Page 1


ଆମ ଲେଖା ଇ – ପତ୍ରିକା ସଂପାଦକୀୟ ମଣ୍ଡଳୀ : ମୁଖୟ ସମ୍ପାଦକ: କୁ ମାର ଚୂଡ଼ାମଣି, ସ ୌମୟ ରଞ୍ଜନ ପାଣି ପ୍ରଚ୍ଛଦପତ୍ର ସମ୍ପାଦନା: ଅମର ବାରିକ, ସ ୌତମ କୁ ମାର ିଂି ସହ ସମ୍ପାଦକ: ତଦାଶା ମହାପାତ୍ର, ଶାଶ୍ଵତୀ ମିଶ୍ର ସଂଲ ାଜକ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା: ବିତା ମଲ୍ଲିକ, ପୂଜା ମିଶ୍ର )ପତ୍ରିକା ପରିଚାିନା(, ଆଲ୍ିିଜା ସମାନାଲ୍ି ା, ଉତ୍ତମ କୁ ମାର ିଂି ବିଲେଷ ଧନୟବାଦ: ଓ॰ଏଫ୍॰ ବି॰ ପରିବାରର ଦ ୟବୃ ନ୍ଦ ସେ ବୁ କ: http://tinyurl.com/amalekha ସ ା ାସ ା : amalekha@gmail.com

------------------------------------------------------------------------------------------------------ଓଡିଆସ୍ ଇନ୍ ଲେସବୂକ୍ ଆଜିର ଏ ଭାଗଲଦୌଡପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଲରାତଲର ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଅପଣଣ କରୁଛୁ ସାମାଜିକ ବାର୍ତ୍ଣାମଞ୍ଚର ଏକ ମୁକ୍ତ ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ‘ଓଡିଆସ୍ ଇନ୍ ଲେସ୍ବୁ କ୍’ । "ଓଡିଆସ୍ ଇନ୍ ଲେସ୍ବୁ କ୍" ଅଗଣିତ ଓଡିଆମାନଙ୍କର ଏକ ମିଳତ ି ପ୍ରଲେଷ୍ଠା; ଏହାର େକ୍ଷ୍ୟ ଓଡିଆ ମାନଙ୍କ େିନ୍ତାଧାରା, ମତ, ବାର୍ତ୍ଣାଳାପ ଏବଂ କଳ୍ପନାକୁ ବିଶ୍ୱବୟାପୀ ଓଡିଆ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀ ମାନଙ୍କ ନିକଟଲର ପହଞ୍ଚାଇବା। ଅମଲେଖା, ଲସହି ଦିଗଲର ଆଉ ଏକ ଉଦୟମ। ଆୋ କରୁଅଛୁ , ଆମ୍ଭର ଏହି ସମୁଦ୍ରକୁ େଲେ ଭଳି, କ୍ଷ୍ୁଦ୍ର ପ୍ରୟାସଟି ଆପଣ ମାନଙ୍କ ସଲେହ େୁଲଭଚ୍ଛା ସହ ଆମକୁ ଉସାହାହିତ କରିବ ।


ସୂେୀପତ୍ର ସମ୍ପାଦକୀୟ

1

୭୯ ବଷଣଲର ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଓଡିୋ : ୋସ୍ତ୍ରୀୟ ଓଡିଆ ଓ କମ୍ପୁଟର୍ ଲର ଏହାର ବୟବହାର

3

ସରୁନଥିବା ଲଗାଲଟ କାହାଣୀ )୧(

6

ଭବିଷୟତ ଏବଂ ଏହାର ବୁ ଦ୍ଧଜ ି ୀବୀ

9

Why I left the Metros and Came to Bhubaneswar?

26

ପରୀ

27 ସ୍ଵାସ୍ଥୟ ଓ େରୀର

How is Life

28

Are you comfortable with the heat? If not, wake up;

କବିତା ସାରଣୀ

10 ରାଜନୀତି ଏବଂ ଲୋକନୀତି

An Overview of Corruption in India Politics: Causes and Remedies 11 ନାରୀ ଓ ସମାଜ Educating Odia women will lead to Development of the state

13

Experience after Sexual Assault

15

O’ Men Please Do Respect Women

17

ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୟାୟ ବୟବସ୍ଥା

18

ଗଳ୍ପ ପୁଟୁଳି ଲୋକାକୁ ଳ ପରିଲବେ ର ଛର ଜୀବନ : ଗଳିତ େବ : ମରାଜା ଛୁ ଟଲି ର

19 20

କୃ ଷ୍ଣେୂଡା

21 ଆତ୍ମଜୀବନୀ

Confession of a moment I lived

23

What’s in a Life

24

କବିତା ର ମୃତୁୟ

30

ଦିଅ ସ ାଟାଏ ବାହାନା

32

କିା ପାହାଡ଼

32

ଆସରସର.. ମ’ୁ ପିଢ଼ା ତି ତି ଲ୍ାଉ

33

ତୁ ସମ

33

ସହ’ କ ାବ୍

33

ଉଦୟ ିରୀ

34

ଅ ଜଡା ମନ କୁ ଜାଡିବା ପାଇ

34

ବାପା

34

ମା’ ନ୍ଧାନସର

35

ଅନାମିକା ନାୟିକା

35

ଅନ୍ଧାର

36

ମସନପକାଅ ସର, ମସନପକାଅ

36

ତୁ ମ ପ୍ରତୀକ୍ଷା ସର

37

ସେରାଇ ଦିଅ ସମା’ ୁନାର କିିଙ୍ଗ ରାଇଜ

37

अमानत

38

में ने

38

नीलि समंदर वो नीिा आसमााँ

38

Kids’ corner Paintings

39


ୁଧୀ ପାଠକ ଓ ପାଠିକା ବୃ ନ୍ଦ,

ାଧାରଣ ଙ୍କାବସର ଏ ପିଂକ୍ତିର ପ୍ରା ଙ୍ଗି କତା ବିଚାର କସଲ୍ ମସନ ସହବ, କବି ତାଙ୍କ ଦୁ ାମ ଓ ସକ୍ଷାଙ୍କ ସେ ଓଡ଼ିଆ ାହିତୟ ିଂପକଥସର ଠିକ୍ କର୍ା

ଆପଣମାନଙ୍କ ଆଶା ଓ ଆକାିଂକ୍ଷାକୁ ଚରିତାର୍ଥ କରି "ଆମ ସଲ୍ମା"

ସଲ୍ଖିୁସଲ୍ କି!

ଦିବ ସର େି ରୂସପ ଆେପ୍ରକାଶ -ପତ୍ରିକାଟି ଉତ୍ରି-ଶୀିଥକସର ଏହି ଇ କରିୁବା ସହତୁ

ମିଙ୍କୁ ହାର୍ଦ୍ଦାକ ଅଙ୍କିବାଦନ ଓ

ାଧୁବାଦଜଣାଉଛୁ ।

ନିଜର ସଲ୍ମା ମାଧ୍ୟମସର ପତ୍ରିକାର ଅବୟବସର ପ୍ରାଣ ମି ସଲ୍ମକ ଓ ସଲ୍ଖିକାଙ୍କ ମୂଲ୍ୟବାନ

ଆଧୁନକ ି ଓଡ଼ିଆ

ଞ୍ଚାର କରିୁବା

ାହିତୟର ପରମ୍ପରା ପ୍ରାୟ ୭୦୦ ବିଥ ତିର ଓ ଏହି

୭୦୦ ବିଥ ଙ୍କିତସର ଓଡ଼ିଶାର ରାଜସନୈତକ ି ଓ

ମୟ ନିମସେ ଆସେ

ଙ୍କାସବ ବଦିି

ାଇଛି । ପରିବତ୍ତାତ ପରିସ୍ଥିତ ି ବୁ ର ଓଡ଼ିଆ

ାହିତୟସର

ଧନୟବାଦାହଥ ।

ପରିବତ୍ତାତ ପରିସ୍ଥିତସି ର ଙ୍କାିା ଉପସର ାମାନୟ ଆସଲ୍ାକପାତ କରିବାକୁ

ବିଙ୍କିନ୍ନତାକୁ ଉପଲ୍କ୍ଷୟ କରି, ଓଡ଼ିଆ ାହିତୟ ବିଙ୍କିନ୍ନ ଦି ସର ପ୍ର ାରିତ ଓ

ଚାହିଁବୁ । ଙ୍କାିା ସ ାଟିଏ ଜାତିର ମୂିପିଣ୍ଡ ବିକାଶର ଆଧାର ଅସଟ ।

ବିିାରିତ ସହାଇଛି । ତୁ ିନା କସଲ୍ ଓଡ଼ିଆ ାହିତୟକୁ ପୃୁବୀର ଅସନକ

ଙ୍କାିାରୁ

ଉନ୍ନତ

ୃଷ୍ଟି ହୁ ଏ ଲ୍ିପି । ଜ୍ଞାନ

ମ୍ପ୍ର ାରିତ ହୁ ଏ, ପରିମାଜାତ ହୁ ଏ ।

ଆରେ ହୁ ଏ ସ ଇ ଜାତି ଓ ସଦଶର ଜ୍ଞାନ, ିଂସ୍କୃତ ି ଓ ଙ୍କୟତାର ବିକାଶ । ସ ଉ ଜାତି ଓ ସଦଶ ପୁରୁଣା, ତା’ର ଜ୍ଞାନ, ଶିକ୍ଷା,

ିଂସ୍କୃତ ି ଓ

ଙ୍କୟତା

ସଦଶ କି ଜାତିର ଚିହ୍ନବର୍ଣ୍ଥ ମଧ୍ୟ ରସହ ନାହିଁ । ସତଣୁ ଙ୍କାିା ସହଉଛି

ମର୍ଥ

ିଂ କ୍ତ ୁ ସହାଇ ସ ହି ଜନଜୀବନର ବିଙ୍କିନ୍ନ ଦି କୁ ପ୍ରତିଙ୍କାତ

ିଂ କ୍ତ ୁ ସହାଇ ନିଜସ୍ୱ ପ୍ରର୍ା ଓ ଚିଣୀସର

ର୍ାର୍ଥ । କିେୁ ଅନୟ ଦି ରୁ ଏହି ତୁ ିନା

ିଂପୂର୍ଣ୍ଥ

ାିଂ ଠନିକ ଶକ୍ତିର ବିଚାର କରା ିବା ଉଚିତ୍ । ସ

ଦୃ ଷ୍ଟର ିୁ

ରାଧାନାର୍ଙ୍କ ସକ୍ଷାଙ୍କକୁ ବିଚାର କସଲ୍ ବି ତାଙ୍କର ଉକ୍ତିର

ତୟତା

ଓ ନିଜସ୍ୱ

ିଂପକଥସର ସନ୍ଦହ ଆସ । ଓଡ଼ିଆ ାହିତୟ ନିଜସ୍ୱ ଅଙ୍କିବୃଦ୍ଧର ି ଧାରାସର ିଂଜୀବିତ ଓ ସ ସକୌଣ ି ୁସ୍ଥ ବି ଛ ପ୍ରକୃ ତର ି ପୁଷ୍ଟତା ଲ୍ାଙ୍କ କରି ନିଜର ସ ୌନ୍ଦ ଥୟ ଓ ଶକ୍ତିସର ବଢ଼ି ଉଠିଲ୍ା ପରି, ଓଡ଼ିଆ

। ଏହି ଅବସ୍ଥା ଓ ବୟବସ୍ଥାରୁ ମୁକୁିବ ି ାକୁ ସହସଲ୍ ପ୍ରର୍ସମ ଆମ

ାହିତୟ ବଢ଼ି

ଉଠିଛ ି ଓ ଏହାର ବିଚାର ସ ହିପରି ସହବା ଉଚିତ୍ ।

ମାତୃ ଙ୍କାିାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ାହା ଆମକୁ ବିଶ୍ଵଦରବାରସର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରାଇବ ।

ତ ୭୦୦ ବିଥର ଓଡ଼ିଆ ାହିତୟର ପରମ୍ପରାକୁ ବିଚାର କସଲ୍ ଆନନ୍ଦିତ

ତି ଓ ପ୍ରକୃ ତ ି ିଂପକଥସର

କିଛ ି ଆସଲ୍ାଚନା କରିବା ସବାଧହୁ ଏ ପ୍ରା ଙ୍ଗି କ ସହବ । କୁ ହା ାଏ ଓଡ଼ିଆ

ବାତ ସହବାର ଉପକରଣ

ସଲ୍ମକଙ୍କର ଅ ିଂମୟ ସଲ୍ମା

ାହିତୟର ଆଧୁନକ ି କାି ଉନ୍ନବିିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ସଶି ଙ୍କା ରୁ ଆରେ

ପ୍ରତିଙ୍କା ବିଚାର କରା ିବ,

ସହାଇଛି । କିେୁ ତା’ ପୂବର ଥ ୁ ପ୍ରାୟ ୪୦୦ ବିଥରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଥ ମୟ ଧରି ଓଡ଼ିଆ

ସର୍ଷ୍ଟ ରହିଛ ି । ଏ ମାଲ୍ି ଅ ିଂମୟ ମାହାର ନୁ ସହ

ଦି ସକବି ବୟକ୍ତି

ାତଶ’ ବିଥ ଙ୍କିତସର ଆସମମାସନ

ଅେତା ସ୍ୱାଙ୍କାବିକ ଙ୍କାବସର ୫୦ ଜଣ ପ୍ରତିଙ୍କା ିଂପନ୍ନ ବୟକ୍ତିଙ୍କର ପରିଚୟ-

ାହିତୟ ବଢ଼ି ଆ ଛ ି ି ଓ ବହୁ ବିଶଷ୍ଟ ି ସଲ୍ମକ ମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଙ୍କିନ୍ନ

ପାଇବା ସ ଉମାନଙ୍କର ସଲ୍ମା ପୃୁବୀର ସ ସକୌଣ ି ାହିତୟର ବଥର

ମୃଦ୍ଧବ ି େ ସହାଇଛି । ସତଣୁ ଚତୁ ର୍ଦ୍ଦଥଶ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଆଜି ପ ଥୟେ

ପ୍ରାୟ ୭୦୦ ବିଥ ଧରି ଓଡ଼ିଆ

ହିତ

କର୍ା ନୁ ସହ । ଓଡ଼ିଆ ାହିତୟର ନିଜସ୍ୱ ଅଙ୍କିବୃଦ୍ଧ,ି ନିଜର ସଜୈବକ ି ଜୀବନ

ଜୀବନସକ୍ଷତ୍ରସର ପ୍ରତିଟ ି ପଦସକ୍ଷପସର ପ୍ରତିହତ ଓ ପରାହତ ସହାଇଚାଲ୍େି

ଙ୍କାବସର

ହିତ ତୁ ିନା କସଲ୍ ମସନସହବ

ହିତ

ବୁ କଛ ି ି । ଙ୍କାିା ସକ୍ଷତ୍ରସର ପରାଧୀନ ଜାତି ଓ ବୟକ୍ତି ବିସଶି

ଅବ ରସର ଓଡ଼ିଆ ାହିତୟର

ାହିତୟ

ାହିତୟ, ତା’ ନିଜ ଜିବାୟୁ ସର ବସଢ଼ ଓ ନିଜର ଜନଜୀବନ

ହିତ ଏହାର ତୁ ିନା

ସ୍ୱାବଲ୍ମନନଶୀିତା, ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା, ସ୍ୱାଙ୍କିମାନ, ମୃଦ୍ଧ,ି ିଂସ୍କୃତ,ି ଙ୍କୟତା, ଜ୍ଞାନ

ଉତ୍ରି ଦିବ

ାହିତୟି କ ଉତ୍ରିଥତା ଦୃ ଷ୍ଟର ି ୁ ଙ୍କାରତବିଥ ବା

ଦୀର୍ଥ ାତଶ’ ବିଥ ଧରି ବଢ଼ି ଆ ଛ ି ି । ସ ାଟିଏ ଦି ରୁ ଅନୟାନୟ ାହିତୟ

ସହାଇୁଲ୍ା । ବତ୍ତଥମାନ ଓଡ଼ିଶାସର କୁ ସମାଜିବାକୁ ପଡ଼ୁଛ ି । "ଓଡ଼ିଆ ଙ୍କାିା" ଦୁ ାମ ଲ୍ାସ , ସକସବ ସଲ୍ାସକ ବୁ ଝସି ବ ସ ଙ୍କାିା ହିଁ ଆଣିଦଏ ି ବିଜ୍ଞାନ

ଣ ୁ ା ୁଣ ବା

ସଦଶର

ଓ ନିଜର ଜନଜୀବନ

ଠନ

ମୟସର ପ୍ରତିକୂି ପରିସବଶସର

ଓଡ଼ିଶା ଙ୍କାିା ିରସର ଲ୍ଢ଼ି ନିଜର ଅିି ତ୍ୱ ବଜାୟ ରଖିବାକୁ

ମ ବୟସ୍କ କୁ ହା ାଇପାସର ।

କରିର୍ାଏ । ଓଡ଼ିଆ ାହିତୟ ନିଜସ୍ୱ ଜିବାୟୁସର, ନିଜସ୍ୱ ସ୍ଥିତ ି ବିଚାରସର,

ସ ାଟିଏ ଜାତି ଓ ସଦଶର ପ୍ରାଣ ତ୍ତା, ଜୀବନର ଆଧାର । ପରାଧୀନ ସହବା କମ ବଡ଼ କର୍ା ନୁଲ୍ା । ସ

ହିତ

ହୁ ଏତ ଦୁ ାମ ଓ ସକ୍ଷାଙ୍କ କରିବାର କାରଣ ବିସଶି ନାହିଁ । ପ୍ରସତୟକ

ଙ୍କୟତା ସଲ୍ାପ ପାଏ, ସ ହି

ଙ୍କାରତ ବିଥସର ପ୍ରର୍ମ ଙ୍କାିାଙ୍କିତ୍ତକ ି ରାଜୟଙ୍କାସବ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରସଦଶ

ାହିତୟ

ପୃୁବୀର ଅନୟାନୟ ଉନ୍ନତ

ସ ସତସବସି ସ ହି ଜାତି ଓ ସଦଶର ଅସଧାପତନର ଅୟମାରେ ହୁ ଏ । ିଂସ୍କୃତ,ି

ମୟସର ପ୍ରତିେିିତ ସହାଇଛି ତା’ ନୁ ସହ, କିେୁ ସ୍ଥିତର ି

ାହିତୟି କ ମୂଲ୍ୟସବାଧ ବା

ସ ସତ ବିକଶିତ । ସ ସତସବସି ଙ୍କାିାର ଅସଧାପତନ ଆରେ ହୁ ଏ ଙ୍କାିା ସଲ୍ାପ ପାଇସଲ୍ ଜ୍ଞାନ,

ପ୍ରତି

ାମାଜିକ ସ୍ଥିତ ି ନାନା

ବିୁ ସହାଇପାରିବ । ାରିା, ବିରାମ, ଜ ନ୍ନାର୍, ଅଚୁୟତାନନ୍ଦ ପ୍ରଙ୍କୃତିଙ୍କ

ାହିତୟର ବିିାର ଓ ଅଗ୍ର ତିର

ପାମରୁ ଆରେ କରି ଙ୍କକ୍ତଚରଣ, ଦୀନକୃ ଷ୍ଣ, ଉସପନ୍ଦ୍ର ଙ୍କଞ୍ଜ, ଅଙ୍କିମନୁ ୟ,

ନିରସପକ୍ଷ ଙ୍କାବସର ବିଚାର ବିସେିଣ କରିବା ଆବଶୟକତା ନିଶ୍ଚୟ ।

କବି ୂ ଥୟ, ସ ାପାିକୃ ଷ୍ଣ ଓ ଙ୍କୀମସଙ୍କାଇଙ୍କ ପ ଥୟୋ ବା ତା’ ପସର ନିସଜ

ାହିତୟସପ୍ରମୀ ପ୍ରସତୟକ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ କତ୍ତଥବୟ । ଏ ିଂପକଥସର ପ୍ରାୟ ୧୦୦

ରାଧାନାର୍, ମଧୁ ୂଦନ, େକୀରସମାହନ,

ବିଥ ତସି ସଲ୍ମା ାଇୁବା କବିବର ରାଧାନାର୍ ରାୟଙ୍କର ସ ାଟିଏ

ଙ୍ଗାଧର, ନନ୍ଦକିସଶାର,

ନୀିକଣ୍ଠ ପ୍ରଙ୍କୃତିଙ୍କ ଠାରୁ ଆଜି ପ ଥୟେ, ସ ପରିକି ସବୈକୁଣ୍ଠନାର୍,

ପିଂକ୍ତିର ଉଦ୍ଧାର କରା ାଇପାସର । ପିଂକ୍ତିଟ ି ସହଲ୍ା, "ସଦବୀ ବୀଣାପାଣି

କାିୀନ୍ଦୀଚରଣ ଓ ମାନ ିଂି ପ୍ରଙ୍କୃତିଙ୍କଠାରୁ ସ ାପୀନାର୍, କାହ୍ନୁଚରଣ,

ସକଉ କମଥେସି ରାଧାନାର୍ ଏ "କରୁଣା ସତାହର ଉଣା ଏ ଉତ୍ରସି //

ୁସରନ୍ଦ୍ର ମହାେି, ଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ, ବିଙ୍କୂତି ପଟ୍ଟନାୟକ, ମସନାଜ ଦା , ରାସଜନ୍ଦ୍ର

ପିଂକ୍ତି ସଲ୍ଖିବା ମୟସର ନିଶ୍ଚୟ ବହୁ ଦୁ ାମ ଓ ସକ୍ଷାଙ୍କସର ସଲ୍ଖିୁସବ ।

ପଣ୍ଡା ଓ ଅନୟାନୟ ପରବତ୍ତଥୀ ସଲ୍ମକମାନଙ୍କର ଏ ତାଲ୍ିକା ଏକ ଅସଶି

ଦିଓ ଚିଲ୍ିକା କାବୟସର ଏ ପିଂକ୍ତିର ବିସଶିପ୍ରା ଙ୍ଗି କତା ନାହିଁ; କିେୁ

ବୁ ଦ୍ଧଦ ି ୀପ୍ତ ଓ ପ୍ରତୀଙ୍କାଦୀପ୍ତ ତାଲ୍ିକା । ଏମାସନ ମସି ସ ଏକ ଜୀବେ,

1


ଶକ୍ତିଶାିୀ ଓ

ତିଶୀି ପରମ୍ପରାସର ଉଦଙ୍କୁତ ତା’ ନୁ ସହ, ଏମାନଙ୍କ

ମ୍ମିିତ ି ପ୍ରତିଙ୍କାର ଦୀପ୍ତି ସ ହି ପରମ୍ପରାକୁ କରିଛ ି । ବିସଶି କରି

ିଂଜୀବିତ ଓ ଶକ୍ତିଶାିୀ

ତ ଶସହ ବିଥର ଓଡ଼ିଆ

ପ ଥୟାସଲ୍ାଚନା କସଲ୍ ମସନହୁ ଏ

ବୁ ବିିାଦ ଓ ସକ୍ଷାଙ୍କ

ାହିତୟକୁ ସେ ଏହି

ାହିତୟ ଜୀବନୀଶକ୍ତି ସ ପରି ଚିଚଞ୍ଚି ସ ହିପରି ପ୍ରଜ୍ଞାଦୀପ୍ତ ।

ରାଧାନାର୍, େକୀରସମାହନ ଓ ସ ାପୀନାର୍ଙ୍କ ପରି ପ୍ରତିଙ୍କାଦୀପ୍ତ ସଲ୍ମକ, ସ

ସକୌଣ ି

ାହିତୟର ଜୀବନି ଓ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ର୍ଷ୍ଟ ନିଦଶଥନ । ସତଣୁ ରାଧାନାର୍ଙ୍କ ଉକ୍ତିର ତୟତା ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ମନସର ଦ୍ୱିଧା ଆସ । ବୀଣାପାଣିଙ୍କ କରୁଣାର ‘ଉଣା’ ନୁ ସହ, ପ୍ରାଚୁ ଥୟର ବିଚାର କରି ଓଡ଼ିଆ ାହିତୟର ବିଶଷ୍ଟ ି ଣ ି ି ୁ ଓ ଶକ୍ତିର ଆସଲ୍ାଚନା କରିବା ପାଇ ମୟ ଆ ଛ

। ଆମର ବିଶ୍ଵା

ର ପାଠକ ପାଠିକା ମାସନ ଏ ଦି ରୁ "ଆମ ସଲ୍ମା"

ୋ କରିସବ ଓ ବତ୍ତଥମାନର ଓଡ଼ିଆ ସେ, ଏ ପ୍ରକାର ିଂପକଥସର

ାହିତୟର

ାହିତୟକୁ ସନଇ ସ ଅବହିତ

ବୁ ପ୍ରକାର

ୀମିତତା ଚି

ବଥ କରା ାଇ ପାସର ଏ ସହସବ

++++++++++++++ "ଆମ ସଲ୍ମା"ର ପାଠକ ପାଠିକା ମାସନ ସ୍ମରଣ କରିପାରେି ଏହି ପ୍ରର୍ମ ିଂକିନଟି ପାଇ ଅସନକ ନୂ ତନ ବିଙ୍କା ର

ିଂସ ାଜନା ସହାଇୁଲ୍ା ।

ଆଜି ଆସମ ଆପଣମାନଙ୍କ ଅ ଣାସର ପରିପୁଷ୍ଟ ସହବାକୁ ଛାଡ଼ିସଦଉଛୁ "ଆମ ସଲ୍ମା" କୁ ଓ ଆମର ଉସର୍ଦ୍ଦଶୟ ପାଠକପାଠିକାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ସଦବା ହ ାହିତୟର ବିଙ୍କିନ୍ନ ର ଆସ୍ୱାଦନ କରିବାକୁ ୁସ ା ସଦବା । ପାଠକ ପାଠିକା ମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ାଦସର ହ ୃ ୀତ ସହସଲ୍ ଆସେ ଅତୟେ ଆନନ୍ଦିତ ସହବୁ । ଆପଣ ମାନଙ୍କ ମତାମତ ଓ ଦିଗଦଶଥନ ଅସପକ୍ଷାସର । ବସନ୍ଦ ଉତ୍ରି ଜନନୀ ।

ମୁଖୟ ସମ୍ପାଦକ ଆମ ଲେଖା

2


୭୯ ବଷଣଲର ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଓଡିୋ : ୋସ୍ତ୍ରୀୟ ଓଡିଆ ଓ କମ୍ପୁଟର୍ ଲର ଏହାର ବୟବହାର ଓଡିଶା ସହଉଛି ଙ୍କାରତର ପର୍ମ ରାଜୟ

ାହା ସ୍ୱାଧୀନ ଙ୍କାରତସର ଙ୍କାିା

କହିସଲ୍ ସ ସତ ଓଡିଆ

ଙ୍କିତ୍ତସି ର ପର୍ମ ରାଜୟ ସହଲ୍ା । ସତସବ ଓଡିଆ ଙ୍କାିା, ାହାକୁ ଙ୍କିତ୍ତକ ି ରି

ଙ୍କାିାମାନଙ୍କସର ଲ୍ିଖିତ ସହବ ଓଡିଆ ବିଶ୍ଵ ାରା ସ ସତ ପ୍ର ଦ୍ଧ ି ି ଲ୍ାଙ୍କ କରିବ । ଙ୍କାିାର ନିଅ ଦେିଲ୍ା ହୁ ଏ

ଓଡିଶା ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ରାଜୟ ସହଲ୍ା ତାହା ନିକଟ ଅତୀତସର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାନୟତା ଲ୍ାଙ୍କ କରିଛ ି ନିଜର ୨୦୦୦ ବିଥରୁ ଅଧିକ ବିଥର ସ ୌରସବାଜ୍ଵି ଇତିହା କୁ ଜ ତ

ମୟସର

ମ୍ମୁମସର ଉସନମାଚିତ କରି । ସତସବ

ରକାରୀଙ୍କାସବ

ଇିଂରାଜୀ

ଶିକ୍ଷୟା,

ରକାରୀ ନୁପତ୍ରସର କାମ କରିବା ଉପସର ସଜାର

ରକାରୀ କିସର ବାଧ୍ୟତାମୂିକ କରି, ଶିକ୍ଷୟାଦୀକ୍ଷୟାର ମାଧ୍ୟମ କରିବା

ସକସତକ ଆସନ୍ଦାିନ ଚାଲ୍ିୁଲ୍ା । ଏହି ଆସନ୍ଦାିନସର ପ୍ରାଣବିି

ାହା ଙ୍କାିାର ନାନାଦି ାଧନ

ାହାଜୟ କସର । ସତସବ ଏକ ଙ୍କାିାର ବିକାଶସର ସକଉ

ସଦଇୁସଲ୍ ଅସନକ ଙ୍କାିାସପ୍ରମୀ

ାହାଙ୍କ

ୃତସି ର ଇସଉସନସସ୍କା

ସେବୁ ଆରି ୧୫କୁ ଆେଜଥାତୀୟ ମାତୃ ଙ୍କାିା ଦିବ ଙ୍କାସବ ପାିନ କସର

ସକଉ ାଧନ ୁରୁତ୍ୱପୂଣଥ ଙ୍କୂମିକା ନିଙ୍କାଏ ତାହା ଜାଣିବା ନିତୟାେ ଜରୁରୀ । ଜ ତର ପ୍ରର୍ମ ପାଞ୍ଚଟି

ବଙ୍ଗସର

ରକାରୀ ସପ୍ରାତ୍ସାହନରୁ । ସ ଉ

ଦିଆ ାଉୁଲ୍ା ସ ହି ଏକା ମୟସର ବଙ୍ଗିାସଦଶସର ବଙ୍ଗିା ଙ୍କାିାକୁ

ବିସଶି ୁସ ା ଆଣିଦଏ ି -ତାହା ସହଲ୍ା ଙ୍କାିାର ବିକାଶ ନିମସେ ସକନ୍ଦ୍ର ନିମାଥ ଣସର

ପଶ୍ଚି ମ

ଇିଂରାଜୀସର

ଏ ମାନୟତା ଏକ ଙ୍କାିାଙ୍କାିୀ ମୂି ବା ନ୍ଦ ି ାଙ୍କ ପାଇ ସକବି ସ ାଟିଏ ରକାରଙ୍କର ୫୦୦ ସକାଟିର ଅନୁ ଦାନ

ାହିତୟ, ଓଡିଶାର କର୍ା ବିଶ୍ଵର ବାକି

। ସ ଉ ଙ୍କାିା ସ ସତ ହସଜର ଅଧିକ ସଲ୍ାକଙ୍କ ପାମସର ପହଞ୍ଚିପାସର

ବୁ ଠାରୁ ଅଧିକ କୁତ ଙ୍କାିା: ମାଣ୍ଡାରିନ୍

(ଚାଇନିଜ୍ ଙ୍କାିାସକାି), ଇିଂରାଜୀ, ହିନ୍ଦୁିାନୀ (ହିନ୍ଦୀ, ଉଦଥୁ ଆଦି

ସ ଙ୍କାିା ସ ସତ ଅଧିକ ପଠିତ ହୁ ଏ । ଏ ତିସନାଟି ମୁମୟ ପଦାସକ୍ଷୟପ

ଙ୍କାିା ମୂହ), ସ୍ପାନିସ୍ ଓ ରୁ ଆ ି ନ୍ ଙ୍କାିାମାନଙ୍କ

ଙ୍କିତରୁ ଜସଣ

ହ ଓଡିଆକୁ ତୁ ିନା

କସଲ୍ ଆମ ାମନାସର ଅସନକ ଅନାସଲ୍ାଚିତ ତର୍ୟ ଉନମୁକ୍ତ ସହବ ।

ତୃ ତୀୟଟି

ସ ାଷ୍ଠୀର ଅସନକ ନିଆରା ପରମ୍ପରା, ସଲ୍ାକ ାହିତୟତ୍ରୁ ବିଶ୍ଵର ବାକି

ବୁ ାକ ଙ୍କାିା ଏକ ମୂିଙ୍କାିାରୁ ବାହାରି ଙ୍କିନ୍ନ ଙ୍କିନ୍ନ

ଙ୍କାିାସର ସଲ୍ଖି ଜ୍ଞାନର ବିତରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଅସନକ ଅନାସଲ୍ାଚିତ

ବିିୟବିୁ ଉପସର ପାଠକର ଆଗ୍ରହ ବସଢ । ଏହା ପସରାକ୍ଷସର ାହିତୟ,

ଙ୍କାିାଦ୍ୱାରା ପ୍ରଙ୍କାବିତ ସହାଇ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଙ୍କାିା ରୂସପ ଆଧୁନକ ି ଦୁ ନଆ ି ସର ଜଣାଶୁଣା । ଏମାନଙ୍କ ଙ୍କିତରୁ

ଙ୍କାିା, ପରମ୍ପରା ଓ ପଜଥୟଟନର ବିକାଶର ପର୍ ପ୍ର ାରଣ କସର । ଙ୍କାବେୁ ,

ବୁ ଠାରୁ ପୁରାତନ ଙ୍କାିା

ମାଣ୍ଡାରିନ୍ ଙ୍କାିା ମୂହର ମୂି ତତ୍ରାିୀନ କିିଙ୍ଗ ବା ସ ମାନଙ୍କ

ଦି ଙ୍କାିାଟିଏକୁ ଛିଡା କରାଇବା ପାଇ ଆସନ୍ଦାିନ କରୁୁବା

ଉଚ୍ଚାରଣସର "କିିଂ" ଙ୍କାିାର ଢାଞ୍ଚାସର ନିମାତ ାହା ପ୍ରମାଣିତ କସର ଆମ

ୁସବ ାଷ୍ଠୀଙ୍କ ଙ୍କିତରୁ ଇିଂରାଜୀସର ବଙ୍ଗର ଜନଜୀବନ ଉପସର ସଲ୍ଖିବା

ାଧବ ପୁଅମାସନ ଦୂ ରସଦଶକୁ ସକବି ଆମର ପାଟଲ୍ୁ ା ଆଉ ମ ଲ୍ା

ପାଇ ରବୀନ୍ଦ୍ରନାର୍ଟିଏ ବାହାରି ନର୍ାୋ ତାସହସଲ୍ ଆଜି ବଙ୍ଗିା ଙ୍କାିା

ସନଇ ାଇନୁସଲ୍, ଆମର ଙ୍କାିା, ଚିଣି, ଧମଥର ଅସନକ ଧାରା ଦକ୍ଷୀଣ-

ବିଶ୍ଵର ପ୍ତମ କୁତ ଙ୍କାିା ଙ୍କାସବ ପରି ଣିତ ସହାଇର୍ାୋ କି?

