Page 1

Światło Światło

styczeń 2014

styczeń

Ahmadiyya Anjuman Ishaat Islam (Polska) Jedyna muzułmańska organizacja wierząca, że Mohammed jest ostatnim prorokiem Allacha.

2014

Pierwszy na świecie muzułmański serwis internetowy transmitujący audycje „na żywo”. www.virtualmosque.co.uk

Redakcja: Shahid Aziz Mustaq Ali Spis treści:

Strona

Wezwanie Mesjasza Koncept Boga w islamie Materiał zaczerpnięty z Arab News Gdzie islam ściera się z Zachodem Yuram Abdullah Weiler Boskie przebaczenie

1 3 4 7

‫ہ‬ ‫ّللا ْمہ ِن ال َّر ِحیْم‬ ِ ٰ ‫بِس ِْم‬ Wezwanie Mesjasza Hazrat Mirza Ghulam Ahmad, Obiecany Mesjasz i Mahdi Ostrożność Jest to konieczne i warte uświadomienia, aby pamiętać, że proroctwa wypowiedziane ustami apostołów i zawarte w świętych pismach dotyczących pojawienia się boskich posłańców - nie ważne czy to proroków, apostołów, muhaddas’ów lub mujaddid’ów składają się z dwóch części. Jednej części, która zawiera znaki, które wypełnią się w dostrzegalny sposób i które stanowią jasne dowody i drugiej części sformułowanej za pomocą języka pełnego metafor i przenośni; a także, że ludzie stronniczy i mający uprzedzenia będą przestrzegać i postępować zgodnie z metaforycznymi stwierdzeniami, natomiast szczerzy i poszukujący prawdy będą czerpać korzyści z jasnych i kategorycznych oświadczeń. I Żydzi i chrześcijanie przeszli przez te gehennę, zatem muzułmanie, którzy mają oczy po to aby patrzeć powinni wyciągnąć wnioski z

tego i nie powinni pochopnie odrzucać i zaprzeczać jedynie wypowiedziom o charakterze metaforycznym, ale raczej czerpać korzyści ze wskazówek pochodzących od tych znaków, które w oczywisty sposób zostały przedstawione i ukazane przez Boga Najwyższego. Jest to jednak oczywiste, że poprzez wątpliwości nie można ani zniszczyć ani wyzbyć się pewności. Zatem, ta część proroctwa, która nie została jeszcze spełniona w sposób widoczny, a jest po prostu kwestią przypuszczeń, bo jest to możliwe, tak jak w przypadku drugiego przyjścia Eliasza, że może się ona wypełnić w metaforycznym sensie, i że osoba, która czeka zawładnięta jest przez przekonanie, że pewnego dnia nadejdzie i wypełni się w sposób namacalny. Możliwe również, że niektóre Tradycje, nie przetrwały w swoim pierwotnym i oryginalnym brzmieniu, ponieważ słowa tych Tradycji nie są takie jak wahy matluwwa (recytowanego objawienia) i większość z nich stanowi zbiór indywidualnych przekazów. Doktryny lub dogmatu stanowią oddzielna kategorię: każdy decyduje o tym w co

Jaskinie Jenolan, Nowa Południowa Walia, Australia

Będę kochał wszystkich ludzi


styczeń

Światło

2

wierzy, ale słusznym i poprawnym wnioskiem jaki należy wyciągnąć jest taki, że istnieje spora szansa na to, że słowa w poszczególnych przekazach zostały zmienione, tak, że jedna i ta sama Tradycja przekazywana na rożne sposoby i przez rożnych przekazicieli zawiera często inne sformułowania, czasami w rożnej kolejności, pomimo tego, że zostały one wypowiedziane przez jednego człowieka i w tym samym czasie. Z tego wynika, i należy przez to rozumieć, że ponieważ większość narratorów ma indywidualny charakter wypowiedzi i doboru słów, rozbieżność jest naturalną konsekwencją.

