Η Μουσική Παράδοση της Αιτωλίας

Page 1

Η Μουσική Παράδοση της Αιτωλίας


Η

παρούσα έκδοση επιχειρεί μια περιήγηση στη μουσική παράδοση της Αιτωλίας. Η καταγραφή και η διάσωση της παραδοσιακής μουσικής και του δημοτικού τραγουδιού συμβάλλει στη διαφύλαξη και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ταυτότητας του τόπου μας. Τραγούδι και μουσική αποτυπώνουν τη ζωή, τα όνειρα, τους πόθους, τους αγώνες και την κουλτούρα των ανθρώπων της Αιτωλίας.

­Περιεχόμενα • Η μουσική παράδοση της Αιτωλίας • Τα τραγούδια του cd - ερμηνεία • Τα τραγούδια του cd - στίχοι • Μουσικό σχήμα

Η έκδοση υλοποιήθηκε από την Αιτωλική Αναπτυξιακή Α.Ε. ΟΤΑ στο πλαίσιο του Τοπικού Προγράμματος LEADER+. Η περιοχή παρέμβασης του Τοπικού Προγράμματος αποτελεί ενιαία γεωγραφική ενότητα των Ν. Αιτωλοακαρνανίας, Ευρυτανίας και Φωκίδας, περικλείοντας συνολικά δέκα Δήμους: Ι.Π. Μεσολογγίου, Χάλκεια, Αντίρριο, Ναύπακτος, Ευπάλιο, Βαρδούσια, Πυλήνη, Αποδοτία, Πλάτανος και Δομνίστα. Στις σελίδες της παρούσας έκδοσης παρουσιάζονται χαρακτηριστικά στοιχεία αυτής της παράδοσης εμπνευσμένα από την ιστορία, τον έρωτα, την λεβεντία και τα έθιμα της περιοχής.


Η Μουσική Παράδοση της Αιτωλίας του κ. Θεοδώρου Ευθ. Ακρίδα*

Το τεράστιο αυτό θέμα, θα περιοριστεί σε επιγραμματικές αναφορές των εξής βασικών στοιχείων του. α) Ι στορικά. Οι ρίζες της Αιτωλικής μουσικής χάνονται στα βάθη των χιλιετιών. Αψευδείς μαρτυρίες είναι οι αυλητρίδες των αγαλματίων του Μουσείου του Θέρμου, πρωτεύουσα της αρχαίας κραταίας Αιτωλικής Συμπολιτείας. Τα αρχαιοελληνικά μουσικά όργανα, εξελισσόμενα δια μέσου των αιώνων, έφτασαν ως τις μέρες μας ως ζουρνάδες, κλαρίνα, βιολιά, λαούτα, σαντούρια και ντέφια. β) Λ αογραφικά. Πνευματώδεις, ευφάνταστοι, συναισθηματικοί και εκδηλωτικοί οι Αιτωλικοί, ποιητές μαζί και μουσικοί, τραγούδησαν με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο όλες τις εκφάνσεις της ζωής, από την γέννηση ως τον θάνατο, δημιουργώντας τα έχοντα «εξαίρετον θέσιν μεταξύ των μνημείων του λόγου του ημετέρου λαού» αθάνατα δημοτικά μας τραγούδια. Από αυτά που έχουμε στην διάθεσή μας, διαπιστώνουμε ότι χωρίζονται στις εξής κατηγορίες: ιστορικά, ακριτικά, κλέφτικα, παραλογές, της αγάπης, του γάμου, νανουρίσματα, λατρευτικά γνωμικά της ξενιτιάς, εργατικά, ποιμενικά, σατιρικά και μοιρολόγια. γ) Μ ουσικολογικά. Οι Αιτωλικοί χρησιμοποιούν και τους οχτώ ήχους της ελληνικής μουσικής (μετονομασίες των 8 αρχαιοελληνικών τρόπων), με ιδιαίτερη προτίμηση στον Α΄ ήχο (τον Δώριο των αρχαίων), δείγμα της Δωρικής καταγωγής τους. Εκτός των - ελευθέρου ρυθμού - αργών καθιστικών τραγουδιών, οι ρυθμοί που κυριαρχούν είναι: ο 6σημος (χορός τσάμικος), ο 7σημος επίτριτος (χορός καλαματιανός) και ο 4σημος (χορός συρτός). δ) Ψ υχαγωγίες. Λαός ιδιαίτερα γλεντοκόπος οι Αιτωλοί, δημιουργούσαν πάντα πολλές ευκαιρίες για γλέντια. Πανηγύρια, γάμοι, αρραβώνες, βαπτίσεις, μεγάλες γιορτές Χριστουγέννων και Πάσχα, ονομαστικές γιορτές και άλλες ακόμα εκδηλώσεις, τις διανθίζουν με μουσική, τραγούδια και χορούς. Κάποια Αιτωλικά πανηγύρια διατηρούν ακόμα και σήμερα τον παραδοσιακό τους χαρακτήρα με ζυγιές από ζουρνάδες και νταούλια. Γι' αυτές τις ζυγιές ο επαχτίτης ποιητής Γ. Αθάνας έγραψε: «Ροδάνι η νταουλόβεργα κι αηδόνι η καραμούζα θαρρείς αγγέλοι τις βαρούν κι όχι γυφτοσαϊτάνοι»


