Issuu on Google+

EXTRA EDITIE dĂŠ onafhankelijke duikvereniging voor de Randstad

DE KENTERING

clubblad van duikvereniging AQUALIS

JUBILEUM 11e jaargang, Januari 2014


Van de redactie Om ons 10 jarig bestaan niet zomaar voorbij te laten gaan is hier een extra editie van ons ledenmagazine De Kentering. Een editie met een klein gouden randje maar vooral met verhalen en foto’s uit de ‘oude’ doos.

De Kentering is al door verschillende mensen gemaakt en heeft in de loop van de tijd ook enkele veranderingen doorgemaakt. De allereerste redactie stond onder leiding van Jan Hofland. In juni 2005 droeg hij het stokje aan Dave Mead en sinds september 2009 mag ik de redactie aanvoeren. In eerste instantie was ons ledenmagazine alleen in zwart wit. In de Kentering van januari 2009 was er voor het eerst een kleurenkatern vanwege het 5 jarig bestaan van onze vereniging en vanaf april 2010 was dit kleurenkatern een standaard binnen ons blad. Vanaf september 2013 wordt de Kentering volledig in kleur gedrukt waar we natuurlijk erg trots op zijn. Wat echter niet is veranderd zijn de vele artikelen die ons mooie magazine vullen. Vaste items die terugkomen zoals een bootduik, het Zeelandweekend, vakanties van onze leden en ga zo maar door. Die zorgen ervoor dat we keer op keer weer een magazine van formaat kunnen neerzetten. Bij deze wil ik iedereen die ooit zijn bijdrage heeft geleverd hetzij in de vorm van deelname aan de redactie hetzij door middel van het aanleveren van een leuk verhaal en foto’s hartelijk bedanken en natuurlijk hopen we nog meer van deze input te ontvangen. Omdat dit een extra editie is zal deze alleen digitaal verschijnen maar er wordt ook al weer druk gewerkt aan de gedrukte uitgave die met de kick-off op 21 april weer voor iedereen beschikbaar zal zijn. Sandra Overkleeft

Van de redactie - De Kentering

1


INHOUD 1 Van de redactie Sandra Overkleeft

3 Van de interim voorzitter Jurjen Balkema

4 Uit de allereerste Kentering

Van de redactie / van het bestuur

6 Een clubduik in 2004 Marian Jobers 8 Paasduik 2004

30 Bootduik Grevelingen Fotoverslag 34 Clubvakantie 2004 Patrick v/d Berg 44 Kerstbrunch Fotoverslag 47 Aqualis Evenementen. 2014

48 Nieuwjaarsduik 2005

Jan Hofland

Jan Hofland

10 Paasduik / Kickoff

50 Nieuwjaarsduik

Fotoverslag

Fotoverslag

12 Resuedag 2004

54 MTC 2006

15 Rescue evenement Fotoverslag 16 Zeelandweekend (1)

Maartje van Egerschot

Leonie Lankreijer

Marloes

18 Zeelandweekend (2)

60 Nettentraining 2006 Cor en Ingrid van Veghel 62 IJsduiken 2012

Jan Koene

Jurjen Balkema

22 Zeelandweekend

56 Aqualis Duikdag 2006 Ellen

59

Introductieduik 2007

Fotoverslag

Cor van Veghel

26 Bootduik Grevelingen

65 Tot Slot... Sandra Overkleeft

Jan Koene

Colofon Bestuur Jurjen Balkema, interim voorzitter Cor Gunther, interim vice-voorzitter Marcel Buytendijk, interim secretaris Eric de Bloeme, penningmeester Clubhuis Anthonetta Kuijlstraat 98 3066 GS Rotterdam Postadres en ledenadministratie Duikvereniging Aqualis Prinses Beatrixlaan 2 3121 JN Schiedam Bankgegevens ING. 4261440 IBAN: NL53INGB0004261440 Evenementencommissie Patrick Verhagen Zwembad Vacature Clubhuis Piet Vierhout Duikzaken Vacature Internet Service4Hosting.nl Sandra & RenĂŠ Overkleeft Redactie Sandra Overkleeft Ingrid van Veghel Tita van der Kraan Cor van Veghel AndrĂŠ Seesink Guido Witmond Vormgeving Sandra Overkleeft

Website: www.aqualisrotterdam.nl E-mail: info@aqualisrotterdam.nl

2

De Kentering - Inhoud


VAN DE INTERIM VOORZITTER Januari 2014, precies 10 jaar geleden is AQUALIS officieel opgericht als spin-off van het toenmalige Amphora van Holland Diving als gevolg van verschil van inzicht over de beschikbaarheid en besteedbaarheid van contributiegelden Holland Diving en de duikvereniging. Er is veel gebeurd in de afgelopen 10 jaar met vele mooie hoogtepunten. Te veel om allemaal op te noemen, maar voor mij persoonlijk springen er van de afgelopen jaren wel een aantal zaken echt uit. Het begint met een overweldigend succesvolle afsplitsing waarbij circa 85% van de leden mee ging naar AQUALIS. Het zoeken van een nieuw clubhuis, dat wij uiteindelijk vonden aan de Oostdijk vonden in een verwaarloosd bedrijfspand. Noeste arbeid door heel veel leden die hielpen met schoonmaken (of wellicht is ontsmetten beter op zijn plaats) en het inrichten van het clubhuis dat we konden afsluiten met een knallend openingsfeest. Een hoogtepunt dat ik ook niet wil vergeten is het grote introductie evenement op Oostvoorne waarbij wij tientallen mensen na een korte introductie samen met onze duikschoolpartners hebben meegenomen voor een heuse introductie duik in het OostvoornseMeer. Een evenement waar door vele die erbij betrokken waren nog met veel plezier op terug gekeken wordt. Een briljant staaltje organisatie, logistiek, enthousiasme en vooral betrokkenheid van alle leden.

Terugkijken maakt je ook wat melancholiek en hoe langer je de tijd neemt om terug te kijken hoe meer momenten er weer boven komen drijven. De jaarlijkse kick-off van het duikseizoen begin april, het Zeeland weekend in juni/juli, de rescue-dagen in september en ook vooral niet te vergeten zijn de jaarlijkse Nieuwjaarduiken op Oostvoorne. Puzzeltochten met opdrachten en rebussen onderwater uitzetten door de EC en het bestuur en dan zien dat er toch heel regelmatig meer dan 12 duikers het slechts 2 graden koude water trotseerden voor de eeuwige roem van het winnen van de Nieuwjaarsduik prijs tijdens het weer lekker opwarmen in de door ons afgehuurde Stormvogel. Jammer dat we dit niet meer doen, wellicht toch weer iets voor 2015, maar dan gewoon met onze evenementen tent en erwtensoep)? Vanzelfspreken waren er ook niet duikgerelateerde evenementen in het clubhuis, zoals de halloween parties, de jaren 70 discoparty en uiteraard de presentaties van diverse leden en derden over fotografie, techduiken, onderwaterbiologie en nog veel meer. Een evenement dat zeker bij nog steeds de tranen over de wangen laat lopen waren de PEDDI 1 & 2 evenementen. Een onder het mom van een speciale cursus opgezet evenement vol met duik flauwekul en uiteindelijk buikkrampen van het lachen. Vooral het evenement op Texel was ongeëvenaard. Ik heb nog nooit zoveel omwonenden zo dom zien kijken naar een groep idioten die

met dummy poppen en geïmproviseerde brancards met dummy foam poppen over een eiland liepen voor een zogenaamde rescue oefening. En de aansluitende wadloop (of moet ik zeggen modder buikschuif) excursie maakte dat weekend helemaal compleet. In de afgelopen jaren hebben we vele mensen zien komen en helaas ook weer zien gaan. Er was een periode dat wij ver boven de honderd leden hadden (het exacte aantal weet ik niet meer, maar volgens mij op een gegeven moment zelfs tegen de 150). Dit is helaas door de verschuiving van interesses bij duikers en de economische situatie nu niet meer zo, maar wij hebben er alle vertrouwen in dat in de komende jaren door het doen van memorabele evenementen ons cluppie zich weer goed in de schijnwerpers kan plaatsen en daarmee ook weer meer mensen naar ons toe kunnen trekken. Deze speciale 10 jarige digitale versie van de kentering is door de redactie samengesteld met als idee om een leuk overzicht te geven van de afgelopen 10 jaar en daarmee een inspiratiebron te zijn voor alle leden om hun steentje bij te gaan dragen bij activiteiten en het promoten van onze geweldige duikvereniging. Ik hoop jullie allemaal snel weer bij een van de clubduiken of evenementen te zien en het bestuur en de evenementen commissie horen graag jullie creatieve ideeën voor leuke evenementen.

Van de interim voorzitter - De Kentering

Jur

3


De Kentering Uit de allereerste Kentering

VAN DE REDACTIE Een nieuw begin, een nieuwe naam. Er hebben de afgelopen maanden zoveel gedenkwaardige gebeurtenissen plaatsgevonden dat het heel verleidelijk is om van deze gelegenheid gebruik te maken om op de belangrijkste ontwikkelingen terug te blikken. Maar ik heb zo’n vermoeden dat Peter daar in zijn artikel “van het bestuur” zelf genoeg aandacht aan zal besteden. Laat ik me dan beperken tot ons clubblad, hoewel beperken. Ook wat dat betreft is er het een en ander gebeurd. De kracht van onze nieuwe duikvereniging AQUALIS zit hem in het enthousiasme van velen. Tijdens de eerste algemene ledenvergadering werd door Peter een oproep gedaan voor het versterken van de redactie en prompt stonden Marian Hobers en Marjo Oomkes te huppelen van ongeduld, zodat nog dezelfde avond kon worden geconstateerd dat de redactie weer op volle sterkte de eerste uitgave van het nieuwe clubblad kon gaan voorbereiden. Een goede vangst van Peter, want met Marjo werd nog een flinke vis aan de haak geslagen. Wim Oomkes heeft ons in zijn hoedanigheid als arts namelijk op medisch gebied enkele wetenswaardigheden toevertrouwd. Hopelijk volgen er meer van dit soort artikelen. Je hebt dus nu deze eerste uitgave in handen, het resultaat van een aantal gezellige bijeenkomsten, veel e-mailen en veel tijd achter de pc doorbrengen om te schrijven en corrigeren. Een van de eerste taken die wij ons als redactie hadden opgelegd was het zoeken van een nieuwe naam voor ons blad. En die hebben we gevonden. Maar het was niet gemakkelijk. Nadat vele mogelijke en onmogelijke namen de revue waren gepasseerd werd gekozen voor DE KENTERING, de naam die nu op de omslag prijkt. Het is misschien een beetje symbolisch, want we zijn met AQUALIS een nieuwe richting

4

De Kentering - Van de redactie 2004

ingeslagen en zoals het met stroming het geval is gaan we met zijn allen dezelfde kant uit. Op naar een leuke, gezellige en sportieve onderwatertoekomst. De inhoud van DE KENTERING zal lekker vertrouwd overkomen. Veel rubrieken herken je van vroeger. Daarbij komt dat de redactie van mening is dat de inhoud van een clubblad voor een groot deel moet worden ingevuld door de leden zelf. Als je aan een evenement gaat meedoen, op duikvakantie gaat of iets anders over je duikbelevenissen kwijt wilt: kom maar op met je artikel, wij staan te popelen om het te plaatsen. Als je de opkomst hebt gezien van bijvoorbeeld de opening van het duikseizoen in Preekhil dan mag je constateren dat de groep duikers die nu gezamenlijk AQUALIS vormen een nieuwe impuls hebben gekregen. Zit ik toch even in het vaarwater (duikwater) van het bestuur. Iedereen is enthousiast over het enthousiasme in onze nieuwe vereniging, zeg maar. Nu wil ik hierover toch nog iets kwijt. In het artikel “van de voorzitter” zal Peter ongetwijfeld een aantal pluimen uitdelen aan leden die zich de afgelopen tijd voor de oprichting van AQUALIS en voor de realisatie van het clubhuis hebben ingezet. Mag ik dan hierbij een grote dikke pluim uitdelen aan Peter zelf, die zich bij alle activiteiten laat zien en zelfs (af en toe) duikt in voor hem afschuwelijke omstandigheden. Maar vooral zijn organisatie-vermogen en bouwen verbouwwerkzaamheden zijn indrukwekkend. Door Peter kan AQUALIS met hoofdletters worden geschreven. Veel plezier met lezen allemaal en laat je er maar goed door inspireren voor een eigen artikeltje. Namens de gehele redactie, Jan Hofland

1


van het bestuur Mijlpalen Hier ligt die dan, de eerste editie van "DE KENTERING" het mooie, nieuwe clubblad van onze mooie, nieuwe vereniging. Zoals te doen gebruikelijk schrijf ik dit stukje op het allerlaatste moment, net voordat het blad naar de drukker gaat. Hierdoor kan ik alvast een blik werpen op de inhoud en heb ik mogen constateren dat de redactie zich wederom van haar sterkste kant heeft laten zien. Dit geldt overigens voor heel veel mensen binnen onze jonge vereniging. Na de toestanden die de aanleiding vormde voor de oprichting hebben we met man en macht gewerkt om AQUALIS te laten worden wat het nu is; een degelijke, onafhankelijke, superactieve, professionele maar vooral supergezellige duikvereniging voor en door onze leden. In de vier maanden van ons bestaan hebben we al veel mijlpalen mogen beleven: Allereerst de formele oprichting van AQUALIS. Het volledige bestuur (en aanhang) heeft overuren gemaakt om in enkele weken tijd alle formaliteiten af te handelen. Maar ook Jan Hofland, die aan de basis stond voor de naam en de huisstijl en Jan van Duin die exact op het juiste moment de site in de lucht wist te brengen waren in die periode onmisbaar. Daarna de start in januari en de algemene (leden)vergadering in februari, waar maar liefst 70 mensen op af kwamen. Het enthousiasme en de enorme sfeer die avond deden alle vermoeienissen vergeten en was het startsein voor vele nieuwe actieve leden. Al snel waren de diverse commissie weer op volle sterkte en barstte de activiteiten los. Er werd een nieuw zwembad gevonden, onder leiding van Dick en Tita vd Kraan en Jurjen Balkema werden al snel de zondag- en woensdag duiken opgestart en zijn de zwembadtrainingen weer begonnen. De evenementencommissie startte met de eerste evenementen en binnen korte tijd hadden we een volledig programma op de rit staan. De volgende mijlpaal kwam eind april. Op zowel het internet als bij de vereniging mochten we het 100e lid begroeten. Binnen 4 maanden zijn we de 100 leden gepasseerd en inmiddels naderen we de 110 leden. Kort daarna konden we alweer de grandioze opening van het clubhuis vieren. Dit, dankzij Jeroen Dekkers verkregen, onderkomen is inmiddels in gebruik genomen. Na een strak geplande verbouwing waarin de ware vakmensen als Michel Werkhoven, Glenn Crielaard en Fred Ouwerkerk naast de begenadigde doe-het-zelvers als Wout Hoogendijk, Cor van Veghel, Jurjen Balkema, Emile de Meijer en vele anderen als een hecht team het clubhuis uit de grond hebben gestampt, konden we na 8 weken onze intrek nemen in het nieuwe onderkomen. Dankzij de vele giften van onze leden hebben we veel meer kunnen realiseren dan gepland en is ons clubhuis een honk geworden om trots op te zijn. En nu al weer de volgende mijlpaal, het clubblad. Ook nu worden jullie weer verwent met een superdik clubblad. Jan Hofland heeft met de redactie weer een puik stuk werk afgeleverd en dankzij de contacten van 'drukker' Paul Jordaan ligt er weer een grandioos resultaat voor jullie. Terugkijkend op de afgelopen 4 maanden ben ik dan ook zeer trots de eerste voorzitter van AQUALIS te mogen zijn. Er moet nog veel gebeuren, maar we hebben een solide basis en een zeer enthousiaste groep duikers bij elkaar weten te brengen. Met onze partners verwachten wij dan ook een zeer rooskleurige toekomst tegemoet te kunnen zien en ik hoop jullie allemaal regelmatig te treffen op een van de vele activiteiten. Peter van Breukelen

Van het bestuur 2004 - De Kentering

5

3


Rubriek

Kentering EEN CLUBDUIK IND e2004

Een ervaring rijker

Soms zit het tegen.... Het is zondagmorgen, 7 maart 2004. Het is koud, maar wel droog. Je bent op tijd opgestaan, omdat je wilt gaan duiken met Aqualis. Je bent bijna zo ver dat je van huis vertrekt en dan kom je er achter, dat je je duiklamp niet hebt opgeladen. Maar dat geeft niet, want er zit nog wel een beetje stroom in en verder heb je nog wel een paar back-up lampen liggen. Dan pak je die toch mee! Je rijdt naar de N57, naar het BP-station. Daar aangekomen is het een drukte van belang. Aqualis heeft vandaag de opening van het duikseizoen. Iemand (de Evenementencommissie misschien?) heeft bedacht dat het leuk is om naar Preekhil te gaan. Dan heeft iedereen meteen ook wat oefening en kan de conditie langzaam maar zeker weer op peil gebracht worden. Bij het benzinestation op de N57 kom je er achter, dat je kap thuis is blijven liggen. Je hebt geleerd (heel lang geleden, al tijdens je Open Water cursus), dat je hoofd de plaats is waardoor je heel snel warmte verliest.

opgezet, want er was door de Evenementencommissie Koek en Zopie beloofd. Bij Preekhil blijkt al snel, dat er bij die grote groep Aqualisten een heleboel watjes zitten. Want slechts een fractie van het aantal aanwezigen gaat ook daadwerkelijk te water. Jij bent ook van plan om te water te gaan. Je hebt een steekwagentje meegenomen om je spullen die kleine kilometer van de auto naar de duikplaats te vervoeren. Er is echter geen geasfalteerde weg naar de duikplaats, dus de wielen van het karretje zitten al na enkele meters vol met blubber, waardoor het sjorren aan het karretje nog meer energie kost dan met je spullen op je nek naar het water ploeteren. Maar dat geeft niet, want dan werk je gelijk dubbel aan je conditie.

