Page 1

AS ABELLAS

LEIRE VÁZQUEZ PÉREZ


5ºC

INDICE PAXINA 1. -Clase de animais que son. -Alimentación das abellas. -A linguaxe das abellas. -Produtos que nos dan. -Clases das abellas,e función da raíña.

PAXINA 2 -Funcións das abellas obreiras, e dos abázcaros. Como e o corpo.

PAXINA 3 -Como e o corpo. -Fotos das abellas.

PAXINA 4 1


-Biografía.

AS ABELLAS --CLASE DE ANIMAIS QUE SON As abellas son insectos himenópteros da familia dos ápidos, voadores, sociais, emparentados coas avespas e as formigas. Os himenópteros (Hymenoptera) son unha grande orde de insectos con alas membranosas nas cales se poden facilmente ver os vasos sanguíneos. --ALIMENTACION DAS ABELLAS A raíña alimentase con xelea real. As abellas obreiras aliméntanse con xelea real os 3 primeiros días en estado de larva e logo aliméntanse de polen e néctar ou mel diluída. Os abellóns, abáboros ou abázcaros aliméntanse do néctar que lle dan as abellas obreiras. --REPRODUCION

2


A abella raíña é a nai de toda a colonia, segundo poña un ovo fecundado del obterase unha abella obreira (femia); ou ben dun non fecundado obterase un abellón (macho). Os abázcaros son os que fecundan a raíña. --A LINGUAXE DAS ABELLAS A linguaxe da danza, tamén denominada linguaxe das abellas, foi descuberta por Von Frisch, e caracterízase por unha serie de movementos moi elaborados, a xeito de baile, que utilizan as abellas para transmitirlles ás outras información topográfica de considerable precisión sobre a dirección, distancia, cantidade, etc., da fonte de fornecemento. Tamén se observou que a utilizaban como medio de ‘debate’ para elixi-la situación dun novo niño. O xeito de se desenvolver o acto comunicativo é o seguinte: Cando unha abella obreira atopa unha boa fonte de alimento preto da colmea, regresa e executa encima do panal ou favo, unha danza en forma de oito esmagado. A obreira sacode o seu abdome a un lado e a outro acompañada dun son breve. Se o alimento se atopa preto da cólmena o contoneo e o ruído será máis intenso; e se está máis afastado será máis lento. O ángulo de execución indicará a posición do alimento en relación ao sol e a colmea. --PRODUCTOS QUE NOS DAN As abellas son manipuladas para obter moitos produtos destinados o uso humano; mel, cera, propéleo, polen, xelea real y veleno. Son insectos intelixentes que foron descritas como poseedores de uns 3


complexos sistemas de comunicación superados só polo dos seres humanos. --CLASES DE ABELLAS E A FUNCION DE CADA CLASE A raíña, as abellas obreiras, as abellas macho abázcaros.

As funcións da raíña A abella raíña é a nai de toda a colonia, segundo poña un ovo fecundado del obterase unha abella obreira (femia); ou ben dun non fecundado obterase un abellón (macho). Os ovos fecundados destinados á produción de obreiras poraos nas celas hexagonais dos panais de cera que teñan 6 milímetros de diámetro; mentres que os ovos destinados á produción de abellóns poraos en celas de 8 milímetros. A raíña produce unha serie de feromonas que teñen por función evitar que as obreiras desenvolvan postura, marcando a colonia enteira mediante un comportamento de trofalaxe que resulta de entregárense a comida boca en boca. Produce outras feromonas destinadas a outras finalidades

As funcións das abellas obreiras limpadoras: encárganse de manter limpos os panais de cera e toda a colmea. ama de cría ou nodriza: comezan a desenvolver as suas glándulas hipofarínxeas produtoras de xelea real. cereiras: desenvolven as glándulas cereiras e constrúen os panais de cera. 4


almacenadoras: son as que reciben o alimento das pecoreadoras e colócanos nos panais. gardiás: coidan na piqueira que non entren abellas doutras colmeas. Aínda que impiden a entrada ás obreiras doutras colmeas, son permeables á entrada de abellóns xa que éstes non posúen a glándula de Nassanov (encargada de facer notar o olor propio do individuo). ventiladoras: xeran unha corrente de aire a fin de deshidratar o néctar. Aos 21 días atrófianselles as glándulas da cera polo que xa saen da colmea (obreiras de exterior) e denomínanse pecoreadoras e realizan as seguintes funcións: colleitar néctar. colleitan pole. colleitan própole. carrexan auga

As funcións das abellas macho, abázcaros Fecundar a raíña. Producir calor: póusanse sobre os cadros con cría para substituíren as obreiras ama de cría na produción de calor e quentaren así a cría, de xeito que as obreiras poden exercer para outras funcións.

5


Repartir néctar: os abellóns realizan a trofalaxe, que é a conduta de repartir alimento entre as obreiras, provendo alimento ata a 50 obreiras. O néctar, con gran porcentaxe de auga, debe pasar varias veces polo buche das obreiras para chegar a ser mel, desta forma, os abáboros contribúen á elaboración do mel. --COMO E O CORPO

A abella reina distínguese pola súa aparencia longa e delgada causada polo desenvolvemento completo dos ovarios no abdome. Ten un aguillón sen púa. Garda o esperma dos abellóns nun órgano especial, a espermateca, e non copula máis logo deste período.

As abellas obreiras distinguense polo seu tamaño,é máis pequeno que o dos demais compoñentes da colmea e o seu abdome tamén é máis curto. Ademais, posúen un aparello bucal moi desenvolvido cunha lingua moi longa que lles permite obter o néctar que almacenan no buche melario para transportalo á colmea.Teñen unha visión moi desenvolvida xa que a necesitan para a recolección, localización, etc. Nas patas posteriores, posúen unha modificación denominada corbícula (cesta pequena) que lles permite transportar o pole e o própole (resina das plantas). Posúen un cepillo de pelos onde quedan recollidos os grans de pole, cando este cepillo esta cheo, pasan o pole ás cestas e transpórtano á colmea. Unha característica moi importante das obreiras é que son a única caste da colmea que posúen no seu abdome 4 pares de glándulas cereiras, estas, son as encargadas de producir a cera que se emprega na elaboración e arranxo das celas dos panais de cera.No 6


seu abdome, tamén posúen glándulas de Nassanov (na parte posterior do sétimo terguito do abdome formando unha banda) encargadas de producir o cheiro característico da colonia. As glándulas galactóxenas están presentes na parte superior dianteira da cabeza e no tórax, son as encargadas de producir a xelea real que é o alimento das crías nos seus primeiros 3 días, e o da abella raíña durante toda a súa vida. O ovopositor atrofiado convértese nun aguillón que utilizan como aparello defensivo. Este ten forma arponeada polo que tras cravalo, e a non ser que pique nun corpo adiposo por exemplo o doutra abella, a obreira morre xa que debido á súa forma, o aguillón queda atrapado e desgarra parte do abdome da obreira. Ao final do aguillón pódese ver unha bolsiña esbrancuxada, vesícula do veleno encargada de introducir o veleno de abella (apitoxina) mediante movementos contráctiles. O aguillón débese quitar raspando cun obxecto afiado (navalla) xa que se o facemos cos dedos, introduciremos todo o veleno ao apertalo.A obreira presenta no seu tórax o estómago do mel ou buche melario, onde ingresa o néctar succionado que logo se transforma en mel.