,

ε) Μ ουσικοί της Αιτωλίας. Γενέτειρα πολλών αξιόλογων μουσικών η Αιτωλία, ανέδειξε τιτάνες της μουσικής μας παράδοσης. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικούς από τους κορυφαίους κατά την τελευταία 150ετία. Στα κλαρίνα άφησαν εποχή, ο εγκατασταθείς από το 1892 στο Μεσολόγγι θρυλικός Νικ. Σουλεϊμάνης, ο Βασ. Κ. Σαλέας, ο Παν. Δ. Μπέκος, ο Ν. Αράχωβας, ο Γ. Καράκος κ.α. Στα βιολιά διακρίθηκαν ο Χρ. Μόσχος-Φουσκομπούκας, ο Χαρ. Τύμπας, ο Βαγγ. Πρέντζας, ο Σωτ. Καμπάνας, ο Θυμ. Ακρίδας, ο Θαν. Σκούρας, κ.α. Στα λαούτα έγραψαν ιστορία ο Χρ. Καμπάνας, ο Βασ. Μόσχος, ο Π. Κοκότης. Στα σαντούρια διέπρεψαν, ο Νίδας Δημητρίου, ο Π. Δημητρίου, ο Αρ. Μόσχος-Φουσκομπούκας, ο Γερ. Αντωνόπουλος, ο Σωτ. Μαργέλης, ο Γιαν. Τσέλιος, ο Θυμ. Πρασσάς κ.α. Στο τραγούδι μεσουράνησαν ο θρυλικός Μπαταργιάς, ο Γιαν. Μαϊκαντής, ο Σπ. Κατσίκης, η Ντίνα Αλπέτζου, ο Π. Κηρύκος, η Γιώτα Σύρρου Δημητρίου, ο Π. Κουλουκούρας κ.α. Μουσικογέννα και γλεντοκόπος η Αιτωλία τηρεί την υποθήκη του Σείκιλου και καλοζωΐα και διασκέδαση: «Όσον ζεις φαίνου, Μηδέν όλως συ λυπού Προς ολίγον εστι το ζειν, Το τέλος ο χρόνος απαιτεί». Δηλαδή, όσο ζεις να χαίρεσαι και να μην λυπάσαι καθόλου, η ζωή είναι λίγη και ο χρόνος οδηγεί στο τέλος της.

* Ο κ. Θεόδωρος Ακρίδας είναι μουσικολόγος, πρωτοψάλτης, συγγραφέας, δάσκαλος και ερμηνευτής των μουσικών μας παραδόσεων, πρόεδρος της μουσικής εταιρείας «ΗΧΩ» και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Προασπιστών της Εθνικής Μουσικής « ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ»


Τα τραγούδια και οι ερμηνείες Το cd που κρατάτε στα χέρια σας είναι ένα σπάνιο μουσικό ταξίδι πίσω στο χρόνο, στην πλούσια ιστορία, τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα της Αιτωλίας. Ουσιαστικά είναι μια καταγραφή της πνευματικής κληρονομιάς του παρελθόντος μας που διασώζεται και ένα παράθυρο μέσα από το οποίο μπορούμε να διαμορφώσουμε άποψη για ενδιαφέροντα στοιχεία της Αιτωλίας.

