Page 1

Tekst & Fotografie: Arno de Jong

Report Grand Massif avontuur

144

Alpenavonturen in het

Grand Massif

“De tickets zijn geregeld de gidsen ingepland, dus wat ons betreft kun je komen, Gijs.” Dat was het laatste contact wat we hadden met freelance journalist Gijs, die richting Samoëns zou komen voor een avontuurlijke winterbelevenis in het Grand Massif. De volgende dag reden we in een uurtje naar Genève airport om Gijs op te pikken en ruim twee uur na het instappen in het vliegtuig, stond deze glijdende reporter zijn spulletjes al uit te pakken in het AlpAdventures’ chalet la Maison Blanche in Samoëns. Hier lees je ons verslag van een avontuurlijk weekend in het Franse Grand Massif.

145


146

Slapen in een zelfgebouwde iglo Er komt van alles uit de boardbag, van thermoshirts tot een gloednieuw Bataleon board en van een winterslaapzak tot gesponsorde Protest outfits. Natuurlijk willen we deze goodies direct aan een grondige test onderwerpen en al snel staan we op de piste van Samoëns. Gijs is stoked en heeft het nu al over de beste poeder van het seizoen. Rond het middaguur houden we het voor gezien en onder aanvoering van accompagnateur Aga binden we de sneeuwschoenen onder voor een avontuurlijke sneeuwschoenentocht. De sneeuwgrens schommelt rond de 1400 meter en met iedere meter die we stijgen, wordt de sneeuw dikker. Gelukkig maar, want de eerder voorspelde regen beloofde weinig goeds voor ons volgende doel, namelijk onze eigen iglo bouwen!

147

Om onze ideale iglospot te bereiken lopen we op de tennisrackets een mooie tocht door de verse sneeuw. Van deze hoogte hebben we een fantastisch uitzicht over de Vallée du Giffre. Vriend en topkok Thierry voegt zich samen met zoon Tibot bij onze iglo-expeditie. Hiermee zijn we verzekerd van extra mankracht voor de iglobouw en een heerlijke maaltijd na de zware klus. Aga laat ons een mooie vlakke plek zien, vanwaar we net het laatste licht op de Mont Blanc kunnen zien. Veel tijd om daarvan te genieten is er niet, want er zal gewerkt moeten worden en de taken worden dan ook verdeeld onder de aanwezige bouwvakkers. Eerst scheppen we de nodige sneeuw weg om daarna een stevige bodem aan te stampen. Iglo-expert Aga laat zien welke sneeuw we het best kunnen gebruiken als

bouwstenen voor ons sneeuwhuis. De bovenste laag is te vers en moeten we dan ook eerst wegscheppen. Daaronder zien we een stevigere ingeklonken laag maar helaas is deze ook nog niet compact genoeg. Pas na bijna een halve meter scheppen bereiken we de perfecte laag voor stevige en solide sneeuwblokken. De mannelijke bouwvakkers zorgen voor het zagen en scheppen van de blokken terwijl de dames zorgen voor het opbouwen van de muur. Was het tijdens de wandeling al wat opgeklaard, nu beginnen we zelfs de zon voorzichtig te zien. Na drie uur zagen, scheppen, bouwen en shapen begint het al te schemeren en is het de beurt aan Thierry om zijn

kookkunsten te vertonen. Al snel brandt er een mooi vuurtje en ademen we het aroma van een heerlijke vin chaud in. Terwijl we een verdiende pauze houden en de handen warmen aan de beker is Thierry alweer bezig met de volgende gang. De Gruyère-, Beaufort- en Emmentalerkaas gaan de pan in en achtjesroerend bereidt onze meesterkok een heerlijk fondue Savoyarde. Nog nooit smaakte deze typische Alpenmaaltijd zo goed als nu: flink uitgehongerd als we zijn en met de euforie van deze pure bergbelevenis. Het is inmiddels echt donker geworden en dankzij de stevige maaltijd hebben we weer energie om onze shelter sneeuwdicht te krijgen. Het kampvuur en de maan geven ons net genoeg