Os abellóns son facilmente recoñecibles por varias características: os seus grandes ollos que se tocan se os observamos desde a parte superior, maior tamaño, abdome rectangular longo e robusto e un voo ruidoso. Teñen a lingua moi curta, o cal lles impide libar o néctar. Non teñen corbícula no terceiro par de patas como as obreiras, o que lles impide o transporte de pole ou propóleo. Ao non

7


posuíren glándulas odoríferas poden entrar a calquera colmea. Non teñen aguillón.

Partes do corpo das abellas. 1 Lingua ,2 Orificio do conduto excretor da glándula da mandíbula posterior ,3 Mandíbula inferior ,4 Mandíbula superior ,5 Labio superior ,6 Labio inferior ,7 Glándula da mandíbula frontal (glándula mandibular) ,8 Glándula da mandíbula posterior ,9 Abertura da boca ,10 Glándula da farinxe ,11 Cerebro ,12 Ocelos ,13 Glándulas salivares ,14 Músculos torácicos ,15 Postfragma ,16 Á anterior ,17 Á posterior ,18 Corazón ,19 Estigmas ,20 Saco aéreo ,21 Intestino medio (estómago) ,22 Válvulas cardíacas ,23 Intestino delgado ,24 Tubos de Malpighi ,25 Glándulas rectais ,26 Bolsa de excrementos ,27 Ano ,28 Funda do aguillón ,29 Bolsa do veleno ,30 Glándulas do veleno ,30 Arcos da canle do aguillón ,32 Pequena glándula ,33 Vesícula seminal ,34 Glándulas ceríferas ,35 Ganglios abdominais ,36 Tubo da válvula ,37 Embude da válvula ou intestino intermedio ,38 Copa (entrada do estómago) ,39 Bolsa do mel (buche) ,40 Aorta ,41 Tubo dixestivo ,42 Cordón neuronal ,43 Palpos labiais ,44 Metatarso ,a Coxa ,b Trocánter ,c Fémur ,d Tibia ,e Tarso con tarsómeros e unllas.

8


Abellas macho abázcaros e abellas obreiras.

9

Raíña e abellas obreiras.


BIBLIOGRAFĂ?A

--CLASE DE ANIMAIS QUE SON (http://gl.wikipedia.org/wiki/Abella) --ALIMENTACION DAS ABELLAS (http://es.wikipedia.org/wiki/apis mellifera). http://gl.wikipedia.org/wiki/Abell%C3%B3n_(macho_da_abella) --REPRODUCION (http://gl.wikipedia.org/wiki/Abella_ra%C3%AD%C3%B1a) --A LINGUAXE DAS ABELLAS (http://gl.wikipedia.org/wiki/Linguaxe_da_danza) --PRODUCTOS QUE NOS DAN (http://www.supernatural.cl/sitioninos/abejitas.htm)

10


--CLASES DE ABELLAS E A FUNCION DE CADA CLASE (http://gl.wikipedia.org/wiki/Abella) --COMO E O CORPO (http://gl.wikipedia.org/wiki/Abella)

AS

11


ABELLAS

Paola Rodríguez Rodríguez

12


ÍNDICE 1-Clase de animal. 2-Alimentación. 3-Reprodución. 4-Como é o corpo. 5-A linguaxe das abellas. 6-Produtos que nos dan. 7-Clases de abellas e a función de cada clase. 8-Bibliografía.

13


As abellas son insectos himenópteros da familia dos ápidos,voadores,sociais emparentados coas avespas e as formigas. 1-

2- As abellas están adaptadas para alimentárense do néctar e do pole,o primeiro como principal fonte de enerxía e o segundo para obter proteínas e outros nutrientes.

3-

As abellas son ovíparos,e dicir nacen. dun ovo

O corpo das abellas é veludo,tendo un pelo plumoso sobre o que se pega o 4-

pole das flores onde se posa.

A linguaxe da danza,tamén denominada linguaxe das abellas,foi descuberta por 5-

Von Frisch,e caracterízase por unha serie de movementos moi elaborados,a xeito

14


de baile,que utilizan as abellas para transmitirlles ás outras información topográfica de considerable precisión sobre a dirección,distancia,cantidade,etc.;da fonte de forcemento.Tamén se observou que a utilizaban como medio de `debate´ para elixi-la situación dun novo niño.

O xeito da danza de desenvolver o acto comunicativo é o sequinte:Cando unha abella obreira atopa unha boa fonte de alimento preto da colmea,regresa e executa encima do panal ou favo,unha danza en forma de oito esmagado.A obreira sacode o seu abdome a un lado e a outro acompañada dun son breve.Se o alimento preto da colmena o contoneo e o ruído sera máis intenso;e se está máis afastado sera máis lento.O ángulo de execución indicará posición do alimento en relación ao sol e a colmea. 6-

As abellas danos mel e cera.

7-Clases

15

de abellas:


Abella reina: A súa función é por ovos. Os Zánganos: A súa función é fecundar a reina,manter o calor na colmena e repartir néctar. As Obreiras: A súa función é limpiar,alimentar e fabricar cera.

16


BIBLIOGRAFĂ?A 8-

17

Buscei en galipedia,infoanimales.com e voznatura.es.


AS ABELLAS

por

18


CAPÍTULO 1-ALIMENTACION CAPÍTULO 2 – ASPECTO FÍSICO CAPÍTULO 3 - REPRODUCCIÓN

1 1-2 3

CAPÍTULO 4 – CLASE DE ABELLAS E A SUA FUNCIÓN

3-4

CAPÍTULO 5 – A LINGUAXE DAS ABELLAS

4-5

CAPÍTULO 5 – PRODUCTOS QUE NOS DAN

5-6

BIBLIOGRAFÍA

19

7


Clase de animais que son as abellas

As abellas son artrópodos, e dentro deles son insectos. •Nome popular: abella •Nome científico: Anthophila •Clase: insecto •Orden: Hymenoptera •Familia: Apoidea •Lonxitude: 12 mm la obrera,18 mm a raíña, 16 mm o zángano •Hábitat: colmeas, xardíns, prados, bosques claros, lindeiros de bosques...

ALIMENTACIÓN As abellas comen pole e o néctar das flores e plantas. As larvas aliméntanse de xelea Real que fabrica a raíña. Cando a larva vai a ser raíña danlle Para alimentarse, a abella posase sobre unha flor, e o pole desta adhírese o seu pequeno corpo, e coas patas traseiras transporta o pole a canastra de pole. ASPECTO FISICO O corpo destes insectos é raiado de negro e amarelo, e está recuberto de pelos amarelos sobre os que se pega o pole das flores nas que se pose. Ten sobre a pequena cabeza dúas antenas que lle serven de olfacto para poder localizar as flores.