Er zit dus niets anders op dan rechtsomkeert te maken en terug naar huis te gaan om je kap op te halen. Maar dat geeft niet, want je woont maar 5 minuten rijden van de verzamelplaats vandaan. Je haalt je kap thuis op en je bent als een van de eersten bij Preekhil. Daar is al een tent

286

De Kentering - Een clubduik in 2004

Je staat als eerste aan de waterkant en je buddy is er nog niet, dus je moet even wachten. Maar dat geeft niet, want dan kun je rustig nog even een plas doen (klein nadeel van een droogpak: die plas moet je echt van te voren gedaan hebben). Even later komt je buddy ook aan geploeterd en kunnen de laatste voorbereidingen uitgevoerd

Tekst: Marian Hobers Foto’s: Jan Hofland


De Kentering wachten voor hij naar de Koek en Zopie kan.

worden voor het te water gaan. Oeps, buddy komt er achter dat zijn kap nog in de auto ligt. Maar dat geeft niet, want de vrouw van de buddy is ook mee. Kan die mooi even teruglopen om die kap op te halen. Ondertussen komen de andere duikers ook ter plekke en er wordt een lang touw bevestigd aan een paar paaltjes, die daar kennelijk speciaal voor dat lange touw zijn neergezet. Voorzichtig dalen de eerste bikkels af naar het water. Jij staat nog te wachten op die kap van je buddy. Iedereen is zo langzamerhand in het water en we zijn enige tijd (en drie plassen) verder, en de kap van de buddy arriveert. Dus jij en je buddy kunnen ook te water. Jij bent al bij het water en hebt één handschoen aan. Je staat je masker te prepareren en daar komt je buddy, die het laatste stukje voor het gemak van de dijk afglijdt. Bovenop jouw spullen. Maar dat geeft niet, want je buddy is ongedeerd, je tweede drooghandschoen blijft nog net liggen en je masker heb je in je hand, dus daar gebeurt niets mee. Ondertussen komt het eerste buddypaar terug van weggeweest en jij en je buddy doen nog steeds verwoede pogingen om ook dat water in te komen. Uiteindelijk hebben jij en je buddy alles aan en je bent zover. Jullie gaan ook het koude water in. Je buddy heeft een nieuw vest en die heeft de gebruiksaanwijzing nog niet helemaal uit, dus die krijgt de lucht pas na het proberen van heel veel verschillende knoppen uit het vest. Dat duurt dus even voor er afgedaald kan worden en er is ook de nodige lucht verdwenen uit de fles van de buddy. Maar dat geeft niet, want het is koud en je kunt dus toch geen uur duiken en daarbij wil je ook de zondag van de duikleider niet helemaal verpesten: dan hoeft die ook wat minder lang te

Je zit eindelijk onder water. Na 15 minuten krijg je het wel erg koud. En je ziet onder water zegge en schrijven één botervisje en één krab. Je buddy heeft te weinig lood bij zich, dus die is in een worsteling verwikkeld om toch vooral onder water te blijven. Op een gegeven moment verliest hij de worsteling en komt toch weer aan de oppervlakte terecht. Maar dat geeft niet, want dat is de plaats waar je aan het einde van de duik toch wilt zijn. Het is alleen een eindje terugpeddelen op je rug naar de kant. Bij de kant aangekomen doe je – zoals altijd – je vinnen uit. Maar dan verlies je een vin. Die vin die drijft niet en hij is ook nog zwart. Je vriendin heeft die vinnen ooit gekocht en jij hebt altijd al gezegd, dat je geen zwarte vinnen moet kopen, want die vind je nooit meer terug onder water. Maar het geeft niet, want wonder boven wonder vind je je vin toch nog terug.

Je klautert het water uit, houdt je spullen op je rug, maar dat karretje met die wielen vol bagger, moet ook nog terug naar de auto. Maar dat geeft niet, want dat is nog steeds goed voor je conditie, zo aan het begin van het seizoen. Je komt eindelijk aan bij je auto, en ontdoet je van alle zware spullen. Dan blijkt dat je pak heeft gelekt en dat je kletsnat bent. Vandaar die kou na een kwartier. Maar dat geeft niet, want het regent niet, het is 5 graden Celcius en er is Koek en Zopie. Het Aqualis duikseizoen is geopend en jij bent een hele berg ervaringen rijker en je conditie is ook meteen weer op een acceptabel peil. Marian Hobers

Een clubduik in 2004 - De Kentering

729


Kentering PAASDUIK / KICKD eOFF

Eiloos evenement

De evenementencommissie had wel een heel bijzonder evenement in petto:

Paasduik zonder eieren... Een kort verslag mét eieren. AQUALIS paasduik 11 april Volgens de Evenementencommissie is de Paasduik een excuus om niet naar je familie te hoeven gaan. Zo stond het tenminste in Druppelnieuws. En er stond ook bij dat het een Paasduik is, omdat toevallig op zondag 11 april ook de eerste Paasdag valt. Niks eieren zoeken of verven. En volgens de uitnodiging was het helemaal niet nodig om te ontbijten, alleen koffie of thee, een plak ontbijtkoek of een boterham. Voor mij is dat normaal gesproken al een dubbel ontbijt, maar toen ik mij om 9.00 uur in Hellevoetsluis bij de groep aanmeldde, vond ik mezelf toch wel zielig, dat ik het paaseitje ‘s morgens had gemist. Gelukkig is er voor iedereen die lid is van AQUALIS en deze martelingen moet laten welgevallen nog een hele goede oplossing: de tweede Paasdag.

Goed, de Paasduik zonder eieren vindt dus plaats in Scharendijke bij de Kabbelaar. Maar liefst 7 buddyparen hebben zich door de tekst van de uitnodiging van de wijs laten brengen en gaan zich gereed maken voor de duik. De slimsten vormen een groepje dat de kleumende Aqualisten gaat staan observeren en aanmoedigen als ze bibberend het water inschuifelen. Het is druk bij de duikstek. Uit heel Nederland, maar ook uit onze buurlanden zijn de

paasduikers naar Scharendijke gekomen. Het ene na het andere zwarte of felgekleurde individu sleurt zwoegend de zware uitrusting over het betonnen trapje, en daarna langs de

Tekst: Jan Hofland Foto’s en eieren: Jan Hofland

16

8

De Kentering - Paasduik 2004


De Kentering schuine dijk naar het water. Als je er goed over nadenkt, is het best sinister: paarsgewijs wandelen de duikers zwijgend naar het water, mompelen het een en ander en verdwijnen onder water, om na verloop van tijd weer zwijgend boven te komen en druipend de terugweg naar de auto af te leggen. Als dan de knellende hoofdkap wordt verwijderd hoor je: “leuke duik�. Maar niemand schijnt zich erover te verbazen dat er geen ei gevonden of gezien is, terwijl het wel Pasen is. Na de Paasduik te hebben gemaakt, begaf de hele Aqualis-groep zich met gezwinde spoed naar het clubhuis aan de Maas alwaar een heerlijke paasbrunch stond te wachten. Dus toch nog een Paaseitje?

Paasduik 2004 - De Kentering

917


10

De Kentering - Paasduik / Kick-off Fotoverslag


Paasduik / Kick-off Fotoverslag - De Kentering

11


DUIKVEILIGHEID De Kentering

Verslag Rescuedag

RESCUE-DAG 2004 16 mei 2004 . . . .

. . . .

. . . .

er is iets gaande, het hangt al een tijdje in de lucht . . . is het waar of een gerucht, dé dag bij Aqualis, beroemd en berucht . . . de organisatie is rond, er is opluchting en een diepe zucht . . . het is . . . Rescue-dag bij AQUALIS

Je belt je buddy; “duiken?”, ja oké! Mooi geregeld, samen naar de duikstek, het is mooi weer. Dit wordt zo’n heerlijke dag met een duik om nooit te vergeten. Het is april, prachtig weer en lekker vroeg nog. Zijn we de duikmassa nog voor, lekker het water in, geen stofwolken voor ons.

gekregen… ppfffff. Het water is nog koud, nog een hele tour op deze duikstek om het water in te komen. Het afdalen lukt niet, shit: kraan niet goed open. Enfin, open dat ding en verder, inmiddels wat stress en wat is dat water nog koud. We dachten dat het al warmer zou zijn.

De locatie is voor ons nieuw, wel even op internet gekeken: “gaat wel lukken, toch . . .” We rijden door de uitgestrekte polders, geen vuiltje aan de lucht. Hier is de dijk, spullen aankitten en duiken! Nog even kijken we naar elkaar . . . ach, we kennen elkaar toch en we duiken zo vaak, hup het water in lekker onder en genieten. Er is een lichte stroming, op de kentering is niet nodig . . . of toch wel? Het water in, iets te gehaast stoot je buddy zich lelijk tegen een steen. We hebben een eind over de dijk gelopen, we hebben het er warm van

We dwalen wat af?!, er is wat stroming, zal zo wel minder worden . . . kentering . . . toch?? Een uur later is het wat drukker geworden op de duikstek, andere duikers zijn – goed voorbereid en op tijd voor de kentering – gearriveerd. Er is opschudding: er zijn twee duikers gevonden, waarvan er een slecht aan toe is, de ander is redelijk door het lint; stijf van de stress. “Zijn buddy verzoop zowat”, zegt nog nerveus………… Uiteindelijk is het allemaal goed afgelopen, duiker gekalmeerd en z’n verhaal laten doen. De ander is wel voor medisch onderzoek naar het

612

De Kentering - Rescuedag 2004


De Kentering dichtstbijzijnde ziekenhuis gebracht: flink onderkoeld en volledig over de toeren! Later nog naar geïnformeerd, na enkele weken zijn de beide jongens – nadat zij zich bij een plaatselijke duikvereniging hadden aangemeld – weer gaan duiken. Met anderen, voorbereid, op de kentering en rustig. Die gaan nog heel wat fijne, goed voorbereide en veilige duiken maken! Dit soort gebeurtenissen kun je meestal en ook vrij eenvoudig voorkomen: doe mee aan de Rescue-dag bij Aqualis en hou daarmee je vaardigheden en alertheid op peil. Of, meld je aan voor een Rescue-cursus. De opkomst was groot, het weer fantastisch en de sfeer geweldig.

Dit wordt wél zo’n dag om nooit te vergeten . . . Rescue-dag bij Aqualis Oostvoorne, slag Bergeend. De organisatie Toen ik op de duikstek aankwam, zag ik het al: er is veel tijd in de organisatie gestopt. Een hele ploeg vroege vogels, druk in de weer met een hele berg Rescue-dag materiaal. Van plastic koffiebekertje, via beademingspoppen t/m een geweldige tent! Met man en macht werd er gewerkt om klaar te zijn voordat iedereen er is. Helaas moest de organisatie-agenda iets opgerekt worden wegens de opbouw van de tent. Maar . . . dat kwam als dik voor elkaar, iedereen hielp mee, de organisatie een pluim.

geplastificeerde “leitjes”. Een kleine staf vergadering, assistenten informeren en groepjes indelen. Dat loopt gesmeerd en zoals we met duiken leren: groepen ingedeeld binnen je kunnen en brevettering. Het eerste Rescue-dag punt is gescoord. De presentatie Tita, Dick en Jurjen hielden ieder over een specifiek onderwerp (duikveiligheid, clubveiligheid, opleiding en vaardigheden t/m de taken en rol van een duikleider bij aqualis) een presentatie voor een geboeid luisterend duikerspubliek. Er waren reacties, vragen en opmerkingen: men was duidelijk betrokken bij de onderwerpen die werden behandeld in het kader van skills, veiligheid, (nood)procedures en wat React Right of Rescue inhoudt. Waarom je zo’n cursus kunt volgen en wat je eraan hebt. Ook was er veel aandacht voor veilig duiken in het algemeen, voorbereiding op een duik en de buddy-check. Al met al waren het informatieve en nuttige presentaties, met op z’n tijd plaats voor humor. De duikers en de oefeningen Er heerste een zeer ontspannen en

Er was aan van alles gedacht; taken en rolverdeling, verantwoordelijkheid en delegatie, eten en drinken, een draaiboek t/m

Rescuedag 2004 - De Kentering

137


duikleider bijgepraat. Heerlijk langs de waterkant in het gras of op één van de vele meegenomen stoeltjes. Zelf de ijsblokjes voor de gekoelde drankjes hielden het de hele dag vol. Aan het einde van de dag moest alles nog afgebouwd en opgeruimd worden. Alsof we bij aqualis wekelijks dit soort geweldige evenementen hebben, werd in oogwenk alles keurig weer aan kant gemaakt. Ieder hielp op geheel eigen wijze mee, kortom: zo gepiept! vanzelfsprekend gezellige sfeer onder de duikers, er werd veel gepraat, gelachen en er werden massa’s duikervaringen uitgewisseld. Reuze gezellig, goede opkomst en mooi weer. Eenmaal in team ingedeeld, briefing gehouden en de spullen opgebouwd gingen de buddy paren aan de slag. Keurig buddy-checken, elkaar helpen en op een verantwoorde wijze het water in. Van masker open afzetten, via buddybreathing naar een gecontroleerde noodopstijging. Het zat er allemaal in. Hilarische momenten daargelaten, zette ieder zich serieus in voor de oefening.

De complimenten Zonder duikers uiteraard geen Rescue-dag op 16 mei 2004, maar de complimenten gaan toch eerst en vooral naar de organisatie van de zeer gezellige en geslaagde . . . Rescue-dag bij AQUALIS

Jan Koene

Vrouw komt om bij duikongeval!

De algemene stemming was: “hoe zat dat ook al weer…” en “oh ja, dat is waar ook…”, maar er gingen ook tal van oefeningen vlekkeloos. Conclusie: gedurende het jaar nog eens in je boek kijken, naar de set- en/of zwembadtrainingen en die buddy-check . . . gewoon doen! Dat duikt rustiger en veiliger. De bbq en de afloop Het mooie weer hield maar niet op, dus ook voor de bbq zag het er goed uit. Met enkele vrijwillige meersterkoks en enthousiaste zelfbediening zette de gezellige dag zich onverkort voort. Er is lekker gegeten, gedronken, gelachen en

8

14

De Kentering - Rescuedag 2004

Zierikzee- Zeeland is dit weekeinde opgeschrikt door twee duikongevallen. Daarbij kwam een 43-jarige vrouw uit het Belgische Geel om het leven. De vrouw raakte zaterdagavond bij Kerkwerve op 24 meter diepte in een net verstrikt. Ze raakte in paniek en deed haar zuurstofflessen af. De mensen waarmee ze aan het duiken was, konden haar niet kalmeren of bevrijden. Gealarmeerde duikers wisten haar uiteindelijk uit het net te bevrijden, maar toen was ze al overleden. Zondag ontdekte een duiker in de Oosterschelde bij Zierikzee op 15 meter diepte dat zijn zuurstofflessen leeg waren. De man zwom meteen naar boven en raakte buiten westen.


Rescuedag Fotoverslag - De Kentering

15


Evenement

D e K!!! entering OP DE CAMPING Nederland wint voor het eerst in mijn leven met strafschoppen!