148

licht om de klus te klaren en de trots is dan ook groot als we uiteindelijk met zessen in een dichte iglo kunnen proosten met een welverdiende Genepi. Gijs heeft nog energie over voor een extra avontuurlijk ingrediënt en stelt voor de eerder gespotte afdaling te gaan doen. Natuurlijk kan ondergetekende niet achterblijven en zo lopen we een half uur voor middernacht door de diepe poeder omhoog. Toen het nog licht was hebben we al een leuke lijn gespot, dat gezien de flauwe helling geen noemenswaardige gevaren kan herbergen. Na een korte klim strappen we de boards vast en gaat Gijs, met de mijnwerkerslamp op het hoofd, voorop. Helaas kan dit niet voorkomen dat we beiden head first over de kop gaan in de eerste de beste kuil halverwege de afdaling. Een illusie armer en een ervaring rijker staan we een half uur later weer opgewarmd bij onze witte koepel. Terwijl Jessica, Thierry en Tibot zich klaarmaken om naar beneden af te dalen voor een warm nachtje in hun eigen bed, zijn wij op het punt aangekomen om ons bed in de sneeuw op te maken. De ruimte is groot genoeg voor drie outdoor matrassen en de donsslaapzakken geven gelukkig een temperatuur aan tot 10 graden onder nul. Hoewel dit buiten misschien het geval is, blijkt hier binnen geen sprake van. De iglo is goed dicht en de ingang in de bodem zorgt ervoor dat de kou buiten blijft. Zo liggen we, knus en relatief comfortabel, in onze zelfgebouwde iglo op 1600 meter hoogte. De eerste dag van ons Alp adventure is een feit. Freeriden in Gers De volgende morgen worden we gewekt door de zon die door de ijzige sneeuwblokken heen schijnt en de ruimte vult met een apart blauw licht. Even vraag ik me af waar ik ben, maar al snel besef ik dat we bezig zijn een fantastisch Alpenavontuur te beleven. Ik heb eigenlijk wel

149

lekker geslapen en met de wetenschap dat er weer een mooie dag voor de boeg ligt besluit ik de net opgekomen zon te gaan begroeten. Koffie hebben we niet, maar de frisse ochtendbries en een voorzichtig zonnetje doen ons snel wakker worden. We pakken de boel bij elkaar en dalen af naar onze volgende afspraak, nu met één van onze vaste AlpAdventures berggidsen Christophe. Deze local is “guide de haute montagne” en heeft alle pieken in de omgeving al eens beklommen, met of zonder ski’s. Vandaag zal deze Tophe ons meenemen op de mooiste off-piste afdalingen van het Grand Massif. Natuurlijk worden we eerst uitgerust met de safety 3-eenheid pieper, sonde en schep, om vervolgens op ski’s en boards af te dalen naar freerideparadijs Gers. Het weer zit niet helemaal mee; het sneeuwt een beetje en de wind doet de gevoelstemperatuur een paar graden droppen. Ondanks het weer blijkt tot onze verrassing de sleeplift van Gers gewoon te draaien. Van bovenaf is dit niet te zien en dat zorgt ervoor dat we deze heerlijke poederkom voor ons zelf hebben! Christophe zet de eerste sporen en daardoor voelen we ons meteen zeker. Ondanks het mindere zicht kunnen we een paar heerlijke afdalingen maken en trekken we het ene verse spoor na het andere. Gijs is nog enthousiaster dan gisteren en bekent dat deze poeder nog veel verser en dieper is dan de sneeuw die we de vorige dag reden. Het is ongelofelijk hoe stil het is en hoe uniek is het dat we eigenlijk de hele Combe de Gers voor onszelf hebben? Om het achterste been even wat rust te geven na weer een lange rit in de sleeplift, stelt Tophe ons voor even pauze te houden in de cabane bovenaan de lift. Hier, in het honk van de pistedienst van Gers, worden we getrakteerd op een hete kop Alpenthee. De aanwezige pisteurs vertellen ons verantwoordelijk te zijn voor de veiligheid van de befaamde off-piste Combe de Gers en vertellen ons de mooiste verhalen over hun stoere baan in de Franse sneeuw.

