Apatris 40

Page 13

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2018 AΡ. ΦΥΛΛΟΥ 40

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

εφημερίδα δρόμου

13

Λεηλασία χωρίς σύνορα: Η περίπτωση του Πηλίου

Η

λεηλασία των φυσικών αγαθών και πόρων από τον καπιταλισμό σαρώνει ολόκληρο τον πλανήτη τις τελευταίες δεκαετίες, σε μια προσπάθεια να αρμέξει οτιδήποτε αποτελεί πηγή αύξησης των κερδών των πολυεθνικών και του κεφαλαίου γενικά, με τις πλάτες των τοπικών στημένων κυβερνήσεων, θεσμικών οργάνων όπως ο ΟΗΕ και ΕΕ και διεθνών εμπορικών συμφωνιών NAFTA, CETA, κλπ. Στην Ελλάδα βιώνουμε αυτή τη λεηλασία έντονα τα τελευταία δέκα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Στην πολύ γνωστή σε όλους μας περίπτωση των Σκουριών και στην ακόμη παλαιότερη της Μεσοχώρας, προστέθηκαν η επιχείρηση άλωσης από πολυεθνικές των αποθεμάτων νερού, η εγκατάσταση χιλιάδων ανεμογεννητριών στη νησιωτική και ηπειρωτική χώρα και η εξόρυξη υδρογονανθράκων στην Ήπειρο και το Ιόνιο. Στην Μαγνησία το κεφάλαιο επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στην εμπορευματοποίηση του νερού, στην εκμετάλλευση των σκουπιδιών και την εγκατάσταση αιολικών πάρκων στο Νότιο Πήλιο. Αναφορικά με το Νερό του Πηλίου, η επιχείρηση εμπορευματοποίησης αποτέλεσε βασικό στόχο των δύο Καλλικρατικών δημοτικών αρχών του Βόλου. Η εμπειρία από την περιπέτεια του Πουριού, στις αρχές του 1990, βοήθησε στο να γίνει άμεσα αντιληπτή και να μπουν οι βάσεις για τη δημιουργία ενός κινήματος αντίστασης από το καλοκαίρι του 2010, όταν ανακοινώθηκε η επέκταση του Δήμου Βόλου ως τις κορυφές του Πηλίου ώστε να πέσει στην αρμοδιότητα της ΔΕΥΑΜΒ η διαχείριση όλων των πηγών του βουνού.

