Page 1

64

65

tekst: fotografie:

spotguide Tour du Grand massif velden tussen de stoeltjesliften, maar pas op voor de zogenaamde lapiaz. Dit zijn erosiegaten in de kalksteenbodem die onder de sneeuw verborgen kunnen liggen! Om het board nog beter onder controle te krijgen, pakken we net boven pisterestaurant le Blanchot de snakerun, een rivierbedding die lijkt op een afgevlakte halfpipe en ons nog op een paar leuke sprongen trakteert. Naast het natuurlijk gevormde snowpark beschikt Flaine ook over een goed onderhouden Jampark. Doordat de zon nooit loodrecht op het park staat, blijven de spines, tafels en hits in goede shape en ook de rails liggen er doorgaans prima bij. Alsof dat nog niet genoeg is, ligt er naast het park ook nog eens boardercross, die je kunt pakken als je snelheid de voorkeur geeft boven airtime.

Het Grand Massif is met haar 265 kilometer piste één van de grootste Franse skigebieden en het beschikt ook nog eens over heel veel off-piste kilometers. Om alle mogelijkheden optimaal te benutten, geven de locals van AlpAdventures je graag wat tips met deze fictieve tour du Grand Massif. We beginnen de week in Flaine, het bekendste skidorp van het Grand Massif. Vorig jaar vierde dit dorp haar veertigjarig bestaan en is het dus net als vele Franse stations gebouwd in de functionele jaren zestig. Flaine is dan misschien niet het meest idyllische dorpje van de Franse Alpen, praktisch is het zeker wel. Alle appartementen liggen op maximaal vijfhonderd

meter van liften en pistes en in het dorp vind je alles wat je voor een geslaagde sneeuwvakantie nodig hebt. Om te starten stappen we in de télécabine van Flaine, die ons binnen tien minuten afzet op les Grandes Platières op bijna 2500 meter hoogte, met een fantastisch uitzicht op de Mont Blanc. Na het maken van de nodige pics, kiezen we linksom voor een aan het begin wat

vlakke blauwe piste en komen uit bij de uitstap van een stoeltjeslift. Het zicht is goed en dus duiken hier we de Serpentine piste af voor een off-piste run door het natural snowpark, dat hier altijd te vinden is. Hitjes voor back- en frontside spins, een paar leuke cliffs en hier en daar een natuurlijke spine, zorgen voor airtime én zachte landingen. Bij verse sneeuw lonken de poeder-

Sneeuwwolk Na de mooie ochtend smaakt de lunch prima op het terras van de Hollandse bar, de Flying Dutchman. Langzaam aan begint er een windje op te steken en drijven er wat wolken het dal binnen. Zou dit het verse pak sneeuw zijn dat ons voorspeld was? De windrichting is goed; een noordwester depressie die de afgelopen dagen in Nederland zorgde voor mooie surfgolven, lijkt ook hier zijn werk te gaan doen. De geografische ligging van Flaine en het Grand Massif zorgt ervoor dat hier vaak twee keer zoveel sneeuw valt als in andere Franse skigebieden. De vochtige lucht komt aan over het vlakke binnenland en volgt ongeveer het dal van de tolweg. De lucht wordt opgestuwd tegen de steile hellingen van het Grand Massif, koelt af en condenseert tot vochtige dikke grijze wolken waar neerslag uit gaat vallen. Doordat het Mont Blanc massief in het verlengde ligt, fungeert deze bergketen als buffer die de stroming tegenhoudt. Het gevolg hiervan is dat die dikke sneeuwwolk lekker blijft hangen en zorgt voor een mooi pak verse poeder. Verse sneeuw is altijd welkom, maar levert in hoge en boomloze skigebieden vaak problemen op met het zicht.

