Page 1

Echte mensen, Echte verhalen

Untitled-1 1

16-10-2010 19:55:14


2 Untitled-1 2-3

3 16-10-2010 19:55:20


Welkom in de wereld van

Inhoud Actueel

Gefeliciteerd!

Opinie

Deze Week 8 Strip 22

14 26

U mag zich de trotse eigenaar noemen van de allereerste editie van Spiek. De komende 50 pagina’s staan boordevol met opmerkelijke, grappige en aandoenlijke verhalen van alleen maar echte mensen. Mensen zoals u en ik.

De Straat Op Op het eerste gezicht

8

Neem bijvoorbeeld Koos en Ida, zij delen met u het geheim achter hun eeuwige trouw. Is na vijfenvijftig jaar huwelijk de glans er nog steeds niet vanaf ? En waar laat je jezelf in een huis dat vol staat met parfumminiatuurtjes? Mariëtta Kon vertelt over haar opmerkelijk hobby. Richard en Robert leven allebei al 10 jaar op straat. Hoe zien hun dagen eruit? En wat merken zij van de politieke crisis in ons land? De reporter bezocht hen in het Amsterdamse Vondelpark. Piloot zijn van een Boeing 777 van KLM. Menno de Beus weet er alles van en doet een boekje open over de voor- en nadelen van zijn beroep.

Cultuur

Deze, en nog vele andere onderwerpen zoals het nieuws, opinies en culturele tips komen u tegemoet in deze eerste editie van Spiek.Leun achterover, en laat u verrassen door de medemens.

47 40 42 29

26

Museum Samen uit , Samen thuis Gadgets Talent

31

Veel leesplezier!

De Redactie

Ik vind het heerlijk om te verzamelen” Mens 23 31 38 37

Lifestyle De Reporter Gluren bij de Buren Gewoon Ongewoon Eeuwige Trouw

Karakter Mijn Ding De Achterkant De zus van…

16 12 20 24

In elke editie Gespiekt! Recepten Column Chris Column Paul Klaagmuur Abonneepagina Colofon Volgende week in Spiek

4 Untitled-1 4-5

34 19 36 45 48 49 50 51

5 16-10-2010 19:55:33


Deze Week / Actueel

Carlos Araya plaatst het beeld van San Expedito naast een Chileense vlag met de naam van een familielid. Het familielid is een van de 33 mijnwerkers die opgesloten zit in de ingestorte mijn in San Jose. (foto: Roberto Candia)

Kom opruimen

Daniel Espinoza wacht buiten de mijn om te helpen bij de reddingsoperatie voor mijnwerkers in Copiapo, Chili.(foto: Luis Hidalgo)

We maken plaats voor nieuwe producten. Kom daarom opruimen van maandag 16 t/m woensdag 25 november en profiteer 10 dagen lang van hĂŠĂŠl veel aanbiedingen met hoge kortingen. Je herkent deze aanbiedingen aan de OP=OP borden in de winkel. Kijk voor meer informatie op IKEA.nl/opruimen

Design your own life

6 Untitled-1 6-7

7 16-10-2010 19:55:40


Deze Week / Actueel Nadat deze twee Pakistaanse kinderen de zware overstromingen overleefden, liggen ze gedwongen in een berm in de buurt van Nowshera Peshawarals. (foto: Mohammad Sajjad)

Deze Week / Actueel

Een moslima doet bij de zonsopgang haar gebed in de woestijn in Yogyakarta, Indonesië. (foto: Margit Haider)

Op 11 augustus 2010 was de eerste dag van de heilige maand van de Ramadan in Noord-Amerika. De Iftar maaltijd wordt geserveerd op een tafel waar een Canadees-Marokkaanse zich klaarmaakt om aan een aantal traditionele gerechten te beginnen. De applicatie op haar mobiel is gebaseerd op de nieuwe technologieën om de islamtische plichten te combineren met het moderne leven. (foto: © Chamsi DIB)

Boven: De twee-jarige Luke Pavlenishzili zit op de schouders van zijn vader George terwijl hij een roos geeft aan de New Yorkse brandweerman Joe Huber. Luke, zijn vader George en brandweerman Joe stonden alledrie op de Reflecting Pool bij Ground Zero om de terreuraanslagen van 11 september 2001 te herdenken. (foto: Chang W. Lee) Onder: Patty Sumner heeft een foto van haar broer Lt Joseph G. Leavey in haar hand. Joseph was een New York City brandweerman die op 11 september om het leven kwam in het World Trade Center. (foto: Spencer Platt) Boven: Zonder bier geen Oktoberfest. Deze feestvierders reiken een morsende beker bier in de Hofbräuhaus tent na de opening van het Oktoberfest bierfestival op de Theresienwiese in München. (foto: Thomas Kienzle) Onder: Mannen in traditionele Beierse kleding nemen deel aan de traditionele schuttersoptoch van het Oktoberfest op 19 september in München, Boven: Een(foto: moslima doet bijBeier) de zonsopgang haar gebed in de woestijn in Yogyakarta, Indonesië. (foto: Margit Haider) Duitsland. Alexandra Deze Pakistaanse mannen zijn getroffen door de overstromingen in Pakistan. Met een boot vastgebonden op de auto, rijden ze naar de provincie Punjab. (foto: Aaron Favila)

8 Untitled-1 8-9

Onder: Op 11 augustus 2010 was de eerste dag van de heilige maand van de Ramadan in Noord-Amerika. De Iftar maaltijd wordt geserveerd op een tafel waar een Canadees-Marokkaanse zich klaarmaakt om aan een aantal traditionele gerechten te beginnen. De applicatie op haar mobiel is gebaseerd op de nieuwe technologieën om de islamtische plichten te combineren met het moderne leven. (foto: © Chamsi DIB)

9 16-10-2010 19:55:50


Deze Week / Actueel Zonder bier geen Oktoberfest. Deze feestvierders reiken een morsende beker bier in de Hofbr채uhaus tent na de opening van het Oktoberfest bierfestival op de Theresienwiese in M체nchen. (foto: Thomas Kienzle)

10 Untitled-1 10-11

Mannen in traditionele Beierse kleding nemen deel aan de traditionele schuttersoptoch van het Oktoberfest op 19 september in M체nchen, Duitsland. (foto: Alexandra Beier)

De twee-jarige Luke Pavlenishzili zit op de schouders van zijn vader George terwijl hij een roos geeft aan de New Yorkse brandweerman Joe Huber. Luke, zijn vader George en brandweerman Joe stonden alledrie op de Reflecting Pool bij Ground Zero om de terreuraanslagen van 11 september 2001 te herdenken. (foto: Chang W. Lee)

Patty Sumner heeft een foto van haar broer Lt Joseph G. Leavey in haar hand. Joseph was een New York City brandweerman die op 11 september om het leven kwam in het World Trade Center. (foto: Spencer Platt)

11 16-10-2010 19:55:59


Lifestyle

Gluren bij de Buren

Kamernood? Menig student komt dit probleem tegen. In de grotere studentensteden hebben studenten de mogelijkheid om zich in te schrijven voor containers. Vraag je je ook wel eens af hoe het er van binnen uitziet? Noortje Kleijnen (19) vertelt hoe het is om in zo’n klein paradijsje te wonen.

Hoe zit het dan in de winter als je geen gas hebt?

“Ik verander qua inrichting bijna Je woontmaandelijks.” op 25 m², kun je wat vertellen

‘Ik heb in de kamer een airco, die (gelukkig) ook warme lucht kan blazen. Dus het is hier in de winter ook lekker warm. Wanneer het buiten heel warm is kan ik de airco aanzetten voor wat verkoeling.’

over de inrichting van je woning?

‘Ik verander de inrichting bijna maandelijks. Ik heb sinds kort een nieuwe kledingkast, deze neemt wel wat ruimte in beslag. Ik wil niet dat het hier binnen heel krap wordt. Dus heb ik een kleine tafel voor mijn laptop, hier eet ik ook meestal aan. Ik heb mijn bed onder het raam staan. Ik heb ook slaapbank, dit Hoe zit het dan in de winter als je geen gas kan ik overigens iedereen aanraden met een klein hebt? appartement. is erg handig datdie je hier gewoonook eenwarme bed ‘Ik heb hier inHet de kamer een airco (gelukkig) van maken indien In ditde nodig is en qua lucht kan blazen. winter is het het scheelt hier dusheel ookveel lekker ruimte. Daarnaast heb ik een tv en eenis, koffi etafel. keuken warm. Wanneer het buiten heel warm kan ik deDe airco aanstond ervoor al dat hier kwam wonen. Ik denk dat die standaard zetten watikverkoeling.’ in de container zit. Ik heb wel een heel kleine badkamer.’

Je woont op 25 m², kun je wat vertellen over de van je mensen woning? die hier wonen? Ga inrichting je veel om met

‘Ik verander hetaantal qua inrichting bijna Ik ikheb ‘Ik ken wel een mensen die hiermaandelijks. wonen, maar ga sinds kort een nieuwe kledingkast, deze neemt wel wat ruimte in verder niet echt met ze om. Iedereen is erg op zichzelf gericht. beslag. Ik wil niet dat het hier heel krap wordt. Daarom heb Heteen is niet zo tafel dat hier buurtfeestjes ik kleine voor mijn laptop,zijn.’ waar ik meestal ook aan eet. Ik heb mijn bed onder het raam staan. Ik heb ook een slaapbank. Dit kan ik overigens iedereen aanraden met een Ben je van planHet om hier te blijven wonen klein appartement. is erg handig dat je hier gewoon tot een het einde studie? bed van kunt van makenjeindien dit nodig is, en het scheelt heel ‘Toenqua ik hier kwamDaarnaast wonen heb veel ruimte. hebikikeen eeneen tv campuscontract en een koffietafel. De keuken Wanneer stond er ik al klaar toen ik hier kwam Ik denk getekend. ben met mijn wonen. studie heb ik zesdat deze standaard dewat container Ik heb want wel een kleine maanden de tijdinom anders zit. te vinden, danheel moet ik badkamer. hier uit. De containers gaan tien jaar mee. Deze containers blijven sowieso tot 2013 staan. Dus ik zit voorlopig nog wel Ga je veel om met mensen die hier wonen? goed.’ ‘Ik ken wel een aantal mensen die hier wonen, maar ik ga verder niet echt met ze om. Iedereen is hier op zichzelf Zou jeHet hetis andere aanraden om gericht. niet zo datstudenten hier buurtfeestje zijn.’

s r e n i Conta

hier te gaan wonen? Ben je Het vanisplan om hier het einde je ‘Jazeker. hier lekker rustigtot en ik zit dicht bij van het censtudie te blijven wonen? trum. ’s Nachts varen de ponden gelukkig ook, dus ik kan ook

Hoe ben je hier terecht gekomen?

‘Ik ben hier gekomen via studentenwoningweb. Je schrijft je in voor de woning en als je de eerste bent dan krijg je de woning. Ik heb dus eigenlijk geluk gehad. Mijn container is binnen een kwartier met de pond of bus te bereiken vanaf centraal station. Ik woon hier omdat ik oorspronkelijk uit Eindhoven kom. Toen ik besloot om in Amsterdam te gaan studeren wilde ik ook wel graag in de stad wonen. Ik zag het niet zitten om elke dag zo lang te moeten reizen. Eerst woonde ik in Hoofddorp met huisgenoten. Dit beviel me ook goed, alleen ik vond het net te ver van school.’

Wat kost het om in een container te wonen?

‘Het kost €350,- per maand om hier te wonen. De prijs is inclusief internet, stroom en water.

Hoe kom je maandelijks rond?