Als we weer verdergaan ligt er nog een laatste slalomafdaling te wachten door het struikgewas van Gers. De struiken zorgen voor net dat beetje extra contrast om er nog een paar dikke sprays uit te gooien. Tophe geeft ons het goede voorbeeld en jumpt een mooie cliff op zijn fatski’s. Goed voorbeeld doet goed volgen, zo blijkt altijd weer met een gids of leraar voorop en in het spoor van Tophe pakken we nog een paar lekkere jumps mee. We glijden langs de instap van de sleeplift die al een uur stil hangt, het is dan ook al tegen zessen en de schemering begint in te zetten. We glijden nog een paar honderd meter door tot aan het Lac de Gers waar we stil vallen en de laatste meters lopend afleggen naar onze volgende slaapplaats. Ditmaal geen kille iglo, maar een heerlijk opgemaakt bed op een van de mooiste plekken van het Grand Massif; le réfuge de Gers. Hoewel we vooraf gereserveerd hebben, lijkt huttenwaard Stéphane verbaasd om ons te zien verschijnen. Hij weet niet eens dat de sleeplift open is geweest en heeft de hele dag nauwelijks gasten gezien. Na een warme douche worden we, met de familie, aan tafel uitgenodigd voor een smakelijk diner. Een heerlijke steengrill, meerdere wijntjes en een afsluitende Genepi gaan er weer prima in tijdens de gezellige maaltijd. Terwijl op de achtergrond de openhaard knettert, vult Stéphane de glaasjes bij en vertelt ons over de barre omstandigheden die ze af en toe meemaken rondom de réfuge. Christophe kan er over meepraten en deelt zijn belevenissen op de Mont Blanc en tijdens zijn indrukwekkende alpinetochten in de omgeving. Als Hollanders kunnen we er alleen maar bijzitten en met veel respect luisteren naar deze berggeiten. Midden in een indrukwekkende omgeving genieten we van het pure bergleven en ik kan het dan ook niet laten om voor het slapen nog een paar foto’s te maken in een poging dit gevoel vast te leggen. La vie est belle! Dag twee van ons Alp adventure zit in de broekzak. Splitboarden en een lesje lawinekunde De volgende morgen worden we gewekt door het geluid van stevige lawineknallen. De pisteurs die gisteren nog werkeloos in hun cabane zaten, zijn nu druk aan het werk. We zijn verrast door al het lawinegeweld aangezien het gisteravond helder en windstil was en nu vanochtend ook weer. Waarom toch al die actie? Christophe vertelt ons een wijze les. Gisteren was een dag met verse sneeuw en een wind die zo licht was dat het geen gevaar opleverde in Gers. Zowel gisteravond als vanmorgen was het helder en rustig weer wat ons (en vele andere toeristen) het gevoel kan geven dat de condities veilig zijn. Niets blijkt minder waar want de storm die vannacht om de hut heeft gegierd blijkt veel windsneeuw te hebben verplaatst. Deze door wind neergelegde sneeuw is zeer gevaarlijk aangezien het slechte hechting biedt. Hierdoor ontstaan er zogenaamde plaques à vent (windsneeuw platen) die bij de minste druk kunnen bezwijken en loslaten. Op steile hellingen zoals Gers kunnen deze sneeuwcondities levensgevaarlijke lawines veroorzaken. Daarom wordt een poederkom als Gers altijd eerst goed gecheckt en eventueel af-

Een week of weekend als dit kun je bij AlpAdventures op maat laten organiseren voor jouw eigen groep met vrienden of collega’s. Daarnaast biedt AlpAdventures verschillende (thema)trips aan waarin je op pad gaat met snowboardgids Serge Cornillat (10 x Verbier Xtreme contest), een iglo bouwt met Aga of de mooiste backcountry tochten maakt met gids Christophe. Je kunt je voor deze reizen inschrijven via de website: www.AlpAdventures.com, voor een avontuurlijke winterbelevenis in de Franse Alpen


