Ampol-Merol Katalog Wiosna 2022

Page 10

Gleba Twoim partnerem

mgr inż. Grzegorz Kopeć Dyrektor ds. Innowacji Ampol-Merol Sp. z o.o.

Już od dłuższego czasu w Polsce notuje się niepokojący spadek zawartości próchnicy w glebach uprawnych. Przeciętna jej zawartość w naszych glebach waha się w przedziale od 0,5% (gleby bielicowe) do 4,8 % (rędziny, czarnoziemy, mady rzeczne). Średnio 56% areału w Polsce zawiera poniżej 2% próchnicy, co jest bardzo niepokojące. Z kolejnych danych wynika, że według międzynarodowych konwencji aż 89% gleb w naszym kraju obejmuje stepowienie z wyraźnymi skutkami suszy. Zatem nasuwa się niepokojący wniosek:

WIĘKSZOŚĆ GLEB W POLSCE ULEGA CIĄGŁEJ DEGRADACJI. Przede wszystkim stanowi to wynik ujemnego bilansu substancji organicznych na polu, co jest bezpośrednio uzależnione od sposobu zarządzania w danym gospodarstwie oraz od ograniczonych lub nadmiernych opadów deszczów. Te zaś w znacznym stopniu ograniczają proces mineralizacji i humifikacji. Wprowadzanie materii organicznej do gleby np. w postaci nawozów organicznych czy resztek pożniwnych znacznie podwyższa żyzność gleby, która w konsekwencji decyduje o jej produktywności. W glebie złożona masa roślinna występuje na różnym etapie rozkładu, który finalnie powinien zakończyć się powstawaniem humusu, lecz często nieodpowiednie warunki glebowe blokują powyższy proces powstawania próchnicy.

10

Gleba Twoim partnerem

Na blokowanie i ograniczanie powstawania cennej próchnicy wpływa: • bardzo niski poziom nawożenia organicznego, co wiąże się ze spadkiem pogłowia zwierząt lub jego brakiem w gospodarstwie, rejonie; • ograniczony udział nawozów zielonych (międzyplonów, które często jak są obecne w zmianowaniu, to tworzą bardzo małą biomasę – nieumiejętny dobór gatunków roślin poplonowych, technika siewu); • zbyt częste wywożenie i sprzedaż słomy z pola bez uzupełnienia nawozami organicznymi; • uproszczona uprawa roli tzn. płytka, słabo mieszająca glebę z resztkami, mało napowietrzająca; • intensywna i niezrównoważona produkcja roślinna – duży udział roślin degradujących – zbożowych, okopowych; • niski udział w płodozmianie roślin strukturotwórczych i użyźniających np. motylkowych. • narastająca erozja wietrzna – wywiewanie części ilastych i próchnicznych z wierzchniej warstwy gleby poprzez niwelowanie zadrzewień śródpolnych, brak roślin okrywowych, międzyplonów lub ścierniska; • niskie pH gleby - czyli konieczność wapnowania, które sprzyja rozwojowi edafonu glebowego odpowiedzialnego za intensywność rozkład substancji organicznej.