ପୂବଥ ଏ ଆ ି କୁ ସନଇ ାଇୁସଲ୍ । ସତସବ ଅସନକ ଐତିହା କ ି ତର୍ୟ ଅଙ୍କିସଲ୍ମର ଅଙ୍କାବସର ପ୍ରମାଣିତ ସହାଇନପାରି ଇତିହା

ଆଢୁ ଆିସର

ପୁରୁଣା ବହିର ଅଙ୍କିସଲ୍ମ:

ରହି ାଇଛି । ଓଡିଆକୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଙ୍କାିା ମାନୟତା ପାଇ ବରିଷ୍ଠ ଙ୍କାିାବିଦ ପଦମଶ୍ରୀ

ସଦବୀପ୍ର ନ୍ନ

ଢା ାଇୁଲ୍ା

ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ

ସ ୁସର

ସନତୃ େସର

ପ୍ରମାଣସ୍ୱରୂପ

ସକସତକ

ସ ଉ

ମ୍ପୁଣଥ ଙ୍କାସବ ରହିଛ ି । ଓଡିଆ ଙ୍କାିାସର ଅଧିକ ବହିପତ୍ର

ପଢିବା, ତାହାକୁ ଅନୟଙ୍କାିାସର ଅନୁ ବାଦ କରିବା, ନିଜ ଅଞ୍ଚିର,

ଉପରଲ୍ିଖିତ ପାଞ୍ଚଟି ାକ ଙ୍କାିା ଙ୍କିତରୁ ସକଉଟି ବି ମୂିଙ୍କାିା ନୁ ସହ, ଅର୍ଥାତ୍, ଏ

ାଧାରଣ ପାଠକ ଓ ସଲ୍ମକର ହାତସର ପ୍ରର୍ମ ଓ

୧୮୧୧ ରୁ ଆରେ କରି ୧୯୫୦ ମ ହ ି ା ମଧ୍ୟସର ପ୍ରକାଶିତ ଅସନକ ଓଡିଆ ବହି, ପୁରୁଣା କା ଜର ରକ୍ଷଣାସବକ୍ଷଣା ଅଙ୍କାବରୁ ନଷ୍ଟ

କମିଟ ି

ସହଇ ାଉୁବା ଲ୍କ୍ଷ କରି ଙ୍କୁସବନଶ୍ଵରର ୃଜନିକା ଦ୍ୱାରା ସ

ଅଙ୍କିସଲ୍ମର

ବୁ ବହିର

ଡିଜଟ ି ାଲ୍ ିଂସ୍କରଣ ତିଆରି କାମ କିଛ ି ବିଥ ତସି ଆରେ ସହାଇୁଲ୍ା ।

ଉପସ୍ଥାପନା କରା ାଇଛି । କିେୁ ମାରସବିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମାଦିତ ମଣ୍ଡ ିରର ି

ହାତୀ ମ୍ଫ ୁ ା ଶିିାସଲ୍ମକୁ ବାଦ ସଦସଲ୍ ଆଉକିଛ ି ପୁରୁଣା ସଲ୍ମା

ଏ ାବତ୍ ପାମାପାଖି ୭୪୦ ମଣ୍ଡ ଓଡିଆ ବହି, ପତ୍ରପତ୍ରିକା ଆଦି ଡିଜଟ ି ାଲ୍

ପୁରାତନ ସହବା ଜରୁରୀ ନୁ ସହ ତାହା ଓଡିଆ

ହିତ ପୃୁବୀର ୫ଟି

। ନା ନାଲ୍ ଇିଂଶଚିଟୁୟଟ୍ ଅଫ୍ ସଟସକନାସଲ୍ାଜୀ (NIT), ରାଉରସକଲ୍ା

ବିଶ୍ଵ ାରା ବୟାସପ, ଏହା ଚିୋ କରିବାର ସବି ଆ ଛ ି ି । ଙ୍କାିାଟିଏ

ହାୟତାସର ପିଡଏ ି େ େମଥାଟସର ଏହି ବହି ଓ ପାଣ୍ଡୁଲ୍ିପି ଆଦିର

ରୂପସର ଉପଲ୍ବ୍ଧ ାହା ଓଡିଆ ଙ୍କାିାର ଇତିହା ସର ଏ ାବତ ବଥାଧିକ

ମିିପ ି ାରିଲ୍ା ନାହିଁ । ସତସବ ଙ୍କାିାଟିଏ ଜଣାଶୁଣା ସହବା ପାଇ ସ ଏହା

ହସଜା ସର ୃଜନିକା ବହି ବୁ କୁ ାନ କରି ପସର ସସ୍ୱଚ୍ଛାସ ବୀମାନଙ୍କ

ଙ୍କାିାକୁ ତୁ ିନା କସଲ୍ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାପସଡ଼ । ସତସବ କିଙ୍କିି ଙ୍କାସବ ଙ୍କାିା

ଡିଜଟ ି ାଲ୍ ଅଙ୍କିସଲ୍ମ ତିଆରି କରିଛେି । ଅଧୁନା oaob.nitrkl.ac.in ସର

ମୃଦ୍ଧ ହୁ ଏ ବୟବହାରରୁ । ସ ଉ ଙ୍କାିା ାଧାରଣ ଜୀବନ ହ ସ ସତ

ଅଙ୍ଗାଙ୍ଗି ଙ୍କାସବ ଜଡିତ ସ

୨୪୦ ମଣ୍ଡ ବହି ଡାଉନସଲ୍ାଡ୍ ପାଇ ସମାଲ୍ାସର ବିତରଣ ସହଉୁବା

ଙ୍କାିା ସ ସତ ଅଧିକ ପ୍ରବାହ ମାନ । ଙ୍କାିା

ସବସି ବାକି ବହି ୃଜନିକା ଦ୍ୱାରା ଡ ି /ି ଡିଙ୍କିଡ/ି ସପନ ଡ୍ରାଇଙ୍କସର ମିିୁଛ ି

ବୟାସପ ଲ୍ିମନ ଓ ପଠନରୁ । ଜ ତର ମି ଜଣାଶୁଣା ଙ୍କାିାର ାହିତୟ ସକବି ସ ହି ଙ୍କାିାଙ୍କାିୀ ସଲ୍ାକଙ୍କ ମଧ୍ୟସର

। ଏହି ବହି ଙ୍କିତସର ରହିଛ ି

ୀମିତ ନର୍ାଏ, ତାହା

ଅନୁ ଦତ ି ସହାଇ ବିଶ୍ଵ ାହିତୟ ମାଜସର ପଠିତ ହୁ ଏ ।

୧୯୪୨ ଙ୍କିସତର

ରି ଙ୍କାିାସର

3

ମ୍ପୁଣଥ ପୂଣଚ ଥ ନ୍ଦ୍ର ଙ୍କାିାସକାି, ୧୮୧୧ରୁ

ିଂକିିତ ପାମାପାଖି ୨୬ ସ ାଟି ଅଙ୍କିଧାନ,


୧୮୫୦ରୁ ୧୯୫୦ ଙ୍କିତରର ୧୦୦ ବିଥସର ଛପା ାଇୁବା ଅସନକ

ର ିଂସ୍କରଣ ଆ ବ ି ା ାଏ ଓଡିଆସର କମ୍ପୁୟଟର୍ ସର ସିମାପଢା ମ୍ପୂଣଥ

୧୪ଟି ତତ୍ରାିୀନ ମବରକା ଜରୁ ପାମାପାଖି ୧,୨୦,୦୦୦ ପୃିା

ଆପାତତା ଦୂ ର ସହଲ୍ା । ଆଜିର ମୟସର ବିଙ୍କିନ୍ନ ଅପସରଟିଙ୍ଗ୍ ଷ୍ଟ ି ମ୍

ବିଜ୍ଞାନ, ାହିତୟ, ଇତିହା ଓ ସବିଣାଧମରୀ ବହି । ୬୧ଟି ପତ୍ରିକା ଓ

ିଂରଖିତ କରା ାଇପାରିଛ ି । ନିକଟ ଅତୀତସର

ଡିଜଟ ି ାଲ୍ ମାଧ୍ୟମସର ିଂସ୍କୃତ ି ବିଙ୍କା

ଙ୍କାସବ େବ ସହାଇପାରୁନୁଲ୍ା । ସତସବ ଙ୍କିିା ପରଠାରୁ ଏହି ଅ ୁବଧ ି ା ର୍ା: ମାଇସରା େଟ େିସଣ୍ଡାଜ୍, ଲ୍ିନକ୍ସ୍ ଓ ଆପଲ୍ ମାକ୍ ଆଦିସର

ଓଡିଆସର ପଢିବା ଓ ସିଖିବାସର ବିସଶି କିଛ ି ଅ ୁବଧ ି ା ପ୍ରାୟ ନାହିଁ ।

ତରେରୁ ପୁରାତନ ଅସନକ ଓଡିଆ ବହିର ଡିଜଟ ି ାଲ୍

ିଂସ୍କରଣ ଆରେ କରା ାଇଛି । ସତସବ କି କି ବହିର ଡିଜଟ ି ାଲ୍ ରୂପ

କିେୁ

ରକାରଙ୍କ ତରେରୁ କରା ାଉଛି ତାହା ଆସ ାଚରସର ରହିଛ ି । ୨୦୦୪ ପରଠାରୁ ଓଡିଶା

ଦି

ଓଡିଆ

ଅକ୍ଷର

ସନ୍ଦହର କର୍ା । ଏହାର ମୂି କାରଣ ସହଲ୍ା ସ୍କୁଲ୍, କସିଜ୍

ଅସନକ

ସର ଏହାକୁ ଇିଂରାଜୀ ଙ୍କିି

orissabigyanacademy.nic.in

ରଚନା

ସ୍ଥାନ

ସେବ ାଇଟ୍

ପାଇଛି ସର

ପଢାସର ଓଡିଆସର ଟାଇପିଙ୍ଗ୍ କରିବା ସକ୍ଷତ୍ରସର କିଛ ି ତାଲ୍ିମ୍ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାସନ ପାଇନର୍ାେି । ଓଡିଆସର ସ

ଅସନକ

ପ୍ରତିବନ୍ଧକଟି ଅଛି ତାହା ସହଲ୍ା ନାନାଦି ଅନ୍ଧବିଶ୍ଵା । ସକବି ବିରାଡିକୁ ସଦଖି ପଛକୁ

ାହା ଙ୍କିତରୁ କିଛ ି ଆକଥାଇଭ୍ ସହାଇଛି ଆଉ କିଛ ି

ସହାଇନାହିଁ । ସତସବ ଉପସର ବଣାତ

ଅତୀତକୁ ସଠଲ୍ିସଦଇଛି । କିେୁ ଆଜିବ ି ଆମର ଛପା ପାଇ ବୟବହାର

ସହଉୁବା େଟସେଆର୍ ଠୁ ଆରେ କରି ସଲ୍ମାସର ବୟବହାର ସହଉୁବା

ଓଡିଆ ଙ୍କାିାସର ପ୍ରର୍ମ ଛାପାକିରୁ ଛପାସହବା ପରଠାରୁ ଆଜି ାଏ ହୁ ଏତ ଅ ିଂକ୍ଷ ବହି ଛପା ାଇୁବ । ସତସବ ସ

େଣ୍ଟ୍ ବା କମ୍ପୁୟଟର୍ ର ଅକ୍ଷର ଜାଣି ମାନ୍ଧାତା ଅମିର । ନସବ ଦଶକର

ବୁ କୁ ସମାଜିବ ସି ଲ୍

ସଶି ଆଡକୁ

ହଜସର ମିିବ ି କି? ଏଠାସର ଆଉଏକ ବିରାଟ ପ୍ରଶନ ଛିଡାହୁ ଏ ଆମ ହଜଲ୍ବ ଅଙ୍କିସଲ୍ମ ବା ଆକଥାଇଭ୍ ।

କିଛ ି ବିଥ ପସର ଇଉନିସକାଡ୍ ନାମକ ନୂ ଆ ମାନକ ତାକୁ ଆଜିବ ି

ଦୂ ସରଇପାରିନାହିଁ । େିତା ଆଜି ାଏ ଓଡିଆସର ଡିଟପ ି ି କରା ାଇୁବା

ଜୟସଦବଙ୍କ ଲ୍ିଖିତ ବିରି ତାିପତ୍ର ସପାୁଟି ସମାଜିବ ି କି? ମୁ ପ୍ରର୍ସମ ଇଣ୍ଟସନଥଟ୍ ସର ସମାଜିବ ବ ି ି ଲ୍ାଇସେରି

ପୁରାତନ ବହିର

ବୁ ପାଠ

ପାଠକଟିଏ ସ ସତସବସି

ପାମାପାଖି ମି ସଲ୍ମା ଇଣ୍ଟସନଥଟ୍ ସର ନା ସମାଜିସହବ ନା ଆଉ କାହା

ିବା ଆ ରୁ । ଆଧୁନକ ି

ସଙ୍ଗ ବାଣ୍ଟି କରିସହବ । ସକଇ ଦଶନ୍ଧି ତସି ଆପଣଙ୍କ କମ୍ପଯଟର୍ ସର ୁ ଓଡିଆ େଣ୍ଟ୍ ନୁସଲ୍ ଓଡିଆ ଅକ୍ଷର ବଦିସର ସ ଉ ଚାରିସକାଣିଆ ର୍ର

ମନନ୍ଧ ସ ସତ ର୍ୁଞ୍ଚ ି ର୍ୁଞ୍ଚ ି ାଉଛି ଇଣ୍ଟସନଥଟ୍

ଉପସର ନିଙ୍କର ଥ ଶୀିତା ସ ସତ ବଢି ବଢି ଦି

ାଉଛି । ସତସବ ନୂ ତନ-

ସଦଖିବାକୁ ମିିୁୁଲ୍ା ଓଡିଆ ଡିଟପ ି ିସର ଆଜି ବି ସ ଉ େଣ୍ଟ୍ ବୟବହାର

ହଜସର ମିିପ ି ାରୋ ସତସବ

ସହଉଛି ସ

ାହା ଚାହିଁବ ତାହା ପଢିପାରିବ । ସ ଉ

ସଲ୍ମାସହାଇୁବାରୁ ସ

ୁ ଲ୍ ସର

ଟାଇପ୍ କରୁ ସ ବି ସହଉଛି ଇିଂରାଜୀ ଙ୍କାିା । ସତସବ ଓଡିଆସର ଟାଇପ୍

ଆେଜଥାତୀକ ମାନକ

ଅଧିସକ ଅସନସକ ଜାଣି ନ ୁସବ । ମନୀଧାନ ସ୍ୱୀକୃ ତୀପ୍ରାପ୍ତ ପାୟ ମି ଅଧିକାିଂଶ ବୟବହାରକାରୀ ମାଇସରା େଟ

ବୁ ଇଣ୍ଟରସନଟ୍ ସର ସମାଜା ାଇପାରିବ ନାହିଁ ।

ଇଉନିସକାଡ୍ ମାଧ୍ୟମ (Unicode standards): ଇଉନିସକାଡ୍ ଏକ

କରି ଓଡିଆସର ପଢିବାସର ଓ ସିଖିବାସର ବାଟ ବି ସମାଲ୍ିଛ ି ତାହା ଉଣା ଙ୍କାିା କମ୍ପୁୟଟର୍ ସର ବୟବହାରସ ା ୟ । ଓଡିଶାସର ଆଜିର

ତାନୁ ତିକ ଏହି ପ୍ରଚିିତ

ମି ମବରକା ଜଙ୍କର ପ୍ରକାଶନ ଏହି ବୁ ISCII େଣ୍ଟ୍ ସର

ଙ୍କାିାଟି ଉଙ୍କି ମାସର ତାହା ସହଲ୍ା ଇିଂରାଜୀ । ଆସମ ଓଡିଆ ବା ଓଡିଶା ାହା

ାହା

ଟାଇପିଙ୍ଗ୍ କୁ ଦୂ ରକୁ େି ଙ୍ଗିସଦବାକୁ ପଡିବ । ଦୁ ାମର ବିିୟ ଆମର ପାୟ

େି । ଏ ବିିୟସର ଙ୍କାବିସଲ୍ ଆମ ମନସର ସ ଉ ପ୍ରର୍ମ

ବିିୟସର ଇଣ୍ଟସନଥଟ୍ ସର କିଛ ି ସମାଜିବା ସବସି

ସ ଇ ଏକା େି ସଦବ । ଙ୍କାିାର ବିକାଶସର ଆଧୁନକ ି

ଜ୍ଞାନ ସକୌଶି ବିସଶି ଜରୁରୀ

ଙ୍କାିାସର ଏ ାଧନ ସ ସତ ଅଧିକ ସ ଙ୍କାିା ପାଠକ ତିଆରି କରିବାସର ସ ସତ

ସ ଉ ISCII (Indian Script Code for

Information Interchange) ନାମକ ମାନକର ଆରେ ସହାଇୁଲ୍ା

ଦି

ୀତସ ାବିନ୍ଦ କାବୟର ଏକ ପିଂକ୍ତି ପଢିବାର ଅଛି ତାସହସଲ୍ ମୁ

ୁ ସର ମଣିିର ବହି ହ

ଅଛି । ତା ଙ୍କିତରୁ ପର୍ମଟି ସହଲ୍ା

ପ୍ରକାଶନ (ଡିଟପ ି ି)ର ବହୁ ିତା ଆ କାିର ବିଶାିକାୟ ଛାପାକି ବୁ କୁ

ଓଡିଆସର କମ୍ପୁୟଟର୍ ସର ଟାଇପ୍ କରିବା:

ସମାସତ

ନୁ ସହ, ଙ୍କାିାଶିକ୍ଷଣ ସକସତକର

ଅସନସକ କମ୍ପଯଟର୍ ସର ଓଡିଆସର ସଲ୍ଖିବା କର୍ା ଆ ସି ଲ୍ ଙ୍କାବି ବ େି ୁ ଛାପାମାନାସର ଛପା ସହଉୁବା ବହି ବାବଦସର । ଆଜି ଡିଜଟ ି ାଲ୍

ସଲ୍ମାକୁ ପୁନା ବାହାର କରିସହବ ।

ାହା ସହଲ୍ା

ାଡି ସନବା ଅନ୍ଧବିଶ୍ଵା

ମଧ୍ୟ ଅସନକ ନକଲ୍ି ଅନ୍ଧବିଶ୍ଵା

ମି ବହି ସକବି ପଢିସହବ ।

ତାହା ନା ଇଣ୍ଟସନଥଟ୍ ସର ଓଡିଆସର ଟାଇପ୍ କରି ସମାଜିସହବ ନା

ଆ ସର,

ହଜସର ବୟବହାର କରିସହବ ଏହା

େବ । ସତସବ ଓଡିଆସର ଟାଇପ୍ କରି ସଲ୍ଖିବାସର ସ ଉ ମୂି

ାହା ପଢା ାଇପାରିବ । ପ୍ରମୁମ ଓଡିଆ

ମବରକା ଜ ଓ ପତ୍ରପତ୍ରିକାମାନଙ୍କସର ସେବ ାଇଟ୍ ସର ମବର ଓ ସଲ୍ମା ବୁ ରହିଛ ି

ସିଖିସହବ ଓ କମ୍ପୁୟଟର୍

ଅସନକଙ୍କୁ ଆକାଶ କଇଆ ଙ୍କିି ଲ୍ା ିବ । ସତସବ ଏହା ଶତକଡା ଶସହ

ଉପାସଦୟ ଓଡିଆ ବିଜ୍ଞାନ ସଲ୍ମା, ବିସଶି କରି ବିଜ୍ଞାନ ଦି େ ପତ୍ରିକାର ିଂମୟା ବୁ ଉପଲ୍ବ୍ଧ

କମ୍ପୁୟଟର୍

ନିମସେ, ୧୦୦ରୁ ଜସଣ କି ଦୁ ଇଜଣ ନିଜର କ୍ଷମତା ପ୍ରକାଶ କରିସବ କି

(ଓଡିଆସର) ଓ Orissa Review(ଇିଂରାଜୀସର) http://orissa.gov.in/emagazine/utkalprasanga/utkalprasa nga.htm ସେବ ାଇଟ୍ ସର ଉପଲ୍ବ୍ଧ ସ ଉୁସର ଓଡିଶା ମନନ୍ଧତ ି ମନିତ ି

ସ ସକୌଣ ି

ବୟବହାରକାରୀକୁ ସକହି ପଚାରେି ଓଡିଆସର କିଛ ି ଟାଇପ୍ କରି ସିଖିବା

ରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ଉତ୍ରି ପ୍ର ଙ୍ଗ

ସବିଣା

ଚିହ୍ନୁୁବା

କରାଇର୍ାଏ ଓ ଏହା

ମୟସର

ାହା ଏକ ଙ୍କାିାକୁ ଅନୟ ଙ୍କାିାର ସଙ୍ଗ

ମକକ୍ଷ

ସଙ୍ଗ ଏୁସର ସଲ୍ମାୁବା ସଲ୍ମାକୁ

ଇଣ୍ଟସନଥଟ୍ ସର ହଜସର ସମାଜିହୁଏ, କପିକରି ବାକିମାନଙ୍କ ହ ବିତରଣ

େିସଣ୍ଡାଜ୍ ର ଅପସରଟିଙ୍ଗ୍

କରିହୁଏ ଆଉ

ଷ୍ଟ ି ମ୍ ବୟବହାର କରିର୍ାେି । େିସଣ୍ଡାଜ୍ ଙ୍କିିା ନାମକ ଅପସରଟିଙ୍ଗ୍ ଷ୍ଟ ି ମ୍

4

ବୁ ଠାରୁ ବଡ କର୍ାସହଲ୍ା ଏହାପାଇ ସକୌଣ ି େଣ୍ଟ୍


ଇନଷ୍ଟଲ୍ କରିବାକୁ ପସଡ଼ନାହିଁ । ଓଡିଆସର ବି ଇଉନିସକାଡ୍ ର ବିକାଶ ସହାଇଛି । ସହସଲ୍ ଆମର ମବରକା ଜ

ସମତ ବାକି

ଓଡିଆ ଉଇକିପିଡଆ ି : କପିରାଇଟ୍ ନୁବା ଏକ ଜ୍ଞାନ ସକାି,

ମି

ମସି ସଲ୍ଖିପାରିସବ ଏକ ଙ୍କାିାର ଚିନି ଇତିହା ସହଲ୍ା ଜ୍ଞାନସକାି

ଛାପାମାନା ଆଜି ାଏ ପୁରୁଣା ISCII ମାନକସର କରା ାଏ । ସତସବ ଛାପାମାନା ବୁ ସ

ବା ଏନ ାଇସକଲାପିଡଆ ି ସ ଉୁସର ଜ ତର

ଇଉନିସକାଡ୍ ର ଉପସଜା ୀତା ବୁ ଝନ ି ାହାେି ବା

ଆବଶୟକତା ଅନୁ ଙ୍କବ କରିନାହାେି କିମାନ ନିଜର

ବିସଶି

ବାହାରି କିଛ ି ଅଲ୍ ା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ନୁ ହେି ତାହା ନୁ ସହ, କିନୁ ନୂ ଆ କିଛ ି (Scribus)

ମି ଜ୍ଞାନ

ାଇତା

ସହାଇ ରହିର୍ାଏ । ସ ାପାି ପ୍ରହରାଜ ଓ ବିସନାଦ କାନୁ ନସ ାଙ୍କ ପସର

ତାନୁ ତିକ ଧାରାରୁ

ବୟବହାର କରିବାକୁ ପଛର୍ୁଞ୍ଚା ସଦଉଛେି । କିଛମ ି ା

ହିସର

କିଛ ି

ଉଦୟମ

ଓଡିଆସର

ଜ୍ଞାନସକାି

ଲ୍ିମନ

ପାଇ

ସହାଇପାରିନୁଲ୍ା । ଆଧୁନକ ି ପାଠକଙ୍କ ଇଣ୍ଟରସନଟ୍ ସର ଜ୍ଞାନ

ତସି ସ୍କି ବ ି ସ୍

ଆହରଣର ଙ୍କବିିୟତକୁ ଆଖିସର ରଖି ଓଡିଆ ଉଇକିପିଡଆ ି ଆରେ

େଟସେଆର୍ ବୟବହାର କରି ସତଲ୍ୁ ୁ ମବରକା ଜ

ପ୍ରଜାଶକ୍ତି“" ଇଉନିସକାଡ େଣ୍ଟ୍ ସର ମବରକା ଜ ଛପାଇ ଇତିହା

ସହାଇୁଲ୍ା ୨୦୦୨ସର ପ୍ରର୍ମ ଙ୍କାରତୀୟ ଙ୍କାିାର େିକପ ି ିଡଆ ି ଙ୍କାବସର

ପାମସର ଉପଲ୍ବ୍ଧ ୁବା ବହି ୁଡକ ି ସ ସତସବି

ଉପଲ୍ବ୍ଧ । ଧରାବନ୍ଧା ହାତ ଣତି

। ଓଡିଆ େିକପ ି ିଡଆ ି ଇଣ୍ଟରସନଟ୍ ସର or.wikipedia.org ସର

ତିଆରି କଲ୍ା । ଓଡିଆସର ବି ଏହା ଅ େବ ନୁ ସହ । ସତସବ ଆମ ଉପଲ୍ବ୍ଧ ନ କରା ାଇଛି ସ

ାଏ ସକହି ସ

ାଏ ଇଣ୍ଟରସନଟ୍ ସର

ନକରି ଏୁସର

ବୁ କୁ ଲ୍ାଇସେରୀ ନ ାଇ

ମୃଦ୍ଧ ହୁ ଏ ନାହିଁ ।

ଏହିଙ୍କିି

ଏକ ରାଜୟ ଙ୍କାବସର ପରିଚୟ ସଦଉନର୍ାେୁ । ଆଉ ମଧୁବାବୁ -

ନିଣୟ ଥ କରିପାରିସଲ୍ ଓଡିଆର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଙ୍କାିା ମାନୟତା ୁବଶକ୍ତିକୁ ବିନସି ା

ସର୍ଷ୍ଟ

ଜଣାଶୁଣା ଙ୍କାିା ଙ୍କିତରୁ ଏକ ସହବ ।

ଅପ୍ରଚିିତ ସଟସକନାସଲ୍ାଜିକୁ ଆପଣାଇ ପୃିା ପସର ପୃିା ରଚନା କରିଚାଲ୍ିବା ତାହା ଙ୍କବିିୟତର ପିଢି ନିମସେ ଉପସ ା ୀ ସହବ ତ?

ଅଧିକ ପଠନ:

ଦି ଆମ ଚାରିପାମର ର୍ଟଣାବିୀକୁ ଟିସକ ନିସରଖି

୧. ପୁରୁଣା ଓଡିଆ ବହି ଡିଜଟ ି ାଲ୍ ରୂପସର: oaob.nitrkl.ac.in

ସଦଖିବା ତାସହସଲ୍ ଅସନକ ବିିୟ େଚଥା ସହାଇ ଦିଶବ ି । ମଙ୍କାବସର ସଦଖିସଲ୍ ସ ସତସବସି ଙ୍କାିାର ପାଠକ

ିଂମୟା କମି କମି

୨. ଓଡିଆ େିକପ ି ିଡଆ ି , ଏକ ସମାଲ୍ା ଜ୍ଞାନ ସକାି: or.wikipedia.org

ାଉଛି

୩. ଓଡିଆସର ଟାଇପ୍ କରିବା ଉପସର ଶିକ୍ଷଣ: or.wikipedia.org/wiki/Help: Typing ୪. ଓଡିଆସର ସଲ୍ଖିବା ପାଇ ାଧନ (ମାଇସରା େଟ େିସଣ୍ଡାଜ୍

ସ ସତସବସି ଆଉ କିଛ ି ବହି ଛପାଇ, କିଛ ି କମିଟ ି ତିଆରି କରିବାଠାରୁ ସ୍କୁଲ୍, କସିଜ ିରସର ଓଡିଆ ଶିକ୍ଷୟାକୁ

ମ୍ପୂଣଥ ବାଧ୍ୟତାମୂିକ କରି

ପିଲ୍ାଙ୍କୁ କମ୍ପୁୟଟର୍, ମଜା ମଜା ସମି ଆଦି ମାଧ୍ୟମସର ଓଡିଆ ଶିକ୍ଷୟା

ବୟବହାରକାରୀଙ୍କ ନିମସେ): bhashaindia.com/ilit/Oriya.aspx ୫. ସ ାପାିଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରହରାଜଙ୍କ ଙ୍କାିାସକାି: http://dsal.uchicago.edu/dictionaries/praharaj (ଡାଉନସଲ୍ାଡ୍ ନିମସେ

ସଦବା ନିତୟାେ ଜରୁରୀ । ଓଡିଆ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଙ୍କାିା ମାନୟତା ପାଇବା ପସର ସ ଉ ୫୦୦ ସକାଟି ଅର୍ଥ ଙ୍କାିାର ବିକାଶସର ମଚ୍ଚଥସହବା ନିମସେ ସ ାଜନା ସହଉଛି ଏୁସର ଓଡିଆସର କମ୍ପୁୟଟର୍ ଓ ଇଣ୍ଟସନଥଟ୍ ମାଧ୍ୟମସର ଶିକ୍ଷୟାଦାନ ଏକ ମୁମୟ ପଦାସକ୍ଷୟପ ସହବା ଉଚିତ । ଆମ ଙ୍କାିାସର

bitly.com/bhashakosha ସଦମେୁ )

ଏ ାବତ ସଲ୍ମା ାଇୁବା ଅସନକ ସପାୁପୁିକ ଅଙ୍କିସଲ୍ମା ାରସର ଧୀସର ଧୀସର କୀଟଙ୍କ ଦାଉରୁ ନଷ୍ଟ ସହାଇ ାଉଛି । ସ

ବୁ କୁ ସ୍ଥାନ କରି

ଲେଖକ ପରିେୟ: ଶୁଙ୍କାଶିି ପାଣିଗ୍ରାହୀ ଓଡିଆ ତର୍ା ଅନୟାନୟ ଙ୍କାରତୀୟ

ଇଣ୍ଟରସନଟ୍ ସର ମା ଣାସର ଉପଲ୍ବ୍ଧ କରାଇସଲ୍ ତାହା ଅସନକଙ୍କ ଜ୍ଞାନ

ଙ୍କାିାର ଇଣ୍ଟରସନଟର ବୟବହାର ଉପସର କାମକରୁୁବା ଜସଣ

ପିପା ା ସମଣ୍ଟାଇବ । ଓଡିଶାସର ଓଡିଆ ଙ୍କାିାସର ସଲ୍ମାୁବା ପୃୁବୀର

ସବିକ । ସ ଅଧୁନା ସବଙ୍ଗାଲ୍ୁ ରୁସ୍ଥିତ ସ ଣ୍ଟର୍ େର୍ ଇଣ୍ଟରସନଟ୍ ଏଣ୍ଡ୍

ବଥାଧିକ ତାିପତ୍ର ସପାୁ ଅଛି( ାହା ୨୦,୦୦୦ ରୁ ଅଧିକ) । ଏୁସର

ଅସନକ ମୁମଯତା ରାଜୟ

ିଂଗ୍ରହିାୟସର ରମା

ବୟକ୍ତି ତ ମାଲ୍ିକାନାସର ରହିଛ ି । ଏହି ବଥ ାଧାରଣସର

ଉସନମାଚନ

ଆବଶୟକତା ରହିଛ ି ।

କରିବାର

ସ ା ାଇଟିର ଆସକ୍ସସ୍-ଟୁ-ନସଲ୍ଜ୍ ସପ୍ରାଗ୍ରାମ୍ ର ସପ୍ରାଗ୍ରାମ୍ ଅେି ର୍

ାଇଛି ଆଉ କିଛ ି

ଙ୍କାସବ କାଜଥୟରତ । ଓଡିଶାସର କିଟ୍ ବିଶ୍ଵାବିଦୟାିୟ, କିିଙ୍ଗ ଇନଷ୍ଟିଚୁୟଟ୍

ବୁ ସପାୁର ସଲ୍ମାକୁ ମଧ୍ୟ ମାନ କ ି

ମ ୟା ୁଡକ ି ର

ମାଧ୍ୟମ ବଦିାଇପାରିସଲ୍ ଓଡିଆ ଙ୍କାିା ନିଶ୍ଚିତ ଜ ତର ଅନୟାନୟ

ମୂିଦୁ ଆ ଢିଛ ି । ଆଜି ଆସମ ଦି ଆମ ମୟର ମତାିସର ନଚାଲ୍ି

ମସି

କରି ଙ୍କାିାର ବିକାଶସର ମୁମୟ

େି ସହବ ।

ମାଧାନ କରା ାଇପାରିବ । ପାଠକର ଆବଶୟକତା ଜାଣି ପାଠର

ଆ ସର ଚାଲ୍ୁ ୁସଲ୍ । ସ ମାନଙ୍କ ସଲ୍ମା ଆଜି ମାନକ ସଲ୍ମାର

ଆସମ

ସବିକ, ଙ୍କାିାର କମ୍ପୁୟଟର୍ ସର ବିକାଶ

କରୁୁବା ବିଜ୍ଞାନୀ ଏକ ମଞ୍ଚସର ଆସଲ୍ାଚନା କରି ଙ୍କାିାର ବିଙ୍କିନ୍ନ ାଧନ

ବୟବହାର ନ କରିର୍ାସେ ତାସହସଲ୍ ଆସମ ଆଜି ନିଜକୁ ଙ୍କାିା ଙ୍କିତ୍ତସି ର ମୟଠାରୁ

ାମୁହକ ି ଉଦୟମ େିବତୀ ସହାଇପାରିବ । ପାଠକ,

ାହିତୟାନୁ ରା ୀ, ଙ୍କାିା

ାଧାରଣ ଜୀବସନର

େକୀସରମାହନ- ଙ୍ଗାଧର-ରାଧାନାର୍ ପମୁମ ନିଜ

ମି ଜନ ାଧାରଣଙ୍କୁ ସ ାଡିବା ଉସର୍ଦ୍ଦୟଶସର ଓଡିଆ

ସଲ୍ମା ସହାଇ ାରିଛ ି । ସତସବ ଅଧିକ ଉତ୍ସାହୀ ସଲ୍ମକଙ୍କ ସ ା ଦାନସର

ପ୍ରାୟ ଓଡିଆ ହୁ ଏତ ଓଡିଆ ଅକ୍ଷର ଚିହ୍ନବ ି ାକୁ ବି ହୁ ଡସି ବ । ଙ୍କାିା ସକବି ଦି ଆମ ଙ୍କାିାର ବଡବଡୁ ଆମାସନ ଙ୍କାିାକୁ

ମ୍ପାଦନା

େିକପ ି ିଡଆ ି ର ଆରେ । ଏ ାବତ ୫୩୦୦ରୁ ଅଧିକ ପ୍ର ଙ୍ଗ ଏୁସର

ପଢିପାରିସବ ନାହିଁ । ଆଜିର ତାରିମସର ୨୫-୩୦ ବିଥ ବୟ ରୁ କମ ପ-କବିତା ରଚନା ଓ ଉପାଧୀ- ମ୍ମାନ ପ୍ରଦାନସର

ିଂକିକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହାର

ଅଫ୍ ସ ା ଆ ି ଲ୍

ପରିବତଥନର

ାଏନସ (କିସ୍) , ଙ୍କାରତୀୟ ଜନ ଞ୍ଚାର

ସଢଙ୍କନାି (IIMC) ଆଦି ଅସନକ ଶିକ୍ଷୟାନୁ ଷ୍ଠାନସର ସ ମାଧ୍ୟମସର ଶିକ୍ଷୟାର ବିକାଶ ନିମସେ

5

ିଂସ୍ଥାନ,

େିକପ ି ିଡଆ ି

ସବିଣା କରୁଛେି । ଙ୍କାରତ ଓ


ବିସଦଶସର ସ

ଇଣ୍ଟରସନଟ୍ ସର ଙ୍କାରତୀୟ ଙ୍କାିାର ବିକାଶ ଉପସର

ଅସନକ କମଥଶାିା ଓ ଆସଲ୍ାଚନାଚରସର ଙ୍କା ଙ୍କାିାର

ଆବଶୟକତା

ଉପସର

ସନଇ ଇଣ୍ଟରସନଟ୍ ସର

ସଆଲ୍ାଚନା

subhashish@cis-india.org ସର ତାଙ୍କ ସ ା ାସ ା କରିପାରିସବ ।

କରିଛେି

ହ ଇ-ସମଲ୍ ସର

େୁଭାେିଷ ପାଣିଗ୍ରାହୀ

ସରୁନଥିବା ଲଗାଲଟ କାହାଣୀ )୧( ସକାଉଠି କୁ ଢ଼ କୁ ଢ଼ ଙ୍କାତ ରୁଟି ପଚୁଛି ସକାଉଠି କିଏ ସପଜ ଟିସକ ପିଇବା

ଦୁ ସଜଥୟାଧନ କ’ଣ କଲ୍ା ନା, ସ ମାନଙ୍କୁ ସ ତିକି ମାଇବାକୁ ଦଉୁଲ୍ା ଧୀସର ଧୀସର କସମଇ ସଦଲ୍ା ....