Wypełnienie się metaforycznych wypowiedzi Możliwe jest również, że w metaforycznej części proroctw, pewne wydarzenia, których wypełnienia oczekuje się w postaci pojedynczego wydarzenia mogą wypełniać się stopniowo, a nawet za pośrednictwem wielu osób, tak jak to stało się w przypadku przepowiedni Proroka, że klucze do skarbów cesarzy Rzymu i Persji zostaną przekazane w jego ręce, chociaż faktem jest, że Święty Prorok wydał ostatnie tchnienie i umarł zanim proroctwo rzeczywiście się wypełniło i że nie zobaczył ani skarbów Rzymu i Persji, ani kluczy i dlatego postanowiono, że klucze zostaną przekazane w ręce Hazrata Omara jako, że jego istnienie, w takim sensie jest „cieniem” Świętego Proroka, co oznacza, że on sam był jak Święty Prorok, zatem zgodnie z objawieniem, ręka Hazrata Omara została wybrana i uznaje się ją za rękę Świętego Proroka. Krótko mówiąc, osoby, które popełniają błąd, potykają się w tym miejscu i schodzą na złą drogę. Niestety myślą one, że każda część proroctwa z pewnością zostanie spełniona dosłownie, a gdy nadejdzie czas i pojawi się człowiek wysłany przez Boga, i kiedy ukażą się znaki aby poprzeć jego prawdziwość, nie zważają na nie i nie poświęcają im uwagi, ale te znaki, które jeszcze nie pojawiły się i niezrealizowały się w sposób dosłowny, lub których czas realizacji jeszcze nie nadszedł, cytują i powołują się na nie wielokrotnie. To właśnie było w rzeczywistości prawdziwą przyczyną zniszczenia tych ludzi, którzy nie akceptują prawdziwych proroków Boga. Rozmyślnie trwają oni w przekonaniu o tym że są mądrzy i sprytni, ale to ta bezbożna gra pozbawiła ich możliwości przyjęcia Prawdy.

2014

Godne pożałowania powtarzanie [błędów] Rzeczywiście zaskakujące jest to, że tego wszystkiego czego Żydzi i chrześcijanie dopuścili sie przeszłości w kwestii niewłaściwej interpretacji proroctwa, i to że nie uznali prawych osób, dokładnie tego samego dopuścili się moi ludzie, muzułmanie, wobec mnie. Było to oczywiście konieczne, zgodnie ze starożytny sposobem działania Boga Najwyższego, że proroctwa dotyczące przyjścia Obiecanego Mesjasza powinny składać się z dwóch części, jednej zawierającej wyraźne znaki, które miały być spełnione w sposób dosłowny i namacalny, i drugiej składającej się z twierdzeń o charakterze przenośni, sformułowanych przy pomocy idiomów, metafor i porównań. Szkoda, że ci ludzie podążyli śladami wcześniejszych złoczyńców i trzymając się uparcie metaforycznych wypowiedzi odsunęli albo odrzucili

Wielki Kanion, Arizona, USA te wyraźne oznaki i argumenty, które zostały wypełnione w sposób oczywisty, choć z powodu strachu przed Bogiem i pobożności powinni byli pamiętać o próbach i mękach poprzednich narodów i nie przykładać takiej uwagi do oświadczeń o metaforycznym charakterze, ale powinni czerpać korzyści z jasnych dowodów i argumentów, które pojawiły się i wypełniły w sposób tak oczywisty. Oni jednak nie postępują w ten sposób i kiedy przedstawia się im proroctwa wypowiedziane przez Proroka i zawarte w Koranie, z których wiele jest oczywistymi znakami, pomijają je arogancko i przytaczają inne metaforyczne wypowiedzi, twierdząc, że nie zostały

Będę kochał wszystkich ludzi


styczeń 2014

Światło

one wyraźnie spełnione. A kiedy, nawet pomimo tego wszystkiego, mówi się im o tych poprzednich osobach, które w taki sam sposób, odrzucały spełnione części proroctwa i wskazywały na części metaforyczne twierdząc, że nie zostały one dosłownie spełnione, i nie zaakceptowały prawdy, o nich ludzie mówią, że gdyby żyli w tamtych czasach nie postąpiliby w ten sposób. Oni nie akceptują

