Issuu on Google+

sou v enirs

Wubbo’s

aandenkens Maak nader kennis met Nederlands bekendste astronaut via een fotocollage van voorwerpen die een rol in zijn leven ­hebben gespeeld. Met toelichting van archivaris/echtgenote Joos Ockels. | door Mila van de Wall  foto’s Jos Lammers Papa in de spaceshuttle Dit tegeltje heeft onze dochter Gean op school gemaakt toen we in Houston, Texas woonden ten tijde van Wubbo’s ruimtevlucht. Ze was toen elf jaar.

Lezing TedxAmsterdam Op de TEDxAmsterdam-conferentie in 2009 was Wubbo een van de sprekers. Alle deelnemers kregen een tekening als deze. Wubbo hield een lezing over zijn ideeën over tijd. Heel kort samengevat legde hij hierin uit dat wij mensen ons tijdsbewustzijn zouden moeten loslaten, waardoor we in staat zijn om nieuwe dingen te bedenken, en misschien wel buiten ons sterrenstelsel kunnen treden. Deze ideeën heeft hij al sinds zijn ruimtevlucht, maar hij liep er nooit zo mee te koop, omdat het een nogal filosofische theorie is die mensen als ‘zweverig’ zouden kunnen opvatten. Dat hij zijn visie voor het eerst naar buiten bracht, was min of meer een coming out. Wubbo vond het dan ook best spannend. Hij is nooit zenuwachtig als hij moet spreken, maar voor deze lezing was hij dat wel. Je kunt zijn betoog nog steeds op internet vinden.

Aandenken Bij het perspakket van de ruimtevlucht zaten deze kaartjes. Er staan allerlei details op zoals welke crewleden er meegaan, tijden en data. Het zit bij ons in het fotoboek als aandenken.

90


Missie naar de maan Het door Wubbo geïnitieerde project Euromoon speelde zo rond 1998. Dit is een mal van de zuidpool van de maan, destijds gemaakt door Wubbo’s studenten. Het idee was om met ESA, de Europese Ruimtevaartorganisatie, een missie te doen naar de maan, om daar op de zuidpool een robotgestuurd ruimtestation te bouwen. Op de zuidpool van de maan is altijd zon, dus altijd energie. Twee jaar lang was Wubbo aan het lobbyen voor dit project; steeds weer ging hij met zo’n plastic model van de maan de trein in. Hij heeft er heel hard voor gevochten, maar het project is uiteindelijk toch afgeblazen.

Spacelab D1-embleem Dit embleem voor de Spaceshuttle Challenger vlucht STS-61A (Spacelab D1), met daarop de namen van de crew, speelde natuurlijk een belangrijke rol in 1985. Elke ruimtevlucht had een ander embleem, en voor elke lancering waren er reclamespullen verkrijgbaar, zoals bekers, vlaggetjes en allerlei prullaria. Wij kregen met het hele gezin ieder een beker met onze eigen naam erop.

Reünie De crew waarmee Wubbo op 30 oktober 1985 de ruimte in ging. Reinhard Furrer, Bonnie J. Dunbar, Henry W. Hartsfield, Steven R. Nagel, Guion S. Bluford, Ernst Messerschmid, James F. Buchli en Wubbo. Omdat deze ruimtevlucht dit jaar 25 jaar geleden plaats vond, wordt er in oktober 2010 een reünie georganiseerd in Duitsland. Waarschijnlijk gaan we ze dan allemaal weer zien, met uitzondering van Reinhard Furrer; hij is overleden.

91


Happy landing In 2005 kreeg Wubbo een hartaanval. Vanzelfsprekend was dat voor ons gezin een heftige periode. Om ons te steunen, stuurden vrienden en kennissen ons veel telegrammen, kaarten en brieven. De kunstenaar Clemens Briels stuurde dit bord met de tekst ‘Happy landing’, verwijzend naar de geslaagde reanimatie die Wubbo onderging na zijn hartstilstand. Het werk van Briels vinden we erg mooi, we kennen hem persoonlijk en hebben thuis meer kunst van hem hangen.

The Beatles Deze gitaar gaat altijd mee op vakantie. Wubbo speelt gitaar vanaf zijn zeventiende. In zijn studietijd in Groningen speelde hij zelfs in een band genaamd The Frustrations. Hij is muzikaal, maar zou graag nog beter willen spelen. Net zo goed als Jan ­Akkerman, die hij erg bewondert. Maar het blijft bij Beatles-liedjes. Ook heel gezellig.

Op zijn vierde Dit schriftje heeft Wubbo pas gekregen toen hij bekend werd. Een kleuterjuf, of een stagiair, heeft hem een tijdje geobserveerd toen hij vier was, en daar dit verslagje over gemaakt. Dat je dat dan achteraf, zoveel jaren later, nog van iemand krijgt is erg leuk. Er staat overigens niet veel opzienbarends in, behalve dat Wubbo een jongetje was dat graag alleen speelde.

Woonschip Het zeilschip Ecolution is ons project. Het schip is een energie-autonoom jacht met de nieuwste technologieën op het gebied van duurzame energie. De bedoeling is dat Wubbo en ik binnenkort op het zeilschip gaan wonen. In augustus lagen we met het jacht op Sail Amsterdam en de Hiswa te ­Water-beurs in IJmuiden. We willen de winter doorbrengen op een ligplaats in Scheveningen. Als het goed voelt, gaan we met het jacht de wereld bezeilen. We zijn allebei fervent zeiler. Het is een spannende verandering in ons leven, we zullen zien.

92


sou v enirs

Ei van Columbus Dit gouden ei heeft Wubbo mee de ruimte in genomen. Daar zit een verhaal aan vast. Wubbo was gefascineerd door de anekdote die bestaat over Het ei van Columbus. Hierin vraagt Columbus aan zijn tafelgenoten om een ei rechtop te laten staan, wat niemand lukt. Vervolgens pakt ­Columbus het ei en slaat het simpelweg zachtjes met de stompe kant op tafel, waardoor het ei indeukt en blijft staan. Voor Wubbo is dit een typisch voorbeeld van out of the box denken, iets dat hij zelf ook vaak doet: de dingen van een heel andere kant bekijken. Toen wij in het vliegtuig naar Amerika zaten, bleek de KLM deze gouden eieren als relatiegeschenk te verkopen. Wubbo heeft er toen een gekocht. Het ei heeft een pure symbolische waarde en staat nog steeds bij ons in de kast.

Wubbo Ockelsprijs Dit is de Wubbo Ockelsprijs. Het beeldje wordt door de gemeente Groningen tweejaarlijks uitgereikt aan mensen die op het gebied van innovatie een uitzonderlijke prestatie hebben geleverd en een band hebben met Groningen. Wubbo mocht de prijs in 1986 voor het eerst in ontvangst nemen. Grappig dat er een prijs naar je vernoemd wordt terwijl je nog leeft.

Dierbaar Dit horloge heeft Wubbo van NASA gekregen; alle astronauten kregen hetzelfde horloge. Wubbo droeg het tijdens de ruimtevlucht en hij heeft het daarna nooit meer afgedaan. Hij is er erg aan verknocht en draagt het 24 uur per dag, ook ’s nachts in bed. Behalve dat het een heel handig ding is met veel functies, is het natuurlijk ook een dierbare herinnering. Leuk is dat hij een tweede exemplaar van dit horloge meegenomen heeft op de vlucht, dat hij daarna aan onze – toen vierjarige – zoon Martin gegeven heeft. Martin draagt hem ook nog steeds. |

93


Wubbo