ଟିକଏ ି ଦମ୍ ସନଲ୍ା

ପାଇ ଦରାଣ୍ଡି ହଉଛି । କାହାକୁ କହିବ ? କିଏ ଶୁଣିବ ? କନକ ଚୁଲ୍ି

ୁଦାମ।

ଜାିୁ ଛ ି । ଙ୍କାତ େୁ ଟୁଛି । ଅ ଣା ାରା ବାସ୍ନା ଚହଟୁଛି । ପିଲ୍ାଙ୍କ ଙ୍କିତସର

କର୍ା କହିବାକୁ ବି ପାଉନି। ତିନ ି ଦିନ ସହଲ୍ା ସପଟସର କିଛ ି ପଡ଼ିନ।ି କାିୁ

ାହା ସପଜ ଟିସକ ବିିୁଲ୍ା ଛୁ ଆମାସନ ଉଠୁ ଉଠୁ ପିଇ

ସଦଇୁସଲ୍ । ତା ପାମସର ସଲ୍ସପଟଇକି

ତିନସି ହ ନାକ ୁ ୁ କରି ସ ବାସ୍ନାକୁ ସଶାିାଡ଼ି ଚାଲ୍ିଛେି । କନକ ଏକ

ପ ଶୁଣୁୁବା ତିସନାଟି

କଙ୍କାି ାର ଛୁ ଆଙ୍କୁ ଅଧା ଅିଂଧାର ଅଧା ଆଲ୍ୁ ଅସର ସଦଖିସନଲ୍ା ସ ।

ଲ୍ୟସର ଙ୍କାତ ହାଣ୍ଡିକୁ ଚାହିଁଛ ି । ସ୍ତ୍ରୀ ତ ନୁ ସହ ସ ାସଟ କଙ୍କାି ସ ମିତ ି

ସ ସହତୁ ସ ମାନଙ୍କୁ ଆଖିପୁସରଇ ସଦଖିବା ପାଇ ତା’ର ାହ ନୁଲ୍ା।

ବ ଛ ି ି । ଆଖି ଦୁ ଇଟା ତାର ସ ତିକି ଙ୍କିତରକୁ ପଶିଛ ି ଦାେତକ ସ ତିକି

ସ ାସଟ ବାପର ାହ ନୁଲ୍ା ତା ପିଲ୍ାଙ୍କୁ ଆଖିପୁସରଇ ସଦଖିବା ପାଇ।

ଆ କୁ ବାହାରିଛ ି । ାତ ଆ ି ଲ୍ୁ ା ମସଣ୍ଡ ପିନ୍ଧ ି ବାହାତ ମାଟିସର ଙ୍କରା

ତିନ ି ଛୁ ଆ ତା’ର ଅଜୁ , ବିଜୁ, କୁ ୁମ ଛିଣ୍ଡା କନ୍ଥାସର ସ ାଡ଼ ପୁସରଇ ହଲ୍ ହଲ୍ କରୁର୍ା’େି,

ପ ଶୁଣୁର୍ା’େି। କାନ କିେୁ

ସଦଇ ଡାହାଣ ହାତ

ଆ ି ସଡ଼ସକସତସବସି -

ସକସତସବସି

ଉ ମାଇବାକୁ ଡ଼ାକିବ।ସବା

ାଲ୍ସର ଲ୍ଦି ମୁଣ୍ଡର ଙ୍କାର ାମୟ

ୋିୁ ଛ ି ।

ନିସଜବି ଜାସଣନା । କିଛ ି ମୟ ପସର

ିିପଡ଼ିବ ସ

ପିଲ୍ାଙ୍କୁ ମୁଠଏ ି ମାଇବାକୁ ସଦଇପାରିବ ଏଇ ଆଶାସର ସକାରଡ଼ ଙ୍କିତରୁ ତା ଆଖି ଦୁ ଇଟା

ହଠାତ ତିନ ି ଙ୍କାଇଙ୍କଉଣୀ ଉଠିପଡ଼ି ର ତାଟିଆରୁ ସଢାସକ ସଢାସକ

ଆସଡ଼ ଚାହୁ ଛେି । ଉସଦ୍ଧଶୟ ଙ୍କାତ ସହଲ୍ାଣିକି ନାଇ ? ମିଙ୍କୁ ସଙ୍କାକ,

ନ ି ା ୁଲ୍ାବାଲ୍ାଙ୍କର । ଛୁ ଆମାସନ

ୁଦାମ ସଦହକୁ ଲ୍ା ିଆ ସି ଲ୍, ତାକୁ ଲ୍ା ିଲ୍ା ତା ସଦହସର ସ

କଣ୍ଟା ସୋଡ଼ିସହାଇ ଲ୍ା । ଛୁ ଆଙ୍କ ସଦହସର ମାଉ

ପ୍ରବି ସଙ୍କାକ ।

ମିତ ି

ନାହିଁ ମାଲ୍ି

କଣ୍ଟାମାି । ସକସତଦିନ ସହଲ୍ା ସପଟପୁସରଇ ମାଇନାହାେି ।

ାହା ଚିକଚ ି କ ି ି ସଦମା ାଉଛି। ପିଲ୍ାମାସନ

ସକସତସବସି ସ ାଡ଼ ହଲ୍ଉଛେି ତ ସକସତସବସି ମୁଣ୍ଡ ଉସଠଇ ସବାଉ

ପାଣିପିଇସଲ୍। ସଙ୍କାକ ୋିିବାର ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରୟା । କିଏ ଆ କିଏ ପସଛ ପିଇଲ୍ା ଝ ଡ଼ା ନାହିଁ । ଝ ଡ଼ା

ବାସ୍ନାରୁ ସକସତ ସଶାିାଡ଼ି ପାରୁଛି ।

ପ୍ରତିସ ା ିତା ଚାଲ୍ିଛ,ି କିଏ ସ

‘ତା’ପସର କଣସହଲ୍ା ବାପା?’ େୁ ଟୁୁବା ଙ୍କାତର ବାସ୍ନାକୁ ଦସମ

କାିୁ

ଟାଣିସନଇ ଛୁ ଆମାସନ ପମନସ୍କ ସହସଲ୍ । ସଙ୍କାକିଲ୍ା ସପଟସର ତାଙ୍କର

ତାଟିଏ ସପଜସର ଚିମୁଟାଏ ଲ୍ୁ ଣ ସ ାସିଇ କନକ ତାଙ୍କୁ ପିଏଇ

ପଣୁଣବ ି ାକୁ ଆଗ୍ରହ ନୁଲ୍ା । ସତସବ ଙ୍କାତ ସହଲ୍ା ାଏ ତାଙ୍କୁ

ସଦଇୁଲ୍ା । ଆ ି ଅଧରାତି ସହଲ୍ାଣି । ସକସତକୁ ଆସଡ଼ ହାତ ପସତଇ

ଶୁଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ସଙ୍କାକିଲ୍ା ସପଟସର

ସଶିସର ରୂପା ଙ୍କାଉଜ କିସଲ୍ ଚାଉି ସଦଇୁଲ୍ା । ସ ଇ େୁ ଟୁଛି

ୁଦାମର

ପ ଶୁସଣଇବାକୁ

ଆଗ୍ରହ ନୁଲ୍ା, ମାତ୍ର ଙ୍କାତ ସହଲ୍ା ାଏ ତାକୁ ପ ଶୁସଣଇବାକୁ ପଡ଼ିବ ।

ହାଣ୍ଡିସର ଟକମକ ସହଇ ପା ଟିସପଟ ତାକୁ ଅସପକ୍ଷା କରିଛ ି ବିକିସର ।

ପ ରୁକି ନ ରୁ । “ତାଙ୍କ ଙ୍କିତସର ଶକୁ ନ ି ବୁ ଠୁ ଚାଲ୍ାକ ତ ୁଲ୍ା ।

ଆଜି ନ ି ା ରୂପା ଙ୍କାଉଜ କିସଲ୍ ଚାଉି ସଦଇସଦଲ୍ା, କାଲ୍ିକୁ କଣ ହବ

ସତଣୁ

କିଏ ଜାସଣ? ସ ଇ ସ ାଟିଏ ସଲ୍ାକ ଉପସର ସକସତବା ଙ୍କର ା

ମସି ଚାହୁ ୁସଲ୍

ବୁ ତକ ମାଦୟ ମାଇ

ଏ ି ବଞ୍ଚିରହୁ ,

ପ ଆ କୁ ବଢ଼ୁନୁଲ୍ା । ବସଞ୍ଚଇବାକୁ ାଇ ମୂହ

କରିବ ? ପିଲ୍ାଙ୍କ ଦୁ ାମ ହି ପାରୁନି ସବାଲ୍ି ସ୍ତ୍ରୀସଲ୍ାକଟା ସକସତସବସି

ଙ୍କବିିୟତସର ପ୍ରତିସଶାଧ ନବ ...

ସକମିତ ି କିସଲ୍ /ଦିକସି ଲ୍ ଚାଉି ତା ଶାଶୁ ଶ୍ଵଶଶରଙ୍କୁ ଲ୍ୁ ସଚଇ ଆଣି ୁ ସଦଇ ାଉଛି । ସ ୁସର ପାଞ୍ଚ ପ୍ରାଣୀକୁ ଟୁମନ ସକସତ ଦିନ ଜୀବନ

ଆେହତୟା !ପାଞ୍ଚସପଟ ଜା ାସର ଏଇ ଙ୍କାତତକ ଚାରିସପଟ ମାଇସଲ୍...

ଧରିସବ?

ଏଇଠି ଝୁ ରୁୁଲ୍ା ୁଦାମ।

ାହାର ଜମି ଚିି ରକ୍ତ ନି ାଡ଼ି ସଦଇଛି ସ ଇମାସନତ ମୁହ

ଜଣକୁ

ଦିବିଥ ତସି ର୍ସର ଧାନ ଙ୍କତ୍ତା ସହଇୁଲ୍ା । ମିାସର ସବଙ୍ଗିା

ଚାହୁ ନାହାେି । ଧନୟ ଏ ସଦଶ ।

ରୁନୁଲ୍ା । ଙ୍କା ଚାିୀ ସହସଲ୍ବି ସକସବ ତାର ଅଙ୍କାବ ସହଇନୁଲ୍ା ।

ସବଙ୍କ୍ ଋଣ ଶୁଝବ ି ା ପାଇ ସନାଟିସ୍ ଟା ସ ଇୁପାଇ ସ

ାହା ଚିୋସର ପସକଇୁଲ୍ା ।

କିଛହ ି ାତ ଉଧାରୀ ଓ ସ୍ୱୟିଂ ହାୟକ ସ ାଷ୍ଠୀଠୁ ଧାର

ଆଣି ପ୍ରର୍ସମ ସବଙ୍କଋଣ ଶୁଝବ ି ା ପାଇ ପଇ ା ସ ା ାଡ଼ କରୁୁଲ୍ା ।

6


କାହିଁ ସକାଉ ଅମିରୁ ସ ମାସନ ଙ୍କା ଚାି କରି ଚିିଆ ୁୁସଲ୍ । କରୁଣି

ଉଜୁ ଡ଼ି ାଇୁଲ୍ା । ଛ ଉପସର ବହସି କାଦୁ ଅ । ସକଇଦିନ ଙ୍କିତସର

ତା ଙ୍କା ୟ ସ ମିତ ି ସପାତି ସହଇ ଲ୍ା କାଦୁ ଅ ଙ୍କିତସର । ର୍ସର ମାଇବାକୁ

ମହାେିର ଛ’ ମାଣ ଓ ସ ାବଦ୍ଧଥନ ାହୁ ର ଚାରିମାଣ ଜମି ସ ଙ୍କା ଚାି କରୁୁଲ୍ା । ଙ୍କା

ଧରିୁବା ଜମିର ପ୍ରତି କଣ ହ ସ ପରିଚତ ି ୁଲ୍ା ।

ଜମି ତାପାଇ ହୀରାନୀିାଠୁ ବି ମୂଲ୍ୟବାନ ୁଲ୍ା । ଆମପାମ

ାହା ଧାନୁଲ୍ା ବିଥାସର ତିେି

ସଙ୍କାକସର ଆଉଟୁ ପାଉଟୁ ସହସଲ୍ । ହାତସର ପଇ ା ର୍ାଇ ସକହି କ’ଣ

ମଧ୍ୟମ କିମନା ବିିମନ କି ମର

ସଙ୍କାକ ଉପା ସର ମସର ? ସବଙ୍କ୍ ଋଣ ଶୁଝବ ି ା ପାଇ ରଖିୁବା

ଧାନଚାି କରୁୁଲ୍ା । ସତସବ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଥ, ପୂଜା, ମଣ୍ଡ ିର,ି ହଜାସରଆଠ୍,

ପଇ ାତକ ବାଧ୍ୟସହଇ ମଚ୍ଚଥକଲ୍ା । ପରବତ୍ତା ଚାି ଉପସର ଆଶାରଖି

ହଜାସର ତିରଶ୍ ି ଇତୟାଦି ମଧ୍ୟମ କି ମ ମଧ୍ୟରୁ ବର୍ଣ୍ହ ଥ ିଁ ଙ୍କଲ୍ େି ଦଉୁଲ୍ା । ସତଣୁ ସ

ଅଳ୍ପକିଛ ି ାହା ୟ କରିୁସଲ୍ ସ

ଜାଣିୁଲ୍ା ସ ାଉଜମିସର

ଙ୍କତ୍ତାକରି,

ବିଥକସର ୨ ରୁ ୩ ର୍ର ଧାନଚାି ହୁ ଏ ସ ୁସର ସକସତ ାର ପ୍ରସୟା

ଉଠିୁବା ତା ହାତ ସ ମିତ ି ଅଟକି ରହିଲ୍ା । ତୁ ଣ୍ଡରୁ ଧନୟବାଦ ବଦିସର ଅଙ୍କିସ ା ବାହାରିଲ୍ା । ସଠା ସଠା ମରା, ଜମି ୋଟି ଆ କଲ୍ା । ବିହନ

ସ ସତସବସି ଆଣିବା ସ ମିତ ି ଜରୁରୀ ନୁଲ୍ା । ବାପା ସବାଉ

ବୁ

ବଞ୍ଚିୁସଲ୍ । ବାପା ବି ଚାି ସଦମୁୁସଲ୍ । ର୍ସର କିଛ ି ଅଙ୍କାବ ନୁଲ୍ା ।

ପସିଇସଲ୍ ଓ କିଛ ି ସଲ୍ାକ ଉପାୟଶୂନୟ ସହଇ ଆେହତୟା କସଲ୍ । ୁଦାମର ଦୁ ଙ୍କଥା ୟ ସ ଏ ବୁ ଙ୍କିତରୁ କିଛ ି ବି କରିପାରିଲ୍ାନି ।

ପରାମଶଥସର ଙ୍କା ଚାିୀର ପରିଚତ ି ସଦଇ ସ ଋଣ ସନଇଆ ଲ୍ ି ା । ଧୂମ୍ ଧାମ୍ ସର ଙ୍କଉଣୀ ବାହାର୍ର କଲ୍ା । ପସର ଶୁଝବ ି ି ଶୁଝବ ି ି କହି ମୟ

ବନୟାପସର

ଡ଼ି ଲ୍ା ଜାଣିପାରିଲ୍ାନି । ତା ବାହାର୍ର, ପିଲ୍ାପିଲ୍ି,

ସ ାବଦ୍ଧଥନ

ବାପା ସବାଉଙ୍କ କାମ ଏମିତ ି ସ ାଟିଏ ପସର ସ ାଟିଏ ପଡ଼ିବାରୁ ଋଣ ଶୁଝବ ି ା ତାରିମ

ଡ଼ିଚାଲ୍ିଲ୍ା,

ଶୁଣିବାକୁ ପାଇଲ୍ା କି

ଜାଣିଲ୍ା

ସଦୌଡ଼ିଲ୍ା ସବଙ୍କ୍ କୁ । ମାତ୍ର ସବଙ୍କ୍ କୁ

ରକାର ମାତ୍ର ତିନଙ୍କ ି ା

ରକାର

ତାକୁ ବାନ୍ଧିସନସବ ।

ଲ୍ୁ ହଲ୍ହୁ ଏକାକାର

ସରା

ଓ ଦାରିଦ୍ରୟତା ତାକୁ ଏମିତ ି ନିକୃଷ୍ଟ କରିସଦଇୁଲ୍ା ସ

ିଏ

। ଙ୍କା

ଧରିବା ପାଇ ସଲ୍ାକ ବାଡ଼ିଆପିଟା । ତା ଉପସର ଙ୍କର ା କରି

ସଦଖିସଲ୍ ତାକୁ ମୁହ ସମାଡ଼ୁୁସଲ୍ । ବଥହରା ସଲ୍ାକଟି ଉପସର ଙ୍କର ା କରିବା ପାଇ କରୁଣି ମହାେି ଓ ସ ାବଦ୍ଧଥନ ାହୁ ର ବିସବକ ବାଧା ସଦଲ୍ା

ାଇ

ଋଣଛାଡ଼ କରିସଦଇଛେି, ବାକି

ାତଙ୍କା ଶୁଝବ ି ାକୁ ପଡ଼ିବ । ଋଣ ଶୁଝି ନପାରିସଲ୍ ତା ର୍ରଦ୍ୱାର ନିଲ୍ାମ୍

ସହବ, ପୁଲ୍ି

ାହୁ ଙ୍କୁ କ୍ଷତିପର ୂ ଣ ଧସରଇ ସଦଇ ଚାଲ୍ି ସଲ୍, ମରୁଡ଼ିପସର

କରିସଦଇୁଲ୍ା ସ ୁରୁ ତାକୁ ପାଞ୍ଚ ପଇ ା ମିିି ି ାନି । ସଙ୍କାକ, ଓପା ,

ଚାିୀମାନଙ୍କର ଋଣଛାଡ଼ କରିସଦସବ । ତା ମନସର ସ ାସଟ ନୂ ଆ ଆଶା ିଂଚାର ସହଲ୍ା । ସ

ରକାରୀ ସଲ୍ାକ ସ ମିତ ି ଜମିସଦଖି କରୁଣିମହାେି ଓ

ବି ସ ୟା କସଲ୍ । ଅର୍ଚ ସ ାଉ ଜମିପାଇ ସ

ଧ ି ା ୁ ବଢ଼ିଚାଲ୍ିଲ୍ା । ସବଙ୍କରୁ ଋଣ ଶୁଝବ

ପାଇ ସନାଟିସ୍ ଆ ଲ୍ ି ା । ସ

ଜା ମରୁଡ଼ି ସହଲ୍ା । ତା ଆଖିରୁ ଲ୍ୁ ହ ବଦିସର ଲ୍ହୁ ସବାହିଲ୍ା ।

ସକସତସଲ୍ାକ ସଙ୍କାକ ଉପା ସର ଛଟପଟ ସହଇମସଲ୍, ସକସତ ା ଛାଡ଼ି

ୁଧସର ଋଣ ନିଅସବାଲ୍ି ବାରମନାର ର୍ରକୁ

ସଦୌଡ଼ୁୁସଲ୍ । ହଠାତ୍ ଙ୍କଉଣୀର ବାହାର୍ର ଠିକ୍ ସହଇ ଲ୍ା । ବାପାଙ୍କ

ସକସତସବସି

ାରସଦଇ ଅସପକ୍ଷା କଲ୍ା ବିଥାକୁ । ବଡ଼ ତ୍ନସର ବିହନ

ମା ୁଣି କଲ୍ା । ମାତ୍ର ସ ଇ ଅ ରାଏ ବିଥା ପ୍ରର୍ମ ଓ ସଶି ୁଲ୍ା ।

ସବଙ୍କ୍ ରୁ ତିରଶ ି ହଜାର ଟଙ୍କା ଋଣ ଆଣିୁଲ୍ା ।

ମାସନ ଅଳ୍ପ

ମୁଦ୍ରକୁ ଶସେ । ତର୍ାପି ବିଲ୍ସର ମାଟି

ଉସଦ୍ଧଶୟସର ନମସ୍କାର ସହଲ୍ା । ଠିକ୍ ଅନୁ ପାତସର ବିଥା ହଉସବାଲ୍ି

ପଇ ା ନୁ ସହ ଦାୟିତବକୁ ଆଖିଆ ସର ରଖି ସ ଚାି କରୁୁଲ୍ା ।

ସବଙ୍କବାବୁ

ାହୁ ସ ାଉ

ବୁ ଣଲ୍ ି ା । ଙ୍କଲ୍ ଅ ରାଏ ବିଥା ସହଲ୍ା । ସ ହାତ ଉସଠଇ ଇନ୍ଦ୍ରସଦବଙ୍କ

କରିବାକୁ ପସଡ଼ ଓ ସ ହି ାରର ମଣିି ଉପସର କିଙ୍କିି ପ୍ରତିରିୟା ହୁ ଏ ।

ଦଶବିଥ ତସି ସ

ୁହାରିକଲ୍ା । କରୁଣି ମହାେି ଓ ସ ାବଦ୍ଧଥନ

ଇଶ୍ଵରଙ୍କୁ

ଅତିସଲ୍ାଙ୍କ ନକରି ଶାରିା, ଦୁ ାଥ , ବିଥା ଇତୟାଦି ବିିମନ

କି ମର ଧାନଚାିସର ମନସଦଇୁଲ୍ା । ସ

ାଇୁଲ୍ା, ବାକିତକସର

େି ମ୍ପ ି ମାରି ାଇୁଲ୍ା । ତାର ଛାତି େସଟଇ ସକାହ ଉଠୁ ୁଲ୍ା । ଛୁ ଆ

ାସର

ଲ୍ଲ୍ାଟ, ପାରିଜାତ, ପ୍ରତୀକ୍ଷା, ଆରଆରଏଇଟ୍, ଜ ନ୍ନାର୍ ଇତୟାଦି ଅି କି ମ ଧାନଚାି କଲ୍ାସବସି ସ

ଜା ବାହାରି

ସ ମାସନ କାହିଁକି ତା ପରିବାର ଦାୟିତବ ସନସବ ? ସତଣୁ ସ ମାସନ ସ୍ପଷ୍ଟ

ମନା କରିସଦଇୁସଲ୍ କି ଆ ୋ ବିଥଠୁ ତାକୁ ଜମି ଙ୍କା ସଦସବନି ।

ୁଦାମ ମୁଣ୍ଡସର ସ ମିତ ି ଚଡ଼କ

ପଡ଼ିଲ୍ା । କିଛ ି ହାତ ଉଧାରୀ, କିଛ ି ବୟିଂ ହାୟକ ସ ାଷ୍ଠୀଠୁ ଧାରସନଇ ଓ

ଦୁ ଇବିଥର ବିପୁି େ ଲ୍ହାନି ତା’ର ବିଥବିଥର ସ ା ୟତା,

ସଚ୍ଚାଟତା,

ଉସଦଜା ିତା ଉପସର ବିରାଟ ପ୍ରଶନବାଚି ଲ୍ସ ଇୁଲ୍ା । ପ୍ରକୃ ତର ି

ବିଥକର ମାଇବା ରଖି ବାକି ଧାନ ବିରିକରି ସବଙ୍କ୍ ଋଣ ଶୁଝବ ି ା ପାଇ ଟଙ୍କା

ସ ା ାଡ଼ କଲ୍ାସବିକୁ ବନୟା ଆ ି ବୁ ସଧାଇସନଲ୍ା । ାତଦିନ ଧରି

ବିପ ଥୟୟ ପାଇ ସ

ଲ୍ ାତାର ବିଥା । ଚାରିଆସଡ଼ ପାଣି ଆଉ ପାଣି । ତା ର୍ରର କାନ୍ଥ

ସଅ ା ୟ ସର୍ାିିତ ସହଇୁଲ୍ା । ଏସବ ତା’ ର

ସଦଖିବା ପାଇ କ’ ଣ ବାକିରହିଲ୍ା ? କଙ୍କାି ାର ଛୁ ଆ? କନକ ର ର୍ରର୍ର ବୁ ଲ୍ି ଙ୍କିକମା ିବା ? ସ ାଉମାସନ ତା’ ଠୁ ଧାର ସନଇ

କିଛନ ି ୁଲ୍ା । ପିଲ୍ାକବିଲ୍ାଙ୍କୁ ସନଇ ସ କରୁଣି ମହାେିଙ୍କ ଓିିତସି ଆଶ୍ରା ସନଇୁଲ୍ା ।

ମାଉୁସଲ୍, କନକ ସଡ଼କଚି ଧରି ତାଙ୍କରି ର୍ର ାମନାସର ସପଜଟିସକ ପାଇ

ଏ ବୁ ତାକୁ ସ ତିକି ବାଧିନୁଲ୍ା ସ ତିକି ବାଧିୁଲ୍ା ପାଣିସର

ଚାହୁ ଛ,ି ସ ାଉଚାହାଣୀର କିଛ ି ହିଁ ରଙ୍ଗ ନାହିଁ । ଆଉ ସ ଇ କିଛ ି ହିଁ ରଙ୍ଗ

ତାକୁ ସ ମିତ ି ହାତଠାରି ଡ଼ାକୁ ୁସଲ୍ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇ । ଝାଟିମାଟିର

ୋଟି ାଉଛି । ସକାଉଠି ଅଛି ଜା ା ସ

ର୍ଣ୍ଟା ର୍ଣ୍ଟା ଛିଡ଼ାହଉଛି । ସବସିସବସି ତାକୁ ସ ାସଟ ଚାହାଣୀସର

ବୁ ଡ଼ର ି ହିୁବା ଧାନ ଛ ସଦଖି । ମାତ୍ର ଚାମସଣ୍ଡ ସଲ୍ମା ଚାରା ଛ ୁଡ଼ା

ନୁବା ଚାହାଣୀସର ସ ସତସବସି ଚାହିଁ ଦଉଛି

ର୍ରତାର ଛିଡ଼ାସହଇ ଲ୍ା

ପାଇ।

ନ ି ା ଆଠଦିନ ଙ୍କିତସର, ମାତ୍ର ସକ୍ଷତ ିଂପୂର୍ଣ୍ଥ

7

ଚାହାଣୀ

ଦ ୁ ାମର ଛାତି ାମନାରୁ ଲ୍ୁ ଚିବା


ୁର ନା ଦୁ ଇ ମା ତସି ସବକସର ଦଉଡ଼ା ସଦଇସଦଲ୍ା । ତା ବାପାମା,

ୁଦାମ ସଙ୍କାକସର ଆଉଣ୍ଡି ହଉୁବା ସପଟକୁ ଚାପିଧରିଲ୍ା । ଛୁ ଆମାସନ

ରୂପା ଙ୍କାଉଜ ଓ ପିଲ୍ାମାନଙ୍କୁ ସଛଉଣ୍ଡକରି ଚାଲ୍ି ଲ୍ା । ବଞ୍ଚିୁବା

ପଚାରିସଲ୍ ‘ତାପସର’? ‘ତାପସର କ’ ଣ ସହଲ୍ାକି, ଶକୁ ନ ି

ବୁ

ଅବସ୍ଥାସର ସ ାଉ ଋଣଙ୍କାର ତାକୁ ମରିବାପାଇ ବାଧ୍ୟକଲ୍ା, ମରି ଲ୍ା

ମାଦୟମାଇ ଅଧିକଦିନ ବଞ୍ଚିବ ସବାଲ୍ି ତା ପରିବାରର ସଲ୍ାସକ ନିଜ ନିଜ

ବାବଦକୁ ଲ୍ସକ୍ଷଟଙ୍କା ମିିଲ୍ ି ା । ମୃତୁୟକୁ ଅସପକ୍ଷା କରିୁବା ତା ପରିବାର

ବିଲ୍କୁ ଲ୍ ମାଇବାକୁ ନଦବ ...କାହାଣୀ ରିନୁଲ୍ା, କନକ ଡ଼ାକପସକଇଲ୍ା

ସପଟତ ପୂରଉ ି ଠିଲ୍ା । କଙ୍କାି ାର ଛୁ ଆମାନଙ୍କ

। ଙ୍କାତ ଆଉ ଲ୍ୁ ଣ । କାହାଣୀ ସ

ପସର ସ ାଟିଏ ମୁହୂତ୍ୱଥ ସର ବୁ ଛାଡ଼ ସହାଇ ଲ୍ା । ଓଲ୍ଟି କ୍ଷତିପୂରଣ

ମାଦୟକୁ କାନ୍ଥସର ସନ ି ାଇତି ରମୁୁସଲ୍ । ସ ସତସବସି ଦୁ ସଜଥୟାଧନ

ମୁଠାଏ ମାଇବାକୁ ପାଇଲ୍ା । ରୂପାଙ୍କାଉଜ ମର୍ା ଶୂନୟ ସହଇ ଲ୍ା, ମାତ୍ର

। ଛୁ ଆମାସନ ଉଠି ଚାଲ୍ି ସଲ୍ । ସ ାଟିଏ ର୍ାିି ଚାରିକସଡ଼ ତିସନାଟି ଛୁ ଆ

ମାଉ

ାଲ୍ସର ସବକସର

ଙ୍କରି ଲ୍ା । ବତ୍ତଥ ମାନକିଏ ସବଶୀ ମହେ ରସମ ? ମର୍ାର

ସ ମାସନ ଅଧାସର ଛାଡ଼ି ାଇଛେି,

ଙ୍କାବନା ମୁହସର ନାହିଁ । ମୁହସର ସକବି ଶାେି !ଅପୂବଥ ଶାେି ।

କନକ ସ ମତି ତାଙ୍କୁ ଏକ ଲ୍ୟସର ଚାହିଁ ରହିଛ ି । ସକାରଡ଼ ଙ୍କିତରୁ ଆଖି

ନ୍ଦ ି ୂ ର ନା ସପଟର ସଙ୍କାକ ? କନକ ତା ଅେର ଙ୍କିତସର ସକାଉଟା କୁ ପ୍ରାଧାନୟ ଦଉଛି ? ସକାଉ ମା ଚାହିଁବ ତାରି ାମନାସର ତା ଛୁ ଆମାସନ

ଦୁ ଇଟା ତାର ଆହୁ ରି ଚିକଚିକ ସଦମା ାଉଛି । ଏସବ ତାର କତ୍ତଥବୟ?

ସଙ୍କାକ ଉପା ସର ସ ାଟି ସ ାଟି ସହଇ .... ସ ଇୁପାଇ ତାମୁହସର

ସ ାସଟ ବାପର କତ୍ତଥବୟ? ଛୁ ଆଙ୍କ ମୁହସର ଆହାର !! ଏଠି କିଏ ଅଛିସ

ସ ଇ ରଙ୍ଗ ନୁବା ଚାହାଣୀ, ତସମ ରହିସଲ୍ ସକସତ ନରହିସଲ୍ ସକସତ,

ତା ଡ଼ାକ ଶୁଣବ ି ?

ସମା ଛୁ ଆ ସମା ଜୀବନ, ସମା ଙ୍କବିିୟତ । ଜସଣ ମା ୋନ ପାଇ ନ୍ଦ ି ୂର ତୟା

କରିପାସର,

ନ୍ଦ ି ୂ ର ପାଇ

ୋନ ନୁ ସହ । ଆଉ ସ

ବାପସହଇ ଆଜି ାଏ ଛୁ ଆଙ୍କୁ ସଦଇଛିକଣ? କିଛଦ ି ନ ି

ଦିଅ ........ସକମିତ ି ଦବ ? ସକାଉଠୁ ଦବ ? ଆଜି ତାକୁ ନିଷ୍ପତି ନବାକୁ

ବାପ।

ହବ, ନସହସଲ୍ ସ

ସଲ୍ ମାଦୟ

ତା ମୁହ ାରା ପରିରମା କରୁୁଲ୍ା ।

ତା ସଦହସର ବିନୁବ ତାଙ୍କୁ ମଶାଣି ନବାକୁ । ର୍ସର ସ ମାସନ

େକ୍ଷ୍ମୀ ୋର

ପଚି ଢ଼ି ିସବ, କୁ କୁର ବିଲ୍ୁଆ ଟାଣି ମାଇସବ । ୁଦାମର ଇଛା ସହଲ୍ା

କଥାର ସର୍ାିାଡ଼ି ଆଣୋ । ତନିେ ଟ ସଟଇ କୁ ହୋ, ସହ

କଥାର ସକସତଦିନ ପସର ତୁ ମ ନିଦ ଙ୍କାଙ୍ଗି ବ ? ଋଣଛାଡ଼ କରୁଛ ଙ୍କା ଚାିୀଙ୍କର କର, କ୍ଷତିପର ୂ ଣ ଦଉଛ

ଦୁ ନଆ ି ର

ବୁ ଠୁ ସ୍ୱାର୍ଥୀ ସହଇ ିବ । କାହାଣୀ

ରିନୁଲ୍ା, ରିନର୍ାୋବି ...ଅର୍ଚ କାହାଣୀଟି ାରି ଦବାର

ଅଙ୍କାବରୁ ସ ାଟିଏ ପସର ସ ାଟିଏ ଛୁ ଆ ତାରି ାମନାସର ଟିିପଡ଼ିସବ ।

ସକାଉଠି ଅଛି ସ

କଥାର ନା େକଥାର । ଚାରିଆଡ଼ୁ ଶୁଙ୍କୁଛି ଦିଅ ଦିଅ

ଦି

ଦି ଙ୍କା ଚାିୀଙ୍କୁ ଦିଅ ।

ନହିସଲ୍ ସ ାଟି ସ ାଟି ସହାଇ ବୁ ଙ୍କା ଚାିୀ ଆେହତୟା କରିସବ ।

8

ାଢ଼ ତୃ ପ୍ତି


ଭବିଷୟତ ଏବଂ ଏହାର ବୁ ଦ୍ଧଜ ି ୀବୀ ୨୦ ସେବୃ ଆରୀ ୨୦୧୪ ସର ବିଶ୍ଵବୟାପି ଓଡିଆଙ୍କୁ , ଓଡ଼ିଆ ଙ୍କାିାର

ଇଙ୍ଗି ାଜି ସର ପ୍ରବାଦ ଟିଏ ଅଛି, "A Teacher is the name

ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାନୟତା ପ୍ରାପ୍ତ ସହବା, ଓଡିଆ ମାଜର ିଂସ୍କୃତ ି ତର୍ା ଐତିହୟର

who develops generations. ଅର୍ଥାତ୍, ଶିକ୍ଷକ ସଦଶର

ପରାକାଷ୍ଠା, ବିଶ୍ଵ ଦବଥାର ସର ପୂଣଥରୂସପ ପ୍ରତିେିିତ ସହବାର ଏକ ାର୍ଥକ

ଙ୍କବିିୟତ

ଉପଲ୍ବ୍ଧି ସବାଲ୍ି ଅନୁ ଙ୍କୁତ ସହଉଅଛିI ମାତ୍ର ଏସବବି ଅସନକଙ୍କ ମନସର

ଶିକ୍ଷକ ପାଠକ ବୃ ନ୍ଦ ଦି !!..ପ୍ରବାଦର ାର ମମଥ ବୁ ଝୁଛେି ଶିକ୍ଷୟତ୍ରୀ ଏହି/

ସ ାଟିଏ ଅ ମାହିତ ପ୍ରଶନ ଦଣ୍ଡାୟମାନ୍ଓଡିଆ ଙ୍କାିାର !!.. ସନୈ

‘ବିଦୟାିୟ’ ଶବ୍ବ ଟିକୁ

ମହତ୍ୱକୁ ଅଧୁନା

ବ ୁ ପୀଢି କଣ,

ାକ

ର୍ାର୍ଥସର ଆଲ୍ିଙ୍ଗନ କରିଛ ି ଅବା

ଜା ାସର ସଟାକାସଟାକିମାସନ

ଆମ ପରିଚୟକୁ

ୁକ୍ତି ବାଢିବାକୁ ପ୍ରୟା

ମାଜ ନିସଜ ନିସଜ

ବୁ ଦ୍ଧଜ ି ୀବୀ ମାସନ ହିଁ କୁ ୋର ଏ ମାଟିର ଏ ଜାତିର ଏ ଙ୍କାିା ର। ଓଡିଆ .. ିଂସ୍କୃତ ି ଓ ଐତିହୟକୁ ଚିର ପ୍ରତିଷ୍ଠତ ି ତର୍ା

ଢି ଉଠିବା

l ଉପରିସ୍ଥ

ମାଜ ର ଅଗ୍ର ତି ର ମଙ୍ଗ, ଏହାର ମୁମୟ ମାନଙ୍କ ହାତସର ରହିବା କର୍ା

ମୟର ଚର ଅତିବାହିତ ସହବା

ଚକ୍ଷୁମାନଙ୍କର ଏ

ହିତ ଉସଦବ

ବ ୁ ମାଜର I ଅନୁ ସରାଧ ହିଁ ଆମର ଅେିମ

ଆପଣଙ୍କ ନିକଟସର l ଧୃଷ୍ଟତା ପାଇ ଚରଣାଶ୍ରିତ l

ମାସନ ଦି, ସ ମାନଙ୍କ ଦାଇତ୍ୱ ଏବିଂ ମଜାସର ନିଜର ମୂଲ୍ୟସବାଧତାକୁ ଢିସବ କିପରି? କୁ ୋରଟିଏ

ଚରମାସର ମାଟି ପିଣ୍ଡୁିାଟିକୁ ରଖି ଚରମାଟିକୁ ତା ହି ାବସର ଛାଡିସଦସଲ୍

ଉତ୍ତମ କୁ ମାର ିଂି

ୁବ ମାଜକୁ !..

ାବୟି କରିସଦଇ ଚୁପ ସହାଇ ବ ି ସଲ୍ କଣ

ାସପକ୍ଷ ୁସଲ୍ କ୍ଷମାପ୍ରାର୍ଥୀ| ମାତ୍ର ବତ୍ତଥମାନର ପ୍ରକାଶ

କରିବାର ମାଧ୍ୟମ କସଟାକ୍ତି ଙ୍କରା ସହାଇ ାଇଅଛି ଆକାିଂକ୍ଷା ଙ୍କରା

ାସପକ୍ଷ ଓ

ାମଗ୍ରିକ ଙ୍କାସବ ଏହା ଅବନତି ଆଡକୁ ଅଗ୍ର ତି କରୁଅଛି l ବୁ ଦ୍ଧଜ ି ୀବୀ

ସଦାିୀ

ୁକ୍ତି କସଟାକ୍ତି

ପରିସ୍ଥିତସି ର

ାନଟି ଚାିକ ରହିତ ସହାଇପଡିଛ।ି େିସ୍ୱରୂପ,

ମାଜର ଉନ୍ନତିର ଆକାିଂକ୍ଷା ରଖିବା ବୟର୍ଥ

ବ ି ତ ି କରିବା ପାଇ ଏହି ୁ ଦ

ବୁ ଦ୍ଧଜ ି ୀବୀମାନଙ୍କୁ ହିଁ ଙ୍କବିିୟତର ମଙ୍ଗକୁ ନିଜ ଅକ୍ତିଆରକୁ ଆଣିବାକୁ ସହବ

ହାୟକ ସହବା ମଧ୍ୟସର ବୃ ହତ ଅେର ରହିଛ ି l

ଣିତ ଙ୍କୁଲ୍ ସହଇ ିବ ସ ସ ହିପରି ବତଥମାନର

ମ୍ମୁମସର ଉପସ୍ଥାପିତ କରିପାରିବା

କତ୍ତଥବୟସବାଧତା ର ଅନୁ ରୂପ ଆବଶୟକତା ମଧ୍ୟ ପରିଲ୍କ୍ଷିତ ସହଉଅଛିI

ଦାୟୀ ନୁ ହେି ତାଠାରୁ ଅଧିକ ଦାୟୀ ଆମର ଓଡିଆ ବୁ ଦ୍ଧଜ ି ୀବୀ ବୃ ନ୍ଦ

ଅଚିହଣା କରିସବ ତସବ, ଙ୍କବିିୟତ

ାରାବିଶ୍ଵବା ୀଙ୍କ

ି ୀବୀ ମାନଙ୍କ ୁବ ମାଜର ହାତସର ସନି, ସ ଙ୍କିି ନୁ ସହ, ପରେୁ , ବୁ ଦ୍ଧଜ

କଲ୍ି

ମାଜ ଓଡିଆ ଙ୍କାିା ର କ୍ଷୁୟଣଥତା ପାଇ ସ ତିକି ୁବ

ିଂସ୍କୃତ ି

ବତ୍ତଥମାନ୍ ମୟସର, ଓଡିଆ ଙ୍କାିା ଓ ିଂସ୍କୃତର ି ମ ଥୟାଦା ସ , ସକବି

ମାତ୍ର ହଠାତ, କିଞ୍ଚତ ି ପ୍ରଶନବାକୟ ସମା ମନସର ଉଙ୍କି ମାରିବା ଆରେ

!..,

ିଂସ୍କୃତ ି ସକସବବି ଅନୟ

ନାହିଁ I ସ ୁପାଇ ଅନୟ ଙ୍କାିାସର ବାତଥାିାପ ଅନିବାଥ ଜଥୟ I

ତାଙ୍କର ଏହି ବାକୟ ଟି ମସତ ଆଚମ୍ବି ତ କରିସଦଲ୍ା, କିଛ ି ମୟ ପାଇ..|

ବ ୁ

ିଂସ୍କୃତକ ି ୁ ଏବିଂ ନିଜକୁ ବିଶ୍ଵଦରବାରରୁ ଦୂ ସରଇ

ିଂସ୍ପଶଥସର ନଆ ି ତାହାର ଉର୍ଧ୍ଥ ତି ସହାଇପାରିବ ନାହିଁ ଏବିଂ ଆସମ

ଙ୍କାିାସର କହିବାକୁ ମ୍ମାନ ସବାଲ୍ି ଙ୍କାବୁ ଛେି ....”