Νερό και καλλικράτης στο Πήλιο και στον Βόλο Η Καλλικρατική χωροθέτηση του Δήμου Βόλου περιέλαβε περιέργως και 10 χωριά του Πηλίου τα οποία εντάχθηκαν χωρίς διαβούλευση. Ο Δήμος Βόλου επεκτάθηκε γεωγραφικά 26 φορές για να φτάσει μέχρι την κορυφογραμμή του Πηλίου και να εντάξει τις πηγές των χωριών στην ΔΕΥΑΜΒ. Ήταν προφανές ότι το σχέδιο στόχευε στην εκμετάλλευση του νερού των πηγών από την τοπική και την κεντρική εξουσία και την ικανοποίηση του αιτήματος των δανειστών για ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα. Με τρεις πολιτικές κινήσεις ο πρώτος Καλλικρατικός δήμαρχος (Πάνος Σκοτινιώτης), επιχειρείρησε να βάλει στην άκρη τους κατοίκους των χωριών για να εκμεταλλευτεί πολιτικά και οικονομικά τις πηγές και να προχωρήσει το σχέδιο για την εμπορευματοποίηση του νερού. Σε ότι αφορά στην πόλη οι μεγάλες διαρροές του εγκαταλειμμένου δικτύου (ως 60%) και η κακή διαχείριση της ΔΕΥΑΜΒ από τις εκάστοτε δημοτικές αρχές (οικονομικά σκάνδαλα, υποβαθμισμένες υπηρεσίες, κακή σχέση με τους πολίτες και κυρίως κακής ποιότητας νερό), φτιάχνουν την εικόνα μιας υποβαθμισμένης και ευτελισμένης ΔΕΥΑΜΒ ώριμης να πέσει στα χέρια των ιδιωτών χωρίς αντιδράσει. Πρώτη κίνηση: Ο Δήμαρχος κουνώντας το δάκτυλό του προς τους κατοίκους του Πηλίου, διαμηνύει ότι τα χωριά είναι πλέον συνοικίες του Βόλου και δεν μπορούν να μιλάνε για δικές τους πηγές. Επιχειρεί να κόψει έτσι τον ομφάλιο λώρο που συνδέει τις τοπικές κοινωνίες με τις πηγές τους. Δεύτερη κίνηση: Η ΔΕΥΑΜΒ χλωριώνει μόνιμα, χωρίς λόγο, το πόσιμο νερό σε όλα τα χωριά. Στις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων ο πρόεδρος της επιχείρησης δηλώνει ότι η χλωρίωση γίνεται για προληπτικούς λόγους ακόμη και όταν το νερό των πηγών είναι πεντακάθαρο!!! Τρίτη κίνηση: Τον Γενάρη του '13, η ΔΕΥΑΜΒ αποφασίζει να πάρει από τον Δήμο και από τις τοπικές κοινότητες την άρδευση, να μετατρέψει δηλαδή τους αγρότες σε καταναλωτές της ΔΕΥΑΜΒ, θεατές της διαχείρισης του νερού και να βάλει τις προϋποθέσεις για το επόμενο βήμα, την μεταφορά της σε ιδιώτη επενδυτή χωρίς αντιδράσεις. Μετά από τα δύο πρώτα χρόνια Καλλικρατικής διακυβέρνησης γίνεται αντιληπτό ότι η καθημερινότητα στα χωριά αλλάζει δραστικά προς το χειρότερο. Πέραν της οικονομικής κρίσης και της πολιτικής αδράνειας στην οποία βυθίζονται λόγω Καλλικράτη, αντιμετωπίζουν την αφόρητη πίεση από την πολιτική της δημοτικής αρχής στη διαχείριση του νερού που επιφυλάσσει μεγάλη αύξηση των τιμολογίων, υποβάθμιση του πόσιμου νερού και παράδοση της άρδευσης και των πηγών τους στις ανικανοποίητες οικονομικές ορέξεις των ιδιωτών.

Η αντίδραση των τοπικών κοινωνιών Στις κινήσεις της δημοτικής αρχής οι κάτοικοι των χωριών απάντησαν με τη δημιουργία της Κίνησης Πολιτών Πηλίου και Βόλου για το Νερό (Γενάρη 2012), με την κατάληψη της αίθουσας του δημοτικού συμβουλίου από εκατοντάδες κατοίκους του Πηλίου και του Βόλου (Φλεβάρης 2012), με «δολιοφθορές» στις κεντρικές δεξαμενές και καταστροφή των χλωριωτών, με ενημερωτικές καμπάνιες, συμμετοχή σε αντιρατσιστικά φεστιβάλ, επαφή με κινήματα υπεράσπισης των φυσικών αγαθών (Χαλκιδική, Κρήτη, Μάνη, Μεσοχώρα,

Αώο κλπ), συμμετοχή στη Πανελλαδική Συμμαχία για το Νερό, δημιουργία της ιστοσελίδας watervolo.blogspot.gr κλπ. Η δράση της Κίνησης, με βασικό εργαλείο τις συνελεύσεις στα χωριά, πέτυχε το σταμάτημα της χλωρίωσης και το μπλοκάρισμα της μεταφοράς της άρδευσης στην ΔΕΥΑΜΒ και από εκεί στον ιδιώτη επενδυτή. Ο πρώτος Καλλικρατικός δήμαρχος χάνει τις εκλογές του Μάη 2014 κυρίως λόγω της πολιτικής του στη διαχείριση του ζητήματος του Νερού.