‘Ik werk momenteel bij de webredactie van een bedrijf in Amsterdam. Met deze baan kan ik prima rondkomen en het past goed bij mijn studie. Daarnaast krijg ik huurtoeslag en studiefinanciering.’

12 Untitled-1 12-13

Noortje Kleijnen Bevalt het om in een container te wonen?

‘Ja het bevalt zeker. Ik heb hierbinnen alleen geen wasmachine. Dit moet in het washok hier vlakbij. Alleen dit kost €2,50 per keer, dat is wel een klein nadeel. De muren zijn van kunststof. Ik mag binnen dus niet schilderen, behangen of spijkeren. Wat hier ook niet mag is feestjes geven. Daar is het echt te gehorig voor. Laatst gaf een van mijn bovenburen een feestje, dit was echt heel storend. Verder trilt het hierbinnen een beetje als er mensen hard over de galerij lopen. Nog een nadeel is dat ik geen gas heb. Dus ik kan niet te lang douchen aangezien ik een boiler heb. Koken doe ik met een elektrisch kookstel.

‘Toen ik uit hiergaan. kwam wonen heb ik eenincampuscontract getekgewoon Een kamer vinden Amsterdam is heel end. Wanneer ik klaar ben met mijn studie heb ik zes maanmoeilijk en deze betalen is normaal gesproken ook erg duur. den de tijd om andere woonruimte te vinden, want dan moet Een container is relatief goedkoop en wat ik er voor terug krijg ik hier uit. De containers gaan tien jaar mee. Deze containers hoef ik met niemand te delen. vind het heel jn om nuwel mijn blijven sowieso tot 2013 staan.IkVoorlopig zit ikfihier nog eigen plek te hebben.’ goed.’

Zou aanraden om als hierjij Hebje jehet nogandere een tipstudenten voor mensen die net te gaankleine wonen? in een ruimte wonen?

‘Jazeker. Het is hier lekker ‘ Schaf een slaapbank aan!’ rustig, en ik zit dicht bij het centrum. ’s Nachts varen de ponden gelukkig ook, dus ik kan ook gewoon uitgaan. Een kamer vinden in Amsterdam is heel moeilijk, en een kamer huren in Amsterdam is normaal gesproken ook erg duur. Een container is relatief goedkoop, en wat ik er voor terug krijg hoef ik met niemand te delen. Ik vind het heel fijn om nu mijn eigen plek te hebben.’

Heb je nog tips voor mensen die net als jij in een kleine ruimte wonen? ‘ Schaf een slaapbank aan!’

13 16-10-2010 19:56:14


Opinie

De Straat Op

Giro 55

5

Wanneer een land in nood is kunnen wij ons steentje bijdragen door geld te storten op Giro 555. Hebben wij Nederlanders deze keer geld gestort om de slachtoffers van de overstromingen in Pakistan te helpen?

Gail (48), Huisvrouw

Marc (45), Ondernemer

“Ik heb deze keer geen geld gestort op giro 555. Voorheen heb ik wel altijd geld gestort, maar ik twijfel nu of het geld daadwerkelijk gebruikt wordt om de slachtoffers te helpen. Je hoort vaak genoeg dat dit niet het geval is. Ik zou de mensen in Pakistan graag willen helpen, maar dan wil ik wel zeker weten dat mijn geld daar ook echt naartoe gaat.”

“Nee, dat heb ik niet gedaan. Ik steun Amnesty International, zij voeren actie tegen schendingen van de mensenrechten. Overigens moet ik wel bekennen dat ik dit soort acties als giro 555 wantrouw, de mensen in Haïti komen nog steeds hulp en geld tekort. Geld wat gegeven is aan de wederopbouw en dat komt maar zelden op gang. Erg jammer vind ik dat.’’

Dirk (53), Maatschappelijk werker “Ik heb er lang over nagedacht of ik geld zou storten, maar ik heb het uiteindelijk niet gedaan. Ten eerste omdat ik twijfel of het wel bij de goede mensen terecht komt, en ten tweede begrijp ik niet dat zo’n islamitisch land als Pakistan niet door andere islamitische landen geholpen wordt. Veel islamitische landen hebben steeds kritiek op het Westen, maar bij zo’n ramp als dit springt het Westen bij en laten de islamtische landen het afweten.”

Piet (50), Econoom Myrna (51), Z-verpleegkundige “Ik heb dit keer geen geld gestort, omdat ik dacht dat mijn man het zou storten. Door een miscommunicatie is dat niet gebeurd en hebben wij uiteindelijk dus niets gegeven. De vorige keren met bijvoorbeeld de tsunami en Haïti heb ik wel gestort. Ik vind dat als je zelf heel veel hebt en iemand anders niets meer over heeft, je best wel iets kunt missen.”

“Ik geef geen geld aan Giro 555. Wel aan collectes en andere goede doelen, dus daar gaat het geld aan op. Ik vind Giro 555 overigens wel een nuttig doel. Je hoort veel mensen over het feit dat een groot deel van het geld verdwijnt, maar ik geloof wel dat het nuttig besteed wordt, want er is tegenwoordig behoorlijk wat controle op. De vele aandacht die aan Giro 555 besteed wordt is in deze tijd wel degelijk noodzakelijk, want anders wordt je gewoon niet opgemerkt met je actie.”

Jack (55), Jurist Tanja (45), Kapster “Ik heb dit keer geen geld gestort op giro 555. Dit komt omdat ik op dit moment bezig ben met het organiseren van een benefitconcert voor de KWF. Het geld dat ik beschikbaar heb voor een goed doel is dit keer voor de kankerbestrijding.”

Marga (47), Tandartsassistente

14 Untitled-1 14-15

“Giro 555 is een goede actie, het zet je misschien wel even wat aan het denken als je ook de verschrikkelijke beelden voorbij ziet komen op televisie. Geven doe je dan wel, maar voornamelijk de eerste keer bij zo’n actie. Laatst was Giro 555 weer met een grote actie op televisie en radio en dan is er wat mij betreft

“Er zijn zoveel goede doelen waardoor je door de bomen het bos niet meer ziet. Giro 555 is dan wel een grote actie, maar wat mij betreft kiezen ze een grote actie uit waarvoor zij zich inzetten. Op een gegeven moment wordt het een gewoonte als het teveel op televisie en radio is. Goede actie dus, maar niet te vaak.”

Frank (58), Tuinman “Nee, ik heb niet gestort. Naar mijn idee blijft het geld meestal aan de strijkstok hangen. Dat soort landen worden over het algemeen bestuurd door corrupte regimes waardoor het geld, c.q. middelen, niet bij de doelgroep beland.”

Wil jij ook meepraten over dit onderwerp? Ga dan naar

www.spiekmagazine.nl

en laat je stem horen op het forum!

15 16-10-2010 19:56:42


H

et is een regenachtige dinsdag. In het Amsterdamse Vondelpark zijn alsnog veel mensen op de been. Mensen die aan hun conditie werken door een rondje te joggen, en mensen die flink doortrappen op de fiets, om op tijd op hun werk te komen. Al deze mensen worden dagelijks gadegeslagen door Richard en Robert. Beiden al zo’n tien jaar dakloos en ze kennen Amsterdam dan ook op hun duimpje.“Doe mij nog eens een biertje!”gebiedt Robert zijn metgezel Richard. Richard heeft nog een voorraadje dat bestaat uit een stuk of zes blikjes en staat er één af aan Robert. Robert neemt een flinke teug en slaakt vervolgens een zucht van verlichting. “Zo, daar hou ik van,” klinkt het uit zijn mond. “Vroeger was ik filmacteur,” is het eerste wat Robert ons meldt. “Ik had een rol in Dubbelleven, een serie van de VARA, geschreven door Paul Haenen (bekend van Bert en Ernie).”

Een zwerversbestaan Waar gaan we volgend jaar heen op vakantie? Kopen we een boot of een tweede huis? Dit zijn uitspraken van mensen die zijn opgegroeid in welvaart. Maar wat nou, als je niet eens een dak boven je hoofd hebt? 16 Untitled-1 16-17

Toen de serie werd opgenomen, in 1978, was Robert 18 jaar oud. De rol die hij toegewezen had gekregen, was die van een jongen van 16 die verliefd werd op een oudere vrouw. Een vrouw van 54. “Weet je wat nou zo apart was; ik was in werkelijkheid ook verliefd op die vrouw! Ik moest spelen dat ik met haar ging zoenen, maar dat was gewoon voor het echie!” Na een acteercarrière van twee jaar, hield Robert het voor gezien. “Het is zo’n onechte wereld. Ik voelde me net een hoer die zijn kunstje moest vertonen en daar na afloop wat geld voor kreeg. Het was gewoon mijn ding niet.” Robert besloot vervolgens naar Azië te vertrekken om ontwikkelingswerk te gaan doen. “Je deed toch iets van mensen in nood helpen? Een soort artsen zonder grenzen?” valt Richard ons in de rede. Richard vertelt ons vervolgens dat Robert het liever niet over zijn tijd in Azië heeft. Dakloos Wanneer we aan de heren vragen hoe ze dakloos zijn geworden is het vooral Richard die daar wel wat over kwijt wil. “Ik was kunstnaar en had een atelier in de Laanstraat in Oud-West. Ik ontmoette toen een vrouw van wie haar heel haar huis was afgebrand. Ik nam het toen voor haar op. Iets wat ik eigenlijk niet had moeten doen.” De vrouw die

Richard in huis nam, bleek al heel lang aan het Border Line syndroom te lijden. “Op een gegeven moment heeft ze de hele boel afgebroken. Ik dacht dat het met de woede over haar afgebrande huis te maken had, dus ik liet haar gewoon haar gang gaan.”Vervolgens werd de vrouw uit huis gehaald en werd ook het atelier van Richard ontruimd. Hij was in één klap al zijn spullen kwijt. “Dit alles is gebeurd, doordat ik te goedgelovig ben geweest. Ik kon toen twee dingen doen: of proberen met veel moeite alles weer terug te krijgen, of kijken hoe het leven hier op straat is.”

te eten, of in de avond iets warms.”Op de vraag hoeveel kilometers de heren per dag ongeveer te voet afleggen, antwoord Robert dat je het kunt vergelijken met een marathon. “Ik houd ervan om een beetje door de stad te struinen,” mompelt Richard.Richard en Robert zijn af en toe wel genoodzaakt om hun eten van de straat te halen. Robert geeft hier de inloophuizen de schuld van. “Je kan helemaal niet bij die huizen terecht! Het is altijd vol. Ik ben er in één week tijd al vier keer weggestuurd.” Richard legt de nadruk op de vrij strenge regels die de inloophuizen hanteren. “Je moet voor tien uur ’s avonds binnen zijn, en voor acht uur ’s morgens al weer de deur uit. Het wordt echt zo’n stramien, net alsof je in de gevangenis zit.”

“Vroeger was ik filmacteur. Ik had een rol in Dubbelleven, een serie van de VARA.”