• Το μουσικό ταξίδι μας, αρχίζει με αναφορές και μνείες στο ιστορικό, ένδοξο και ιδιαίτερο παρελθόν της Αιτωλίας. Δύο τραγούδια εμπνέονται από την ιστορία του τόπου και μέσα από τα παραδοσιακά ακούσματα μας ταξιδεύουν πίσω και μας κάνουν να ζήσουμε μικρά κομμάτια του τότε, ξαφνιάζοντάς μας με αρκετές απρόσμενες ομοιότητες με το σήμερα. • Το ταξίδι συνεχίζεται με τη διαχρονική και πάντα επίκαιρη αξία του έρωτα και της αγάπης. Τέσσερα τραγούδια - τα περισσότερα του cd, μας δίνουν αφ΄ ενός μια καλή γεύση της καρδιάς του τραγουδοποιού καλλιτέχνη της εποχής και αφ΄ ετέρου τα ήθη και έθιμα που ίσχυαν και το πόσο σημαντικά ήταν στη ζωή. • Συνέχεια στο μουσικό μας ταξίδι, δίνουν δύο τραγούδια που αγγίζουν τον διαχρονικό πόνο που προκαλεί η ξενιτιά και ο χωρισμός. • O επόμενος σταθμός, τραγούδια αλληγορικά. Ανακαλύψτε μαζί μας λέξη με λέξη, στίχο με στίχο, τις αλήθειες, τα ιδανικά και τους πόθους ενός ολόκληρου γένους. • Η επόμενη στάση του ταξιδιού μας είναι τραγούδια του γάμου, κοινωνικό γεγονός που συνδέεται με γιορτή και γλέντι. • Το ταξίδι δε θα μπορούσε να ολοκληρωθεί χωρίς να υμνηθεί η λεβεντιά. • Η συλλογή μας κλείνει με οργανικά κομμάτια χωρίς στίχο, που ταξιδεύουν με το ρυθμό τους τον ακροατή και δίνουν ερεθίσματα στη φαντασία.


Ιστορικά: 1. Θρήνος μεγάλος γίνεται Θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη στο Μεσολόγγι (επιτραπέζιο - 6:16) Τα μεσάνυχτα 8 προς 9 Αυγούστου του 1823, πέντε ώρες μετά το βασίλεμα του ήλιου, ο Μάρκος Μπότσαρης με 350 μπαρουτοκαπνισμένους Σουλιώτες, εκ των οποίων οι 20 Ευρυτάνες, χωρισμένοι σε μικρές ομάδες, εισβάλουν στο στρατόπεδο του Κεφαλόβρυσου από τη ποταμιά. Οι περισσότεροι Τουρκαλβανοί κοιμόντουσαν και οι υπόλοιποι, αμέριμνοι από την ήσυχη νύχτα του Αυγούστου, δεν υποψιάζονται το κακό που τους περιμένει. Οι Σουλιώτες, σαν τα ξωτικά της νύχτας, διαβαίνουν ανάμεσά τους και μέσα απ' τις φορεσιές τους, σιγά -σιγά, φανερώνονται τα αστραφτερά γιαταγάνια τους. Οι Σουλιώτες, αλαλάζοντας σαν τρελοί, δεν ανασαίνουν ούτε στιγμή. Ήταν ένας αγώνας δρόμου, για να μην προλάβουν οι Τουρκαλβανοί να συνέρθουν και ο κάθε Σουλιώτης έσφαζε τους εχθρούς του, τον έναν πίσω από τον άλλον. Βλέποντας τους - αήττητους - του Μουσταή Πασά της Σκόνδρας πανικοβλημέ-

νους και πνιγμένους στο αίμα, ορμούν με ακόμα περισσότερη μανία και ατέλειωτο πάθος. Μεγάλος είναι ο πανικός και η σύγχυση που επικρατεί στους Τουρκαλβανούς. Δεν ξέρουν από ποιον να φυλαχτούν και σφάζονται μεταξύ τους. Ένα βόλι τον βρίσκει πάνω από το δεξί του μάτι και έγειρε, γονάτισε, έπεσε καταγής. Το λιοντάρι της Ηπείρου κείτεται πια νεκρό. Ο Θανάσης Τούσιας Μπότσαρης, ο ξάδερφος του Μάρκου, βλέποντάς τον πεσμένο στο χώμα, τον αρπάζει στις πλάτες του και με γρήγορες κινήσεις εγκαταλείπει το διαλυμένο πλέον στρατόπεδο. Σε λίγο ξημερώνει και το σύνθημα της αποχώρησης σηματοδοτεί το τέλος της μάχης.