ସ , ବତଥମାନର

ୁକ୍ତି ବାଢିବ ି l ଇିଂରାଜୀ

କୁ ପ୍ରଶନବାଚୀ ର ପରିଧି ମଧ୍ୟସର ଆବଦ୍ଧ

ସଦଉସଛ। କାରଣ, ସକୌଣ ି

ଓଡିଆ ଙ୍କାିା କଲା କ ି ାଲ୍ ସହାଇ ସଲ୍ କଣ ସହବ, ସ ମାସନ ଅନୟ

ମୟସର.| ତତକ୍ଷଣାତ୍,

ୋର୍ର ସବାଲ୍ାଉୁବା ଏହି ବିଦୟାିୟ ଆଜି,

କରି ଆସମ ହିଁ ଆମ

ହିନ୍ଦୀଟିଙ୍କି ଙ୍କାିା /

ଙ୍କ ଉଛେି, କର୍ାକର୍ାସକ ଇିଂରାଜୀ ଶବ୍ଦ ଆସମ ବୟବହାର କରୁଛୁ , ଆମ

କରିୁଲ୍ା ସ ହି

ିଂସ୍କୃତର ି

କିମାନ ହିନ୍ଦୀ ଙ୍କାିା ର ପ୍ରସୟା

ମଧ୍ୟସର ଏଇ ଆଧୁନକ ି ମାଜସର I ତାଙ୍କର ବାକୟଟି ୁଲ୍ା ଏହି ପ୍ରକାର,

ପରବତଥୀ

ନ୍ଧି ବିସଛଦ କରାଜାଏ ସତସବ ବିଦୟାର ଆିୟ

ସ ଠାକୁ ଦୃ ଷ୍ଟି ପକାଇବା ହିଁ ବୟର୍ଥତା ସବାଲ୍ି ମୁ

ଙ୍କୁ ଚତ ି ଚିୋଧାରାର ଅବସ୍ଥିତ ି ସକସତଦୂ ର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଆମ ମାନଙ୍କ

ମାତ୍ର ବତଥମାନ ସ ହି

ସକସତଜଣ

ହିଁ କ୍ଷମ ନୁ ସହ ସତସବ ଙ୍କାିା ଓ ିଂସ୍କୃତ ି ତ ଅପହଞ୍ଚ ଦୂ ରତା ସର ସ୍ଥିତ।

ପୁନାବିଚାର କରିବା ପାଇ ବାଧ୍ୟ କଲ୍ା, ସ ଇ ବୁ ଦ୍ଧଜ ି ୀବୀ ମାନଙ୍କର

ଢିବାସର

ମୟସର,

ବାଣିଜୟ ଅନୁ ଷ୍ଠାନସର ରୂପାେରିତ ସହାଇ ାଇଅଛି l ଙ୍କବିିୟତର ମୂିଦୁ ଆ

ଏକଦା ଏଇ ଇଣ୍ଟସନଥଟସର ଜସଣ ବୁ ଦ୍ଧଜ ି ୀବୀ ଙ୍କ ବାକୟଟିଏ ମସତ

ଆଉ ତାକୁ

ଆଜିକା

ବିଦୟାର ଅବସ୍ଥିତ ି ବିିୟସର କିଞ୍ଚତ ି ଆଙ୍କାି ପାଇପାରୁଛେିକ? ି ଏକଦା ଶିକ୍ଷା ଓ

ମାସନକହିବା ବାହୁ ଲ୍ୟ ସ

ମାତ୍ର

ଅର୍ଥସର, ଆସମ ଉପନୀତ ସହବା। ମାତ୍ର ଏହି ଆିୟସର, ବତଥମାନ

ଙ୍କବିିୟତସର କରିବ..?

“ ବଥ ାଧାରଣ

ୃଷ୍ଟିକତଥା।

ଙ୍କୁବସନଶ୍ଵର

ମାଧାନ

..ସହଇ ିବ?

9

ାହ


Are you comfortable with the heat? If not, wake up; set the agenda for your future… Heat is peaking up in our state yet again. And this time, it coincides with the election heat. Election, as I say, is a new season altogether and a flooding time for false promises. The leaders, most of whom reside in their comfort zones of air conditioning homes and cars, will now encounter the real heat the common people of the state are forced to live with; mostly because of a visionless leadership which does not recognize that its wrong development plans are driving Odisha fast into a heat chamber and desertification.

Impaired as they warn are sources that are running dry and are polluted. And about a billion are using the nonrenewable ground water resources. We are running out of water or towards filthy water that cannot support life. Odisha, for which we have been warning repeatedly for more than one and half decades now, is a hot bed of climate change. Its unique placement at head of the Bay of Bengal makes it more vulnerable to climate’s vagaries. Globally, as well as in Odisha, the way we are urbanizing has a major contribution in the catastrophe that stares at our face. Cities are growing awfully fast and vast, and that too at the cost of our villages and natural resources. Gross Domestic Product driven economic growth has outsmarted the natural resourced based sustainable economies of this country. Farm lands shrink; farmers die or move to cities in search of survival. Neither they get a good life nor their knowledge of sustainable management of natural resources are integrated in city planning where concrete becomes the mantra. So, in nutshell, we impoverish them yet lose the opportunity to learn from them. We are a gross failure in planning our cities. We have covered up all the natural spaces with concrete structures. We find water bodies as real estate opportunities. We make rivers our dumping grounds. And we don’t even spare our flood plains. Construct, construct and construct wherever there is an inch of space available. And city life is a major culprit in causing climate change both directly and indirectly.

Memories of the leaders and planners are the shortest and they forget the heat as soon as they go back to their comfort chambers. However, we citizens have a responsibility to remind them the reality. We have to keep reminding them that crossing 40 degree C in March itself is now an established weather condition for the state and that last year only we had to lose many people to sun stroke. Odisha is a now a globally known as a climate change hot spot. Temperature hovers above 45 degree C for most of summer and we also have the record of crossing 50 degree C several times in recent past. Our leaders, who beg votes each five years, need to recognize this as a real issue and not engage in lip service activities. They also need to understand that we have invited this disaster by our deeds. While we cut down our trees, we cement up our roads and concretize our cities; we forget that we are at a defining moment in world’s history of existence when we need to respect the Mother Earth the most. But we do the opposite. We have to stay in all possible comfort that we can buy and that are necessarily anti-nature. We are the modern society. We don’t need trees but air conditioners. And while we fight for our right to drinking water, we don’t bother to see where from the water comes to those taps. What we should be concerned most is that an increased condition of heat, the most impacted would be our water resources.

After abusing all surface water sources, we are now exhausting our ground water resources. As a result, cities are becoming water insecure and are increasingly dependent on the villages – both nearby and far off – for their water requirements. And this means more conflict between the urban and rural areas. Irrigation would further shrink and cities would receive more influx of villagers. We have to relook development of landscapes in a complete new perspective. Without promoting centralized ecologically destructive and water insensitive and insecure cities, we should promote cities based on principles of sustainable management of water and ecological management. We still have to learn from the villagers such principles. Cities should secure their own water resources by properly planning city as ecological landscapes rather

In a recent warning five hundred scientists have said that the majority of the world’s population are going to face irreversible water crisis just within a space of two generations. This is due to climate change, pollution and over-use of freshwater resources, and is going to be catastrophic. According to these scientists, more than half of the world’s nine billion people already live within fifty kilometres of an “impaired” water resource.

10


than cements capes. The farmers and forest dwellers in villages should get rewarded for their traditional knowledge and wisdom of conservation and ecological restoration. Dignifiedly remunerative price for agro and forestry products; and providing all basic amenities including education, health care, drinking water and sanitation in villages could help build the cities healthy and happy. A citizen driven initiative has already begun to build a healthy relationship between city dwellers and Rivers. We are calling it “Healthy Rivers, Happy Cities”. We are asking questions to the political leaders about their agenda on these issues. Are you asking?

Ranjan K Panda1

An Overview of Corruption in India Politics: Causes and Remedies Power tends to corrupt, and absolute power corrupts absolutely. - Sir John Dalberg Acton

67 years after gaining independence. We have 29 % sitting MPs in 15th Lok Sabha; those who are convicted for various criminal activities among them 14 % are convicted for serious criminal activities like murder, rape, robbery etc. In the field of Politic today, the number of ministers with an honest image can be counted on fingers.

It is not easy to define corruption neither we have any official definition of it. But in a narrow sense, corruption is mostly concerned with bribe and it takes several forms. At one time, bribe was paid for getting wrong things done but now bribe is paid for getting right things done at right time. Corruption has progressively increased and is now rampant in our society. Corruption in India is a phenomenon that one has to face practically at every level and in every walk of life. India is at 94 of the ranking of the 177 countries where corruption is rampant, according to the Corruption Perception Index 2013 Report released by “Transparency International India”. In India political corruption is no longer surprises, Indian administration and politics are tainted with scandals and it has become the land of scams. Corruption became a part of our political culture and the politicians are the key role players. Corruption in Indian politics is a consequence of the nexus between Bureaucracy, politics and criminals. Winston Churchill once said "whenever we leave India, It would be ruled by the goons". And looking at present condition of the country and deeds of the political class the statement is proved true even after

According to Transparency International “Political corruption isn’t just about election rigging. It can lead politicians in office to steer away from good government. Their decisions can benefit those who fund them. The public interest comes second. Political corruption can divert scarce resources from poor and disadvantaged people. This is especially common in countries where democratic institutions are weak or absent.” Political corruption is worst in India. The major cause of concern is that corruption is weakening the political body and damaging the supreme importance of the law governing the society. Nowadays politics is only for Corrupt People who are turning politicians and corrupt politicians are meant to be in politics. Elections in many parts of the country have become associated with a host of criminal activities. The Government has increased the salary of the M.P.’s from Rs.16, 000 to Rs.50, 000, that is 300% increase to the existing salary. But many of them are unhappy with rise and want the Government to increase the salary to a much more

1

Convenor of Water Initiatives Odisha, he is a leading water expert of the nation and a senior freelance journalist. Phone: 9437050103, Email: ranjanpanda@gmail.com

11


extent. This clearly shows how the politicians are in constant thirst for monetary benefits and not caring about the welfare of the people. Tax evasion is one of the most popular forms of corruption. It is mostly practiced by Government officials and politicians who lead to the accumulation of black money which in turn spoils the moral of the people.

election expenses for candidates; strict enforcement of statutory requirements like holding in-party elections, making political parties get their accounts audited regularly and filing income-tax returns; denying persons with criminal records a chance to contest elections, should be brought in.

Major Factors Responsible For Corruption in Indian Politics:

As Gandhiji said during freedom fight, “You should be the change you wish to see in this world”. But we want the change but will not work, current situation is like that. We blame other for voting, forgetting the fact we did not vote, so that the corrupt will not come to power. Always think, ‘I am the change I wish to see in this world’, rather than to say or think, ‘he should be the change I wish to see in this world’.

 

The most important factor is the nature of our politician i.e. human nature. The political leaders have spoiled the society completely. They lead a luxurious life and do not even care about the society and get themselves involved in all wrong activities that result in monetary or material benefits. Emergence of political elite who believe in interest-oriented rather than nation-oriented programs and policies. Election time is a time when corruption is at its peak level. Big industrialist fund politicians to meet high cost of election and ultimately to seek personal favour. Bribery to politicians buys influence, and bribery by politicians buys votes. In order to get elected, politicians bribe poor illiterate people, who are slogging for two times meal.

Only common man can destroy corruption. Common man likes to kill corruption because he is affected maximum by corruption. But common man is waiting for government to destroy corruption. Government cannot destroy corruption without help of common man. Common man is ready to help government in all possible ways to destroy corruption. But common man cannot stop himself involving in corruption. Now it is responsibility of government to destroy corruption by taking help of common man to save common man. So as General Election – 2014 knocking door, it should be our duty and responsibility to elect clean politicians as our representative so that our India can move in the path of development. And for the first time, voters will have the option of choosing "None of the above" (NOTA).

Measures to Control Political Corruption in India: 

Political parties should come under the Right to Information Act (RTI) so that it gives one all the required information about the parties, such as from where they are getting funds and in which way they are spending it. Another potent check on corruption is Central Vigilance Commission (CVC). It was setup by the Government to advise and guide Central Government agencies in the areas of vigilance. But CVC should act unbiased and independently. Establishment of special courts for political corruption cases speedy justice can be a huge positive aspect. Much time should not elapse between the registration of a case and the delivery of judgment. Strong and stringent laws need to be enacted which gives no room for the guilty politicians to escape. Funding of elections is at the core of political corruption. Electoral reforms are crucial in this regard. Several reforms like: State funding of

OMKAR ROUT (PhD Research Scholar) Department of Politics Science Utkal University Bhubaneswar, India

12


Educating Odia women will lead to development of the state “Yatra Naryastu Pujyante, Ramante Tatra Devata.’’

Status of Women Education in Odisha ---

Manu Smriti.

Odisha is a society where the male is greatly revered. Therefore women, especially the young girls, get very little respect and standing in this country. The women of the household are required to prepare the meal for the men, who eat most of the food. Only after the males are finished eating, can the females eat. Typically the leftover food is meagre, considering the families are poor and have little to begin with. This creates a major problem with malnutrition, especially for pregnant or nursing women. Very few women seek medical care while pregnant because it is thought of as a temporary condition. This is one main reason why India’s maternal and infant mortality rates are so high. Starting from birth, girls do not receive as much care and commitment from their parents and society as a boy would. For example a new baby girl would only be breast fed for a short period of time, barely supplying her with the nutrients she needs. This is so that the mother can get pregnant as soon as possible in hopes of a son the next time.

“Where women verily are honoured, there the gods rejoice; where, however, they are not honoured, there all sacred rites prove fruitless.” But, Indian mythology further reflects the theme of supreme man. The ideal women of Indian mythology are paragons of virtue and wifely devotion. Sita, Savitri, Draupadi, Ahalya and others are portrayed as dutiful, truthful, chaste and self –sacrificing women who are completely devoted to their husbands – the sort of wife every Indian man looks for. The ideal wife gives up her comforts to please her husband. Surprisingly, the image of long - suffering, obedient and faithful wife is reinforced by women. Mothers teach their daughters that the ultimate joy in life is to be married .A woman is expected to treat her husband like a god and put up with insult and indignity or the sake of his happiness. Women, a girl is told, are subservient to men and she must accept that situation if she is to be happy.

According to Indian constitution, women are legal citizens of the country and have equal rights with men (Indian Parliament). Because of lack of acceptance from the male dominant society, Indian women suffer immensely. Women are responsible for baring children, yet they are malnourished and in poor health. Women are also overworked in the field and complete the all of the domestic work. Most Indian women are uneducated. Although the country’s constitution says women have equal status to men, women are powerless and are mistreated inside and outside the home.

Most Women fall into the mould that society expects of them, which means that they do not work outside the home and therefore economically dependent on their husband. As a result, they endure all kinds of illtreatment. But years of subjugation have taught Indian women to be survivors like Savitri, they personifies the clever and devoted wife. More so than the others of the pancha –satis, it is Savitri along Sita, who has been the role model for Indian women down the ages.

Even though the constitution guarantees free primary schooling to everyone up to 14 years of age (Indian Parliament), very few females attend school. Only about 39 percent of all women in India actually attend primary schools. There are several reasons why families choose not to educate their daughters. One reason is that parents get nothing in return for educating their daughters. Another reason is that all the females in a household have the responsibility of the housework. So even though education does not financially burden the family, it costs them the time she spends at school when she could be doing chores. In addition, even if a woman is educated, especially in the poorer regions, there is no hope for a job. Most jobs women perform are agricultural or domestic which do not require a formal education. Another reason girls are not educated is because families are required to provide a chaste daughter to the family of her future husband. With over two-thirds of teachers in India being men and students predominately male, putting daughters in school, where males surround them all day could pose a possible threat to their virginity.

Women To-day: Modern day Indian women put up with indignity and degradation from sheer economic necessity, Generally only slightly educated , not trained for any profession and taught from childhood that a husbands words is law, most find it easier to suffer than leave the security of the home to look for a job to support themselves and their children. But being a single woman in India — whether single from choice, divorcee, or widowhood is regarded as unnatural and often as bad luck and a disgrace to the family. This is still the prevailing attitude even though we have had a woman prime minister. But times are changing. The Government has taken lots of pain to empower and educate the girl child. Because quality basic education for all is vital to society because it produces people who can contribute to the economic and social development that is required to eradicate poverty as well as empower and advance the women folk.

13


(iii) Equal access to participation and decision making of women in social, political and economic life of the nation

Because women are not educated and cannot hold a prestigious job, they take on the most physically difficult and undesirable jobs. A typical day for a woman in an agricultural position lasts from 4 AM to 8 PM with only an hour break in the middle. Compared to a man’s day, which is from 5 AM to 10 AM and then from 3 PM to 5 PM. Most women are overworked with no maternity leave or special breaks for those who are pregnant. Plus women do the majority of the manual labour that uses a lot of energy compared to the men who do mostly machine operating. Even though women work twice as many hours as men, the men say that “women eat food and do nothing.” This is mainly because the work the women perform does not require a lot of skill and are smaller tasks.

(iv) Equal access to women to health care, quality education at all levels, career and vocational guidance, employment, equal remuneration, occupational health and safety, social security and public office etc. (v) Strengthening legal systems aimed at elimination of all forms of discrimination against women (vi) Changing societal attitudes and community practices by active participation and involvement of both men and women. (vii) Mainstreaming a gender perspective in the development process.

Why we educate the girl child?

(viii) Elimination of discrimination and all forms of violence against women and the girl child; and

“If you educate a man you educate an individual, but if you educate a women you educate a family.’’ Education is used here to mean knowing through formal and informal means, what is right for the spirit, mind and body and acting upon this knowledge. M.K Gandhi has said – “By education, I mean the allround drawing out of a child in body, mind and spirit.” Women in general are the newborn child’s primary caregivers in most societies. The paid nanny, the indulgent grand -mother or an older sister are most likely to watch over the child during its first three critical years .The first president of the United States, George Washington (1732-1799) said about his mother “All I owe to my mother .........I attribute all my success in life to the moral, intellectual and physical education I received from her.”

(ix) Building and strengthening partnerships with civil society, particularly women’s organizations In addition to policy and planning for women/girls by the Indian Government, the involvement of voluntary organizations as well as institutions dealing with education , training, and research will be ensured in the formulation, implementation, monitoring and programmes affecting women. Towards this end, they will be provided with appropriate support related to resources and capacity building and facilitated to participate actively in the process of empowerment of women was mentioned in the policy. Role of School for Empowering Girls:

The principle of gender equality is enshrined in the Indian constitution in its preamble, Fundamental Rights, Fundamental Duties and directive principles. The constitution not only grants equality to women, but also empowers the state to adopt measures of positive discrimination in favour of women.

1) School is the miniature of society. It plays a vital role to empower the girls of villages as well as cities. I give the small example, though it has no connection with it. Cubs learn in playing. Lions and lionesses help them to learn in playful way and when the cubs grow become best hunters to survive. So as girls blossom in a caring and playful environment. They should encourage to learn things in play way method and to do painting, singing, dancing with their curriculum.

Goal and Objectives of National policy for the empowerment of Women (2001)

2) Govt. should bear the all expenses of studying and boarding & lodging, medical check –ups,uniforms, toiletries, sanitary and books expenses that parents could be willing to spend on their sons but not often on their daughters.(In backward classes).

The goal of this Policy is to bring about the advancement, development and empowerment of women. The Policy will be widely disseminated so as to encourage active participation of all stakeholders for achieving its goals. Specifically, the objectives of this Policy include

3) Residential schools should be established in the remote villages where female literacy is below the national average and gender gaps are large and at the same time provide jobs to the singles, needy women in that hostel as cook, helper, sweeper or supervisor as per their qualification. These schools should help the adult illiterate in the evening time.

(i) Creating an environment through positive economic and social policies for full development of women to enable them to realize their full potential (ii) The de-jure and de-facto enjoyment of all human rights and fundamental freedom by women on equal basis with men in all spheres – political, economic, social, cultural and civil

4) The Hostel should be safe sound with modern amenities so that the environment of hostel enables

14


them to break away from the traditional inferiority status at home and complete the primary education at least till 8th or 10th 5) The Teacher should inculcate a sense of confidence in the normally shy girls that can truly empower themselves. She/he should encourage them to ride bicycle or bike to become more independent.

Education is the most powerful weapon which you can use to change the world.”

6) Teacher should teach them in school about the fertility age, gender equality, and ratio of boy and girls in the present condition.

– NELSON MANDELA

Moreover, we know that education for girl yields numerous other social benefits, including later marriages, reduced fertility rates, better nourished and healthier children and families, is fewer child birthrelated deaths, and greater opportunities and life choices for women. Women must be honoured and adorned by their fathers, brothers, husbands and brother-in-laws who desire great and good future. Allow them to do their work in all fields as they are good performer. All should ready for stringent punishment for crime like rape and dowry torture. Male chauvinism is the biggest blockade in the progress in the progress path of women. Men should not treat them as slaves but as life partner. Women should be respected with greater care as they are better performer in all fields except physical strength. A safe and secure environment for all women and helping them with wings to fly and achieve their dreams in all fields is my call. “None may exists without a woman” `Change is coming slowly but surely in the land of Odisha .............’

AlkaMohanty

Experience after sexual assault victim. They may feel embarrassed themselves at having to question a woman about a sexual assault. Very often police questioning focuses on the woman having “brought on the attack” herself by her dress, her inviting a man to her house, the timing, accepting a ride from a man, or by her past sexual experiences. The officer may dwell on the sexual aspect of the rape, asking her to describe her feelings during the attack, the position in which he raped her and other personal questions which humiliate the victims.

Why do so many women choose to remain silent after being sexually assaulted? To answer that question, one should look at the three institutions with which she will come into contact: the police, the hospital, and the courts.

In a rape case the first agency is Police who respond to a complaint by a rape victim. In India the police have probably had little, if any, train in dealing with sexual assault victims. Later, the case is referred to an investigator, in some cities, female police officers are used to investigate rape cases; however, most investigations are still conducted by males. Unfortunately, many police officers antagonistic toward the female or child rape

Secondly police takes the victims to the hospital for further investigation whether she really assaulted or not. When a woman who has been raped arrives at a hospital, medical personnel have must treat the patient and also provide evidence for

are

15


the police that a rape did occur. Doctors in hospitals, where most rape victims are taken, do not always react sympathetically. Here, too, women frequently report they are subjected to hostile and irrelevant questions. Doctors are not properly trained how to deal with a sexual assault victim.

been raped a second time. There is usually a great deal of emotional conflict involved in making the decision to report or not.

Thirdly victim goes to the Courts. A woman or child may report an assault to the police but choose not to press charges. However, if she does decide to file a complaint and the rapist is arrested, she may come to feel that she, not the rapist, is the person on trial. With few exceptions, statements by these victims describe their court experiences as unpleasant and difficult.

Doctors may heal the physical wounds but the emotional scars may be less visible and more difficult to treat. But they must be acknowledged before they can be integrated. Immediately following a rape, most women or child is in a state of shock. They may or may not be physically injured but all have been through a life threatening situation and will need time and support to recover. Women may react differently to an assault. Some women may become hysterical while others go through a denial stage and appear calm and in control. The circumstances surrounding the rape

EMOTIONAL NEEDS OF THE SEXUAL ASSAULT VICTIM

While the police and medical personnel often subject a rape victim to unfair questions, in the courtroom she must suffer even more. Rape is defined as a crime against the state, and the victim is a “witness” for the prosecution. She may choose to have her own attorney, but that person only serves as an advisor; the court appoints the prosecutor over whom she will have no control.

may vary as well, but all victims feel varying degrees of fear, guilt, embarrassment and anger. These emotions will not surface all at once but will affect the woman or child for a long time after the attack. It is important for all those close to them.

The victim would often be attacked by the defense lawyer as well as police on three major issues. Firstly Consent. How much did she resist? Many rapists have been released on the grounds that a rape did not occur because the victim did not struggle. If a person is robbed, she is not expected to resist the robber and refuse to surrender her money. Secondly is Corroboration. In some cases it is necessary that another witness testify that the rape took place or that there is some evidence such as the victim’s injuries or the presence of other evidence. If the victim was not harmed or she delayed reporting the rape so that the semen had disappeared, there would be no physical evidence and the case might be dismissed. Thirdly is Chastity. The victim’s past sexual behavior is often presented as evidence on behalf of the defendant. Testimony by a rape victim who admits to having sexual relations with someone to whom she is not married is used as proof that she is immoral and therefore, she is likely to have consented to intercourse. Conversely, the past crimes of the defendant are not admissible as evidence.

The trauma affects her through all aspect of her life. Many times she attacked by her family, friends, work places even self. The victim feels guilt, wondering why she was the victim. She may also be embarrassed about what other people think of her. These feelings may cause her to avoid people and places. Anger may take different forms but most psychologists feel that it is the emotion that can lead to a successful emotional recovery. It is at this stage that the woman wants to fight back and get her life in order. Men need to be aware of the feelings a woman experiences. The woman who denies the event and says she’s OK needs the same kind of counseling and support as other women, perhaps more so as she is repressing her true feelings.

Dr Pubalin Dash Assistant Professor Indian Institute of Psychology Noida, UP

Number of time she has to explain her trauma to different people and the insensitive treatment she may receive, one can understand why some women who have reported a rape feel as though they have

16


O’ Men Please Do Respect Women The caption of the title, if it did tickle the humor bone, does signify we still do have some kind of resemblance with the canine species, whose tail couldn't be straightened after 13 long years.

of you might agree with me, but what do we do when a women breast-feed her baby in a crowded bus? We cast a look filled with sinful passion. After every barbaric act, by a rapist where he exhibits his manhood, we cry in unison to award him capital punishment. But have we ever wondered what the victim will go through all her life. If you can't then read on the life of Aruna Shanbug a nurse who had been in a vegetative state (Coma), in KEM, Mumbai for the last 41 years. Recall how the bud Nirbhaya withered before blooming in Delhi's winter.

Let me start with our very own Hinduism, a religion that most of us had been practicing since our birth. Hinduism is the only religion, where people do worship the almighty in both forms of gender, where women in particular have been assigned the nickname of Shakti-the Power. But the biggest mockery of it is that they had been made the scapegoat when their brothers are favored, in every aspect during childhood. Well you can say that they are being trained in disguise to enable the mute button, in the later part of their life. They would have to simply part their legs to please their men, without ever complaining.

One thing I do practice and advocate, from the lessons learned from life during the last three decades of my existence is never ever commit an action for which you may regret at your deathbed.

Many of us might have read JAGYASENI, by Pratibha Ray. In which the character of Draupadi, had been immortalized, that wasn't simply a book, and it reflected the pain of a women in silence, where she had to abide by the decision of her mother-in-law. You might be wondering what's new am I going to add to the voluminous fiction. Well I do have a simple question, Are Principles greater than the peace of a soul? If you answer me in affirmative, then where was the wisdom of Dharmaraj Yudhisthira?

Should I write please or will you pledge to yourself to protect the dignity and modesty of the fairer sex in which ever capacity you may.

By Debasish Baral

Why do people turn their faces and exercise their tongue to shower abuses if a barren women cross their path, but they still do worship Goddess Laxmi, for wealth and richness, who herself is barren. If you turn upon the pages of the real life, you could very well conclude "The greatest enemy of women is, women itself". You might say crimes against women are also being committed by men practicing others forms of religion, but let me ask you a question ' Do they worship women? Then why do we worship them in one hand and dishonor them with the other. If I am asked, to imagine women in the most beautiful role is when she breast-feeds her new born. Once traversing the dusty roads of my village the sight of a calf, feeding upon his mother's breast had been etched on the canvas of my mind. Most

17


ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୟାୟ ବୟବସ୍ଥା ୁସ

ସୁ

ନାରୀ ଆମର ପୂଜନୀୟା I ନାରୀକୁ ଶକ୍ତି ରୂପସର ପୂଜା

ଙ୍କା ସ୍ଥାନ ିଂରକ୍ଷଣ କରିବାର ବୟବସ୍ଥା କରା ାଇୁସଲ୍ ମଧ୍ୟ ବିଧାନ ଙ୍କା

କରା ାଏ I କିେୁ ଆଜିର ମାଜସର ନାରୀକୁ ନାନା ପ୍ରକାର ନି ଥୟାତନାର

ଓ ପାଲ୍ଥାସମଣ୍ଟ ନିବଥାଚନ ପାଇ ମହିିାମାନଙ୍କୁ

ଶୀକାର ସହବାକୁ ପଡୁ ଛି I ମୁକ୍ତ ବଜାର ବୟବସ୍ଥା ସହବାଦବାରା ନାରୀକୁ

ଦିଆ ାଉନାହିଁ I ପଞ୍ଚାୟତ ିରସର ୫୦ ଙ୍କା ମହିିା ନିବାଥ ଚିତ ସହବାର

ଆଜି ଏକ ପଣୟ ଦ୍ରବୟ ଙ୍କାବସର ବୟବହାର କରା ାଉଛି I ନାରୀକୁ

ନିୟମ କରା ାଇଛି, କିେୁ ପ୍ରକୃ ତ ପକ୍ଷସର ମହିିାମାସନ ଶା ନ ସଡାରି

ଜନମଠାରୁ ମୃତୁୟ ପ ଥୟେ ବିଙ୍କିନ୍ନ ିରସର ଲ୍ାିଂଛନା ମିିୁଛ ି I ମାତୃ ଙ୍କଥରୁ

ନଧରି ତାଙ୍କ

ଲ୍ିଙ୍ଗ ନିରୂପଣ କରି ଝିଅ ସହବାର ୁସଲ୍ ଙ୍କୃଣହତୟା କରିବାକୁ ଆଜିର

ଶା ନକତ୍ତଥାର ଙ୍କୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରୁଛେି I

ମାଜ ପଛାଉ ନାହିଁ I

ଦି ଜନମ ସହାଇ ଲ୍ା ସତସବ ପରିବାରସର ପୁଅ

ଅସପକ୍ଷା ଝିଅକୁ କମ୍ ସସ୍ନହ ଆଦର ମିିୁଛ,ି

ସଙ୍ଗ

ନିୟମ ଅନୁ ାୟୀ

ସଙ୍ଗ

କାମ ପାଇ ପୁରୁିଠାରୁ କମ୍ ମଜୁ ରୀ ପାଏ I ସ ଉ ଜମିସର ଅଧିକ

ପରିବାର ସରିସଷ୍ଟ ନ, ବସ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡସର ଅପେରା ଙ୍କାବସର କନୟା ଶିଶକ ୁ ୁ କୟାବିନ ତସି

ପରିଶ୍ରମ କରି ମହିିାଟିଏ େ ଲ୍ ଉତ୍ପାଦନ କସର ସ ହି ଜମି ଉପସର

ସଲ୍ଣି ଅବା ଆଉ ସକଉଠାସର କନୟାଟିକୁ ରାିାକଡର ଡାଇ ସଦଇ ଚାଲ୍ି ସଲ୍ଣି I ଏଙ୍କିି ମବର

ତାର ମାଲ୍ିକାନା ନର୍ାଏ I ଅବଶୟ ଏସବ ସ ଉ

ତ କିଛ ି

ଜମି ଦିଆ ାଉଛି ସ

ଅବସ୍ଥା ଏପରି ସହଲ୍ାଣି ସଦଶର ଜନ ିଂମୟାସର ଦିନକୁ ଦିନ ଲ୍ାଣି I ୨୦୧୧ ଜନ ଣନା

ଏହା ସ ୌତୁ କ

ରହିସଲ୍ ଆସମ କିଛ ି ବିଥ ପସର ଙ୍କଟସର ପଡିବା ସ ସତସବସି ଜସଣ

ହିତ ଆହୁ ରି ରହୁ ଛ ି ପରିବାର ଙ୍କିତରର ହିିଂ ା ଓ

ମ ୟା I ଏହି ଦୁ ଇଟି

ମ ୟା ପରସ୍ପର ପରିପର ୂ କ I

ସ ୌତୁ କକୁ ସନଇ ପରିବାର ଙ୍କିତସର ମହିିାମାନଙ୍କୁ

ପୁରୁି ପାଇ କନୟାଟିଏ ମିିସି ବ ନାହିଁ I ଏଙ୍କିି ଅବସ୍ଥା ତ ଆମ ସଦଶର

ବୁ ସବସି

ନି ଥାତନାର ଶୀକାର ସହବାକୁ ପଡୁ ଛି I

ହରିଆଣା ଓ ଉରପ୍ରସଦଶ ଙ୍କିି ରାଜ୍ୟସର ଏସବଠାରୁ ସଦଖିୁବାକୁ ସ

ୁ ମ ଙ୍କାବସର

ରହୁ ନାହିଁ I

ିଂମୟା ଆମ ରାଜୟ ଓଡିଶାସର ୯୭୨ I ଏପରି ଲ୍ା ି

ମିିଲ୍ ି ାଣି I ଏଙ୍କିି ପରିସ୍ଥିତ ି ସହଲ୍ାଣି ସ

ବୁ ସର ମହିିାମାନଙ୍କ ନାମ

ସଲ୍ମା ାଉଛି, ତର୍ାପି ପୁରୁଣା ମାଲ୍ିକାନା ପଟ୍ଟାସର ମହିିାମାନଙ୍କ ନାମ

ଅନୁ ାୟୀ ଆମ ସଦଶର ପ୍ରତି ୧୦୦୦ ପୁରୁିସର ୯୩୩ ଜଣ ମହିିା ଅଛେି I ଏହି

ରକାରୀ ଜମି ଲ୍ିଜ୍

ଆକାରସର ଦିଆ ାଉଛି ଅର୍ବା ଜଙ୍ଗଲ୍ ଅଧିକାର ଆଇନ ବିସର ଜଙ୍ଗଲ୍

ଦିନ ସହବ ବହୁ ି ଙ୍କାବସର ଶୁଣବ ି ାକୁ ମିିୁଛ ି I

ନାରୀ ପୁରୁି ଅନୁ ପାତ କମି କମି

ମାନ ମଜୁ ରୀ ପାଇପାରେି ନାହିଁ I ସ ସତ ପ୍ରକାର

କସଠାର ନିୟମ ପ୍ରଚିନ ସହସଲ୍ ମଧ୍ୟ ଆଜି ବି ାର ମହିିାଟିଏ ମାନ

ସକଉ ପରିବାର ଡାକ୍ତରମାନାସର ଛାଡି ସଦଇ ପସିଇ ସଲ୍ଣି ତ ସକଉ ଛାଡି ସଦଇ

ବାମୀମାସନ ପ /ିିତାମାସନ ଙ୍କାଇମାସନ ପ୍ରକୃ ତ /

ାର ମଟିଖିଆ ରୀବ ସଶ୍ରଣୀର ମହିିାମାସନ ସକସବସହସଲ୍

ସତ ସ ମିତ ି ଝିଅର

ସକୌଣ ି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ I ଏପରିକି ଝିଅମାନଙ୍କୁ ଜନମ ସହବା

ମାନ ଅଧିକାର

ବୁ ରାଜୟରୁ କିଛ ି ଦଲ୍ାଲ୍

ସତସବ ଏଠାସର ପ୍ରଶନ ଆ ୁଛ ି ସ

ମହିିାମାସନ ନୟାୟ

ଆ ି ଆମ ରାଜୟର କିାହାଣ୍ଡି, ବଲ୍ାଙ୍ଗୀର, ନୂ ଆପଡା ଙ୍କିି ଜିଲ୍ଲା

ପାଇସବ କିପରି ? ଆମ ସଦଶର ତର୍ା ରାଜୟସର ମହିିାମାନଙ୍କୁ ନୟାୟ

ମାନଙ୍କରୁ ସଲ୍ାକଙ୍କ ଦାରିଦ୍ରୟତାର

ସଦବା ପାଇ ବହୁ ତ

ୁସ ା

ସନଇ ଝିଅମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ

ି ଆଇନ ପ୍ରଚିନ ସହାଇଛି I ସ ୁଡଏ

ବୁ ମଧ୍ୟସର

ରାଜୟକୁ ଚାଲ୍ାଣ କରୁଛେି I କନୟାଙ୍କୃଣ ହତୟା କରିବାର ପରିଣାମ ଏସବ

ରହିଛ ି ସ ୌତୁ କ ନିବାରଣ ଆଇନ, ପାରିବାରିକ ହିିଂ ା ନିସରାଧ ଆଇନ,

ସଙ୍କା ିବାକୁ ପଡୁ ଛି I

ବରିଷ୍ଠ ନା ରିକ ମାନଙ୍କ ର ୁ କ୍ଷା ଆଇନ, ଲ୍ିଙ୍ଗ ନିରୂପଣ ନିସିଧ ଆଇନ, ଆଦିବା ୀ ଓ ହରିଜନ ନି ାଥ ତନା ନିବାରଣ ଆଇନ, ହିନ୍ଦୁ ବିବାହ ଆଇନ,