20


Caracterízanse por ter ás ben delgadas e transparentes, que nalgúns casos, permítenlles realizar un voo de ata 13 kilómetros. O corpo das abellas divídese en 3 segmentos: cabeza, tórax e abdome. Cabeza: ten 2 antenas que lle serven para detectar movementos, vibracións ou olores razas as antenas poden percibir a presenza do fume, do néctar, do pole, etc. Tamén poden ulir e tocar.Teñen 3 ollos simples,que están na parte superior da cabeza e forman un pequeno triángulo, con eles perciben a intensidade da luz. Tórax: ten 6 patas, cas que pode :camiñar ,agarrar o pole ou axudarlles en disintas tarefas; 4 ás, un par grande e un par pequeno, as pequenas son difícil de percibir,

porque

quedan

unidas

as

grandes. Abdome: Poden observar no caso da raíña un aparato para depositar ovos, e no caso das obreiras un aguillón que utilizan para protexerse.

REPRODUCIÓN O tipo de reprodución é ovípara. O ovo é posto pola raíña nun alvéolo, unha vez colocada alí o ovo fecundado (femia) alimentase de papilla de pole e mel e o cuarto día sae unha larva. 21


Pouco a pouco vaise producindo unha metamorfose, xa que a larva transformase en casullo, despois en ninfa e esta en crisálida. Isto sucede no prazo de 15 días, momento no que se produce a apertura definitiva. Este tipo de desenrolo, a partir dunha alimentación do ovo de pole e mel da como resultado abellas traballadoras (obreira). Si o ovo é alimentado con xelea real, o resultado será unha abella raíña, neste caso o proceso de transformación será máis lento e ocupara entorno a 21 días. Por outra parte, os ovos que non son fecundados (machos) dan lugar a machos obreiros e recibe a mesma alimentación que as larvas obreiras. O seu proceso de cambio é máis lento que o deas abellas raíñas xa que dura arredor dos 24 días. CLASE DE ABELLAS E A SÚA FUNCIÓN As obreiras son as máis numerosas en toda a colonia, son sempre abellas femias e son as encargadas de traballar constantemente durante toda a súa vida, vida que en regra xeral, non supera os 50 días. Os zánganos, son exclusivamente abellas macho, so existen un centenar por colmea, e a súa presenza está destinada a fecundar a raíña. Non poden alimentarse por si mesmos, porque non teñen aguillón así que teñen que ser alimentados polas obreiras. Teñen o corpo máis ancho que estas ultimas e os ollos máis grandes e máis saltón. A raíña existe 1 en toda a colmea e é loxicamente femia. Está vai a nacer dun ovo que recibiu coidados reais, e como para asegurar a existencia dunha abella raíña hai varios ovos deste tipo, a abella raíña ao nacer debe matar a larva das demais, é dicir das súas competidoras. Si chegara a nacer outra abella raíña deberan pelexar a morte e a que sobreviva será a 22


nova abella raíña da colmea que é a única apta para a reprodución xa que as demais obreiras son estériles. A súa función é unicamente a de por ovos, vive cerca de 4 anos e pode chegar a por ata 200.000 ovos en toda a súa vida. A abella Raíña é a mais grande de todas, ten o abdomes mais alongado e o seu aguillón é liso e curvado. A diferenza das demais abellas, a raíña non utiliza o seu aguillón co home nin cos animais, só con outras raíñas.

As abellas comunícanse entre si mediante complicadas danzas. Deste modo transmite unha información moi detallada sobre a distancia onde se encontra o alimento, a direción e a cantidade de alimento. A raíña secreta feromonas para comunicarse coas súas obreiras unha substancia especial que proporciona a raíña as abellas obreiras e coas que controla a súa actividade

As abellas participan na polinización das plantas e son esenciais para o mantemento do ecosistema, xa que aproximadamente a terceira parte de todos os alimentos do home son polinizados, principalmente por abellas. A abella é criada polo home para a obtención da mel e de outros produtos como a cera de abella. A abella criada polo home depende totalmente deste e é il quen lle proporciona un aloxamento e unha alimentación en inverno. A domesticación das abellas remontase 5.000 anos atrás en Exipto. Ademais da mel e da cera as abellas elaboran un bo número de produtos: Xelea Real: é unha sustancia segregada por unha glándula que as abellas teñen na cabeza. Elas utilízanma para alimentar as larvas nos seus primeiros 3 días de vida e a Raíña so come xelea real. A Xelea Real 23


atribúenselle moitas propiedades como ser un súper alimento, dar vitalidade, rexuvenecer, ... O Pole: Fonte moi útil de nutrición: algunhas poboacións creen que o pole pode axudar a combater alerxias, tendo un prezo moi alto en Europa e en Asia Oriental. Propóleos (sustancia pegañosa de color marrón): As abellas usan os propóleos para manter os seus niños secos, protexidos das correntes de aire, seguros e limpos. Os humanos usámolos como medicinas, a que cientificamente está probado que eliminan bactérias.

24


25


BIBLIOGRAFÍA

: infoanimales.com : Fao.org

26


AS ABELLAS

Por Julian Quintairos Crespo

27


Índice 1·Clase de animal 2·Alimentación 3·Reprodución 4·Como é o corpo 5·Os seús produtos 6·Clases de abellas e función de cada clase 7·A súa linguaxe

28


As abellas son insectos himenópteros da familia dos ápidos,voadores,sociais,emparentados coas avespas e formigas.

As abellas están adaptadas a alimentárense de néctar e pole,o primeiro como principal fonte de enerxía e o segundo para obter proteínas e outros nutrientes.O pole tamén é usado como alimento para as larvas

Elas son ovíparos.quere dicir que se reproducen mediante ovos.

O corpo é peludo,tendo un pelo plumoso sobre que se pega o pole das flores sobre as que se posa,o mesmo tempo ten sobre a súa pequeña cabeza dúas anteniñas que lle serve olfato,para así poder localizar as flores.Se caracterizan por ter alas ben delgadas e transparentes,que en alguns casos,de determinadas especies de abellas lles permite realizar un voo de 13 kilómetreos.

As abellas nos dan productos que nos 29


veneficián por exemplo a mel que é o produto máis coñecido e destacado e despois nos productos como dan propóleo,jalea real ,polen e cera.

jalea real

cera

30

polen

propóleo


Hay diferentes clases de abellas como os zánganos,as obreiras e as reinas.As reinas son as únicas que se fecundan,as abellas zánganos son os machos da colmea e se desarrollan en celdas máis grandes que as obreiras, as obreiras son as que le limpan os paneis da cámara a cría,despois é dando de comer as crías e tamén elas son as que fabrican a cera .

A linguaxe da danza,tamén denominada linguaxe das abellas,foi descuberta por Von Frisch,e caracterízase por una serie de movementos moi elaborados,a xeito de baile, que utilizan as abellas para trasmitirlles ás outras,información topográfica de considerable precisión sobre a dirección,distancia,cantidade,etc.,da fonte de fornecemento.Tamén se observou que a utilizaban como medio de `debate´para elixi-la situación dun novo niño

31


BIBLIOGRAFÍA

Busquei a información en gl.wikipedia.org/wiki/Galipedia tamén en www.infoanimales.com e por ultimo en food4farmers.org

32


GP

33

Javier RodrĂ­guez Barrio


ÍNDICE

3-.Clase de animais, alimentación e reproducción.

