Page 1

ANNU Creative Industry Magazine | | 14 Juni 2013

-Lend me your eyes-

Het leven door de ogen van.. “Ik ben een echte geldwolf” - Nienke “Ik wil graag de visie overdragen aan anderen” - Mark


Editor´s note

I WILL DO IT MY WAY

D

e creatieve industrie, een term waar veel mensen tegenwoordig mee gooien. Tegelijkertijd denken we allemaal bij ons zelf, waar hebben we het eigenlijk over. Het punt is dat ‘creatieve industrie’ een heel breed begrip is waardoor het nogal vaag wordt. Vaak als mensen vragen wat ik studeer, en er vervolgens een hele lange term uit mijn mond rolt, kijken ze mij met opgetrokken wenkbrauwen aan; Communication International Event, Music and Entertainment Studies aan de Fontys Academy for Creative Industries. Kijk eens, een hele mond vol. Deze industrie is onder te verdelen in uiteenlopende disciplines die grotendeels ook een vorm van kunst zijn. Van evenementen tot magazines en van mode tot de muziekindustrie. Eigenlijk gaat het bij deze disciplines over het gebruikmaken van de kunstzinnigheid van de mens, producten van creatieve menselijke uitingen. Creativiteit, thinking out of the box, dingen eens op een andere manier bekijken en gaandeweg iets nieuws creëren. Dat is ook eigenlijk wat creativiteit inhoudt. Opvallen door iets nieuws te verzinnen of iets anders te doen, door origineel te zijn. Dit is iets wat men steeds meer probeert te stimuleren, maar de vraag is of de mens ook écht steeds origineler en creatiever wordt? Ik moet eerlijk bekennen dat ook ik iemand ben die zijn eigen creativiteit in de laatste jaren bewust heeft gestimuleerd. Met een positief resultaat, al zeg ik het zelf. Ik denk dat we steeds creatiever worden, omdat we er vaker voor openstaan en het steeds meer wordt gestimuleerd in het lager onderwijs. Het is alleen te hopen dat het kuddegedrag van de mens deze ontwikkeling niet zal tegenhouden.


Inho 05

Wie is Annu?

09 15

Column - Het leven door de ogen van

Een greep uit het leven van Aniek

17

Interview - De portemonnee


oud 07

Artikel - De vernieuwende muziekindustrie

Anne

e van Nienke Smeets

11 16

Interview - Mark, het bezige bijtje

Het leukste evenement van het jaar


Dit ben ik! Anne Pluijmen 22 december 19 91 Tilburg Communication International Event Music and Entertainment Studies

D

e naam van het magazine doet het misschien al vermoeden... ik luister naar de naam Anne. Je had er ook nog Anna of Annabel van kunnen maken, maar het is toch echt Anne. Ik ben 21 jaar en ben geboren in een dorp genaamd Hoensbroek, gelegen in het zonnige Zuiden van Nederland. Momenteel woon ik in de gezellige studentenstad Tilburg en studeer ik aan de Fontys Academy for Creative Industries. Daar volg ik de opleiding Communicatie – International Event, Music and Entertainment Studies, maar ik gebruik graag de afkorting CO-IEMES. Ik heb voor deze studie gekozen omdat ik graag creatief bezig ben en uitgedaagd wil worden. Een ‘normale’ communicatie opleiding was voor mij dus geen optie. Na het volgen van een HBO opleiding in de hotellerie had ik het na één jaar wel weer gezien met deze opleiding. Het was tijd om een nieuwe richting in te slaan. Communicatie, richting de creatieve sector klonk mij een stuk leuker in de oren. Uiteindelijk ben ik blij met deze keuze. Tegenwoordig kan ik mezelf ontwikkelen op verschillende vakgebieden en zo van alles een beetje proeven. Er zijn natuurlijk altijd al een aantal disciplines die mij van kinds af aan al interesseren. Dans en theater zijn altijd al een grote passie van mij geweest. Vroeger riep ik altijd, kon ik maar zingen en acteren dan zou ik zo in een musical gaan spelen en dat de rest van mijn leven blijven doen. Helaas was dat niet voor mij het geval en ben ik mij alleen gaan storten op het dans gedeelte. Wat mij overigens wel goed af ging. Het hele jaar oefenen voor de eindvoorstelling in de zomer, en dan weer opnieuw beginnen met oefenen voor de voorstelling van het jaar dat daar weer op volgde. En alsof het allemaal nog niet genoeg was, pikten we tussendoor nog een aantal wedstrijden mee. Heerlijk vond ik dat. Maar ook aan die pret kwam een eind. Toen het studeren eenmaal begon, werd het dansen minder. Tegenwoordig heb ik er wel weer tijd voor, maar de motivatie om weer opnieuw te beginnen is een beetje weggezakt. Dansworkshops volgen en dansvoorstellingen bezoeken is het enige wat mij momenteel nog interesseert en bezighoudt. Wie weet zal ik in de toekomst weer de motivatie vinden om te dansen, ooit, voordat het te laat is en mijn botten het niet meer aankunnen.


