Issuu on Google+

Met zijn uitgestrekte, ronde vorm en houten gevels ligt De Rietwierde op een vanzelfsprekende manier in het Groningse landschap.

15

Doorsnede

de r

k

k

k

k

k

k

k

k

Begane grond

Boven Alle lokalen in De Rietwierde zijn met dubbele deuren aangesloten op het gemeenschappelijke speelplein.

Foto’s: Thijs Wolzak

Onder De enkele bouwlaag van De Rietwierde werd mogelijk gemaakt door de keuze voor een ander, sneller bouwsysteem zonder bouwkraan.

“Wat ik interessant vind is hoe de culturele visie van een school zich vertaalt in architectuur”

ken ontwerp. Dat vind ik belangrijk: herkenbaarheid. Schoolgebouwen mogen iets betekenen, móéten iets betekenen.” Tot een paar jaar terug vormden gebouw en ideologie twee gescheiden werelden. “Je had de vastgoedafdeling die de huisvesting regelde, en je had het docententeam, dat zich bezighield met de inhoud. Tegenwoordig wordt de directie en het onderwijsteam vaker bij het ontwerp betrokken. Daarnaast zie je dat er meer aandacht is voor ruimtelijke kwaliteit. Vroeger werd vooral gekeken naar leerprestaties; hoe het gebouw er uit zag was een tweede. Tegenwoordig pikken ouders het niet meer dat hun kind acht jaar in een container zit.”

Buiten de gebaande paden denken Naast de onderwijsvisie speelt de locatie een hoofdrol in de ontwerpen van Moke. “Is het een dorpsschool voor boerenjochies, of bouw je voor straatschoffies in Amsterdam Noord? Het is mooi als de plek in het gebouw tot uitdrukking komt.” De Zeven Zeeën is met zijn rode betonnen gevels, ronde ramen en zaagtanddak een brutaal statement in de herstructureringswijk De Banne. Brede school De Rietwierde in de Groningen wijk Reitdiep voegt zich met zijn glooiende vorm en houten gevels op vanzelfsprekende wijze in het omringende landschap. De Rietwierde was in 2012 de eerste school die Cito (destijds werkzaam bij Dok Architecten,) voltooide. “Het gebouw huisvest twee basisscholen en een voorschool, maar het idee is dat je met z’n allen naar school gaat en de wegen zich dan scheiden”, vertelt Cito. “Andere inzenders hadden een blok met drie pleinen eromheen, wij hebben een langgerekt gebouw rond een enorm plein geplooid. Dat gemeenschappelijke sprak aan, maar ons gebouw had wel meer geveloppervlak. Om binnen het budget te blijven, moesten we een ‘list’ verzinnen. Wat scheelt, is dat het gebouw slechts één laag is; je hebt geen liften, trappen en bouwkraan nodig. Door vervolgens met een bouwsysteem te werken dat als een trein doordendert, wonnen we bouwtijd en dus geld.” > architectenweb — 53


Architectenweb magazine #11