2. Νόβαινα (τσάμικος - 4:19) 2-3 Μαΐου 1835 τελείται η λεηλασία της Ναυπάκτου από την ένωση των συμμοριών δύο αρχιληστών (Ρουπακιά και Χουσιάδα) αποτελούμενη συνολικά από 80 ληστές! Το τραγούδι πραγματεύεται στην απαγωγή και αιχμαλωσία της Νόβαινας, συζύγου του Ναυπάκτιου μεγαλέμπορου της εποχής Παναγή Νόβα.


Αγάπης & Έρωτα: 3. Μαργιολικό (τσάμικος - 4:44) Μαργιολικό = καπάτσο, πονηρό, καταφερτζίδικο. Το «Μαργιολικό» και το «Μαργιολεμένο» είναι ένα ερωτευμένο παλικάρι που η όλη συμπεριφορά του δείχνει ότι είναι μεθυσμένο (δηλ. βάζει το καπέλο - φεσάκι του στραβά). Όμως ο νέος «δεν είναι από κρασί» αλλά είναι «βαλαντωμένος» από έρωτα και τα κάνει αυτά για να «ρίξει» πονηρά την εκλεκτή της καρδιάς του.

4. Μαυριδερούλα (τσάμικος - 5:01) Πολύ παλιό αλλά πάντα διαχρονικό τραγούδι. Το παλικάρι τραγουδά στη μελαχρινή του αγαπημένη για τις απειλές που δέχεται για τη ζωή του, επειδή την προορίζουν για άλλο γαμπρό.

5. Βάτους κι αγκάθια (συρτός - 2:24) Ο νέος παρομοιάζει την πορεία στο να κατακτήσει την αγαπημένη

του, με πορεία σε δύσβατα μονοπάτια γεμάτα βάτα και αγκάθια. Δηλαδή τράβηξε πολλά για να αποκτήσει την αγαπημένη του και τώρα που επιτέλους είναι μαζί, του βάζουν λόγια να την παρατήσει και να λιγοψυχήσει μπροστά στις καθημερινές δυσκολίες της ζωής, τώρα που οι βιοποριστικές υποχρεώσεις του αυξήθηκαν αφού είναι πλέον ζευγάρι και θα κάνουν οικογένεια.

6. Μανουσάκια (συρτός - 2:56) Μανουσάκια. Άνθη τραγουδισμένα για τη μοναδική τους ευωδία. Την εποχή που ήταν ανθισμένο, όσοι πηγαίνουν για να μαζέψουν λάχανα, μάζευαν και μια αγκαλιά μανουσάκια για το ανθοδοχείο τους. Εκτός όμως από το άγριο βγαίνει και το ήμερο, που τα λουλούδια του είναι διπλά, αλλά λιγότερο εύοσμα από του άγριου. Οι γυναίκες που άναβαν το καντήλι σε κάποιον Άγιο, μάζευαν μανουσάκια και στόλιζαν τις εικόνες για να μυρίζει το εκκλησάκι.


Χωρισμού & ξενιτιάς: 7. Αριστείδης (συρτός - 3:21) Γκιζεράω, σημαίνει ταξιδεύω. Ο Αριστείδης λοιπόν φεύγει στην ξενιτιά και αφήνει πίσω του τη γυναίκα και αγαπημένη του. Και σε τέτοιους χωρισμούς τα πράγματα είναι πάντα πολύ πιο δύσκολα για αυτόν που μένει πίσω. Εκείνη λοιπόν, τα μόνα λόγια που του λέει είναι να γυρίσει γρήγορα και πως αν αγαπήσει άλλη γυναίκα εκεί μακριά που θα’ ναι, προτιμά να την σκοτώσει παρά να της το πει. ...Αγάπη, μα και γυναικεία ευστροφία χαρακτηρίζουν τους στίχους που θυμίζουν τόσο πολύ το σήμερα...