ZEELANDWEEKEND (1)

Haha… daar zit ik dan, achter m’n computer gekropen om mijn belofte waar te maken… ik heb me – bedwelmd door een paar rosétjesgewoon laten uitlokken een stukkie voor de Kentering te schrijven. “oké, als Nederland wint schrijf ik een stukje…” En belofte maakt schuld. Maar ik vind het eigenlijk ook leuk om te schrijven over een heel gezellig weekend. Nagenieten heet dat… Vrijdagavond rijden Albert en ik onder een mooi avondzonnetje naar de inmiddels bekende camping. We kiezen zoals altijd voor een bedje in de schuur: lekker makkelijk vinden wij het om geen tentje op te hoeven zetten en ik herinner me van twee jaar geleden dat het zooo hard geregend heeft dat mensen zo ongeveer op hun luchtbed hun tent uitdobberden. Deze avond zijn er twee duiken gepland bij de Kabbelaar. We doen de vroege duik: pas onze tweede duik dit jaar. Schandalig… Ik merk dat ik weer even moet wennen onder water. Hoewel de navigatie goed gaat, moet ik er met mijn drijfvermogen echt weer even inkomen. Eigen schuld, dikke bult. Wel voor het eerst zelf een hooiwagenkrab gevonden. Tot nu toe kreeg ik die altijd te zien als ik een duikje met Tita maakte, maar ze zelf vinden, ho maar. Als we na een klein uurtje ons hoofd weer boven water steken, worden we getrakteerd op een prachtige zonsondergang, echt mooi! We blijven nog even tot de nachtduik in volle gang is. Dan wordt het fris aan de waterkant zonder vestje, dus gaan we vast terug naar de Hoge Meet en lekker schoon gedoucht zoek ik buddies bij m’n fles rosé. Jaja, de wijn gaat per fles over de toonbank en aangezien ik een groot voorstander ben van het buddysysteem, wil ik dat ook nu in ere houden. Drankje, praatje, tukje. Op de een of andere manier lukt het me niet om lekker te slapen: veel wakker. Halverwege de nacht toch maar oordoppen in om vervolgens wakker te worden en te zien dat het al halfnegen is. Albert ligt ook nog te maffen. Bijna verslapen, pfff. Gauw

26

16

De Kentering - Zeelandweekend 2004 (1)

opstaan en opstarten want om kwart over negen wordt er vertrokken naar Zijpe-Zoetersbout en ik weet vanaf de camping de weg niet. Achter Ron en Camilla aantuffend, komen we toch op de plek van bestemming. Het is superhoog water

en dat maakt de tewaterlating erg relaxed. Onder water is het gezellig druk: de vele kwallen zorgen ervoor dat je niet het gevoel krijgt dat je slechts met je buddy op pad bent. We zitten bovendien tot twee keer toe midden in een hele grote school zilverkleurige visjes en als toetje zien we twee keer een zeebaars. Daar heb ik er in Nederland nog niet zoveel van gezien, gaaf! (moet je vaker in Nederland duiken muts, hoor ik mezelf denken). Tot twee keer toe een fikse kramp in beide benen tegelijk, is het enige minder plezante. Het vullen der flessen gaat gepaard met shoppen en ik koop een paars horlogebandje met klittenband. Dat zit veel lekkerder dan die originele rubberband die ze aan duikhorloges doen. Het dragen van m’n duikhorloge boven water was hierdoor nooit een feest. Terug naar de camping voor een quick-lunch en dan gaat een langgekoesterde wens in vervulling… voor de eerste keer naar de Zeelandbrug! We rijden nu achter Glenn aan, want we weten natuurlijk weer de weg niet. Er zijn veel mensen die voor


De Kentering het eerst bij de Zeelandbrug duiken, dus met iemand mee die het daar kent, zit er niet in. Samen met Albert richting eerste pijler. We zien een grote school grote vissen waarvan ik later hoor dat het waarschijnlijk harders waren, maar met een beetje fantasie, zijn het voor mij op dat moment barracuda’s. De pijler is werkelijk pràchtig begroeid, een koraalrif is er niks bij! Als we erom heen zwemmen, schrik ik even van de stroming die ik opeens voel trekken en het feit dat ik Albert ineens kwijt ben, shit! Gelukkig vinden we elkaar snel terug en gaan we even weg van de pijler, richting zee. We laten ons rustig meevoeren met de stroming, en zien onderweg echt een heeele grote vis (ik denk wel een meter), mogelijk een harder. Echt dichtbij

gewoonlijk lopen we zo te teuten met omkleden dat we als laatsten weg zijn, maar we vinden de camping terug. Toch fijn. De avond staat in het teken van lekker kletsen en de welbekende BBQ. Het sardientje op mijn bord geeft wat geuroverlast voor degene die naast me zit, maar smaakt heerlijk. Alles smaakt heerlijk, ook de salades vinden met gemak hun weg naar alle duikbuiken. Als klap op de vuurpijl de spannende kwartfinale Nederland - Zweden. Van al die voetbalspanning nip ik iets teveel van de rosé maar het is wel heel gezellig. Hulde voor degene, die voor het grote scherm gezorgd heeft! Echt helemaal toppie! En tijdens deze uurtjes heb ik me dus laten verleiden een stukje te schrijven àls Nederland wint… dan de strafschoppen… kom ik er even mooi onder uit denk ik, hihi… MAAR NEE! Nederland wint voor het eerst in mijn leven met strafschoppen! Ongelofelijk! Het feest is compleet, toetergeschal is tot heeel ver in de omtrek te horen… HOERA!

laat ie ons niet komen, ondanks mijn geblub dat we hem heus niks zullen doen. We zien sepiaeitjes aan een soort gevlochten matjes, waarvan ik later verneem dat die speciaal voor de sepiaeitjes geplaatst zijn. Terug richting pijler moeten we even tegen de stroming in maar ik merk onderweg dat de stroming zwakker wordt, leuk om te merken dat we in de buurt van de kentering komen. We zitten iets te ondiep voor de pijler maar Albert herkent aan de bodem dat we er moeten zijn, dus rechtsaf en boem… de pijler. Ik heb niet door dat de pijler uit twee delen bestaat. Albert wel, maar hij krijgt me niet mee naar het tweede stuk: te donker boven m’n hoofd. Ongemerkt blijk ik er toch een paar keer onderdoor gegaan te zijn. Maar genoeg te zien hoor. De barracuda’s zijn er ook weer. Op weg naar de kant, zien we een knalroze vis waarvan we later horen dat het een lipvis is. Oftie verdwaald is uit de tropen, wat een mooi vissie! Wat een kicke duikstek is de Zeelandbrug! Ik moet hier echt heen als de sepia’s er zijn. Zoals

Op naar de halve finale! Deze nacht twijfel ik geen moment en prop gelijk oordoppen in m’n oren. Zo, dat scheelt. Zondagochtend rustig wakker worden met een lekker ontbijtje. Er zijn toch nog wel een aantal actievelingen die gaan duiken. Het blijkt dat Elly haar 200e duik maakt deze ochtend, mooie mijlpalen zijn dat in het leven van een duiker… ze wordt dan ook lekker in het zonnetje gezet bij terugkomst op de camping, gefeliciteerd! Dan wordt het tijd om op te breken richting huis en rest mij tot slot om alle mensen van de organisatie heel erg te bedanken voor dit puike weekend. Toppie!!! Het enige mindere aan het hele weekend valt een maand later in de bus: ik heb te hard op de N57 gereden.

Leonie Lankreijer

Zeelandweekend 2004 (1) - De Kentering

27 17


Evenement

De Kentering Hoe enthousiasme ontaardt in sociale verdwaaldheid en een puntenstrijd.

ZEELAND WEEKEND (2) Zeeland weekend 2004 Hoe enthousiasme ontaardt in sociale verdwaaldheid en een puntenstrijd.

zonder honderd andere (voornamelijk Belgische) duikers. Het is toch hartverwarmend wat sommigen allemaal bezielt. Het was vrijdagmiddag inderdaad rustig bij de Zeelandbrug. Ongeveer 10 auto’s en we zijn

Hoewel de redactie weer op haar eigenzinnige en subtiele wijze spontaan een vrijwilliger had aangewezen om het stukje over het Zeeland weekend van 2004 te schrijven, wilde ik vanuit mijn verantwoordelijkheid voor de duikaangelegenheden binnen AQUALIS ook graag mijn bijdrage leveren. Het beloofde dit jaar op voorhand al een turbulent Zeelandweekend te worden. De dagen voorafgaande hadden we last van zware zuidwesterstorm en hoe dit het zicht zou beïnvloeden was afwachten. Voor het eerst waren de duiken al ruimschoots voor het weekend door Tita gepland en aan de leden doorgegeven. Ook voor de niet Zeelandgangers was er daarom de mogelijkheid geboden om toch op een of meerdere duiken mee te gaan. Dat het bestuur een soort van betrokken is bij het wel en wee van ons nieuwe cluppie en haar leden, dat is iedereen wel duidelijk. Dat er bepaalde bestuursleden met een wat mindere mentale bagage (ik dus, zei de gek) zover gaan dat ze al op donderdagavond met zware storm kwartier gaan maken en de nachtelijke rust uittesten dat gaat misschien wel erg ver, maar je bent jong (geweest) en je wilt nog wat hè….. Het gaat nog verder. Want samen met een ander deel van het bestuur is er zelfs voor gekozen een proefduik te maken bij de Zeelandbrug op vrijdagmiddag. Om zo toch maar te zorgen dat we er een goed beeld van de omstandigheden werd gevormd.. En dat alles voor de veiligheid van onze leden. En helemaal niet om eens lekker een keer te duiken bij de Zeelandbrug

54

18

De Kentering - Zeelandweekend 2004 (2)

ruim op tijd. Snel even kijken en vlug opbouwen en omkleden. Het is niet vaak dat het tij zo gunstig uitkomt met je vrije middag en het inkwartieren voor het Zeeland weekend. Het is laag water en er staan nog redelijk wat golven en ook de wind waait nog redelijk. Monique (voor velen ook wel bekend als mijn vrouw) en ik spreken af dat we in eerste instantie niet naar de pijlers gaan. We gaan lekker rechts af (voor de kijkers aan de kant) onder langs de dijk duiken in de hoop dat we toch nog sepia’s tegenkomen. Het is even glibberen en balanceren het laatste stukje onder aan het touw, maar we komen redelijk makkelijk in het water. De stroming is


duikleider minimaal, we zitten dus goed ten opzichte van de kentering. Heerlijk. Het zicht valt niet eens tegen voor zo vlak na een storm, variërend van 1,5 – 3 meter. We duiken precies op de rand van de keien en het zand en zien veel leuk onderwaterleven, maar geen sepia’s. Na ongeveer een half uurtje relaxed mee dobberen (want zwemmen kun je het niet noemen)

besluiten we om te keren. Al doordobberend komen we uiteindelijk toch bij de pijlers uit, waar het nu redelijk rustig is. De grote scholen met harders en zeebaarzen zitten er weer. We realiseren ons dat de pijlers van de Zeelandbrug toch wel onwijs mooi begroeid zijn. Na een paar keer rond gezwommen te hebben, vervolgen we onze weg naar links (nog steeds voor de kijkers op de kant), weg van de pijlers om weer op de grens van zand en dijk te duiken. Uiteindelijk keren we om en komen na ruim een uur weer in de buurt van de uitgangsplaats boven. Dat was een heerlijke duik en als dit de voorbode is voor de rest van het weekend gaat het dus helemaal goed komen. Aan de kant met Paul en Elly lekker napraten. Daar weet Paul te melden dat zij aan de (voor de kijkers) linkerkant op ongeveer 10 –12 meter een groot blok waren tegen gekomen met gaten, dat helemaal fantastisch begroeid was. Het werd bewoond door diverse vissoorten, waaronder een lipvis en wat baarzen of harders. Conclusie, druk of niet op zaterdag, we gaan zaterdagmiddag in ieder geval weer bij de Zeelandbrug duiken. Vlug vullen en naar de camping. Daar zijn ondertussen ook al andere leden gearriveerd. Na een snelle en lekkere hap chinees vlug in de auto naar de eerste avondduik bij Scharendijke

haven. Een aantal leden participeerden in een Nitrox cursus, waarvoor deze avond gebruikt wordt om de benodigde duiken voor brevetering te maken. Ik ben zelf een van die mensen. Duiken op Scharendijke is en blijft leuk. Samen met mijn Moniqueje bij de starttoren het water in gegaan. Wij vinden dit toch nog steeds de leukste plek gezien de gevarieerdheid om de punt van de pier. Helaas is het zicht hier een stuk minder dan ’s middags in de Oosterschelde. Jammer, maar dat hoeft de pret niet te drukken. We zakken na het wrakje af tot een meter of 16 in de hoop dat het zicht daar beter wordt. Helaas is dit niet het geval. Op de punt gekomen langzaam steeds een stukje ondieper. Op een bepaald moment komen we door een knik en van het een op het andere moment begint het te stromen dat je haast denkt: “Dit kan niet, niet in de Grevelingen”. Ik zal toch geen stikstof narcose hebben? Nee dat kan niet, want ik duik tenslotte met Nitrox 32 en we zitten slechts op 12 meter. Door de stroming is in één keer het zicht ook gereduceerd tot 50 centimeter. Niet leuk dus.

Ondertussen waren we toch al weer een half uurtje onderweg. We besluiten, na even door geworsteld te hebben, om langzaam tot een meter of 8 – 9 op te stijgen en ons met de stroom mee te laten gaan. Het zicht werd boven de 8 meter weer een stuk beter en om de punt heen was de stroom ook zo goed als weg. Het laatste stuk van de duik gewoon lekker relaxed zweven en dobberen. Al met al in het kleine uurtje toch nog wel leuke dingen gezien; paling, kreeften, veel zeedonderpadden en een vorskwab. Het valt op dat het percentage Noordzeekrabben de laatste tijd steeds groter wordt en er zitten ook kanjers bij.

Zeelandweekend 2004 (2) - De Kentering

55 19


De Kentering Uit het water snel terug naar de auto. Onderweg even afmelden bij de duikleider en wat dollen over hoe een enorm, fantastisch, geweldig fit gevoel je na zo’n de duik met Nitrox hebt. Sommigen beginnen al te denken dat er een heel ander soort gas in de fles heeft gezeten of denken zoals gewoonlijk; “Hij spoort niet, lekker z’n gang laten gaan”.

Na de duikfles vervangen te hebben de geplande nachtduik maken. Deze duik maak ik met Patrick van de Berg. Hij zegt dat hij graag diepe en lange duiken maakt. Ik maak duidelijk, dat dit mijn derde duik wordt vandaag en dat ik van lange rustige duiken houd. Diepte is niet perse noodzakelijk om een toffe duik te maken. Maar ja, als bestuurslid wil je toch graag dat de leden het naar de zin hebben. Dus we hebben een lange duik gemaakt van ongeveer 70 minuten waarbij we heel even op bijna 20 meter zijn geweest De conclusie was dat het op 20 meter nog steeds nat en koud is en dat het zicht niks beter was dan op 12 meter. Het was wel frappant om te merken dat de stroming nagenoeg weg was. Ook deze duik zijn we bij het de starttoren het water ingegaan. Eenmaal om de punt van de pier bleek, dat bij het knikje, waar ik met Monique een zicht van minder dan een halve meter had, we nu ineens eens stuk zomaar 4 meter zicht hadden. Rustig gedoken, veel leuke dingen gezien waaronder meerdere spinkrabben en hooiwagenkrabben. Na deze enerverende eerste dag van het Zeeland weekend nog even nagekletst met z’n allen en vervolgens gauw het mandje in.

