Page 5

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΊΟΥ 2010

1. Το manifesto του απλού πολίτη… Επειδή εδώ και κάποιους μήνες παίζονται τρελά παιχνίδια που μου αφήνουν την αίσθηση ότι δεν πάω καλά ή ότι τίποτα δεν πάει καλά, πήγα στον ψυχίατρο, του πλήρωσα 5 επισκέψεις μαζεμένες και του είπα τα ακόλουθα μαζεμένα… Μετά ο ψυχίατρος, χωρίς να πει κουβέντα άνοιξε το παράθυρο και πήδηξε. Πήδηξε χωρίς να μου δώσει διάγνωση (βλέπετε είχε προπληρωθεί το καθίκι…) και εγώ αποφάσισα να ζητήσω διάγνωση από όπου μπορώ… όχι τίποτα άλλο, αλλά για να κάνω απόσβεση. Είστε λοιπόν στη λίστα όσων θα με υποστούν… Κλείστε τα παράθυρα και ακούστε! Γεννήθηκα το εθνοσωτήριο έτος του ΄69 (εθνοσωτήριο λόγωWoodstock…). Εξ ορισμού θα πρέπει να είμαι λοιπόν οπαδός της παγκοσμιοποίησης (ή μήπως κάτι άλλο εννοούσαν τότε… Να θυμηθείτε να το ρωτήσετε στο Γιωργάκη που στον κήπο του η μαμά Margaret τον αφήνει να καλλιεργεί κανναβούρι… και άλλα soft…). Όταν ήμουνα μικρούλης ο μπαμπάς και η μαμά δούλευαν και μια φορά το χρόνο πλήρωναν εφορία. Αυτό το θυμάμαι καλά γιατί ο μπαμπάς δεν πήγε ποτέ σε λογιστή! Ο μπαμπάς έλεγχε τα πάντα μόνος του και δεν άφησε ποτέ του ούτε μια δραχμή εκκρεμότητα… Ο μπαμπάς και η μαμά –όπως οι περισσότεροι τότε- μάζευαν λεφτά για «σπίτι». Ο μπαμπάς και η μαμά –όπως οι περισσότεροι τότε- έχτιζαν το σπίτι λίγο-λίγο ανάλογα με τις ανάγκες και τις δυνατότητες και δεν πήραν πότε δάνειο από Τράπεζα. Ωστόσο τον μπαμπά μου και την μαμά μου τους αγαπούσαν οι Τράπεζες και χαίρονταν όποτε τις επισκέπτονταν για να ενημερώνουν τα βιβλιάρια που μάζευαν λεφτά για το σπίτι και για τα παιδιά τους… Οι γονείς μου δεν πήγαν ταξίδια μεγάλα και δεν αλλάξανε 10 αυτοκίνητα. Στην αρχή ήταν ΝΔ και Καραμανλής… Ήρθε η ΕΟΚ και… …μετά –το ’81- ήρθε το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρέας. Ο μπαμπάς δεν άλλαζε, άλλαζε όμως ο κόσμος. Ο μπαμπάς έβλεπε να βγάζουν λεφτά και να κινούν χρήμα άνθρωποι που δεν τους είχε δει ποτέ ξανά εκεί έξω –το εκεί έξω μη με ρωτάτε πιο είναι γιατί ήμουν μικρός. Ο μπαμπάς έβλεπε λεφτά να έρχονται σωρηδόν σαν επιδοτήσεις στον αγροτικό τομέα και σαν δάνεια του δημοσίου. Εμείς λεφτά δεν βλέπαμε αλλά ο μπαμπάς έλεγε ότι αυτά τα λεφτά και κακώς έρχονται και λάθος χρησιμοποιούνται… Αλλά κάποιος φίλος και γείτονας τσακωνόταν με τον μπαμπά που ήταν, λέει, «συντηρητικός» και φίλος μιας κυρίας που το όνομά της ήταν Επάρατος η οποία ήταν πολύ κακιά και ένας άλλος κύριος –νομίζω ο Άγιος Ανδρέας- αφού, λέει, πάλεψε μαζί της στα μαρμαρένια αλώνια την εξουδετέρωσε και την έκλεισε μέσα σε ένα ντουλάπι που το ονόμασε «Το χρονοντούλαπο της Ιστορίας» και καθόταν εκεί και την φίλαγε μαζί με πολλούς φίλους του που κάνανε συνέχεια παρέα και λέγονταν «Λοιπές Δημοκρατικές Δυνάμεις» και όποτε αυτή η κακή γυναίκα διαμαρτυρόταν ή μάζευε τις δυνάμεις της για να βγει από το ντουλάπι, εκείνος, φώναζε τους φίλους του και μαζί κι έναν δρυΐδη που τον λέγανε Μένιο ή Κουτσο-Γιώργο κι έφτιαχνε ένα ειδικό μαγικό φίλτρο που το λέγανε «Εκλογικό Νόμο» και με το φίλτρο αυτό την καταχωνιάζανε ακόμη πιο μέσα στο ντουλάπι για να μάθει… Διότι όπως λέγανε, τότε, «δεν εδικαιούτο δια να ομιλεί» – όχι που ήθελε να βγει κι απ’ το ντουλάπι! Έτσι ήταν τα πράγματα τότε που, λέει, ήταν η πρώτη φορά που στη χώρα μας λειτουργούσε η Δημοκρατία και ήταν οι άνθρωποι ελεύθεροι να λένε και να κάνουν ότι θέλουν. Και την εποχή [5]

Από τα Ανοικτά Πε.Δ.Ι.Α. στους Ανεξάρτητους Έλληνες  
Από τα Ανοικτά Πε.Δ.Ι.Α. στους Ανεξάρτητους Έλληνες  

Επιλεγμένα κείμενα από τα Ανοικτά Πε.Δ.Ι.Α., ένα blog ανάμεσα στα εκατοντάδες που κράτησε τη ματιά του εστιασμένη στην τραγική πορεία του τό...