wypełnionych znaków i argumentów, które tworzą i rozpalają światło wiary, ale trzymając się metaforycznych oświadczeń, błędnie instruują ludzi, że nie zostały one spełnione, chociaż według planu opatrzności, te rzeczy nie powinny zostać zrealizowane w sposób w jaki oni tego oczekują, czyli w dosłowny sposób. Nie ma wątpliwości, że jedna część proroctwa została spełniona w sposób dosłowny, a druga w sposób niejasny, ale uprzedzone i przewrotne umysły ludzkie tego stulecia nie były w stanie tego zaakceptować. Odwracając twarze z pogardą na widok każdego argumentu i dowodu, nazywają znaki Boga oszustwem człowieka. Kiedy słyszą czyste i święte objawienie Boga Najwyższego odrzucają je jako sfabrykowane przez człowieka, ale nie mogą odpowiedzieć na pytanie: „Czy jakiemukolwiek niegodziwemu hipokrycie, który mówi o Bogu nieprawdę, dano tyle czasu w celu szerzenia jego kłamstw, ile czasu dano tym, którym naprawdę Bóg się objawił? Czyż Bóg Najwyższy nie ostrzegł, że osoby, które głoszą fałszywe objawienie boskie i szerzą kłamstwa o Bogu, zostaną ukarane śmiercią i zgładzone? W Torze w Księdze Powtórzonego Prawa(18:20) napisano, że fałszywy prorok "który odważy się mówić w moim imieniu to,

3

czego mu nie rozkazałem … musi ponieść śmierć", a w Ewangelii (Mt, 7:19), że fałszywy prorok zostanie zgładzony a jego wyznawcy rozproszeni. Czy istnieje choć jeden przykład, gdzie hipokrycie, który zmyślił treść boskiego objawienia, dano żyć tak długo w czasie kiedy głosił fałsz, jak pokornemu, który odpowiada na boskie wezwanie? Przedstaw i pokaż mi przykład, jeżeli takowy istnieje, a ja oświadczam, najdobitniej, że od początku świata aż do dnia dzisiejszego, takowego przykładu w tej kwestii nie uda się odnaleźć. Czy istnieje zatem jakaś osoba, która czerpie korzyści z tego silnego i stanowczego argumentu, i pielęgnuje bojaźń Bożą w swoim u myśle? N ie jest mo im stwierdzenie, że wyznawcom bóstw nie dane jest długo żyć ani to że ateiści zaprzeczający istnieniu Boga i ludzie przekonani o swojej boskości zostaną wkrótce pochwyceni, bo takie błędy i obrzydliwości zostaną ukarane w kolejnym świecie. Ale upieram się i twierdzę, że ten, kto głosi kłamstwa, twierdząc, że zostały mu objawione przez Boga Najwyższego, choć wie, że nie zostały mu objawione stanie sie obiektem boskiego gniewu, i dni jego będą policzone a życie ukrócone. Jest to potwierdzone w Koranie, Ewangelii i Torze. Jest to również poręczone i poświadczone przez ludzki intelekt i mądrość. Jako że przeciwko temu oświadczeniu żaden rywal nie może przedstawić żadnego przypadku z dziejów człowieka, który dowiódłby, że hipokryta, mówiący nieprawdę o Bogu, szerzący swoje kłamstwa na świecie od dwudziestu pięciu czy nawet osiemnastu lat, i podający się za Zastępcę i Umiłowanego Boga Najwyższego, a także starający się potwierdzić jego własne zmyślone rewelacje, nie został pochwycony i nie doświadczył boskiej kary pomimo swoich przestępczych i nikczemnych działań. Czy można się spodziewać, i żywić nadzieję, że ktokolwiek spośród naszych przeciwników zgłosi się aby odpowiedzieć na to pytanie? Na pewno nie. Ich serca dobrze wiedzą, że są bezradni i nie mogą udzielić odpowiedzi na te pytania, ale wciąż nie mogą się powstrzymać i zaniechać negowania, i choć prawda została im ukazana dzięki wielu argumentom, nadal trwają biernie i w apatii.