56 20

De Kentering - Zeelandweekend 2004 (2)

De volgende ochtend snel nog even de flessen optoppen en na het ontbijt met z’n allen naar Zijpe-Zoetersbout. Als we hier aankomen is het al druk met auto’s en wij zijn er ook nog eens met 19 buddyparen. JA, 19: dit is geen typfout. Waanzinnig, wat een cluppie hè? Of dit nu het gevolg van een totale sociale verdwazing van onze leden of van de losgebarsten strijd om de Nautical Airmiles, wie zal het zeggen? Voor de verandering zijn Monique en ik deze keer (voor de kijkers op de kant) niet links, maar rechts het water in gegaan en rechtsaf gedoken. Dit is toch een minder bedoken kant en dat kun je zien. Die kant is ook anders dan de linker zijde. Meer zand tussen de brokken schelpen en rotsen. Een super relaxte duik, eerst mee driften (nou ja, dobberen) op de trek. Na ongeveer 25 minuten omgekeerd en tot onze verbazing weer terug dobberen ook. Tot de punt, daar wordt de kant significant anders en moesten we ineens fors tegen de stroom inzwemmen. Na deze klus geklaard te hebben was het ineens weer over met de stroom en zaten we links van de punt in de luwte. Wel waren er ineens veel kwallen (en

dan heb ik het niet over duikers van Duitse of Belgische afkomst). Ondertussen kwamen we ook in de buurt van een uur duiktijd, dus tijd om op ons gemak langzaam naar ondieper water te gaan. In het ondiepere water werden we ineens vergezeld van zeebaarzen. Wat een fantastische beesten zijn dit toch. Jammer, ons hoofd komt boven water, daar hebben we eigenlijk nog geen zin in. Even kijken; nou ja toch 69 minuten gedoken, vooruit dan maar. We moeten


duikleider vanmiddag tenslotte nog naar de Zeelandbrug. Onderweg naar de camping snel even vullen en op de camping op ons gemak een boterham nuttigen en de administratie bijwerken. Op voorstel uiteindelijk vroeger dat gepland om 14.15 al naar de Zeelandbrug vetrokken in de hoop dat we de auto’s vooraan konden parkeren. Dat was bijna gelukt. Er stonden slechts 20 andere auto’s voor ons, maar we stonden toch nog redelijk dicht bij. Deze duik mocht ik maken met Alexander Meijers. De eerste keer dat wij samen doken, maar daar was weinig van te merken. Een geweldige ervaring. Door een lichte verstandsverbijstering van mijn kant om die buslading Belgen maar voor te blijven bij het te water gaan “iets” te vroeg het water in. Het leek aanvankelijk aan de oppervlakte nauwelijks meer te stromen, maar eenmaal ‘submerged’ werden wij toch even verrast door een stroming die je bijna je pak van je kont deed trekken. Gelukkig maar voor de andere duikers dat dit niet gebeurde. Vanuit de kant schuin links naar een diepte van 12 meter. Daar had Paul tenslotte dat fantastische blok gezien. En ja hoor, op ongeveer de goede diepte en een hijgtempo hoger van het zwemmen, kwamen we bij een soort kooi (heeft niets met Jan K te maken) constructie, die werkelijk fantastisch begroeid was. Vol leven. Een nieuwsgierige lipvis kwam ons nog even begroeten. Het zicht was beter dan vrijdag. We konden - al om de kooi heen zwemmend – hier en daar ons even vasthoudend aan de constructie en met twee vingers in het zand in plaats van in het zoveel besproken neusgat - reeds de “wigwam” constructies voor de Sepia’s zien staan. In dit gebied staan nog meer “kooien”. Na ongeveer een 20 minuten flink gewerkt te hebben, besloten we ons met de stroom mee te laten driften richting de pijler. Met de neus erbovenop. Lekker rond gezwommen en genoten van de mooie begroeiing en de indrukwekkende scholen harders en zeebaarzen. Jammer van die hoeveelheid duikers die je er tegenkomt. Ter afsluiting nog even lekker langs de kant heen en weer gedobberd en na precies een uurtje duiken weer naar boven. Daar werden door een aantal ‘vrienden’ hartelijk onthaald en bedankt voor de sportieve inspanning die men had mogen maken. Het bleek dat door onze te vroege tewaterlating er meerdere AQUALISTEN dit

briljant voorbeeld van ons gevolgd hadden. Om het af te leren werd er na een indrukwekkende avond barbecuen en voetbal kijken voor de echte malloten onder ons op zondag ochtend nog een afkick duikje bij Den Osse haven gemaakt. Het is als ervaren duiker leuk om nieuwe mensen mee te nemen, maar het is soms ook prettig om eens te duiken met een andere ervaren rot. Het was mij dan ook een waar genoegen om met onze mentor, Dick van der Kraan, te mogen duiken. Nou ja, duiken, het was een super relaxte duik, waarbij we heerlijk van rotspartijtje naar rotspartijtje zwommen (of

eigenlijk meer dreven, want er zat werkelijk geen tempo in). Na een kleine 70 minuten van deze bijzondere, maar o zo anders zijnde stek genoten te hebben was het tijd om de verkleumde duikleiders Mike en Bram te verlossen uit hun lijden. We waren weer eens de laatsten. Nog even lekker mooie ervaringen uitwisselen en toen gauw terug naar de boer om de boel op te breken. Om 15.00 kwam er voor ons een einde aan weer een super geweldig en gezellig Zeelandweekend. Voor mij persoonlijk in de nieuwe setting van AQUALIS en met de kleine aanpassingen die we in de voorbereiding hebben gemaakt, was dit een heel speciaal, maar ook een van de mooiste Zeelandweekenden in mijn duikleven. Groetjes en tot gauw aan de waterkant

Jurjen

Zeelandweekend 2004 (2) - De Kentering

57 21


D e K en te r in g

Zeelandweekend

22

De Kentering - Zeelandweekend Fotoverslag

17


Zeelandweekend Fotoverslag - De Kentering

23


24

De Kentering - Zeelandweekend Fotoverslag


Zeelandweekend Fotoverslag - De Kentering

25


De Kentering

evenement

De grevelingen in met de MS THEO

Bootduik Grevelingen

Een aantal keren per jaar gaan huren we een boot en gaan we duiken op plekken die van de kant moeilijk bereikbaar zijn. Een sfeerimpressie van duiken met de MS Theo op de Grevelingen

36

26

De Kentering - Bootduik Grevelingen 2004


De Kentering

Bootduik Grevelingen 2004 - De Kentering

37

27


evenement

De Kentering

24 oktober 2004 . . . .

. . . .

. . . .

spullen klaarzetten thuis, extra warme kleding . . . hĂŠ, m'n duikmaatje haalt me op, gezellig . . . verzamelplaats, een andere Aqualis sfeer . . . want vandaag, oergezellig . . .

De Theo bootduik bij AQUALIS Gezellig op de verzamelplaats, geroezemoes over het weer, de duikstek en de boot. Het wordt vandaag weer zo'n berengezellige Aqualis bootduikdag! Met ongeveer 22 enthousiaste duikers. Het is tijd, we rijden verder naar Den Osse Haven, want daar ligt de Theo. Vlot parkeren, uitladen en dus veel heen en weer geloop. Vrolijke gezichten, er wordt gelachen . . . de sfeer zit er direct goed in. Waar gaan we heen, wat is het voor duikstek? Iedereen die het zou kunnen weten zwijgt, kapitein "Theo" lijkt van niets te weten. We gaan naar de kajuit; babbel, sterke verhalen, gekheid of bijpraathoekjes, een bakkie koffie of thee . . . de boot vaart af. Dive one, here we come!

De Theo snijdt zich door het water van de Grevelingen, binnen is het gezellig, buiten wat grijs en natjes, maar dat drukt de pret beslist niet. Af en toe een frisse neus halen. We passeren de voor de meesten van ons bekende duikstekken: Den Osse, Nieuwe Kerkweg (slag Meeuwestein), Den Osse Haven, De Muur, Paal 14 . . . Er is wat heen en weer gepraat en gevraag: waar gaan we nu duiken? De ondergelopen stad van Bommenede Uitsluitend voor duikers bereikbaar met een boot, vandaar: de bootduik. Een enkel Aqualislid heeft hier al eerder gedoken, maar voor veruit de meesten is het een nieuwe, onbekende duikstek. Er wordt druk informatie uitgewisseld, de Zeelandgids komt op tafel, buddy teams ontstaan of worden ingedeeld via de duikleiderslijst. Bommenede schijnt een ondergelopen dorp te zijn. Er liggen nu puinheuvels tot 13 meter hoog. Er is genoeg onderwaterleven en de laatste weken is het zicht in de Grevelingen tussen de 6 en 12 meter; dus dat belooft een fijne duik te worden. Inmiddels zijn de eerste duikers hun set in elkaar gaan zetten, dus gesjouw met flessen en voor elkaar opzij gaan. Het is een gezellige drukte aan boord, er wordt lol getrapt over de "wat meer bespraakte duikers". Ondertussen is

28 16

De Kentering - Bootduik Grevelingen 2004


De Kentering de boot afgemeerd en "Theo" doet de briefing: helder, kort en inhoudelijk in orde. De eerste duikers/buddyteams gaan het water in; op weg naar de ruïnes van Bommenede! Na een voor de meesten heerlijke duik, komen de buddyteams weer boven. Stralende gezichten, dus deze duikstek is een aanrader. Eenmaal op de boot varieert het van "Jammer, ik zou er zo weer in willen!…" t/m "Waar is de warme erwtensoep?…" Omkleden, lekker bijkomen en veel foto's die gemaakt zijn alvast op het digitale schermpje van de camera's bekijken. Gezellig zo, op de boot.

is een metershoge betonnen paal (een soort kleine vuurtoren) die op 8 meter diepte de grond raakt. Hij is prachtig begroeid, beslist de moeite waard. Voor de "navigatie-duikers" dus een makkie, voor de rest een uitdaging.

… we zijn onderweg naar duikstek 2 … De Theo is gekeerd, we zijn onderweg naar duikstek 2. Dat wordt in ieder geval een bekende, want de boot blijft op de ons bekende route. Bij "Paal 14" meren we af.

Niet iedereen gaat een tweede duik maken, de warmte van de kajuit lonkt. Het is tenslotte al ruim in oktober…toch iets frisser zo op het water.

Duikstek: Paal 14 Een prima stek, met een redelijk ondiepe dijkzijde en een behoorlijk diepe boot/waterzijde. Bubbyteams zijn ingedeeld, hier en daar is er lichte voorkeur voor een bepaalde buddy. Iedereen weer tevreden het water in!

Na een tijdje komen de eerste duikers en later de rest weer boven. Tevreden gezichten: ook dit was weer een lekkere duik. Met wat hulp en aanpakwerk komt iedereen vlot aan boord. Tijd om wat warms aan te trekken en lekker de kajuit in te gaan: gezellig.

Paal 14 is een gemiddelde Grevelingen duikstek; veel leven, redelijk tot goed zicht en tamelijk eenvoudig te beduiken vanwege de rechte dijk. Variatie genoeg: je kunt van enkele meters tot zo'n 30 meter diep. De Paal 14 zelf

De terugweg Eenmaal op de terugreis zit de sfeer er nog steeds goed in. De één rust wat, de ander praat bij, hier en daar gekheid of een "sterk" verhaal. Het hoort er allemaal bij op zo'n bootduik met Aqualis. Op het dek wordt nog wat nagepraat, informatie uitgewisseld en de spullen weer gepakt. De haven komt in zicht, altijd weer een speciaal moment: einde boottocht, sjouwen, gedag zeggen met hier en daar en zoen… en dan naar huis. Met je nieuwe ervaring, je foto's of herinneringen. Op de parkeerplaats wordt nog flink nagepraat. Grappig toch, zit je 7 uur met elkaar op de boot, iedereen praat met elkaar en op de kant gaan we nog even flink verder. Dat kenmerkt nou zo'n bootduik bij Aqualis op De Theo. En dat zie je ook in het fotoboek op www.aqualisrotterdam.nl Ik vond het een geweldige dag,

Jan Koene

Bootduik Grevelingen 2004 - De Kentering

17 29


30

De Kentering - Bootduik Grevelingen Fotoverslag


Bootduik Grevelingen Fotoverslag - De Kentering

31


32

De Kentering - Bootduik Grevelingen Fotoverslag


Bootduik Grevelingen Fotoverslag - De Kentering

33


clubvakantie

De Kentering

Het is 24 oktober 2004 15:00 uur. Langzaam verzamelt zich de groep Aqualisten die met de clubvakantie meegaan naar de Brother Eilanden in Egypte. Een half uur later zijn we allemaal compleet: Michel Werkhoven, Emile de Meijer, Glenn Crielaard, Peter Huizer, Gerda Rustveld en ikzelf, Patrick van den Berg.

Clubvakantie Brother Eilanden Onze vlucht zou om 17:25 uur vertrekken, dus we hadden alle tijd om rustig in te checken. Bij het inchecken kregen we te horen dat de vlucht vertraagd was en dat we pas om 19:00 uur zouden vertrekken. Dat was balen! Gelukkig was Michel alert genoeg om te vragen naar consumptiebonnen ter compensatie voor de vertraging. Wij kregen zonder probleem allemaal voor 6,50 euro een consumptiebon. Dat was mooi meegenomen! We besloten onze tijd door te brengen bij een van de café's die Schiphol rijk is. Zoals verwacht gaven we hier ieder een veelvoud van het bedrag van de consumptiebonnen uit. Het vliegtuig bleek namelijk maar niet te willen vertrekken. Om 22:00 uur stond nog steeds op alle vertrekborden vermeld dat onze vlucht zonder vertraging! - om 17:25 uur zou vertrekken. Hier klopte iets niet... Uiteraard nergens mensen te zien van Egypt Air. Na nog langer wachten vertrok onze vlucht dan toch eindelijk, maar dat was pas om 22:45. Dit alles kon de pret natuurlijk niet bedervan, we gingen immers haaien zien! Door de vertraging hadden we helaas onze overstap in Caïro gemist. Egypt Air had echter een andere vlucht voor ons geregeld naar Hurghada. Om deze te halen moesten we echter wel opschieten, werd ons verteld door de Egypt Air medewerker die ons hielp bij deze overstap. Na onze bagage van de lopende band afgehaald te hebben moesten we eerst nog een visum kopen - maar die hadden we toch al betaald aan het reisbureau??? - en daarna met z'n allen door

434

De Kentering - Clubvakantie 2004

de douane heen. Nu bleken wij ons op terminal 1 te bevinden en onze vlucht zou vertrekken vanaf terminal 2, dus er moest eerst nog even een bus geregeld worden die ons naar terminal 2 zou brengen. Hierna was het 10 tot 15 minuten rijden naar terminal 2 waar we weer moesten inchecken. Toen dit was gebeurd werden we weer in een busje gestopt dat ons na 10 à 15 minuten weer dropte bij terminal 1, waar we net vandaan kwamen. Daar bleek ons vliegtuig te staan, zo'n 50 meter vanaf het vliegtuig waar we net uitkwamen. We waren er allen van overtuigd dat dit ook op een andere manier had gekund... Ook dit kon de pret natuurlijk niet drukken, we gingen immers haaien zien! Tijdens de vlucht begonnen we ons af te vragen hoe we in Hurghada opgevangen zouden worden. Oorspronkelijk stond er in onze reisbescheiden dat zowel de eerste als de


De Kentering laatste nacht in Hurghada zou worden doorgebracht in het erg luxe Golden Five Resort. Wij kwamen echter pas om 5:30 uur aan wat het voor ons erg onwaarschijnlijk maakte dat we nog naar het resort zouden gaan. Als we echter geen vertraging hadden gehad, dan waren we maar een uurtje eerder aangekomen (we hadden een rechtstreekse vlucht naar Hurghada i.p.v. via Sharm El Sheik, wat eerst de bedoeling was). In dat geval had het nog steeds weinig zin gehad om naar het resort te gaan. Dit was dus enigszins vreemd. Het leek ons logischer dat we direct naar de boot gebracht zouden worden. Dan maar niet bijslapen op een lekker bed en lekker ontbijten. Geeft niet! Haaien! Toen we eenmaal met wallen tot onze knieĂŤn waren aangekomen in Hurghada bleek ons vermoeden correct: we werden opgehaald door een busje dat ons direct naar de boot zou brengen en niet naar een resort. Bij het busje maakten we kennis met een gedeelte van de crew, waaronder Michel zijn nieuwe kameraad duikleider Wahlid, en de zevende gast op de boot Bernt Genssen. We hadden gehoord dat de boot exclusief voor ons was gecharterd, dus hier klopte weer iets niet. Bernt was echter een fijn persoon, dus dat vonden we helemaal niet erg. En bovendien: we gingen haaien zien! Met het vooruitzicht dat we binnen een half uurtje op het zonnedek van onze live aboard

zouden kunnen bijslapen stapten we in het minibusje. Het mocht echter niet zo zijn. De boot lag namelijk niet aangemeerd in Hurghada maar in Marsa Alam, ruim 300 km zuidelijker. Dat was dus nog eens ruim 4 uur extra rijden door de woestijn heen! Aaaaargh! Maar goed: we gingen haaien zien, dus alles was geoorloofd. Toen we 4 uur later langs het bordje "Marsa Alam

International Airport" reden, dacht ik even dat ik gek werd: "Maar waarom..." Alleen de gedachte aan haaien kon mijn gemoed enigszins bedaren. We waren nu dan toch eindelijk bij de boot aangekomen! Dit bleek niet de Princess Magda (uit 2001) te zijn, maar Lady Samara (uit 1998), met opvallend meer roestplekken dan alle andere boten in de buurt. Maar goed, ook daar konden we ons overheen zetten! Snel onze hutten inruimen en daarna onze sets opbouwen, want we zouden spoedig onze eerste duik maken. Ik en Gerda gingen snel op zoek naar de hut met het

tweepersoonsbed. Onze grote vriend en duikleider Wahlid melde ons echter dat er geen hutten waren met tweepersoonsbedden. Erg jammer, maar geen ramp: we kwamen immers voor de haaien! De hutten waren ingeruimd, dus snel onze sets opbouwen voor onze eerste duik. Michel had zijn Nitrox meter al in de aanslag om zijn Nitrox vulling te meten. Iedereen had namelijk voor de