Richard en Robert gaan niet vaak naar binnen bij de verschillende inloophuizen die zich in Amsterdam bevinden. “Inloophuizen zijn vaak heel druk. Er zitten veel verschillende mensen die hun verhaal kwijt willen en ik heb geen zin om daar naar te luisteren. Het is een beetje een ‘open inrichting’ idee,” aldus Richard. Wel is hij erg te spreken over de kwaliteit en de faciliteiten van de inloophuizen in Amsterdam. Hij reist met zijn fiets veel door Nederland en heeft bijna alle grote steden al wel een keer aangedaan. “In al die andere grote steden krijg je helemaal niets te eten in de inloophuizen. Hier in Amsterdam krijg je nog wel eens koffie met een boterham

Crisistijden Op dit moment verkeerd Nederland nog altijd in zwaar weer, vanwege de economische crisis. Volgens Richard is de eerste plek waar men er iets van merkt, bij hun op straat. “Wij zijn de eersten die dat merken. Al die integratieproblemen zijn in de inloophuizen ook het onderwerp van gesprek. Er is een soort politieke strijd gaande tussen al die verschillende mensen daar.” De oorzaak van het hele zwerversbestaan van Robert ligt volgens hem aan zijn buitengewoon

17 16-10-2010 19:56:52


hoge IQ. “Ik schijn een IQ te hebben van 164. Geloof me, het is echt geen pretje om daar mee te leven.” Richard voegt daar aan toe dat zij een moeilijke jeugd hebben gehad. Ze dragen dus al hun hele leven de lasten mee van vroeger. “We zijn een beetje vroeg oud geworden daardoor. Het enige dat je daaraan kunt doen is iedere dag een beetje beleven zoals hij is.” Dagelijkse bezigheden Richard en Robert hebben beiden zo hun eigen dingen om de dagen door te komen. Robert geniet vooral in het Vondelpark van alles wat voorbij komt, en Richard blijkt een behoorlijk doorgewinterde fietser te zijn. “Ik ben van de week nog helemaal langs de kust naar de Hoek van Holland gefietst en toen heb ik een weekje in Rotterdam doorgebracht. Vorig jaar ben ik zelfs nog helemaal langs de Rijn naar Italië gefietst. Ook heb ik al eens zeven maanden door Londen gezworven. Overal kom je wel daklozen tegen die op een bankje zitten en waar je je bij aan kunt sluiten. Je leeft weliswaar buiten de maatschappij, dat is wel zwaar, maar je leeft ook zonder zorgen.” De enige zorgen die Richard en Robert hebben, zijn de basisbehoeften waar een welvarend mens zich allang niet meer druk om maakt. Eten en een slaapplek, dat is het enige waar zij over na hoeven te denken. Robert kan zich overigens de dag niet heugen dat hij een droge slaapplek had. In Nederland zijn nog maar weinig

mensen, op een groep ouderen na, die niet beschikken over een mobiele telefoon of een computer. Richard vindt zichzelf een echte digibeet. “Hoe intelligenter je bent, des te simpeler ga je leven. Ik kan niet met een computer omgaan, en zelfs niet met een mobiele telefoon. Zodra je daar niet mee om kunt gaan ben je acuut gehandicapt in

‘Vanwege mijn atopische allergie, ben ik echt overal allergisch voor!’ Nederland en dan kun je geen kant op. Het enige dat ze dan nog voor ons hebben is een beetje op een schoffel leunen in de plantsoenendienst. Nou, dat vind ik een beetje achterlijk.” Robert geeft het geheel nog een verrassende wending. Hij had ooit een eigen automatiseringsbedrijf, met veertien man personeel onder zich. Vanwege atopische allergie heeft hij toentertijd alles op moeten geven. “Ik ben echt overal allergisch voor. Ik kan zelfs niet in een normaal huis wonen met moderne stoffen. Ik leer er maar mee leven. Er zit niets anders op.” Heldendaad Robert bleek onlangs ook nog een heldendaad te hebben verricht. Tijdens een barbecue in het park, speciaal voor daklozen, gebeurde er iets onverwachts. “Er was iemand met spiritus aan het klooien, en hij zwiepte het vervolgens

over een jongen die gehurkt bij het vuur zat,” vertelt Richard. “Die jongen vloog gelijk in de fik. Robert heeft het vervolgens voor hem opgenomen. Gelukkig is hij er goed vanaf gekomen. Zijn hele gezicht was kapot, maar ze hebben hem weer mooi weten te repareren. Dit was ook weer een typisch voorbeeld van een politieke strubbeling. Dit wordt soms erg heftig uitgevochten.” Dat wij schrokken van dit verhaal van Richard en Robert moge duidelijk zijn. Als er politiek niet meer aandacht aan wordt besteed, dan kan het nog wel eens gaan escaleren in het straatbestaan. Tijdens het interview zijn er nog twee daglozen bij komen zitten. Allemaal willen ze wel hun verhaal kwijt. Helaas zit onze tijd erop en laten we de vier heren achter op hun plek in het park. Ze zijn inmiddels behoorlijk aangeschoten, dus misschien is het maar beter ook. Robert heeft nog een laatste tip voor ons; “Kijk die leuke serie van Dubbelleven als je thuis bent. Dan kun je mij in mijn blote kont zien!”

Ben je benieuwd naar de acteerprestaties van de dakloze Robert? Surf dan naar onze website: www.spiekmagazine.nl

Recepten Het is weer pompoenentijd. Ook al weten de meeste mensen zich geen raad met deze groente als het op koken aankomt. Toch kun je met pompoen heerlijke gerechten maken. Het is bovendien erg gezond. Dus koop eens een pompoen en probeer één van de onderstaande recepten uit!

Pompoensoep Ingrediënten voor 6 personen 1el. olie; 1 fijngehakte ui, 1 kleine fijngehakte prei, 500gr. pompoen, 350 gr. zoete aardappel, 1l. groentebouillon, 270ml.kokosmelk, 3el. gehakte verse korianderblaadjes. Voorbereiding Pompoen en zoete aardappel schillen en in blokjes van 2cm snijden. Bereidingswijze Bak de ui en prei op halfhoog vuur in de olie tot ze zacht zijn. Doe de pompoen en aardappel erdoor, bouillon erbij en breng alles aan de kook. Zet de deksel op de pan, zet het vuur lager en laat dit 15 min. sudderen. Stamp vervolgens alles met een pureestamper of haal de staafmixer erdoor. Doe de Kokosmelk en koriander erdoor. Naar smaak kruiden met zout en grof gemalen zwarte peper en genieten maar! Serveertips Soep in kommen, bestrooien met hele korianderblaadjes en serveren met stokbrood.

Herfstige ovenschotel Ingrediënten voor 4 personen 300 gr. pompoen zonder schil en pitten, 2 eieren, 70 gr. boter, 50 gr. bloem, 250 ml. melk, 100 gr. gruyere kaas (mag ook andere zachte kaas zijn), zout Voorbereiding Klop de twee eiwitten tot ze wit en luchtig zijn. Bereidingswijze Snijdt de pompoen in stukken en kook deze in gezouten kokend water (ongeveer 15 min.) Maak van de boter, bloem en melk een vrij stevige bechamel. Zout deze naar smaak en voeg de geraspte kaas toe. Haal de pompoen uit het water en prak het fijn en voeg deze aan de bechamel toe en doe er de twee eidooiers in. Schep daarna de eiwitten er voorzichtig doorheen. Doe het geheel in een ovenschaal en bak het op 180 °C voor ongeveer 30 min. Serveertips Koop 4 kleine pompoenen extra en serveer hier het eten in.

18

V.l.n.r.: De reporter, Richard, Richard (die aan het woord was), Robert en Giovanco

Untitled-1 18-19

19 16-10-2010 19:57:06


Gewoon Ongewoon / Lifestyle Moeder van acht kinderen “Het leukste aan pleeggezin zijn, is dat je de groei van de kinderen ziet. Als ze hier binnenkomen zijn ze nog heel teruggetrokken en niet bepaald happy. Op foto’s kun je dat van hun gezichten aflezen. Als je dat ziet veranderen, dat vind ik helemaal geweldig. Dan zie je ze helemaal ziet opbloeien. Het is heel mooi om die verandering te zien.”

M

arga Groothof (45) heeft een heel bijzonder gezin. Samen met haar man Robert voedt ze samen acht kinderen op. Het gezin bestaat naast Marga en Robert, uit twee volwassen zoons en zes pleegkinderen. Marga en Robert kiezen er bewust voor om pleeggezin te zijn met hun hart. Ze willen pleegkinderen nooit het gevoel geven dat ze anders zijn dan hun eigen kinderen. Al vroeg ontdekt Marga een beetje wat het is om pleegkind te zijn. “Toen ik twaalf jaar was, kreeg ik een vriendin die zelf in een Indonesisch pleeggezin woonde. We werden hele goede vriendinnen en zijn altijd goed met elkaar om blijven gaan.” Marga hoort van haar vriendin verhalen over het leven in een pleeggezin, en dat dat niet altijd fijn is geweest. Marga en Robert krijgen zelf twee jongens. “Toen mijn eigen kinderen zeven of acht jaar oud waren, wilden mijn man en ik eigenlijk

“Er moeten bij mij geen kamertjes leeg staan”

nog wel een stel jongere kinderen, maar dat lukte niet. Toen heb ik me afgevraagd of ik niet net zo veel voldoening zou kunnen halen uit het opvoeden van pleegkinderen.” Marga en Robert besluiten een stappencursus te gaan volgen om te kijken of pleegkinderen wel bij hun en bij het gezin passen. Marga had heel duidelijk in haar hoofd dat ze twee of meer kinderen uit één gezin in huis wilde. Het gezin krjgt twee meisjes in huis, en na drie maanden worden ze weer gebeld. “De cursusdocent had gehoord ‘twee of meer kinderen uit één gezin’ en dat had hij onthouden. Toen vroegen ze, of wij een derde meisje in huis wilden nemen.” En zo krijgt de familie Groothof er een derde pleegkind bij. De zoons van Marga beginnen aan hun studie in een andere stad. Omdat het te ver reizen is, besluiten ze om allebei op kamers te gaan.“Ik dacht; ‘als de jongens hun leven in een andere stad

“Pleegouder zijn, doe ik met mijn hart” opbouwen, kunnen de meiden wel samen één kamer delen als ze thuis zijn. Pleegzorg is naar de kamer komen kjken. Omdat de kamer groot genoeg was bevonden, wilden ze graag dat wij nog twee kinderen in huis zouden nemen. ” En zo komt het totaal aantal kinderen dat Marga onder haar hoede heeft, op zeven te staan. “Op een gegeven moment kwam de vriendin van mijn zoon ook bij ons wonen, dus die bezette ook een kamer. Toen zij wegging was er weer een kamer vrij die gevuld kon worden. Er moeten bij mij geen kamertjes leeg staan, dan komen er nog meer kinderen bij.” Bovendien betekent een vrije kamer betekent dat er nog een pleegkindje bij kan komen, en dat brengt het aantal pleegkinderen van Marga en Robert acht.

Moeilijke periodes Met de eerste twee kinderen heeft Marga het wel even zwaar gehad. De oudste van de twee bleek zwaar autistisch, en zo hebben ze haar ook moeten behandelen. “Ze kwam hier toen ze twee jaar ou was, en kon nog niet praten. Ze wilde ook niet eten. Iedeere keer als ze eten zag, kreeg ze een spuugreflex. Uiteindelijk hebben we haar maar op het aanrecht gezet met de intentie om haar te laten spugen. Dan zat ze daar te krijsen op het aanrecht. Robert en ik zeiden wel eens lacherig tegen elkaar: ‘nou ja, het ergste wat ze kunnen doen is Jeugdzorg bellen’ maar dan zijn toch al op de hoogte. Uiteindelijk had ze wel door dat in haar eentje op het aanrecht zitten ook niet fijn was. De jaren daarna kwam het regelmatig voor dat ze uren achter elkaar zat te dreinen en te jammeren. De buien zijn nu gelukkig over. Dit was een zware periode voor het hele gezin.” “Ik wil pleegzorg met mijn hart doen, ik wil er geen muurtje omheen bouwen omdat ik ergens in mijn achterhoofd denk dat ik weer afscheid moet nemen. Je weet niet of je ooit afscheid moet nemen. Je weet nooit wat er gebeurt. We hebben daar al wel over gesproken. Als het voor komt dat een kind weggaat, dan moeten we maar heel hard huilen en rouwen.” Marga wil de pleegkinderen nooit het gevoel geven dat ze anders zijn dan haar eigen kinderen. “Juist omdat ik het met mijn hart doe, houd ik net zoveel van ze als mijn eigen

20 Untitled-1 20-21

kinderen. Ik heb bij mijn vriendin meegemaakt dat zij het gevoel had dat ze máár pleegkind was, zij voelde dat verschil heel erg. Dat zou een kind niet zo moeten voelen.”

