Page 87

... 1943 … Den 6 oktober werd te of rond Gent Albert Garez gefusiljeerd: hij werd opgehaald door de Gestapo den 23 april 1943. Uit de bladen vernemen wij daarover het volgende: ‘Den 25 september werden door het duitsche Krijgsgerecht der Oberfeldkommandantur 750, zweigstelle Brügge, in de gehoorzaal van het assissenhof ten Gerechtshove te Gent 9 personen ter dood veroordeeld, leden van een communistische terreurorganisatie (het Lös genoemd West-Vlaamsch onafhankelijkheids front) die meestal een leidende functie bekleedden. Albert Garez werd lid van het O.F. in 1942 onder deknaam: Marie. Hij was kompagniechef van Moen en kreeg later ook Ootegem toegewezen. Hij was zelf in het bezit van een revolver en ontving herhaaldelijk wapens die hij dan verder doorgaf. Drie spoorwegaanslagen: te Waregem, Vichte en Harelbeke waren zijn deel en verder stroobranden te Heestert. In opdracht transporteerde hij tweemaal munitie en springstoffen. Tijdens het verhoor verklaarde hij geen aanslagen op personen te willen doen; hij beweerde gehandeld te hebben als patriot, zonder ooit te hebben geweten dat hij in een communistisch midden verkeerde.’ Het vonnis werd voltrokken, en nadien werd de familie verwittigd dat ze de kleederen mocht terughalen. In de ondervest werd het laatste woord van Albert weergevonden (zijn brieven werden nooit besteld); daarin staat o.m.: ‘Ik ben valsch van communist beschuldigd. al hetgeen ik gedaan heb is voor de vrijheid van ’t Vaderland. Bid voor mij. Leve ’t Vrije België. Leve de koning. Vaartwel Albert.’ Om reden van den nadienst – die hier den 18 oktober gedaan werd – werd ik den 24 februari 1943 opgeroepen naar de ‘Dienststelle der Sicherheitspolizei’ Graaf de Smet de Nayerplein 16 Gent te 9 u (alwaar Heer Burgemeester Bekaert, die aanwezig geweest was op deze nadienst, enkele dagen vroeger geroepen was geworden) om te vernemen dat ‘am meistens 20 personen’ in zulken dienst mogen toegelaten worden. En er werden 800 gedachtenissen uitgedeeld!!!! … 1944 … De oorlogsjaren te Knokke. Eigentlijke oorlogsgebeurtenissen alhier zijn niet aan te stippen. Na den eersten winter 40-41 hadden de menschen ondervonden dat er kwestie was van zorgen en vooruitzien: en ze hebben de les goed begrepen. Omtrent alle parochianen konden aan hun gewoon werk blijven, doch de loonen mochten niet aangepast worden. Wie bij Mr. Bekaert of in de Elektriciteitscentrale werk hadden, ontvingen nogal veel op den koop toe: ze konden er nog tamelijk door geraken; maar de andere hadden het zoo goed niet: eenigen zijn vrijwillig – of liever door de nood gedwongen – werk gaan zoeken naar Frankrijk en Duitschland; en de overigen hebben een nieuwen stiel aangepakt: het ‘blauwen’kwam op: onze menschen haalden alles bij, en de vreemdelingen – meestal uit de Waalsche Borinage – kwamen het hier afhalen.

87

Knokke, ons dorp - deel 1 - Het kerkelijk leven  

Geschiedenis van de parochie. Gepubliceerd bij de viering van het vijftigjarig bestaan van de kerk. Auteur: Luc Vanassche Eindredactie en l...

Knokke, ons dorp - deel 1 - Het kerkelijk leven  

Geschiedenis van de parochie. Gepubliceerd bij de viering van het vijftigjarig bestaan van de kerk. Auteur: Luc Vanassche Eindredactie en l...

Advertisement