Clubvakantie 2004 - De Kentering

355


De Kentering hele week Nitrox besteld en betaald. Op de boot was echter geen enkele Nitroxfles aanwezig en ook de compressor kon geen Nitrox leveren. Dit was toch wel even een schok. We hadden immers de boot geselecteerd op de aanwezigheid van Nitrox en Gerda en ik hadden vlak daarvoor onze Nitrox Specialty gedaan. Toen we onze Egyptische duikleider en inmiddels grote vriend Wahlid hier op wezen werd ons gemeld: "I'm only dive leader. I do not fix things". Gelukkig kon de gedachte aan haaien ons ook hier weer overheen helpen. Onze eerste duik was op een lokale stek "Shab el Marsa Alam" genaamd. Dit was ook gelijk onze check dive. Gelukkig was in het water direct onze vermoeidheid verdwenen. De stek bestond uit rif aflopend naar een meter of 15 à 20, waar een zandbodem was. Heel veel prachtige rifvissen en koraal gezien. De eerste duik is vaak toch wel het meest indrukwekkend. Dan zijn immers alle visjes nog "speciaal" en "mooi"; op dat moment besef je immers nog niet dat je er nog 15 miljard van gaat zien... Tijdens deze duik kwamen we ook nog een mooi recent houten wrak tegen. Onze vriend Wahlid kon ons helaas niet vertellen wat de naam van het wrak was. De tweede en laatste duik van deze dag zouden we gaan doen bij Elphinstone Reef. Na een paar uur varen kwamen we hier aan. In de vorige alinea zei ik dat de eerste duik vaak het indrukwekkendst is; dat ging ditmaal niet op. Toen we namelijk allemaal op een rijtje op het duikplatform klaarstonden om het water in te springen, zwom er op een meter afstand een Oceanische witpunthaai van een meter of 3 langs. Ehhh, tja wat doe je dan? Dat beest was toch best wel erg groot! Gelukkig sprong Wahlid in het water, en wat Wahlid kan, kunnen wij ook! En bovendien: we kwamen voor die beesten dus nu niet opeens terugkrabbelen! Hup, iedereen er

6 36

De Kentering - Clubvakantie 2004

achter aan. Vanaf dat moment heb ik alleen maar grote ogen gehad en me eigenlijk alleen maar bekommerd om de instellingen op mijn camera. Mijn buddy kan zichzelf ook prima redden! Het was namelijk niet 1 haai, maar het waren er een stuk of 3. En ze bleven ook doodleuk rondjes rond de boot zwemmen! Ik had nog nooit zoiets gaafs gezien. Na een kwartier vond de gids het wel welletjes, en maande hij ons de geplande duik te maken langs het rif. Op de een of andere manier vond ik al die kneuterige visjes opeens helemaal niet meer zo interessant... Toen we weer terugzwommen naar de boot waren de haaien er nog steeds! Hier hebben we dus nog een kwartier tussen gehangen en ons helemaal suf gefotografeerd. Het werden er ook steeds meer; op het eind zwommen er vijf van die joekels om ons heen. Het viel ons ook op dat ze steeds dichterbij kwamen en dat hun vinnen meer naar beneden gingen. Toen vonden we het wel weer tijd worden om aan boord van de boot te klimmen. Dit werd alleen maar bespoedigd toen een van die jongens iets te dicht bij de voet van Wahlid kwam waardoor hij zich genoodzaakt voelde dat beest een trap te verkopen met zijn vin. Uiteraard kwamen we lyrisch uit het water. Zoiets geweldigs had geen van ons allen ooit meegemaakt en zelfs Wahlid zei dat dit uitzonderlijk was. Dit was een dag om nooit te vergeten! De avond werd grotendeels doorgebracht met het bekijken van de gemaakte foto's en video's. Het avondeten bleek voor mij en Gerda een grote teleurstelling: wij zijn beiden namelijk vegetariër. Hoewel de Egyptische keuken erg vegetariërvriendelijk is en duidelijk bij het boeken van de reis was aangegeven dat wij vegetariërs waren, was hier maar weinig van terug te vinden bij de maaltijd. Wij hebben ons dus voornamelijk gevoed met droge rijst, komkommersalade, pitabroodjes en tomaat. Hier kwam gedurende


De Kentering de gehele week helaas maar weinig variatie in. Hier konden wij ons echter prima overheen zetten. We hadden immers haaien gezien! Toen het tijd was om te gaan slapen kwamen we er ook achter dat geen van de hutten was voorzien van airco, wat oorspronkelijk wel in de folder stond en wat ook wel erg prettig was geweest. Als we echter hard genoeg aan haaien dachten dan verdween die hitte en dat zweet wel weer een beetje. 's Nachts was de boot doorgevaren naar de Brother Eilanden. Deze lagen 10 uur varen ten noorden van Marsa Alam; dat is dus een stuk dichter bij Hurghada dan bij Marsa Alam. De boot meerde aan bij Little Brother. Dit is de kleinste van de Brother Eilanden; zijn grotere broertje heet - hoe kan het ook anders - Big Brother. 's Ochtends rond 7:00 uur maakten we hier onze eerste duik. Helaas geen haaien gezien maar wel heel veel prachtig zacht koraal. Dat is toch wel het verschil met de duiken aan de kust, waar je doorgaans maar heel weinig zacht koraal tegenkomt. De tweede en derde duik van de dag werden hier ook gemaakt. Tijdens de tweede en derde duik doken we onder andere op een gebied dat vol stond met tientallen waaierkoralen. Heel spectaculair om te zien. Wat ook op viel aan Little Brother (bij Big Brother trouwens ook) waren de grote hoeveelheden aan trompetvissen. Die beesten kwam je werkelijk overal in groten getale tegen. Verder zijn we ook een aantal keer een napoleonvis tegengekomen, wat toch ook altijd weer een genot voor het oog is. De derde duikdag hebben we weer twee duiken gemaakt bij Little Brother, waarna we doorvoeren naar Big Brother. De duiken bij Little Brother waren uiteraard weer prachtig: veel

mooie rifvissen en koralen. Wel begonnen wij ons steeds meer te irriteren aan onze grote vriend de duikleider. Deze kon het niet verkroppen dat een buddypaar verder dan twee meter uit elkaar zwom, of dat een duiker net even onder de 30 meter komt. Dit werd Michel erg duidelijk gemaakt toen hij op 33 meter een leuke foto wilde maken. Hij werd gesommeerd snel weer op te stijgen, nadat Wahlid zijn aandacht had gekregen door even flink met zijn knokkels op Michel's voorhoofd kloppen. Een nieuwe vriendschap was geboren. Het feest was helemaal compleet toen Michel ook nog eens rond het einde van de duik - op een meter of 5 verzuimde door te geven dat hij nog maar 50 bar in zijn fles had. Een doodzonde! Stel je voor dat er iemand zonder lucht kwam te zitten! Wahlid vond het ook nodig om de duik te beĂŤindigen wanneer de eerste persoon de 50 bar had bereikt. Zodoende duurden al onze duiken maar 45 minuten. Dit alles zorgde bij ons voor een niet al te hoog rapportcijfer voor onze grote vriend Wahlid. Maar ja, we hadden haaien gezien! De derde duik van de dag was dus bij Big Brother. We hadden er bij Wahlid op aangedrongen om te gaan duiken op het wrak van de Numidia. De Numidia is in Glasgow gebouwd en is tijdens zijn tweede reis in 1901 op de riffen van Big Brother vastgelopen. Het is een prachtig wrak dat op 8 meter begint tot maximaal 80 meter; goed beduikbaar dus. Ik ging als laatste te water omdat ik nog even de groothoeklens op mijn camera moest zetten. Ik wilde immers mooie foto's van het wrak maken. Toen ik het water in sprong was de rest al een meter of 15 verder en zwom men direct op het wrak af. Toen ik me toevallig nog even omdraaide zag ik achter me opeens een enorme

Clubvakantie 2004 - De Kentering

377


De Kentering

REISVERSLAG

Oceanische witpunthaai met wel 15 loodsvisjes recht op me afzwemmen. Ik voelde me opeens erg alleen! Wat nu? Als ik ga, dan maar met een paar leuke foto's voor het nageslacht! Toen ik mijn eerste foto had gemaakt had ik echter pas door dat mijn groothoeklens er nog steeds op zat, waardoor de haai opeens erg veel op een haring leek! Snel de lens eraf halen en een nieuwe foto maken. Helaas had ik door mijn

panische gehannes aan mijn camera het beest al weer weggejaagd... Daarna toch maar weer mijn groothoek erop een paar mooie foto's van het wrak gemaakt. Tijdens de tweede helft van de duik die we langs het rif voortzetten, zagen we ook nog diep onder ons het wrak van de A誰da liggen. Dit wrak zouden we de volgende dag bezoeken, na aandringen van de welbekende wrakduikers. Helaas mag er 's avonds niet gedoken worden bij de Brother Eilanden, omdat het gevaar te groot is dat men duikers niet meer terugvindt wanneer zij onverhoopt zouden afdrijven. Dit was erg jammer; wij hadden graag nog wat nachtelijke rifbewoners willen zien. 's Avonds bleek de bemanning echter ander vermaak voor ons in petto te hebben: Oceanische Witpunthaaien rond de boot! Zij hadden die beesten gelokt met wat gevangen vis en ze bleven dan ook gedurende ongeveer een kwartier in de lampen van de boot zwemmen. Echt een geweldig gezicht! De volgende dag hebben we drie duiken gemaakt bij Big Brother. De eerste duik was op het wrak van de A誰da. Dit schip is in 1911 in Frankrijk gebouwd en is in 1957 definitief gezonken; in 1941 was dit ook al gebeurd, maar vanwege een tekort aan grondstoffen is het schip in de oorlogsjaren toch weer opgeknapt.

838

De Kentering - Clubvakantie 2004

Toen we te water gingen zwom onze gids doodleuk over het wrak heen zonder het te zien. Glenn had het echter al wel opgemerkt, zodat Glenn, Gerda en ik gewoon boven het wrak bleven hangen totdat onze "gids" merkte dat wij ontbraken en terugzwom. Toen zag hij toch ook eindelijk het wrak, zodat wij verder konden afdalen. Nu was er het probleem dat wij officieel maar tot 30 meter mochten duiken en het wrak pas op 35 meter begon (en doorliep naar 65 meter). Bij wijze van uitzondering konden we bij de gratie van de duikleider - deze ene duik maken naar 35 meter. Maar ja, dat stukje wrak een paar meter dieper was toch ook wel erg interessant... Na een paar leuke foto's gemaakt te hebben van het wrak en zijn prachtige begroeiingen begaven wij ons naar ondieper water om daar lekker uit te gassen. Na ongeveer een kwartier zwemmen op een meter of 10 a 15, zagen wij opeens een voshaai opdoemen in de diepte! Dit is een haai met een prachtige lange staart, die bijna net zo lang is als de rest van zijn lichaam. Het enige wat ik toen hoorde was het geluid van leeglopende jackets, inclusief die van mijzelf. Ik weet ook vrij zeker dat Wahlid flink gescholden moet hebben, maar gelukkig hoor je

dat niet onder water! Erg voldaan klommen wij na de duik weer aan boord van de boot. De tweede en derde duik werden ook bij Big Brother gedoken. Wat ook wel erg "grappig" was, dat waren de "briefings" van Wahlid. Voor zowel Little als Big Brother gebruikte hij hier een gestencild A4-tje voor, waarop enkel een rondje was getekend, een pijl om het noorden aan te wijzen en een pijl om de stromingsrichting aan te wijzen. Ik moet er wel even bijzeggen dat het rondje van Big Brother toch wel iets platter was dan die van Little Brother, maar dat was dan ook het enige verschil. De briefing was steeds exact


De Kentering hetzelfde met "lots of hard and soft corals". Het enige wat verschillend was, was het feit of het rif zich aan je "left hand side" of aan je "right hand side" moest bevinden. Na verloop van tijd ging hij wel steeds meer visnamen opnoemen, maar dat was alleen maar nadat hij van ons had gehoord hoe die beesten heetten. Maar ja, we hadden al haaien gezien, dus hier maakten wij ons niet meer zo druk om! Tijdens de tweede duik hebben we weer tot tweemaal toe een voshaai gezien, wat ook nu weer geweldig was. Hier hebben we ook nog een paar leuke foto's van kunnen maken. De derde duik was ook erg mooi. Veel mooie vis gezien waaronder ook weer een napoleonvis. Het einde van de duik was ook erg apart. We werden namelijk altijd vanaf de boot met een zodiak naar de stek gebracht en we werden ook altijd weer door een zodiak opgepikt. Wahlid vond het echter wel een keertje leuk om met de groep naar de boot toe te zwemmen, en ons niet te laten oppikken door de zodiak. Na hadden we langs het touw waarmee de boot was aangemeerd naar de boot toe kunnen zwemmen (boven water), maar onderwater zonder touw was natuurlijk veel interessanter. Omdat de boot toch wel een meter of 50 vanaf het rif lag, was de stroming hier aanzienlijk. Dit had tot gevolg dat hoe hard we ook zwommen, het trappetje van de boot steeds verder weg was. Toen zijn we toch maar opgestegen en hebben we ons - uitgeput alsnog laten oppikken door de zodiak. Dit was wederom een keuze van de duikgids waar we niet al te gelukkig mee waren. Maar goed, we hadden weer haaien gezien!

's Avonds was het alweer feest: er was namelijk weer een haai gesignaleerd rond de boot. Ook hier hebben we nog van genoten. Deze avond kwamen wij er ook achter waar Wahlid nu eigenlijk sliep. Hij sliep verdorie in een van de 2 hutten met een tweepersoonsbed, terwijl hij mij en Gerda had verteld dat die er niet waren! De andere hut bleek in gebruik te zijn door Bernt, maar deze bleek daarvoor vooraf ook extra geld betaald te hebben wat dit dan ook wel rechtvaardigde. Deze gang van zaken maakte Wahlid nog minder populair bij ons! Opnieuw probeerden wij onze frustraties weg te drukken met de gedachte aan haaien. De volgende ochtend maakten wij onze laatste duik bij Big Brother. Op ons verzoek werd het weer een duik naar het wrak van de A誰da. Het koste ons erg veel moeite om Wahlid hiervan te overtuigen. De zee was namelijk een stuk ruwer geworden, waardoor het voor ons misschien wel gevaarlijk zou kunnen worden. De golven waren namelijk maar liefst een halve meter hoog! Bijna ondoenlijk! Na heel veel zeuren hebben wij Wahlid ervan kunnen overtuigen dat wij de moeilijke omstandigheden wel aankonden en kon de duik gelukkig toch doorgaan. Aangezien Michel al een reputatie van "diepe" duiker had opgebouwd, was duikleider Wahlid erg gefixeerd op het doen en laten van Mich en buddy Emile. Daar heeft ondergetekende toch maar even misbruik van gemaakt om een persoonlijk diepterecord te zetten; ik was immers een erg brave duiker! ;-) Na het wrak een beetje verkend te hebben en weer leuke foto's gemaakt te hebben, was het weer tijd om ons naar

Clubvakantie 2004 - De Kentering

399


De Kentering ondieper water te begeven. Langs het rif zwommen we weer terug richting de boot. Na deze duik werd direct het anker geheven en begonnen aan de terugreis. We hadden gehoopt dat ze ons wellicht direct in Hurghada zouden droppen, maar we hadden beter moeten weten. We moesten weer 10 uur terugvaren naar Marsa Alam, waar we dan weer opgehaald zouden worden door een busje. Eerst maakten we echter nog een duikje bij Little Brother. Wederom heel veel mooi zacht koraal gezien. Wonder boven wonder kwamen we weer een voshaai tegen. Uiteraard iedereen weer in een noodvaart naar 30 meter voor nog een paar leuke laatste kiekjes. Later tijdens de safety stop kregen we ook nog bezoek van een tweetal flinke napoleonvissen; erg leuk om een duik mee te beĂŤindigen! Na een heel mooie duik klommen we weer voldaan aan boord van de boot, waarna deze direct weer verder voer richting Marsa Alam. Na een hele dag gevaren te hebben werd er aan het eind van de middag aangemeerd bij een kustrif, genaamd Abu Dabab 5, op nog maar 3 uur varen vanaf Marsa Alam. Op deze plek zouden wij onze eerste en laatste nachtduik van de vakantie maken. Duikleider Wahlid had onderhand doorgekregen dat wat hij ook tegen ons zei, wij toch niet meer naar hem luisterden, en maakte dus het verstandige besluit om maar gewoon aan boord van de boot te blijven. Deze duik vond ik eigenlijk de meest ontspannen duik van de hele vakantie. Deze duik duurde dan ook ruim een uur in plaats van 45 minuten. Het koraal was er heel erg dood vergeleken met de

10 40

De Kentering - Clubvakantie 2004

Brothers, maar 's nacht is er toch nog een heleboel te zien. Zo heb ik hier mijn eerste Spaanse Danseres gezien en ook nog een mooie Krokodilvis en een aantal Veersterren. Terug op de boot bleek de bemanning voor ons een feestelijke taart klaargemaakt te hebben en glazen met sinaasappelsap. Ook de waterpijp werd erbij gehaald en het werd nog een gezellige boel op het achterdek. Op dat moment waren we eventjes alle gebreken van de reis en van Wahlid vergeten. De volgende ochtend werd er weer verder gevaren en om 8:30 uur maakten wij onze allerlaatste duik van de vakantie. Dit was bij een tweetal kustriffen genaamd Abu Dabab 2 en 3. Wederom had Wahlid het besluit genomen om maar lekker aan boord te blijven en ons onze gang te laten gaan. Zodoende werd dit weer een erg ontspannen duik. Veel dood koraal maar wel een wrak van een afgebrande duikboot. Opeens werden wij ons erg bewust van het ontbreken van een brandalarm op onze boot, en wat nog erger was: het ontbreken van reddingsvesten! Aan het begin van de reis had Wahlid namelijk gezegd dat in elke hut twee reddingsvesten zouden liggen, maar geen van ons allen heeft deze kunnen vinden! Maar goed, dit was onze laatste dag dus de kans was vrij klein dat we nu nog zouden zinken... Na deze duik zetten wij onze reis voort richting Marsa Alam. Op deze laatste etappe van onze reis werd ons ook verteld dat het normaal is de bemanning fooi te geven. Dit leek ons ook erg redelijk. Wij besloten om per persoon 25 euro aan de


De Kentering bemanning te doneren en 5 euro aan Wahlid, en zo geschiedde het. Toen Wahlid hoorde hoeveel wij aan de bemanning hadden gegeven vond hij dat dit absoluut niet kon. Per persoon zouden zij minimaal 50 euro moeten ontvangen. Dit vonden wij een beetje te gek. Wij waren immers met z'n zevenen en er waren 8 bemanningsleden.