8. Μαραίνομαι ο καημένος (συρτός - 5:52) Ο νέος τραγουδά στην αγαπημένη του πως κάνει μεγάλο λάθος που είναι χώρια και προσπαθεί να την μεταπείσει. Της λέει πως κακές γλώσσες τους χώρισαν. Οι παρομοιώσεις των στίχων είναι λιτές και απλές, μα πολύ εύστοχες και με μεγάλη δυναμική.

Αλληγορικά: 9. Ξερολάγκαδο (συρτός στα 3 - 3:25) Ο λαός μας έχει κάνει τα πάντα τραγούδι, κάθε σημαντική εκδήλωση αλλά και κάθε μικρή, καθημερινή δραστηριότητα: από τη γέννηση ως το θάνατο, από το νανούρισμα ως το μοιρολόι. Ανάμεσα σ’ αυτά τα τραγούδια, όπως είναι φυσικό, πολλά είναι αφιερωμένα στην δίψα για λευτεριά και σχεδόν πάντα συνδέονται αλληγορικά με τη φύση και τις ομορφιές της. Το «Ξερολάγκαδο» στην προκειμένη περίπτωση συμβολίζει τον πρώιμο αγώνα του λαού για την απελευθέρωση που ήταν άκαρπος, και η «Γλυκομηλιά» που σιγά σιγά φέρνει το γλυκό καρπό της ελευθερίας.

10. Αναστασιά (καλαματιανό - 3:28) Το συγκεκριμένο τραγούδι, είναι πραγματικά κρυπτογραφημένο μήνυμα αφύπνισης, ξεσηκωμού και ελπίδας για να αποτινάξουν οι Έλληνες τον Τουρκικό ζυγό. Βρισκόμαστε πριν το 1821 επί Τουρκοκρατίας. Αναστασιά είναι η Ελευθερία, βουνό είναι ο κατακτητής, ανταρούλα και καταχνιά είναι ο φόβος του λαού και ο γυάλινος πύργος είναι ο πόθος του γένους που έβλεπε την λευτεριά αλλά δεν τολμούσε να την αγγίξει. Η χήρα, δεν είναι άλλη από την μητέρα Ελλάδα...


Γάμου: 11. Σ ΄ αυτό το σπίτι που ΄ρθαμε (καλαματιανός - 2:50) Ύμνος στα νιάτα, στην ομορφιά και στη λεβεντιά της νύφης και στη λεβεντιά του γαμπρού αντίστοιχα.

Λεβέντικα: 12. Ένας αητός (τσάμικος - 3:30) Ίσως ο πιο γνωστός χιλιοτραγουδισμένος και χιλιοχορεμένος τσάμικος. Και σίγουρα όχι τυχαία, αφού όλα αυτά που συμβολίζει ο βασιλιάς των αιθέρων, είναι και αυτά που λατρεύει και ταυτίζεται ο περήφανος Ελληνικός λαός μας. Λεβεντιά, δύναμη μα και μεγαλοσύνη, τα σύμβολα που εκπορεύονται από τους στίχους του...

Οργανικά: 13. Ραστ (τσάμικος - 3:31) Οργανικό - Τσάμικο, που παίζεται σε όλη την Αιτωλία και κυρίως στο Μεσολόγγι και στο Αιτωλικό. Ράστ. Λέξη που κατ’ ακριβολογία σημαίνει “σωστός”, “δίκαιος”. Άλλη ονομασία του είναι Αι-Συμιός (Δεδομένου ότι χορεύεται κατ’ εξοχήν στον Άγιο Συμεώντα του Μεσολογγίου) Παίζεται από την ορχήστρα συνήθως μόνο για έναν, και χορεύεται μόνο από αυτόν. Μελωδία που συνοδεύει χορό λεβέντικο και ανδροπρεπή.

14. Χειμαριώτικο (τσάμικος - 3:43) Οργανικό συρτό, που παίζεται σε όλη την Αιτωλία. Ο Χειμαριώτικος είναι ανδρικός χορός που έχασε τον αρχικό του πολεμικό χαρακτήρα.