En dit ben ik ook..

J

e denkt misschien: ‘Wat is dat voor vreemde afbeelding in het midden van deze pagina?’ Ik moet ook eerlijk bekennen, bij deze afbeelding is inderdaad wel uitleg vereist. De drie plaatjes kan je ook wel zien als de verschillende levensfases van een mens. Wellicht komt nu de tweede vraag opdagen. ‘Waarom een afbeelding van mijn levensfases?’ Op dit moment sta ik op een punt in mijn leven waarin nog heel veel onduidelijk is. Heel veel moet ik nog uitzoeken en ontdekken. Ik weet nog niet zo goed wat bij mij past en wat ik leuk vind. Mijn idee is dan ook om even stil te staan en naar het verleden, heden en de toekomst te kijken. Vandaar de naam van het magazine. Anne leeft in het nu; Annu.

“ Kijk af en toe eens om je heen” De boon staat voor het begin van mijn leven, mijn geboorte en kinderjaren. De vogels staan voor mijn ouders, door hen ben ik grootgebracht.

De muzieknoten staan voor de dingen die mijn ouders en overige familieleden mij hebben geleerd. Het plantje staat voor de fase in mijn leven waar ik op dit moment ben. Het heden. Studerend, leergierig en genietend. De gieter staat voor de docenten, collega’s en vrienden. Zij voeden mij door de waterdruppels. Deze waterdruppels zijn de invloeden die ik van hen meekrijg, informatie over mijn toekomstige werkveld, werkervaringen en emoties. Zij hebben de persoon gevormd die ik nu ben. De boom staat voor de toekomst. Ik weet nog niet wat de toekomst mij gaat brengen. Ik sta voor alles open, ik wil geen kansen laten liggen en er achteraf spijt van hebben. Hier word ik dan ook weer gevoed door mijn omgeving. De bijtjes en de zon. Ik ben van mening dat je je hele leven dingen blijft leren. Met deze gedachte wil ik goed worden in hetgeen ik doe.


De vernieuwde muziekindustrie Fanatieke muziekliefhebbers hebben inmiddels wel in de gaten dat de muziekindustrie steeds meer aan het veranderen is. Niet alleen in negatieve maar ook in positieve zin.

P

rofiteert de muziekindustrie steeds meer van digitalisering? Dat is nog maar de vraag. Digitalisering is tegenwoordig niet meer weg te denken. Een dalende cd-verkoop als gevolg, muziekwinkels, zoals Free Record Shop gaan failliet en platenmaatschappijen die angstig worden omdat er nauwelijks nog cd’s worden verkocht. Toch heeft de digitale revolutie ook positieve kanten. Internet heeft er namelijk voor gezorgd dat muziek en de informatie en kennis omtrent dit onderwerp voor meer mensen beschikbaar werd en daardoor ook door veel meer mensen beluisterd wordt. Tegenwoordig gaat de legale verkoop onder andere via iTunes en Spotify. Artiesten hebben dan ook een voordeel aan internet. Ze zijn makkelijker te vinden en hebben daardoor een veel groter bereik. Facebook heeft daar een groot aandeel in. Artiesten kunnen zichzelf promoten zonder dat ze er een platenmaatschappij bij nodig hebben. Maar het kan ook als een belemmering worden gezien. Het is namelijk voor iedereen toegankelijk, hierdoor wordt het moeilijker om je te onderscheiden en origineel te zijn.

Desondanks zijn er veel nieuwe artiesten geboren die een tal van mogelijkheden krijgen door de digitalisering. Misschien is het allemaal zo slecht nog niet.