Blijkbaar moesten wij net zoveel geld opbrengen als bij een geheel gevulde boot. Dat wij buiten onze wil om met z'n zevenen op een boot waren geplaatst voor 24 duikers dat deed er volgens hem niet toe. Waarom er 端berhaupt 8 bemanningsleden mee gingen is mij ook nog steeds een raadsel. Vervolgens heeft Wahlid nog 2 uur lang op ons schuldgevoel proberen in te praten. Dit waren wij op een gegeven moment ook helemaal zat. Toen ging hij nog zieliger doen en bood hij aan zijn fooi terug te geven als wij het aan de bemanning zouden geven. Dit lieten wij ons niet een tweede keer zeggen; iedereen was Wahlid al zo zat dat we hem eigenlijk ook die 5 euro niet meer gunden. Graag of helemaal niet, dachten wij toen! Om 12:00 uur kwamen we uiteindelijk aan in Marsa Alam en om 12:30 uur zouden wij worden opgehaald door het busje dat ons weer naar Hurghada zou brengen. Om 12:30 uur was er echter nog geen teken van een busje. Om 13:00 uur heeft Wahlid toch nog maar even gebeld. Het busje scheen pech te hebben en het zou 14:30 uur worden. Om 15:00 uur nog steeds niets. Toen kregen we van Wahlid te horen dat ze een ander busje zouden sturen vanuit Hurghada. Om 17:00 uur waren ze daar dan eindelijk. Heel toevallig was dit wel precies hetzelfde busje als waarmee we op de eerste dag waren gebracht. Ook heel toevallig kwam dit busje precies 4 uur later aan na het eerste telefoontje van Wahlid. Het leek ons daarom

waarschijnlijker dat het busje helemaal geen pech had gehad maar dat ze hem gewoon vergeten waren te sturen. Bovendien was het een Toyota en die dingen gaan gewoon niet stuk. Maar goed, na 6 uur op het dek van de boot gelegen te hebben konden we dan eindelijk vertrekken naar Hurghada! Na 4 uur in een volgestouwd busje gezeten te hebben kwamen we om 21:00 uur eindelijk aan in Hurghada waar we dan konden verblijven in het Golden Five Resort, een van de meest luxe resorts in Hurghada! Wij waren dan ook flink verrast toen we werden gedropt bij het nietszeggende "La Perla Hotel". Hier konden we de laatste restjes opeten van het buffet, waar we vervolgens ook nog een rekening van kregen, terwijl wij er toch echt vanuit gingen dat alles inclusief was. Betalen bleek ook erg moeilijk te zijn. Dit was namelijk een hotel waar het niet mogelijk was om met credit card te betalen. Pinnen werd ook moeilijk: er was namelijk geen pinautomaat in de buurt. Eigenlijk was er helemaal niets in de wijde omtrek, behalve dan braakliggend land en de weg waarlangs het hotel lag. Na heel veel gesprokkel van allerlei valuta uit allerlei portemonnees kon dan toch de rekening worden betaald.

De volgende dag moesten we weer om 4:30 uur opstaan om onze vlucht terug naar Amsterdam te halen. Toen een ongeschoren Michel in de ontvangsthal verscheen, kregen we ook te horen dat zijn kamer geen stromend water had. Best wel vervelend, vooral als je net naar het toilet bent geweest! Doodop, maar met de geruststellende gedachte dat we Wahlid nu eindelijk achter ons konden laten, vertrokken we naar het vliegveld. Tegen alle verwachtingen in verliep de verdere terugreis wonderbaarlijk goed.

Clubvakantie 2004 - De Kentering

11 41


De Kentering Enkel bij de overstap in Ca誰ro was het nog even spannend. We bleken daar nog een of andere belasting te moeten betalen. Niemand had echter nog geld en achter de douane bevonden zich geen pinautomaten meer. Credit cards konden ook niet gebruikt worden en toen Peter opeens nog ergens een briefje van 50 euro vandaan toverde, bleek de man achter het loket de enige Egyptenaar te zijn die niet blij werd van het zien van euro's. Voordeel van dit gedoe was echter wel dat onze ruime overstaptijd nu in een keer weg was; wij hoefden ons dus niet meer te vervelen! Toen we eindelijk op Schiphol aankwamen waren we allemaal toch wel erg blij dat we weer thuis waren. Dit was voor mij toch wel een erg unieke ervaring bij terugkomst; meestal wil ik direct weer terug! Al met al waren de duiken in Egypte stuk voor stuk fantastisch. Alleen alles tussen die duiken in

viel toch wel tegen. Wij waren al eerder in Egypte geweest en dat hebben wij altijd als bijzonder plezierig ervaren. Deze vakantie was daar dus een duidelijke uitzondering op. De verkeerde boot, de verkeerde duikleider, het verkeerde hotel en erg veel overhead in reistijd zorgen toch wel voor een zure nasmaak. Ook het feit dat we op een live aboard zaten en gedurende 6 duikdagen maar 15 duiken hebben gemaakt vond ik een tegenvaller. Het voordeel van zo'n boot is natuurlijk dat je kunt duiken totdat je er bij neervalt. De haaien die we hebben gezien maken echter alles meer dan goed. Het feit dat het reisbureau ook heeft toegezegd een gedeelte van de reissom terug te storten is natuurlijk ook heel erg meegenomen! Patrick vd Berg

Duikopleidingen: - Open Water Diver - Advances Open Water Diver - Stress en resque - Assistent instructeur (dive-con) Specialties: - Boot duiken - Navigatie - Droogpak - Diep duiken - Nitrox Kijk ook eens op: www.aqualisrotterdam.nl- React Right Hohorst 39 2678 CC De Lier Tel: 0174-518203 www.i-dive.nl info@i-dive.nl

12

42

De Kentering - Clubvakantie 2004


Advertenties - De Kentering

43


De Kentering

KERSTBRUNCH BIJ AQUALIS

62

44

De Kentering - Kerstbrunch Fotoverslag


Kerstbrunch Fotoverslag - De Kentering

45


46

De Kentering - Kerstbrunch Fotoverslag

Kerstbrunch - De Kentering

49


2014

Aqualis Evenementen Opgeven kan door je in te schrijven op de website www.aqualisrotterdam.nl Het is ook mogelijk introducees in te schrijven via de site. Ideeën? Stuur dan een e-mail naar evenementen@aqualisrotterdam.nl Bonbons maken 22 februari Jezelf onder dompelen in de wereld van de chocolade heet. Dit kan met de chocolade workshop bij de bonte koe in Schiedam. In drie uur tijd maakt u de heerlijkste bonbons onder leiding van een chocolatier, om deze vervolgens thuis heerlijk op te eten.

MTC binnen 16 maart Dat wordt een spannende dag bij Beach Center Oostvoorne op de Maasvlakte. Inschrijving gesloten

Kick-off 21 april Onze officiële aftrap van het Aqualis duikseizoen 2014. Dit jaar zullen wij onze tent opzetten bij Oesterdam, alwaar ieder de gelegenheid heeft tot het trotseren van de Zeeuwse onderwaterwereld. Uiteraard is er voor iedereen heerlijke warme soep, broodjes en koffie/thee.

Presentatie Anemoon 23 mei Op deze avond komt stichting Anemoon een presentatie geven over het onderwater leven in de Grevelingen en specifiek over de duik plaatsen die worden ingepland voor het Zeelandweekend.

Tijdens het Zeelandweekend geven ze aan de presentatie een vervolg. Tevens zijn er tijdens het Zeelandweekend twee of meerdere biologen aanwezig die met ons mee duiken. Voor meer informatie over stichting anemoon kijk op: www.anemoon.org

Bootduik Theo 21 september Zoals de afgelopen jaren met veel plezier en succes, duiken we ook nu weer met de ms Theo. MS Theo heeft een compressor aan boord zodat iedereen maar 1 fles mee hoeft te nemen. Bijna iedereen kan mee, want dit is een Cat. 2 duik.

Avond bootduik Theo 24 mei Al jaren gaan we duiken met de Theo ook dit keer, alleen gaan we nu op een ander tijd stip: we gaan s ‘avonds. We kunnen een vroege avondduik maken en een duik in het donker. Denk wel aan je duik opleiding.

Zeelandweekend 13 - 15 juni Het jaarlijkse Zeeland weekend op camping Den Osse. Er worden diverse duiken aangeboden voor alle categorieën . Tijdens het weekend zijn er mensen van stichting Anemoon aanwezig die mee duiken en uitleg geven over het onderwater leven. Op zaterdag avond is het weer tijd voor de bekende Aqualis BBQ.

*** Alle evenementen zijn onder voorbehoud. Data, locaties, e.d., kunnen tussentijds nog veranderen.

Aqualis Evenementen 2014 - De Kentering

47


evenement

De Kentering

Storm verstoort nieuwjaarsduik Oostvoorne, 7 januari 2005. Daar sta je

dan met notitieblok en camera om verslag te doen van de nieuwjaarsduik 2005. Onderweg naar de Stormvogel hoorde ik al op de radio dat het restaurant, waar wij altijd zo gastvrij worden ontvangen, een voor deze avond wel heel toepasselijke naam heeft. De wind zou gaan aantrekken tot windkracht 9 met uitschieters naar 10. Geen wonder dus dat iedereen lekker zat te nassen en dat er buiten, behalve een enkele hyperactieve stormvogel, geen enkele activiteit was waar te nemen. De nieuwjaarsduik ging dus niet door. En dat nog wel voor de allereerste nieuwjaarsduik onder de vlag van AQUALIS. Dan gaat het minimaal tot

de nieuwjaarsduik van januari 2006 duren voordat we weer over een traditionele AQUALIS nieuwjaarsduik kunnen spreken want voor een traditie heb je minimaal 2 nieuwjaarsduiken nodig. Maar goed, een lang verhaal wordt vanzelf kort, als er alleen maar gegeten en gedronken wordt. Maar de gezelligheid heeft er niet onder geleden. De opkomst was geweldig en er zouden maar liefst 24 bikkels het water in gaan. Maar het parcours onder water werd dus vroegtijdig verruild voor het parcours langs het buffet en gezien de tevreden gezichten heeft deze puzzeltocht alleen maar winnaars opgeleverd.

32

48

De Kentering - Nieuwjaarsduik 2005


De Kentering

Het niet doorgaan van de duik is vooral een tegenslag voor de organisatie. Ik begreep dat zelfs een deel van het parcours al was uitgezet. Jammer hoor, voor die leden die hun verblijf op het werk en in de warme jas opofferen om wat puzzeldeeltjes op de bodem van het Oostvoornse Meer te verspreiden. Het is zeker op zijn plaats om bij deze de organisatoren te bedanken. Een troost is dat wat zij in petto hadden voor 2005 ook weer in 2006 kan worden gebruikt. Voor diegenen die zich voor de duik hadden opgegeven en voor diegenen die er spijt van hebben dat ze zich niet hebben opgegeven: De eerste AQUALIS nieuwjaarsduik moet nog steeds worden gehouden. Dus tot dan ‌

Jan Hofland

Nieuwjaarsduik 2005 - De Kentering

33

49


happy new year

D e K en te r in g

Nieuwjaarsduik 2008 Casino Royale

50 76

De Kentering - Nieuwjaarsduik Fotoverslag


D e K en te r ing

Z

even buddyparen zijn nog maar nauwelijks bekomen van het zes graden koude water als er al een groot feest losbarst in de Stormvogel. ‘Hold your bets’, roept een croupier enthousiast als zijn witte balletje rondraast door de Amerikaanse roulettebak. Luid gejuich onder de samengepakte Aqualisten rond de tafel als het balletje uiteindelijk zijn eindbestemming bereikt. Watervlug worden chocolademuntjes weer ingewisseld voor speelfiches en geeft de croupier opnieuw een draai aan zijn roulettewiel. Minder gelukkig zijn de gezichten van de net opgedroogde duikers aan de blackjacktafel. Choco-kapitalen worden hier vergokt. Nee dit is geen spel voor watjes. Splitsen of niet? Verdubbelen? Menig Aqualist vindt aan deze tafel zijn Waterloo in een streven het grootst mogelijke kapitaal van de avond bijeen te gokken. ‘All in’ klinkt het aan de pokertafel als verhitte gezichten met elkaar de strijd aangaan. Verblind (hele erge gevallen worden ook wel ‘big blinds’ genoemd) door chocomuntjeshebzucht gaat het hier fel aan toe. Uiteindelijk mag Jan Kooij zich tot Aqualis Gokkoning van 2008 laten kronen.

Nieuwjaarsduik Fotovverslag - De Kentering

51 77


52

De Kentering - Nieuwjaarsduik Fotoverslag


Nieuwjaarsduik Fotovverslag - De Kentering

53


D e K en te r in g

MTC op 23 september

62 54

De Kentering - MTC 2006


D e K en te r in g Om 10 uur ‘s ochtends een kop soep naar binnen werken voelt vreemd. Maar we schijnen tot drie uur ‘s middags echt niks meer te kunnen eten, dus we vallen toch maar aan op de broodjes en soep. Na de soep krijgen we in een leslokaal een korte introductie. Door de aanwezigheid van een grote groep Franstalige Belgen gaat deze introductie half in het Engels en half in het Nederlands, waardoor het een beetje een onsamenhangend geheel lijkt. We rijden van het Beach Center naar het Maritiem Training Centrum en kleden ons snel om. De groep van Aqualis is zo groot dat we in twee teams verdeeld worden. Het tweede team wordt aangevuld met vier Franstalige Belgen en een bekende van de instructeur. We beginnen met de ene groep in een vlot dat ons thuis voor drie weken moet zijn en waar steeds iemand over boord slaat. De andere groep zit in een kleine boot, die omslaat zodra je een gewonde aan boord probeert te hijsen. Uiteindelijk hebben we onszelf aan touwen en netten omhoog moeten hijsen, vlotten recht getrokken, een sliert van mensen in zwemvesten gemaakt en geoefend met het trekken van de aandacht van helikopters die naar ons op zoek zijn.Maar het leukste onderdeel vond ik de cabine die een te water geraakte auto voor moest stellen. Deze cabine bevatte vier stoelen en vier ramen. Iedere deelnemer kreeg een gordel om en een helm op. Klinkt al indrukwekkend hè?!? Zodra de cabine het water met zijn onderkant raakt, voel je het koude water langs je voeten stromen en heb je nog net genoeg tijd om een keer diep in te ademen. Daarna stroomt de cabine helemaal vol. Het is een vreemd gevoel om onder water te zijn zonder snorkel of automaat, en ik heb dan ook de neiging om gewoon adem te willen halen. Gelukkig kan ik deze reflex onder drukken. Zodra we helemaal onder zijn, krijgen we het teken dat we de cabine mogen verlaten. In de briefing was ons verteld dat je eerst het

raam open moet draaien (dat er nu niet in zit, maar in het echt hoogstwaarschijnlijk wel) voordat je je hoofd naar buiten steekt. Tenslotte mag je je gordel pas openen als je hoofd al buiten de cabine is, anders zou je in de cabine opstijgen en klem komen te zitten onder het plafond. In werkelijkheid ben ik zo gedesoriënteerd door het onder water zijn en toch niet kunnen ademen, dat ik mijn raam vergeet open te draaien. Verder doe ik alle handelingen netjes volgens de briefing en heel soepel stijg ik naast de cabine op tot ik mijn hoofd weer boven water heb. De oefening is echter nog niet voorbij. We doen hem nog een keer, maar dan laten ze de cabine onder water kantelen. Deze situatie boots een te water geraakte auto best goed na. En daar ik al jaren niet meer langs slootjes durf te rijden uit angst om met mijn auto te water te raken, is dit voor mij een mooie ervaring. Als je “stopt, denkt en dan pas doet” is er niks aan de hand en drijf je wederom probleemloos naar de oppervlakte. Maar de Belg naast mij heeft de briefing niet goed begrepen en raakt zijn oriëntatie kwijt. Uiteindelijk zwemt hij naar de bodem van het bassin, voordat hij naar de oppervlakte drijft. De paniek is van zijn gezicht te lezen. Als we alle oefeningen in rustig water met daglicht hebben geoefend, gaan we (na de korte pauze om drie uur) het hele parcours nogmaals doorlopen. Alleen staat er nu een stormachtige wind, hoge golven, bliksem, een donkere lucht en heel veel regen. Leek het ‘s ochtends al zwaar en intensief om tegen de netten omhoog te klimmen, nu is het bijna niet te doen. Een uur later hebben we alle onderdelen goed afgerond en zijn we doodmoe.Na een korte debriefing krijgen we allemaal een bewijs van deelname van onze instructeur. Met een lege maag en veel dorst kijken we allemaal terug op een zeer geslaagde dag. Maartje van Egerschot

MTC 2006 - De Kentering

63 55


De Kentering

Evenement

Aqualis duikdag 2006

Als de groep jongeren arriveert hangt er een wat gespannen sfeer in de kantine van zwembad Groenoord te Schiedam. Vijfentwintig leden van duikvereniging Aqualis hebben zich opgegeven als begeleiders van een introduik. Goed voorgelicht en gebrieft zijn ze allemaal en ervaren duikers ook, maar dit is "de eerste keer" duiken met mensen die een verstandelijke handicap hebben.

