Page 91

langen nacht door. En ze vierden allemaal dooreen! Och ja! Ze mochten eens hun hart ophalen… zoo veel te meer dat er op de parochie geen ‘zwarte’ geweest zijn, geen ‘deutsch freundlichen’, geen ‘medewerkers met de vijand’… er moest hier niets geplunderd … niets verwoest worden … de vreugde was algemeen en onverdeeld. De Duitschen zaten wel nog niet verre van hier … maar wij en hebben er geen meer gehoord noch gezien. ‘Te Deum laudamus !’ Op dezen dag zijn nog in Duitschland:  16 arbeiders (de overigen – ’n twintigtal – waren reeds van in ‘43 effen aan thuis gebleven als ze in verlof kwamen.)  3 politieke gevangenen – leden van het O.F - die door de Gestapo afgehaald werden in dezelfde dagen dat Albert Garez weggeleid werd – en van wie geen nieuws afkomt: Gustaaf Depraetere-Baert, Leon Depraetere en Rafaël Delrue.  1 strijder aan ’t oostfront ‘SS Sturmman Omer Vandenbulcke’ die naar Frankrijk was gaan werken en ginder heeft moeten teekenen voor Rusland. Den maandag 13 september hernamen de scholen: uitgenomen het 1ste studiejaar der knechten daar meester André Ryckebosch door de ‘Witte’ opgehaald werd: hij was lid geweest - ’n zekeren tijd althans – van ‘De vlag’. Hij werd voorlopig vervangen door meester Jules Messiaen van Zwevegem. Den 26 oktober heeft Z. Ex. Mgr. Lamiroy het H.Vormsel toegediend in de parochiale kerk van St.Amand te Zwevegem aan 24 kinderen van hier. Den 15 november werd Albert Garez, die gefusiljeerd werd te Gent den 6 oktober 1943 met alle eer begraven te Heestert nevens zijn vader. De begrafenisdienst had plaats aldaar, voor hem en ook voor Albert Desmet van Heestert die den zelfden dag ook werd gefusiljeerd te Gent – Oostacker (op kosten der Gemeente en door toedoen van den O.F.). Op het lijk van A. Garez werd den paternoster teruggevonden welke zijne zuster Maria aan den Duitschen aalmoezenier gegeven had om hem aan Albert te bestellen. … 1945 … Onze afwezige arbeiders zijn allemaal behouden uit Duitschland teruggekeerd. De familie van Omer Vandenbulcke is naar Bellegem verhuisd: Omer die nog leeft heeft vijf jaar gekregen. Op 31 oktober ‘44 werden Rafaël Delrue en Leon Depraetere, politieke gevangenen, met de bijl terechtgesteld. Van Gustaaf Depraetere nog geen nieuws: de dienst voor Leon werd derhalve uitgesteld. In den dienst van Rafaël Delrue waren ruim 800 aanwezigen. Jammer dat er wat kabaal gemaakt werd omdat de bloemen niet in de kerk mochten - communistengedoe! Geheel Knokke keurde het af! …

91

Knokke, ons dorp - deel 1 - Het kerkelijk leven  

Geschiedenis van de parochie. Gepubliceerd bij de viering van het vijftigjarig bestaan van de kerk. Auteur: Luc Vanassche Eindredactie en l...

Knokke, ons dorp - deel 1 - Het kerkelijk leven  

Geschiedenis van de parochie. Gepubliceerd bij de viering van het vijftigjarig bestaan van de kerk. Auteur: Luc Vanassche Eindredactie en l...

Advertisement