4-.Como eo corpo,e a sua linguaxe.

5-.Productos que nos dan ,e as clases de abellas.

6-.Bibliografía.

34


CLASES DE ANIMAIS QUE SON As abellas son os polinizadores máis importantes das prantas con flores. As abellas son insectos que respiran por tráqueas,tres pares de patas. Son artrópodos.

ALIMENTACIóN As abellas alimentanse básicamente do polen,néctar, auga e de algunas substancias que se atopan nas flores.

REPRODUCIóN. Estes animais son ovíparos.Teñen reproducion sexsual,esto quere dicir que se necesita o aparello reproductor masculino e o aparato reproductor feminino. Todas as abellas sofren a metamorfosis.

35


COMO E O CORPO.

O corpo esta dividido en tres partes:cabeza,torax eo abdomen.

A LINGUAXE DAS ABELLAS. As abellas comunicanse mediante movementos,a danza das abellas. Danza en círculo, danza oscilante movendo o abdomen‌

36


PRODUCTOS QUE NOS DAN. As abellas ,fabrican a mel,a xalea real, que son as cousas que despois os humanos consumimos para alimentarnos.

CLASES DE ABELLAS E FUNCIÓNS DE CADA CLASE Hai varias clases de abellas, por exemplo: A obrera: a sua función e facer ou fabricar a cera, ten que limpar a colmena, darlles a comida a toda a colmena e protexela. Os zánganos:a sua función e fecundar areina e axudar a manter a calor na colmena

BIBLIOGRAFíA 37


1- http://animalplanet.tudiscovery.com/ 2-.www.infovisual.com 3-wikipedia. 4-libros antiguos de ciencias de EGB 5-faunanatura

38


AS ABELLAS

Aroa Villanueva Duran 5ยบC-CEIP PADRE FEIJOO

AS ABELLAS 39


As abellas son insectos himenópteros ( insectos con metamorfose completa), da familia dos ápidos voadores e sociais emparentados coas avespas e as formigas. As abellas xogan un papel importante no proceso de polinización, e son produtoras do mel e cera. As abellas son unha liñaxe monofilética dentro da superfamilia Apoidea, e actualmente están clasificadas baixo o nome taxonómico Anthophila. Existen preto de 20.000 especies coñecidas clasificadas en diferentes familias,aínda que moitas especies están aínda sen describir e o seu número e probablemente maior. Poden ser atopas en tódolos continentes, agás na Antártica é dicir en calquera hábitat do planeta que teña plantas con flor que poidan ser polinizadas por insectos. As abellas están adaptadas para alimentárense do néctar e do pole, o primeiro como principal fonte de enerxía e o segundo para obter proteínas e outros nutrientes. O pole tamén é usado como comida para as larvas. Teñen unha longa trompa que lles permite obter o néctar das flores. Tamén teñen antenas compostas de 13 segmentos nos machos e 12 nas femias, así como dous pares de ás, sendo o par posterior o máis pequeno dos dous. Nunhas poucas especies, un dos sexos ou castes ten as ás relativamente máis curtas que lle fan que voar sexa dificultoso ou imposible, pero todas as especies as teñen , reproducense mediante ovos.

CLASES

40

DE ABELLAS


A especie coñecida máis pequena é a Trigona minima, unha abella sen aguillón cuxas obreiras miden 2.1 mm de longo. A meirande é a Megachile pluto, cuxas femias poden acadar unha lonxitude de 39 mm. Os membros da familia Halictidae son as abellas máis comúns do Hemisferio norte, aínda que son pequenas e moitas veces son confundidas con avésporas ou moscas. A especie máis coñecida é abella do mel, que como suxire o seu nome, produce mel, ó igual que outros tipos de abellas. A xestión humana desta especie é coñecida como apicultura.

Abella común (Apis mellifera). As abellas, como moitos outros insectos sociais, presentan diferenzas morfolóxicas, o que dá lugar a distintas castes: machos, femias fértiles e obreiras. Na abella común, doméstica ou melífica, Apis mellifera, domesticada polo home, estas castes están representadas polos machos ou abáboros, dos que hai varios en cada colmea, a abella raíña ou abella mestra, da que só hai unha en cada colmea, e que son unicamente encargados da reprodución, e as obreiras, que son a inmensa maioría, e que teñen como misión a recolección do néctar, a elaboración da cera e do mel, a alimentación das larvas, dos machos e da raíña (a esta, mentres está na fase larvaria, coa chamada xelea real, que converterá a esta larva en nova raíña), a construción dos favos, a limpeza da colmea, etc. Os individuos reprodutores, abáboros e raíña, teñen un tamaño aproximado de 2 cm, mentres que as obreiras só chegan a 1,5 cm.

41


As abellas obreiras teñen unha lingua longa que empregan para obter o néctar das flores. As antenas das abellas están formadas por trinta segmentos nos machos e doce nas femias. Teñen dous pares de ás, o último é o máis pequeno dos dous. As patas das obreiras están adaptadas para coller o pole e o apéndice do final do abdome é unha transformación do oviscapto (que só posúen as raíñas) nun aguillón conectado a unha glándula produtora de veleno, que usan para se defenderen. Hai arredor de 16.000 especies descritas, pero posibelmente o número total de especies estea en 30 000. O 80% das especies son solitarias e o resto son especies sociais que viven en comunidades: entre as máis avanzadas atópanse as abellas do mel.

42


Indice .As abellas pax.1 .As clases de abellas

pax.2

.Biblografía pax.3

BIBLOGRAFÍA Saquei a información de WIQUIPEDIA e as fotografías tamén.

43


AS ABELLAS

テ]gel Martテュnez Plテ。テアez 44


INDICE

 CLASES DE ANIMAIS QUE SON  ALIMENTACIÓN  REPRODUCIÓN …………………………………………………………………..1

 COMO É O CORPO…………………………………………………………………2

 LINGUAXE DAS ABELLAS  PRODUTOS QUE NOS DAN  CLASES DE ABELLAS E A FUNCIÓN DE CADA CLASE……………………………………………………………………………………3

45


CLASES DE ANIMAIS QUE SON

As abellas son insectos himenópteros da familia dos ápidos. Existen preto de 20.000 especies de abellas.

ALIMENTACIÓN:

As abellas están adaptadas para comer o néctar das flores e o pole.

46


REPRODUCIÓN:

Na reproducción os machos van voando detrás da raíña, os débiles quedan atrás e cando quedan os máis fortes a abella raíña solta o voo e o macho que vai diante se acopla a ela. Tan pronto se acopla ela acelera o voo e el cae hacia atrás. A abella raíña lle arranca o órganos genitales e o zángano morre.

Abella raíña tarda entre 15 e 20 días en por os ovos quedando fecundada para sempre xa que o semen permanece reservado.

