصري اللميون) هو ليس مزجي من نكهة اللميون وطعم‬ ‫السكر‪ .‬دجم األشياء بعضها مع بعض يولّد فينا جتربة جديدة‪ ،‬ال ميكن متيزيها بناء‬ ‫عىل التجارب املنعزلة اليت ُتصاحب املكونات ‪ ،‬املعطاة لنا‪ .‬الاكمل خيتلف بشلك‬

‫جوهري عن مجموع أجزائه‪ .‬هذا هو مصدر قوة التجميع‪.‬‬ ‫ّ‬ ‫اخلارج والداخل‬

‫ُ‬ ‫حيث ُيعيد تصممي الزمان‬ ‫املرشع والقانون‪،‬‬ ‫األستوديو هو مع ِقل الفنان‪ .‬فيه هو‬ ‫ِّ‬ ‫واملاكن‪ .‬خروج الفنان من االستوديو إىل األماكن العامة‪ ،‬مجتيع قطع من العامل‪ ،‬جيعل‬ ‫الفنان يلتيق مع الواقع‪ ،‬ولكن ثراء التجربة ُين ِتج مساحة واسعة من احلرية‪ .‬تعرِض‬ ‫هذه األمعال الفن ّية اجلدل ّية ما بني الداخل واخلارج‪ .‬جيمع جسورسيك أغراضا من‬ ‫اخلارج ويأيت هبا اىل االستوديو‪ ،‬حيث ينفث فهيا روح حلياة جديدة‪ .‬يف سلسلة‬

‫أمعال سابقة‪ ،‬إستعمل بقايا العاب سيارات وقطع مكسرّ ة‪ ،‬وأعادها إىل جمال قابلية‬ ‫االستخدام واللعب‪ ،‬ومنحها املزيد من الوقت‪ ،‬جتس ّدت من جديد‪ ،‬ثوان قبل زواهلا‪ .‬يف‬ ‫أمعال هذا املعرض التح ّول خُم ّفف‪ ،‬خالص األغراض يظهر يف حلة من امجلال‪ ،‬ومن‬ ‫املمكن أن نفرتض أنه مت رميهّ ا حلظات بعد التصوير‪ .‬الوقت الذي ُمنحته اكن قصريًا‪،‬‬ ‫حلظة خالص قبل مصري ال مفر منه‪ .‬يف هذا التح ّول تصبح األغراض ذاهتا الفضاء‪.‬‬

‫ُ‬ ‫ّ‬ ‫المش‪ ،‬التذوق‪ ،‬المسع والملس لكها‬ ‫حيث تتك ّون التجربة من القدرة عىل‬ ‫اللقاء املبارش‬ ‫ُتستبدل بالتصوير‪ ،‬إىل غرض يمكن يف ومعىط إىل حاسة النظر‪ ،‬بشلك تام‪ .‬ولكن‬ ‫عىل الرمغ من أننا نواجه هذه األغراض من خالل جمال الرؤية‪ ،‬يحجن جسورسيك‬

‫يف احلفاظ عىل يشء من الحشنات احلس ّية اليت محتلها معها‪ .‬ماد ّية ونسيج الصور‬ ‫الفوتوغراف ّية جتذب أصابعنا‪ ،‬وتثري فينا رغبة لملهسا‪.‬‬


‫لميونادة‬ ‫الشعيب الهشري "عندما تأتيك احلياة باللميون‪ ،‬فإصنع منه اللميونادة"‪.‬‬ ‫يقول املثل‬ ‫ّ‬ ‫جدي عىل النشاط الفينّ لﭽوستاﭬو جسورسيك‪.‬‬ ‫ومكا يبدو فإن هلذا التوجه تأثري‬ ‫ّ‬ ‫عىل أية حال‪ ،‬هذا هو الوضع‪ ،‬دون أدىن شك‪ ،‬يف هذا املعرض‪ ،‬والذي ُيعرض‬