Deze gletsjergebieden zijn top als de sneeuwgrens wat hoger ligt, maar dramatisch als het dagen achtereen blijft sneeuwen. Een goede goggle met gele lens is dan nog niet afdoende. Het Grand Massif heeft een groot voordeel ten opzichte van deze white-out gebieden, namelijk de eerder genoemde regelmatige sneeuwval in combinatie met rijkelijk aanwezige bomen die zorgen voor het nodige contrast.

getje ijsvrij blijft in de snijdende kou. Tijdens het ontbijt trillen de ramen bij iedere lawinepijl die wordt afgestoken. Dikke off-piste runs zitten er dan ook niet in, wat nog eens bevestigd wordt door het lawine informatiebord dat risico drie aangeeft voor de hoger gelegen hellingen. Ditzelfde bord geeft aan dat het op een hoogte van 1600 meter min vijf is, waarmee de kans groot is dat de sneeuwgrens laag ligt en het hele skigebied dus profiteert. De sneeuwval doet ons besluiten om de bossen aan de andere kant van het gebied op te zoeken waar het zicht beter moet zijn. We pakken eerst de Grand Vans lift en vervolgens de Corbalanche, om als Yeti’s uit te stappen op de top van de Tête des Saix. De blauw gekleurde pistepaaltjes leiden ons naar de Perce Neige; een lange piste die ons naar de beboste hellingen van les Carroz moet brengen. Bochtjes maken gaat lastig door de opgeworpen bügels en het is dan ook meer klussen dan knallen. Opeens springt kiwi Jeremy als voorste van de groep met een dikke 360 de piste af en de rest probeert zijn voorbeeld te volgen. Al snel zitten we diep in het mystery forest waar zich een freeride paradijs opent met alles wat je maar wensen kunt: kurkdroge poeder, een prima hellingshoek, kleine cliffjes, treetronks en dat alles bij prima zicht dankzij de bomen die de mist buiten houden. Run na run maken we door de bossen en in de cabine terug omhoog krijgt het achterste been even rust voor de volgende vette afdaling. Terwijl veel vakantiegangers klagen over het “slechte weer”, kijken wij onder het genot van een biertje met een grote smile terug op een geweldige dag.

Yeti’s Als we de volgende morgen wakker worden, blijkt het stevig te dumpen. Terwijl menig mooi weer glijder zich nog eens omdraait in zijn bed, trekken wij snel onze goretex outfit uit de kast. De spiegelende oranje lens maakt plaats voor een lichte gele en een druppel Genepi in de Camelbag moet er voor zorgen dat het slan-

l’Aigle Noir Op dag drie hangt er een vage mist in het dorp, maar voorzichtige schaduwen duiden op een doorkomend zonnetje. Een goede dag dus om het gebied verder te verkennen en her en der nog wat poeder mee te pakken. Vanwege het nog steeds aanwezige lawinegevaar, is iedereen uitgerust met een lawinepieper en een backpack


66

67 voor een heerlijke tartiflette. Deze ovenschotel met aardappel, spekjes en de smaakvolle Rebluchon kaas, is (samen met de kaasfondue) hét lokale Savoyardse gerecht. De rest van de middag vermaken we ons prima op en naast de goed geprepareerde pistes van Morillon en Les Carroz. Net als het plateau van Samoëns 1600 blijken deze dorpen perfect voor alle niveaus, van beginnende skiër tot gevorderde boarder. De liften zijn gemakkelijk en de pistes veelal blauw en lekker breed om lange bochten te kunnen maken. Dé topper is de groene Marvel piste, die zich kilometers lang door het bos slingert om uit te komen in het skidorpje Morillon 1100.

met sonde en schep. We warmen op met een heerlijke afdaling onder de eitjeslift, waar net de zon op gaat schijnen als we onze eerste bochtjes zetten in de veertig centimeter diepe sneeuw. Omdat we benieuwd zijn hoe de rest van het gebied er bij ligt, besluiten we weer richting de centrale piek, de Tête des Saix te gaan. We kiezen ervoor rechts aan te houden en knallen door de poeder van de net geopende en ongeprepareerde zwarte piste l’Aigle Noir. Het valt ons op

hoe stil het is in dit deelgebied van Samoëns en vooral hoe droog de poeder hier is. Het is niet moeilijk om te bedenken dat dit alles te maken heeft met de noordelijke en dus schaduwrijke ligging. Wij vinden het prima; de poeder is top en de nieuwe stoeltjeslift, die de museumstukken heeft vervangen, brengt ons snel terug naar de top voor de volgende first tracks. Dit soort dagen vreet energie en het populaire pisterestaurant l’Igloo vormt dan ook een welkome pitstop