Οι γέροι πιάνονταν μεταξύ τους με άσπρα καθαρά μαντήλια. Τη σειρά στο χορό όριζε η ηλικία. Πρώτος πρώτος ο γεροντότερος απ’ όλους στο χωριό, τραβούσε γύρω όλους τους πανηγυριώτες, που τον επεφημούσαν και του εύχονταν να ζήσει όσο τα βουνά. Οι γέροι αυτοί, η δημογεροντία του χωριού που την σέβονταν όλοι, σοβαροί οικογενειάρχες με αρκετή χορευτική πείρα, αισθάνονταν την υποχρέωση να χορέψουν στο χορό του χωριού, όπως τον έλεγαν. Ο Χειμαριώτικος ήταν ο χορός της γενικής προτίμησης αφού ήταν αργός. Το Χειμαριώτικο το ζητούσαν μόνο οι άντρες και από τις γυναίκες οι καλές χορεύτριες. Χορεύεται με τα βήματα του Συρτού. Σήμερα εκτελείται στην οργανική του μορφή, αν και έχει λόγια που διασώζονται.


Στίχοι τραγουδιών 01 Θρήνος μεγάλος γίνεται

03 Μαργιολικό

Θρήνος μεγάλος γίνεται μέσα στο Μεσολόγγι το Μάρκο παν στην εκκλησιά το Μάρκο παν στον τάφο

Για δέστε το Μαργιολικό και το Μαργιολεμένο

60 παπάδες παν μπροστά και 10 δεσποτάδες κι από κοντά Σουλιώτισσες αέρας τα φυσάει τα πλατανόφυλλα θεός να τα φυλάει τα Ελληνόπουλα

02 Νόβαινα Κανένας δεν το πάτησε το κάστρο του Επάχτου ο Ρουπακιάς κυρά Νόβαινα Τσατσούλα Παναγιώταινα Ο Ρουπακιάς το πάτησε με το γερο Χουσάδα Πήραν Άσπρα κυρά Νόβαινα Πήραν Άσπρα πήραν φλουριά Πήραν μαργαριτάρια Πήραν του Νόβα κυρά Νόβαινα Πήραν του Νόβα τα παιδιά Του Νόβα τη γυναίκα

πως βάζει το φεσάκι του σαν να΄ ναι μεθυσμένο μωρε αυτό δεν είναι άντε ρούσα και ξανθή μ΄ αυτό δεν είναι από κρασί δεν είναι μεθυσμένο η αγάπη το βαλάντωσε

04 Μαυριδερούλα Τ’ ακούς μαυριδερούλα μου Κι εσύ μελαχρινούλα μου Τι λένε για εμένανε Που αγαπώ εσένανε Λένε να με σκοτώσουνε Και σ’ άλλον να σε δώσουνε


05 Βάτους κι αγκάθια

Στην αγορά τα πούλησα Και ΄πήρα παραδάκια

Βάτους κι αγκάθια πάτησα, Βασίλω μου

Σαν τι τον έχεις τον παπά και κάθεσαι κοντά του

Ώσπου να σ’ αγαπήσω Και να σε αποκτήσω

Τον έχει η μάνα μου αδερφό, Και εγώ τον έχω μπάρμπα

Και τώρα που σ΄αγάπησα Μου λένε να σ’ αφήσω Και να σε παρατήσω Φέτος τ’ αμπέλια χάλασαν, Βασίλω μου

07 Αριστείδης Σύρε γκιζέρα*

Και τι κρασί θα πιούμε Όταν θα παντρευτούμε Φέτος τα στάρια χάλασαν Βασίλω μου

Μωρ’ Αριστείδη μου

Και τι ψωμί θα φάμε, Στο σπίτι που θα πάμε

Μωρ’ Αριστείδη μου

06 Μανουσάκια

Εκεί στα ξένα που θα πας Μην κάνεις κάνα χρόνο

Εμένα η μάνα με έστειλε Να μάσω μανουσάκια

Κι αν έβρεις κι άλλη σαν κι εμέ, Ρίξε και σκότωσέ με

Το ντουνιά Και τον απάνω κόσμο

Και τον απάνω κόσμο Τζοβαίρι μου

Μανουσάκια - μανουσάκια, μόσχους και γαρυφαλάκια Σαν πήγα και τα μάζεψα Και τα κάνα ματσάκια