150

151 geknald, voordat die geopend wordt voor het publiek. We besluiten het dan ook rustig aan te doen en genieten van een extra kopje koffie. Via de radioverbinding van de réfuge horen we dat de lift binnen een uur gaat draaien en Stéphane is zo vriendelijk om ons achterop de pistebully naar de lift te brengen. De wachttijd bij de lift wordt De wachttijd bij de lift wordt nuttig besteed met praktijklessen in snowsafety zoals een pieper zoektocht met verschillende (merken) lawinepiepers. Zeker na zo’n knallende ochtend besef je weer dat dit soort clinics geen overbodige luxe zijn voor ons flatlanders. Zodra de lift begint te draaien staan we natuurlijk als eersten aan de top. Dit is onze kans en één voor één voorzien we een maagdelijk Gers van onze signatures. Vol adrenaline gaan we op weg naar ons laatste avontuur en een klein uur later stappen we de shop van Serge Cornillat binnen om onze boards om te ruilen voor splitboards. Serge is AlpAdventures’ snowboard gids en runt daarnaast een shop met de juiste spullen voor een geslaagde freeride trip. Als we even later op onze splitboards naar boven lopen horen we regelmatig een diep whoef geluid. Tophe vertelt ons dat dit de kritieke sneeuwlagen zijn de wij met onze stappen op scherp zetten. Ervaren als Christophe is,

ziet hij er geen gevaar in omdat de helling niet steil genoeg is om de sneeuw te laten glijden. We bedenken (opnieuw) hoe belangrijk kennis en ervaring zijn tijdens dit soort activiteiten. Safety clinics, cursussen en opleidingen zijn er niet voor niets en het is goed dat er tegenwoordig zoveel aandacht aan gegeven wordt. Je leert hier de juiste routes te kiezen en mogelijke gevaren in te schatten. Na twee uur bereiken we ons eindpunt net onder de top. We rusten even uit en genieten van het mooie uitzicht. Christophe loopt nog even door en attendeert ons bij terugkomst op een zogenaamde crown; een breeklijn van een afgegaane lawine. “J’ai coupé la pente.” vertelt hij ons, wat betekent dat hij met het snijden van zijn ski’s een kleine lawine opgewekt heeft zodat we niet later op natuurlijke wijze verrast zouden worden. Op dit soort afgelegen plekken komen de pisteurs niet om hellingen op te blazen en zijn we blij dat berggeit Christophe ons voorgaat en rondleidt! Hoewel de helling niet erg steil is glijden onze powderguns heerlijk door de verse sneeuw en komen we moe maar voldaan terug in Flaine waar een welverdiend biertje bij de Flying Dutchman er prima in gaat! Thuisgekomen in het AlpAdventures chalet “la Maison Blanche” heeft Jessica een heerlijke tartiflette bereid. Samen met de gidsen Aga en Tophe en collega avonturier Gijs kijken we terug op een geslaagd en grensverleggend Alpenavontuur in het Franse Grand Massif.

Een splitboard, wat is dat? Als snowboarder lijk je vaak aangewezen op sneeuwschoenen om een onverspoorde helling te bereiken. Jaloers kijken we naar skiërs die lijken te genieten van alleen al de tocht naar boven toe. Maar ook voor snowboarders bestaat er de mogelijkheid om op dezelfde manier de klim te trotseren. Een splitboard is een doorgaans ruim bemeten freerideboard met een naad over de gehele lengte. Met een paar simpele handelingen klik je de twee helften los van elkaar en door het in de lengterichting draaien van de (gewone snowboard)binding heb je opeens twee stijgski’s. Op de onderkant plak je de speciale (stijg)vellen die je, doordat de haartjes één kant op staan, in staat stellen met de ski’s naar boven de lopen. Uit ervaring kunnen we zeggen dat je als snowboarder geneigd bent te vergeten om ski/prik stokken mee te nemen, denk daar dus aan als je een splitboard huurt! Onder aanvoering van een berggids kom je hikend met je splitboard op de mooiste plekken in de backcountry. Daarnaast zul je verrast worden door de rijprestaties op de piste; natuurlijk is het board wat zwaarder en logger maar speling voel je bijvoorbeeld nauwelijks.

Grand Massif, Alpenavonturen  

This is our version of the adventurous trip we had with journalist Gijs in the backcountry of the Grand Massif

Advertisement