Page 2

apneumagazine column

fotocolumn

Maatje Op de foto een deel van mijn apneu-apparaat. Ik noem hem wel eens mijn ‘snuitje’. Of ook wel mijn ‘maatje’. Een vriend die er altijd voor je is. Waar je op kunt bouwen. Die soms iets anders wil dan jij. Waar je wel aan ergert. Maar je kunt niet zonder hem. Gewoon een deel van je leven, een vast ankerpunt. Het is wel een anders geweest. Toen ik hem pas kreeg, moesten we erg aan elkaar wennen. Hij wilde wel eens dingen die ik niet wilde. Ik kreeg het benauwd van hem. Werd bang dat ik stikte. Hij lekte, maakte lawaai, pruttelde. Werd vochtig. Ik gooide hem soms woedend af. Kwam even later tot de ontdekking dat het mét hem op toch beter ging. Ik heb uit die beginperiode zelfs een litteken op mijn neus overgehouden, omdat hij te strak zat. Ik noemde hem toen ‘mijn vriend én mijn vijand’. Ik haatte hem, maar kon niet zonder hem.

tekst en foto:

Ton op de Weegh

Ik heb me aan hem moeten aanpassen. Maar hij ook aan mij. Ik kreeg een ander neuskapje; er kwam een slanghoes, een slangverwarmer. Gaandeweg begonnen we aan elkaar gewend te raken. We tolereerden elkaar. Er ontstond een soort kameraadschap. En nu kunnen we niet zonder elkaar. Zeker, zo nu en dan is het weer even een nachtje mis. Als mijn neus vast zit. Of als het vochtig is, Dan komt weer even die oude strijd van het begin boven. Maar de volgende nacht is het weer gewoon. Ik en mijn maatje. We horen bij elkaar, we kunnen niet zonder elkaar. Het littekentje op mijn neus is een soort tattoo geworden. Een teken van een strijd, die we moesten voeren, maar die we overwonnen hebben. ■

© todw 2011

43

|

apneumagazine

columns apneumagazine  

columns in het apneumagazine

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you