‫حلي تلبيوت‪ .‬يف احدى‬ ‫يف ورشات الفنانني يف القدس‪ ،‬يف قلب املنطقة الصناع ّية‬ ‫ّ‬ ‫الصور نرى جسورسيك وقد اعتىل سطح ورشات الفنانني‪ .‬يف اخللف ّية نرى املنطقة‬ ‫ُ‬ ‫حيمل‬ ‫التجاري ليڤ تلبيوت" و"رايم لييف"‪.‬‬ ‫الصناع ّية‪ ،‬حيث تربز يافطات لل"املجمع‬ ‫ّ‬ ‫جسورسيك يف لك يد ريشة معالقة‪ ،‬تبدوان وكأهنام محتاله يف اهلواء‪ ،‬يظهر‬

‫اكلساحر او املالك‪ ،‬القادر عىل جلب الحسر إىل هذا املاكن الضوضايئ والقبيح‪.‬‬ ‫رسواله القذر عالمة عىل كونه واحدا من العامل ُ‬ ‫الكرث الذين يكتظ هبم املاكن‪ ،‬ولكنه‬ ‫ومحمي أكرث‪ .‬إنه‬ ‫محيمي‬ ‫يرتدي اجلوارب يف قدميه وكأنه يف البيت‪ ،‬يف ماكن‬ ‫ّ‬ ‫ّ‬ ‫ينيمت وال ينيمت‪ ،‬ينظر من الداخل ويف نفس الوقت من اخلارج‪ .‬يف العديد من‬ ‫األمعال تظهر أغراضًا مجعها جسورسيك‪ .‬خُملّفات ما من طالب هلا ‪ -‬ورقة نبات‬

‫من البالستيك‪ ،‬حبة بطاطا مقرشة تلطخت بدخان أسود‪ِ ،‬مظلّة مكسورة‪ ،‬مرآة سيارة‪،‬‬

‫وأشياء مهجورة‪ ،‬فقط معجزة أو نعمة ما بإماكهنا أن تنقذها من مصريها وتغرس فهيا‬ ‫احلياة‪ .‬أمعال أخرى تكشف‪ ،‬بواسطة التصوير‪ ،‬مجالًا اكن غائبًا عن األنظار ‪ -‬مقيص‬

‫قذر لعامل طباعة‪ ،‬يبدو لكوحة معبرّ ة؛ جشرة رسو قزمة وجدار أزرق يتح ّوالن بفعل‬ ‫ّ‬ ‫مقديس لجشرة رسو ويف خلفيهتا مساء‬ ‫طبييع‬ ‫الفوتوغرايف إىل منظر‬ ‫التصوير‬ ‫ّ‬ ‫ّ‬

‫زرقاء؛ جحر مالس‪ ،‬بعض العيص وزجاج مكسور عىل األسفلت تتحول إىل أشاكل‬ ‫هندس ّية مجُ ر ّدة‪ .‬تركيبات وبعض التالعب يخُ رج من األغراض قوة جديدة ومفاجئة‪ .‬يف‬

‫ّ‬ ‫الرث‪ ،‬وإمنا يثبت يف لك م ّرة‬ ‫حني أن التصوير ال يخُ يف مصدرها‪ ،‬بؤهسا‪ ،‬ووضعها‬ ‫ّ‬ ‫ككمييايئ‪.‬‬ ‫من جديد اإلماكنات الاكئنة باخلراب‪ ،‬وقدرة املص ِّور عندما ينشط‬

‫ّ‬ ‫األمرييك ولمي جميس‪ ،‬نظرة فريدة من نوعها حول طبيعة التجربة‪،‬‬ ‫يعرض الفيلسوف‬


‫تصممي بارع‬ ‫الدهشة أمام مجال الطبييع يه عادة قدمية‪ .‬يف عمل الالهوت‪ ،‬هذه الدهشة اكنت‬ ‫اكفية إلثبات وجود اهلل ‪ -‬وفقا لإلدعاء انه فقط قوة بارعة بإماكهنا إنتاج إنجسام‬ ‫ومجال مثل ذلك الذي جنده يف الطبيعة‪ .‬الداروين ّية والعلوم الطبيع ّية فندوا هذا‬