“De geboorte van een nieuw medium” De terugkeer van vinyl Hoewel de technologische ontwikkelingen steeds meer zullen toenemen, zien we dat vinyl weer helemaal terugkomt. Dit kan natuurlijk alleen maar worden gezien als een goed iets. Mensen hebben na een tijd genoeg aan de overkill aan digitaal gemak en willen dan weer terug naar het oude vertrouwde. Ze willen zich laten zien door iets anders te doen. Dat draaft straks weer door naar teveel vinyl en dan draait de wereld weer om. Net zoals veel dingen zal ook de aankoop van vinyl weer minder worden, om over een paar jaar weer terug te komen. Dan is er weer een nieuw cool gadget waar je mee kunt draaien.


Waarschijnlijk wordt dadelijk het draaien met de Ipad en Iphone een nieuwe hype en dan krijgt dat weer een boost. Zo is alles een vicieuze cirkel.

“Het is een gevoelskwestie” Maar wat is er nou zo bijzonder aan vinyl? Wat geeft de doorslag om niet dat liedje te downloaden via iTunes, maar om die plaat te kopen? Eigenlijk is het puur een gevoelskwestie zegt de kenner. Hoe het aanvoelt.. het geluid dat je hoort als je er aan slingert. De kraakjes en piepjes.. backspins maken. Een nieuwe plaat openmaken. Allemaal zaken die je met digitale muziek of cd’s niet hebt. Dat is wat vinyl zo bijzonder maakt.

De opkomst van technofeesten De digitalisering in de muziekindustrie en de terugkeer van vinyl is niet het enige wat aan het veranderen is. Op het gebied van evenementen en feesten zien we dat er een opkomst is van techno-, minimal- en housefeesten.

Jammer genoeg worden deze feesten vaak geassocieerd met drugsgebruik. Ook al is dit niet te voorkomen, toch gaat het bij de feesten van deze muziekstroming om het sociale aspect. Mensen samenbrengen. Door feesten als deze ontstaan vriendschappen. Muziek brengt mensen al eeuwenlang samen. Techno kun je zien als de alternatieve tak van de Dance. Het is meer dan de muziek uit de Top 40 en ook niet zo gemakkelijk als de deuntjes van de elekronische dance muziek uit Amerika. Dat techno minder bekend is bij de bevolking komt doordat techno iets meer graafwerk vereist. Het is niet overal te vinden, dat zorgt er wel voor dat het ‘underground’ blijft. Dat is namelijk de charme ervan. Het is nog steeds een genre waar nog niet ladingen publiek op af komt, maar er is wel degelijk genoeg publiek voor. De scene is nog klein. Dat kan gezien worden als een positieve eigenschap. Daardoor is er gelukkig nog geen overkill.


“Een doodnormale maandagochtend”


Column Anne kijkt met een firsse blik de wereld in en vertelt ons wat haar opvalt..

I

edere dag weer vallen mij dingen op. Ze verbazen mij, laten me lachen of doen juist het tegenovergestelde met mij. Maar het belangrijkste is dat ze mij vooral aan het denken zetten. Dit deel ik dan ook graag met jullie. Maandagochtenden. Niemand is er dol op, dat is algemeen bekend. Met een licht ochtendhumeur stap ik de trein in, op weg naar school. Nog half slapend denk ik terug aan het weekend. Was het nog maar weekend. Of was het maar al weekend. Een knal haalt me uit mijn droom. De trein staat stil. Het zal toch niet alwéér he?! De stem van de machinist dreunt door de luidspreker; een aanrijding met een persoon. In verschillende hoeken hoor je mensen godveren. Het lijkt wel een routine te worden; een ‘bloody Monday’, waardoor ik alwéér te laat op school kom. Mensen die dagelijks treinreizen weten er alles vanaf. Respect voor de overledenen is dan ook ver te zoeken. Het feit dat mijn IPod bijna leeg is doet meer met me. Het lijken er ook steeds meer te worden. Je zou het bijna een hype kunnen noemen. Maar waarom is de trein zo aantrekkelijk voor mensen die levensmoe zijn? Dat is wat ik me afvraag. Zijn ze gefascineerd met geel en blauw of vinden ze het grofweg leuk om andere mensen te frustreren? Helaas zullen we het nooit weten. Maar er zijn zat andere manieren om jezelf van kant te maken. Manieren waarbij je géén vreemde mensen lastig valt. Natuurlijk ben ik nog altijd van mening dan zelfmoord nooit een optie is. Maar als ik ooit last van levensmoeheid heb, weet ik één ding zeker: Ik zal nooit ervoor kiezen om voor de trein te springen. Dat mijn leven ophoudt hoeft niet te betekenen dat ik dat van anderen moet ophouden.