Ο νέος δήμαρχος παίρνει τη σκυτάλη Ο νέος δήμαρχος, ο Μπέος, παίρνει τη σκυτάλη της διαχείρισης του δήμου και παρά τις προεκλογικές του δεσμεύσεις για προστασία του δημόσιου χαρακτήρα του νερού, επιτίθεται από την αρχή της θητείας του στις τοπικές κοινωνίες και την Κίνηση, όχι μόνον με υβριστικούς χαρακτηρισμούς αλλά και με εκβιασμούς, στοχοποιήσεις και χρήση αστυνομικής και δικαστικής καταστολής. Φάνηκε ότι ήταν αποφασισμένος να προχωρήσει με καθαρά μαφιόζικο τρόπο στην ιδιωτικοποίηση του νερού ικανοποιώντας υποσχέσεις προς τους υποστηρικτές του, την μνημονιακή κυβέρνηση και ξένους και εγχώριους επενδυτές. Στις 13 Μάρτη του ‘15, εκατοντάδες πολίτες συγκεντρώνονται έξω από την ΔΕΥΑΜΒ με αίτημα την παρουσία τους στο ΔΣ της επιχείρησης που θα αποφάσιζε την έγκριση κανονισμού άρδευσης, τον οποίο είχαν ήδη απορρίψει οι συνελεύσεις των χωριών. Τρεις διμοιρίες ΜΑΤ, σεκιουριτάδες και φουσκωτοί-μπράβοι του δήμαρχου και ασφαλίτες, έζωσαν το κέντρο της πόλης και ανάλαβαν την προστασία του διοικητικού συμβουλίου. Φυσικά το αίτημα δεν έγινε αποδεκτό και η προσπάθεια των πολιτών να μπουν στο κτίριο εξελίχθηκε σε σύρραξη με τις διμοιρίες των ΜΑΤ που κατέληξε στον τραυματισμό πολιτών και στην προσαγωγή σε δίκη νεαρού αγρότη από το Πήλιο. Στη βία της δημοτικής αρχής οι κάτοικοι του Πηλίου αντιπαραθέτουν την απόφαση των συνελεύσεων των κοινοτήτων για αυτοδιαχείριση της άρδευσης που συνεχίζεται για 4η συνεχή χρονιά. Δεν αναγνωρίζουν το ρόλο του διαχειριστή της άρδευσης στη ΔΕΥΑΜΒ, διορίζουν επιτροπές διαχείρισης σε κάθε χωριό και δεν φοβούνται τις απειλές για επέμβαση των ΜΑΤ και για πρόστιμα.

Οι μάσκες πέφτουν και επιχειρείται ανοικτά η ιδιωτικοποίηση του βιολογικού καθαρισμού των ακαθάρτων του Βόλου Τον Γενάρη 2017, ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΜΒ ανακοινώνει σε συνέντευξη τύπου, την πρόθεση της διοίκησης να παραδώσει σε ιδιώτη τον Βιολογικό καθαρισμό των ακαθάρτων της πόλης. Η Κίνηση καλεί πολίτες και συλλογικότητες σε συγκέντρωση για να οργανωθεί η αντίδραση σε αυτή την απόφαση και αποφασίζεται η δημιουργία μιας διευρυμένης συλλογικότητας της Συμμαχίας Βόλου για το Νερό με τη συμμετοχή και κομματικών σχημάτων. Η κινηματική δράση με συγκεντρώσεις στα δημοτικά συμβούλια και στη ΔΕΥΑΜΒ αντιμετωπίστηκε με ΜΑΤ και απανωτές αναβολές συνεδριάσεων του ΔΣ, με στόχο την κούραση και τον εκφοβισμό, χωρίς αποτέλεσμα. Το ξεπούλημα πήρε αναβολή ή μπήκε στο χρονοντούλαπο και το κίνημα του Νερού βγήκε νικητής σε αυτή τη μεγάλη