‫اإلدعاء‪ ،‬من خالل توفري رشحا تارخييًا ودنيويًا للنظام املوجود يف الطبيعة‪ ،‬وحىت‬

‫اآلن‪ ،‬مل تتغري الدهشة‪ ،‬وال يزال مجلال الطبيعة وقع عىل اذاننا وماكن سام‪.‬‬ ‫أنجسة وأشاكل طبيعية تظهر يف العديد من األمعال املُشاركة ‪ -‬رقعة مرقطة عىل‬

‫مظلة‪ ،‬عروق ورقة من البالستيك‪ ،‬قطعة من القامش تبدو كنبتة او اكئن مايئ‪ ،‬ندبة‬ ‫إلتأمت حىت بدت كنبتة الصبار أو عشب نبايت وشعر اإلبط يبدو جكذورها‪ .‬بني‬ ‫اصطنايع‪ ،‬عضو ّية‬ ‫طبييع‬ ‫واإلصطنايع تشقّ إماكن ّية ثالثة طريقها‪:‬‬ ‫الطبييع‬ ‫ّ‬ ‫ّ‬ ‫ّ‬ ‫ّ‬ ‫ُمصنّعة‪.‬‬

‫التمليح هو لوجود مزعوم حلاجز‪ ،‬والفعل هو انهتاكه وتضليل احل ّد‪ .‬يبدو أن أوج هذه‬

‫العمل ّية يظهر يف تصوير الندبة عىل الكتف ‪ -‬اجللد‪ ،‬الذي يشري إىل احلدود ما بني‬ ‫الداخل واخلارج‪ ،‬حيمل ذكرى اخرتاق احلدود وآثار اإلنصهار‪ .‬ويف الوقت نفسه‪ ،‬من‬ ‫الصدمة ينتج مجال جديد عىل يد برش ّية‪ .‬الندبة يه أيضا تذكري عىل مرور الوقت‪.‬‬ ‫الزمن يداوي لك اجلروح‪ ،‬مكا يقال‪ ،‬ولكن أثارها ال حمتى متاما‪ .‬الشفاء ال يساوي‬ ‫احلذف‪ ،‬وإمنا يتجسد يف التح ّول‪.‬‬

‫التح ّول‪ ،‬بذوغ امجلال من الشظايا‪ ،‬من املكسور‪ ،‬الرث واملمزق هو عبارة عن‬

‫اسرتاتيجية تعود عىل ذاهتا يف هذه األمعال لجسورسيك‪ ،‬حيث يأخذ املص ّور عىل‬ ‫عاتقه دور الساحر‪ -‬مينح الوقت‪ ،‬خيلق امجلال‪ِّ ،‬‬ ‫يوحد أجزاء الواقع‪.‬‬

‫ليائت اليف‬

‫و‪.‬يج‪.‬يت ميتشل‪ ،‬مناظرطبيع ّية مق ّدسة (تل ابيب‪:‬ريسلينج‪)٢٠٠٩ ،‬‬


‫قريب‪ ،‬أقرب‬ ‫يح تلبيوت‪ ،‬هو ليس أمجل أحياء القدس‪ .‬كلك أحياء القدس‪ ،‬جند فيه زوايا حسناء‪،‬‬ ‫ّ‬ ‫ُ‬ ‫ولكنه معروف‪ ،‬قبل لك يشء‪ ،‬بسبب وجود املنطقة الصناع ّية فيه‪ ،‬املزدمحة والقبيحة‪،‬‬ ‫حيث تتواجد ورشات معل الفنانني وحيث ُيق ّدم هذا املعرض‪ .‬عىل أية حال‪ ،‬فهذا هو‬

‫احلي‪ .‬ولكن هناك‬ ‫اإلنطباع الذي تعيش يف كنفه عندما تنظر مبارشة ومن بعيد إىل‬ ‫ّ‬ ‫ّ‬ ‫يتجىل هذا اإلختالف‬ ‫اختالف‪ ،‬عىل ما يبدو‪ ،‬بني النظر إىل األسفل‪ ،‬والنظر عن قرب‪.‬‬ ‫تحمس برؤية اإلماكنات الدفينة لملاكن‪ .‬يف احدى األمعال املُشاركة‬ ‫بنظرة متعاطفة‬ ‫ُ‬