la Combe de Gers De volgende dag gaan we op pad met voormalig prorider en snowboardgids Serge Corneillat voor het serieuze freeride werk in la combe de Gers. Serge is een van de vaste gidsen en snowboardleraren van AlpAdventures en heeft al veel boarders kunnen overtuigen van de freeridepotentie van het Grand Massif. Terwijl we over de traverse piste naar het Gers dal glijden, klinkt de laatste lawineknal die tot onze geruststelling alleen een gat in het sneeuwdek teweeg brengt. Een pisteur op een sneeuwscooter komt ons tegemoet en via zijn walkie talkie zijn we live getuige van het vrijgeven van la Combe de Gers. Omdat het nog wel een uurtje duurt voordat de sleeplift gaat draaien hebben we alle tijd om een materiaalcheck te doen. Serge attendeert ons vervolgens op de tricky stukken in de vorm van overhangende corniches (overhangende sneeuw op toppen t.g.v. van wind), ijsplaten en net onder de sneeuw verborgen rotsen en stenen. De


68

Gers is hét poederparadijs van het Grand Massif, maar ook het gebied met het hoogste lawinerisico. Het is dan ook ronduit onverstandig om alle flanken af te rijden zonder gids, lawine equipement en respect voor deze indrukwekkende bergen. Na de eerste en eenzame sporen van de gelukkige pisteurs die ons voorgingen om de afdaling te controleren, volgen onze handtekeningen op de berg. Bij iedere bocht is de spray zó dik en de poeder zó droog, dat je bij iedere volgende bocht je eigen opgeworpen puff in je nek krijgt. Na meerdere dikke afdalingen én pijnlijke ritjes terug omhoog met de eindeloze notenkraker sleeplift, begint het drukker te worden. Via een secret run door een mooi couloir komen we uit bij het pad dat ons naar de refuge de Gers leidt. Vanaf deze schitterende plek kijken we terug op onze eigen spoortjes op de

69

indrukwekkende hellingen. Serge stelt voor om via de, in totaal veertien kilometer lange, Cascades piste af te dalen naar het dorpje Sixt. Een mooie slingerende bospiste voert ons langs watervallen naar het oude dorpje waar de tijd lijkt stil te staan. Sixt heeft een eigen skigebiedje dat niet direct aangesloten is op het Grand Massif, maar er wel deel van uitmaakt en waar dus ook de skipas bruikbaar is. Op drukke zondagen en in vakantieweken kan het een goed idee zijn om hier eens dagje rond te glijden. Zeker bij een lage sneeuwgrens en verse sneeuw kun je hier heerlijke spoortjes trekken terwijl de weinige toeristen die er zijn, netjes op de pistes blijven. Alpendorpje Onderaan de Cascades piste stappen we in de skibus naar de télécabine van Samoëns. Deze

snelle en vrij nieuwe gondel brengt ons snel naar het Plateau des Saix, van waar uit de nieuwe Chariande Express ons in acht minuten terug op de Tête des Saix brengt. Vanuit de stoeltjeslift zien we onze volgende poederflank al liggen en we zijn blij dat we gids Serge bij ons hebben. De afdaling ziet er steil uit en de schaduw die er overheen valt doet de helling nog serieuzer lijken. Dit is een niet te onderschatten afdaling en om ongelukken te voorkomen houden we deze spot graag zo secret als dat die nu is. Als jij onder begeleiding van een ervaren gids dit soort pareltjes wilt ontdekken, boek dan eens een freeride trip via AlpAdventures. Na een korte klim strappen we de bindingen vast voor een lange en fantastische afdaling om uit te komen bij een riviertje waar we het verloren vocht kunnen aanvullen met vers smeltwater.


70

71

adv brunotti


72

Vanaf hier wacht een stevige hike naar de autoweg van waar we liftend verder moeten. Gelukkig stopt er al snel een auto die ons met een kort ritje terugbrengt naar het dorpje Samoëns. In tegenstelling tot het functioneel en recent gebouwde Flaine, is Samoëns een sfeervol en authentiek Alpendorpje. Net als Sixt is Samoëns van oorsprong een boerendorp met nog veel oorspronkelijke bewoners. Samoëns ligt op 700 meter hoogte in de mooie Vallée du Giffre en heeft een uitstraling die je zelden vindt in de Franse skistations. Pas sinds een jaar of zeven is Samoëns door middel van de gondelbaan direct verbonden met het skigebied en sindsdien wordt Samoëns steeds populairder als gezellige wintersportplaats. De vele chalets, leuke restaurants en de oude dorpskern in combinatie met