Blijven dromen In de loop der jaren zijn niet alleen de kinderen gegroeid, maar ook Marga en Robert. Bij de eerste twee kinderen hadden ze nog de regel dat ze niet mama en papa waren, maar Marga en Robert. De eerste drie kinderen noemden hen ook bij hun naam. Met de volgende twee kinderen kwam hier verandering in. “Eén van de twee bleef me constant mama noemen. Je kunt moeilijk zeggen ‘ik ben je mama niet’. Ook de kleintjes begonnen ‘mama’ te zeggen in plaats van Marga. Toen hebben we besloten dat als de kinderen een vader en een moeder nodig hadden, dat ze ons best papa en mama mochten noemen.” En zo zijn ze van Marga en Robert naar papa en mama gegaan. Net zoals ieder mens heeft ook Marga, als moeder van acht kinderen, haar eigen dromen. “Ik heb een half jaar geleden een item op tv gezien, waarin een vrouw samen met een fotograaf naar het buitenland ging. Daar is ze naar een kindertehuis geweest waar ze met kinderen heeft gesproken over wat belangrijk is voor hen. Ze liet de fotograaf foto’s maken, en ging met die foto’s terug naar Nederland. Toen ze terug in Nederland was, is ze met een aantal bejaarde vrouwen fotoboekjes gaan maken voor de kinderen. Later ging ze terug naar die kinderen met de fotoboeken en de kinderen waren daar echt heel blij mee! Dat heeft mij geraakt.” De droom van Marga is dan ook om iets op te zetten zodat kinderen in kindertehuizen hier in Nederland fotoboeken kunnen maken voor kinderen in tehuizen in het buitenland. “Ik hoop dat mensen dan ook in gaan zien dat er genoeg kinderen in Nederland in kindertehuizen zitten. Ze weten dat er veel kinderen in het buitenland in kindertehuizen zitten, maar dat datzelfde hier in Nederland ook het geval is, daar staan ze niet bij stil.”

Vanwege de privacy van de personen in het artikel zijn hun namen gefingeerd.

21 16-10-2010 19:57:23


Actueel

Mens

Karakter Michiel Doekes studeerde aan de Universiteit van Amsterdam “Film en Televisiewetenschap” en besloot daarna aan de slag te gaan als scenario schrijver en regisseur. Voor de bekende televisieserie “Oppassen” schreef Doekes complete scenario’s en daarnaast ruim negen jaar het “Sinterklaas journaal” geregisseerd voor de NPS, het “School TV weekjournaal” voor de Teleac/ NOT, “Dubbel en Dwars” voor de RVU en “Expedition Unlimited” voor Llink.

Hoe was jouw studentenleven? M’n studentenleven was leerzaam. Niet zozeer vanwege de colleges maar meer door de praktijk. We kregen de beschikking over VHS-camera’s en montagetafels en gingen, zonder begeleiding, filmpjes maken. Wist je al wat je wilde worden? Ik wilde destijds graag tv-regisseur worden. Dat is me in ieder geval gelukt. Ben je tevreden over hoe je er nu voor staat? Niet bijzonder tevreden. Ik wil nieuwe richtingen op: een film maken, een sitecom schrijven en regisseren. Daarvoor ben ik nu wel druk bezig met voorbereidingen treffen. Zoals het er nu uitziet ga ik voor een klein half jaar in Frankrijk wonen waar ik aan mijn nieuwe idee kan werken: een filmscenario schrijven. Iets filosofisch / absurdistisch zal het gaan worden. Wilde je eigenlijk regisseur worden van televisieprogramma’s? Ja, ik had in mijn jeugd gewerkt met een tv-regisseur en dat leek me fantastisch om te doen. Uiteindelijk ben ik toevallig via via in het vak gerold en mocht toen tien jaar geleden Het Sinterklaas Journaal gaan regisseren. Film is de passie van Doekes. Hij schreef, regisseerde en produceerde de shortfilm “Verhaal van een man” dat door de RVU is uitgezonden in 2009. De film stelt de vraag of je in staat bent karaktereigenschappen te veranderen of dat je moet accepteren wie je bent.

22 Untitled-1 22-23

“Ik wil nieuwe richtingen op: een film maken, een sitecom schrijven en regisseren” Waarom wilde je graag hierover een film maken? Dat is een thema dat me al zeer lang bezighoudt en uiteindelijk heb ik er een shortfilm van gemaakt. Daarnaast is het een mooi visitekaartje dat je kan afgeven op allerlei filmfestivals. Zit er iets van jouw persoonlijkheid in? Ja, absoluut. De meeste filmmakers doen er wel wat van hun persoonlijkheid in. Iedereen heeft zijn of haar eigen stijl en pakt dat dingen anders aan. Wat is volgens jou het belangrijkste bij film? De absolute vrijheid om te vertellen wat je wil en dat kan ook bij film. Je kunt over alles wel iets vertellen/ schrijven/filmen. Eigenlijk kan je helemaal los gaan in film. Film is film, maar wel met een verhaal. Daarnaast is hij samen met goede vrienden CYCLOOP TV gestart. Een televisieproductiebedrijf dat voor Omroep MAX en de RVU het programma “Operatie van der Most” heeft gemaakt, “MAX Maakt Mogelijk”, “Ik stem NIET” en een miniserie “Iedereen kan Internetten” voor Omroep MAX. Binnenkort komt er een documentaire in productie van zijn broer, die woonachtig is in Israel.

Waarom ben je het bedrijf CYCLOOP TV gestart? Ik wilde, na jaren regisseur in dienst van anderen te zijn geweest, meer over mijn programma’s te vertellen krijgen. Niet dat ik alles volgens hun regels en wetten moet doen, maar zelf de touwtjes in handen heb. Zowel als producent als regisseur. Die combinatie heb ik bij het vorige programma “Operatie van der Most” ook zo gedaan. Het is wel wat zwaar, je moet dubbel zo goed opletten, maar uiteinelijk heb je wel het resultaat wat je zelf voor ogen hebt. En graag mijn eigen ideeën maken. Last but not least: wat meer gaan verdienen. Een documentaire over je broer. Waarom over hem? Wat ga je vertellen in de documentaire? Mijn broer heeft een uniek leven in Israel. Hij is als buitenstaander via zijn werk een schakel tussen allerlei verschillende bevolkingsgroepen, die veelal langs elkaar heen leven. Je ziet hoe het leven daar is, wat er gebeurd en ik volg hem.

23 16-10-2010 19:57:28


Eeuwige Trouw Koos (84) en Ida (79) Hogenboom, een lieflijk oud stel en beiden geboren en getogen in Roelofarendsveen, vieren deze maand hun alweer vijfenvijftig jarig huwelijk.

V

ol trots laten Koos en Ida hun aan de Braassem gelegen tuin zien. Er zijn verschillende hoekjes waar je kunt zitten: eentje uit de zon, eentje uit de wind – overal is aan gedacht. Terwijl Koos bezig is in zijn moestuin laat Ida het pronkstuk van de tuin zien: een gigantische populier. “Ik heb vroeger een zaadje gepland, maar ik had nooit gedacht dat er nu vijfen-dertig jaar later zo een grote boom zou staan.” Dat de tuin na zoveel jaren nog steeds hun passie is, is overduidelijk. Toen Koos en Ida elkaar in 1950 ontmoetten bij gezamenlijke vrienden was het niet direct liefde op het eerste gezicht, maar ze vonden elkaar wel duidelijk leuk. Ida: “Het was niet meteen ‘pats’, maar ik werd er wel warm van.” Er waren speciale avonden waar ze elkaar mochten zien, maar samen onder een dak? “Dat feest ging niet door”, zegt Koos lachend. Al snel moesten ze naar de pastoor, want daar kregen ze voorlichting. Ida: “ Het stelde weinig voor, maar het hoorde er gewoon bij. Iedereen die verkering had, maar nog niet getrouwd was moest daarheen.” Toen Koos en Ida trouwden gingen ze meteen samenwonen in een speciaal voor hun gebouwd huis waar ze nog steeds wonen. Ida werd huisvrouw, verzorgde hun vijf kinderen – die allemaal binnen zeven jaar werden geboren – en Koos verdiende de kost met zijn bloemenbedrijf. Ida: “Soms moest ik wel eens papieren invullen en als er dan gevraagd werd naar mijn beroep schreef ik altijd op: ‘huisvrouw’, met daarachter ‘dus heel veelzijdig!’, want dat was ik zeker, haha.” Vlak voordat Koos en Ida verkering kregen heeft Koos twee jaar in Indonesië gewerkt. “Gelukkig ben ik nooit in de strijd geweest maar heb ik daar altijd administratief werk gedaan. Eens in het jaar komen we met honderd mannen uit Roelofarendsveen bij elkaar en sluiten we de dag af bij de Chinees. Lekker Indisch

eten.” Ida: “Dat heeft toch weer een beetje iets van vroeger en iets van nu.” Het Katholieke geloof speelt nog steeds een belangrijke rol in het leven Koos en Ida. Toch is het wel minder geworden vertelt Ida. “Een Catalaan zei weleens: ‘vroeger werd het geloof in een pakketje door de mensen meegedragen – ze maakten het niet open’. Nu wordt het geloof veel meer opengebroken, omdat er meer wordt gepraat.” Koos: “Vanuit het geloof hebben we meegekregen dat je elkaar trouw moet blijven en daarnaast zijn we dat ook nog steeds naar de kerk toe.” Hebben Koos en Ida dan geen moeite met de huidige gang van zaken? Ida: “We hebben het er wel moeilijk mee gehad dat onze kinderen gingen samenwonen voordat ze trouwden of samen op vakantie gingen, maar het gekke is, ik begin het nu zelf ook steeds gewoner te vinden.” De twee voelen niet meer de sterke verplichting van vroeger om elke week in de kerk aanwezig te zijn, want daarmee staat of valt je geloof niet, vinden ze. Ida: “Als het een keer niet uitkomt kijken we de dienst gewoon thuis op de televisie, want dat kan tegen-woordig ook!”

“Ik zeg altijd, als je “Ikbent, zeg altijd, als je gezond ben je rijk!’’ gezond bent,

ben je rijk!’’

Maar wat is het geheim achter het vijfenvijftig jarig huwelijk van Koos en Ida? Volgens Ida is geven en nemen heel belangrijk en niet te vergeten de liefde, want die is nog duidelijk aanwezig bij deze twee. “We zeggen zo vaak tegen elkaar dat we het zo goed hebben, we kunnen ook echt genieten van de kleinste dingen – en natuurlijk van de tuin. Ook doen we veel dingen met de kinderen en kleinkinderen, want dat zorgt voor veel gezelligheid.’’ Vanaf het eerste jubileum – 12,5 jaar – hebben Koos en Ida om de vijf jaar hun huwelijk gevierd en dat is toch wel heel bijzonder vindt Koos. Ida: “Gezondheid is ook zo belangrijk, want als je ziek wordt, haal je het niet.” Koos bevestigt dat nog eens goed: “Ik zeg altijd, als je gezond bent, ben je rijk!’’

“Het was niet meteen ‘pats’, maar ik werd er wel warm van.”