D

e jongens en meisjes zitten stilletjes aan de appeltaart en bij de vraag wie als eerste wil gaan duiken zijn een aantal heel stellig: "Wij gaan aan de kant kijken hoe dat allemaal gaat met die slangen en flessen, wij willen als tweede." Anderen willen graag het water in, dus het vormen van twee groepen gaat vanzelf. Rudney, een jongen uit Curaรงao heeft een droom, leren duiken en dan terug naar Curaรงao om daar onder water te kunnen kijken. Hij volgt hier in Nederland lascursussen om bij Heerema of in de offshore te gaan werken. Onderwater lasser lijkt hem ook wel wat, aan enthousiasme ontbreekt het deze kerel niet. En inderdaad

56 50 De Kentering

- Aqualis Duikdag 2006


De Kentering

blijkt hij tijdens de intro als een vis in het water te zijn. Hij en Bert, zijn begeleider, zijn lange tijd aan het rondzwemmen. Rudney heeft een brede grijns op zijn gezicht, het ademen voelde een beetje vreemd in het begin en hij is bekaf, maar we hebben een nieuwe duiker onder de gelederen, daarvan ben ik overtuigd! Iedere cursist krijgt een instructeur en kanthelpers toegewezen. De pakken worden onder gegiechel aangetrokken en bij het in de bril spugen, tegen het beslaan, gaat Diego heel hard lachen en staat met een vinger in zijn bril te roeren. Diego heeft het downsyndroom en zit onwennig aan de rand van het zwembad terwijl zijn vinnen worden aangetrokken. Maar rustig wordt hij het water in getild en aan beide handen vastgehouden. Na een paar oefeningen boven water gaat zijn koppie onder en is hij met de automaat in de mond aan het zwemmen. Als hij weer boven komt steekt hij zijn duim omhoog, stoer en eigenwijs. "Het gaat goed met iedereen hè? Misschien denken wij wel veel te veel", mijmert Mike, een van de Aqualis-kant-helpers. Inderdaad, alle

57

Aqualis Dukdag 2006 - De Kentering 51


De Kentering

cursisten van de eerste groep zwemmen op een gegeven moment onder water, zonder problemen. Fedde, licht autistisch heeft zich samen met zijn vader opgegeven voor deze dag. Met twee begeleiders staan ze op de bodem van het ondiepe en oefenen de handgebaren en het ademen door een automaat. Fedde straalt naderhand, hij is helemaal tot 3.40 meter diep geweest! De knop naast zijn vest daarvan was hij zich goed bewust geweest. Als je 'm indrukt ga je omhoog of omlaag. De vader van Fedde vond de duik zo leuk dat hij gaat informeren voor lessen. "De begeleiding was goed" vertelt hij. "Vooral wanneer je weer moest klaren", daar had hij onder water veel aan gehad." De begeleiders zijn alert, enthousiast en communicatief. Langs de badrand is het een drukte van belang. Van alle kanten wordt geholpen, apparatuur wordt ge誰nstalleerd, er wordt gerustgesteld. Steeds wordt verteld, op het niveau van de cursist, hoe een apparaat werkt, wat de volgende stap is, waarom iets gaat zoals het gaat. Het geheel ziet er goed georganiseerd uit, de groep functioneert zeer goed.

5852De Kentering

- Aqualis Duikdag 2006

Ondanks alle goede zorgen hebben een paar jongeren uit de tweede groep toch moeite met de duik. Angst voor wat gaat komen, niet precies zien hoe al die apparatuur in elkaar zit, het in zo'n vreemde omgeving zijn, de spanning, het speelt hen parten. Kevin is aan de kant al heel stil en krimpt zienderogen in elkaar bij het opzetten van zijn bril en het ademen door de automaat. Hij wil toch het water in, maar komt niet verder dan met zijn gezicht onder water ademen door de automaat. De begeleider probeert rustig een aantal verschillende oefeningen, om hem gerust te stellen en te laten zwemmen met automaat, maar hij is te angstig. Als hij uit het zwembad komt en zijn pak heeft uitgetrokken is hij opgelucht. "ik ga er uit," hoor ik. Amber, een van degenen die niet durft te duiken gaat 10 minuten later alsnog met haar begeleider onder water en komt na een aantal rondjes onder water zwemmen zo blij boven dat ze, nadat haar flessen en lood van haar rug zijn getild, een handstandje doet en breed staat te lachen. Ze heeft echt iets overwonnen vandaag. Ellen


D e K en te r ing

introductie

Introductie duiken naar aanleiding van het 50-jarig bestaan van de school Spieringshoek voor het voortgezet Onderwijs van Wilfred Derksen en zijn staf. Na wat oefeningen in het ondiepe gedeelte van het bad met masker klaren en ademautomaat zoeken werd er een klein tochtje gemaakt naar het diepe gedeelte van het zwembad. Tijdens dit tochtje werden er foto’s gemaakt door Marjo, Ingrid en Cor zodat er later ook nog terug gekeken kan worden naar deze eerste ervaringen met het scubaduiken.

Op Ik 8 ben juniMarloes heeft duikvereniging Aqualis in ik zit op SG Spieringshoek en samenwerking metnaar Island Diving een introik ga volgend jaar 5 havo. Toen onze ductie georganiseerd voor leerlingen school 50 jaar bestond, zijn 25 er behoorlijk watvan de Spieringshoek. Hetwaarbij programma activiteiten geregeld, persluchtbegon duiken in het zwembad Groenoord al om 09.00 uur zat. Ik had hier totaal geen ervaring mee, maar methet wedstrijdzwemmen. Gedurende het leek mij leuk om te doen. wedstrijdzwemmen werd door Island Diving theorie gegeven aan de eerste van Uiteindelijk had iedereen zijn vestgroep aan en de de 25 introducés. duikfles om, er werd eerst uitgelegd waar alles

Nadat de eerste groep enthousiast de introductie had beëindigd, was het tijd voor de tweede en daarna de derde groep. Het programma liep gesmeerd doordat de voorbereiding en de aanwezige vrouw-/mankracht de gang er goed inhield. Om twaalf uur was het programma afgelopen en volgde de debriefing en uitleg over het volgen van een Padi-opleiding in Nederland. En natuurlijk informatie over het nut om je aan te sluiten bij duikvereniging Aqualis. Hierna konden de leerlingen verder met het programma van de

Snelle zwemmers Zodra ik onder water ging, was het best wel Heteven was wennen, even wennen de tijden te maar registrevooral om het ademhalen, na reneen tijdens het wedstrijdzwemmen, maar al met paar seconde had ik het door. Alleen het al was het een leuke ervaring om de snelle zwemvest ging niet altijd helemaal zoals het tijden van de leerlingen vast te leggen. Om hoorde, er was verteld dat je je zwemvest kon tien uur was het zover. De eerste groep moest bij luchten en er weer lucht kon uitlaten. Maar het water in. Het opbouwen was met behulp dat ging iets te sloom dus ik dacht goh laat ik van Marjo Oomkes, Ingrid van Veghel, Cor eens drukken op het knopje. Het gevolg was van Veghel en Island Diving al gebeurd dus dat ik een beetje snel omhoog schoot en dat konden de introducés zo in hun setje worden was best grappig. geholpen. Hier en daar was er nog een vin te

voor diende en hoe wij het moesten gebruiken.

Ik vond het heel erg leuk om te doen, de uitleg en de begeleiding waren ook top!.... Ik zou het graag nog een paar keer overdoen, alleen het nadeel van het onder water ademen is toch wel dat je zo’n droge keel krijgt. Maar ondanks dat had ik het naar mijn zin en de rest van de groep vond het naar mijn mening ook erg leuk... Groetjes Marloes

dag, wat naar ik heb begrepen is geëindigd met een BBQ. Het was voor Island Diving en Aqualis weer een leuke ervaring en gezien de reacties van de leerlingen een nuttige ochtend in zwembad Groenoord. Van Veghel

10

groot of te klein, maar dat mocht de pret niet drukken. Dat soort probleempjes waren snel verholpen doordat Island Diving gezorgd had voor voldoende uitrusting. Eerste ervaringen met het scubaduiken De eerste ervaringen waren gelijk goed. De jeugd heeft over het algemeen weinig angst om onder water te gaan na de goede uitleg

Introductieduik 2007 - De Kentering

11

59


D e K en te r in g

Nettentraining 14 juli in zwembad Groenoord Het is weer een hele tijd geleden (afscheid van een andere duikvereniging), dat wij als duikvereniging een nettentraining in het zwembad hebben georganiseerd. Het idee om dit weer eens op te pakken werd, zoals zoveel ideeën, aan de bar in het clubhuis geboren. Monique van Breukelen vond dat wij maar weer eens in de netten verstrikt moesten geraken. Deze avond moest als het enigszins kon weinig geld kosten, want een externe nettentraining kost toch gauw 200 euro en wij moeten nog steeds zuinig zijn met onze centjes. Het eerste dat moest gebeuren was de datum vastleggen en het zwembad zover zien te krijgen dat wij een half uur eerder in het zwembad konden om alles op te bouwen. De datum was snel geprikt, de laatste vrijdag voor de vakantie, 14 juli zou een geschikte datum zijn omdat de vereniging die voor ons in het zwembad zit dan al met vakantie zou zijn. Het contact met het zwembad Groenoord was snel gemaakt en het was geen enkel probleem om een half uur eerder te komen om alles in gereedheid te brengen voor de leden.

Wie gaat dit allemaal coördineren? Stap twee in de organisatie was, wie gaat dit

56 60

De Kentering - Nettentraining 2006

allemaal coördineren en een groep mensen verzamelen die dit willen organiseren. Ingrid was als zwembad coördinator de aangewezen persoon om de groep mensen enthousiast te krijgen voor dit evenement. Het was heel snel duidelijk, dat Dick en Tita van der Kraan, Dick en Marian Hoogland, Laurens da Costa, Patrick van den Berg en Cor en Ingrid van Veghel de groep vormden, die het zou gaan regelen.

Doelnetten Onze voorzitter had al heel snel een fuik op de kop getikt, maar helaas was de diameter van dit fuik van dusdanige afmeting dat wij heel wat leden verloren zouden hebben in het zwembad. Eenmaal erin, dan nooit meer er uit. Een geweldig fuik voor vis maar niet voor oefeningen van duikers. De fuik heeft ondertussen een goede plaats gekregen in het clubhuis. Het aanschaffen van netten voor deze training past niet in het budget, dus op zoek naar oplossingen. Laurens wist een oplossing, want hij kon bij Lucky Divers wat doelnetten regelen die, een beetje aangepast, konden fungeren als fuiken. Inventieve Kraan Op 7 juli was het dan zover, het uit proberen van de netten en hoe kunnen wij e.e.a. het


D e K en te r in g

beste aanpakken. De informatie over hoe wij de nettentraining moesten aanpakken was door diverse leden via internet verzameld. Dat was het probleem niet, maar hoe de netten aanbrengen in het zwembad wel. Gelukkig was Dick van der Kraan heel inventief met het bedenken van wat oplossingen en na een uur onder water te hebben doorgebracht was in grote lijnen de avond nettentraining voorbereid.

Hoepels Het grote probleem was een goede fuik en wie doet de briefing tijdens de nettentraining. Dick kwam met een geweldig idee om met hoepels een grote fuik te maken en zou die in de week voor de nettentraining in elkaar zetten. Patrick bood aan om bij Getwet langs te gaan om informatie op te halen en eventueel de briefing te doen. Dat was dus ook geregeld.

al om 7 uur het zwembad in, dus hadden wij ruim een half uur de tijd om alles op te bouwen. De fuik van Dick was geweldig en menig duiker zou die avond vast zitten in zijn schitterende fuik. De opkomst was boven verwachting en nog meer leden op deze avond had waarschijnlijk een ruimteprobleem opgeleverd. Dus kunnen wij achteraf zeggen dat het een geweldige avond is geweest. Ook de reacties van de leden waren heel erg positief en dat geeft aan dat dit soort trainingen door de leden erg wordt gewaardeerd en gezien de problemen die sommige duikers in de netten hadden ook erg zinvol zijn. Hoe het was onderwater tijdens de training is te zien aan een aantal foto’s die de redactie heeft bijgevoegd bij dit artikel. Rest ons nog alle leden te bedanken die deze avond tot zo’n succes hebben gemaakt.

Iedereen vast in de netten Op 14 juli was het dan zover. Wij konden

Ingrid en Cor van Veghel

Nettentraining 2006 - De Kentering

57 61


AQUALIS EVENEMENT

IJSDUIKEN Galderse Meren Op 7 februari was het dan eindelijk zover. Na jaren afspraken te hebben gemaakt over de mogelijkheden van ijsduiken in Nederland en de omstandigheden waaronder dit zou kunnen plaatsvinden was de dag eindelijk aangebroken. Op vakantie

Hak een wak

De initiatief neemster voor het ijsduiken Tita was lekker op vakantie in Amerika dus moesten wij zelf aan de slag. Dat is op zich nog een hele operatie want er is meer bij nodig dan je in eerste instantie zou verwachten. Een goede planning en alle materialen die mee moesten voor een geslaagde duik werden klaar gezet en het wachten was op het juiste moment om te gaan duiken.

Na inspectie van de ijsvloer en het zoeken naar de juiste plek om te gaan duiken was het moment aangebroken om te gaan omkleden. De temperatuur op dat moment was -7 graden Celsius en de gevoelstemperatuur, door de stevige wind, -18 graden Celsius. Deze temperaturen zijn natuurlijk behoorlijk laag en voor de volgende ijsduik zullen wij dus ook de kleine tent en het warmte kanon meenemen zodat het voor de duikers beter omkleden is.

Gekozen werd voor de Galderse Meren bij Breda. Een uitstekende locatie voor ijsduiken omdat de toegang tot het meer en de mogelijkheden tot parkeren uitstekend zijn. Dat bleek ook wel want bij aankomst waren er al twee andere verenigingen aan het ijsduiken waaronder Simon Postma, een ex lid van onze vereniging, die een brevettering ijsduiken aan het geven was voor Dive Post uit Zoetermeer.

62

De Kentering - IJsduiken 2012

Ook is het bij ijsduiken noodzakelijk een goed wak te maken in het ijs zodat je makkelijk onder het ijs kan zakken. Handig daarbij is een trap die je in het wak kan plaatsen voor het in en uitgaan van het water. Gelukkig hadden wij op het ijs een plek gevonden waar al een wak was gemaakt zodat wij zelf geen wak hoefden te maken.


Veiligheid Om de veiligheid van de duikers te waarborgen hebben wij lange touwen aan een dichtbij zijnde boom verankerd zodat wij de duikers goed konden begeleiden tijdens de duik. Piet Vierhout is een geweldige vent met kennis van het maken van speciale knopen in touwen en daar hebben wij dankbaar gebruik van gemaakt. Het ijs was dusdanig helder dat wij door het ijs heen de duikers konden volgen (zie foto). Dit geeft tevens aan dat, als dit niet mogelijk is, de signalen van de duikers door middel van het signaal touw enorm belangrijk zijn.