Alles wat ik doe, zo ben ik ook. Alles wat ik doe is dus waar `Mark´ voor staat. Het is nogal lastig om producten, in welke vorm dan ook, te verkopen terwijl ik er geen interesse in heb. Ik ben niet zomaar een verkoper die wat spulletjes inkoopt en weer probeert te verkopen. Vandaag zitten we aan tafel bij Mark Pluijmen, 26 jaar en woonachtig in het kleine dorpje Terblijt, onderaan in Zuid-Limburg. Waar je ’s ochtends wakker wordt gemaakt door loeiende koeien en de tientallen zingende vogeltjes. Waar je ’s middags heerlijke wandelingen kunt maken door de weilanden en bossen en waar iedereen de deuren heeft openstaan. Mark heeft gestudeerd aan Hogeschool Zuyd te Sittard en volgde daar de studierichting Small Business en Retail Management. Na zijn studie heeft hij verschillende werkzaamheden uitgevoerd, maar het waren nog steeds niet de beroepen waar hij altijd al van had gedroomd. Iets voor zichzelf beginnen, een eigen bedrijfje, leek hem nog de beste optie.

Mark, het bezige bijtje

“Ik wil mensen prikkelen om anders te denken over een onderwerp waar ze hun hele leven al op een bepaalde manier naar kijken”


Q: Welk eigen bedrijf heb je als eerste opgezet? A: “Mijn eerste initiatief was Exceptive IT. Samen met een vriend ontwikkel ik verschillende software op maat. Dit doen we dan ook voornamelijk voor bedrijven. “ Q: Vervolgens wilde je jezelf meer gaan uitdagen en ontwikkelen op het gebied van webdesign? A: “Ik wilde inderdaad meer gaan doen met webdesign. Sinds kort heb ik een nieuw bedrijfje gestart. Je kunt het vinden onder de naam WOODCUT. Samen met mijn nieuwe collega Roy maak ik onder andere infographics en webontwerpen. Wij hebben ons omgedoopt tot visuele vertalers. Men wilt tegenwoordig graag visueel geprikkeld worden. Een ‘woodcut’ is een houtsnede. Wij ‘snijden’ de website zodanig totdat we een passende communicatie bij de ondernemer vinden. Tevens hebben we voor deze naam gekozen, omdat webontwerp terug moet naar de basis. Er is te veel informatie op sites weergegeven. Dit moet anders. In één oogopslag moet de doelgroep zien wat de site en het bedrijf inhoudt.” Q: Werken jullie vanuit thuis of hebben jullie een eigen kantoor? A: “Het komt wel eens voor dat ik thuis werk, maar dat doe ik liever niet. We hebben daarom een kantoor bij LijnSpel. Dit is niet het standaard kantoor waar je aan denkt. LijnSpel is een coöperatie, verbindt en stimuleert het samenwerken van professionals met verschillende disciplines. Van Jurist tot docent en van webdesigner tot iemand die alles van subsidies af weet. Op die manier kunnen we allemaal iets voor elkaar betekenen.” Q: Exceptive IT, WOODCUT.. ik heb ergens gelezen dat je ook nog iets met bijen doet en het bedrijf Honingrijk? Dat is normaal toch iets voor ouderen? A: “Zo wordt het wel vaak gezien, en dat vind ik jammer. Ik wil nieuw licht laten schijnen op een ambachtelijk beroep door het uit de context te halen. Jongeren kunnen ook een imker zijn. Dat hoeft niet per se door boeren te worden gedaan. Dat is ook de reden waarom ik bij Honingrijk zit. Honingrijk is een collectief van imkers, die de bewustwording stimuleert lokaal voedsel onder de aandacht te brengen. Honing is daarvoor een goed product. Het is namelijk een bekend product.”

“Alle dingen die ik doe, doe ik samen met anderen”