ସକବି ବାହାର ରାଜୟକୁ ଚାଲ୍ାଣ ସହବା ସକ୍ଷତ୍ରସର ମହିିାମାସନ ସଶାିିତ ସହଉନାହାେି I ଆମ

ଙ୍କରଣସପାିଣ ଆଇନ, ଶ୍ରମ ଆଇନ ଇତୟାଦି ଇତୟାଦି I ଏଠାସର ଏ ବୁ

ମାଜସର ପ୍ରସତୟକ ସକ୍ଷତ୍ରସର

ଆଇନ

ମହିିାମାନଙ୍କୁ ସଶାିଣ କରିବାର ର୍ଟଣା ପ୍ରସତୟକ ଦିନ ସଦମୁବାକୁ ମିସି I ଶିକ୍ଷା ସକ୍ଷତ୍ରସର,

ପଯ୍ର୍ୟାପ୍ତ

ଜମିଜମାର ମାଲ୍ିକାନା ସଦବା ସକ୍ଷତ୍ରସର, ଏପରିକି ରାଜନୀତି ସକ୍ଷତ୍ରସର ହିତ

ରକାରୀ ିରସର ମହିିାମାନଙ୍କୁ

ୁରକ୍ଷା ବୟବସ୍ଥା ରହିୁସଲ୍ ମଧ୍ୟ ସ

କାମସର ଲ୍ ାଇବା ପାଇ

ମାନ ଅଧିକାର ମିିୁନାହିଁ I ବୁ ସକ୍ଷତ୍ରସର

ବିସଶି ଆସଲ୍ାଚନା କରିବା

େବ ନୁ ସହ I କିେୁ ପ୍ରସତୟକ ନାରୀ ପାଇ ଏ ବୁ ଆଇନ ବିସର

ବାସ୍ଥୟ ସକ୍ଷତ୍ରସର, ମଜୁ ରୀ ପ୍ରଦାନ ସକ୍ଷତ୍ରସର,

ମହିିାମାନଙ୍କୁ ପୁରୁିମାନଙ୍କ

ି ୁ ତଜଥମା କରିବା ଅର୍ବା ୁଡକ

ଢଙ୍ଗସର ନିଜ କତ୍ତଥବୟ

ମାନ ଅଧିକାର

ବତ୍ତଥମାନ

ଙ୍କାିଣସର ରହି ାଉଛି I ପଞ୍ଚାୟତ ିରସର ମହିିାମାନଙ୍କ ପାଇ ୫୦

18

ରକାରୀ କିସର ୁବା ବାବୁ ମାସନ

ମ୍ପାଦନ କରୁନାହାେି I

ନିରକ୍ଷରତା ସ ା ୁ ଏ

ସଦବାକର୍ା କହୁ ୁସଲ୍ ମଧ୍ୟ ଏହା ସକବି କା ଜ କଲ୍ମସର ଓ

ମୟ ଆ ଛ ି ି

ବୁ କୁ ଠିକ୍ ଙ୍କାବସର ା

ଠିକ୍

ହିିର ମା ମାସନ

ବୁ ଆଇନ ବିିୟସର ଜାଣି ପାରୁନାହାେି I ାର ଶିକ୍ଷିତ

ବ ୁ କ

ବ ୁ ତୀମାସନ,

ମାଜ


କମଥୀମାସନ, ସଚତନ ନା ରିକମାସନ ଏ ଦି ସର ତ୍ନବାନ ସହାଇ ନିଜ

ମା ଣାସର ଆଇନ ସ ବା ସ ା ାଇ ସଦସବ I ଆଇନ ସ ବା

ଅଞ୍ଚିର ମହିିାମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅଧିକାର ବିିୟସର, ଆଇନ

ି ସର ୁଡକ

ପ୍ରାଧିକରଣ ଆଇନ ଅନୁ ାୟୀ ସଦଶର ପ୍ରସତୟକ ମହିିା ମା ଣା ଆଇନ

ଠନ

ସ ବା ପାଇପାରିସବ I ଏବକୁ ଆହିରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସତୟକ ଆଇନ ସ ବା

ୁବା ନାରୀ

ର ୁ କ୍ଷା ବିିୟସର

ସଚତନ କରାଇ

ୁସ୍ଥ

ମାଜ

ପ୍ରାଧିକରଣ କା ଥୟାିୟସର ଏକ “ ମ୍ମୁମ କା ଥୟାିୟ” ସମାଲ୍ା ାଇଛି

କରିବା ଦି ସର ପଦସକ୍ଷପ ନିଅେୁ I ଏ ବୁ ଆଇନ

ଆହୁ ରି ମଧ୍ୟ ଜାଣିବା ଦରକାର ସ ଧନୀ ହୁ ଅେୁ କି ଜାତିର, ସ

ସ ଉଠାସର ୨ଜଣ ସଲ୍ମାଏ ଆଇନଜୀବି ଙ୍କୁ ନି ୁକ୍ତି)ଓକିଲ୍(ଦିଆ ାଇଛି

ି ର ବ ି ା ହା ଲ୍ କରିବା ହିତ ମହିିା ୁଡକ ୁ ଧ

ରୀବ, ସ

ଏବିଂ ସ ମାସନ ମା ଣାସର ଆଇନ ପରାମଶଥ ସଦବା ପାଇ ନିସର୍ଦ୍ଦଥଶ ମଧ୍ୟ

ଆମ ସଦଶର ପ୍ରସତୟକ ମହିିା, ସ

ଦିଆ ାଇଛି I ତା

ଆଦିବା ୀ ବା ଦିିତ ହୁ ଅେୁ ଅର୍ବା ଉଚ୍ଚ

ଶିକ୍ଷିତା ହୁ ଅେୁ କି ନିରକ୍ଷର

ଜଣ ସଲ୍ମାଏ ଓକିଲ୍ ଆଇନ ପରାମଶଥଦାତା ଙ୍କାବସର ନି ୁକ୍ତି ପାଇବା

ମସି ଆଇନ ସ ବା

ପାଇ

ପ୍ରାଧିକରଣ ଆଇନ ବିସର ମା ଣା ଆଇନ ସ ବା ପାଇବା ପାଇ ହକ୍

ଆଇନ ବିଙ୍କା

ମିତ ି ମାନ

ତରେରୁ ସ୍ଥାପନ କରା ାଇଛି ଏବିଂ ଏହି

ବୁ ଆଇନ

ବୁ

ବ ି ା ୁ ଧ

ଅଧିକାର ାବ୍ୟି କରିପାରିସବ ସବାଲ୍ି ଆଶା ଓ ବିଶ୍ଵା I

ଏପରିକି ତାଲ୍ୁ କ୍ ିର ପ ଥୟେ )ଉପମଣ୍ଡ(ସ ଉଠାସର ଆଇନ ଅଦାଲ୍ତ ମି ିରସର ଆଇନ ସ ବା ପ୍ରାଧିକରଣ ଓ

ରକାରଙ୍କ ତରେରୁ ବୟବସ୍ଥା ସହାଇ ାରିଛ ି I ଏ

ୁସ ା କୁ ବିନସି ା କରି ା ହିିର ମା ଙ୍କଉଣୀମାସନ ନିଜର ହକ୍ /

ଦାର I ସଦଶର ରାଜଧାନୀଠାରୁ ଆରେ କରି ରାଜୟ ିର, ଜିଲ୍ଲା ିର ରହିଛ ି ସ

ହିତ ଆଦିବା ୀ ଅଧ୍ୟିି ୁ ତ ବଲକ୍ ମାନଙ୍କସର ମଧ୍ୟ ୨

ଦିେୀପ କୁ ମାର ଦାସ ଅଲନ୍ତାଦୟ, କଳାହାଣ୍ଡି, ଲୋନ୯୩୪୭୩୭୩୩୪୯-

ସ ବା ପ୍ରାଧିକରଣ ଓ ଆଇନ ସ ବା ମିତ ି ମାନଙ୍କର କା ଥୟ ସହଉଛି ସ ସ ମାସନ ମାଜସର ତି ିରସର ଉସପକ୍ଷିତ ଅବସ୍ଥାସର ୁବା ବୟକ୍ତିଙ୍କୁ

ଲୋକାକୁ ଳ ପରିଲବେ ଜୀବନ ର ଛର : େବ ଗଳିତ : ମନାଦ ପତ୍ରସର ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇୁଲ୍ା ସ ନଇକୁ ିସର ିିତ ଶବଟିଏ

ରାଜପ୍ରା

ମିିଛ ି ି ସହସଲ୍ ତାହା

ାଦ ଆ ସର ଙ୍କିଡ଼ଟା ଆସି ଆସି ଜମି ଆ ୁୁଲ୍ା ଆଉ

ସନ୍ଦହ କରା ାଉଛି I ପରିଚୟ ନିରୁଦିଷ୍ଟ ସହବାପସର ତାହାର ଅନୟ

ଜମିଦାରଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ପରିଚୟର ପରିଚୟଟା ପାଲ୍ଟି ାଇଛି ିିତ ଶବ I କିଛଦ ି ନ ି ସହବ ପରିଚୟ ନିରୁର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସଲ୍ାକଟା

ସକୌଣ ି ଠିକଣା ମିିଲ୍ ି ା ନାହିଁ ସ ସତସବସି ...........I

ସତ ସ ପରି

ଜମିଦାରଙ୍କ ମନ ହନସର ସଦମାସଦଇୁଲ୍ା ବିରାଟ ପ୍ରଶନବାଚୀ ସତସବ କ’ଣ ପରିଚୟର ପରିଚୟଟା

ସ ଦିନ ସଶାକାକୁ ି ପରିସବଶ ଙ୍କିତସର ିିତ ଶବଟିକୁ ସନଇ ମଶାଣିସର

ଦି ଦୁ ନଆ ି ବୁ କୁରୁ ହଜି ିବ ସତସବ.....II

ସପାଡୁ ୁବାସବସି କିଏ ସ ପରି କହୁ ୁଲ୍ା,ସହଉଛି ସ ହି ”ପରିଚୟ“

ଏମିତ ି ମନସର ଅସନକ କର୍ା ଙ୍କାବୁ ଙ୍କାବୁ ଚାକର ଧମଥାନନ୍ଦ ଆ ି କାି

ବ ୁ କ ାହାକୁ

ପହରୁ କାନ୍ଦୁ ୁଲ୍ା II

ପ୍ରତିଙ୍କାର ଇଜ୍ଜତ ହିତ ପଶା ସମିିୁଲ୍ା ଓ ପଶାସମିସର ମଧ୍ୟ ଜିତୁ ି ଲ୍ା I

ଏକର୍ା ଧମଥାନନ୍ଦ ଠାରୁ ଶୁଣି ଜମିଦାର ଚମକି ପଡି ସଲ୍ ସତସବ ସ “

କରିସଦସଲ୍

ାଧିଲ୍ା ଓ

ମୟ ତାକୁ ନିଜର

ମୟII ପ୍ରତିଙ୍କା ଆଜି ଙ୍କଲ୍ ପାଇବାର

ମି ଚିଠି ୁଡକ ି

ଆଜି ପରିଚୟକୁ ନିଜ

ବାଟରୁ ହଟାଇ ସଦଇଛି ତାହାହିଁ ସହବ ତା ପାଇ ସର୍ଷ୍ଟ II

ତାଙ୍କ ମନ ହନସର ସତ ସ ପରି କିଏ କହୁ ୁଲ୍ା ଜମିଦାର“! ତୁ ସତା ଜୀବନସର ସ ତିକି ପାପ କରିଛୁ ତାର େି ସ୍ୱରୂପ ଏ ସହଉଛି ସତା ପାଇ

ନାରୀ ସହଉଛି କାମନାର ନିଆ ସ ଉ ନିଆସର ପତଙ୍ଗ ଙ୍କିି ପୁରୁି ଝା

ହିସନଇ ପାରିବୁ ?

ହଧମାଣୀ ଛନ୍ଦା ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚରକ୍ତଚାପ ସରା ସର ପୀଡିତା ଓ ସ

ସତସ ପରି ଦାଉ

ମଧ୍ୟ ନିଆସର ପକାଇ ସଦଇୁଲ୍ା କାରଣ ସ

ଜମିଦାର ଆଶାବାଡି ଧରି ଦାଣ୍ଡକବାଟ ଆଡକୁ ଅଗ୍ର ର ସହବା ସବସି

ପ୍ରର୍ମ ଝଟକା I ତୁ କଣ ଏ ଝଡକୁ ମର୍ାପାତି

ମୟର ଛନ୍ଦଟା

ତର୍ା ଝିଅର ପରିଚୟ କୁ ବୁ ଦନ ି ପାଇ ନିଜବାଟ ରୁ ୋ ”ମଙ୍ଗି ପାଇ“

.................. ଙ୍କାବୁ ୁବା କର୍ା ଦି ତ ହୁ ଏ ସତସବ ପରିଚୟ?

ସଦଇ ଆନନ୍ଦ ନପାଇ, ପାଆେି ସକବି ଅଶାେିର ବିୟ II ଜୀବନର

ଛନ୍ଦଟା ସବ ୁରା ରା ଣୀ ସତାସି I ଙ୍କଲ୍ପାଇବାସର ସ ଉଠି ସକବି

ଶଜୟଶାୟୀ II ଦଣ୍ଡ ାମେ ହାତସ ାଡି ନମସ୍କାର କରୁ କରୁ ନଇ ବାଲ୍ିରୁ

ମଣିିର ଜୀବନକୁ ବିିଦାନ ଦିଆ ାଏ ସ ଠାସର ଙ୍କଲ୍ ପାଇବାର

ିିତ ଶବଟି ଆପଣଙ୍କ ପୁଅର କାରଣ, ତା ପାମରୁ ମିିୁ ି ବା

ମାସନଟାକୁ ବୁ ଝି ପାରିନାହିଁ ପ୍ରତିଙ୍କା II

‘କା ଜପତ୍ର’ ସର ଆପଣଙ୍କ ‘ଆନନ୍ଦ ଙ୍କବନ ର ନାମ ଅଛି ”I ତା ନସହସଲ୍ ିିତ ଶବଟି ପଚିଜାଇ ଦୁ ନ୍ଧ ଥ

ଏ ି ଙ୍କଲ୍ପାଉୁଲ୍ାI ସ ସହଉଛି ମୟ ବାବୁ ଙ୍କର ଝିଅ

ପ୍ରତିଙ୍କା I ଙ୍କଲ୍ ପାଇବାର ବାହାନା କରି ପରିଚୟ ସ ଦିନ ପାକଥସର

ବାବୁ ଇଞ୍ଚାଜଥ ଦଣ୍ଡ ାମେ ଡାକୁ ଛେି :ଆପଣଙ୍କୁ ଦାଣ୍ଡସର ସପା :I

ସନ୍ଦହସର ଜମିଦାରଙ୍କ ପୁଅ ପରିଚୟ ସବାଲ୍ି

ୋନ୍ତନୁ କୁ ମାର ଷଡଙ୍ଗୀ

ବାହାରୁୁଲ୍ା ଓ ଶବଟି ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନ ି

ମହିଲଳା, କାଦୁ ଅପଡା, ଜଗତସିଂହପୁର

ସହଉନୁଲ୍ା I ମୁହଟାକୁ ସଛଚି ବିକୃତ କରିଦଆ ି ାଇୁଲ୍ା II

19


ମରାଜା ଛୁ ଟଲି ର ବିଷ୍ଣୁ କ୍ଷୀର ା ରସର ଅନେ ନା ଉପସର ଅଧ ୁଆ ଙ୍କଙ୍ଗୀସର ରହିୁସଲ୍ ମରାଜା ଏ କର୍ାର କିଛ ି ଉତ୍ତର ନସଦଇ ନୀରବ ରହିସଲ୍(I କିଛ ି ମୟ

ଓ ଲ୍କ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କ ପାଦସ ବା କରୁୁସଲ୍ I ଦ୍ୱାରପାି ଆ ି କହିଲ୍ା ପ୍ରଙ୍କୁ : ଛେି ମରାଜା ଆପଣଙ୍କୁ

ପସର ବିଷ୍ଣୁ ଚିୋକରି କହିସଲ୍ )...

ାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଚାହୁ I

ଆଛା ତାସହସଲ୍ ଏମିତ ି କରିବା :, ମାସ

ାଏ ଙ୍କୂପୃଷ୍ଠସର କାହାରି ମୃତୁୟ

ସହବନାହିଁ I

ଆଛା ତାଙ୍କୁ ଆ ବ ି ାକୁ କୁ ହ : ମରାଜା ଆ ି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିସଲ୍, ପ୍ରଙ୍କୁ ସମାର ମାସ

ଙ୍କଲ୍କର୍ା ପ୍ରଙ୍କୁ :, ମାସ

ଛୁ ଟ ି

ତାସହସଲ୍ ମୁ

ମଦୂ ତ ମାନଙ୍କୁ ଛୁ ଟ ି ସଦଇ

ଦରକାର I ବିଷ୍ଣୁ କହିସଲ୍ କଣ ସହଲ୍ା ତୁ ସମ ଛୁ ଟସି ର ିବ?

ସଦଉଛି I ଆଉ ନକଥଟାକୁ ବି ବନ୍ଧ କରିସଦଉଛି I ସ ଜା ାଟିକୁ ବି ଟିସକ

ହ ପ୍ରଙ୍କୁ :

ସର ଟ ଦରକାର I ଆଉ ସକସତ ୁଡାଏ ସ ଲ୍ ବି ତିଆରି କରିବାକୁ ପଡିବ

ତାହା କିପରି ସହବ :? ତୁ ସମ ଛୁ ଟସି ର ସକମିତ ି ସହବ ?

I ପାପୀ ିଂମୟା ବଢି ଚାଲ୍ିଛ,ି ନୂ ଆ ପାପୀ ଆ ସି ଲ୍ ରଖିବାକୁ ଜା ାନାହିଁ I

ସଲ୍ ସଲ୍ାସକା ମାନଙ୍କୁ ମୃତୁୟ

ଦି ସଲ୍ାସକାମାସନ ନ ମରିସବ, ତାସହସଲ୍

ମୁ ଛୁ ଟସି ର ୁବାଙ୍କିତସର ଏ ବୁ କାମ ସହାଇ ିବ I ତାପସର ପ୍ରଙ୍କୁ

ିଂ ାର

ଙ୍କା ି ିବ I

ଆଉସ ାସଟ କର୍ା, ପ୍ରଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ନା ବି ସହାଇ ିବ I ସକହି ସରା ୀ

କିଛ ି ଙ୍କା ି ିବନି ସଦବକୀ ନନ୍ଦନ :I ବରିଂ ସଲ୍ାକମାନଙ୍କ ଲ୍ାଙ୍କ ସହବ I ଏ

ମରିସବନି, ସଲ୍ାସକାମାସନ ଙ୍କବିସବ ଆପଣ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ମୃତୁୟମୁମରୁ

ଜ ତସର କିଏ ମରିବାକୁ ଚାସହ କହୁ ନାହାେି ? ବିଥ ବିଥ ଧରି ସରା

ବସଞ୍ଚଇସଲ୍ I

ଶ ୟାସର ପଡି

ୁକୁ

କ ୁ ୁ ସହଉୁବା ସଲ୍ାକ ବି ଜୀବନକୁ ଜାବୁ ଡି

ଧରିବାକୁ ଚାସହ, ଆପଣଙ୍କୁ ଜୀବନ ରଖିବାର

ଏ ବିିୟସର ଆସଲ୍ାଚନା କରି

ୁହାରି କସର ଙ୍କିକ ...

)ସନସଲ୍

... ମାସ ସ

ମରଜା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାମରୁ ବିଦାୟ (

ବୁ ଠିକସ

:, ସହସଲ୍ ମୃତୁୟ ନୁସଲ୍

ିଂ ାର ସକମିତ ି ଚାଲ୍ିବ? ମରଜା ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ହିତ ଦଶଦିନ

ତମ ଛଡା ଏ ଡିପାଟଥସମଣ୍ଟ ଆଉ ସକହି ଚସିଇ ପାରିସବନି I ନା ପ୍ରଙ୍କୁ ଏମିତ ି କୁ ହେୁ ନି :I ସମାସତ ମାସ

ାଇନାହିଁ, ସ ଠି ରହିଲ୍ା ପସର

ଦୁ ଇଟା କର୍ା ବିଚାର କରିସଲ୍ ...

ଛୁ ଟ ି ିବାକୁ ସହବ I କାହିଁ

ସକଉ କାିରୁ କାମ କରିଚାଲ୍ିଛ ି I ରାତିଦିନ-, ମରାବିଥା ବୁ ସବସି ମୁ -

କିଛ ି କାମ ନ କରିବାଠୁ କଷ୍ଟ କାମ ଆଉ କିଛ ି ନାହିଁ :

କାମ କରୁଛିI ମୁ ର୍କି ଲ୍ିଣି ସହ ମହାବାହୁ I

ଆଉ ସ ାସଟ :, ପତ୍ନୀଙ୍କ

ପାମସର ୁମକର ନୁ ସହ I ଅଧିକ ମୟ ଏକାଠି ରହିସଲ୍, ସଛାଟ ସଛାଟ

ମରଜା ର୍କି ସଲ୍ଣି :, ଏକର୍ା ତ ବିଶବା ହଉନି I ନା ଆଉ କିଛ ି କାରଣ

କର୍ାସର ଝ ଡା ଲ୍ାସ

ଅଛି ? ପ୍ରଙ୍କୁ ମୁ ଦିନରାତି କାମ କରୁଛି :I ର୍ସର ପରିବାର ପାଇ

ହିତ ଚବିଶି ର୍ଣ୍ଟା ରହିବା ସକୌଣ ି ସ୍ୱାମୀ ) କାସି ବି ଲ୍ା ିୁଲ୍ି (I ସକଉ କର୍ାସର

ଲ୍ା ିୁସଲ୍ ଙ୍କୁଲ୍ି ଲ୍ୁ ଣି, କହିବାକୁ ସଲ୍ ଏପଟ ଆଉ ସ ପଟ I

ମୟ ସଦଇ

ପାରୁନାହିଁ I ସ ୁପାଇ ର୍ସର ସମା ଉପସର ରା ୁଛେି I ଏସବ ସ ମାସନ

ମନ କରିଛେି ସ ମାସ ସ୍ୱ ର ଥ ପାରିଜାତ କାନନସର ରହିସବ I

ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶୀତ ାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ କହିଛେି :I

ରହୁ ନାହାେି :; ମୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହି ସ ଠି ବୁ ବ ୁ ସନ୍ଦାବି କସରଇ ଦଉଛି I

ପ୍ରଙ୍କୁ :, ଡାକିଛେି ମୁ ାଉଛି ...

ପ୍ରଙ୍କୁ ସ

) ମରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସ୍ୱ ଥ ଛାଡି ସଙ୍ଗ ସଙ୍ଗ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାମକୁ ସଲ୍(

ଏକୁ ଟଆ ି ରହିସବନି :, ସମାସତ

ାଙ୍ଗସର ରହିବାକୁ ପଡିବ I

) ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ସଦଖି କହିସଲ୍(

ଏହା ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା I ମୁ ବି ବହୁ ତ ଦିନ ପୂବର ଥ ୁ କହିଆ ୁଛ ି ସହସଲ୍ ତାଙ୍କୁ ସନଇ

ାଇପାରୁନାହିଁ I ଏସବ ଆଉ ପାରୁନାହିଁ I ମୁ ତାଙ୍କ

ତୁ ସମ ଶୀତ ାଇ ଡୁ ୟଟି ଏନ କର ...ତୁ ମର ଛୁ ଟ ି ରିଲ୍ା ମରାଜା :I

ହ ମାସ

ୃଷ୍ଟି ଙ୍କା ି ିବାକୁ ବ ଲ୍ ି ାଣି I ମୃତୁୟ ନୁସଲ୍ ଜନମର କିଛ ି ମାସନନାହିଁ I

ନରହିସଲ୍, ସ ସମାସତ ଛାଡି ଚାଲ୍ି ିସବ ସବାଲ୍ି କହୁ ଛେି I ସତଣୁ ପ୍ରଙ୍କୁ, ମସତ ମାସ

ମୟ ସର ବିଷ୍ଣୁସଲ୍ାକରୁ ସଜନ ଦୁ ତ ାଇ ମରଜାଙ୍କୁ କହିସଲ୍

ସଶି ନୁସଲ୍ ଆରେର କିଛ ି ମାସନନାହିଁ I

ଛୁ ଟ ି ନିହାତି ଦରକାର ଛୁ ଟ ି ନସଦସଲ୍ ମୁ ଚାକିରି ...

) ମରାଜା କହିସଲ୍(

ଛାଡିସଦବିI

... ଆସଦଶର ପାିନ ସହବ ପ୍ରଙ୍କୁ ... ଆପଣଙ୍କ ଆସଦଶ : ବିଷ୍ଣୁ ସଦଖିସଲ୍ କର୍ାଟା ବଡ

ପ୍ରକାେ ବାରିକ

ର ି ୟ ି (, ପତ୍ନୀ ଛାଡି ସଲ୍ କି ଅ ୁବଧ ି ା

ହୁ ଏ ତାହା ସ ଅସନକ ର୍ର ସଙ୍କା ି ାରିଛେି, ସତଣୁ ସ କହିସଲ୍ )...

ବାଲେଶ୍ୱର

ଠିକ ଅଛି ମରାଜ :, ପତ୍ନୀ ସ ସତସବସି ମନକରିସଲ୍ଣି, ତୁ ମକୁ ଆଉ ମନା କରିସହବନି I

ାଅ ସହସଲ୍ ମ ୟା ସହଲ୍ା ଏ ମା ର ତୁ ମ କାମ

କରିବ କିଏ ? ତୁ ମର ଉପ ୁକ୍ତ ବିକଳ୍ପ ଏ ାଏ ତିଆରି ସହାଇନାହିଁ I ଆଉ ଆ କୁ ବି ସହବନି I

20


କୃ ଷ୍ଣେୂଡା ଲେଖକ ପରିେତ ି ି ସୁଲରନ୍ଦ୍ର ମହାନ୍ତି : (୧୯୨୩-୯୩), ପୁରୁଲଷାର୍ତ୍ମ ପୁର, କଟକ ସ୍ୱାଧୀନତା ପରବତଥୀ ଓଡ଼ିଆ କର୍ା ାହିତୟର ଅପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ସ୍ରଷ୍ଟା ୁସରନ୍ଦ୍ର ମହାେି ମାନବ ଜୀବନର ବିଙ୍କିନ୍ନ ଦି , ବିଙ୍କିନ୍ନ ବିଙ୍କାବ ଉସପର ସଆଲ୍ାକପାତ କରି ଦୀର୍ଥ ଅଦ୍ଧଥଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ସଲ୍ମନୀ ଚାିନା କରିୁସଲ୍ I ତାଙ୍କର ଳ୍ପର ପରି ର ସବୌଦ୍ଧ ୁ ର କାହାଣୀ ଠାରୁ ଆରେ କରି ଆଧୁନକ ି ମାନବର ଜୀବନ ନ୍ତ୍ରଣା ପୀଡ଼ିତ ମାନ କ ି ତାର ର୍ାତିଂର୍ାତମୟ କାହାଣୀ ପ ଥୟେ ପରିବୟାପ୍ତ I ଳ୍ପର ବିିୟବିୁ ଓ ସଶୈିୀ ବିିସୟର ସ ଜସଣ ପରୀକ୍ଷୟାବାଦୀ ଶିଳ୍ପୀ I ତାଙ୍କର ଙ୍କାିା-ସ ୌଷ୍ଠବ

ଅବ ାଦସର

ସକସତସବସି ଆଙ୍କିଜାତୟ ମ୍ପନ୍ନ ଓ ାେୀ ଥୟଙ୍କରା ଏବିଂ ସକସତସବସି ଚପିଛନ୍ଦା ତଟିନୀ ପରି ରି ଓ ାବଲ୍ୀି I ‘କୃ ଷ୍ଣଚୂ ଡ଼ା’, ‘ରୁଟି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର’, ‘ ବୁ ଜ ପତ୍ର ଓ ଧୂ ର ସ ାଲ୍ାପ’, ‘ମହାନିବଥାଣ’, ‘ମହାନ ରୀର ରାତ୍ରି’, ‘ଦୁ ଇ ୀମାେ’, ‘ମରାିର ମୃତୁୟ’, ‘ସଶି କବିତା’, ‘କବି ଓ ନତ୍ତଥକୀ’, ‘ ଦୁ ବିଂଶ ଓ ଅନୟାନୟ ଳ୍ପ’ ଏବିଂ ‘ଓା କାଲ୍କାଟା’ ପ୍ରଙ୍କୃତି ତାଙ୍କର ଳ୍ପ ପୁିକ ଏକ ଏକ ାର୍ଥକ ୃଷ୍ଟ;ି ସ ହିପରି ‘ବଧୁ ଓ ପ୍ରି ୟା’, ‘ଅନ୍ଧଦି େ’, ‘ନୀସିଶୈି’, ‘ନୀିାଦ୍ରୀ ବିଜୟ’, ‘କୃ ଷ୍ଣା ସବଣୀସର ନ୍ଧୟା’, ‘କାିାେର’, ‘ହିଂ ୀତି’, ‘ଅଚିାୟତନ’, ‘ସନତି ସନତି’, ପ୍ରଙ୍କୃତି ପୁିକ ଉପନୟା ସକ୍ଷତ୍ରସର ଏକ ଏକ ମାଇଲ୍ ମୁଣ୍ଟି I ତନମଧ୍ୟରୁ ‘ନୀସିଶୈି’ ସକନ୍ଦ୍ର ାହିତୟ ଏକାସଡ଼ମୀ ଦ୍ୱାରା ପୁରସ୍କାର ପ୍ରାପ୍ତ ଉପନୟା ୤ ଚରିସତାପନୟା ଙ୍କାସବ ‘ଶତାବ୍ଦୀର ୂ ଥୟ ଓ କୁ ିବୃ ଦ୍ଧ’ ବିସଶି ଜନାଦୃ ତ ି ଲ୍ାଙ୍କ କରିଛ ି I ‘କୁ ିବୃ ଦ୍ଧ’ ଉପନୟା ତାଙ୍କୁ ସବଥାଚ୍ଚ ାହିତୟ ମ୍ମାନ ‘ଶାରିା-ପୁରସ୍କାର’ସର ମ୍ମାନିତ କରିଛ ି I ମାସଲ୍ାଚନା ସକ୍ଷତ୍ରସର ୁସରନ୍ଦ୍ର ମହାେି ଏକ ଅବିସ୍ମରଣୀୟ ନାମ I ୤ ଓଡ଼ିଆ ାହିତୟର ଆଦିପବଥ, ମଧ୍ୟପବଥ ଓ ଆଧୁନକ ି ପବଥ ପ୍ରଙ୍କୃତି ମାସଲ୍ାଚନା ଗ୍ରନ୍ଥ ତାଙ୍କର ମାସଲ୍ାଚନାେକ ତୀକ୍ଷ୍ମ ଦୃ ଷ୍ଟିଙ୍କଙ୍ଗୀର ପରିଚୟ ପ୍ରଦାନ କସର I ଏତଦ ବୟତୀତ ରାଜନୀତି ଓ ାମନାଦିକତା ସକ୍ଷୟତ୍ରସର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଙ୍କୂମିକା ଉସଲ୍ଲମସ ା ୟ I ଆସଲ୍ାଚୟ ‘କୃ ଷ୍ଣଚୂ ଡ଼ା’ ଳ୍ପ ତାଙ୍କର ଏକ ବହୁ ଚଚ୍ଚାତ ଳ୍ପ୤ କମଥମମ ୁ ର ଜୀବନସର କ୍ଳିଷ୍ଟ ପ୍ଳି ଷ୍ଟ ମାନବ ମନସର ୂକ୍ଷ୍ମ ରୁଚିସବାଧ ପ୍ରକାଶର ଅବକାଶ ନର୍ାଏ I ପୁନା ଦି ସ ଆଦଶଥବାଦୀ ସହାଇ ାଏ ସତସବ ରୀତଦା ର ଜୀବନ ାପନ କରିବା ସ୍ୱାଙ୍କାବିକ ସହାଇ ାଏ I ଏପରି ଜୀବସନର ଲ୍ାଲ୍-ଲ୍ାଲ୍ କୃ ଷ୍ଣଚୂ ଡ଼ାର ିବକ ଏକଦା ଛବିି ଜୀବନର ସକବି ଏକ ଅଶୁି ସ୍ମାରକୀ ସହାଇ ାଏ ୤I ଏହାହିଁ ଏୁସର ପ୍ରତିପାଦିତ I

କିେୁ ସ ବାହାର କର୍ା ବୁ ଝବ ି ା ପାଇ I

“ ିଂଗ୍ରାମ୍” ମବର କା ଜର ଅେି ସ୍ I

ଦମକାଏ ପବନସର ଝରକାଟା ଆସପ ଆସପ ପୁଣି ସମାଲ୍ି ଲ୍ା I

ସଠଲ୍ିସଦଲ୍ା I ପୁଫ୍ ସଦଖି ସଦଖି ତ ସକଇଟା ବିଥ ଙ୍କିସତର ସ କିପରି ଅସ୍ୱାଙ୍କାବିକ ଙ୍କାସବ ସନୈରାଶୟବାଦୀ

ନ ି କ୍ ି ପାଲ୍ଟି

ାଇଛି I ଜୀବନର

ଆରେରୁ ସଶି ପ ଥୟେ ବୁ ଠି ମାଲ୍ି ଙ୍କୁଲ୍ , ପୁଣି ଙ୍କୁଲ୍ I କା ଜ ବାହାରିବା ପାଇ ଆଉ ଚାରିପଷ୍ଠ ୃ ା ବାକୀ, ଅର୍ଥାତ୍ ସିାି କଲ୍ମ୍ I ସିାି କଲ୍ମ୍ ପୁଣି ପୂଣଥ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ I କ୍ଳାେି ଓ ବିରକ୍ତିସର ଦାନନ୍ଦ ପସକଟରୁ ମସଣ୍ଡ

ି ାସରଟ୍ କାଢ଼ି ନିଆ ଲ୍ସ ଇଲ୍ା I

ଦାନନ୍ଦ

ବୁ I

ଏକାଧାସରର ମ୍ପାଦକ, ପୁଫ୍ ରିଡ଼ର୍ , ବୁ I ଆଉ ଜସଣ ହକମଥୀ ଅଛି I

ଦାନନ୍ଦ ସକଜାଣି କାହିଁକି ଅକାରଣସର ପଛକୁ ସେରି ସମାଲ୍ା ଝରକାବାସଟ ଚାହିଁଲ୍ା, ବାହାର ପୃୁବୀକୁ I ଅସନକ ଦିନଧରି ସ ଙ୍କୁଲ୍ସର ସକସବ ର୍ସରସହସଲ୍ ଏମିତ ି ଚାହିଁନାହିଁ I ସକସତଦିନ ଧରି ସ ଜାସଣନା; କିେୁ ଅସନକ ଦିନ ଧରି I ଝରକା ସଦହକୁ ଲ୍ା ି ସ ାଟାଏ କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର ଛ I ାବ୍ ଜା ଛର ଶୟାମି ଶୀିଥ ଲ୍ୁ ଚି ାଇଛି କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର ଛବିି ଆିରଣ ତସି I

ୁନ୍ଦର... ନା ମାଲ୍ି

ୁନ୍ଦର କହିସଲ୍ କିଛ ି ଅ ିଂପୂଣଥ ରହି ିବ I

ୁନ୍ଦର, ସକାମି, କ୍ଳାେ, ମଧୁର ଓ କମନୀୟ ସ

ରକ୍ତିମ ବିକାଶ I

ଆିାଢ଼ର ଆକାଶସର କିାହାଣ୍ଡିଆ ସମର୍ ସ ପରି ମାଟି ଛୁ ଉଛି, ଆଉ ସମର୍ର ସକାିସର କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ା I ସବୈଷ୍ଣବ- ାଧକର ଅତ ୀ-କୁ ୁମ-କୃ ଷ୍ଣ ଚୂଡ଼ାସର ସ ପରି ପିନ୍ଧଛ ି େି ରି ଲ୍ା I

ଦୟେୁ ଟେ କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର

ଦାନନ୍ଦ ଜିୋ

ୁଚ୍ଛ I

ି ାସରଟ୍

ି ାସରଟ୍ େି ଙ୍ଗିସଦଲ୍ା ବାହାରକୁ

I ...ଆହୁ ରି ସିାି କଲ୍ମ୍ ବାକି I ଦାନନ୍ଦ ହିିଂସ୍ର ଙ୍କାବସର ଝରକାଟା ବନ୍ଦ କରିସଦଲ୍ା I ରୀତଦା ପୃୁବୀସର ଜୀବନମାସନ ବଞ୍ଚିବା ନୁ ସହ; କିେୁ ଏକ ଅର୍ଥହୀନ ଜୀଇରହିବା I ରୀତଦା ର ଏ ପୃୁବୀ I ଏହାର ପ୍ରସତୟକ ଅଧିବା ୀର ଅସ୍ଥିମଜ୍ଜାରୁ ବଞ୍ଚିବାର ଆନନ୍ଦ ସଶାିଣ କରିସନଇଛି ଦା ତ୍ୱ I ହରତିି କୁ ଲ୍ି ବିି ର କୁ ଲ୍ି ଆଉ ଦାନନ୍ଦ ଙ୍କିତସର କ’ଣ ବା ତୋତ୍ ଅଛି? କୁ ଲ୍ି; କାରମାନା ମାଲ୍ିକର ରୀତଦା , ଆଉ ଆଦଶଥବାଦୀ ରୀତଦା

ଦାନନ୍ଦ,

ଏକ ଆଦଶଥର ବା ଆଦଶଥବାଦର I ବରିଂ କୁ ଲ୍ିର ଜୀବନସର

ପୂଣତ ଥ ାର ଆଶ୍ଵାଦ ଅଛି I

ପ୍ତାହସର ମଜୁ ରୀ ମିିଲ୍ ି ା ଦିନ, ଅେତା

ଦିନକଲ୍ା ି

ରାପ ପିଇ, ସ

ଦ୍ଧ ୁ ା ପାଣିମିଶା

କିେୁ ଦାନନ୍ଦର ସ ତକ ନାହିଁ ସ

ଜୀବନସର ଶାେି ପାଏ I

! ଜୀବନର ଆରେରୁ ସଶି ପ ଥୟେ

ଏକ ବିରାଟ ଅତୃ ପ୍ତି I ଆଦଶଥର ପୂଣତ ଥ ା କାହିଁ ?