24 Untitled-1 24-25

25 16-10-2010 19:57:33


Vooroordelen zijn nog altijd aan de orde in onze maatschappij. Kersten en Maarten krijgen in deze rubriek de kans om ongestraft hun mening op elkaar los te laten. Normaal gesproken blijft het bij deze vooroordelen maar nu mogen ze keihard terugslaan.

Kersten over Maart en: “Dit lijkt me op het eer ste gezicht een kunstz innig type, iemand die aan de kunst- of de signacademie studeert . Een shagroker en fanatiek stapper in het alternatieve circuit . Hij woont in ieder geval in een grote stad en een tijdje geled en zou ik hebben gezegd in een kraakpan d, maar dat mag geloo f ik niet meer. Ik denk wel dat hij van oorsprong juist uit een dorp komt, zo iemand die voor zijn stu die naar de stad is ver huisd en daar helemaal los gaat. Ik vin d hem erg mager en hij benadrukt dat met zijn kleding, eet die jongen wel goed? Zijn stijl is niet echt mijn ding, waar haalt hij die kleren vandaan ? Met een baggy spijkerbroek en hip T-s hirt zou hij beter tot zijn recht komen. Ik schat hem begin/m idden 20, best moeilijk als je zelf al hoogbejaard bent. Ik durf zo niet te zeggen waar hij op valt, maar hij is zeker een metro-m an. Niet iemand die zic h snel zal binden, een beetje een ‘scharrelaar’. Ik denk we l dat je, zowel man als vrouw, goed me t hem kan praten, een echte vriend.”

‘Hij lijkt mij een echte ‘metro-man’’ niks dat ze zo over 5): “Het verbaast me Reactie Maarten (2 k inderdaad als pt niet helemaal. Ik roo me denkt, maar het klo liefst vijf dagen overigens. Ik stap het een ketter, geen shag stijlen. Ik heb van allerlei feestjes en per week, maar ik hou d is misschien vrienden, dus die invloe wel veel ‘alternatieve’ rkten, tweedeg koop ik op allerlei ma wel te zien. Mijn kledin utel ik er zelf het buitenland. Vaak sle hands winkeltjes of in in Amsterdam manier uniek. Ik woon aan en maak ze op die puur voor Amsterijk uit Rotterdam, heb maar kom oorspronkel d. En nee, je verliefd ben op deze sta dam gekozen omdat ik heel klein akpand zien. Ik heb een zult mij nooit in een kra t studenten. Ik ben deel een huis met ach studentenkamertje en entertainment afgestudeerd (media & overigens vorig jaar al jn vrijheid aan het n nu nog even van mi management), maar be en zin om aan het horeca en heb nog ge genieten. Ik werk in de lijk toegeven dat n. O ja, ik moet wel eer ‘echte’ leven te beginne met mannen dan. dat scharrelen waar is,

26 Untitled-1 26-27

Op het eerste gezicht en: Maarten over Kerst begin veertig zorgd uit, ik schat haar ver er t zie uw Deze vro altijd een beetje vrouwen zichzelf dan en ik heb het idee dat ep. Haar haren hoort dus niet bij die gro gaan verwaarlozen, zij houden haar llen erg uit, die blonde kru springen er vooral heel t niet mijn uu sol d ik hip en kleurrijk, ab jong. Haar kleding vin uwd en heeft tro ge hebben. Deze vrouw is ding maar zij kan het deren heeft, kin r vie nk dat ze een stuk of een groot gezin, ik de haar wel zie Ik Vast zo’n meidengezin. tieners waarschijnlijk. ord-HolNo in rp wonen ergens in een do in een vrijstaand huis idee wat en ge en ar parttime, ik heb alle land. Ze werkt wel, ma wel van ze t ud ho or n hebben. Tussendo voor baan ze zou kunne rter spo een ze t ntje. Denk ook niet da met een feestje en een wij n tse kle en n er een hapje gaat ete die is, meer iemand die liev d an Iem ik. nk een zorgzaam type de ren vriendinnen. Ze is wel de kin Die s. kid e en koekjes voor de thuis klaar zit met the eft een hond, ar kwijt. O ja, en ze he ha bij s alle k oo n da n kunne ker met manlief ekend gaat ze dan lek zo’n labrador. In het we wandelen in het bos.

Reactie Kersten (44) : Wat grappig, veel din gen kloppen. Ik ben midden veertig, maar heb drie kinderen. Twee dochters van 19 en 16 en een zoon van 21 . De twee oudsten zijn het huis al uit. Ik haat thee, maar be n dol op koffie en wijn. Lekker eten is ook wel mijn din g, voo ral met vrienden en familie. Ik geniet er van als mijn tafel vol zit met familie en vriende n. Ik ben overigens al 20 jaar gelukkig getrouwd. Vro eger rookte ik als een ketter en was ik super alternatief, dus je ziet waar het sch ip kan stranden! Ik heb conser vatorium gedaan, een aan tal jaren jeugdkoren gedir igeerd en ben daarna aan de Pabo begonnen. Nu sta ik 3 dagen in de week voo r de klas. Ik woon in het centrum van Eindhoven, maar ga graag bij mijn twee kinderen in Amsterdam op bezoek. Ve rder heb ik geen hond maar 2 kat ten, ik word later waars chi jnlijk zo’n geschift kattenvrouwtje . Qua kleding houd ik voo ral van kleurrijk maar vrouwelij k, of juist helemaal zw art . Het mag best een beetje ‘te’ zij n. Ik overdrijf graag en be n niet bang om op te vallen.

‘Absoluut niet mijn ding maar zij kan het hebben’ 27 16-10-2010 19:57:41


Talent In de finale van Hollands Got Talent, gaf de nieuwe mannengroep “Los Angeles, The Voices” hun eerste optreden met de single: Ware Liefde. Remko Harms, bekend van het programma ‘Opzoek naar Jozef’ zingt ook mee in de nieuwe mannengroep die in september door Gordon gelanceerd werd. Hoe is Los Angeles ontstaan?

“Gordon heeft zich voor zijn nieuwe project laten leiden door zijn muzikantenhart. Al enige tijd wilde hij zich weer meer gaan toeleggen op zingen. Toen zijn showbizzmoeder en tv-coryfee Tineke de Nooij hem een CD liet horen met Zuid-Afrikaanse composities was hij direct enthousiast.”

Hoe ben jij hierin terecht gekomen?

“Er stond een oproep in de Telegraaf. Ik had me opgegeven voor de audities die bij hem thuis gehouden werden. Wij zijn uitgekozen uit 200 kandidaten. Dat vind ik heel bijzonder.”

Hoe denken jullie je te onderscheiden in de muziekwereld?

“Nederland had nog geen groep a la Il Divo. Wat mensen zo leuk vinden is dat we hoofdzakelijk Nederlands zingen. Ook het grote orkest maakt indruk. Het wordt een combinatie van pop- en klassieke muziek. We zingen vooral over de liefde omdat dat een onderwerp is wat nooit uitgeput raakt.”

Wat is jullie idee / insteek achter Los Angeles? “De wereld veroveren met prachtige muziek.”

Hoe beleeft Gordon de lanceren van “Los Angeles”?

“Gordon ziet Los Angeles als de mooiste en grootste uitdaging uit zijn carrière. Gordon: “Dit zijn 5 mannen die allemaal staan voor hun individuele kwaliteiten.

28 Untitled-1 28-29

Bij samenzang onstaat er kippenvel en emotie in muziek op eenzame hoogte. Nooit heb ik zoveel gevoeld als nu met zingen, het gaat dwars door mijn ziel.”

Jouw reactie op: “Deze samenwerking is een droom voor elke muzikant?” (Gordon) “Mee eens. We hebben talentvolle, waanzinnige muzikanten, mooie teksten, mooie liedjes en een geweldige kapitein op het schip(Gordon). Wat wil je nog meer?”

Het is dus een droom die uitkomt?

“Ja, zeker weten. Na een aantal teleurstellingen bij onder andere Jozef, ben ik ontzettend gelukkig dat ik nu deel uit maak van deze geweldige mannengroep.”

Wat is je gevoel op dit moment?

“Ik geniet zo van het samen op het toneel staan. Ik heb me nog nooit in een groep zo snel thuis en veilig gevoeld. Ik vind het leuk, spannend en verwacht veel gouden uren on stage. Wij gaan samen een hele bijzondere, mooie tijd tegemoet.”

29 16-10-2010 19:57:53


Mijn Ding

Lifestyle

Miniatuurtjes verzamelen Mariëtta Kon heeft een bijzondere hobby. In vier jaar tijd heeft ze 530 parfumminiatuurtjes bij elkaar verzameld. Haar verzameling groeit gestaag, want er komen er steeds meer bij. Wat vindt zij er zo leuk aan en hoe komt zij aan zoveel miniatuurtjes?

M

ariëtta begon met het sparen van parfumminiatuurtjes door een vriendin van haar, want zij verzamelde ook miniatuurtjes. “Toen ik bij haar op visite was dacht ik: ‘hé, dat is leuk, dat wil ik ook!’. Op dat moment ben ik begonnen met verzamelen en inmiddels heb ik er al meer dan mijn vriendin.” De miniatuurtjes zijn de originele flesjes maar dan in het klein. De flesjes op zich vindt zij al heel bijzonder. “Als je er eenmaal oog voor hebt smaakt dat naar meer.” Als er nieuwe geuren uitkomen gaat Mariëtta meteen op zoek naar de mini’s.

Mariëtta met ‘JETTE BY NIGHT’ in factice en

‘’De toiletruimte is mijn parfumhuisje.’’ Haar allereerste miniatuurtjes waren de borstbeeldjes van Jean Paul Gaultier. “Ze zijn zo bijzonder! Ik heb de hele serie bijna compleet. Eigenlijk was mijn eerste miniatuurtje van Carolina Herrera maar die heb ik toen aan mijn vriendin gegeven omdat ik nog niet was begonnen met mijn eigen verzameling. Die heb ik nu dus niet en daar kan ik ook niet meer aankomen.” Mariëtta heeft nu in totaal al 530 flesjes staan. Ze sorteert ze en zet alle series bij elkaar. “De toiletruimte is mijn parfumhuisje en staat helemaal vol. De herengeuren staan op een apart plankje in de badkamer.” Ook op de overloop hangen glazen huisjes tegen de muur met parfumseries.

“Het is de kunst om ze te verzamelen. Als je ze gaat kopen is het geen verzamelen meer, daarom probeer ik dat ook zo weinig mogelijk te doen. Het geeft juist een kick als je er geen geld voor hoeft te betalen. Als ik ergens parfum koop, vraag ik altijd of ze een miniatuurtje voor me hebben. Daar moet je wel brutaal in zijn want als je het niet vraagt, geven ze het niet. Het ligt er ook aan hoe je het gesprek met de verkoopster opbouwt. Als je daar leuk contact mee hebt, waar mijn man erg goed in is, dan gaan ze sneller voor je kijken. Ze zien dan dat je erg enthousiast bent.”

“Forever van Mariah Carey is het exclusieve flesje in mijn collectie.”

30 Untitled-1 30-31

31 16-10-2010 19:57:58


“Als ik die poppetjes op mijn bureau zie, word ik vrolijk”

Het leukste is om series compleet te hebben. “Van Chanel en Escada heb ik ze bijna compleet. Maar er zijn er ook een paar waar ik niet meer aan kan komen. Dan wil ik er weleens één kopen om de serie compleet te maken.” Het komt ook wel eens voor dat Mariëtta miniatuurtjes krijgt die ze al heeft. Natuurlijk slaat ze deze niet af, met als gevolg: een schoenendoos vol met dubbele miniatuurtjes. “Er zitten er wel honderd in.” Hier doet ze verder niets mee. Ze wil een keer naar een ruilbeurs om daar aan nieuwe miniatuurtjes te komen.