Q: “Tot slot wil ik het over je laatste grote project hebben. Urban Farming.. Stedelijke landbouw als ik het goed begrijp? Leg eens uit hoe je hier op gekomen bent.” A: “Ik ben geïnspireerd door het project ‘Farming the city’. Voedsel wordt daarbij gebruikt als een hulpmiddel voor de toenemende urbanisatie. Een doel van Urban Farming, net zoals Honingrijk, is de bewustwording naar de mensen toe. Gezonder leven en meer met gezonde voeding bezig zijn. Toch is dit niet het hoofddoel. Het belangrijkste is namelijk dat er een oplossing komt voor leegstand. Wij maken de omgeving van een gebouw meer leefbaar en betrekken het gebouw in de ruimte eromheen. Bij stedelijke landbouw wordt voedsel verbouwd in leegstaande panden of op de daken van gebouwen. Er kunnen projecten voor in het onderwijs aan worden gekoppeld. Op die manier zorgen we voor interactie met de inwoners van de stad en stimuleren wij ondernemerschap binnen de lokale omgeving.” Q: Eigenlijk sluit het goed aan bij het leven als een imker? A: “Ja, dat klopt. Urban Farming is Honingrijk, maar dan in een grotere context. Ik pak het nu iets breder aan. Met Urban Farming wordt het op strategisch niveau bekeken.“ Q: Zijn er nog dingen die je in de toekomst wilt doen? A: “Ik wil zoveel mogelijk mensen prikkelen met het idee dat ik heb bij Urban Farming en Honingrijk, en uiteindelijk die visie overdragen.”


"Lend me your eyes so I can change what you see"


Donderdag 25 april

Vroeg uit de veren, want deze dag is de ommekeer in mijn voortkabbelende leventje als ‘werkzoekende’. Vandaag staat een gesprek bij een psychologenpraktijk op de planning, waar mij de kans wordt geboden, om tegen op vrijwillige basis, het werkveld van de psycholoog eigen te maken. Daarnaast heb ik een gesprek met mijn schoonbroer, Mark, die mijn levensstijl van de afgelopen maanden eens goed heeft geobserveerd en tot de conclusie is gekomen, dat ik de eindjes maar bij elkaar aan het knopen ben, zonder dat het zijn vruchten afwerpt. Zoals een proefdag draaien in de horeca en deze achteraf niet uitbetaald krijgen. Overwegen om drie uur per week te werken in een sportschool met als tegenprestatie een gratis sportabonnement ter waarde van €40-. Tegen vrijwilligerstarief drie uur per week in een kunstgalerie werken zonder dat er mensen langskomen voor een rondleiding en dan nu ook werken als psycholoog zonder het salaris daarvoor te krijgen. Hij stelt mij de vraag of ik mijn energie in een gezamenlijk project wil stoppen, project ‘Urban Farming’ oftewel stadslandbouw.

Met mijn opleiding tot psycholoog heb ik even mijn twijfels, maar uiteindelijk besluit ik de uitdaging aan te gaan. ‘Ondernemerschap, here I come.’

Maandag 13 mei

Deadline van ‘Design for Emptiness’. De winnaar van deze competitie wint €10.000 om met zijn innovatieve plan de leegstand in Heerlen tegen te gaan. Een geweldige kans om ons project ‘Urban Farming’ van de grond te krijgen.

Dinsdag 14 mei

Een geluidje van een binnenkomende mail , met de tekst; ‘wil je beginnen met schreeuwen!!! en gillen mag ook.’ We zijn één van de vijf ‘Design for Emptiness’ finalisten! Nadat mijn hersenen op tilt slaan en mijn hart een sprongetje maakt, kan ik mij de rest van de dag gelukkig weer concentreren op mijn ‘serieuze’ baan als psycholoog.

Donderdag 16 mei

D-day. We hebben twee minuten de tijd om ons project te pitchen voor de jury van ‘Design for Emptiness’. Mark doet de presentatie, ik zit met een verhoogde hartslag en zweethandjes in het publiek. De presentatie gaat super, het publiek gaat helemaal in het plan mee en opeens krijg ik de kriebels in mijn buik. Wat als we die €10.000 winnen? Ik sluit mijn ogen en opeens sta ik op een dak vol bloeiende groenteen kruidenplanten. Ik laat me door dit beeld overladen met een heerlijk tevreden gevoel. Vloeit er dan toch meer dan één druppeltje ondernemerschap door mijn lijf?

Een greep uit het leven van Aniek

A

niek is een net afgestudeerde psychologe aan de Radboud Universiteit van Nijmegen. Ze is druk bezig met het solliciteren naar een geschikte baan. Jammer genoeg werpt het zijn vruchten nog niet af. Wij mogen een weekje meekijken in het leven van een net afgestudeerde.


Amsterdam

Event

Dance

Stampende beats uit alle hoeken van een afgeladen stad. Producers met iMacs en Ipads, talenten met demo cd´s en labelbazen met zakken die uitpuilen van de visitekaartjes schuifelen door de overvolle straten. Het Amsterdam Dance Event is weer aangebroken.