COMO É O CORPO:

O corpo das abellas ten una aparencia vellosa ou aterciopelada e está dividido en tres partes: cabeza, tórax e abdomen.

 TÓRAX: ten seis patas. Catro ás: un par de ás grandes e un par de ás pequenas.

47


 CABEZA: - dúas antenas que serven para detectar movementos, vibracións e olores. – Dous ollos compostos por centos de ollos diminutos , para a visión - Tres ocelos (ollos pequenos) para detectar a intensidade da luz. - Un aparato bucal para amasar a cera coa que construllen os nidos. - Un lamedor para chegar aos nectarios das flores.  ABDOMEN: no da raíña podese atopar un aparello para depositar os ovos e no das obreiras un aguilón para defenderse.

A LINGUAXE DAS ABELLAS:

A linguaxe das abellas é sinxela, comunícanse mediante diferentes movementos.

48


PRODUTOS QUE NOS DAN:

As abellas danos: mel, propóleo, jalea real, polen e cera.

CLASES DE ABELLAS E FUNCIÓN DE CADA CLASE:

As clases de abellas son: raíña, obreiras e zánganos.

RAÍÑA: son as encargadas de reproducirse e de dirixir a colmena. OBREIRAS: son as encargadas de recolectar e de transportar o pole e o néctar, ademáis de limpar a colmena, fabricar os paneles de cera e defender a colmena. ZÁNGANOS: son os encargados de fecundar a raíña.

49


BIBLIOGRAFÍA

 www.pepemiel.es/tipos de abejas  www.wikipedia.es  www.biovida.es

50


AS

ABELLAS 51


IKER RODRÍGUEZ LOSADA

ÍNDICE Clases de animais que son, alimentación, reprodución, como é o seu corpo e linguaxe…………………………………………………………………………..1

Linguaxe ,alimentos que nos proporcionan e clases de abellas que hai e a súa función………………………………………………………………………………2

Clases de abellas que hai e a súa función………………………………........3

Bibliografía………………………………………………………………………………………..4 52


As abellas son uns animais artrópodos (insectos). Estas aliméntanse basicamente de pole e néctar, ambas substancias encóntranse nas flores; utilizan as primeiras para alimentar as larvas,e as segundas para venerar enerxías.

Para alimentarse, pósanse sobre

unha flor, e o pole desta adhírese o seu pequeno corpo. Unha vez isto, cas súas

patas

traseiras

transporta

o

pole

as

canastras

de

pole.

Según o tipo de abella pode ser que consuman pole so de determinadas flores, estas abellas son máis especializadas; en cambio outras, son xerais e consumen de calquera tipo de flor. O que é común é que consuman dunha determinada flor por un tempo, e logo pasen á seguinte. Estes insectos son ovíparos, xa que loxicamente nacen dun ovo. Este ovo é posto pola abella nai nun alvéolo, unha vez colocado, o ovo fecundado (femia) alimentase de papilla de pole e mel e o cuarto día sae unha larva. Pouco a pouco vaise producindo unha metamorfose, xa que esa diminuta larva transfórmase nun capullo, logo este nunha ninfa, e esta nunha crisálida, isto sucede nun prazo de 15 días, momento no que se produce a apertura definitiva.Este tipo de desenrolo, a partir dunha alimentación do ovo con papilla de pole e mel dará como resultado abellas traballadoras (obreiras). 53


O corpo das abellas está cuberto por unha substancia dura pero lixeira, esta substancia forma un esqueleto porque sostén e protexe o corpo. O devandito esqueleto é externo, porque se atopa na superficie do corpo, e diferenciándose así do dos vertebrados. O esqueleto externo dos artrópodos está dividido en partes articuladas, isto é, que se poden mover unhas respecto doutras. Esta articulación apreciase especialmente nas patas. Os artrópodos posúen varios pares de patas, e diversos apéndices articulados na cabeza (antenas) e ao redor da boca (mandíbulas). Se hai numerosos animais que teñen unha voz para expresarse, esta voz lles sirve moi a miúdo para expresar as súas propias sensacións. As abellas polo contrario, falan unha lingua que lles permite dar unha serie de informes e ás veces, hasta consellos útiles. Cando unha

abella do servizo de información descobre un tesouro,

encárgase do néctar do pole e regresa en liña recta a súa colmea. Apenas chega,as abellas encargadas da recolección rodéana en tropel, mentres ela comunícalle o que descubriu. Se se expresa cunha danza en redondo sobre un panal da colmea, isto quere dicir que hai gran cantidade de todo moi cerca. As colectoras moi entusiasmadas acércanse á danzarina, restrélanlle antenas co fin de coñecer o cheiro das flores que deben buscar e saen voando, sabendo que, a menos de cen metros da colmea poderán encontrar unha abundante colleita. Pero se o tesouro se encontra a unha certa distancia da colmea e se só hai unha árbore ou un pequeno grupo de flores, as indicacións deben ser moito máis precisas. A información entón, en vez de danzar en redondo, avanza axitando o seu abdome. O extremo dunha liña recta (que non mide máis de 54


2 centímetros, posto que o sitio dispoñible é moi escaso, en medio do tropel das abellas), a informadora da un xiro y trazando un rizo volve o seu punto de partida. Repite logo este mesmo movemento, xirándose xa a dereita xa a esquerda, todas as veces necesarias para

facerse entender. A figura que traza é unha especie de ‘8’ alongado polo centro. O trazado deste ‘8’ significa a dirección na que se encontran as flores con referencia ao

sol. A velocidade coa que se despraza e o número de

palpitacións do seu abdome expresa a distancia a recorrer. Canto máis lonxe estean as flores máis se axita e treme a abella. Por exemplo, de seis a oito latidos efectuados en 15 segundos significa que é preciso ir a 400 metros da colmea, pero si no mesmo tempo o abdome late 10 u 11 veces é que as flores están a 700 metros. Unha axitación violenta apodérase entón da colmea, todas as colleitadoras se poñen en movemento, imitando os da danzarina antes de lanzarse a procura do botín. Guíanse polo sol e non se equivocan nunca. Este extraordinario medio de expresión que emplean as abellas para comunicarse entre elas foi descuberto por un sabio con moita paciencia: Karl von Frisch. Pasouse anos e anos en perfeccionar a súa tradución. 55


As abellas non só dan mel tamén nos proporcionan propóleo, xelea real, polen e cera. Todos estes produtos son moi beneficios para a saúde e teñen moitos usos. ABELLÓN O abellón é, por dicilo de algunha forma, o pai de todas as abellas da colmea. Como vemos, morre ao fecundar a nai, a abella raíña. Estímase que nunha colmea sa, debe haber ao redor de 200 abellóns, non moitos máis nin moitos menos, veremos o por qué.

Os abellóns non traballan para a colmea, debido a que carecen de ferramentas para elo. A razón é unha simple cuestión biolóxica, xa que a súa finalidade é a fecundación da raíña e a continuidade da súa especie. Dunha soa vez, ten que ofrecerlle á abella raíña millóns de elementos fecundantes, polo que os zánganos deben ser seres fortes e comilóns. Calcúlase que, cada día, cada abellón cómese a produción diaria de seis abellas.