‫نرى تدريب يف ملعب لكرة القدم بالقرب من مجسد‪ .‬يف الواجهة أوالد يلعبون عىل‬

‫دراجة‪ ،‬يمت إلتقاط الصورة يف اللحظة اليت يقوم احدمه برفع العجلة األمام ّية‬ ‫ّ‬ ‫الفوتوغرايف‪ ،‬واليت تؤكد عىل‬ ‫للدراجة‪ .‬إهنا إحالة لل"حلظة احلامسة" يف التصوير‬

‫عدم وجود حلظات كهذه يف األمعال األخرى‪ .‬يع ّم الضباب املهشد‪ ،‬مما ُيضيف هيلع‬ ‫طبييع يف قلب‬ ‫هالة من أجواء رومانسية ومتأملة‪ ،‬وتبدو الصورة وكأهنا التقطت ملنظر‬ ‫ّ‬ ‫املدينة‪ .‬ولكن هذا املنظر الطبييع محشون متاما‪ .‬إهنا النظرة الوحيدة املصوبة عن‬

‫مجة‪ .‬ال يمُ كن اال نرى فهيا آثار احلرب من الفرتة اإلستعامر ّية‬ ‫ُبعد واملعبأة بسياقات ّ‬ ‫والنظرة املُسمتتعة واملنهبرة من لك غريب‪.‬‬ ‫إنتاج إنهبار من هذا النوع يف العرص الذي نعيش فيه هو فعل عىل حدود اهلزل‪،‬‬

‫أكرث من أي يشء فإنه يلقننا درسا يف عدم ّية النظر إىل القدس من بعيد‪ .‬القدس‬ ‫ماكن محشون من نواح ع ّدة‪ ،‬ومتثيلها محشون هو ايضًا حىت ال ُنخاع‪ .‬املُق ّدس يظهر‬

‫حىت يف الدنيوي‪ ،‬واسرتاتيجية المتثيل اليت ُتشري إىل النظرة اإلستعامرية تؤكد عىل‬ ‫هذا الدور‪ .‬القدس مدينة مسكونة‪ .‬ال ميكن النظر إلهيا من مسافة بعيدة دون إيقاظ‬

‫أشباحها‪ .‬يبىق إذا النظر إلهيا عن كثب‪ ،‬أقرب ما ميكن‪ ،‬وختليص الدنيوي مهنا‬

‫محيمي‪ ،‬ومصادرهتا من العامة‪ .‬ينتج الفضاء‬ ‫من خالل إكراهها للدخول إىل إطار‬ ‫ّ‬ ‫امحليمي‪ ،‬وفعل التحديد وترسمي احلدود يرتك خلفه الحشنات التارخيية‬ ‫يف املجال‬ ‫ّ‬ ‫والسياسية لصاحل خلق عالقة جديدة مع املدينة وإقامة حوار‪.‬‬


The Artists’ Studios Art Cube Gallery, Jerusalem 26 HaOman St., 4th floor, Talpiot Industrial Zone, Jerusalem, 9342180 Tel: 972.2.6797508 Gallery hours: Thurs. 16:00-20:00; Fri. 11:00-14:00; Sat. 11:00-15:00 artiststudiosjlm.org ‫‏‬