‘’Ik heb een zwak voor Chanel miniatuurtjes.’’ Haar mooiste mini’s zijn van Chanel. “Dat komt omdat ik een zwak heb voor Chanel. Ik heb zelf ook een hele lijn zoals parfum, bodymilk etc. De flesjes van Chanel zijn niet eenvoudig te krijgen en daarom vind ik ze bijzonder.” Mariëtta heeft een keer een verzameling van internet opgekocht en daar zaten er veel bij. “Het zijn niet de mooiste flesjes maar voor mij hebben ze dus wel waarde.”

De mini die ze nu nog heel graag wil hebben is het flesje van Marc Jacobs, Lola. “Het is een hele mooie fles met een gebloemde dop. Als ik die zou hebben, maakt het me heel blij.”

TIP: “Als je ook graag miniatuurtjes wilt sparen, zorg dan dat je een netwerk opbouwt zoals ik dat met mijn klanten doe. Je gaat zelf niet elke week dure parfum kopen om een

Mariëtta heeft zoveel flesjes dat het heel moeilijk lijkt om te onthouden welke ze al allemaal in haar verzameling heeft. Maar dat blijkt voor haar geen probleem. “Ik weet niet wat het is, maar als ik er eentje zie staan weet ik gelijk of ik hem heb. Dat zit gewoon in mijn systeem. Ik twijfel nooit. Ik zou ze nu niet alle 530 op kunnen noemen maar ik herken ze wel.” Voor het gemak houdt ze wel een hele database bij, waarin alle mini’s op alfabetische volgorde staan. Ze heeft niet alleen mini’s maar ook een aantal factices. Dat zijn parfumflessen in het groot. Natuurlijk zit hier geen echte parfum in. Die zijn overigens wel te koop maar kosten duizenden euro’s. “Ik heb thuis negen factices staan. Wel moest ik ze via het internet aanschaffen omdat je ze niet in de winkel kunt krijgen.’’

“Op een dag kan ik er zomaar genoeg van hebben” Mariëtta verzameld nu al ruim vier jaar minatuurtjes. Het kan zomaar voorkomen dat ze het op een dag zat is. En dan? “Ja, dat is menselijk. Dan geef ik alles aan mijn nichtje,” zegt ze lachend. “Ik besef heel goed dat dat kan gebeuren maar nu vind ik het nog erg leuk.” “Vorige week kreeg ik nog een miniatuurtje van een klant; Play van Givenchy voor dames. Dat is een roze flesje in de vorm van een IPod. Heel bijzonder want die is net uit, dus daar was ik helemaal blij mee. Play is mijn laatste nieuwe mini. Alles wat nu nieuw uitkomt, ben ik helemaal op gefixeerd!”

32 Untitled-1 32-33

Net als Mariëtta heeft haar man ook een bijzonder verzameling. Zijn hele kamer staat vol met stripfiguren. Van M&M’s tot Betty Boops. Dick vindt het helemaal geweldig.

Dick is werkzaam bij de politie en als je hem daar bezig ziet, zou je nooit denken dat hij helemaal gek is op stripfiguren. Hij heeft een hele Disney en M&M’s verzameling. Het staat niet alleen in zijn werkkamer; door het hele huis zijn er poppetjes te vinden. “Ik las als kind, maar ook nu nog, de Donald Duck en ik raakte gefascineerd door die poppetjes. Later ben ik ze dan ook gaan verzamelen.” Als ik ergens ben, in het binnen- of buitenland, ga ik altijd bij winkels naar binnen met stripboeken en stripfiguren. Ook kijk ik veel op het internet. Via de Amerikaanse website van M&M’s en een bekende website met tweedehands spullen koop ik wel eens wat.”

Mariëtta: “Ik ben vooral gek op de Betty Boops. De gele tweety’s vind ik ook leuk. Zeker als ik ze zo bij hem op zijn bureau zie staan, dan komt het helemaal tot zijn recht.” Mariëtta: “Ik ben vooral gek op de Betty Boops. De gele tweety’s vind ik ook leuk. Zeker als ik ze zo bij hem op zijn bureau zie staan, dan komt het helemaal tot zijn recht.”

In de gang staat een grote Donald Duck, op de overloop hangt een slapende Donald Duck in een hangmat en daarnaast staan Tom & Jerry. “Ik ben ook gek op Tweety’s, daar heb ik er dan ook een aantal van staan. De Betty Boops verzamel ik vooral voor Mariëtta.” Het grootste deel van Dicks verzameling is te vinden op de studeerkamer. “De M&M’s ken ik via de reclamespotjes. Ik vind het prachtig hoe een zodanig simpel rondje met handjes en voetjes, een boodschap kan overbrengen.” Het leuke is dat hij zelf geen M&M’s eet: hij houdt niet van chocolade.

33 16-10-2010 19:58:05


Gespiekt!

1

6

Deze week in Gespiekt: Harde werkers. 1. Jose - Roelofarendsveen 2. Bart en Melissa - Zutphen

“Ik draag graag een rode stropdas.”

3. Marrieta - Leerdam 4. Frits - Amsterdam 5. Koen, John, Tommy en Joost - Son

‘Iedere operatie is weer spannend’

6. Wesley - Zaandam

‘Het liefst snijd ik kaas!’

4

“Meer dan een passie.”

3

‘Ik bezorg de mensen graag een mooie avond’

‘Meer dan een passie...’

“Ik ben altijd blij als een klant tevreden de deur uitloopt’.’ 34 Untitled-1 34-35

2

2

5 35 16-10-2010 19:58:10


Column Wibi en zijn Mickey’s Klassieke muziek, kunst, de camping in Zeeland, in vol ornaat, carnaval, boeken. Het kan zomaar jouw ding zijn. Maar wat is het nu eigenlijk? Iets wat vanzelfsprekend bij jou past of je stiekem net ontdekt hebt wat nu helemaal ‘jou’ is? Zo heb ik sinds kort een nieuwe passie ontdekt. Waar menig mens kippenvel krijgt bij de cantates van Bach kan ik sinds kort vol bewondering luisteren naar Julie London. Wat een gevoel van euforie, wat een jazz en wat pakt ze me toch steeds weer in met haar stem. Laatst zei een vriendin tegen iemand: ‘’Ja Chris is helemaal weg van de oldies, dat was voorheen wel minder hoor maar het is nu helemaal haar ding.’’ Maar wat betekent het nu eigenlijk? Een uit de hand geslagen hobby of juist een bepaalde voorkeur voor iets? Een ding kan ook een bepaalde levensstijl zijn, het roer totaal omgooien; reizen, je baan opgeven voor vrijwilligerswerk, iets voor jezelf beginnen, verliefd worden op de buurman van je vriend. The sky is the limit, het mag en kan allemaal. Een bonte verzameling aan porseleinen poppen of disney figuren. Vooral bij dat laatste kan ik het niet laten om me Wibi voor te stellen in zijn prachtige kasteel vergezeld met zijn mickey’s en donald’s. De een vindt het prachtig de ander vindt het onzin en dit zijn slechts nog enkele onschuldige voorbeelden. Wat dacht je van een eigen kattenpension? Zo heb ik bij mij in de buurt een dame wonen die begon met het verzorgen van de kat van één van haar buren. Sinds kort kan de hele straat met een gerust hart op vakantie of een weekeindje weg want op nummertje 16 kan je Blacky tegen een vergoeding achter-laten. Is het niet aandoenlijk? Voor het gemak hebben we haar hier het kattenvrouwtje genoemd en ik kan je stiekem vertellen dat haar ‘ding’ uitgegroeid is tot een succesvolle business. Op de één of andere manier kan het ook zo uitpakken, iets wat totaal onschuldig begonnen is of misschien zelfs gevraagd wordt en ineens is het daar: jij wilt dit ook, dit past bij je of wil je misschien wel vaker doen? Daar begint het dan mee, want wat ineens totaal onverwacht kwam aanwaaien is nu iets wat je lief is. Mijn ding: voor de één is dit Mozart en voor de ander juist André Hazes. Soms is het er al met de paplepel ingegoten maar soms ook niet. Ineens is het daar en is het een deel wat jou maakt.

Liefs,

Chris 36 Untitled-1 36-37

De zus van ....

Mens

Beroemdheden genoeg in Nederland, maar in je eigen familie? Dat vaak niet. Hoe is het eigenlijk om de broer, zus, vader of moeder van een succesvol iemand te zijn? Deze keer Rudy Loos (rechts), de grote zus van de tweeling Gwen en Donna Loos. De twee meiden zijn zeventien jaar en hard op weg hun slag te slaan in de modellenwereld. Hoe is het om de grote zus van twee jonge modellen te zijn? “Ik zie het zo: het zijn wel modellen maar voor mij

blijven het mijn lieve kleine zusjes. Ik ben heel beschermend over ze. Als we bijvoorbeeld in de stad lopen worden ze vaak uitgemaakt voor anorexiapatiënten en dan roep ik heel hard dat diegene zijn mond moet houden. Gelukkig zijn mijn zusjes niet zo vatbaar voor die negatieve reacties, want vaak horen ze het niet eens. Ze zijn allebei heel nuchter, bescheiden en een tikje verlegen. Echte Hollandse meiden. Het voordeel van de zus van zijn is wel dat ik af en toe mee kan naar shoots en dat ik shows heb mogen meemaken tijdens de Amsterdam International Fashion Week.”

In welke opzicht lijk jij op je zusjes?

“Eigenlijk zijn we alle drie heel verschillend. Onze levens kun je ook niet met elkaar vergelijken. Toen ik veertien was ging ik al uit en dronk ik af en toe alcohol. Gwen en Donna gaan nauwelijks uit en drinken vrijwel nooit alcohol. Dat komt natuurlijk ook wel doordat ze op hun dertiende al zijn gescout en meteen zijn begonnen met modellenwerk. Ze hebben gewoon een heel anders soort puberteit achter de rug dan ik. Wel hebben we echt precies dezelfde humor. We hoeven elkaar soms maar aan te kijken en dan plassen we al bijna in onze broek.”

Zijn je zusjes vaak op reis? En mis je ze dan?

“Nadat ze afgelopen jaar zijn geslaagd voor de Havo zijn ze allebei meteen vertrokken naar het buitenland. Daarvoor gingen ze meestal alleen in de weekenden en vakanties weg. Nu hebben ze alle tijd van de wereld en die benutten ze goed. Missen is een groot woord, maar op bepaalde momenten heb ik ze liever om mij heen. Het scheelt dat ik dit jaar op mezelf ben gaan wonen, daardoor zou ik ze ook minder hebben gezien. Contact houden door het tijdverschil is soms lastig, zeker als ze in de VS zitten. Mijn moeder skyped wel veel met ze. Soms gaat ze er zelfs midden in de nacht voor haar bed uit. Ik hou vooral contact via mijn mobiel. Dan ‘pingen’ we. Dat is lekker makkelijk en kost geen extra geld.“ Hoe is dat dan nu bij jullie thuis? “Mijn ouders zijn nu vaak met met zijn tweeen, maar niet altijd want mijn zusjes komen geregeld een dagje tussendoor thuis - en ik ook. Gelukkig staan mijn ouders volledig achter de situatie. Maar toch vinden ze het ook lastig om ze te laten gaan. De eerste keer dat ze allebei weggingen voor een langere tijd hebben we het bij het afscheid dan ook wel even moeilijk gehad met zijn allen. Toch vertrouwen we Gwen en Donna volledig in wat ze doen en dat we weten dat ze in goede handen zijn maakt het voor ons een stuk makkelijker. We hoeven ons niet telkens af te vragen of ze wel goed zijn thuis gekomen in de grote stad.” Kijk jij op tegen je zusjes? “Nee, ik denk het niet. Het zijn mijn jonge zusjes en hou zielsveel van die twee. Ik zie ze meer als twee inspiratiebronnen, het zijn een beetje mijn muzes. Tuurlijk denk ik weleens ‘zij gaan weer naar het buitenland en ik zit hier in het saaie Holland’. Dat is dan ook vooral omdat ik ook graag al die steden zou willen zien, maar ik er gewoonweg geen geld voor heb. Bij hun wordt bijna alles voor ze betaald en bij mij en mijn ouders is dat niet zo vanzelfsprekend. Toch kan ik eigenlijk alleen maar zeggen dat ik ontzettend trots op hun ben. Modellenwerk is niet voor iedereen weggelegd en het is harder knokken dan iedereen denkt. Het is echt topsport. Wel heb ik een deal met Gwen en Donna gesloten dat ik ooit in New York op hun kosten mag gaan shoppen. En dat is niet verkeerd toch?”