Będę kochał wszystkich ludzi


styczeń 2014

Światło

4

Koncepcja Boga w islamie (Podano za: Arab News, piątek, 08 listopada 2013, http://www.arabnews.com/ news/474046) KAŻDY język posiada jeden lub więcej terminów, których używa się w odniesieniu do Boga, a czasem mniejszych bóstw. Inaczej jest z terminem „Allach”, który jest specyficzną nazwą jedynego prawdziwego Boga. Nic innego nie można nazwać Bogiem. Termin ten nie ma liczby mnogiej ani płci. Pokazuje to jego wyjątkowość w porównaniu ze słowem „bóg”, którego liczba mnoga brzmi „bogowie”, a forma żeńska „bogini”. Warto wspomnieć, że słowo „Allach” występuje w języku aramejskim, macierzystym języku proroka Jezusa (pokój z nim), a zarazem pokrewnym języka arabskiego. Jeden prawdziwy Bóg jest odzwierciedleniem unikalnej koncepcji, którą islam utożsamia z Bogiem. Dla muzułmanina, Bóg jest Wszechmogącym Stwórcą i Podtrzymującym wszechświat, który jest niepodobny do niczego, i nic nie da się do Niego porównać. Kiedy współcześni Prorokowi Muhammadowi (pokój z nim) zapytali go o Allacha, odpowiedź nadeszła bezpośrednio od samego Boga w formie krótkiego rozdziału Koranu, który jest uważany za istotę jedności albo motto monoteizmu: „Mów: On - Bóg Jeden, Bóg Wiekuisty! Nie zrodził i nie został zrodzony! Nikt Jemu nie jest równy!” (Koran, 112:1-4). Koncepcja Boga w islamie jest taka, że jest On miłosierny. Stąd, z wyjątkiem Sury Taubah, każdy z 114 rozdziałów Koranu zaczyna się od wersetu „W Imię Boga Miłosiernego i Litościwego!” Prorok Muhammad (niech pokój będzie z nim) powiedział: „Bóg jest bardziej kochający i milszy niż matka dla umiłowanego dziecka”. Bóg w islamie jest także Sprawiedliwy. Stąd złoczyńcy i grzesznicy poniosą zasłużoną karę, a cnotliwi dostąpią Jego dobrodziejstw i łaski. Faktycznie, boski atrybut miłosierdzia manifestuje się w pełni w Jego atrybucie sprawiedliwości. Ludzie, którzy cierpią przez całe życie w Jego imię, nie powinni być traktowani przez Pana, tak jak ci, którzy uciskają i wyzyskują innych. Oczekiwanie podobnego traktowania wobec nich

równałoby się z zaprzeczeniem wiary w odpowiedzialność człowieka w życiu pośmiertnym, a tym samym zaprzeczeniu wszelkim zachętom do moralnego i cnotliwego życia na tym świecie. Następujące wersety Koranu są bardzo jasne i jednoznaczne w tej kwestii: „Zaprawdę, dla ludzi bogobojnych u Pana są Ogrody Szczęśliwości! Czyż My potraktujemy tych, którzy poddali się całkowicie, tak jak grzeszników? Cóż z wami? Jak sądzicie?” Islam odrzuca przypisywanie Bogu jakiejkolwiek ludzkiego charakteru lub przedstawianie Go jako tego, który faworyzuje niektóre jednostki lub narody z powodu bogactwa, władzy lub rasy. On stworzył istoty ludzkie jako równe sobie. Mogą one wyróżniać się i uzyskiwać jego przychylność tylko dzięki mocy bogobojności. Koncepty, że Bóg odpoczywał siódmego dnia stworzenia, że Bóg walczył z jednym ze swoich żołnierzy i że Bóg jest zazdrosny i spiskuje przeciwko ludzkości, jak i że Bóg wciela się w jakiegokolwiek człowieka uważane są za bluźnierstwo w islamie. Termin „Alach” jest odzwierciedleniem tego jaki nacisk islam kładzie na czystość wiary w Boga, która jest istotą przesłania wszystkich Bożych posłańców. Z tego

Dubai Marina

Będę kochał wszystkich ludzi


styczeń 2014

Światło

powodu islam uważa kojarzenie jakiegokolwiek bóstwa lub osobowości z Bogiem za grzech, którego On nigdy nie przebaczy, pomimo faktu, że jest w stanie wybaczyć wszystkie inne grzechy. Stwórca musi mieć inny charakter od rzeczy stworzonych, bo jeśli byłby On tej samej natury jak one, oznaczałoby to, ze jest On z natury ziemski i dlatego potrzebowałby Stwórcy. Wynika z tego, że nic nie jest takie jak On. Jeżeli twórca nie jest doczesny, to musi być wieczny. Ale jeśli jest wieczny, to nie może on zostać powołany do istnienia i jeśli nic nie powołało go do istnienia i jeśli nic poza Nim nie podtrzymuje Jego istnienia, to oznacza to, że musi On być samowystarczalny. A jeśli kontynuacja jego istnienia nie zależy od niczego, to istnienie Jego nie ma końca. Twórca jest zatem wieczny i nieśmiertelny: „On jest Pierwszym i Ostatnim”. On jest Samowystarczalny i Absolutny lub jak określa Go termin z Koranu „Al- Qayyum”. Stwórca nie powołuje do istnienia tylko w sensie powoływania rzeczy do życia, On także utrzymuje je przy życiu i kończy ich istnienie i jest tym, który decyduje o tym co się z nimi dzieje.

