Page 90

Het hevigst is het erop losgegaan in ‘42: er zijn zondagen geweest dat alleen met trein van 1/4 voor 10 u.: minstens 300 ‘borains’ afstapten te Knokke, om zich van allerlei eetwaren te voorzien in de ‘groot-warenhuizen’ alhier. En ’t is misschien wel daaraan te danken dat de trein Kortrijk – Ronse (die doorliep naar Lessen) daaromtrent geheel den oorlog voortgelopen heeft. (Een vrouw bekende mij dat zij op één zondagmorgen juist 4000 fr. zuivere winst gemaakt had, enkel op de aardappelen die zij verkocht had.) Zulks had nochtans ook een nadelige kant: nog al enige van die blauwers vonden den tijd (?) niet meer om hun zondagsplicht te vervullen. In ‘43 was het al ‘crème’ dat de klokke sloeg: heel Knokke ‘stoorde’ er van. En er werd ook nog al wat tabak overgebracht, meest naar Brussel en Antwerpen. Wat de boeren betreft: die konden van de blauwers gemakkelijk hooge prijzen verkrijgen. Ze hebben veel, veel geld gewonnen (waar mede zij meubels en landbouwmachienen aankochten, en hun gebouwen verbeterden.) Maar ik durf niet zeggen dat er onder hen hier echte ‘groote apen’ waren: omtrent overal hebben de gebuurs nog al wel meegedeeld: ten minste als ze ’n beetje wilden er achter zitten, en als ze de moeite nooit ontzagen van veel te ‘loopen’. Er heeft op de parochie geen groote armoede geheerscht: de weelde was natuurlijk weg: maar velen zijn er niet die honger geleden hebben, en koude ook niet: veel kolen werden afgekocht aan de schepen die langs den vaart lagen, en de blauwers brachten er ook mee. M.a.w. onze menschen alhier hebben zo goed mogelijk de oorlogsjaren doorkropen. Ze hebben zo goed mogelijk hun plan weten te trekken (sommigen lieten zelfs hun werk staan om te blauwen in ‘t groot). Maar in ‘44 veranderde de toestand. Ten gevolge der gedurige luchtbombardementen werd het vervoer in het land stilgelegd, en daarmee viel ‘de commerce’ alhier ook stil. De koopers kwamen niet meer af: en door het beperken der electrische drijfkracht werd ook ‘het werk’ bijna op niets teruggebracht. Er ontstond te wege een lastige tijd: een slechte periode kwam in ‘t vooruitzicht. En opeens brak alles los: onverwacht en onvoorbereid: langs den vaart en langs de groote baan Kortrijk – Avelgem werden in 2–3 dagen tijd al de boomen geveld: al de zagen en happen en kapmessen van heel de parochie waren in ’t werk. En de menschen waren maar slecht gesteld: ‘ze zouden van nu voort voor niemand meer zwichten… ‘t zijn nu de boomen… maar dan komen de aardappelen … dan de oogst…’ Gelukkiglijk: den 6 juni had de landing plaats in Frankrijk en alles was met één slag gedaan… er is niets, niets meer gebeurd : de verlossing, het einde naderde. Einde van den oorlog. Van donderdag morgen 31 oogst tot de zaterdag avond 2 september mochten wij den ‘aftocht’ van de Duitschers ‘bewonderen’: bijna zonder onderbreking, door dag en nacht, passeerden ze op de groote baan. De laatste troepen zijn voorbijgetrokken den zondag namiddag van 2 tot 2 1/2 u .. en dan … nog een allerlaatste kleine kolonne rond 5 1/2 u en … ’t was er mee gedaan! W’hadden geheel den oorlog door geen bezetting gekend.. geen enkele bom was hier gevallen: na zoo’n wegdruipen mogen we waarlijk van geluk spreken! Den maandag namiddag 4 september kwam de Belgische vlaggen overal te voorschijn, ook op den toren… en ’s avonds te 7 1/2 kwamen te Knokke twee geblindeerde engelsche auto’s aangereden…’Ze waren daar!’ Heel Knokke was spoedig op de beenen… en ’t waren bloemen … en ’t was zingen en springen … en’t waren Engelsche cigaretten en druppels heel den

90

Knokke, ons dorp - deel 1 - Het kerkelijk leven  

Geschiedenis van de parochie. Gepubliceerd bij de viering van het vijftigjarig bestaan van de kerk. Auteur: Luc Vanassche Eindredactie en l...

Knokke, ons dorp - deel 1 - Het kerkelijk leven  

Geschiedenis van de parochie. Gepubliceerd bij de viering van het vijftigjarig bestaan van de kerk. Auteur: Luc Vanassche Eindredactie en l...

Advertisement