Issuu on Google+

Budowa Komputera


1.

Monitor

2.

Płyta główna

3.

Procesor (CPU)

4.

Pamięć operacyjna

5.

Podzespoły bazowe (karta graficzna, karta dźwiękowa / muzyczna)

6.

Zasilacz

7.

Napędy optyczne

8.

Dysk twardy

9.

Mysz

10. Klawiatura


Monitor- podstawowe źródło informacji, które otrzymujemy „z komputera”

Płyta główna - zapewnia efektywną komunikację między wszystkimi komponentami komputera


Procesor (CPU) - steruje działaniem programów, które często nieświadomie sami uruchamiamy pisząc na klawiaturze lub wykonując nawet najprostsze kliknięcia myszką

Pamięć operacyjna (RAM i ROM) - jeden z ważniejszych podzespołów pomagający procesorowi podczas wykonywania wszelkich zadań


Zasilacz - dostarcza zasilanie do większości komponentów komputera

Napędy optyczne - obecnie najczęściej DVD-ROM


Dysk twardy - miejsce, w którym zapisywane są wszystkie dane

Mysz i klawiatura- podstawowe urządzenia pozwalające na wprowadzanie danych „do komputera”


Dysk twardy- urządzenie służące do przechowywania danych. Wewnątrz każdego dysku znajduje się kilka ułożonych jeden nad drugim talerzy. Na nich to właśnie komputer zapisuje wszystkie informacje w postaci plików dokumentów i programów w sposób trwały, co oznacza, że po wyłączeniu komputera i ponownym jego uruchomieniu nadal znajdziemy je tam, gdzie były ostatnio. Talerze dysku twardego są umieszczone w specjalnej obudowie chroniącej ich powierzchnię przed kurzem i innymi zanieczyszczeniami. Zapis i odczyt możliwy jest dzięki zespołowi ruchomych głowic odczytująco- zapisujących. Pojemność dysków twardych podaje się w gigabajtach (GB).


Wydajność dysku w dużej mierze zależy także od rozwiązań zastosowanych w samym komputerze i kontrolującym go systemie operacyjnym. Znaczenie ma prędkość procesora, wielkość pamięci operacyjnej i cache'u, prędkość transferu danych o pamięci czy narzut czasowy wprowadzany przez BIOS. Zastosowany system plików do "czystego" czasu transferu zbiorów dokłada swoje narzuty związane z administracją zajętym i wolnym miejscem na dysku. Źle dobrany, lub zbyt mały lub za duży rozmiar programowego bufora dyskowego również może wyraźnie wydłużyć czas reakcji dysku.

Na komfort pracy z systemem komputerowym duży wpływ ma wydajność dysku twardego. Efektywna prędkość z jaką dysk dostarcza dane do pamięci komputera, zależy od kilku podstawowych czynników. Największy wpływ na wydajność mają elementy mechaniczne, od których nawet najwolniejsza elektronika jest o dwa rzędy wielkości szybsza. Fundamentalne znaczenie ma prędkość ustawiania głowicy nad wybraną ścieżką, ściśle związana ze średnim czasem dostępu. Równie istotnym parametrem jest prędkość obrotowa dysku, rzutująca na opóźnienia w dostępie do wybranego


sektora i prędkość przesyłania danych z nośnika do zintegrowanego z dyskiem kontrolera. Dopiero w następnej kolejności liczy się maksymalna prędkość transferu danych do kontrolera czy wielkość dyskowego cache'u. Ogromne znaczenie ma prędkość obrotowa dysku. Zależność jest prosta: im szybciej obracają się magnetyczne talerze, tym krócej trwa wczytanie sektora przy takiej samej gęstości zapisu. Mniejsze jest także opóźnienie, czyli średni czas oczekiwania, aż pod ustawionym nad właściwym cylindrem głowicą "przejedzie" oczekiwany sektor. W przeciwieństwie do nowoczesnych CD-Rom'ów dyski twarde obracają się ze stałą prędkością, osiągając od 3600 do 7200 rpm (revolutions per minute). Lepszym pod względem prędkości obrotowej okazał się model firmy Seagate, Cheetah ST34501pierwszy dysk na świecie wirujący z prędkością 10000 obr/min. Pierwsze, zewnętrzne ścieżki są wyraźnie dłuższe od położonych w osi dysku. W nowoczesnych napędach są one pogrupowane w kilka do kilkunastu stref, przy czym ścieżki w strefach zewnętrznych zawierają więcej sektorów. Ponieważ dysk wczytuje całą ścieżkę podczas jednego obrotu, prędkość transferu danych na początkowych obszarach dysku jest największa. W związku z tym informacje podawane przez prostsze programy testujące transfer dysku są często zbyt optymistyczne w stosunku do rzeczywistej średniej wydajności napędu. Media transfer rateprędkość przesyłania danych z nośnika do elektroniki dysku zależy od opóźnień mechanicznych oraz gęstości zapisu. Gęstość tę równolegle do promienia dysku mierzy się liczbą ścieżek na cal (TPI), zaś prostopadle (wzdłuż ścieżki) obrazuje ją liczba bitów na cal (BPI). Obie wartości można wydatnie zwiększyć stosując technologię PRML. ZANANI PRODUCENCI DYSKÓW:  Western Digital  Seagate  Toshiba  Samsung  Maxtor  IBM  NeXuS  Thomson


HISTORIA:

4 września 1956 firma IBM skonstruowała pierwszy 20- calowy dysk twardy o nazwie RAMAC 350 w komputerze IBM 305 RAMAC,

W 1983 pojawiły się komputery IBM PC / XT z dyskami 5 i 10 MB,

W 1984 firma Seagate wypuściła na rynek pierwszy dysk 5.25 cala ST-506 o pojemności 5 MB,

W 1986 został opracowany kontroler IDE,

W 1987 rozpoczęła się era dysków 3.5 cala,

W 2003 dysk twardy w typowym stanowisku pracy mógł zgromadzić od 60 do 500 GB danych, obracać się z prędkością 5400 do 10 000 obrotów na minutę i mieć średnią prędkość przesyłu danych na zewnątrz na poziomie 30 MB/s.

W 2006 dzięki technologii zapisu prostopadłego możliwe jest przetrzymywanie na dysku ponad 1 TBSATA i SAS oraz technologia optymalizacji odczytu NCQ. Stacje dyskietek zaczęły przegrywać z pamięciami USB do których złącza montuje się z przodu obudowy.

W 2008 pojawiły sie dyski SSD. Na początku technologia ta była bagatelizowana przez dużych graczy (np. Western Digital). Jednak stosunkowo duże zainteresowanie rynku mimo bardzo wysokiej ceny, duża wydajność dzięki minimalnemu czasowi dostępu do danych oraz malejąca cena za MB szybko zmieniła ich nastawienie.

Na początku 2009 wyprodukowane zostały dyski o pojemność 2 TB. Pojawiły się wersje dysków Green, czyli ekologicznych o dynamicznej zmianie prędkości obrotowych. Rozwijany jest standard SATA 3 na potrzeby dysków SSD.


Budowa komputera