Issuu on Google+

— advertorial

In de Rotterdamse wijk Hillegersberg ligt de nieuwe KOZ Máximaal; een karaktervol gebouw dat plaats biedt aan onderwijs en dagopvang voor kinderen tot twintig jaar met een geestelijke beperking. Voor deze kwetsbare kinderen heeft Simone Drost Architecture een rustige en veilige basis ontworpen, afgestemd op hun zintuiglijke belevingswereld.

46 — architectenweb

KOZ Máximaal brengt een aantal instellingen samen, die voorheen verspreid gevestigd waren. De gebruikers – de Sint Mattheusschool, het Rotterdam College, de Stichting Pameijer en BijDeHand – delen niet alleen de ruimte, maar ook hun kennis. Door intensieve samenwerking tussen de instellingen kunnen de kinderen grotendeels binnen Máximaal blijven.

Zintuiglijk en herkenbaar Simone Drost Architecture kreeg de opdracht een gebouw te ontwerpen waar leerlingen, personeel en ouders zich thuis zouden voelen. “Een veilige plek met karakter”, zo omschrijft schooldirecteur Geert Jan Reinalda het. Drost

heeft het gebouw een heldere structuur gegeven door middel van vorm, ritme en kleur. De zintuiglijke beleving is leidraad geweest in het ontwerp. De expressieve gevel is uitgevoerd in hout, dat de kinderen prettig vinden om aan te raken. In de gevel vormen naar voren springende balken een ritmisch reliëf met verschillende herfstkleuren, waaraan de kinderen hun domein herkennen. De hoofdingang is vormgegeven als een uitgesproken beeldmerk, dat de boodschap uitdraagt: ‘Wij mogen er zijn!’ De plattegrond is als een boomblad: vanuit het hart van het gebouw strekken zich drie lobben, waartussen tuinen liggen. De keuze voor een staalskelet en betonvloeren in twee verdiepingen gaf

Foto’s: Roos Aldershoff Fotografie

Twaalf tinten wit en vergrijsde kleuren


Architectenweb magazine #11