ଦାନନ୍ଦ ପୁଫ୍ ସଦମୁଛ ି ସକସବକାର ପୁରୁଣା ସକାଠା ଛାତ ୋଟି ବିଥା ଝରୁଛି I ତିର ଚଟାଣସର ପାଣିର

ଦାନନ୍ଦ କା ଜର ପୁଫ୍ ସଟବୁ ଲ୍ ର ସ ାଟାଏ ପାମକୁ

ରୀତଦା ର ମୁମୂିଥୁ ଜୀବନ ପ୍ରତି ଜୀବସନାଚ୍ଛି କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର ସ ଇ ରଙ୍ଗା

ୁଅ ବହିଚାଲ୍ିଛ ି I ସ ାଟିଏ ପାମ

ଉପହା

I ଏହା ଙ୍କିସତର ଅସନକ ବିଥ ବିତ ି ାଇଛି I ଦିସନ ତମ ାର

କାନ୍ଥସର ମାଡ଼ି ାଇଛି ଶିଉିିର ସନିି ଆିରଣ I ବାହାସର ଆଦୟ

ଜୁ ଡ଼ାସର ନିଜ ହାତସର ସ ପିନ୍ଧାଇୁଲ୍ା କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର ିବକ I ସ ଅସନକ

ଆିାଢ଼ର ଅବିରାମ ବିଥାର ଧାର ଟିକଏ ି କମି ଆ ଛ ି ି I କ୍ଳାେି,

ଦିନ ତସି, ସ ଉଦିନ ତମ ା ଆ ୁ ି ଲ୍ା, ନବବଧୂ ାଜି I ସ ଦିନ ଏମିତ ି

21


ହୁ ଏତ ବିଥଣକ୍ଳାେ ଆିାଢ଼ର ସ ାଟିଏ ଅି ମଧ୍ୟାହ୍ନ I ଆଜି ହାତରୁ ସ

ରାତି ଅସନକ ସହାଇଛି I ସମର୍ାରାେ ଆକାଶସର ସହାଇଛି କୃ ଷ୍ଣା ତିୁର

ଚପିତା ମରି ଲ୍ାଣି I ସିାିଟି ିେ ଆହୁ ରି ବାକୀ I

ମିିନ, ବିିମ୍ବି ତ ଚସନ୍ଦ୍ରାଦୟ I ସ ଇ ମିିନ ସଜୟାତ୍ସ୍ନାର ସ ାଟିଏ େିକ ପଡ଼ିଛ ି ଆ ି ୁପ୍ତ ତମ ା ଉପସର I ଦାନନ୍ଦର ଆଖିସର ନିଦ ନାହିଁ I ଦୁ ଇ

ଦାନନ୍ଦ ପୁଣି ଆ ି ସଟବୁ ଲ୍ ପାମସର ବ ପ ି ଡ଼ିଲ୍ା; କିେୁ କ’ଣ ସଦଇ ବା

ଆଖିସର ତା’ର କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର ରକ୍ତିମ ଚପିତା I ଏଇ ସ ଇ ତମ ା ାହାର

ସ ପୂଣଥ କରିବ ଏ ବାକୀ ସିାିଟି ିେ? ବିଲ୍ାତର ଦଲ୍ାଲ୍ୀ? ଋିିଆର

କବରୀସର ଦାନନ୍ଦ ଦିସନ ସମା ି ସଦଇୁଲ୍ା କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର ିବକ? ନା ଏ

ଜମିଦାରୀ ବୃ ଦ୍ଧ? ି ସଆମରିକାର ମହାଜନୀ? ଙ୍କାରତର ମାନ କ ି ଦାରିଦ୍ରୟ?

ତମ ା, ସ

ପୁଞ୍ଜିଙ୍କୂତ ସହାଇ ରହିୁଲ୍ା ତମ ାବୃ ତ୍ତ ରାତ୍ରିର ମାୟା I ସ

ବୁ ସିଖିବା ପାଇ

ଦାନନ୍ଦର ଆଉ ଧ ଥୟ ନାହିଁ ସ ପରି I ଆଚ୍ଛା

ନବବଧୂ ତମ ା ନୁ ସହ,

ାହାର କବରୀସର ସ ଦିନ ତମ ା

ଏଇ କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର କର୍ା ମବରକା ଜସର ସଲ୍ଖିହୁ ଏନା? ଏଇ କ୍ଳାେ, ଲ୍ିିତ

ମରି ାଇଛି I ମଣିି ମରି ାଏ, ସକଉଦିନ ନିଜର ଅଲ୍କ୍ଷିତସର ମରି ାଏ I

ରଙ୍ଗା କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ା -

ର୍ସର ସ ଉ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜୀବନ ପଡ଼ିରସହ ସ ମାଲ୍ି ରୀତଦା ର

ାହାର ରକ୍ତିମ ବିିା ସର ଆିାଢ଼ର ଏଇ ନୀରବ,

ସମଦୁ ର ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଚପି ସହାଇଉଠିଛ ି I ନା,

ମ୍ପାଦକର ପୃୁବୀସର

ସବୈଚତ୍ର ି ୟହୀନ ବଞ୍ଚିବା I ତମ ା ମରି ାଇଛି I ଦାନନ୍ଦ ବିଛଣା ଛାଡ଼ି ଅତି

କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ା ଏକ ଅବାେର ଷ୍ଟ ୃ ି I ମୁଦାୟ ପୃୁବୀ ହୁ ଏତ ଉପହା କରିବ,

େପଥଣସର ର୍ରୁ ବାହାରିଲ୍ା I ସ ଇ କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ା

ମବରକା ଜର ିେସର କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର ବଣଥନା I

ଛ I

ଶ ୟା ଉପସର କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ା ସ ପରି ଚାମର ସଦାିାଉଛି I ତସି

ାଇ ଛିଡ଼ାସହଲ୍ା I ସଦହସର ଲ୍ୁ ାପଟା ଙ୍କିଡ଼ଲ୍ ି ା,

ୁପ୍ତା ପୃୁବୀର ଦାନନ୍ଦ

ଛସର ଚଢ଼ିବା

କିେୁ ଏପରି ରାଜନୀତିର କ’ଣ ପରିକଳ୍ପନା ହୁ ଏନା, ସ ଉୁସର ଜୀବନର

ପାଇ; କିେୁ ମସନସହଲ୍ା ତା’ର ସ ସ ମିତ ି ଅର୍ବଥ, ପଙ୍ଗୁ ସହାଇ ାଇଛି I

ଅର୍ଥ ମାଲ୍ି ବଞ୍ଚିବା ନୁ ସହ, ଲ୍କ୍ଷୟ ମାଲ୍ି ାମ୍ରାଜୟ ନୁ ସହ, ଆଧିପତୟ ନୁ ସହ,

ସଦହର ପ୍ରସତୟକ ଅଙ୍ଗପ୍ରତୟଙ୍ଗରୁ ଆ ର ସ

କ୍ଷମତା ନୁ ସହ, ଅନୟକୁ ସଶାିଣ କରି ଅଙ୍କିବୃଦ୍ଧି ନୁ ସହ, ସ ଉ ଜୀବସନର

ମରି ାଇଛି I ତର୍ାପି

କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଅଛି I

ଶକ୍ତି ଓ ାମର୍ଥୟ ପ୍ରସୟା କରି I

ଦାନନ୍ଦ ପୁଣି ଆ ି ପୁଫ୍ ବିଡ଼ା ପାମସର

ଦାନନ୍ଦ

ଜୀବନ ଚପିତା

ଛସର ଚଢ଼ିବାକୁ ଆରେ କଲ୍ା

ମି

ବ ପ ି ଡ଼ିଲ୍ା I କିେୁ ଏ ିଂକୀଣଥ ସକାଣ ବିରୁଦ୍ଧସର ମନ ଆଜି ତା’ର ସ ମିତ ି ବିପବ ଲ କରିଉଠିଛ ି I କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ା ସ ଇ ବିପବ ଲ ର ସ ୈରକ ି -ପତାକା ଉଡ଼ାଇ

ହଠାତ୍ ପଛରୁ ଶୁଙ୍କିଲ୍ା - ସକୌନ୍ ସହ? ରାତି ବିଟ୍ ର କସନଷ୍ଟବଲ୍ I

ସଦଇ ାଇଛି ବାହାରର ପୃୁବୀସର I

ସବକରୁ ପାଦ ପ ଥୟେ ବିଥାତୀ I ହାତସର ମସଣ୍ଡ ସଠଙ୍ଗା I ଓଠସର ମସଣ୍ଡ ବିଡ଼ି I ଦାନନ୍ଦ ଛରୁ ମ ଆ ି ଲ୍ ି ାI

ଦାନନ୍ଦ ଚଉକି ଛାଡ଼ି ଉଠିଆ ଲ୍ ି ା,

ସମ୍ମାହିତ ପରି ତା’ପସର ଅେି ସ୍

କସନଷ୍ଟବଲ୍ ଟଚ୍ଚଥ ମାରିଲ୍ା

ଛାଡ଼ି ପିାଇ ଆ ଲ୍ ି ା ବାହାରକୁ I ବାହାସର ବିଥା ବନ୍ଦ ସହାଇ ାଇଛି I

ରାତିସର?”

ଦାନନ୍ଦ ଠିଆସହଲ୍ା ଆ ି କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର ସ ଇ ଛତସି I ତିର ାବ୍ ଜା ର୍ା ସଶ

ଉପସର ପବନସର ବିସଛଇ ସହାଇପଡ଼ିଛ ି କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର ନାଲ୍ି

ପାମୁଡ଼ା I

ଦାନନ୍ଦର ସଦହର ପ୍ରତି ଧମନୀସର ଜା ିଉଠିଲ୍ା ସ ପରି

ଆଦୟ ସ ୌବନର ମୃତ ଚପିତା I

ଦାନନ୍ଦ ଅପ୍ରତିଙ୍କ ସହାଇ କହିଲ୍ା - “ନା ଏମିତ ି - କିଛ ି ନୁ ସହ I” କସନଷ୍ଟବଲ୍ ଆଉ କିଛ ି କହିବା ଆ ରୁ

ଛସର ଚଢ଼ି ଇଚ୍ଛାସହହଲ୍ା ତା’ର

ାହ

I

ସୁଲରନ୍ଦ୍ର ମହାନ୍ତି

ଦାନନ୍ଦ ଏ

ଲପ୍ରରୟିତା -ଲଗାବଣାଲୋଭ ଲପାଥାଳ

ବୟ ସର ଛସର ଚଢ଼ି କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ା ସତାିୁ ଛ ି – ପୃୁବୀ ଉପହା କରିବା I ଦାନନ୍ଦ ଚାରିଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲ୍ା I ଚାରିସଆଡ଼ ମଣିି I ଚାରିସଆଡ଼ ମାଲ୍ି ଅ ଣିତ ର୍ୃଣୟ କୁ ତ୍ସତ ି ଦ୍ୱିପଦ ପଶୁ Iଏଇ ରସମଶ ଆ ୁଛ,ି ଆ ୁଛ ି ନିଶ୍ଚୟ କ’ଣ ସ ାଟାଏ ନୂ ଆ ଅ ୁବଧ ି ାର ଅଙ୍କିସ ା ସନଇ I ରସମଶ କହିଲ୍ା - ସପ୍ରସ୍ ବନ୍ଦ I ଆପଣ ଏସଣ ବୁ ଲ୍ୁଛେି; କିେୁ କାଲ୍ି କସମ୍ପାଜିଟର୍ ମାସନ ସକମିତ ି ଦରମା ପାଇସବ କହେୁ ତ ! ଦାନନ୍ଦ କହିଲ୍ା ...ଜଜାସଣନା I ରସମଶ ପଚାରିଲ୍ା ...ମାସନ? ାଅ ରସମଶ I ସମାସତ ଆଉ

ବିେତ କରନା I ରସମଶ ଅଙ୍କିଙ୍କୂତ ପରି ସ ଠୁ ଚାଲ୍ିଆ ଲ୍ ି ା I କିଛ ି ମୟ ପସର ଦାନନ୍ଦ ମଧ୍ୟ ସେରି ଆ ଲ୍ ି ା I ଚାରିସଆଡ଼ ମଣିି I

ଦାନନ୍ଦ

ମରି ାଇଛି I କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ା ସକବି ସ ଇ ଏକଦା ଛବିି ଜୀବନର ଅଶୁି ସ୍ମାରକୀ I

ଦାନନ୍ଦ ସମାଜି ପାଇଲ୍ା ନାହିଁ

ଦାନନ୍ଦ କହିଲ୍ା – ଜାସଣନା I ତସମ

ଦାନନ୍ଦ ଦୁ ତପଦସର ସ ଠୁ

ଚାଲ୍ିଆ ଲ୍ ି ା I ମସନସହଲ୍ା, ତା’ର ଏ ପୃୁବୀ ମରି ାଇଛି I

ମନଙ୍କରି କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ା ସତାିିବା ପାଇ I ଙ୍କିସତର କିେୁ

ଦାନନ୍ଦ ଉପରକୁ I “ଓା - ଆପଣ! ଏସତ

ଛସର ଚଢ଼ି କୃ ଷ୍ଣଚୂଡ଼ା

ସତାିିବା ପାଇ ାହ ସହଲ୍ା ନାହିଁ ତା’ର I

22


Confession of a moment I lived… ଅେି “ସ୍ ଛୁ ଟ ି ଅଛି। station ସଲ୍ ହୁ ଅୋ”। ିଂ ୀତାକୁ କହିଲ୍ି। ସ ାସଟ 2 ମା

ାସଙ୍ଗ

ସଦଖିବାକୁ ସବି ନର୍ାଏ । ଙ୍କାବିର୍ାଏ ଦି ଙ୍କା ୟସର ୁବା ସରେନନ ଏଇଠି

ାସଧଇ ାରି ରୁମସମଟ୍

ାସଙ୍ଗ କହିଲ୍ା ଆସର ସତା

ଧରି ଏଇ DRDO ସର ରହିକି

ହିଁ ୁବ। ସରେନନ ଛାଡିବା ଟାଇମତ ସହଇ ଲ୍ାଣି ।

ାଙ୍ଗ

ଲ୍ା ସଦମା କଲ୍ୁ ନି।

ଏସବ ସକାଣାକଥ ଏକ୍ସସପ୍ର 5 ମିନଟ ରହିବ କି ନାହିଁ ତୁ ସଦମା କରିବାକୁ

ହଠାତ ସଦଖିଲ୍ି black frame ବାଲ୍ା glass ପିନ୍ଧ ି ଜସଣ ଠିଆ ସହଇଛି

ଙ୍କାବୁ ଛୁ, କର୍ା କଣ ? ହ ି ହ ି କହିଲ୍ି, ହ ସ ତିକି ଜାଣିବାକୁ ପରା ସଦମା

କରିବାକୁ ପଡିବ । ଏତିକି କହି ବୟା ଧରି ବାହାରି ଲ୍ି ଅସଟା ପାଇ। Secunderabad station, Hyderabad ରୁ 55 ମିନ ବାଟ।

“hi” କହିବାକୁ । ଏପସଟ ସରେନନ ଛାଡିବା ସବାଲ୍ି horn ସଦଲ୍ାଣି । ଦଉଡିକି

ିବା

ଲ୍ୁ ଚି ାଇୁଲ୍ା

ପାରୁନୁଲ୍ି କଣ କରୁଛି । ରାିା ପାସମ auto ଅସପକ୍ଷାସର ସ ାସଟ

hostel ସର । ଙ୍କିତସର ପଶୁ ପଶୁ ଡାକ ଶୁଙ୍କଲ୍ ି ା ପୂଜା“ostunava( in

station ିବାକୁ ରାଜି ସହଉନାହାେି ସକହି । ମୁ ବୟି ସହଇ ପଡୁ ର୍ାଏ ।

telegu which meant are you coming)! ଚିସକନ waiting for

ାଇସହବନି ଙ୍କାବିକି ସେରିଆ ବ ି ି ସବାଲ୍ି ବୁ ଲ୍ି ପଡିଛ ି ହଠାତ ଅସଟାସଟ

you”! ମୁ usual ହ ସଟ ହ ସି ଦଇ ମାଇବାକୁ ବାହାରି ଲ୍ି ।

କହୁ କହୁ

ଧ ି ା ”। ମନ ଙ୍କିତସର ସ ାସଟ ଅଜଣା ମୁ ଲ୍ ି ା ୁର୍ାଏ । ାଇଛି ସୟ କଣ,

କଣ ନା ମରାପ ସହଇ ଲ୍ା ଆଉ

ୁନ୍

ୟା ଙ୍କିତସର ସକସତ ବିଥ ସହଇ ଲ୍ା, ମସନ ମସନ ଙ୍କାସବ ଆଉ ଟିସକ

ାନ୍ ରାିା ଅସଟା ରହି ଲ୍ା

ାଙ୍ଗ

ିବନି । ଅସଢଇ ବିଥସର ସକସବ

ାସଙ୍ଗ କର୍ା ସହଇପାରିର୍ାେି । ଇଚ୍ଛାଟା ସ ଦିନ ଅଧୁରା

ରହି ାଇୁଲ୍ା ସ ାସଟ ପ୍ରଶନବାଚୀ ସହଇ I ଏମିତ ି ଙ୍କାବୁ ଙ୍କାବୁ ହଠାତ

ସହଇନୁଲ୍ା ସମା ାସଙ୍ଗ । why today? !!

ସ ାସଟ ଡାକ ଶୁଙ୍କିଲ୍ା। come downstairs ! Chicken is ready!!

ଏସବ ଅସଟା କଉଠୁ ମିିବ ି ମଝି ରାିାସର ।

ମୁ ସ ମିତ ି ବୁ ପ୍ରଶନର ଉତ୍ତର ପାଇ ଲ୍ି। ଆସର ତସର ଆଜି ାଏ ମୁ ବୁ ରିଜଙ୍କଥ ଅସଟା ହିଁ

ବି ସ ଇ ସରେନନସର ହିଁ ଅଛି

ାଉଛେି । 100ft ରାିାକୁ ଅସଟା ଅସଟା କହି ତିନ ି ଚାରି ର୍ର ଏପଟ

ସ ପଟ ସହଲ୍ି । ତର୍ାପି ସକହି ମିିସି ଲ୍ଣି ।

ଦିଓ ବୁ ଝପ ି ାରିଲ୍ିନ ି ମିନ1ଟ୍ ରୁ ବି କମ୍ ସଦମା

କରି ଏସତ ମୁ ି କଣ ପାଇ ଲ୍ା ୁର୍ାଏ । ଏମିତ ି ଙ୍କାବି ଙ୍କାବି ପହଞ୍ଚି ଲ୍ି

କଣ ଅସଟା ଆଜି ଏସତ କମ କଣସ ଟାଇମ ସହଇ ଲ୍ା ଏସତ !

ସହସଲ୍ କିଛ ି ବାଟ

ାଙ୍ଗ । ତଥାପି ଭଲ ଲାଗିଲା ମୁ ଦେଖା କଲି ସତରେ ।

ମନ ମୁ ସି ର ସେରିଲ୍ି ।

ସ ାସଟ ମିନଟ ସମାସତ ଲ୍ା ର୍ ୁ ାଏ ବହୁ ତ ଲ୍ମନା । ନିଜକୁ ପଚାରୁର୍ାଏ

ବ ି ପଢିଲ୍ି

ାଇ ବସଢଇଲ୍ି କା ଜ ମସଣ୍ଡ happy journey କହିକି ।

ବା ଆଉ କିଛ ି କହିବା ଆ ରୁ ସରେନନର ଏ ି ଡବାର କିା କାଚ ଙ୍କିତସର

ଆ ବ ି ା ସଦଢ ର୍ଣ୍ଟା ଆଉ station ରହିବା 5ମିନଟ । ନିସଜ ମଧ୍ୟ ଙ୍କାବି

ାମନାସର ଆ ି ଛିଡା ସହଲ୍ା ।ଙ୍କାଇ“ , station ଚସଲ୍ାସ

ାହା ହଉ ାଙ୍ଗକୁ ସଦଖି ଚିହ୍ନ ି ପାରିଲ୍ି ମୁ । ମୁ ସି ର ଙ୍କୁଲ୍ି ଲ୍ି ାଇକି

ାସଙ୍ଗ । ସକସତ station, ସକସତ

platform, ସକସତ ହର ଆଉ ସକସତ ସଦଶ ଅତିରମ କରି ାରିଲ୍ୁଣି

ମୟ ବି ସବଶି ନାହିଁ । 5

ମିନଟ୍ ସର train ପହଞ୍ଚିବ ସ ଟଶନ୍ ସର । ଏମିତ ି ଜସଣ

ାଙ୍ଗ

ଏକାଠି ାଙ୍ଗ ସହାଇ । ଆମ ସରେନନ ଚାଲ୍ିଛ ି ଆ କୁ ଆ କୁ ....

ାଙ୍ଗ ପାଇ

ମା ସର ବି ଏମିତ ି ପ୍ରମର ମରା । ନିଜକୁ helpless ଲ୍ା ୁର୍ାଏ ।

Confession: I had never disclosed this INCIDENT I had met my hubby in Hyderabad. I intentionally did so in order to avoid people’s unwanted queries and not believing that I truly met him for only 1 minute before marriage.

ବହୁ ତ ପାଟିକରି ଅସଟା ଅସଟା ଡାକିବା ପସର ସ ାସଟ ଅସଟା ଆ ି ଠିଆ

ପୂଜା ମିଶ୍ର

ସ ଟଶନ୍ ଆ କ ି ି ସଦମା କରିବା ଠିକ decision ନୁଲ୍ା ପ୍ରାୟ । ଛିଡା ସହଇ ଲ୍ି ଆଉ ନଙ୍କାବି କିଛ ି ।

ମୟ 11ଟା ଆସଡ । September

ସହଲ୍ା। ପୁରା ଙ୍କୟଙ୍କର ସଦମା

ାଉର୍ାଏ । ଏମିତ ି ଅସଟା

Secunderabad ସର ସମାସତ ଠିକ ଲ୍ା ନ ୁ ର୍ାଏ ।

U. K.

କିେୁ ସ ମିତ ି

ସହସଲ୍ station ିବ ି ାହାବି ହଉ, ଏଇ କର୍ା ମନକୁ ଆ ୁର୍ାଏ । ମନ କର୍ା ଶୁଣି ଜଲ୍ିି ”।

ାହ

ବାନ୍ଧି ବ ି ଲ୍ି ଓ କହିଲ୍ି, ଙ୍କାଇ“ station ଚଲ୍ିସୟ

ଏସତ rough ଡ୍ରାଇଙ୍କିିଂର experience ନୁଲ୍ା ପୂବର ଥ ୁ । 1ଟା ଜା ାରୁ accident ରୁ ଅଳ୍ପସକ ବଞ୍ଚିଛ ି । ମସନ ମସନ ହ ି ଙ୍କାବୁ ର୍ାଏ ଏମିତ ି କଣ filmy style ସର ହଉଛି ବୁ । ସ ଶ ଟ ନ୍ ସର ପହଞ୍ଚି ସକସତ ଟଙ୍କାସଦଲ୍ି ମୁ

ଣିନ ି କି ପଚାରିନ ି । ଦଉଡିକି ପସିଇଲ୍ି ଓ ଲ୍ୁ ହାର ବାଡକୁ ସଡଇ

station ଙ୍କିତରକୁ । ସକସତ ନମନର ପଲାଟେମଥସର ସରେନନ ଅଛି ଆଉ

23


What’s in a life the rules of the civilised society? Why haven't any of been taught that in schools? Have our elders really failed us in that department? So only if you belong from a sensible family that values life no matter what shape and size it comes in, you'll not learn otherwise?

Last night many of us may have slept peacefully, or had fun watching videos and movies and then slept off. But last night was a near-death experience for a little child! All night long my parents heard mewling of a kitten and were constantly woken up by her cry. All Night Long. But they shrugged it off as kittens playing about in the building, or so they thought in their sleepy states.

I pity. I pity these fools who live in flats worth more 200K USD, amidst other people like them who've built these urban cities and call themselves civilised. Biggest and the stinkiest pile of poop, I say.

This morning they woke up to a terrible sight of a tiny kitten perched up at a height of 40 meters from ground (we live on the fourth floor) on a small piece of space built around the exterior walls of the building. It was cold, shivering, its voice hoarse from calling for her mother or some sort of help. I heard it too when my mum came in at 7:30 in the morning to wake me up and saw it with my own eyes. But when I heard about what happened in between the time she found her and the time.

*sigh* Anyway, so the fire brigade arrived at 8. They struggled for half an hour in coming up with ways to get the kitten to safe place. I finally got out of my bed (I slept at 3 last night and usually wake up late or else I stay irritable the entire day) at 8:30 and went to look outside my parents' bedroom to see tiny thing huddled up in a corner, shivering, so drowsy with sleep, that it broke my heart. I thought about last night when it was too cold for me to even switch on the fan, but I was warm enough inside my blanket. I had a few 5 hours of good sleep, but not nearly enough as I usually do. And then I looked at this poor child, and I felt incredibly selfish staying in bed even after my mum called me to come see the kitten.

I finally woke up; it "woke me up" for real. At 6 in the morning my mother found it and finally upon seeing her, she calmed down a bit. Still cold because of the morning chill, she was shivering, but she was so sleep deprived that she kept dozing off in that perilous place she was in. It was the same kitten who used to come by our house everyday to play with us, explore every nook and cranny of all the rooms and even sometimes mum fed her, her brother and mother some pieces of chapati.

I then looked at Him. In a silent plea, I asked Him to do whatever He could to get her to safety. I went to freshen up and was back in 5 minutes to see the kitten was safe and sound running amuck in the house. She refused to leave our house. Shaking in fear, sort of relieved to be safe but frantically looking for her mother. She didn't come near any of us at first. My mother got her some milk, some water, some bits of chapati. She had some milk but was shivering. Somehow, I went near her. I dipped my fingers in milk and called for her. She came after some hesitation, sniffed around and licked it all off. Did that a few times, and I swear that was my first proper "pet experience". She wandered around more for a bit, calling for her mum and my mother realised that. So she picked her and petted her for a good quarter of an hour. And she finally calmed down. I guess she realised she was safe, she was loved, and we'll all look for her mother together.

Help was called in; a lot of people came and saw the situation, and were mostly shocked. My mother, after a while, decided to call for the fire brigade. However what shocked me more than the fire brigade's 15 minute response (which is really quick for Indian standards) was the other people's reaction. "Calling the FIRE BRIGADE just for a cat?! Never heard of such absurdity."! And I have never heard someone being so openly cruel and heartless. This was said by an elderly man, which is shocking because usually I go by the belief that they're wiser than us. Clearly is NOT in this case. "If it was our kids we should have called the fire brigade. But Bhabhi (meaning sister-in-law in Hindi) why are you disturbing the fire brigade for this?" Oh. So your kids are some forms of Gods and Goddesses that we must worship but other animals are just not worth it. Thank you for explaining your stupidity so fully.

Meanwhile we thanked the fire brigade for their help and they thanked us for calling for help as they appreciated our vigilance. All credits to my mum. I was oblivious to all of it but I appreciate that my parents taught me a good lesson.

It shocks me that people can be so careless and cruel about this but I guess if you're looking to blame someone blame the lifestyle these people have been living. Trying to achieve the daily needs is a first priority and that's a survival instinct. Survival of the fittest, I remember, some few years ago in Biology classes. But isn't that applicable to the jungle? What are

The kitten, after trying many spots in the house, happily slept on top of the dining table chairs which are sturdy but well-cushioned and smooth velvety surface. Perfect

24


for cats I think. She has had quite a bit of milk and was calm but she was still traumatised. Last night would have been a living nightmare for the poor thing.

She reached two floors down, and there she was. A stunned mother of the lost little soul, she had that look of gratitude on her face that assured us both that this relationship was going to last for a long time. That calmed me, even though I was this close to adopting the kitty.

After a few good hours of good sleep, some more milk, some “lets-play-with-a-piece-of-paper� and some cuddling with Mama Mohanty and Baby Mohanty, my mother decided to take her for a walk in the hopes of finding her mother.

The look is of pure contentment for the mother and sheer joy for the kitten. It the best kinds of happily ever after - you know the one where you do a good deed and everyone is happy with it.

Shalini Mohanty

25


Why I left the Metros and came to Bhubaneswar? it’s easy to become discouraged and uninspired. Many of us cease to think of ourselves as “artists” as our minds and our days are consumed with the tedium of the jobs we take on to afford living in a Metro. So what’s the point?

When I was living in a metro, I ended up having a strong love/hate relationship with my job. I learned a lot, both about money and about people, in my time there. However, this was not the reason I came to a metro. I’m a creative, passionate, intelligent human being, and while I was able to inject my job with a bit of those qualities, it certainly didn’t force it out of me.

This is why I left a Metro: not just because it’s not affordable, but because even the lifestyle wasn’t benefitting me as a creative. So if there’s no time or money for art, and there’s no more inspiration, it seems obvious we should pack up and find somewhere new, as artists have been doing for centuries.

The “commodification” direction is one I saw many friends take. These jobs, while technically “creative,” probably utilized as little of my friends’ creative skills as my job did of mine. While this is probably the objectively better option, not everyone even has this opportunity—securing these competitive positions often requires years of unpaid internships and some high degree of “technical education”. Unfortunately, these are problematic. Let’s explore.

I moved to Bhubaneswar, an area that has long been a creative hotspot and an emerging city but has maintained a certain level of laid-back attitude (not to mentioned affordability). I’ve been here four years, and so far I’ve done more reading and writing than I did in the entirety of the twelve years I spent in a metro. This has translated to more time for experimentation, more time for art, and more space to make mistakes (an always integral part of the start-up process).

For my friends who took on these seemingly “smart” jobs, the lines between “personal” and “professional” time became increasingly blurred thanks to both long hours (some friends of mine work 12+ hour days) and the now ubiquitous smart phone technology that has allowed people to be available via phone and e-mail 24/7. Because of the high competition for these jobs, it was forcing them to overlook the downfall.

What I’ve also found is that, because the lifestyle is less expensive, it’s also less focused on the “job,” leaving much more room to talk about passions, ideas, and new projects. People are less rushed, less stressed, and more willing to have real, genuine conversation. The calm, less distracting environment and the beautiful scenery don’t hurt, either.

And this, here, is what many people don’t discuss when they are talking about the comforts of the metro. It may sound trite, but the personal identity of many young people who come to the city to flourish creatively is slowly crushed by the reality of affording the lifestyle.

I’m not advocating that everyone move out of a Metro—it’s certainly not for everyone—but I am hoping that creative minds can start to open their minds and consider other home bases.

Social identity theory outlines the way that humans self-identify with a group or organization that they feel reflects their values and attributes. The identity you apply to yourself, especially in Metro, is unfortunately but inevitably tied up in your moneymaking methods. I am a doctor, I am a Banker, and I am a Marketing Director.

Metros had its creative heyday, but cities are constantly evolving entities; perhaps it’s time to stake out some new real estate, like Bhubaneswar.

By Devasis Sarangi In a society so preoccupied with money, it makes sense that we would begin to identify others, as well as ourselves, by professions as opposed to personal interests.

About the Author: He is Co-Founder of “Little Steps Pre-school”, an early childhood education and care start-up, in Bhubaneswar, India. He strongly believes learning is not just a path to a good career but should be fun and exciting.

In a community where everyone asks about what you do and no one asks about what YOU LOVE,

26


ପରୀ ମୟ ୁଅସର ଜୀବନ ଧାରା ସମାର ଅବିରାମ ତିସର ସବାହି ଚାଲ୍ିଛ ି ,

ାୁସର , ିଂପକଥର

ମା

ି ମ,ୁ ସ ଉ େ ଣ ୁତାଟିଏ ମୁ , େ ୁଣର ପ୍ରୀତିଟଏ ୁ ର

ିଂପକଥର ନା କୁ ନ ି ା ଙ୍କାିାସର ବଦସିଇ ସଦଇ ହୁ ଏ ସହସଲ୍ ମନ କର୍ା

ସମା ମନସର ସ ହି ଙ୍କାବନା ଅଛି ାହା କାଲ୍ି ାଏ ୁଲ୍ା I େରକ୍ ଏତିକି

କଣ ତାକୁ

ତୁ ସମ ସମା ମନର କର୍ାକୁ ବହୁ ତ ଙ୍କଲ୍ ହଜ ଙ୍କାବସର ଗ୍ରହଣ କର I ତୁ ମ

ତୁ ମ ପ୍ରତିଶତ ୃ ି

କିଛ ି କହିବା ଆ ରୁ ତୁ ସମ ତୁ ମ ମନର କର୍ାକୁ କହିସଦଲ୍ I ଅସପକ୍ଷା

କର୍ା ରଖିପାରୁନୁବା ସଲ୍ାସକାମାନଙ୍କୁ ମୁ ର୍ୃଣା କସର I ତାସହସଲ୍ ତୁ ସମ

ନିରବତାକୁ ତୁ ସମ ହ ସବାଲ୍ି ଙ୍କାବି ସଦଇ ଚାଲ୍ିଲ୍ ଅସନକ ପ୍ରତିଶତ ୃ ମ ି ୁ ବି ,

କଣ ସ ହି ସଶ୍ରଣିର ? ତୁ ମକୁ କାହିଁକି ର୍ୃଣା କରିପାରୁନି , ସତସବ ମୁ ,

ାୁସର ଅବାଧ୍ୟ ଶିଶୁଟ ି ପରି ତୁ

ଚାଲ୍ିବାକୁ ରିାଜି ସହାଇ ଲ୍ି I ପୁଣି ପରିସ୍ଥିତ ି ଓ

ମୟ

ିଂପକଥର ଦ୍ୱାହି ସଦଇ

ନ ସହଇ ିବ ସବାଲ୍ିମନର ପ୍ରକୃ ତଟ ି ା ମଧ୍ୟ ଏସତ ଶିତ ପରିବତ୍ତଥI ଦୁ ନଆ ି ର

ସହଲ୍ା ବନ୍ଧୁ ତାସରI ସ ଦିନବି ମୁ ତୁ ମର ନିଷ୍ପତିଟକ ି ୁ ହ ି ହ ି ଗ୍ରହଣ

ବୁ ୋବନା ବିୁ ୁଡକ ି ସ ାଟିଏ ନାରୀର ଇଛାକୁ ପୂରଣ କରିପାରେିନ ି

କରିୁଲ୍ିପାଇବାସର ନୁ ସହ ବରିଂ ପ୍ରକୃ ତ ସପ୍ରମସର ? କାହିଁକି ଜାଣିଛ ,

କିେୁ

ସବାଲ୍ି ଶୁଣିୁଲ୍ି ସହସଲ୍ ଆଜି ମସମଥ ମସମଥ ଅନୂ ଙ୍କବ କରି କହୁ ଛ ି I

କରିବାସର ଆନନ୍ଦ ର୍ାଏI କିେୁ ସ ାସଟ କର୍ା ବୁ ଝପ ି ାରିନୁଲ୍ି

ସପ୍ରମରୁ ବନ୍ଧୁ ତ୍ୱ ଷ୍ଟ ୃ ି ନା ବନ୍ଧୁ ତ୍ୱରୁ ସପ୍ରମର ବୁ ଜା ାସର ଆଉ

ବୁ

ୃଷ୍ଟି I

ୁଅସର ପ୍ରକୁ ତ ି ରାଣୀର ସ ୌନ୍ଦ ଥୟ ପରିବତ୍ତଥନ ହୁ ଏ ସବାଲ୍ି

କିେୁ ଜାଣିନୁଲ୍ି ନିଜଠାରୁ ଅଧିକ ଙ୍କଲ୍ ପାଉୁବା ମଣିି ; ଜାଣିୁଲ୍ି

ତୁ ସମ ବଦିାଇସଦଲ୍ ଆମ ିଂପକଥର ନାସପ୍ରମ ଶବ୍ଦଟା ରୁପାେରିତ ..........

ତୟା

ମୁଦ୍ର

ୃଷ୍ଟି କରିପାରେି ସ ଉଠି ନା ସଶାି ମସର ନା ମନ ବୁ ସଝ ,I କର୍ା ସଦଇ

ସମାସତ କହିଲ୍ ର୍ରୁଟିଏ ସମା ଲ୍ଥସେଣ୍ଡ ସହଇକି ସଦସମ I ଆଉ ସମା ମ୍ମାନ ସଦଇ ତୁ ମ

ୁଡାକ ସମାସତ ବାିବ ପରି ଲ୍ା ୁୁଲ୍ାI ଆଜି କିେୁ

ବୁ ଝପ ି ାରିଛ ି ତୁ ମ ପରି ପୁଅମାସନ ସକବି ପ୍ରତିଶତ ୃ ର ି ଲ୍ବଣାେ

କଲ୍ନି ବୁ ଝବ ି ା ପାଇ କି ଚାହିଁଲ୍ନି ଶୁଣିବା ପାଇ ସମା ମନର କର୍ାକୁ I

ବୁ ଇଛାକୁ

?