Gdzie islam ściera się z Zachodem (Podano za:PRESSTV.COM, piątek, 08 listopada 2013, http://www.presstv.ir/ detail/2013/11/08/333668/where-islamclashes-with-the -west/) Epistemologia i ontologia to dwie dziedziny filozofii, w których islamskie poglądy są sprzeczne z poglądami Zachodu, pisze Yuram Abdullah Weiler. (Biogram: Yuram Abdullah Weiler jest niezależnym pisarzem i krytykiem politycznym, który napisał dziesiątki artykułów na temat Bliskiego Wschodu i amerykańskiej polityki. To były inżynier z doświadczeniem w dziedzinie matematyki, przeszedł na islam, a obecnie pisze Perspektywy o islamie, sprawiedliwości społecznej, ekonomii i polityce z punktu widzenia amerykańskiego konwertyty, szyity, skupiając się na szkodliwej roli odegranej przez Stany

5

Zjednoczone na Bliskim Wschodzie i nie tylko. Określany jako różniący się poglądami głos z „Belly of the Beast”, żyje wraz z żona w Denver, Kolorado.) „Wszystko co postrzegasz i widzisz, dla Ciebie, istnieje, nawet jeśli nikt inny nie może tego zobaczyć. A to czego nie widzisz i nie dostrzegasz, dla Ciebie, nie istnieje!” - AlGhazzali Co jest naszą rzeczywistością i skąd wiemy o jej istnieniu? Od dawien dawna, filozofowie, wśród nich wielu muzułmanów, borykali się z koncepcją rzeczywistości i wiedzą o jej istnieniu, zagłębiając sie w fundamentalnych pytaniach, takich jak, skąd człowiek wie czy jego wiedza jest prawidłowa i czy jego postrzeganie rzeczywistości jest słuszne. Tymi kwestiami zajmują się filozofie, znane jako epistemologia i ontologia, które zostały wyjaśnione przez takich wielkich muzułmańskich filozofów jak al- Kindi, al-Farabi i Ibn Sina. Epistemologia poszukuje odpowiedzi na kluczowe pytania, co stanowi o słuszności wiedzy i jak można ją uzyskać, natomiast ontologia usiłuje odpowiedzieć na pytania czym jest rzeczywistość i jak można zrozumieć jej istnienie. A prościej mówiąc, epistemologia będzie naszą odpowiedzią na pytanie: „Jak mogę poznać rzeczywistość?” a ontologia będzie naszą odpowiedzią na pytanie: „Jaka jest rzeczywistość?” Jak zobaczymy, odpowiedzi islamu na te istotne pytania różnią się od postawy islamu w tych kwestiach. Ponieważ islam utrzymuje, że Bóg Stwórca jest wieczny, i przez stulecia wysyłał proroków, aby prowadzić ludzi i zapewnił im boskie księgi, które miały służyć jako przewodniki, aby mogli je czytać, można powiedzieć, że islam stosuje obiektywistyczną epistemologię (patrz: Koran 10:35, w którym stwierdza się, że Bóg prowadzi do