ABELLA RAÍÑA A abella raíña é a nai de todo o pobo. Ao igual que os zánganos, carece de órganos para o traballo. O seu obxectivo é exclusivamente a reprodución e dirixir a colmea para producir a mel necesaria para sobrevivir. Só existe unha abella raíña por cada colmea,a súa vida faise incompatible con outra raíña. A súa vida é máis longa que a dos abellóns ou a das obreiras,dous ou tres anos de vida útil, e incluso catro ou cinco nalgúns casos. Só utiliza as ás 56


para ir en busca do abellón para que a

fecunde, e en todo caso, para

desprazarse con todo o pobo a un novo fogar. Unha vez fecundada, o ritmo de por ovos é impresionante:dous ou tres mil por día.O seu comportamento é único na especie, xa que sabe cando debe por un de macho ou un de femia. A abella raíña non produce mel nin cera,e só recibe o aroma das flores a través do seu alimento especial fabricado polas abellas obreiras, chamado amoado real. Como vemos na foto, o tamaño da

abella raíña é

maior que o do resto.

ABELLA OBREIRA

A abella obreira é a base da colmea. Son as encargadas de saír todos os días a polinizar as flores e recoller néctar, almacenando a carga no seu buche melario para transportala. Estímase que por cada viaxe que fai,unha abella obreira transporta medio miligramo de mel.

As abellas obreiras levan a cabo multitude de actividades: recolectan e transportan pole e néctar para producir mel, elaboran o amoado real que lle sirve de alimento á abella raíña, limpan a colmea, fabrican os paneis de cera e ademais de obreiras tamén son guerreiras, xa que defenden a vivenda contra invasores e perigos distintos.

Unha das súas principais virtudes son a rapidez coa que se dan conta da falta da raíña e de cales son as celas das raíñas para alimentar as larvas 57


co amoado real. As larvas destas celas reais son como calquera outra larva, é este amoado real o que marca a diferenza entre o nacemento dunha abella raíña ou dunha obreira.O seu período de vida é de aproximadamente 50 días en verán.

58


BIBLIOGRAFĂ?A http://www.infoanimales.com/abeja http://www.faunatura.com/lenguaje-abejas.html http://www.lindisima.com/ayurveda/abejas.htm http://www.pepemiel.es/blog/tipos-de-abejas-zanganos-obreras-y-abeja-reina

59


O MUNDO DAS ABELLAS

60


XABIER VARELA IGLESIAS Nº14 - 5ºC

ÍNDICE

CLASES DE ANIMAIS………………………………………………………………

páx. 1

COMO É O SEU CORPO……………………………………………………………… páx. 1 CLASES DE ABELLAS E A SÚA FUNCIÓN…………………………… páx. 1-3 A ALIMENTACIÓN DAS ABELLAS………………………………………

páx. 3-4

A REPRODUCIÓN DAS ABELLAS…………………………………………

páx. 4-5

A LINGUAXE DAS ABELLAS…………………………………………………

páx. 6-7

PRODUTOS QUE NOS DAN……………………………………………………… páx. 7-8 BIBLIOGRAFÍA……………………………………………………………………………

61

páx.

9


CLASES DE ANIMAIS As abellas son insectos himenópteros da familia dos ápidos, coñecidos por ser os polinizadores máis grandes do mundo e por ser esenciais para o mantemento do ecosistema. Albert Einstein dicía que “se as abellas desapareceran da superficie do planeta, entón o home só tería 4 anos de vida...”. Existen preto de 20.000 especies coñecidas e poden ser atopadas en todos os continentes, agás na Antártica, é dicir, en calquera lugar do planeta que teña plantas con flor. COMO É O SEU CORPO O corpo destes insectos é veludo e está dividido en tres partes (artrópodos): cabeza, tórax e abdome. Na cabeza teñen os ollos que lles permiten visión lateral e posterior, unha boca e dúas antenas (órgano do tacto, olfacto e oído). No tórax teñen dous pares de ás e, na parte inferior, tres pares de patas. No abdome presenta oito aneis distintos e remata co aguillón que se comunica cunha glándula velenosa.

CLASES DE ABELLAS E A SÚA FUNCIÓN 62


As abellas, como outros insectos sociais, presentan diferenzas morfolóxicas, o que dá lugar a distintos tipos: abellóns, abella raíña e abellas obreiras. Os

abellóns

son

as

abellas

machos

da

colmea

e

desenvólvense en celas máis grandes cás obreiras. Aparecen normalmente na primavera e o seu tempo de vida é de aproximadamente de tres meses. Os abellóns non posúen aguillón. As súas funcións dentro da colmea son:  Fecundar á raíña.  Producir calor: póusanse sobre as celas con cría para que as obreiras podan realizar outras funcións.  Repartir néctar: reparten alimento entre as obreiras e contribúen á elaboración do mel.

ABELLÓN A abella raíña ou abella mestra é a única femia fértil que pon ovos fecundados que dan orixe a abellas obreiras infértiles e pon ovos non fecundados que dan orixe a abellóns fértiles. A abella raíña non abandona a colmea, salvo durante os voos de fecundación, ou cando se produce un enxame, para dar lugar a unha nova colonia. As abellas raíña viven unha media de tres anos. A función da abella raíña é de nai de toda a colonia e tamén a encargada de producir unha serie de feromonas, substancias químicas que serven para controlar o comportamento de colmea.

63


ABELLA RAÍÑA As abellas obreiras son as femias infértiles, máis pequenas que a raíña é con aparellos reprodutores atrofiados. Ao longo da súa vida realizan tarefas segundo a súa idade; ata os 21 días non saen da colmea e as funcións son: 

limpadoras: encárganse de manter limpos os panais de cera e toda a colmea.

ama de cría : comezan a desenvolver as súas glándulas produtoras de xelea real.

cereiras:

desenvolven

as

glándulas

cereiras

e

constrúen os panais de cera. 

almacenadoras: son as que reciben o alimento das pecoreadoras e colócanos nos panais.

gardiás: coidan que non entren abellas doutras colmeas.

ventiladoras: xeran unha corrente de aire a fin de deshidratar o néctar.

Aos 21 días saen da colmea e chámanse pecoreadoras; as súas funcións son:

64

colleita de néctar.

Colleita de pole.

Colleita de própole.


carrexan auga.