H

et Amsterdam Dance Event, ook wel ADE genoemd, is een heel bekend elektronisch muziekconferentie. Bekend over de hele wereld. Het evenement biedt een hele lijst van dagconferenties, waaronder technische demonstraties en workshops. Hiernaast biedt ADE in de avonden en lange nachten een muziekfestival aan dat plaatsvindt op 52 toplocaties in de Amsterdamse binnenstad.

“Ik heb de afgelopen vijf dagen meer geleerd dan de laatste zes maanden bij elkaar!”

De conferenties die overdag plaatsvinden waren andere jaren niet toegankelijk voor niet-danceprofessionals, maar dit jaar hebben ze letterlijk de achterdeur open gezet voor nieuwsgierige amateurs. Daarom is het zeker een aanrader om volgend jaar eens een kijkje te gaan nemen. Bovendien kan je genieten van enkele lezingen waar wereldberoemde mensen, zoals filmmuziekmaker Jason Alexander hun kennis delen. Jason gaf de aanwezige jongeren de tip mee om vooral “dicht bij jezelf te blijven en muziek te maken die uniek en anders is, zodat je opvalt tussen de vele producers”.

Binnenkort begint de organisatie weer met het plannen van de volgende editie. Wat hebben ze Voor het grote publiek opent ADE zijn deuren op voor volgend jaar in petto? Nóg grotere shows, zaterdag, waar beginnende muzikanten en produ- nóg meer sprekers en workshops. Of wordt het centen de kans krijgen om ’s wereld bekendste pro- juist allemaal kleiner, intiemer en persoonlijk? Dat fessionals te ontmoeten en deskundigen adviezen is nog maar de vraag. Mensen verlangen steeds krijgen op hun werk. meer naar kleinere en persoonlijke evenemeten. Maar is dat ook van toepassing op het Amsterdam De ADE editie van dit jaar was een stuk uitgebreiDance Event? der dan voorgaande jaren. Zo is dit jaar ook voor niet-professionals ADE veel toegankelijker.


“Ik geef niet graag mijn geld uit, alleen als de aankoop écht de moeite waard is!”

E

en student staat er over het algemeen om bekend geen dikke portemonnee te hebben. Het is iedere maand weer tellen hoe je alles gaat bekostigen en hoe je met je geld uitkomt. Voor studente Nienke valt het allemaal wel mee. Ze heeft haar financiën goed op orde en zal niet snel haar ouders om hulp vragen wat betreft geldzaken. Ik ben niet iemand die gemakkelijk geld uitgeeft of ik moet het heel graag willen hebben. Meestal ben ik de eeuwige twijfelaar, wel of niet kopen...? Doe ik het wel echt aan? Ik heb tijden dat ik veel kleren koop, maar vaak gaat dan de helft naderhand weer terug naar de winkel. Een vriend in van me noemt me ook wel de Geldwolf. Op vakantie schijn ik namelijk best zuinig te zijn. Zelf vind ik dit wel meevallen, maar ik let wel op mijn geld. Verder heb ik ook veel geld over voor concerten van artiesten die ik graag wil zien. Een aantal jaar geleden was dat bijvoorbeeld The Police. Ik gaf mijn geld voorheen voornamelijk uit aan muziekspullen. Van pedalen, snaren en reparatiekosten tot snoeren en op maat gemaakte gehoorbescherming. Een aantal van deze kosten zijn natuurlijk eenmalig, maar bassnaren bijvoorbeeld zijn vaker nodig en redelijk duur. Voorgaande jaren ben ik veel uitgegaan, feestjes, concerten en gewoon de stad in. Vooral aan de concerten ben ik veel geld kwijtgeraakt, zonder weekOV op een dinsdag op en neer naar Paradiso en dan die zaterdag weer naar de Melkweg...

Normaal gesproken gaat er niet extra veel geld uit met de feestdagen, maar dit jaar heb ik daar een beetje een switch in gemaakt. Eerst kocht ik eigenlijk nooit veel en kreeg ik graag zelf de cadeautjes. Ik vier drie keer sinterklaas en ik wil voor iedereen wel iets kopen. Niet dat ik bakken met geld uitgeef, maar ik kom ook niet aanzetten met prullen. Wel iets wat ze leuk vinden of graag willen hebben. Gelukkig kan ik wel zeggen dat al mijn grote investeringen wat betreft muziek het dubbel het en dwars waard zijn.


A magazine by

Anne

Creative Industry Magazine ANNU