Zatoka Halong, Wietnam

Będę kochał wszystkich ludzi


styczeń

6

Światło

prawdy). Z drugiej strony, islam (w szczególności szyici) wykazuje ten d en cje su b ie k tywis t yc z n e j epistemologii, ponieważ wybacza ijtihad lub pozyskiwanie nakazów w oparciu o interpretacje ważnych źródeł przez uczonych religijnych jako konieczną i właściwą ze względu na zmieniające się czasy i nowe technologie. W kwestii ontologii, islam ma realistyczną opinię o tym, że rzeczywistość istnieje niezależnie, czy jesteśmy tego świadomi czy nie, ponieważ świadczy o istnieniu twórczych i duchowych sił przed istnieniem człowieka (zob. Koran, wersety 31 i 32, które potwierdzają istnienie wiedzy zanim uzyskały ją aniołowie i pierwszy człowiek). Podobnie, w islamie istnieje miejsce dla subiektywistycznego poglądu ontologii, ponieważ to Stwórca jest tym, który dał nam możliwość uczenia się dzięki naszym umysłom i zmysłom, i dostarczył nam niezbędnych do życia środków takich jak żywność, mieszkanie, odzież i inne zaopatrzenie, a tym samym pozwolił nam skonstruować własną rzeczywistość (patrz: Koran 16:80). Krótko mówiąc, praktykujący islam, muzułmanin, używa epistemologii Allacha (czyli Koranu i Sunny - proroczych tradycji), aby poznać Jego ontologie (istnienie). Takie podejście stawia Boga w centrum wszechświata, a ostatecznym źródłem wiedzy jest Jego objawienie. Stanowczo kontrastuje to z zachodnimi antropocentrycznymi poglądami epistemologii i ontologii, które pozostają w dużym stopniu pod wpływem materialistycznych idei w kwestii człowieka i wszechświata, pochodzących głównie z racjonalizmu Rene Descartesa [Kartezjusza]. Poprzez postulowanie teocentrycznego poglądu na świat i odrzuceniu chciwego materializmu i płytkiego stylu życia jakim jest konsumeryzm, islam wchodzi w konflikt z Zachodem w kwestii epistemologii i ontologii. Jednak, w przeciwieństwie do chrześcijaństwa i zachodniego sekularyzmu, islam odrzuca idee nieodłącznego konfliktu między nauką [ogólnie], a naukami religijnymi. „Islam, w swoim podejściu

2014

próbuje łączyć rozum i objawienie, wiedzę i wartości” pisze uczony Yadollah Dadgar z Uniwersytetu Tarbiat Modares w Teheranie, podkreślając, że na Zachodzie, dominacja materialistycznych i technicznych paradygmatów nauki osłabiła tę syntezę. Muzułmańscy filozofowie, w przeciwieństwie do swoich zachodnich kolegów, byli w stanie odnaleźć wyważoną relację między wiarą, nauką, rozumem i racjonalizmem. Jeden z muzułmańskich filozofów, uczony Amber Haque z Uniwersytetu Zjednoczonych Emiratów Arabskich w Al-Ain pisze: „W przeciwieństwie do Greków, którzy zbuntowali się przeciwko chrześcijańskim dogmatom religijnym, muzułmanom faktycznie udało się pogodzić religię z filozofią." Spośród islamskich filozofów, być może najlepiej znanym jest Abu Nasr Muhammad ibn Muhammad Al -Farabi, który urodził się w 872 n.e. w Khorasanie, w Iranie i zmarł w 950 n.e., w Aleppo, w Syrii. Był on muzułmańskim naukowcem, filozofem, kosmologiem, logikiem i muzykiem. Majid Fakhry z Uniwersytetu Georgetown pisze o nim tak: „Wkład Al -Farabiego upoważnia go do zajęcia czołowego miejsca pośród filozofów islamu”. Rozprawy naukowe autorstwa Al-Farabiego o logice Arystotelesa stały się kluczowym czynnikiem kształcącym, dzięki nim, przekazano zawartą w nich wiedzę średniowiecznym chrześcijańskim uczonym. Miały one także wielki wpływ na późniejszych filozofów muzułmańskich, na przykład na: Ibn Sina, znanego na zachodzie jako Awicenny. Miał on także wielki wpływ na sposób myślenia i filozofie żydowskiego mędrca, rabina Mojżesza ben Maimona, Rambama, lepiej znanego na zachodzie jako Majmonides, który powiedział o AlFarabim: „Wszystkie jego pisma są doskonale wyśmienite.” Słynący także jako autor „The Great Book of Music”(„Kitab al - al- Kabir Musiqi”), AlFarabi, został nazwany „Drugim Nauczycielem”, to znaczy drugim po Arystotelesie. Innym wielkim muzułmańskim filozofem, teologiem i mistykiem także z Khorasanu w Iranie jest Abu Hamid

