Page 21

x Allereerst valt mij op dat een aantal type vragen niet meer persoonlijk wordt geadresseerd, maar in de groep wordt gegooid, waarop in de groep wordt geantwoord. Het probleem van het rijden met korfbal is niet meer het probleem van de ouder die op de lijst staat en in de telefoon klimt om dit probleem op te lossen, maar een gezamenlijk groepsprobleem zonder probleemeigenaar. Dit betekent dat de moeite om het eigen probleem op te lossen en daarvoor te moeten bellen met een ander die misschien nee moet zeggen (en dat ook moeilijk vindt) via de mail wordt omzeild. Dat lijkt fijn, maar het kunnen omgaan met dit sociale ongemak is juist een deel van gemeenschapszin. In het antwoorden aan iedereen ontstaat competitie om de goede intenties uit te drukken: “Jammer maar ik kan je niet helpen.”, of zinnen van dergelijke strekking onderstrepen de goede intenties, maar hebben ook iets vrijblijvends. Dus het niet kunnen helpen wordt al snel toegelicht “Helaas, dat weekend zit ik in Venetië, dus ik kan je niet helpen.”, of wat denk je van: “Die zaterdag, rijd ik al voor de D2 naar Utrecht, en zondag help ik bij de straat BBQ.”. Ik verzin het niet hoor. In de koormails is nog iets anders aan de hand: de reply all knop blijkt een prima instrument om kritiek te geven, ambities te temperen of afspraken te relativeren. En allemaal positief, hè. Voorzittersmail: “Heerlijke repetitie deze maandag, maar de mannen hadden het toch moeilijk. Goed repeteren voor de volgende week!”, Column: “Ja, bij ons mannen, gaat de leeftijd spelen, maar onze lol is er niet minder om!”. Reply all: “Ja, goed gezien van de voorzitter, maar met de uitvoering komt het vast goed, dat is altijd al zo geweest.”. En zo gaat het maar door. Lollig allemaal, scherp geschreven met een toon vol zelfspot en relativering. Ik merk bij mezelf trouwens ook op dat ik me steeds vaker afvraag hoe het gegeven wordt geïnterpreteerd dat ik niet reageer. Ik vrees bij de korfbal gezien te worden als een ongeïnteresseerde ouder en bij het koor als een afzijdig lid. En als ik reageer, bijvoorbeeld als ik wel kan ruilen, doe ik het rechtstreeks aan de vragensteller en niet reply all, waardoor mijn goede gedrag onzichtbaar blijft voor de andere ouders en ik geen extra puntje kan scoren op de ladder van sociaal gedrag. Wat me duidelijk maakt dat beeldvorming zelfs in de privé steeds belangrijker wordt. Marcel de Groen

78— december 2013

21

Profile for angerenstein

Wijkkrant 78 december 2013  

Wijkkrant Angerenstein

Wijkkrant 78 december 2013  

Wijkkrant Angerenstein

Advertisement