ଙ୍କୟ ସ ତିକି ମୁ ବ ି ି ୁଲ୍ା ? କାହିଁକି ଜାଣିଛ ,

ୁରୁ ର ପହିଲ୍ି କିରଣ ପରି ସ୍ୱଛଁ ଓ

ପବିତ୍ରI ଜୀବନର ରାଜ ରାିାସର ଚାଲ୍ୁ ଚାଲ୍ୁ ସଦମାସହଲ୍ ତୁ ସମ I ମୁ

ମର

ହଜସର ଗ୍ରହଣ କସର ସ ଉ ଦିନ ତୁ ମ ପଛସର ପାଦ

ସମାସତ କହିୁଲ୍ ସ ଦିନ ସମା ମନସର ସ ତ ମିସିଇ ଚାଲ୍ିବାକୁ ିିକି

ପାଇ ଙ୍କଲ୍ ପଇବାର ରଙ୍ଗଟା ସକମିତ ି ସତା ସ କର୍ା ଜାସଣନା ସମା ; ଦୟ

ାଡି ଡି ଚାଲ୍ିଛIି

ତସର ତୁ ମ କର୍ା ଆଜି ମସନ ପଡିସଲ୍ ଆଖିସର ଲ୍ୁ ହ ଆ ି ାଉଛି I

ବାସ୍ନା ସମା ଜୀବନର ପ୍ରତିଟ ି ପାହାଚସର ସମାସତ ବିଚିିତ କସର I ଆଜିବ ି

ପାଇ କିେୁ ଙ୍କଲ୍ ପାଇବାଟା

ଆଉ ବିଥ , ବଦିୁ ଛ ି ଋତୁ , ଦିନ ପସର ଦିନ

ପ୍ରକୃ ତସର ସ ାଟିଏ ନାରୀର ମନ

ାହାବି ସହଉ ସମାର

ହନସର ଅକୁ ହା କର୍ାକୁ ସକହି

ବୁ ଝେିନ ି ନା ବୁ ଝବ ି ାକୁ ସଛଷ୍ଟା ମଧ୍ୟ କରେିନ ି ଠିକ୍ ତୁ ମ ,

ମୟସର ତୁ ମର ମୁ ି ଦରକାର କାରଣ

ତୁ ସମ ମୁ ି ୁସଲ୍ ମୁ ବି ଆସପ ଆସପ ମୁ ି ସହଇ ାଏ I ପରି I

ପ୍ରକୃ ତସର ତୁ ମର ଏପରି ପରିବତ୍ତଥନ ସମାସତ ଙ୍କାରି କଷ୍ଟ

ମହକସର ବ ି କରେୁ I ଆମ ିଂପକଥର ଏସତ ଦିନ ଙ୍କିତସର ନା ମୁ ୁ ା ତ

ସଦଉଛି I

ତୁ ମକୁ କିଛ ି ମା ିଛ ି ନା ତୁ ସମ ସମାସତ କିଛ ି ସଦଇଛଙ୍କଲ୍ ପଇବାଟା ଙ୍କୂଲ୍ , ନୁ ହI ମାତ୍ର ଙ୍କଲ୍ ପାଇ ଙ୍କୂଲ୍ି ିବା ଙ୍କାରି କଷ୍ଟ I କର୍ାସଦଇ କର୍ା ରମ

ସମା ଜୀବନସର ତୁ ମ ଉପସ୍ଥିତ ି ଏକ ନିଆରା ଅନୂ ଙ୍କବ I ତୁ ସମ ସମାର

ସମାର ବନ୍ଧୁ I ଚିଠସି ର ତୁ ମର ଆଗ୍ରହ ନାହିଁ ସବାଲ୍ି ତୁ ମକୁ ସକସବ ଚିଠି

ବନ୍ଧୁ ତୁ ମକୁ ସନଇ ସକୌଣ ି କଦ ଥୟ ଙ୍କାବନା ସମା ଙ୍କିତରକୁ ସକସବବି ,

ସଲ୍ଖିବା କର୍ା ଙ୍କାବିନ ି I ଆଜି କିେୁ ଚିଠଟ ି ଏ ି ନସଲ୍ଖି ରହିପାରୁନି ଜାଣିନ ି

ଆସ ନାI କାରଣ ତୁ ମର ଉପସ୍ଥିତ ି ସମା ପାଇ ମୁ ି ଆଉ ଆନନ୍ଦର I

ସମା ଚିଠି ତୁ ମ ପାମସର ପହଞ୍ଚିବ କି ନାହିଁ ଦି ପହସଞ୍ଚ ତାହାସହସଲ୍ ,

ତୁ ସମ ସମାସତ ସ ଉ ବନ୍ଧନସର ବାନ୍ଧିୁଲ୍ ତାକୁ ମୁ ଏସତ ଶିତ ଛିସଡଇ

ଦୟାକରି ସଚଷ୍ଟା କରିବ ସମା ମନକର୍ା ବୁ ଝବ ି ା ପାଇ I ରହୁ ଛ ି

ସଦଇ ପାରିବନ ି ି I କାହିଁକି ନା ମଣିି ଅତିତକୁ ଲ୍କ୍ଷୟ କରି ବତ୍ତଥମାନସର ଉପସ୍ଥିତ ହୁ ଏଆଉ ବତ୍ତଥମାନର ାହା ୟସର ଙ୍କବିିୟତର ରାିା ତିଆରି ,

ଇତି

କସରI ତୁ ସମ ସହଉଛ ସମା ପାଇ ଅତିତର ସ୍ମୃତ ି ଆଉ

ତୁ ମର ଅତି ଆପଣାର

ଙ୍କବିିୟତର ଅ ୂମାରୀ ଆଶା I ତୁ ସମ ସମାସତ ଙ୍କୁଲ୍ି ାଇପାରକିେୁ ସମା ,

ପରୀ

ସଦହସର ସଶି ନିଶବା ାତନାର

ୁବାପ ଥୟେ ମୁ ତୁ ମକୁ ଙ୍କୂଲ୍ି ପାରିବ ି ନାହିଁ I

ଲଦବାେିଷ ବରାଳ

ୂଈସର ଜିି ଜିି ସଶି ସହାଇ ିବ ି ପସଛ ତୁ ମକୁ ସକସବ ମୁ

ଅଙ୍କିଶାପ ସଦବିନ ି I ବରିଂ ତୁ ମ ପାଇ ଠାକୁ ରଙ୍କ ପାମସର ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି ସ ତୁ ମକୁ ନଈ ବାଲ୍ିର ଆୟୁ ି ଦିଅେୁ ତୁ ମ ଚଲ୍ାପର୍କୁ ଲ୍ସକ୍ଷ ବ େର ,

27

I


How is Life?

So, How is life…!!

lifestyle) associated, therewith. Why we keep on practicing same risk behavior in a continuum, until, we fall prey to it and develop corresponding health hazard..? Of course, alternative possibility is, we could get away with the situation to our natural end or more precisely death...but, certainly, with a compromised quality of life. For example, all smokers do not develop lung cancers, but all of them, avail and enjoy less oxygen from their share of oxygen pool present in the vault of our environment, as compared to that of nonsmokers. Now, the question is why this happens…? Why do people, opt to commit the same mistakes time again…? This could be understood possibly, with the help of a psychological model called, ‘health belief model’. I don’t want to venture into the intricacies of this theory. In a simpler way, it states, ‘when the perceived threats (threats of any health hazard, precipitated due to any health risk behavior) override the perceived barriers (barriers to change the concerned health risk behavior), gradually a change in that health risk behavior takes place’…! It’s complicated…!! Isn’t it..? Let us look into the model through an example.

When, I put this question to the people close to me, invariably, I get responses concerned with health issues, in more than half of the cases…! Probably, this is because of the fact that, I came from a health related background. In last few years, I have witnessed an exponential growth in ‘life-style’ diseases..! It may sound alien to few people. Now, what exactly do we mean by lifestyle diseases..? We needn’t to search through Google or Wikipedia to get the answer. The definition is within the term itself, that is: any health complication that has been precipitated because of faulty or unusual lifestyle. Believe me, almost all non-communicable diseases (NCDs) like, cancer, diabetes, cardiovascular diseases, chronic obstructive pulmonary disease (COPD), cerebro-vascular stroke etc, are more or less linked with our lifestyles. Statistics say, more than 42% of all deaths occur in India each year, are attributable to these NCDs and it is redundant to say that, many of these diseases have direct or indirect relation with our own lifestyles. The bitter truth is none of these complications are avoidable, out rightly. As of now, no mechanism exists, that could obliterate the risk of these hazards. Sooner or later, we all are going to be trapped by any or some or all of these diseases. Nevertheless, these diseases are very much preventable and could be delayed effectively in order to stay healthy for a considerably longer period of time. Genetically, we all are predisposed with these diseases, only thing needed, is ‘pulling the trigger’. When the trigger is pulled, respective health complication knocks the door, starts to surface and manifests in its own way and severity. Moreover, such triggers are available abundantly within and outside our body. Our own lifestyle (faulty) pulls the trigger on behalf of us. I believe, at least, our educated masses are aware about few of these facts. Nonetheless, the irony is, we usually don’t wish to alter our lifestyles. We don’t give up the health risk behaviors (in the present context, it is faulty

Type—II Diabetes mellitus (DM): Perceived threats:  we are vulnerable to this disease due to our faulty lifestyles like, irregular and unbalanced eating habits conjoined with obesity. We may get DM because we are consuming high calorie foods and our sugar (white sugar) intake is also very high.  Once we contract DM, there is no cure to it. Only, it could be managed with regular medication,diet regulation and regular exercises. The burdenof regular medication is considerably high.  DM is often associated with other health complicationslike, high blood pressure, skin problems, chronicinfections, eye problems and neurological problems.  Chronic morbidity in DM, often leads to diabetic retinopathy (blindness due to DM), diabetic foot (Ulceration of foot, which

28


sometime, ends with amputation of leg), neuropathy (neuro problems), kidney failure, multi organ failure and consequently, death.  most significantly, DM affects our libido and sexual life.

Perceived barriers:  I like eating high calorie foods, sweets, fried snacks, junk foods etc. I can’t stop or reduce eating all these, because, they are just.…yummy, I am love in it…!  I don’t like to do exercise. Neither, I like to go for scheduled walking like, morning or evening walk. I am very lazy as well. I enjoy sleeping for longer time, I enjoy sitting in front of TV or computer (in internet).. my bedroom is like a heaven to me..!  I think, I am not vulnerable to DM. I am somewhat invincible. Let DM, come to me, I have sufficient money to opt for best therapeutic option available to control it.  You know man, I don’t have time to think about DM..!!

   

Cut off your intakes of refined and processed foods like maidaa, white sugar, deep fried items (trans fats), fried wafers, junk foods, canned fruit juices (those, contain artificial sweeteners), carbonated beverages etc. Keep your diet balanced, by choosing appropriate portions of different varieties (carbohydrates, Proteins and Fats) of foods. * Eat 5 vegetables and 4 whole fruits every day.* Never skip your breakfast. Eat 4 times a day. Walk 4 miles, every day. Say no to ‘SMOKING’.

Once you are done with it.., then, What’s next…! Now, it’s the time to supplement yourself with ‘health promotion behaviors’, which in turn would help to, keep the health risk behaviors at bay. There are many generalized approaches to augment health promotion behaviors, for all lifestyle diseases. A very convenient pattern (yet, effective) is given herewith. Substantial evidences are available; those bolster the fact that, just by practicing above given options, the risk of contracting many NCDs (like, cancer, diabetes, and stroke) decreases by many folds. Do you think, the above mentioned points are hard to practice…! Is it still hard, if you compare with the health care burden of lifestyle diseases...!

Experts have devised multifarious approaches to intervene at different levels, in order to bring changes in this sort of behaviors. However, discussing those aspects are well beyond the scope of this piece of article. I assume, those who are reading this article, are responsible and sensible enough to understand the seriousness of this issue. Hopefully, they will concentrate on the ‘perceived threat zone’, analyze the issue with the best of their wit, develop their own perception on this serious issue, come up with a solution, bring up commitment and determination to supersede the ‘perceived barriers’ of their own, summarily.

The time has come to contemplate up on…! The time has come to opt for a change…! You have all the rights to stay healthy…! Your health is your responsibility…! Decision is all yours…  … !

Saumya Ranjan Pani (Indian Institute of Public Health)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------* those, who are suffering from kidney/heart/liver complications, should seek expert’s advice before opting for this practices.

29


କବିତା ର ମୃ ତୁୟ ଟାଇମସ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆର ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ିଂସ୍କିନ ଟାଇମସ ସରଷ୍ଟସର ଏର୍ରର

ଓଡିଆ ପିଲ୍ାମାସନ କବିତା ସଲ୍ମୁନାହାେି, ନସବପସର ଜନମ ସହାଇୁବା

ମୁମୟ ପ୍ର ଙ୍ଗ ସହଉଛି ‘କବିତାର ମୃତୁୟ ’ I ବିଙ୍କିନ୍ନ ମୟସର ାହିତୟ କର୍ା

କବିମାନଙ୍କର କବିତା ପତ୍ରପତ୍ରିକା କା ଥୟାିୟସର ପହଞ୍ଚୁ ନାହିଁ I ସ ାସଟ

ଉଠିସଲ୍ ଉପନୟା , ଳ୍ପ ଓ କବିତାର ମୃତୁୟକୁ ସନଇ ଙ୍କବିିୟତବାଣୀ ମାନ

ମୟସର ଆମ ବିଶ୍ଵବିଦୟାିୟ ାହିତୟ ବିଙ୍କା କବିତାକୁ ସନଇ ସ ପରି

ପ୍ରକାଶ ପାଇର୍ାଏ I ସ ାସଟ ମୟସର କୁ ହା ଲ୍ା ଉପନୟା ମରି ାଇଛି

ଉତ୍ସାହ ପ୍ରଦଶଥନ କରୁୁସଲ୍, ତାହା ଏସବ ଆଉ ସଦଖିବାକୁ ମିିୁନାହିଁ I

I ଉପନୟା ସଲ୍ମା

ସ ାସଟ

ିବନାହିଁ କିମନା ପଢା ମଧ୍ୟ

ଙ୍କବିିୟତବାଣୀକୁ ମିଛ ପ୍ରମାଣିତ କରି ଉପନୟା ସଲ୍ମା ାଇଛି ଓ ଉପନୟା

ିବ ନାହିଁ I ସତସବ ବୁ ବଞ୍ଚିଛ ି I ଉପନୟା

ମୟସର

କବିମାନଙ୍କର

ପ୍ରସତୟକ

ବିଶ୍ଵବିଦୟାିୟ

କୟାମ୍ପ ରୁ

ନୂ ଆ

ୋବନାମୟ ଶବ୍ଦ ପତ୍ରପତ୍ରିକାସର ବାରିସହଇ ପାରୁୁଲ୍ା I

ପାଠକ ମଧ୍ୟ ଅଛେି I ସ ହି ଧାରାସର ପୁଣି

ଦୁ ଙ୍କଥା ୟରସମ ତ ଦଶକସର ସ ମିତ ି କିଛ ି ୋବନା ଦୁ ଶୟ ସହାଇନାହିଁ I

ର୍ସର କବିତାର ମୃତୁୟ ସର୍ାିଣା କରା ାଇଛି I ଅବଶୟ ଏହାକୁ ମୃତୁୟ

ତ ଦଶକସର ସ ଉ କବିମାସନ ନିଜ ପ୍ରତିଙ୍କାକୁ ପ୍ରମାଣିତ କରିଛେି,

ସର୍ାିଣା ସବାଲ୍ି କହିବା ଠିକ୍ ସହବନାହିଁ I ଟାଇମସ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆର ଙ୍କାିା

ସ ମାସନ

ଅନୁ ାୟୀ – ଅସନକ ରା ି କବିଙ୍କ କହିବା କର୍ା ସହଲ୍ା – କବିତାକୁ

ବୟକ୍ତିବସି ଶି I ନୂ ଆ କବି ମାନଙ୍କର

ଅବସହିା ଙ୍କିତସର ମାରିଦଆ ି ାଇଛି I ଆଧୁନକ ି ତା କବିକୁ ହତୟା କରିଛ ି I

କବିତା ପାଇ ଏକ ଦୁ ର୍ଦ୍ଦନ ା ର ସଙ୍କତ ସଦଉଛି I

ତା’ ହିତ ସ ଉ ମାଜ କବିତା ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହୀ ୁଲ୍ା, ସ ହି ମାଜକୁ ମଧ୍ୟ

କବିତା ବହିର ପ୍ରକାଶନ ଓ ବିରିକୁ ସନଇ ବହୁ ଅଙ୍କିସ ା ଏସବ ଶୁଣିବାକୁ

ନିପାତ କରିଦଆ ି ାଇଛି I ତର୍ାପି ଅସନକ

ୁବ କବି କବିତା

ମିିୁଛ ି I ଇିଂରାଜୀ କବିତାସର ସକୌଣ ି ଙ୍କଲ୍ କବିତା ବହିର କାଟବି

ପାସଠାତ୍ସବସର ଙ୍କିଡ ଜମାଉଛେି I ସ ମାସନ ଶବ୍ଦର ସ ୌନ୍ଦ ଥୟକୁ ମରିବାକୁ

ହଜାରରୁ ଅଧିକ ନୁ ସହ I ଏପରିକି ହଜାର କବିତା ବହିକୁ ବିକବ ି ା ପାଇ

ସଦସବ ନାହିଁ ସବାଲ୍ି ପ୍ରତିଜ୍ଞାବଦ୍ଧ I ସ ମାନଙ୍କର ଉର୍ଦ୍ଦୀପନା ପ୍ରବି I

ପ୍ରକାଶକ ମାନଙ୍କୁ ବହୁ ବିଥ ଲ୍ା ି ାଇଛି ସବାଲ୍ି ପ୍ରକାଶକ ମାସନ କହୁ ଛେି I

ସ ମାସନ ଏସବ ମଧ୍ୟ ମିଜଥା

ାଲ୍ିବ ଓ ସେୈ ଜ୍ ଙ୍କ ରାେିକାରୀ କବିତାର

ସ ାସଟ ମୟସର ବଙ୍ଗିା କବିତାକୁ ସନଇ ଙ୍କିଏ ସବଶ୍ ଉତ୍ସାହ ପ୍ରକଟ

ପ୍ରଶିଂ କ I ଟାଇମସ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ଜାଣିବା ପାଇ ସଚଷ୍ଟା କରୁଛି ସ ଆମକୁ

କରୁୁସଲ୍ I ବଙ୍ଗିା କବିତାର ଗ୍ରାହକ ଓ ର କ ି ଙ୍କ ିଂମୟା ତ ଦଶକସର

କବିତା ପାଇ ସଶାକ

ଙ୍କୟଙ୍କର ଙ୍କାସବ କମିଛ ି ସବାଲ୍ି ଏସବ ଜସଣ ପ୍ରକାଶକ କହିଛେି I

ିଂ ୀତ ସଲ୍ଖିବାକୁ ପଡିବ ନା ଏହା ଏକ ନୂ ଆ

କବିତାର ଆରେ I ବିଜ୍ଞାପନର ଏହି ଙ୍କାିା ଆମକୁ କବିତା ପାଇ ଅସନକ କିଛ ି ଙ୍କାବିବାର ସପ୍ରକ୍ଷାପଟ୍ଟସର

ୁସ ା

ମସି ୭୦ କିମନା ୮୦ ଦଶକସର ଜନମ ସହାଇୁବା ୋବନା ମଉିି ଆ ବ ି ା ଓଡିଆ

ନିକଟସର କଲ୍ିକତାର ଜସଣ ପ୍ରମୟାତ

ସଦଇଛି I ଓଡିଶା ଏବିଂ ଓଡିଆ କବିତାର

ାକ୍ଷାତକାରସର

ଦି ଏହି ବିଜ୍ଞାପନକୁ ତଜଥମା କରା ାଏ ସତସବ ସ ାଟିଏ

ବହି ୁଡକ ି ର

କହିୁସଲ୍

ସ ,

ୁବକବି ପିନକୀ ଠାକୁ ର ଏକ ବଙ୍ଗିାସର

ପ୍ରକାଶିତ

କବିତା

ିଂସ୍କରଣ ୩୦୦ କୁ ମ ଆ ି ଛ ି ି I ୨୫ ସକାଟିରୁ ଅଧିକ

କର୍ା ଆମକୁ ମାନିବାକୁ ପଡିବ ସ , ଓଡିଆ କବିତା ଏସବ ମଧ୍ୟ ଚମତ୍ରାର

ବଙ୍ଗିା

ଙ୍କାିାଙ୍କାିୀଙ୍କ ସକ୍ଷତ୍ରସର ଏହା ଏକ ଙ୍କୟଙ୍କର ଅବକ୍ଷୟ ଓ

ଙ୍କାବସର ଜୀବନକୁ ସନଇ ଉତ୍ସବମୁମେ I କବିତାର ମୃତୁୟ ବିିୟସର ଆସମ

ବଙ୍ଗାିୀ କବିତା ପାଇ ଏହା

ଏ ପ ଥୟେ ଚିୋ କରିନାହୁ I ଚିୋ କରିବାର ଆବଶୟକତା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ I

ତୁ ିନାସର ହୁ ଏତ ଓଡିଆ କବିତା ଏସବ

ବୁ ଠୁ ଅଶୁଙ୍କ

ସଙ୍କତର ସବିା I ସ ହି ଅବସହିିତ ନୁ ସହ I ଆମ

ଏ ପ୍ରକାର ଆଶାବାଦ ପଛସର ବହୁ ତ କାରଣ ରହିଛ ି I ପ୍ରର୍ମ କର୍ାସହଲ୍ା

ାହିତୟର ବହି ଙ୍କଣ୍ଡାରସର ଓଡିଆ କବିତା ବହିର ିଂମୟା ବୁ ଠୁ ଅଧିକ I

ଓଡିଶାସର ଏମିତ ି ସକୌଣ ି ମବରକା ଜ ବା ପତ୍ରପତ୍ରିକା ନାହାେି,

ସତସବ ଏୁରୁ ଅଧିକାିଂଶ ନିଜସ୍ୱ ଉଦୟମସର ପ୍ରକାଶିତ I ଏପରିକି

ସ ଉମାସନ କବିତାକୁ ଛାଡି ନିଜର ସ୍ଥିତ ି ଆବିଷ୍କାର କରିପାରିସବ I

ସପିାଦାର ପ୍ରକାଶକ ମାସନ ସ ଉ ବହି ଛାପେି, ତାହା ମଧ୍ୟ କବିମାନଙ୍କର

ସ ସତସବସି ବୁ ଜାତୀୟ ପତ୍ରପତ୍ରିକା ନିଜ ପୁଷ୍ଠାରୁ କବିତାକୁ ନିବଥା ତ ି

ବୟକ୍ତି ତ ଅର୍ଥ ାହା ୟସର I ମୁବ ଅଳ୍ପ ୁବକବି ଅଛେି, ସ ଉ ମାନଙ୍କର

କରି ାରିଛେି ସ ସତସବସି ଓଡିଆ କବିତା ଏସବ ମଧ୍ୟ ନିଜ ସ୍ଥାନ

କବିତା ବହି ପ୍ରକାଶକ ମାସନ ନିଜ ତରେରୁ ଛାପୂଛେି ଓ ବିରି କରୁଛେି I

ପତ୍ରପତ୍ରିକାସର ବଜାୟ ରଖିଛି I ବରିଂ ଆମର ମ ୟା ସହଉଛି କବିତାର

ସତସବ ବଙ୍ଗିା ଓ ଇିଂରାଜୀ ତୁ ିନାସର ଓଡିଆ କବିତାର ବୟବ ାୟିକ ସ୍ଥିତ ି

ବହୁ ସ୍ରାବୀ ଧାରା I ଏସତ ଅଧିକ କବିତା ସଲ୍ମା ଓ ଛପା

ଟିକଏ ି ଉନ୍ନତ I

ାଉଛି ସ

ତାହାହିଁ ଆମ ପାଇ ଏସବ ବୁ ଠୁ ବଡ ମ ୟା I କବିତାର ମୃତୁୟକୁ ସନଇ

ସତସବ ବୟବ ାୟ ଓ ପ୍ରକାଶନକୁ ସନଇ କବିତା ବସଞ୍ଚ ନାହିଁ I କବିତା

ନୁ ହ ବରିଂ କବିତାର ବହୁ ିତାକୁ ସନଇ ଆସମ ଚିେତ ି I ସତସବ ଏ

ବସଞ୍ଚ ତାର ପାଠକ ଓ ର କ ି ମାନଙ୍କୁ ସନଇ I କବିତା ର ପାଠକ ଓ ର କ ି

ବହୁ ିତା କାହିଁକି ଓ କାହା ତରେରୁ I ତାହା ମଧ୍ୟ ଏକ ପ୍ରଶନ I ନୂ ଆ ପିଢୀର

ମାନଙ୍କର ସ୍ଥିତକ ି ୁ ସନଇ ଆକିନ କରିବା ପାଇ କାହାପାମସର ସବି ନାହିଁ

30


I ଆସମ କବିତାର ପାଠକ ବହି ସଦାକାନରୁ ସମାଜିପାଇବା ନାହିଁ I ଅସନକ ମୟସର ଅଦୃ ଶୟ ସହାଇ ସ ାଟିଏ ପାଠକ ର୍ାଏ,

ିଏ କବିତାକୁ

ମବରକା ଜରୁ କାଟି ନିଜ ମାତାସର ରଖିର୍ାଏ I ଅର୍ବା ସକସବ ସକମିତ ି ସକଉ ପୁରୁଣା ବହିରୁ କବିତାକୁ ନିଜ ପୁରୁଣା ଡାଏରୀସର ଉତ୍ତାରି ରଖିର୍ାଏ ବା ତାକୁ ସର୍ାିି ସର୍ାିି ମସନ ରଖିର୍ାଏ I ସ ହିପରି ପାଠକ ଅବଶୟ ଅଛେି I ସ ହି ପାଠକ ମାସନ ୁବା ପ ଥୟେ କବିତା ମରିବ ନାହିଁ I ତା’ପସର କବିତାର ସ ଉ ବିଶାି ପରମ୍ପରା ତା’ ର ଏକ ବଡ ଗ୍ରାହକ ସ ାଷ୍ଠୀ ରହିଛେି I ଏହି ପରମ୍ପରା ତିଶୀି ସହବ ନା ସ୍ଥିର ସହାଇ ରି ିବ, ତାହାହିଁ ଆଜିର ବୁ ଠୁ ବଡ ପ୍ରଶନ I

ଲକଦାର ମିଶ୍ର

ମସନ ପକାେୁ ଏହି ଚିତ୍ରଟି ସକସବ ଓ ସକଉ ପରିସପକ୍ଷସର ଓ ଏେ ବି ସର ସପାଷ୍ଟ ସହଇୁଲ୍ା

31


ଦିଅ ଲଗାଟାଏ ବାହାନା

କଳା ପାହାଡ

ଆଉ ସ ାଟାଏ ବାହାନା ସମାଜିଦଅ ି ଜିଇବାର

ଙ୍କାିଂ ି ାଏ ପର୍ର ବନ୍ଧ

ଙ୍କଲ୍ ଲ୍ା ୁନ ି ବିଥାଟା ଏକା ଏକା ॥

ଲ୍ୁ ହାର ବାଡ ॥

ଏମିତ ି ନୁ ସହ ସ ,

ୁନ୍ଦରୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସଲ୍ାକ ମାସନ

ସକାଉଠି ସ ାଟାଏ ନିଆ ଲ୍ା ି ଲ୍ାଣି

ପାଣି ଆଣିବା ବାହାନାସର

କି, କଅିିଆ ପତ୍ରର ରିଂ ସପାଡି ଲ୍ାଣି,

ନୃ ତୟ କରି ସମା’ ମନାସର

ର୍ୁଣ୍ଟା ଛଟାର ବା ରିଂ

ସଚଷ୍ଟା କରେି,

ହ ାଏ ଆସ କ’ଣ..?

ସମାର ସଧୈ ଥୟ ଙ୍କାିଂ ିବାକୁ ॥

ମାଟି ଙ୍କିଜୁଛ,ି ବା ୁଛ,ି

ପ୍ରାର୍ଥନା କରେି,

ତା’ ଅେ ୋଡି ନୂ ଆ କି ିୟର ମୁହ ଦିଶୁଛ ି ॥

ମ’ୁ ସକମିତ ି ଶକ୍ତ ପର୍ର ଛାିଂଚରୁ

ର୍ା ବୁ ଦା ତିୁ ାଧବାଣୀ ନାଲ୍ି ହ

ତରି ମଣିିକୁ ସହବି ରୂପାେର!..

ରୁ, ମୁନଆ ି ର୍ା ଅ କାକର ବିନ୍ଦୁସର

ସକଉ ସଦବୀର ଅନୁ ନୟ ବିନୟ

ତାର ବାଷ୍ପପ୍ରାୟ ଲ୍ାଜୁ ଆ ପ୍ରତିବମ ି ,ନ

ବାଷ୍ପ ରୁଦ୍ଧ କିଂଠ ଓ ସଲ୍ାତକ,

ଏ ଚିହ୍ନ ତ’ ହସ୍ର ଶ୍ରାବଣସର ଲ୍ିଙ୍କିବାର ନୁ ସହ ॥

ଆିଂଜୁ ିାସର ଧରି

ଠିଆ ସହାଇୁବା ପ୍ରଜାକୁ ି ॥

ୁମର ଆଡମନର ନାହିଁ, ଦୁ ାମ କି ସଶାଚନା ବି ନାହିଁ,

ସମାସତ କିଛ ି ସର୍ଷ୍ଟ ହୁ ଏନି

ଙ୍କବିତବୟ ପ୍ରତି କିଛ ି ଅଙ୍କିସ ା ନାହିଁ ॥

ମ’ୁ ଡ଼ହ ଡ଼ହ ନିଆର ଆକାର, ଚିୁ କରିଦଏ ି ବୁ କଛ ି ି

ବୁ ‘ନାହିଁ’ ଙ୍କିତସର ଶୂନୟତା

ମାଡି ାଏ ଚାରିଆସଡ

କି ୀ କି ୀ ଙ୍କରି

ସ ଙ୍କିି ବତା ଗ୍ରି ମୁଦ୍ର ॥

ଅବ ାଦ ନାହିଁ ସବାଲ୍ି କହିବାଟା ତୁ ଚ୍ଛା ମିଛ,

ଦିଅ ଆଉ କିଛ ି ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ର ବିକା ଅବସଶି ॥

ସହାଇପାସର ତୁ ମର ଙ୍କାିା ଆଉ ଶବ୍ଦ ତୁ ମର ପାଣ୍ଡିତୟ,

ଝଡିପଡୁ ୁବା ପତ୍ରର ଶୁଷ୍କତା

ସମା’ ସବାଧର ବାହାସର

ଅିପ୍ରାୟ ରବିର କିରଣ

ସମା’ ବୁ ଦ୍ଧର ି ଅ ହାୟତା ଙ୍କିତସର,

ପୁଷ୍କରିଣୀସର ପ୍ରତିବମ ି ,ନ

ମ’ୁ ତ ବୁ ଡି ମରିଛ ି ॥

ବୁ କୁ ସତାିି ଧରିବ ି ମୁ ସ ାଟିଏ କାନଙ୍କାସ୍ ସର,

ତୁ ମର ଦା ଦା ସପାୁର ଓଜନ୍ ତସି

ବୁ କଛ ି ି ଚିର ଜୀବେ ରଖିବାର ଆସ୍ଫାିନସର ॥

ସପାତିସହାଇ ପଡିୁବା ମଣିିିଂକ ପାଇ,

ଦିଅ ଆଉ ସ ାଟିଏ ବହାନା,

ହୁ ଏତ ସମା’ ହାତସର ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଜସି ॥

ମୃତୁୟର ମୃତୁୟ ସହଲ୍ାଣି ସବାଲ୍ି ଙ୍କାବିପାରିବାର

ତୁ ମର ଅ ହାୟତାକୁ ଆଢୁ ଆି କରିୁବା ମି ମୂତ ା ସମା’ ଆ ସର ବିିପସଡ ॥

ଅନେ ପ୍ରତିଶୁତକ ି ୁ କାସନ୍ଧଇ, ଅନେ କାି ଅସପକ୍ଷା କରିପାରିବାର ବିସ୍ମୃତର ି ଅିଂକକୁ ଆପସଣଇ ସନଲ୍ାସବସି,

ହିମାଂେୁ ପରିଡା

ତୃ ପ୍ତିଙ୍କରା ସଛାଟ ସ୍ମିତହା ୟର,

କଟକ

ସମାଜିଦଅ ି ବାହାନା ସମା’ ମୃତୁୟ ପସର ‘ଜୀବନ’ ର ..॥

ଭାରତୀ େକ୍ର, ଭୁବଲନଶ୍ୱର

32


ର୍ସର ଶୁଣସି ଦସଲ୍ ଲ୍ୟ ସହାଇ ାଏ ନ ି ା॥ କାହା ାମନାକୁ ସତାସତ ଆ ବ ି ାକୁ ହୁ ଏନା

ଆଲରଲର.. ମଁ’ୁ ପିଢ଼ା ତଳ ତଳ ୋଉ

ଲ୍ୁ ଚି ଲ୍ୁ ଚି ଡାକିସଲ୍ ସତାର ହୁ ଅେି ସ ’ ନ ି ା॥ ିଂ ାରରୁ ଦୂ ସର ରହି ନିଜଥନ ବନସର

ସ୍ତ୍ରୀ -ଆସରସର... ମ’ୁ ପିଢ଼ା ତି ତି ଲ୍ାଉ

ଏକମୂଖି ସହସଲ୍ ପ୍ରୀତ ସହବୁ ଦଶଥନସର ॥

ପୁ -ପିଢ଼ାକୁ ଉଠିବ ି ତସତ ମୁ ଧରିବ,ି

ମନ ବୁ ଦ୍ଧି ସବସବକକୁ ସର୍ାଇ ସଦଇ ପୟସର

ସଦମାନା ତୁ ତୁ ଛା ଙ୍କାଉ ॥

ତାିଂକ ଇଛା ବିନା କିଛ ି ନହୁ ଏ ଏ’ ିଂ ାସର ॥

ସ୍ତ୍ରୀ -ପିଢ଼ାରୁ ତିକୁ ଛିଟକ ି ି ପଡିବ,ି

ସ ଉ ରୂସପ ଆ ସି ଲ୍ବି ମିସି ତାିଂକ ଦଶଥନ

ୋଟି େୁ ଟି ିବ ି ର୍ାଉ

ବୁ ସବସି ଜପୁର୍ାଉ ତୁ ମ ନାମ ଏ’ମନ ॥

ପୁ -ୋଟି େୁ ଟି ସଲ୍ ମୁ କ’ଣ ଛାଡିବ,ି

ତୁ ମ ରୂପ ସଦଖି ସଦଖି ାଉ ଏ’ ଜୀବନ

ମାଇ ିବ ି ସହାଇ କାଉ ॥

ତୁ ମ କର୍ା ଙ୍କାବି ଙ୍କାବି ସଶି ସହଉ ସମା’ ଦିନ ॥

ସ୍ତ୍ରୀ- କାିିଆ କୁ କୁର ଧାଇ ଆ ଲ୍ ି ାଣି, ମାରିବୁ ଏର୍ର ଛୁ ଉ

ରମା ମିଶ୍ର, ଲବତନଟି

ପୁ- କୁ ଆସଡ ିବନ ି ି ଚାିର ମହୁ ସଡ, ସହଉୁବି ରାଉ ରାଉ ॥

ସ୍ତ୍ରୀ- ରାଉ ରାଉ ସହସଲ୍ ସମର୍କୁ ଡାକିବ,ି

ଲହ’ କସାବ୍

ବରିା ଅଜାଡ଼ି ସଦଉ ପୁ-ବରିାକୁ ଦି ଡାକିବୁ ୁନ୍ଦରୀ,

‘କ ାବ୍’ ଚଢିଲ୍ା ୋ ୀ ଡା

ଛସର ଲ୍ୁ ଚିବ ି ମୁଉ ॥

ନିତ ି ସବାଉ କସହ, ସତା ସଦଇ ଝ ି ବ ି ନାଇ ଶା ମଡା ॥

ସ୍ତ୍ରୀ-ପାଣି ସହାଇ ସବାହି ିବସର ନ୍ଦ ୁ ର, ଙ୍କାଉ ତୁ ସଦମାନା ଆଉ

କ ାବ୍ ନା ସର ସନଲ୍ି କ ମ୍

ପୁ-ଙ୍କାଉ ତ ୁନ୍ଦରୀ ସତାଅରି ପାଇକା,

ଆଜିଠୁ ସହଲ୍ି ମୁ ଆତଙ୍କବାଦୀ

ହୁ ଅନା ତୁ ହାଉ ହାଉ ॥

ଅକମଥଣୟତାକୁ କରିବ ି ମତମ୍ ॥

ସ୍ତ୍ରୀ-ପିଛାକୁ ନ୍ଦ ୁ ର ଛାଡୁ ନୁ ସମାଅର,

ସ ସଲ୍େିଟୀ ଆତଙ୍କବାଦୀର କିା

କହୁ ଛ ି ଏର୍ର ସବାଉ

େୁ ଟପାଥ୍ ସର ଢେୁ ସକାଟିଏ ସଲ୍ାକ

ପୁ-ତୁ ଉ ମୁଉ ଦି ରାଜି ରୁଜା ସହସଲ୍,

ସମାର ର ୁ ମୟ କାରା ାର ସହବ ସତାିା॥

ରମନା ସଲ୍ା ମିଛ ଉ ॥

ସମାର ସଲ୍ାଡା ଚିସକନ୍ ବିରୟ ି ାନି

ସ୍ତ୍ରୀ-ହାତ ଧରି ସମାର ସନଇ ାଆ ସତ,

ଅଇଠା ମଲ୍ି ପାଇ ମଣିିକୁ କୁର-

ସହାଇ ଲ୍ି ସତାର ମୁଉ ॥

ଧିା ଧିି, ସ ୁସର ସମାର କି ହାନି? ବୁ ଝଲ୍ ି ି ମ,ୁ ପିିଲ୍ ଦାମ୍ କାହିଁସର ସକସତ

ତାରାପ୍ରସାଦ ଲଜନା, ରାଜ ରଣପୁର

କିଣିଲ୍ି ସ ାସଟ ଲ୍ମନା ଛୁ ରା ସମା ଲ୍ ି ି ଅଣ୍ଟାସର ସ ାପନ ମସତ॥ ଧରିଲ୍ି ସ ାସଟ ବସ୍ ବାସଲ୍ଶ୍ଵର