Będę kochał wszystkich ludzi


styczeń 2014

Światło

Muhammad al - Ghazzali, który urodził się w 1058, a zmarł w Tus, w 1111. Pisał on na temat natury ludzkiej i odkrywania siebie, które określił jako składający się z qalb, ruh , nafs i aql potocznie, serca, ducha, duszy i umysłu wszystkie te składniki uważa się za duchowe istoty. Te z kolei dzielą się dalej, na przykład na nafs: Nafs l'ammarah - dusza, która chce zaspokajać pasje i czynić zło (patrz: Koran 12:53), Nafs Lawammah - dusza, która potrafi rozróżnić dobro od zła (patrz: Koran 75:2), i Nafs Mutmainnah - dusza, która osiąga ostateczny spokój (patrz: Koran 89:27). Warto wspomnieć, że wiele idei stosowanych dziś w psychologii Zachodu ma swoje źródło w naukach uczonych islamskich. Haque pisze: „W dziedzinie psychologii, możemy stwierdzić, że wiele psychologicznej teorii i praktyk stosowanych dzisiaj wywodzi się od muzułmańskich uczonych.” Na przykład, Abu Bakr Muhammad Ibn Sireen (654728), napisał jedną z pierwszych prac o snach. Jego podejście do ich analizy różni się od zachodniego podejścia, które obecnie opiera sie na poglądach Freuda i jego ideach opartych na seksualnej i agresywnej interpretacji. Al - Ghazzali nauczał, że człowiek znajdował się pomiędzy zwierzętami i aniołami. Nabywając wiedzę, człowiek może wznieść się ponad anioły, ale może spaść do poziomu zwierząt, jeśli dopuści aby zapanował nad nim gniew i żądza. Nauczał, że Tazkiyat an-Nafs - oczyszczenie własnej duszy jest obowiązkiem wszystkich, i jest wynikiem właściwego postępowania, i że jest możliwe bez zniszczenia wszystkich naturalnych skłonności, które na zachodzie byłyby określane jako samopomoc. Problemem w kwestii podejścia do dobrobytu człowieka, w zachodnim zdezorientowanym świecko - chrześcijańskim społeczeństwie polega

na tym, że traktuje ono ludzką naturę duchową i teistyczną jako oddzielną kategorię zwaną „religią”, którą można praktykować lub ignorować według własnego uznania. Jak wyjaśnia Haque, „Proces sekularyzacji rażąco zaniedbuje moralny i duchowy fenomen istniejący wewnątrz człowieka i pozostawia wybór praktykowania religii jednostce.” To, w pewnym sensie stawia psychologię Zachodu w bezpośrednim konflikcie z wrodzoną duchową naturą człowieka, i oczywiście z teorią islamu o naturze ludzkiej, która uznaje tę wrodzoną duchowość i ludzką wolną wolę. Wskazując na to, że konfliktuje to z islamem, Haque stwierdza, „Współczesna psychologia zakłada, że ludzki sposób zachowania da się zaobserwować dzięki zmysłom, a zatem dają się one policzyć i zmierzyć, ignorując transcendentalny aspekt w człowieku.” Zachodni świeccy często zadają pytanie, dlaczego istnieje potrzeba „struktury teologicznej”, innymi słowy religii, jeśli ludzie są, przynajmniej teoretycznie, zdolni odróżnić dobro od zła i dostrzec istnienie Sił Twórczych. W odpowiedzi Al - Ghazzali stwierdza, że ponieważ ludźmi rządzi nieograniczony apetyt, pragnienie zdobywania materialnego bogactwa i zadowolenia cielesnych pragnień, stworzony został rozum, aby powstrzymać ich i tych kierujących się prawem szariatu, lub prawem islamskim, które zostało objawione przy pomocy proroków (pokój z nimi) w celu wyjaśnienia rozumu. Zachód, w przeciwieństwie do islamu, uważa, że przez uwolnienie wszystkich tych egoistycznych apetytów (bez moralnego ich osądzania), na tak zwanym wolnym rynku, wszyscy osiągną, maksymalny poziom szczęścia. Ponieważ ludzie dysponują swobodą wyboru, islam twierdzi, że bez bożych wytycznych objawionych nam przez proroków Allacha i imamów (pokój z nimi), nie ma gwarancji, że człowiek dokonałby mądrego

Będę kochał wszystkich ludzi

7


styczeń 2014

Światło

8

wyboru, aby osiągnąć ostateczne szczęście i powodzenie w tym świecie, a tym bardziej w kolejnym, którego istnieniu zaprzecza świecki Zachód. Wyraźnie sprzeczna z islamem, nowoczesna ontologia Zachodu zaprzecza zaświatom, a epistemologia [Zachodu] zaprzecza wiedzy zdobytej poprzez objawienie. Te nie dające się pogodzić różnice w odniesieniu do epistemologii i ontologii leżą u źródła konfliktu między islamem, a Zachodem.

