Issuu on Google+

Wie belt er nu met een vinger in zijn oor... Improvisatiekoningen en -koninginnen van de companie ‘De Koe’ wagen zich aan een nieuwe poging met ‘Olga’. Een geslaagd toneelstuk rond het leven, de brieven en de verhalen van Tsjechov met topacteurs als Sien Eggers en Lucas van den Eynde, dat geschreven werd door Peter van den Eede, Willem De Wolf en Natali Broods. Op 9 oktober 2013 zien wij regisseur van den Eede zelf aan het werk naast zijn collega-acteurs in de Minnemeers in Gent. Zoals elk jaar komen zes goede vrienden, die allemaal in de theaterwereld betrokken zijn, samen om een vergadering te houden en te discussiëren, over theater, thee en andere belangrijke en nutteloze zaken. Het landhuis waarin ze vergaderen staat daarbovenop op instorten. Dat huis geeft deze vriendengroep dus nog een onderwerp om over te kibbelen. Om alles nog dat tikkeltje ingewikkelder te maken, zorgen de relaties tussen de personages voor meer spanningen. Hoe loopt dit verhaal af? Decor uit de doeken Bij het binnenkomen, valt onmiddellijk het aparte decor op. Er hangen overal witte doeken, kriskras door elkaar. Na een tijdje merk je op dat de acteurs hierin eens verdwijnen, dan weer tevoorschijn komen of erachter staan luistervinken. De doeken stellen de coulissen voor: acteurs bereiden zich voor op hun volgende regels. Je ziet ze rustig een slokje nemen of ijsberen op de set. Het lijkt of alles kan in dit toneelstuk. Een potje grondbiljarten? Waarom niet! De regels die bij het spel horen zijn al even komisch als het spel zelf. Het decor houdt je met beide voeten op de grond. Dit is maar toneel, niet de echte wereld. Voorspelbare relaties, of niet? Aanvankelijk weet je niets van de personages. Je stelt jezelf constant de vraag: wie is wie? Maar is dat niet juist het geweldige aan dit stuk? Die onwetendheid zorgt ervoor dat je geboeid naar het verhaal blijft luisteren. Om je fascinatie voor het verhaal te belonen, worden meer en meer tipjes van de sluier opgelicht naargelang de tijd verstrijkt. Elk personage speelt zijn rol met overtuiging. (Olga, de brief komt altijd aan, 2013) Ten eerste is er natuurlijk Olga. Over deze dramaqueen wordt een boek geschreven, maar zij weet precies hoe het eruit moet zien. Olga haar verstrooidheid vormt een fantastische combinatie met Eggers haar gevoel voor improvisatie. Ook de andere acteurs hebben het humoristische in zich. Wanneer Peter van den Eede belt met zijn vinger in het oor en de woorden: “ Ik versta je niet, je valt weg.” uitspreekt, speelt Eggers daarop in alsof het niets is. “Natuurlijk versta je ze niet, je zit met een Shauni Van Impe


vinger in je oor!” Die zin glijdt uit haar mond alsof ze hem al weken heeft voobereid. De humor in dit stuk zorgt voor balans in het verhaal. Dan is er ook Anna, de knappe juffrouw die haar kijkstage doet. Je kan haar standpunt nog het beste vergelijken met dat van ons, de kijkers. Zij is het onschuldige lam op de scène. Je ziet haar denken, wat iedereen zou denken in zo’n levensechte situatie: horen,zien en zwijgen! Om de charmante chaos in het verhaal te bewaren, leer je ook de onderlinge relaties kennen. Of deze nu voorspelbaar zijn of niet, familiair of amoureus, ze wekken je belangstelling alleen maar op. Wie had een relatie met wie? Wie voelt wat voor wie? Komt het nog goed voor haar? Hoe voelt zij zich daarbij? Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de honderden vragen die je jezelf stelt. Kortom, wie een zwak heeft voor charme, drama en humor moet Olga gezien hebben. Een toneelstuk kan onmogelijk meer op de ziel spelen dan Olga! Alleen richting de Minnemeers om te genieten van een avond waar je je ongetwijfeld ziek zal lachen!

Olga, de brief komt altijd aan. (2013, september 26). Opgeroepen op december 1, 2013, van http://www.ccbelgica.be/: http://www.ccbelgica.be/olga

Shauni Van Impe


Shauni Van Impe


Recensie 'Olga' van de Koe