37 16-10-2010 19:58:25


‘‘Het besturen van zo’n complexe en krachtige machine is ronduit fantastisch.’’

De Achterkant

Mens

Menno de Beus (1981), geboren in Wijk bij Duurstede. Zijn ambitie? Vliegen. Spiek sprak met hem over zijn baan als piloot, zijn ervaringen en zijn grootste angst. Piloot worden is een droom van velen. Maar hoe is het om deze baan te hebben? De jonge KLM piloot vertelt zijn verhaal.

M

enno’s oma woont pal onder de aanvliegroute voor landende vliegtuigen op Schiphol en dat gaf de doorslag. ‘’Ik denk dat ik daar het vliegvirus heb opgelopen. Dat ik van jongs af aan met mijn ouders op vliegvakanties mee mocht, versterkte mijn wens om piloot te worden.’’

Vliegen: een passie

Oma mag trots zijn op haar kleinzoon, inmiddels is hij werkzaam als Co-Piloot op de Boeing 777 (langeafstandsvluchten). Voor Menno is en blijft het vliegen bijzonder. Regelmatig verlaat hij, met een toestel van ruim 350.000 kilo en aan boord 420 mensen, voor twaalf uur de aarde. ‘’Ik zeg altijd dat ik het kantoor heb met het mooiste uitzicht ter wereld. Oceanen, woestijnen, steden, bergen; alles passeert de revue. Uiteindelijk land je het gevaarte aan de andere kant van de wereld. Bij elke stuurbeweging die je maakt voel je dat dat enorme vliegtuig op je reageert. Dat geeft altijd een kick. Na de vlucht volgen nieuwe mensen, culturen en ervaringen. De meeste mensen betalen hier veel geld voor. Bij mij zit dit in de arbeidsvoorwaarden.’’

drenkelingen midden op zee in het Caribische gebied. Wij zijn er boven blijven cirkelen en hebben een schip van de Marine ernaartoe gedirigeerd waarna iedereen is gered.’’

Zijn grootste angst

De KLM Piloot is inmiddels wel wat gewend, toch raak je een gevoelige snaar als je met hem praat over het opgeven van zijn passie. ‘’Mijn grootste angst is dat ik ooit om medische redenen niet meer zou mogen vliegen.’’Even blijft er een frons op zijn voorhoofd rusten maar als aan hem gevraagd wordt wat de luchtvaart voor hem speciaal maakt, is de frons als sneeuw voor de zon verdwenen.‘’Het is het tegenovergestelde van een 9 tot 5 kantoorbaan. Ik vlieg elke keer met andere collega’s op andere tijden door andere weersomstandigheden naar verschillende steden in verschillende landen op verschillende continenten. ‘‘Het besturen van zo’n complexe en krachtige machine is ronduit fantastisch.’’

De keerzijde

Je moet er wat voor over hebben maar voor Menno is het duidelijk, hij geniet van zijn beroep. Toch is er stiekem ook

nog een keerzijde aan het vliegen. ‘’Het is lichamelijk soms erg zwaar. Vooral de vluchten terug naar Amsterdam. Je begint vaak rond 22.00 uur Nederlandse tijd en vliegt dwars door de nacht. Pas om 12.00 in de middag ben je thuis zonder echt te hebben geslapen. De dag erna ben je nog brak en futloos. Tevens is het soms lastig om afspraken te maken op het sociale vlak met familie of vrienden. Weekenden bestaan niet in de luchtvaart. Je bent na een vlucht gewoon een paar dagen vrij. Ik heb al heel wat verjaardagen en feestdagen moeten missen.’’

Nieuwe dromen?

Menno’s droom is uitgekomen. Voorbij zijn de tijden waarin hij als een kleine jongen vanuit de tuin van zijn oma naar de vliegtuigen keek. Of knaagt er soms vanbinnen een nieuw doel dat hij wil bereiken? ‘‘Heel vroeger dacht ik ooit Wimbledon wel even te kunnen winnen. Ik ben bang dat dat er niet echt meer in zit. Ook het miljonair worden heeft wat vertraging opgelopen. Men zegt dat je eerste miljoen het moeilijkste is. Dat klopt.’’

Als Spiek aan hem vraagt wat de mooiste bestemming is blijft het lang stil. Het blijkt erg lastig om een keuze te maken. Maar waarom? Juist omdat hij over de hele wereld vliegt ziet hij veel verschillende landen en steden.

Om nooit meer te vergeten

Topbestemmingen vindt hij in ieder geval Vancouver, Kaapstad, New York, Barcelona en Havana. Maar naast deze plekken op aarde heeft Menno inmiddels genoeg ervaring met bestemmingen die voor hem aangrijpend waren. “Onder andere Colombo, de hoofdstad van Sri Lanka net na de Tsunami. En Cancun in Mexico net de orkaan Wilma. Totale verwoesting door de natuur. Erg indrukwekkend.’’Ondanks alle ellende die hij in sommige landen tegenkomt, zal hem altijd één ding bijblijven.‘’Voordat ik bij de KLM ben gaan vliegen was ik militair piloot bij de Marine. Tijdens een patrouillevlucht zagen we een vlot met een aantal

38 Untitled-1 38-39

‘’Het is het tegenovergestelde van een 9 tot 5 kantoorbaan.”

39 16-10-2010 19:58:30


Samen uit, Samen thuis De koude, regenachtige dagen staan weer op ons te wachten. Niks is dan zo fijn als een goed boek. Of om samen lekker naar de bioscoop te gaan...

Tirza Regie: Rudolf van den Berg In de verfilming van Grunbergs roman gaat de wanhopige Jörgen Hoffmeester in Namibië op zoek naar zijn dochter Tirza. Het grote raadsel rondom haar verdwijning, de vader-dochterthematiek, het prachtige landschap en het meeslepende spel van Gijs Scholten van Aschat maken de film een terechte Oscarinzending en een perfecte opening voor het Nederlands Filmfestival. Het leven van Jorgen Hoffmeester is een aaneenschakeling van mislukkingen. Zijn vrouw heeft hem verlaten en staat onverwachts weer op stoep met grootse verwijten, op zijn werk is hij ‘overbodig’ en zijn oudste dochter is haar grote liefde achterna gereisd naar Frankrijk. Tirza de zonnekoningin Hoffmeesters enige houvast is zijn jongste dochter Tirza, zijn ‘zonnekoningin’. Als Tirza verliefd wordt op de Marokkaanse Choukri, verandert de relatie die hij met haar heeft en als ze met hem naar Namibië vertrekt en wekenlang niets van zich laat horen,dreigt zelfs zijn laatste restje fundament onder hem weg te zakken. Zijn laatste redmiddel is zelf naar Namibië te vertrekken om zijn dochter te gaan zoeken.

Vanaf 30 september in de bioscoop

Mensenkinderen

Vanaf heden kun je op locaties door heel Nederland het enige toneelstuk dat de vorig jaar overleden schrijver J.J. Voskuil ooit maakte: Mensenkinderen bezoeken. Een grappig stuk over een ruziënd echtpaar. J.J. Voskuil werd vooral bekend met zijn zevendelige romancyclus Het Bureau, over de dertien jaar waarin hij bij het Meertens Instituut (‘Het Bureau’) werkte. Zijn enige toneelstuk ooit mag er ook zijn. Mensenkinderen is een tragikomedie die zich afspeelt in het academische milieu. Je maakt kennis met een Amsterdams intellectueel echtpaar, die je een dag en een nacht volgt. Dat begint al goed: meteen vanaf het begin ruziën ze al alsof hun leven er van af hangt. Mensenkinderen van J.J. Voskuil Met o.a. Kees Hulst (die een Louis d’Or won voor zijn rol in Tirza) 16 sep t/m 26 dec 2010 (première: 24 sept) Heel Nederland Voor meer informatie zie: www.mensenkinderentheater.nl

40 Untitled-1 40-41

Cultuur

R E D A R N A A

Het meisje met de glazen voeten

Auteur: Ali Shaw Uitgeverij: Orlando Uitgevers 336 pagina’s Prijs: €18,95 De debuutroman van Ali Shaw, Het Meisje Met De Glazen Voeten is een sprookje maar gaat over aardse zaken als relaties, contact en verhoudingen. Deze combinatie van factoren maakt het een goed leesbaar boek. Midas Crook leest geen kranten. Midas heeft eigenlijk sowieso weinig contact met de wereld. De wereld bekijkt hij door de lens van zijn fototoestel. Zijn wereld bestaat uit licht, vastgelegd op een geheugenkaartje. Het meisje met de glazen voeten gaat over Ida die contact weet te maken met Midas. Een verhaal over een bijzondere relatie tussen twee bijzondere mensen in een bijzondere wereld. Interessant in Shaws boek zijn de ontmoetingen. De ontmoeting tussen Midas en Ida staat centraal; een toevallige ontmoeting die zich gedurende het verhaal ontwikkelt tot een liefdesrelatie. Midas is een schuwe jongeman die contacten waar mogelijk uit de weg gaat. Ida heeft een aandoening waardoor ze langzaam maar zeker in glas verandert. Samen gaan ze de schijnbaar onmogelijke uitdaging aan om op zoek te gaan naar een genezing voor Ida’s aandoening. Deze uitdaging brengt hen in contact met hele aparte mensen, die allemaal een eigen belang nastreven. Dit belang botst nogal eens met het belang van Ida. Hoewel het verhaal surrealistisch is, is het zeker mogelijk jezelf in te leven in de hoofdpersonen. Dit maakt het een fijn verhaal. Enerzijds sprookjesachtig met fabelachtige wezens en anderzijds heel aards en gaat het over relaties, contact en verhoudingen. Het meisje met de glazen voeten is een bijzondere roman. Soms is Ali Shaw heel beschrijvend, maar het is een goed leesbaar boek dat blijft boeien. Het is zeker het lezen waard.

€ 5,- korting

Lever bij aankoop van Het meisje met de glazen voeten deze bon in en ontvang € 5,- korting. Actie is geldig t/m 12 november 2010

Het meisje met de glazen voeten 41 16-10-2010 19:58:54


Gadgets

Elektrisch fietsen geeft een steuntje in de rug Misschien wordt er bij deze fiets gedacht: “dat is alleen voor senioren”, maar dat is niet waar. De elektrische fiets is werkelijk waar de uitkomst voor iedereen.

iPa

spee

d he

ltje

t me van est bes dit m pr ome oken nt

De iPad is al verkrijgbaar vanaf 499 Euro in de WIFI versie en vanaf 599 Euro met WIFI + 3G.