ABELLA OBREIRA

ALIMENTACIÓN DAS ABELLAS As abellas aliméntanse basicamente de néctar e pole, substancias que se atopan nas flores. O pole é utilizado para alimentar ás larvas e o néctar para xerar

enerxía. Para

alimentarse, póusase sobre unha flor e o pole adhírese ao seu corpo e coas súas patas traseiras o transporta ás canastras de pole. Segundo o tipo de abella pode consumir o pole de determinadas flores ou ben de calquera flor. Dependendo da estación do ano as abellas consumen néctar ou pole: en outono necesitan pole e mel; en inverno só necesitan mel porque a colmea ten abellas vellas; na primavera volven consumir mel e pole porque a colmea está chea de abellas xoves e crías. As abellas necesitan unha mestura de proteínas, glícidos, vitaminas e minerais. Todos estes compostos os extraen da mel. Cando son larvas a súa dieta está formada por proteínas (xelea real para a raíña e pole para as crías); cando chegan a madurez deben consumir glícidos grazas a mel e dende febreiro a outubro volven necesitar proteínas. Cando unha abella sae da colmea toma unha pinga de mel e ao chegar ás flores, póusase sobre as flores e coa súa mandíbula e as súas patas anteriores vai cepillando o pole e humedecéndoo 65


coa mel que leva para facelo pegañento. Vai facendo boliñas que suxeita coas patas intermedias e despois as descarga nunha cesta onde son aplanadas e prensadas. Cabe destacar que cando emprenden a viaxe desde a colmea cara á fonte "cargan alimento" proporcional á distancia a percorrer, a fin de economizar e á súa vez ter capacidade de carga ao seu regreso, é por iso, que se algún axente externo ou atmosférico desvíaa do seu destino, a abella non conta con autonomía suficiente. e salvo que atope alimento necesario no seu camiño, non pode volver á colmea e morre. REPRODUCIÓN DAS ABELLAS As abellas son ovíparos xa que nacen dun ovo; este ovo é posto pola abella raíña nun alvéolo e alimentado grazas a un amoado de pole e mel. Ao cuarto día sae unha larva e vai producíndose unha metamorfose e a larva transfórmase en casulo, este en ninfa e despois en crisálida para aos 15 días producirse a apertura definitiva.

66


A raíña pon os ovos. abellas saen

Convértense en larvas

As larvas medran

Cando son das celas

A raíña sae da colmea para realizar varios voos de fecundación; adoita realizar 4 ou 5 durante varios días, realizando o apareamento co abellón en voo, por tanto dicimos que é polígama porque se apareará con varios abellóns. Ao redor de cinco días logo dos voos de fecundación, a raíña comeza a pór ovos. Durante períodos favorecedores unha raíña boa pode pór máis de 1500 ovos ao día. Factores que afectan a postura son: o clima, o néctar e a recolección de pole, o tamaño da raíña, e a condición da colonia. O número de ovos postos varía co ciclo anual segundo a variación de néctar e pole dispoñibles. Cando hai entrada de moito pole e néctar as obreiras estimúlanse, dando máis e mellor nutrición á raíña, o cal a estimula a pór máis ovos... A LINGUAXE DAS ABELLAS

67


En 1927, Karl Von Frisch, etólogo austríaco descifrou a linguaxe das abellas. A linguaxe destas exprésase mediante unha serie de danzas:  se a danza é en redondo sobre un panal da colmea, quere dicir que hai gran cantidade de pole moi cerca. As colectoras achéganse á abella e refregan as súas antenas para recoñecer o olor e saber onde se atopan as flores.  Se axita o seu abdome quere dicir que as flores atópanse máis lonxe e en menor cantidade. Fai un xiro trazando un 8 que quere indicar a dirección na que se atopan as flores. Canto máis lonxe máis se axita a abella. Se son entre 6 e 8 latidos en 15 segundos significa que é preciso ir a 400m; se os latexos son entre 10-11 é que están a 700m.

68


A primeira figura describe o percorrido que fai unha abella obreira sobre un panal representando nesta danza un 8 horizontal, a liña central indica o movemento que fai co abdome. A segunda figura presenta a colmea no centro e o Sol na parte superior, a flor sería o alimento. Entre a colmea e o alimento está a danza representada pola primeira figura e a súa posición con respecto á colmea indica o ángulo no que se atopa o alimento. O número de movementos do abdome sinala a distancia. Na terceira o ángulo é diferente e sinala a distancia que hai dende a fonte de alimento á colmea. A última figura expresa a velocidade da abella e o ángulo con respecto ao Sol. OS PRODUTOS QUE NOS DAN Polo que se refire aos produtos que extraemos das abellas, todos eles falan da importancia destes animais nas nosas vidas. Imos ver cales son:  Pole, contén vitaminas, minerais e fibra que son esenciais para o home xa que a presenza de ácidos graxos non

non saturados axuda a reducir o

colesterol.  Mel, néctar xa maduro que está composto dun 80% de hidratos de carbono, minerais e vitaminas. Facilita a dixestión doutros alimentos e a asimilación do calcio e o

magnesio,

mellora

o

rendemento

deportistas e ten propiedades calmantes.

69

físico

dos


 Própole, elaborado a partir das resinas que as abellas recollen dalgúns árbores. Emprégase como antibiótico natural xa que mellora o sistema inmunolóxico e ten poder antiinflamatorio.  Xelea real, líquido producido por unha mestura das secrecións das glándulas das abellas obreiras. É unha fonte de vitaminas B e serve para mellorar a memoria, a circulación do sangue e a pel.  Veleno, a apitoxina é empregada como terapia en pacientes con artroses, fibromialxias, xaquecas e psoríases.  Cera, producida polas abellas grazas a unhas glándulas situadas no abdome e que pode empregarse na fabricación de velas e figuras de cera.

XELEA REAL

PRÓPOLE

POLE

ABELLA

VELENO OU APITOXINA

70

CERA DE


BIBLIOGRAFĂ?A

www.animalplanet.tudiscovery.com www.proyectoabejas.blogspot. www.infoanimales.com www.gl.wikipedia.org

geles-remendos.blogspot.com www.casadasabellas.com

71


AS ABELLAS

72


íNDICE

CLASES DE ANIMAIS QUE SON……………………………………………páx.1

COMO É O CORPO……………………………………………………………… páx.1

PRODUCTOS QUE NOS DAN…………………………………………………páx.2

CLASES DE ABELLAS E A FUNCIÓN DE CADA UNHA…………. páx.2-3

LINGUAXE…. ……………………………………………………………………….páx.3

ALIMENTACIÓN………………………………………………………………… páx.4

REPRODUCCIÓN…………………………………………………………………. páx.5

73


1.CLASES DE ANIMAIS QUE SON

As abellas son insectos. As máis extendidas no mundo son as chamadas “ Apis Mellifera”. Viven en sociedades chamadas colmeas que poden ser naturais ou artificiais. Non podrían vivir illadamente.

2. COMO É O CORPO

Na cabeza teñen as antenas, a lingua, coa que collen o néctar, e dous ollos compostos e outros tres máis que son simples e moi pequenos. Case todo o corpo está cuberto de pelos onde se adhire o pole. Teñen dúas ás de cada lado, unidas, para aumentar a súa superficie e mellorar o seu voo. Son membranosas e posúen nervaduras. No extremo posterior do abdome teñen un aguillón co que se defenden. Tres pares de patas, o primeiro par utilízano para limparse.

74


3. PRODUTOS QUE NOS DAN

Producen mel, cera, propóleo e outros produtos apícolas.

4. CLASES DE ABELLAS E A FUNCIÓN DE CADA UNHA

75


Nunha colmea hai tres tipos de abellas adultas, cada unha coas súas respectivas funcións e características -Unha raíña (femia) -Miles de obreiras (femias) -Centos de zánganos (machos) As obreiras fan as funcións necesarias para manter viva á colonia. Limpan a colmea, alimentan ás larvas que saen dos ovos que pon a raíña, transforman o néctar en mel, producen cera e constrúen o panal.