73

een fantastisch skigebied, maken dit dorp tot een unieke vakantiebestemming. Ook Arno en Jessica hebben met hun reisorganisatie AlpAdventures, Samoëns als thuisbasis gekozen. Pas des Sales Op de laatste dag van de week is de bereikbare poeder uitgespoord en moeten we het verderop zoeken. Na alle grensverleggende sneeuwavonturen staat er nog lekker toetje op het programma. Guide de haute montagne Christophe, neemt ons samen met een paar skiërs mee naar de Grandes Platières van Flaine voor de legendarische “Pas des Sales” afdaling. Na de piepercheck duiken we onder het afzetkoord door voor onze volgende sporen in een zo goed als maagdelijk poederveld. Het eerste deel is niet al te steil en de

sneeuw is nog prima, met hier en daar een leuk rotsblok om een jumpje overheen te wagen. Voor de ingang van een steil couloir laat Christophe ons stoppen en attendeert ons op de tekenen van aanwezig lawinegevaar. Eén voor één gaan we uiterst links het couloir door en wachten op elkaar onder een overhangende rots. Vanaf hier hebben we een super uitzicht over het verlaten dal, met de boerderijtjes uit vroegere tijden en een paar toerski sporen die het dal doorkruisen. Terwijl nieuwsgierige gemzen op ons neerkijken, stoppen we voor de meegebrachte lunch op een plek waar de stilte oorverdovend is. Voordat we verder gaan krijgen we klimgordels uitgereikt, wat duidt op serieus werk dat er aan lijkt te komen. Na nog een paar lekkere poederbochten door het steeds nauwer wordende dal, begrijpen waar dit materiaal voor dient: Christophe zekert zichzelf aan een stevige kerstboom en vraagt ons de boards en ski’s op de backpacks te bevestigen. Met het board op de rug worden we één voor één over de rand van de cliff geholpen om vervolgens veertig meter te abseilen langs een indrukwekkende massa van steen en bevroren watervallen. Na deze grensverleggende touwpassage strappen we de bindingen weer vast en dalen verder af door de kloof. De volgende uitdaging wordt gevormd door een pillowdrop sessie in kniediepe poeder om uit te komen in het bos. Moe maar voldaan glijden we langs de cascade de Rouget voor de laatste meters over het langlaufpad en komen uit bij de skibus die ons thuis zal brengen. Wat een tocht, wat een sneeuwcondities en wat een geweldige berggids! Het Grand Massif biedt snowboarders een groot en veelzijdig skigebied, met alle ingrediënten voor een grensverleggende boardtrip. Wil jij kennis maken met de avontuurlijke trips en activiteiten van AlpAdventures? Boek dan jouw trip (op maat) via deze Nederlandse specialist in het Franse Grand Massif. In de zomer kun je bij Arno en Jessica onder andere terecht voor uitdagende mountainbiketrips.

De 10 Grand Massif tips van AlpAdventures • Voor de diepste poeder moet je bij de Combe de Gers zijn, want als deze open is... • Een leuke halve dagtoer is de Cascades piste. Houd wel rekening met wat klunen. • Check het natural snowpark links van de stoeltjeslift Col de Plate in Flaine. • Neem eens contact op met AlpAdventures voor avontuurlijke arrangementen. • Blijf bij slecht zicht (sneeuwval) onder de boomgrens en draag een gele goggle. • Kunnen groene pistes leuk zijn? Ja, de Marvel wel en echt niet alleen voor beginners. • Pas off-piste altijd op en zeker voor de zogenaamde lapiaz erosie gaten. • Zorg dat je bij helder weer op de Grandes Platières staat en geniet van het uitzicht. • Zoek je authenticiteit in de Franse Alpen? Kom dan eens naar het sfeervolle Samoëns. • Respect the mountains! www.grand-massif.com Voor heel veel informatie over het Grand Massif gebied www.flaine.com De site van de VVV van Flaine www.samoens.com De site van de VVV van Samoëns www.alpadventures.com De site van dé Nederlandse specialist in het Franse Grand Massif

Spotguide Grand Massif  

Ga jij deze winter naar het Grand Massif? Lees dan dit artikel over de beste spots en krijg volop tips voor een vette trip in dit fantastisc...