ତୁ ଲମ

ହାଇସେସର କଲ୍ି ହାଲ୍ଲା ଠିଆ"କର ଠିଆ କର" ପବସନ ଲ୍ହରାଇ ସମା ହତିଆର॥

ହନ ବନସର ରହି ବିରହୀ ସକାଇଲ୍ି

ଶିା କଣ୍ଡକଟରଟା ୁଲ୍ା ପୁରୁଣା ଦା ୀ

କୁ ହୁ କୁ ହୁ ାଇଉସଠ ଡାି ାଏ ସଦାହଲ୍ି ॥

ପଛରୁ ଆ ଲ୍ ି ା ଚୁପ୍ କରି

କିା ରିଂ ସଦସହ ସତାସତ କସଲ୍ ିଏ ଜଥନା

ସମାଡିଲ୍ା ସମା ହାତକୁ ଏମିତ ି ବା ି॥

ସିାହି କିା ଧରୀ ସ ’ତ ନିଜର ତୁ ଜାଣୁନା ॥

ଛୁ ରାଟା ିି ଲ୍ା ଠପ୍ କରି

ସତା’ ପାସମ ରହିଛ ି ର୍ଧ୍ନୀ କୁ ହୁ କୁ ହୁ ତାନ

ସ ାଇଠା, ବିଧା ଆଉ ଚାପୁଡା

ବଇଶି ବଜାେି ସ ’ ସ ସତାହରି ମାନ ॥

ଲ୍ଦି ସଦସଲ୍ ସକହି ଊଣା ନ କରି॥

ସତା’ ଡାକସର ରହିଛ ି କି, ୁନ୍ଦର ମୂଛଥନା

33


ସବଲ୍ ସର ଆ ି ସନସଲ୍ ପିତାଶ୍ରୀ

ଅସଜଡା ମନ କୁ ସଜାଡିବା ପାଇଁ

ରାିାସର ସମାସତ ବସହ ଚାଟିସଲ୍

ମନର ସବଦୀଶ ଙ୍କାଙ୍ଗି ିବ ଦିସନ ମ୍ପକଥସର ସହବ ୋଟ,

ବୁ ଇଜ୍ଜତ୍ ର ସହଲ୍ା ଇତିଶ୍ରୀ॥

ଙ୍କଲ୍ପାଇବାସର ଅଛି ଅେଦଥାହ

ଜାଣିଲ୍ି ଏର୍ର ଆଉ କାମକୁ ନୁ ହ ହୀର ପାଣିକୁ ଦାମିକା ନ୍ତ୍ର

ପଛରୁ ବାଜିବ ଛାଟ II

ସକସତ ସ କ ାବ୍ ପ୍ରିୁ ତ ଆ

ନୁଲ୍ା ବାଧା ବନ୍ଧନ,

ଏସକନସହସଲ୍ ସଦଶୀ ପିିଲ୍ କୁ ହ ୪୭-॥

ଦୁ ଇଟି ଜୀବନ ଙ୍କଲ୍ ପାଉୁସଲ୍ ମନ ଓ ବିସବକ ବନ୍ଧା ପଡି ଲ୍ା

ଛାଡିନ ି ତର୍ାପି ସମା ପବିଲ ଟ ି ି ସ୍ୱପନ ନୁ ହ ଇଏ ାଲ୍ୁ ଆର ବାରବାଟୀ ଚାି॥

ଙ୍କୁଲ୍ି ମାନ ଅଙ୍କିମାନ II

ନସିମ ଆଲ୍ଲୀ, ବ୍ରହ୍ମପୁର

ଉସଙ୍କଇ ାଏ ଏଠି,

ରାଜନୀ ନ୍ଧାର ମହକ ଟା ପରା ସପ୍ରମର ମହତ୍ୱ ିଏ ନ ବୁ ଝଇ ମଟଇ ଦୁ ାମର ସବଠି II

ଉଦୟ ଗିରୀ

ପୀରତି ମଦକୁ ପିଇସଦସଲ୍ ର୍ସର

ଉଦୟ ିରୀସର ଚନ୍ଦ୍ର ଉଦୟ

ନିଶା ପରା ଛାସଡ ନାହିଁ ,

ଉଦ୍ଗାରଇ ଦା ଶିମରୁ ମିୟ,

ଅ ଜଡା ମନ ଜାଡି ନ ହୁ ଏ ନରଖି ପାରେି ାଇ II

ିରୀ ଉପ ିରୀ ସବଥ ଉଲ୍ଲ ତ ି

ଙ୍କଥସର ଅବୟକ୍ତ ମହିମା ାତ ॥

ପୀରତି ପର୍ସର ପାଦ ମ ି ସଲ୍ ଉଠାଇ ହୁ ଏନି ପରା,

ସଙ୍କଥ ଲ୍ୁ କାଇତ ିରୀ ଉରବ ଅନେୁ

ମାନ ଓ ମହତ ଡୁ ବିଜାଏ ପରା

ାଇତି ଶରସଣ ଠାବ,

ସଙ୍କା େି ଦୁ ାମର ମରା II

ସବଦ ଶାସ୍ତ୍ର ଉପନିିଦ ପୁରାଣ

ଛାଡପତ୍ର ସଦଇ ଅଲ୍ ା ହୁ ଅେି

ସଙ୍କଥ ସଙ୍କଦ ାିଂକ ଅଟଇ ବାରଣ॥

ଇଏତ ଦୁ ାମର କର୍ା,

ପ୍ତରିଂ ସଜୟାତି ଅଷ୍ଟାିଂ ମୂରତି

ଙ୍କଲ୍ ପାଇବାସର ସ୍ଥାୟିତ୍ୱ ନର୍ାଏ

ନବଧା ଙ୍କକତି ନବନିଧି ପତି,

ମନସର ତ ଦିଏ ବୟର୍ା II

ନବ ନୂ ଆ ନୂ ଆ ନବୀନ ପ୍ରଙ୍କାତ ଶତ ଶତ ମହୀ ରିଂ ସର ରିଂ ିତ ॥

ୋନ୍ତନୁ କୁ ମାର ଷଡଙ୍ଗୀ

ଜୀବନ ଦାୟକ ଜ ତ ପାିକ ଜ ତ୍ ଚିୋମଣି ବିଶ୍ଵର ନାୟକ,

ମହିଲଳା, କାଦୁ ଆପଡା, ଜଗତସିଂପୁର

ଜୀବ ଜୀବନର ଏହି ମତଥୟ ସମି

କୃ ପାିୁ ନାର୍ିଂକ କୃ ପାସର ପ୍ରଚି ॥

ବାପା

ଅମଣ୍ଡ େହ୍ମାଣ୍ଡ ଶୂସନ ଶୂସନ ରୁଣ୍ଢ ଅଖିି ମହିମା ଅଟଇ ସ ’ କାଣ୍ଡ,

‘ବାପା’ ସକଉ ଏକ ଅସେରା ରାଇଜର ଅତିୁ ସହାଇ ସ ଦିନୁ ାଇଛ,

ୀମାହୀନ ୀମା ନାହିଁ ପରି ୀମା

ଚାହୁ ଚାହୁ ବିତ ି ଲ୍ାଣି ସକସତ ଦିନ,

ଅନେୁ ବିରାଜ ଅନେ ମହିମା ॥

ସକସତ ମା ॥

ବୃ ହତ ଜଥନା କ୍ଷୁଦ୍ରସର ବିରାଜ

ସେରିନାହ କି, ସେରିବାକୁ ଚାହୁ ନାହ

ମାନବ ର୍ଟକୁ କରିଅଛି ଜ,

ସହାଇ ଲ୍ ଏସତ ଅପହଞ୍ଚ॥

ସମିୁ ଅଛି ସମି ସହାଇ େହ୍ମବାି

ସମିସର ସମିସର କରିସଦସବ ସମି ॥

ଜୀବନର ଦୁ ାମ

ବିଭୂତି ସ୍ଵାଇଁ, ବାଂଗାଲୋର

ଅନୁ ତାପ

ସଶାକ ଆଶୀବଥାଦ ପ୍ରତୀଟି

34


ପ୍ରଶ୍ଵା ସର ତୁ ସମ ଅଛ,

ଅନାମିକା ନାୟିକା

ଅନୁ ଙ୍କବ କରୁୁବ ମନ ଙ୍କାବର ବନ୍ଧନ

ଅଛି ସ ାସଟ ଝିଅ ଶାେ ରି

ୁଣନ ହରଣ ପସର

ତାକୁ ପାଏ ମୁହ ିଁ ଙ୍କଲ୍,

ଙ୍କା ସଶି ଶୂନ କରିସଦଇ

ୁଣ ତା ୁନ୍ଦର କର୍ା ତା ମଧୂର

ଚାଲ୍ି ଲ୍ ତୁ ସମ

ହ ତା ଅମୂଲ୍ ମୂଲ୍ ॥

ଜୀବନର ବାିବତା ଶିମାଇସଦଇ॥

ଲ୍ାଜସର ସ ସବ ସ ସମାସତ ଚାହିଁଦଏ ି

ଆସମ ଜାଣୁ, ବୁ ଭ୍ରାେି !!..

ଛାତିସର ପସଶ ସମା ରକା,

ତର୍ାପି ଏଇ ଶୂନୟତାର ପରିଧିସର,

ଙ୍କଲ୍ ପାଏ ସବାଲ୍ି କହିପାରୁନାହିଁ ମୁ ସ ାସଟ ସକସଡ ସବାକା ॥

ବଞ୍ଚିବାର ପ୍ରୟା ଜାରି ରଖିଛୁ ତୁ ମ ସ୍ମୃତକ ି ୁ ଆଦରି, ାଜି ପୁକ ସହବାକୁ ବିଲ୍ୀନ

ସକସବ ସମା ମୟ ବିତ ି ାଏ ପୁଣି

ସ ଇ ଅପହଞ୍ଚ ଇଲ୍ାକାସର॥

ତାର କର୍ା ଙ୍କାବି ଙ୍କାବି, କବିତା ସଲ୍ସମ ମୁ ତା’ପାଇକି ହାଏ ାଜି ସ ାସଟ ସପ୍ରମକବି॥

ମନସ୍ଵିନୀ ନାୟକ , ଧାନବାଦ

ପନସର ର୍ସର ପନ ହସର ସଙ୍କଟ ସହଲ୍ା ତା’ର ସମାର,

ମା’ ସନ୍ଧାନଲର

ସ ାଲ୍ାପି ସପାିାକ ଙ୍କାରି ମାନୁ ୁଲ୍ା ଦିଶୁୁଲ୍ା ସ

ମା’ ତୁ ସମ ଚାଲ୍ି ଲ୍, ସକସତ ମୁ ସମାଜିଲ୍ି,

ସ ହି ଝିଅ ହ କର୍ା ସହବା ପାଇ

ଏ’ ର୍ର ସ ’ ର୍ର, ଠାକୁ ର ର୍ର ସଦଖିଲ୍ି,

ସ ସବ ତା ପାମକୁ ଲ୍ି,

େସଟାସର ର୍ାଇ ହ ୁ ୁ ଲ୍ ମୁରୁକି ମୁରୁକି ॥

ମୁରୁକି ମୁରୁକି ସ ହ ୁୁଲ୍ା

କିଏସ କରିବ ତିଆରି ଆମନଲ୍, ି ବଟା ମା ିଂ ତରକାରୀ, ୁ ଆମନ ଆଚାର, ି

ଲ୍ାସଜ ଚାହୁ ୁଲ୍ା ମାଲ୍ି ॥

ସଛାଟ ମାଛ ପତ୍ରସପାଡା, ମଣ୍ଡା ପିଠା, ଆଉ ମାଛ ସଛିଂସଚଡ଼ା ॥

ସ ଦିନ ତା ାସର୍ ବହୁ କର୍ା ସହଲ୍ି

ସମା’ ଆ ବ ି ା ାଏ ରହିର୍ାଅ ଚାହିଁ, ଦିନ ଦିପହରୁ ରାତି ଅଧ ାଏ,

ମନ ସମାଲ୍ି କରି ମୁହ,ିଁ

ଏସବ ମା'ମାସନ ଆଣୁଛେି, ଆଚାର ସବାତଲ୍, ତା' ାୁସର ମ ଲ୍ା

ଏମିତ ି ସ୍ୱପନସର କର୍ା ସହଉ ସହଉ

ପାଉଡର ॥

ରାତି ସମାର ଲ୍ା ପାହି ॥

ସପାଡପିଠା ନାହିଁ, ଆଉ ମାଲ୍ି ଓଙ୍କନ ସକକ୍

ମ’ୁ ତାକୁ କିଛ ି ପାରିଲ୍ିନ ି କହି,

ସସ୍ନହ ବୁ ପାଣିଚଆ ି , ଅସଟ ମାଲ୍ି ସେକ୍॥

ସପ୍ରମ କାହାଣୀ ସମା ଅଧା ରହି ଲ୍ା

ଚୁଲ୍ି ବୁ ସହାଇ ଲ୍ା ଚୁଲ୍ା, ୟାସ୍ କିଣି କିଣି ସହଲ୍ି ମୁ ଦରମରା,

ମୟ ବାଟ ଚାହିଁ ॥

ଢିିଂକି, ଚକି, ି ି ସନସଲ୍ଣି ନ୍ନୟା ,

ତସର ଦିସନ ସ ସ୍ୱପନ ୁନ୍ଦରୀ ସମା

ଈସଲ୍କରେନିକ୍ ବିଲ୍ ସଦଇ ସହଲ୍ିଣି ସବସହାସ୍॥

ଡ଼କାଇଲ୍ା ପାମୁ ତାର,

ନ ମାଇ ଚିନ ି ବଢଇ ୁ ାର୍, ଆଉ ର୍ସର ର୍ସର ମା' ର ବଢଇ ସପ୍ର ର୍, ସରଡିଓର ୁ

ୁନ୍ଦର ॥

ଶୁଣି ମୁ ି ଏସତ ସହାଇୁଲ୍ି ମୁହ ିଁ

ଲ୍ାଣି ଉଠି, ଟିଙ୍କି ାମନାସର ଙ୍କିଁକ ମଟୀ ॥

ଲ୍ା ୁ ୁ ଲ୍ା ଙ୍କାରି ଡ଼ର ॥

ଶାଶୁ, ଶ୍ଵଶୁର, ନଣନ୍ଦ, ଦିଅର, ସହାଇ ସଲ୍ଣି ବହୁ ଦିନୁ ପର,

ଦୁ ଇଦିନ ପସର ସଦମା କରିବାକୁ

(ଏସବ) ମୁ, ତୁ ସମ ଆଉ ଆମର, ଏସବକାର ଏଇ ନୂ ଆ ମେର,

ସ୍ଥାନର ନାମ କହିଲ୍ା,

ର୍ାଆୋ କି ସମାର 'ଆଲ୍ଲାଦିନ୍' ର ଦୀପ, ସେରାଇ ଆଣେି,

ନବ ବରିର ଚାରିଦନ ି ପୂସବଥ

ଙ୍କିଁକୁ ମିପ ॥

ସଦମା ଆମ ସହାଇୁଲ୍ା ॥

ପ୍ରର୍ମ ସପ୍ରମର ପ୍ରର୍ମ ଚିଠି ମୁ

ପ୍ରେୁ ଲ୍ଲ ଶ୍ରୀବାସ୍ତବ

ତା’ ପାଇ କି ସଲ୍ମୁୁଲ୍ି, ଟିସକ ମୁ ି ତାକୁ କରିବା ଲ୍ା ି ସ

କୁ ଏତ୍

ତା’ ରୂପ ବର୍ଣ୍ଥନା କଲ୍ି ॥

35


ସଡ଼ରି ଟିସକ ସମାର ସହାଇ ଲ୍ା ସବାଲ୍ି

ଜୀବନର ର୍ନ ଅନ୍ଧାରସର

ସଦଲ୍ା ସମାସତ ସକସତ ାିି,

ଆଣିସଦବ ନୂ ଆ ସ୍ୱପନର ରିଂ

ସପ୍ରମପତ୍ର ସମାର ାୁସର ସନଇକି

ଚାନ୍ଦିନୀସର ଙ୍କିଜବ ି ାକୁ ସହସଲ୍

ର୍ରକୁ ଲ୍ା ସ ଚାଲ୍ି ॥

ଅର୍ି ଅମା ଅନ୍ଧାସର ହଜିବା ଟା

କସପାତି ସଲ୍ା , ନିତାେ ଜରୁରୀ ॥

ପାିଂଚ ଦିନ ପସର କସଲ୍ଜ୍ ସର ାଇ ସଦମା ତାକୁ ସ ସବ କଲ୍ି,

ନିଲବଦିତା ମିଶ୍ରଗୁରୁ

ଓଠ ସମାଲ୍ି ସମାସତ କହିଲ୍ା ପ୍ରି ୟା ସମା ଙ୍କଲ୍ ପାଉଅଛି ସବାଲ୍ି ॥

ଭୂମି ପାକ୍ଣ, ମୋଡ)ପିି ମ( , ମୁମାବ ଇ

ୋରଦା ପ୍ରସାଦ ଦାେ ପଟ୍ଟାମୁଣ୍ଡାଇ, ଲକନ୍ଦ୍ରାପଡା

ଅନ୍ଧାର

ମଲନପକାଅ ଲର, ମଲନପକାଅ

ଦୂ ର ପାହାଡର ପଛଆସଡ

ମସନପକାଅସର ମସନପକାଅ ଓଡ଼ିଆ ିଂସ୍କୃତ ି ମସନପକାଅ,

ୂ ଥୟ ଲ୍ୁ ଚିବାର ସବି

ଦୁ ଇ ଶହ ବିଥ ଙ୍କୁଲ୍ି ଲ୍ଣି

ଡି ଆ ଲ୍ ି ାଣି

ଇିଂସରଜ ଙ୍କୟତା ନିଜର କଲ୍ଣି ॥

ଅନ୍ଧାର ଧୀସର ଧୀସର ଓସହେଇ

ସଛାଟ ପିଲ୍ା ମାସନ ଲ୍ ି ଟ୍ ମଡିକି ଙ୍କୁଲ୍ିସଲ୍ଣି

ଆ ଲ୍ ି ାଣି ଧରଣୀ ଛାତିକୁ

ମଡି ନ ଛୁ ଆଇ ‘ABCD’ଏସବ ପଢିସଲ୍ଣି ॥

ଦୁ ମାର ଅଦିନ ବନୟାସର

ଝିଅ ମାସନ ବୁ ଶାଢୀ ଚୁଡିକି ଙ୍କୁଲ୍ିସଲ୍ଣି

ମନ ତି ସମାର ଡୁ ବି ଲ୍ା ପରି ପଶ୍ଚି ମର ରକ୍ତିମ ଆଙ୍କା ସପାଛି ସହାଇ

Style ମାରିକି ‘short skirt’ ପିନ୍ଧସି ଲ୍ଣି॥

ଅନ୍ଧାରର କାିିଆ ରିଂ ସର

ନାରୀ ମାସନ ବୁ ଆରି ା କାକରା ଙ୍କୁଲ୍ିସଲ୍ଣି ଜନମଦନ ି ସର ‘cake’ ଆଣିକି କାଟିସଲ୍ଣି ॥

ଡୁ ବିବାକୁ ବ ଲ୍ ି ାଣି

ପୃୁବୀ ଓ ଆକାଶର ସଦହ ॥

କସଲ୍ଜ୍ ସର ଆଉ ଓଡ଼ିଆ ଅକ୍ଷର ଚିୁ ନାହିଁ

ଆକାଶସର େୁ ଟିସଲ୍ଣି

ଓଡ଼ିଆ ଶୁଣକ ି ି ମାଷ୍ଟସର ଏସବ ଚିଡସି ଲ୍ଣି ॥

ସକଇ ସ ାଟି ତାରା

ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରବନ୍ଧ ପାଠା ାସର ଉଈ ଲ୍ା ିଲ୍ାଣି

ଓଡ଼ିଆ ଅକ୍ଷର ଓଡ଼ିଆ ପିଲ୍ାଏ ଙ୍କୁଲ୍ିସଲ୍ଣି ॥

ଅନ୍ଧାରସର ଜୁ ଡୁବୁ ଡୁ ବିବଣଥ ପୃୁବୀକୁ ଆସଲ୍ାକିତ କରିବାର ବୃ ର୍ା ପ୍ରୟା ସର

ଇିଂରାଜୀ ଙ୍କୟତା ମାଜସର ଆମ ପଶିଲ୍ାଣି

ଓଠ ଧାସର ସମିୁ ୁବା ସଚନାଏ ହ ମାତ୍ର

ିଂସ୍କୃତ ି ଆମର ଅେ ାର ଶୂନୟ ସହାଇଲ୍ାଣି ॥

ତରିାଇ ପାରିଚ ି କି ସକସବ

ଉଠସର ଓଡ଼ିଆ ଉଠ ଏସବ

ମନ ତସି ଜମାଟ୍ ବାନ୍ଧୁ ୁବା

ଉଠିବା ଆଉ କୁ ହ ସକସବ,

ଦୁ ମାର ପାହାଡକୁ ?

ବାତ ସହାଇ କୁ ହ ମ,ୁ ଓଡ଼ିଆ

ପ୍ରାଚୀନ ିଂସ୍କୃତ ି ଆମର ବଢିଆ ॥

ର୍ୁିଂଟା ଛର ଡାସି ବ ା ବାନ୍ଧିୁବା କସପାତ ଟି

ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ପ୍ରଧାନ, ରାଉରଲକୋ

ଡାକୁ ୁଲ୍ା ଉଦା କସପାତିକୁ ତାର କସପାତି ସଲ୍ା,

ଅନ୍ଧାରକୁ ଙ୍କଲ୍ପାଇ ଶିମ ॥ ଅନ୍ଧାର ସ ଣୁ ଆଣିସଦବ ଆମ ପାଇ ନୂ ଆ କାିର ନବୀନ ସୂ ଥୟାଦୟ

36


ତୁ ମ ପ୍ରତୀକ୍ଷ୍ା ଲର

ବୀରପୁତ୍ର ଏ ି ସଦଇ ବିଦାୟର ଶୁଙ୍କ ବାରତା

ତୁ ସମ ଏକ ଏମିତ ି େୁ ଲ୍

ଆଜି ବି ବୀରପୁତ୍ର ାଏ ରାଇଜ ବାହାସର ସବପାର କରିବାକୁ

ରିଂ ଅଛି, ବା ନାହିଁ

ସହସଲ୍ ନ ଆସ ଆଉ ସେରି, ସ ’ତ ଆଜି ଙ୍କୁଲ୍ିଛ ି ମିଙ୍କୁ

ାଧବ ସବାହୂ ତାର ଜ ି ବ ର୍ ି ାଏ ସହାଇ ନୀରବତା ॥

ରୂପ ଅଛି, ର ନାହିଁ

ହତଙ୍କା ା ାଧବ ସବାହୂ ଏଠି ଚାହିଁ ବ ର୍ ି ାଏ ତାଙ୍କରି ହିଁ ବାଟ

ତର୍ାପି ାଇତିଛ,ି

ମସନ ମସନ କହୁ ର୍ାଏ ଅବା ପୁଣି ସକସବ ଆଉ ସଦମାସହବ ତାଙ୍କରି ହିତ ॥

ସମା’ ମନ ବ ିଚା ଙ୍କିତସର!.. ତୁ ସମ ଏକ ଏମିତ ି ଙ୍କଅର

ଆଉ ତ ଶୁସଙ୍କନି ଜମା ଆମ ଚାଟଶାିୀସର ର ୁ ୁ ଙ୍କର ସ ଡାକ

ସପ୍ରମ କରୁଛ, ାର୍ୀ କରୁନ

ଡାକ ତ ନୁ ହଇ ସ ’ତ ଲ୍ା ୁର୍ାଏ ଅବା ଦିବୟବାଣୀର ମହକ

ାସର୍ ସମିୁ ଛ, ପାସମ ରହୁ ନ

ଆଜି ସ ଚାଟଶାିୀ ତା’ର ହରାଇଛି ନିଜର ପରିଚୟ

ତର୍ାପି ହ ୁଛ,ି

ଅବା ଆଉ କି ଜନମିସବ ସ ଦିବୟ ମହା ର ୁ ୁ ସ ’ତ ଚିର ସ୍ମରଣୀୟ ॥

ସମା’ ମନ ପିିଂଜରା ଙ୍କିତସର!..

ଜୀବନର ଜଞ୍ଜାିସର ମ’ୁ ସ ଏମିତ ି ର୍ୁରୁଛି

ତୁ ସମ ଏକ ଏମିତ ି ଜହ୍ନ

ସମାସତ ଲ୍ାସ ଏ’ ସମ ନ୍ ି ହିଁ ହାତ ଧରି ଚଲ୍ାଇବା ଶିମାଉଛି

ଅମାବା ୟା ଅଛି, ପୂର୍ଣ୍ମ ା ା ନାହିଁ

କାସି ଚାଲ୍ୁ ଚାଲ୍ୁ ଝୁ ଣ୍ଟି ିବ ି ସମାସତ ଲ୍ାସ ମାଲ୍ି ତା’ର ଡର

ଅନ୍ଧାର ଅଛି, ଆସଲ୍ାକ ନାହିଁ

ର୍ସର ଝୁ ଣ୍ଟି ପଡି ସଲ୍ ଙ୍କା ି ିବ ଏ’ ସମାର ମାୟାର ିଂ ାର ॥

ତର୍ାପି ସଦମୁଛ,ି

କନୟା ଜନମ ସଦବା ଏଠି ଏକ ଶକତ ଅ ହୟ ଅଙ୍କିଶାପ

ସମା’ ମନ ା ର ଙ୍କିତସର!..

ତାକୁ ିଏ ଜନମିଲ୍ା ସ କାସି ହୁ ଏ ଏ’ ମାଜରୁ ବାହାର

ତୁ ସମ ଏକ ଏମିତ ି ନାରୀ

ଧନୟ କହୁ ର୍ାଏ ଆଜି ସ ହି ଆଧୁନକ ି ଚିକଶ୍ଚ ି ା ବିଦୟାକୁ

ସ୍ୱପନ ଅଛି, ସ୍ମୃତ ି ନାହିଁ

କସର ମଣିିର ହତୟା ିଏ ଏ’ ିଂ ାର ସଦଖିବା ପୂବର ଥୁ ॥

ସପ୍ରମ ଅଛି, ପ୍ରୀତି ନାହିଁ

ଦିସନ ପଢିୁଲ୍ି ଏ’ ରାଜନୀତି ବିଜ୍ଞାନର ାର୍ା

ତର୍ାପି ବିଂଚିଛ,ି

କହିୁସଲ୍ ୁରୁଜୀ, ବାବୁ ସର ମସନ ରଖିବୁ ସମାର ସ ାସଟ ମୁମୟ କର୍ା

ତୁ ମ ପ୍ରତୀକ୍ଷାସର!...ତୁ ମ ପ୍ରତୀକ୍ଷାସର !...

ପଢୁ ଅଛୁ ଆଜି ତୁ ଏ’

ରାଜନୀତି ସତା ଜୀବନ କାସି

ପ୍ରକାେ େନ୍ଦ୍ର ବାରିକ, ବାଲେଶ୍ୱର

ଆଜି ସ ସବ ସଦସମ ଆମ ରାଜନୀତି ସନତାଙ୍କ ସ ବିଙ୍କତ୍ସ ଦୃ ଶୟ ଆଜି

ଲେରାଇ ଦିଅ ଲମା’ ସୁନାର କଳିଙ୍ଗ ରାଇଜ

ୁରୁଜୀଙ୍କ କର୍ା ସମାସତ ଲ୍ାସ

ସ୍ୱରୂପ ॥

ସତ ଏକ ଜ୍ଵିେ ଉଦାହରଣ

ପିଲ୍ା ଦିସନ ପଢିୁଲ୍ି ସ ମହାପୁରୁି ସ ାପବନ୍ଧୁ ଙ୍କର ାର୍ା

ଜା ା ଜା ାସର ସମାର କିିଙ୍ଗର ୋନ

ସତ ଅବା ଲ୍ା ୁୁଲ୍ା ରିବ ଦିସନ ଏ’ ଧରିତ୍ରୀରୁ ଦୂ ସରଇ ିବ ହିଁ ଦା

ଉତ୍ରିସର ସ ’ ତୁ ପରା କୁ ିର ନନ୍ଦନ

ବାରଣ୍ଡାସର ସକହି ଜସଣ ରିବ ବିକିସର ଡାକିସଦଲ୍ା ସବାଲ୍ି

ଆଜି ସତାସତ କି ୁଙ୍କୁନି ସ ଜନନୀର ଡାକ

ମାଇବା ଙ୍କାତ ସ ’ତ ଛାଡି ଆ ି ତା ପାମକୁ ସଲ୍ସର ସ ଧାଇ ॥

ଜନନୀ ସଦଉ ଅଛି ତାର ମାତୃ ତ୍ୱର ପରିଚୟ ॥

ରିବର ଦୁ ାମ ସ ’ତ ଆଉ ହି ନପାରିସଲ୍

ଉତ୍ରି ତ ଆଜି ଲ୍ାସ ମାଲ୍ି େି କା େି କା

ସଦଖି ତା’ର ବିକି ଦୃ ଶୟ ଆଖିରୁ ସ ଧାର ଧାର ଲ୍ୁ ହ ଝାସରଇସଲ୍

ବୀରର ପୁତ୍ର ସ ’ତ ଆଉ ନସଦଲ୍ା ସ ସଦମା

ସକାସିଇ ସନଇ ତାକୁ ସ ର୍ର ଙ୍କିତରକୁ ପାସଛାଟି ସନସଲ୍

କହି ବୁ ରି ମୁମସର ତାର ବୀରତ୍ୱର ାର୍ା

ନିଜର ମାଇବା ଙ୍କାତରୁ ବୁ ତାକୁ ନିଜ ହାସତ ମୁଆଇସଲ୍ ॥

ଲ୍ଢୁ ଅଛି ଆଜି ସ ’ତ ସକବି ଏକା ଏକା ॥

ଆଜି ମାଲ୍ି ମ’ୁ ସମାସଜ ସ ମହାୋ ପୁରୁିଙ୍କ ବିିଦାନକୁ

ପାଶ୍ଚାତୟ ମାଜର ସମାହ ଏମିତ ି ସ ମାତିଛ ି

ସତ ଅବା ମସନ ସକସବ ପଡୁ ୁବ ତାଙ୍କ ଅଙ୍କୂଲ୍ା ଅବଦାନକୁ

ନିଜକୁ ସ ଙ୍କୁଲ୍ି ଆଜି ସ୍ୱପନ ପସଛ ଧାଇଛି ସ

ରାଜନୀତିର ପାଠ ସହସଲ୍ କରିବୁନ ି ସକସବ

ଆଜି ଏ’ କିିଙ୍ଗ ରାଇସଜ ମାଲ୍ି ତ ରିବଙ୍କ ହିଁ ଲ୍ା ିଛ ି ସମିା

ଙ୍କୟତା କାସି ସଦମାଇଣ ଏକ ନୂ ଆ ଦି େ

କିଏ ଅବା ଶୁଣବ ି ସଙ୍କାକିଲ୍ା ରିବର ସ ଅବିକି ବୁ ଡବ ି ାର ସବି ॥

ବାବୁ ସର ାହାକୁ କହୁ ତୁ ଇଏ ଙ୍କୟତା ସ ’ତ ମାଲ୍ି ନାମକୁ ମାତ୍ର ॥

ମଶାଣି ପରି ଲ୍ାସ ଆଜି ସମାର ସ ’ ଅତି ନିଜର ସଛାଟ ା

ଝୁ ସର ଆଜି ାଧବ ସବାହୁ ତାର ସ ଅଙ୍କୂଲ୍ା ଦିନକୁ

ବୁ ସବସି ଡାକୁ ର୍ାଏ ସବି ସହଲ୍ାଣି ଏର୍ର ତୁ ସେରିଆ

ବିଦାୟ ସ ସବ ସଦଉୁଲ୍ା ତାହାର ଉତ୍ରିର ବରପୁଅକୁ

ହରୀ ପନର ଦୁ ନଆ ି ସର ମୁ ଆଜି ନିଜକୁ ତ ହଜାଇ

37


में ने

ସମାସଜ ଏଠି ସମା ମା’ ର ସ ଅତି ପ୍ରି ୟର ପଣତକାନିକି ॥ ଏତିକି ବିନମ୍ର ଅନୁ ସରାଧ ରଖିବ ସମାର ପ୍ରି ୟ ଏଫ୍ ବି ର ବନ୍ଧୁ ଣ. ଆ

ପୁଣି ଏକସହାଇ ଶପର୍ ସନଇ

मझ ु से मत पछ कयूँ आंखे झक ु ा मलया मैंने

ଢିବା ଏକ ନୂ ଆ ଉତ୍ରି ରାଇଜ

तेरी तस्वीर थी, िो तझ ु से ही छुपमलया मैंने

ମହାନ ସ ଇ ରାଇସଜ ନୁବ ଆଉ ଦୁ ନଥୀତିର ତିସିମାତ୍ର ସମାହ ମାୟା

जिसपे मलखा था की त मेरे मक ु द्दर में नहीं है

ତାହାର ଜନନୀର ସଡାରୀସର ବାନ୍ଧୁ ୁବା ବୁ ରି ନୟନ ॥

अपनी हाथों की वो लकीर मीटा ददया मैंने ॥

ଲଦବାେିଷ ମିଶ୍ର, ଲକାେକାତା

हर िनम सबको सच्चा प्यार कहाूँ ममलता है

अमानत

मझ ु को िाने कहाूँ एहसास मेरा लेिाए

तेरी चाहत में तो उम्र बबतालीय मैंने

थक गई हूँ लढ्ते लढ्ते

वक़्त के हाथो से एक नज़्म उठालीय में ने ॥

ढोंगी इस संसार से

आूँचल में छुपाले मझ ु को

छिरे रहती है एक अनोखी खुसब

मा मझ ु े थोड़ा प्यार दे ॥

तेरी यादों से हर एक एहसान सिा मलया मैंने

थी जिन्होंने छछन ली

जिन शेरों को सन ु कर बहुत रोई थी तम ु बस वही एक ग़ज़ल सबसे छुपा मलया मैंने ॥

मझ ु से ही मेरी आबरू

चोट जिसने दी है सबको

‘Sorrows’

उसको बक्ष न दे ना त ॥ लाज़मी है तेरा रोना

नीलि समंदर वो नीिा आसमााँ

खश ु हूँ में उसके पनाह में

मि ु से दो चार गीले शीकवे करले

पर तझ ु े संभलना है

पछ ु रहा है त तन्हा है कयूँ

मेरे बबन तझ ु े चलना है ॥

अभी अभी तो तने चलना सीखा है

वो अमानत थी ही उसकी

वो नीमल समंदर वो नीला आसमाूँ ॥

मझ ु से थोड़ासा मश्वराह करले

आि िो उसके पास है

बोलता है त दहचफकचाना मत

पर न भलूँ गी तेरे

गोद में िो एहसास है ॥

अभी हूँ में ऊपर और नीचे

फिर से वही जिंदगी सबकी

िैसी चलती थी वैसी चलेगी

मझ ु से थोड़ी सी महुल्लत लेले वो नीमल समंदर वो नीला आसमाूँ ॥

कल तक तेरे पास थी

फिरसे त चलेगा उस राह पे

...................... नीभभया की याद में ॥

अभी अभी तने िीना मसखली

बसबद ु त्त ममश्र, बेंगालरु ु

वो नीमल समंदर वो नीला आसमाूँ II

अभी अभी तने ठहराव लगाई है

पर यह बेटी तेरी

कदमों को त ददलासा दे दे

आि तझ ु े ढं ढने पे भी नहीं ममलेगी ॥

में रहूँगा साथ हरदम हर कदम तेरे

उत्तम कुमार सीं, भव ु नेश्वर 38


From Top Left to Right: 1. and 2. Bageswari Behera (Class-VII), 3. Ipsa Dash, (std-3) 4. Shreya Nayak (L.K.G), 5. Avilash Padhi (Class-XII)

39

Profile for amalekha

Amalekha vol 1  

odia e-magazine

Amalekha vol 1  

odia e-magazine

Profile for amalekha
Advertisement