Wel een punt van aandacht want als wij zelf een wak hadden moeten maken dan waren wij waarschijnlijk nog een dik uur bezig geweest voordat wij het water in konden gaan.

Wanneer is het nodig om de duiker uit het water te trekken bij een nood geval? De vier duikers, L. da Costa, J. Dekkers, C. Merkesteijn en een introducee werden geholpen om het water in te gaan nadat zij bevestigd waren aan het touw. Heel belangrijk is om pas te gaan ademen door je automaat als je in het water ligt omdat onmiddellijk je adem automaat bevriest als je dat boven water doet bij deze lage temperaturen. Het duiken verliep uitstekend en na een duik van ongeveer 20 minuten kwamen zij één voor één weer voorzichtig uit het ijswater.

IJsduiken 2012 - De Kentering

63


Erg koud De niet duikers hadden het op deze dag erg slecht, de wind was behoorlijk sterk en het voelde erg koud aan. Natte handschoenen doordat het touw vastgehouden moest worden waar de duikers aan vast zitten was ook een dergelijk leermoment. In de toekomst dus rubberhandschoenen over de normale handschoenen aantrekken zodat je handen niet kunnen bevriezen. Na het opruimen van de touwen enz. en het omkleden van de duikers was het tijd om de meegenomen koffie, thee, chocomel en vooral de koeken en andere lekkernijen te nuttigen en na een tijd nagebabbeld te hebben over deze bijzondere ervaring was de dag vlug voorbij.

Het zicht was uitstekend en de ervaring was geweldig. Wij hadden tijdens het duiken wel een probleem met een bevroren automaat die begon te blazen. Maar iedereen bleef rustig en het leverde verder geen spannende situatie op, waardoor wij moesten ingrijpen.

64

De Kentering - IJsduiken 2012

Wel kunnen wij als vereniging weer terugkijken op een geslaagde ijsduik met dank aan alle aanwezigen (G. Berger, W. Hoogendijk + introducee, P. Berkhuijsen, P. Vierhout, J. den Ouden, I. van Veghel, C. van Veghel, C. Merkesteijn + Introducee, L. da Costa + Introducee, J. Dekkers) die er weer, ondanks de lage temperaturen, een gezellige dag van hebben gemaakt. Cor van Veghel


TOT SLOT... Hoop ik dat jullie veel plezier hebben beleefd aan deze extra editie van de Kentering. Een compilatie van enkele evenementen en activiteiten die we vanaf januari 2004 als Aqualis hebben gedaan. Bij lange na niet compleet maar een ruime keuze uit wat we digitaal beschikbaar hadden. Voor de leden van het eerste uur zal alles wel bekend voorkomen, maar wie weet hebben zij nog wel zo’n oja moment gehad. En voor de nieuwere leden onder ons is het misschien wel leuk om te zien hoe deze vereniging zich door de jaren heen prima heeft vermaakt. En hopelijk blijven we dat de komende jaren ook doen en is deze editie misschien wel een inspiratie voor nieuwe bestuurs- en commissieleden. Je weet het nooit. In ieder geval staan er dit jaar weer een aantal leuke evenementen op de kalender (zie blz 47) en naast alle clubduiken beloofd het dus een weer een goed gevuld jaar te worden. Dus zet de data in je eigen agenda en schrijf je alvast in via de website www.aqualisrotterdam.nl zodat je verzekerd ben van een plekje.

Sandra Overkleeft

Tot Slot.. - De Kentering

65


V S ALLIIS UA QU AQ Duuiikkvveerreenniiggiinngg A Clluubblliidd D Veerrkkllaarriinngg JJuunniioorr C Hierbij verklaren ondergetekenden kennis te hebben genomen van en in te stemmen met de voorwaarden vermeld op de achterzijde van deze verklaring. Deze verklaring hoort bij het lidmaatschap van elke junior clublid.

JJuunniioorr lliidd

Naam:

M/V

Adres: Postcode

Woonplaats

Telefoon:

Email-adres:

Brevettering:

Aantal duiken bij inschrijving: Geboorteplaats:

Geboortedatum: Handtekening:

O Ouuddeerr//vvooooggdd **

Naam:

M/V

Adres: Postcode

Woonplaats

Telefoon:

Email-adres:

Geboortedatum:

Handtekening:

Naam:

G Geem maacchhttiiggddee **** M/V

Adres: Postcode

Woonplaats

Telefoon:

Email-adres:

Brevettering:

Aantal duiken bij inschrijving: Handtekening:

Geboortedatum:

66

De Kentering - Verklaring Junior Clublid


Voorwaarden Ondergetekenden verklaren kennis te hebben genomen van en akkoord te gaan met het Huishoudelijk

Reglement van de duikvereniging AQUALIS, en daarbij specifiek de navolgende artikelen of onderdelen daarvan:

Lidmaatschap en aansprakelijkheid – artikel 13       

Kinderen van 12 - 16 jaar met een (junior) Open Water Brevet ( of gelijkgesteld kunnen jeugdlid worden tegen gereduceerd tarief (75% van het volwassen tarief). Vanaf 16 jaar wordt men volledig lid van AQUALIS, hoewel leden tot 18 jaar vallen onder de regels voor junior duiken. Juniorlid dient een geldig medische verklaring en/of keuringsbewijs hebben een bevoegd duikkeuringsarts Een junior lid blijft te allen tijde onder verantwoordelijkheid van de ouder/voogd (*) of door een ouder/voogd schriftelijke aangewezen persoon. (**) aan de voorzijde genoemd: gemachtigde) Voor het junior lid, dient er minimaal 1 ouder/voogd (*) of aangewezene verantwoordelijke (**) ook lid te zijn van duikvereniging AQUALIS. De wettelijke vertegenwoordiger van het juniorlid (*) en aangewezen verantwoordelijke ( door schriftelijke verklaring van wettelijke vertegenwoordiger) (**) is dient bij het aangaan van het lidmaatschap een verklaring van het aangaan en/of behoud van alle verantwoordelijkheid voor het juniorlid te ondertekenen. Daarnaast dient de wettelijke vertegenwoordiger van het juniorlid (*) en de aangewezen verantwoordelijke (**) ook schriftelijk aan te geven dat hij/zij met bepaalde juniorleden wil duiken en daarvoor de volledige verantwoordelijkheid neemt.

AQUALIS club en evenement duiken: Artikel 15, lid 2 Aanvullende regels voor junior duikers a. b. c. d. e. f. g. h. i. j. k.

Een Juniorlid dient te duiken binnen de grenzen van zijn/haar brevettering (Junior Open Water, Junior Advanced Open Water, Junior Rescue duiker). Een Junior lid dient tijdens duiken in het zwembad ook onder toezicht te staan van de wettelijke vertegenwoordiger van het juniorlid of hij of zij die aangewezene verantwoordelijke. AQUALIS hanteert een indeling van duikstekken waarbij aan specifieke brevettering -en ervaringseisen voldaan moet worden. Deze duikstek categorie indeling geldt ook voor Junior duikers Junior leden tot en met 14 jaar mogen met duikvereniging AQUALIS duiken op categorie 1 en 2. Om met duikvereniging AQUALIS op catgorie 3 stekken te mogen duiken moet het junior lid minimaal 15 jaar zijn. Om met duikvereniging AQUALIS op categorie 4 stekken te mogen duiken moet het junior lid minimaal 16 jaar zijn. Categorie 5 en 6 zijn niet toegankelijk voor junior leden. Junior leden mogen géén duikleider zijn, zoals in de wet vermeld. Duikvereniging AQUALIS adviseert om met 12 – 14 jarigen niet in water te duiken dat kouder is dan 17 graden en om met 14 – 16 jarigen niet in water te duiken dat kouder is dan 15 graden. Een Junior lid dient bij deelname aan een clubduik vooraf zelf al een volwassen ( bevoegde ) buddy en vervoer geregeld hebben. De duikleider/duik coördinator dient voorafgaande aan de clubduik geïnformeerd te worden over het duikplan van de junior duiker en zijn/haar buddy (geplande maximale diepte, richting, geplande tijd, lucht bij aanvang) en na de duik geïnformeerd te worden over de werkelijke duik (maximale diepte, duiktijd, lucht bij einde duik)

Plaats en datum ondertekening bestuurslid : ……………………..…, …………………………

Duikvereniging

Aqualis Rotterdam

Voorwaarden Junior duiken - De Kentering

67


Duiken met Aqualis Om de veiligheid bij het duiken te vergroten is voor en door de leden een categorie-indeling gemaakt. Hoe moeilijker de duik, hoe hoger de categorie. Onderstaand de categorien zoals we die bij AQUALIS hanteren, de vereiste ervaring en een korte omschrijving wat je van de duik kunt verwachten. Controleer van te voren even of je aan de desbetreffende duik kunt meedoen. Cat. Omschrijving 1.

Makkelijke duiken. Water zonder stroming. Zout/Brak water. Makkelijk te bereiken vanaf de kant. Beschut water. Makkelijke bodemcontour om onder water te volgen.

2.

Eenvoudige duiken. Water kan een weinig stromen. Zout/Brak water. Duiken ook buiten de kentering is goed mogelijk. Slecht zicht is mogelijk. Makkelijke bodemcontour om onder water te volgen.

3.

Potentieel moeilijker duiken. Er moet rekening worden gehouden met de kentering. Duiken buiten de kentering is vaak niet mogelijk i.v.m. sterke stroming. Slecht zicht komt vaker voor. Moeilijker te volgen bodemprofielen. Zout, Brak en Zoet water. Bij zoet water moet rekening worden gehouden met thermoclines en zeer fijne slibbodem. Er kunnen gevaarlijke obstakels in het water staan.

4.

Potentieel moeilijke duiken. Er moet rekening worden gehouden met de kentering. Duiken buiten de kentering is niet mogelijk i.v.m. zeer sterke stroming. Er bestaat grote kans op onderstroming. Slecht zicht is meer regel dan uitzondering. Kompas is vaak een noodzaak door de grillige bodemprofielen. Diepe duiken.

4+ Potentieel zeer moeilijke duiken. Er moet heel sterk rekening worden gehouden met de entering. Kentering is zeer

kort. Duiken buiten de kentering is niet mogelijk i.v.m. zeer sterke stroming. Er bestaat grote kans op onderstroming. Slecht zicht is meer regel dan uitzondering. Kompas is een noodzaak door de grillige bodemprofielen.

5.

Per definitie Noordzeeduiken. Potentieel zeer moeilijke duiken. Er moet heel sterk rekening worden gehouden met de kentering. Duiken buiten de kentering is niet mogelijk i.v.m. zeer sterke stroming. Slecht zicht is meer regel dan uitzondering. Geen kantreferentie aanwezig. Diepe duiken, waarbij via een lijn afgedaald en opgestegen wordt. Vrije opstijging is vaak zeer gevaarlijk. Wrakduiken met specifieke gevaren die daaraan verbonden zijn. Duiken vanaf een boot.

6.

Per definitie technische duiken. Decompressieduiken met speciale ademgassen en/of penetratieduiken waar specialistische technische duikmaterialen en -kennis voor nodig zijn. Zeer diepe duiken en/of grotduiken.

Cat. Brevettering / ervaring 1.

Alle brevetten

2.

NOB 1* of OWD; 5 zelfstandige duiken

3.

NOB 1* of OWD; 15 zelfstandige duiken waarvan 5 uit categorie 2

4.

NOB 2* of AOW; 25 zelfstandige duiken waarvan 5 uit categorie 3

4+

NOB 2* of AOW; 40 zelfstandige duiken waarvan 4 uit categorie 4

5.

6.

68

NOB 2* of AOW; 75 zelfstandige duiken waarvan minimaal 4 duiken uit categorie 4+ gemaakt. Minimaal 1 bootduik in Nederland gemaakt (bij voorkeur op de Oosterschelde) Minimaal 4 nachtduiken gemaakt op plaatsen van categorie 4 en minimaal 1 categorie 4 duik gemaakt binnen 3 weken van de datum van een Noordzeeduik. Bovendien in het bezit van een reel, decoballon met spool, lamp, reservelamp, en minimaal een 15L tank. Overweg kunnen met reel en zelfstandig een decoballon kunnen oplaten. De duiker moet beschikken over een duikmedische keuring van hooguit twee jaar oud. De duikorganisator bepaalt per duik de specifieke eisen die aan de duiker wordt gesteld. Dit geldt zowel voor brevettering, ervaring, als materialen. Per definitie moet de duiker beschikken over brevetten van een technische duikorganisatie (ANDI, IANTD, GUE, NACD, etc.). De duiker moet beschikken over een duikmedische keuring van hooguit twee jaar oud.

De Kentering - Duiken met Aqualis


Aqualis duikstekken, categorie indeling & getijdencorrecties Duikstek

cat HW LW Aanbeveling

Oostvoornsemeer Slag Stormvogel Slag Europoort Grevelingenmeer Oudorp Haven recht Preekhil Koepeltje Scharendijke haven & rif De Muur Nieuwe Kerkweg Den Osse havenhoek Kijkuit Bommenede Dreischor Zuid-Langeweg Dreischor Gemaal Dreischor Loswal Oosterschelde Schouwen Duiveland Neeltje Jans Westbout Burgsluis Plompetoren Dijkval Schelphoek Flaauwers Pikgat Heerenkeet/Stalleke Borredamme/Kistersnol Lokkersnol Levensstrijd Kulkenol Zeelandbrug de Val Noordbout Zuidbout Blinde dam Zijpe-Zoetersbout Tholen & st. Philipsland Anna Jacobapolder Sint Annaland Stavenise De Quaak Stavenisse-Irenehoeve Stavenisse-Keetenweg Stavenisse-trailerhelling & dammetje Gorishoek Vuilnisbelt Strijenham Veerweg/Oesterdam Zuid beveland Wemeldinge Oost Wemeldinge-Linda Wemeldinge-Franse trap Wemeldinge-De Hoek Wemeldinge-Klein Stelle/Galjoen Wemeldinge-Tetjes Wemeldinge-Nieuwe Sluis Kattendijke Goese Sas Putti’s Place Noord beveland Katshoek Katshaven Zeelandbrug zuidzijde Colijnsplaat Koningsheim Oesterput Wissenkerke-Oostnol Vlietpolder Wissenkerke-W.nol Roompot Zoetwater plassen Zandbodem plassen Veenbodem plassen

69

*correctietijden Dezijn Kentering t.o.v. getijdetabel

zierikzee

1 nvt nvt 1 nvt nvt 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt

nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt nvt

2 4 4 4 4 4 2 3 3 3 2 2 4 3 2 4 4 2 2

-0,30 -0,25 -0,20 -0,15 -0,10 -0,10 -0,30 -0,03 -0,30 -0,40 -0,40 -0,40 -0,40 -0,45 -0,40 -0,25 -0,40 nvt -0,30

-0,30 -0,25 -0,20 -0,15 -0,10 -0,10 -0,15 -0,15 -0,15 -0,20 -0,20 -0,20 -0,20 -0,25 -0,20 -0,25 -0,20 nvt -0,10

Momenteel verboden Preferent bij LW, Momenteel verboden Alleen bij LW Alleen bij HW Preferent bij HW Alleen bij LW

3 3 3 3 3 3 4 3 3 2

0,30 0,05 0,05 0,05 0,05 0,05 0,10 0,05 0,10 nvt

-0,10 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,05 0,05 0,05 nvt

Preferent bij LW

3 3 3 3 3 3 3 3 4 4

0,10 0,10 0,10 0,10 0,10 0,10 0,10 0,10 0,10 0,10

0,05 0,05 0,05 0,05 0,05 0,05 0,05 0,05 0,05 0,05

Preferent bij LW Preferent bij LW Preferent bij LW

4 4 4 3 4 3 4 4 4 4

0,10 0,10 0,05 0,00 -0,05 -0,05 0,00 -0,05 -0,10 -0,10

0,05 0,05 0,05 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 -0,05 -0,05

Alleen bij LW Alleen bij LW Alleen bij LW Alleen bij LW Alleen bij LW Alleen bij LW Alleen bij LW Alleen bij LW Alleen bij LW Alleen bij LW

1 3

nvt nvt

nvt nvt

Lang ondiep water

Preferent bij HW Preferent bij HW

Alleen bij LW Alleen Bij LW Preferent bij HW

Alleen bij LW Alleen bij LW Alleen bij LW

Alleen bij LW Alleen bij LW


Zin in een duik, duik bij...

Duikvereniging

AQUALIS

Rotterdam

Clubhuis Secretariaat Anthonetta Kuijlstraat 98 Prinses Beatrixlaan 2 3066 GS Rotterdam 3121 JN Schiedam

www.aqualisrotterdam.nl info@aqualisrotterdam.nl - De Kentering

70


Kentering 2014 jubileum