Lev Talpiot Gustavo Sagorsky


Lemonade "When life hands you lemons, make lemonade", goes the famous saying. It appears that this approach plays a central role in Gustavo Sagorsky's artistic activity. This is undoubtedly the case in this exhibition, showing in the Artists' Studios, at the heart of Talpiot industrial zone. In one of the works Sagorsky is seen standing on the roof top of the Artists' Studios, the industrial zone appears in the background, showing the commercial signs of 'Rami Levy Shivuk Hashikma' and 'Lev Talpiot Commercial Center'. Sagorsky is holding big feathers that seem to carry him up in the air, turning him into some sort of an angel or a shaman, capable of bringing magic into this ugly and frantic set. His trousers are dirty, placing him among the many workers who crowd the place, but he is in his socks, as though he were at home, in the most intimate and protected place. He is an insider and an outsider at the same time. Many works show objects that Sagorsky has collected. Residues, unclaimed objects that were left behind – a leaf made of plastic from an artificial plant, a peeled potato covered in dirt, a broken umbrella, a car mirror; Neglected objects that only grace or a miracle could save from an unavoidable faith and imbue them with new life. In other works, the photograph serves to expose concealed beauty – the dirty shirt of a worker takes the form of an expressive painting; a miniature cypress tree and a blue fence turn, with a single photographic stroke, into a classic view of a cypress tree against the blue sky; a pebble, a few small sticks and pieces of broken glass laid on the asphalt turn into geometric abstract art. Combinations and deflections extract a new


and surprising power from the found objects, but at the same time, the photographs do not conceal their origins, their miserableness, but instead show time and again the potential that lies in the dirt, and the photographer's alchemist powers. The American philosopher William James offers a wonderful insight into the nature of experience, saying that the taste of lemonade does not contain the taste of lemons and the taste of sugar. The combination of things enacts a new experience that cannot be identified with the separate experiences that may accompany each ingredient of the combination that is offered to us as a whole. The whole is substantially different than the sum of its parts. In this lies the power of the assemblage. In and Out The studio is the artist's fortress. In it, he is the judge and juror; there he re-shapes time and space. Leaving the studio and entering the public space, collecting world scraps, confront the artist with a given reality, but the richness of experience it provides allows for a new freedom. The works in the exhibition present this dialectics of in and out. Sagorsky collects objects from the outside and brings them into the studio where he imbues them with new life. In a previous series of works he created toy cars from scraps and scatters, rescuing them from extinction by reinstituting them in the realm of usability and play, granting them additional time, a reincarnation, moments before they were to become obsolete. In the works in the present exhibition, the transformation is more subtle, the rescue comes to these objects in the form of beauty, and one can only assume


this pastoral scene is incredibly loaded. It is the only gaze from afar that appears in the exhibition and it is thoroughly charged with contexts; one cannot help but see in it the echoes of colonialist painting, indulging in the fascination of the strange and exotic. Creating such enchantment in our day and age borders on parody. More than anything, it exemplifies why it is no longer possible to look at Jerusalem from afar. Jerusalem is a charged site in many respects, and its representation is similarly charged to the bone. The holy landscape appears in the mundane as well, and the representation technique alluding to the imperialist gaze only highlights this fact. Jerusalem is a haunted city. One cannot look at it from afar without waking its demons. One can only look up close, as close as possible, so as to extract the mundane by forcing it into intimacy, by expropriating it from the public domain. In the intimate sphere a space becomes available and this act of setting boundaries seemingly leaves outside the historical and political baggage in favor of establishing a new relationship with the city, and engaging with it in dialogue. Intelligent Design The wonder in facing the beauty of nature goes back to ancient times. In theology this wonder served to prove the existence of God – according to the claim, only an intelligent power could have created such beauty and harmony as we meet in nature. Darwinism and the life sciences have undercut this wonder by supplying us with a material explanation to the design found in nature, and still, the wonder remains, and the beauty of nature keeps


that moments after being photographed, they were thrown away. The time given to them was brief, a charitable instant preceding their unavoidable fate. In the course of this transformation, the objects turn into a surface. The unmediated encounter in which experience is composed of smell, taste, sound and touch, is replaced by a photograph, an object that is almost entirely given to sight. But although we meet these objects through the sense of sight, Sagorsky succeeds in maintaining some of the sensual and sensorial baggage they carry. The works seem to draw the fingers, triggering a desire for touch. Close, Closer Talpiot neighborhood is not among Jerusalem's fairest. As any neighborhood in Jerusalem it has beautiful spots, but it is primarily identified with the ugly and busy industrial zone, where the Artists' Studios are located and where the exhibition takes place. At least, that is the impression one gets at first sight, looking at it straight and from afar. Something else happens, so it turns out, when one looks at it downwards and up-close. Even more so when one looks at it charitably, and when one uses his sense of possibility. One work depicts soccer training at a soccer field located just next to a mosque. In the forefront, kids are playing with their bicycles, one of which is caught just when he lifts his front wheel. This is reminiscent of the decisive moment approach in photography, and only highlights its absence from the rest of the works. The scene is hazy, which makes it romantic and melancholic, and the photograph seems to capture an urban pastoral moment. But