Zit mijn haar goed?! Je kent het wel: je doet je schoenen aan, trekt je jas aan en doe teen sjaal om. Maar hoe zie je er dan eigenlijk uit? Veel mensen lopen nog even terug naar de dichstbijzijnde spiegel om nog even het haar in model te brengen en vaak is daar ook bijna geen tijd voor, want de trein wacht niet. Wat als je nou het haar in model brengen kan combineren met je jas aantrekken en sjaal om doen? Dat scheelt vaak enkele minuten en stappen naar een spiegel toe. Daarom is de Kapstok Spiegel ontworpen met niet voor niets de classic design award op de naam. De Spiegel is net groot genoeg om het hele gezicht nog te kunnen zien en om de juist look te creëren voordat je naar buiten gaat.

42 Untitled-1 42-43

Stel dat er een zware tas met boodschappen aan de fiets hangt, dan kan er door een druk op de knop het fietsen verlicht worden. Het moet het gevoel geven alsof er iemand mee trapt. Dus je zal altijd ook zelf moeten blijven trappen tijdens het fietsen, zodra er niet getrapt wordt zal de fiets ook niet vanzelf verder gaan.

Het is misschien wel de meest besproken gadget van dit moment: de iPad. Een nieuw speeltje van Apple. Je zet de iPad aan en de rest wijst vanzelf. Er zijn vele toepassingen voor te downloaden, net zoals bij de iPhone. Het enige is dat je er geen telefoontjes mee kan doen. Programma’s zoals Uitzending Gemist, Youtube, Twitter, e-mail, agenda, Safari en iBooks zijn veel gebruikte toepassingen. Daarnaast is het mogelijk om zowel gratis als betaalde applicaties te downloaden via de “App store”. Het voordeel is dus dat er ook complete e-reader is en is het ook nog een complete bioscoop, in hoge kwaliteit kijk je de nieuwste films op je iPad. Als gadget en “voor erbij” is het een leuk apparaat met veel applicaties.

Prijs: € 21,50

Cultuur

Doordat het een nog een vrij nieuw product is zijn er zeer veel verschillende modellen, maten en prijzen te vinden. Het is verstandig om eerst zelf even een goede research te doen voordat er tot aanschaf wordt over gegaan. De gemiddelde prijs ligt rond de 2000 Euro.

Eerst een puzzel, dan een wijntje Een goede fles wijn cadeau geven of krijgen is altijd leuk, maar meestal wel erg standaard als je er al tientallen hebt uitgedeeld. Met de enige echte wijnflespuzzel verpak je de fles in een ware puzzel. De wijnflespuzzel is een hele constructie van hout en touw, maar wel met de afmetingen van een standaard wijnfles. Voordat de wijn gedronken kan worden zal de ontvanger van dit unieke cadeau eerst zijn of haar hersenen moeten laten kraken. Zo’n unieke gadget is altijd leuk om te geven en om te krijgen. Prijs: € 25,-

Shaken voor gebruik Even shaken voor een extra smaak toevoeging aan je gerecht, dat doet de Flavour Shaker. Door de bal die in de shaker zit worden alle ingrediënten gemalen, gepureerd en gemengd. Werkelijk alles gaat erin, knoflook, noten, kruiden en citrusschillen. Heerlijk en makkelijk voor bijvoorbeeld een dressing te maken, doe de ingrediënten in de shaker, sluit de beide kanten goed en het balletje dat erin zit doet het werk.

43 16-10-2010 19:59:04


Winnen? Als je even lekker wilt ontspannen is puzzelen een goede manier. Met deze sudoku train je niet alleen je hersens, maar kun je ook nog eens een prijs winnen. Vul de oplossing van deze puzzel in op www.spiekmagazine.nl/puzzel en klik op ‘verstuur’. Met een goede oplossingmaak je kans op een

Dinercheque t.w.v. € 50,De winnaar ontvangt omstreeks eind november persoonlijk bericht.

Talentshows

Column

Ook wel een keer lekker: een talentenshow waarbij de voorselecties al achter de rug zijn. Dat scheelt een hoop vocale bagger. Of om het eens wat milder te verwoorden: dat schiet tenminste op. Dan zitten we ook meteen op één lijn met het programma. Mild, aardig en opbouwend bepalen namelijk de toon in zangtalentenshow-nieuwe-stijl, The Voice Of Holland. Niet langer aftrappen met het onderuithalen van non-talenten op een kale middenstip, waarmee Idols het genre groot maakte. Nee, kandidaten in The Voice Of Holland hebben al bewezen dat ze (min of meer) kunnen zingen. Daarom krijgen ze direct een podium met begeleidingsband in een zaal vol publiek. Als gezegd, mild commentaar hoort erbij in talentenshows nieuwe stijl. ‘Jij bent de personificatie van dit programma,’ voegt Simon (van Nick) een vocaal veelbelovende kandidaat toe. En hoewel het waarschijnlijk op hetzelfde neerkomt, klinkt dat toch stukken aardiger dan: je bent eigenlijk te lelijk om popster te worden. ‘Ik drukte omdat ik jeugd hoorde’, zegt Angela Groothuizen na het optreden van de innemende Shari-Ann. Om een soortgelijke reden kiest niemand Bart.Zijn stem is prima, maar klinkt als die van een oudere man. ‘Nu ik je kop zie, baal ik dat ik niet heb gedrukt’, zegt Nick (van Simon). Zonder uitzondering tonen de juryleden zich blij met een goede kop, of ze zijn opgelucht wanneer een

44 Untitled-1 44-45

rock-chick er net zo stoer uitziet als ze klinkt. Waarmee de focus op uiterlijk bij The Voice Of Holland groter lijkt dan ooit tevoren. Want was dat tot nu toe zo erg dan? In Idols 1 won Jamai van de alleszins ooglijker Jim. Terwijl Dewi, nu nog slechts om haar fraaie lichaam in beeld, al lang was afgevallen. In de laatste The X-Factor reikten Lisa en Donny tot ver in de eindrondes. Beiden zijn - voorzichtig uitgedrukt - toch niet de slanksten.

Paul

45 16-10-2010 19:59:10


24 uur per dag en zeven dagen per week Echte verhalen van mensen en door mensen

Museum Hilversum presenteert

Museum / Cultuur

Doodgewoon 18

SEPTEMBER

2010 T/M 30

JANUARI

2011

Een tentoonstelling over de dood en het alledaagse leven. Dood is normaal. Dood is gewoon. Is dat zo? Hoe kijken we er precies tegenaan? In twee verdiepingen komen we de vele en rijke aspecten van de dood tegen, met historische objecten en werk van moderne kunstenaars en fotografen. Zij werpen hun licht op het hedendaagse sterven. Hieronder volgt een korte impressie van wat je bij deze opmerkelijke tentoonstelling kunt verwachten.

Een plakkaat op de museumvloer. Het psychologisch effect zorgt ervoor dat iedereen er omheen loopt.

www.spiekmagazine.nl

Foto’s van Koos Breukel en Margriet Luytenhoutsculpturen van Diederick Kraijeveld, moderne baarkleden van Armien Visser; schilderijen van Wafae Ahalouch al Keriasti. Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de verschillende ‘dodelijke kunstwerken’ die je tijdens deze tentoonstelling tegenkomt. Het opmerkelijkste zijn nog wel de foto’s die Koos Breukel van zijn moeder heeft gemaakt. De fotoserie geeft het leven van zijn moeder weer, vanaf de geboorte tot aan de dood. De foto’s laten aan de verbeelding over wat voor een vrouw zij geweest zal zijn. voor meer informatie over deze en voorgaande tentoonstellingen in dit museum, kun je kijken op de website: www.museumhilversum.nl.

Openingstijden: dinsdag t/m zaterdag van 11-17 uur. Zondag van 12 - 17 uur. Entree: 6 euro Museumjaarkaart: gratis 65+, CJP: 5 euro

46 Untitled-1 46-47

47 16-10-2010 19:59:19


Op tafel ermee

Opinie

Het ligt al een tijdje op het puntje van je tong, maar uiteindelijk zeg je het toch maar niet tegen je collega of werkgever.. Iets wat je liever voor jezelf houdt. Of toch iets wat je graag kwijt wilt, maar dan liever anoniem en niet tegen je baas of collega?

die n n va oge te e j at ene eds d o te m “O ie gr ik s k je o i in mo , beg n als ” ze bt ijk he blo aank

n dat je mij “Ik weet ar a rdeert, m werk waa k a ik e tijd ma de laatst rijg uren en k erg veel . a betaald niet extr r e v e daaro Kunnen w ” l? de tafe even om

t en pun e b e h e “Ik e relati d r e t h ac vriend n j i m t me gezet” 48 Untitled-1 48-49

“Wat w i je baas l je graag zegg e o eigenlij f collega, maa n tegen k niet?” r durf je

Neem nu een jaarabonnement op Spiek voor maar

€59,-

en ontvang de eerste drie nummers gratis!!

“He elke r man, ik k ma eer we word ling er in Lan g gza enom de en. am mij zon een be voel ik deb e ok w tje de ord en”

n va j d i n ie t j n r v e da en ei el e jn, E z " w zi j ik el eet mi op st k w en t k i e u ni lt" le aar m va je n t e da nn ma

Of neem een proefabonnement 8 nummers voor slechts

€15,n ik ee n g a ge “M ts te Ik e i n klei en…? ” g g e je z e leuk! j vind

“Ik stoor m ij elke keer aan jouw g edrag. Je denkt ook steeds dat je alles bete r weet en geeft de anderen geen kans om ook iets op te p akken”

Ga voor meer informatie naar www.spiekmagazine.nl of bel 020-8475632 49 16-10-2010 20:03:26


Colofon

Volgende keer in

Aan deze editie werkten mee: Alieke Hoogenboom Eeuwige Trouw Deze Week De Straat op De zus van

Noortje Kleijnen Gespiekt! Op het eerste gezicht

Redactie: Alieke Hoogenboom Noortje Kleijnen Julian Bakkum Sharon Meijer Christianna Kazantsis Carmen Houtkamp Nathalie Groot Jocelyn Heidweiller

“Onze villa is heerlijk vertoeven”

Eindredactie Carmen Houtkamp Noortje Kleijnen

“Oscar is mijn maatje, ik kan niet zonder hem”.

Vormgeving Alieke Hoogenboom Nathalie Groot

Julian Bakkum

Beeldredactie Jocelyn Heidweiller

Karakter Gadgets

Sharon Meijer Mijn Ding Talent

Financien Sharon Meijer Drukkerij Direct Printing

Christianna Kazantzis De Achterkant Column

Carmen Houtkamp De Reporter Strip Museum

Nathalie Groot Gluren bij de Buren Recepten Samen uit, Samen thuis

Nick en Simon over hun succes en The Voice of Holland

Marketing Christianna Kazantzis Julian bakkum

Abonnementsprijzen: © Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen op een geautomatiseerd gegevensbestand of openbaar worden gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, door fotokopieen, opnamen of enige andere wijze, zonder voorafgaande toestemming van de uitgever en andere auteursrechthebbende.

En ook: De Straat Op

eerakkoord? Wat vindt jij van het nieuwe reg kmagazine.nl Laat het ons weten via www.spie

Een boer tegenover een stadmens . In Op het eerste gezicht lees je het

!

Mijn Ding

thema? Elke maand je huis in een ander alste Voor Ruud en Inge is dit de norma zaak van de wereld.

“Het liefst reis ik elk jaar de hele wereld over.”

Jocelyn Heidweiller Gewoon Ongewoon De Reporter Heeft u zelf een verhaal of suggesties voor rubrieken, stuur deze dan naar suggesties@spiek.nl.

50 Untitled-1 50-51

51 16-10-2010 20:03:36


V&D

Since 1887 52 Untitled-1 52

16-10-2010 20:03:39

spiekmagazine7  

spiekmagazine versie 7