Boskie przebaczenie (Od redakcji: Poniższy artykuł pochodzi z The Islamic Review, tom 9., nr 4., kwiecień-maj , 1989 .) Bóg jest nie tylko sędzią albo królem. Jest On, jak Go Koran opisuje , „ Panem Dnia Sądu”. On jest nie tylko Sprawiedliwy, ale także Miłosierny i Przebaczający. Jeśli Bóg znajdzie jakieś prawdziwe dobro w człowieku i dostrzeże szczerą skruchę i pragnienie i stanowczość, aby opanować swoje złe zapędy, to może On przebaczyć jego słabości i wszystkie jego grzechy. Jedynym słusznym motywem lub powodem do ukarania człowieka jest kontrolowanie zła i resocjalizacja sprawcy. Bóg Koranu, Stwórca i Podtrzymujący życie we wszystkich światach jest Bogiem miłości i miłosierdzia, który osądza człowieka na podstawie jego intencji i wysiłków. Jeśli ustanawia prawo i sposób postępowania i wymaga posłuszeństwa, to nie dla własnej korzyści, ale dla dobra ludzkości. Jeśli karze człowieka za jego występki i grzechy to nie robi tego dla własnej satysfakcji, ale by kontrolować zło i oczyścić grzesznika. Gdy człowiek popełnia grzech, nie rani Boga, ale krzywdzi swoją duszę. Piekło jest samo w sobie jak szpital, gdzie ci duchowo i moralnie chorzy cierpiący na chorobę egoizmu, złości, nienawiści,

kłamstwa, nieuczciwości, chciwości, nieczystości, itd. - są uzdrawiani przez ogień żalu i cierpienia. Ale ci, którzy mają ciągły pęd aby czynić dobro i ci szczerze skruszeni zobaczą, że Bóg jest gotowy do przebaczenia im ich grzechów i klęsk nie karząc ich. Prawdziwa pokuta usuwa grzech w oczach Boga. Bóg może i wybaczyć braki i grzechy tych, którzy starają się najlepiej jak potrafią unikać zła i czynią dobro i tych szczerze skruszonych. "Powiedz: „O słudzy moi, którzy wykroczyliście przeciwko sobie samym, nie traćcie nadziei w miłosierdzie Boga! Zaprawdę, Bóg przebacza grzechy w całości. Przecież On jest Przebaczający, Litościwy! Nawracajcie się więc do waszego Pana! Poddajcie Mu się całkowicie, zanim spotka was kara, wtedy bowiem nie będziecie wspomożeni.”" (39:53-54) „A kto uczyni zło lub wyrządzi krzywdę swojej duszy, a potem prosi Boga o przebaczenie, ten znajdzie Boga przebaczającym, litościwym! A kto popełnia grzech, popełnia go tylko przeciwko sobie samemu. Bóg jest wszechwiedzący, mądry!" (4:110-111) Ogrody Kawachi Fuji, Japonia

Ahmadiyya Anjuman Isha‘at Islam Lahore (Polska) Pierwsza misja muzułmańska w Wielkiej Brytanii założona w 1913 r., działająca pod nazwą Misja Muzułmańska Woking. Dar-us-Salaam, 15 Stanley Avenue, Wembley, UK, HA0 4JQ Ośrodek: 020 8903 2689 Przewodniczący: 020 8529 0898 Sekretarz: 01753 575313 E-mail: aaiiLahore@gmail.com Strony: www.aaiil.org/uk | www.ahmadiyya.org | www.virtualmosque.co.uk Darowizny: www.virtualmosque.co.uk/donations

Będę kochał wszystkich ludzi

The Light (Polish) January 2014  

Spokes magazine of the Ahmadiyya Anjuman Ishaat Islam of Lahore. Representing Islam as a moderate, inclusive, forward looking and scientific...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you