resounding the distancing echoes of the transcendental. Natural shapes and patterns appear in many of the works in the exhibition – a spotted umbrella, capillaries of a plastic leaf, a piece of cloth that looks like a plant or an underwater creature, a scar that had healed in the shape of a cactus or a carnivorous plant, with armpit hair serving as its roots. Between the natural and the artificial emerges a third alternative – an artificial natural, fabricated organic. This acts as pointing at the alleged barrier, while at the same time blurring and disrupting it. This move culminates in the work showing the scarred shoulder – the skin that symbolizes the boundary between inside and out, carries the memory of the breach and the traces of its healing. In this process, out of the trauma emerges a new, manmade beauty. The scar also serves as a reminder of the passage of time. Time heals all wounds, we are told, but their traces never vanish. Healing is not effacement but transformation. Transformation, the emergence of beauty from the broken, the torn, the scrapped and beaten is a recurring strategy in these works by Sagorsky, in which the photographer takes upon himself the role of the shaman – granting time and creating beauty, putting together the fragments of reality.

Liat Lavi


Solo Exhibition: Lev Talpiot / Gustavo Sagorsky In the framework of City Slivers project, which documents Jerusalem and is displayed on the website: www.city-slivers.com December 2012 – February 2013 Exhibition Curator: Orit Siman-Tov Director: Lee He Shulov Programming consultant: Leah Abir Gallery assistant: Lena Kuznetsova, Ahlam Canaan Production: The Artists’ Studios Mounting: Hanani Horovitz Catalogue Graphic design: Noa Segal Text and English translation: Liat Lavi Hebrew and English editing: Maya Shimony Arabic translation: Yasmeen Daher Printing: Ayalon Print The photographs in the catalogue are courtesy of the artist

Board of directors: Eyal Sher, Daniel Feuchtwanger, Tzachi Shnitzer, Olga Tripp, Adi Sheffi, Keren Abelow, Daphna Guttman Art Cube Gallery was founded thanks to the generous support of the Georges and Jenny Bloch Foundation, the Dr. Georg and Josi Guggenheim Foundation, and the Adolf and Mary Mil Foundation, and operates at the Artists' Studios with the continued support of the Lloyd Foundation, through the Jerusalem Foundation

The exhibition and project were made possible thanks to the kind support of The Culture Department of the Jerusalem Foundation and The Culture Department of the Jerusalem Municipality in the framework of their support of the City Slivers project.

© 2012, The Artists’ Studios


‫לב תלפיות‬

‫ليڤ تلبيوت‬

‫‪Lev Talpiot‬‬


‫עץ על כחול‬

‫جشرة ُمزر ّقة‬

‫‪Tree on Blue‬‬


‫נחש‬

‫أفىع‬

‫‪Snake‬‬


‫עלה‬

‫ورقة نبات‬ ‫‪Leaf‬‬


‫עכביש‬

‫عنكبوت‬

‫‪Spider‬‬


‫מזכרת‬

‫َت ْذاكر‬

‫‪Souvenir‬‬


‫דקל‬

‫جشرة النخيل‬ ‫‪Palm Tree‬‬

‫בעמוד הבא‪ :‬פנתר לבן‬

‫يف الصفحة السابقة‪ :‬منر أبيض‬ ‫‪Previous page: Felid‬‬


Lev Talpiot  

this pastoral scene is incredibly loaded. It is the only gaze from afar that appears in the exhibition and it is thoroughly charged with con...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you