O zángano adícase a fecundar á abella raíña. Pásase días facendo viaxes ata encontrar unha e fecundala. Tamén axudan ás obreiras a repartir néctar e quentar os niños das crías. A función da raíña é a de procrear.

76


5. LINGUAXE

Utilizan danzas específicas para comunicarse utilizando o sol como referencia dentro da colmea. Móvense en zig-zag e en círculos.

6. ALIMENTACIÓN

A larva maior con mel e pole e as menores con xalea real e logo tamén con mel e pole.

77


7. REPRODUCIÓN

A reprodución das abellas é ovípara. Só a raíña pon ovos. Fecúndase durante un voo chamado nupcial por un zángano que, despois de fecundar á raíña, morre. Despois a raíña volve á colmea e tras uns días empeza a poñer ovos, uns 1500 por día ata que é remplazada por outra raíña. Esto pode durar entre 13 días e 4 anos.

78


BIBLIOGRAFÍA

www.juntadeandalucia.es

79


AS ABELLAS María Rodríguez Hervás

80

Marzo 2014


Índice

- Especie a la que pertenecen ……………………….….páx.1 - Alimentación………………………………………………...……..páx.1 - Reproducción…………………………………………………….….páx.1 - Como é o corpo…………………………………………….……….páx.2 - A liguaxe das abellas……………………………………….….páx.2 - Producto que nos dan…………………………………….…..páx.2-3 - Clases de abellas e a función de cada clase…...páx.3 - Bibliografía………………………………………………………..….páx.4

81


AS ABELLAS Dentro de todo o Reino Animal, encontramos os insectos, característicos polo seu diminuto tamaño. Dentro de este grupo existen as abellas, tan simpáticas e doces. As abellas alimentanse básicamente de pole e néctar, utilizan as substancias das flores, as primeiras para alimentar as larvas, e as segundas para xenerar enerxías. Para alimentarse, pousanse sobre unha flor, e o póle desta adhirese o seu pequeno corpo, unha vez isto, coas súas patas traseiras o trasportan as canastas de póle.

Estos insectos son ovíparos, xa que lóxicamente nacen de ovos. Dito ovo é posto pola abella madre nun alvéolo, unha vez colocado alí, o ovo fecundado alimentase de papa de póle e mel e o cuarto día sae unha larva. Pouco a pouco base producindo unha metamorfose, xa que esa diminuta larva transformase en botón, logo iste nunha ninfa, e esta nuha crisálida, isto sucede nun plazo

82


de 15 días, momento no que producese a apertura definitiva.

O corpo destos insectos e peludo, tendo un pelo plumos o que se pega o pole das flores sobre as que se posa, o mesmo tempo ten sobre a súa pequeña cabeza dous antenais que lle serven do olfacto, para así poder localizar as súas flores. Caracterizanse por ter ás ben delgadas e transparentes, que nalgúns casos, determinadas especies de abellas permiten realizar un vo de ata 13 Km.

Se expresa co movemento do seu corpo. Cunha danza en redondo sobre un panal da colmea, isto quere dicir que hai gran cantidade de todo moi cerca. Tamén cando unha abella encontra un tesouro, as abellas da recolección rodea o tropel, mentres ela

83


lles comunicou que sucedeu. Hai moitas máis exemplos. Esto significa que non falan, comunicanse por movementos. As abellas dan mel e tamén cera. A mel e a materia dulce, elaborada polas abellas polos xugos nectaríferos ou doutra índole que toma de parte de plantas vivas e modificándose no seu corpo, almacenados en paneis e deixandoos madurar neles.

A cera das abellas toma o seu valor a partir da súa pureza e calor. É producida polas abellas melíferas que a segregan como líquido a través das súas glándulas cereras. La utilizan para construir os seus niños. Ten tamén moitos usos: a industria, fábrica de candeas, cosmética e farmacéutica.

84


A Raíña é a encargada de por os ovos, e as obreiras as encargadas de alimentar ás larvas. Os zánganos son os encargados de dar calor a colmea e repartir o néctar.

-

85

.


BIBLIOGRAFÍA

Información obtida en distintas páxinas de internet.

86

-

Aula interactiva de apicultura.

-

Abellas e os seus productos.

-

Clase de abellas.

-

Fotos de abellas.


AS ABELLAS

Yaiza Piñeiro Collazo

ÍNDICE 87


CLASE DE ANIMAIS .............................................................................................................. 3 REPRODUCIÓN .............................................................................................................. 3 O SEU CORPO .............................................................................................................. 3 CLASE DE ABELLAS .............................................................................................................. 3 PRODUCTOS QUE NOS DAN .............................................................................................................. 4 A SÚA LINGUAXE.............................................................................................. 4 BIBLIOGRAFÍA .............................................................................................................. 5

CLASE DE ANIMAIS

88


As abellas son invertebrados, dentro dos invertebrados son miriápodos e dentro dos miriápodos son insectos. Son da familia das Apoidea. REPRODUCIÓN As abellas son ovíparos, porque a súa reprodución é mediante ovos. Non todas as abellas poñen ovos. A abella raíña, de cada colmea é a encargada de por os ovos, e os abellóns serán quen a fecunden.

O SEU CORPO

89


As abellas son xeralmente de cor negra con raias amarelas. Teñen un corpo moi pequeno con dúas antenas, catro ás, tres pares de patas e o corpo cuberto de pelos plumosos onde se lle pega o pole.

CLASE DE ABELLAS As abellas clasifícanse en varias clases: obreiras, abellóns e a abella raíña. As abellas obreiras son sempre femias, esta encargase de traballar toda a súa vida; que dura uns 50 días. Os abellóns son sempre machos; so existen un centenar por colmea. Están destinados a fecundar a abella raíña. Non poden alimentarse por si mesmas, porque non teñen aguillón así que as abellas obreiras as alimentan. Teñen o corpo mais ancho que estas últimas, e ollos mais grandes e mais sobresaíntes. A abella reina so existe unha en cada colmea, loxicamente é femia. Esta vai nacer dun ovo que tivo especiais coidados reais, e para asegurar a existencia da abella raíña hai varios ovos como este. A abella reina deberá matar a larvas das demais competidoras, xa imposible de ser abellas reais. Se chegase a nacer outra abella reina estas deberían combater a morte e a que saia viva será a nova abella raíña da colmea, esta será a única

90


apta para a reprodución, xa que as abellas obreiras son estériles. A súa función é por ovos.

BIBLIOGRAFÍA 91


Esta información esta sacada de:

”Información sobre las abejas”( www.infoanimales.com/abeja )

”Wikipedia abejas”( es.wikipedia.org/wiki/Abeja)

“Sobre el lenguaje animal: el lenguaje de las abejas (www.fmvz.unam.mx/fmvz/imavet/1999_1/img99_102.pdf).

92


93

Traballo abellas  

Traballos feitos por alumnos de 5º de Primaria

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you