Page 156

Ateş gecesi Afife bir kere daha güldü ve evvelki sözünü tekrar etti: — Size dedim ki, ben çok ahlâksız oldum diye... Vakit kazanmak için mantoyu ağır ağır katlıyarak karyolamın demirine asarken: — Çocuksunuz Afife hanım, dedim. Bununla beraber o dakikada aklımdan geçmis bir süpheyi sak-lamıyacağını. Afifenin dudak ve gözlerindeki boyaya, odama gelirken giydiği bu yarı çıplak sabahlığa iyi mâna vermemistim. Zihnimden: — Afife benden sonra galiba değisti, diyordum, yahut kimbilir belki eskiden de öyleydi de ben çocuk saflığımla anlıyamadım. Tavan arası sahnesinde onun kendini bukadar kolaylıkla birak-masmdaki esrar anlasılır gibi oluyordu. Ben hâlâ manto ile uğrasarak bunları düsünürken o da konsolun aynasında kendini seyretmekle mesguldü. Birdenbire bir mazeret gibi: — Ne yapalım, artık yarın yok bizim için, dedi. Bir zaman benim, sonra onun dilimize doladığımız bu roman cümlesi her seyi yeniden karıstırıyordu. O zaman anladım ki, bütün süsler ilk defa benim içindir ve kimbilir nekadar mücadeleden sonra verilmis bir kararın neticesidir. Yanına gittiğim zaman galiba gözlerinde bir iki damla yas vardı; vücuduna dokunmıya cesaret edemiyerek: — Mersi Fofo, dedim. O da hafifçe heyecanlandı. Fakat bu, benim ağzımdan ilk defa isittiği Fofo kelimesi içindi. Telâsından gözümdeki yasları far-ketmiyor, bir çocuk sevinç ve hayretile: — Bana Fofo diyorsunuz? diyordu. Fofo, Fofo... ne güzel! Ellerinden tutarak karsıdaki kanapeye oturttum. Afifenin bu saatte ne maksatla kapımı çaldığı, benden ne istets CE S I 245 diği malûm. Fakat buna rağmen ona karsı hiçbir fena arzu duymuyorum. Göğsüm ilk gençliğimin bakir heyecaniarile dolu, parmaklarımı âdeta ürke ürke yanaklarına, saçlarına, çıplak omuzlarına dokunduruyorum; ağzımdan ardıardına çocukça kelimeler dökülüyor: — Güzel Fofo.. sıcak Fofo.. yumusak Fofo... Yüzündeki aydınlık bana kâfi görünmüyor; tekrar konsola giderek samdanın mumlarını hep birden yakıyor, sonra onu getirip Afifenin yüzüne tutuyorum: — Benim sedef yüzlü Fofom... Bu çeneye, bu dudaklara, bu yanak çukuruna, bu burun kanatlarına bir kere parmağımın ucile dokunmak için ben nekadar yandım. Bu gece bana geldiğin için sana tesekkür ederim Fofo... Eskisinden daha güzel Fofom benim. Eskisinden daha güzel Fofo!.. Otuz yasında bir genç adamın güzellik hakkında formülüne göre hangi otuz hes yasjnda kadın yirmi yasındaki halini aratma-mağa muktedirdir? Hele Sklavakilerin kızı gibi yoksulluk ve iztı-rap içinde vaktinden evve! yıpranmıs olursa! İstemeden ağzımdan çıkan bu «eskisinden güzel Fofo» nihayet gönlü alınmak istenen bir kadına karsı bir kompliman olabilirdi. Nitekim uzun zaman bunu ben de böyle zannettim. Reşat nuri güntekin

155

ATE_ GECES_  
ATE_ GECES_  
Advertisement