*γκιζεράω σημαίνει ταξιδεύω


Στίχοι τραγουδιών 08 Μαραίνομαι ο καημένος Μαραίνομαι ο καημένος σαν το βασιλικό Όπου τον εποτίζουν με θαλασσόνερο Ψηλό μου κυπαρίσσι Γέρνει η κορφάδα σου Και ποιος θα τη γλεντήσει Την ομορφάδα σου Σγουρέ βασιλικέ μου Τι μου μαράθηκες Ποιος σ’ έβαλε στα λόγια Και με παράτησες

09 Ξερολάγκαδο Λαγκάδι ξερολάγκαδο λαγκάδι Με την κατεβασιά σου Κόρη ρούσα τα μαλλιά σου Φέρνεις λιθάρια ριζημιά λαγκάδι Δένδρα ξεριζωμένα Μια χαρά ήταν τα καημένα Φέρνεις και μια γλυκομηλιά Τα μήλα φορτωμένη Μια χαρά ήταν η καημένη

Ποτέ δε σε θυμήθηκα Να κατεβάσεις τόσο Κόρη μου να σ’ ανταμώσω

10 Αναστασιά Το βλέπεις ‘κείνο το βουνό Το πιο ψηλό από τ’ άλλα Που’ χει ανταρούλα στην κορφή Και καταχνιά στον πάτο Εκεί ‘ναι πύργος γυάλινος Με κρυσταλλένια τζάμια Μέσα κοιμάται μια ξανθιά Μιας χήρας θυγατέρα Και πως να την ξυπνήσουμε Και πως να της το πούμε Ξύπνα καημένη Αναστασιά


11 Σ αυτό το σπίτι που ρθαμε

13 Ραστ

Σ΄ αυτό το σπίτι που ΄ρθάμε, καλέ σήμερα πολλοί μαζεμένοι, σαν τη χαρά θα γένει

Οργανικό

Παντρεύεται ο αυγερινός, καλέ σήμερα, Την πούλια κάνει ταίρι, και τ΄ άστρα συμπεθέροι Νύφη πόσο τ΄ αγόρασες καλέ σήμερα Αυτό το παλληκάρι, να τ΄ αγοράσουν κι άλλοι Χίλια φλουριά τ΄ αγόρασα καλέ σήμερα Και πεντακόσια γρόσια, για την καλή του γλώσσα

12 Ένας αητός Ένας αητός καθότανε Στον ήλιο και λιαζότανε Και τσίμπαγε τα νύχια του Τα νυχοποδαράκια του Την πέρδικα που πιάσατε Να μην την εχαλάσετε

14 Χειμαριώτικο Οργανικό


Τη μουσική εκτέλεσε το συγκρότημα του Παναγιώτη Κοτρώτσου

Τραγούδι: Βασίλης Κωστούλας Κλαρίνο: Παναγιώτης Κοτρώτσος Λαούτο: Κώστας Κουλτούκης Βιολί: Χρήστος Τσαμπόκαλος Νταούλι: Δημήτρης Καραγιάννης



01. Θρήνος μεγάλος γίνεται

6:16

02. Νόβαινα

4:19

03. Μαργιολικό

4:44

04. Μαυριδερούλα

5:01

05. Βάτους κι αγκάθια

2:24

06. Μανουσάκια

2:56

07. Αριστείδης

3:21

08. Μαραίνομαι ο καημένος

5:52

09. Ξερολάγκαδο

3:25

10. Αναστασιά

3:28

11. Σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε 2:50 12. Ένας αητός

3:30

13. Ραστ

3:31

14. Χειμαριώτικο

3:43

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων

Αιτωλική Αναπτυξιακή Α.Ε. Ο.Τ.Α.

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Κ.Π. LEADER+

Το έργο συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων - Τμήμα Προσανατολισμού (ΕΓΤΠΕ-Π) και από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Πάνου Ρήγα 23, 303 00 Ναύπακτος τηλ.: 26340 29926, 26340 38110, fax: 26340 38552