Page 1

: Jo Foto

Editie lente 2011

De nas

ote l an

a Gh

na

Jaargang 2 / nr 4

Driemaandelijks tijdschrift - Afz./V.U.: AFS Vlaanderen - H. Consciencestraat 52 - 2800 Mechelen (P509725)

Terra Incognita

BelgiĂŤ - Belgique P.B. 2800 Mechelen Masspost 2/2496


Rode Draad

De vrijwilligersconferentie wordt een nieuwe mijlpaal in de werking van AFS-Vlaanderen!

Over enkele weken is het zover: tijdens het weekend van 19 en 20 maart vindt in Oostduinkerke onze vrijwilligersconferentie plaats. Zoals onze voorzitter al eerder schreef, zal dit ongetwijfeld voor AFS-Vlaanderen een van de hoogtepunten van dit jaar worden. Het programma van de conferentie oogt erg mooi. We zullen er zowel naar onszelf kijken, als inspiratie zoeken bij anderen binnen en buiten het AFS-netwerk. Zaterdagochtend beginnen we met een lezing van ‘trendwatcher’ Herman Konings. Eigenlijk een leuk beroep, trendwatcher: kijken naar wat er om ons heen gebeurt en daarin lijnen proberen te zien. Ongetwijfeld zal Herman Konings ons dingen kunnen bijbrengen over de manier waarop wij AFS-Vlaanderen ‘bij de tijd’ kunnen houden. Zaterdagnamiddag zijn er twee workshops. In een eerste maken we kennis met de nieuwe Global Branding van ons netwerk. We ontdekken hoe we vanaf nu naar buiten komen en vooral waarom we dat zo doen. De tweede workshop gaat over ‘Vrijwilligerswerking’. De voorbije maanden heeft een ‘denktank’ zich gebogen over de manier waarop wij onze vrijwilligerswerking organiseren. In de workshop voeren we met zijn al-

len het gesprek over de weg die we zullen uitgaan. Op zaterdagavond schetst Lea Moliterni van AFS-Zwitserland ons een beeld van de werking in haar land. Ongetwijfeld ook inspirerend! Wat er op die avond daarna gebeurt, laat ik in het midden… In goede AFS-traditie zal er dan zeker in een aangename sfeer verbroederd en verzusterd worden. Zondagochtend is iedereen opnieuw fris om dieper in te gaan op een aantal beleidsthema’s die de Raad zal presenteren. Die thema’s zijn gedistilleerd uit de bezoeken die de raadsleden in het najaar van 2010 brachten aan alle comités. Zondagnamiddag is er dan de Algemene Vergadering. Gevarieerd, met diepgang en tijd voor ontmoeting. Zo zou ik het programma van de vrijwilligersconferentie samenvatten. Voor onze organisatie is het belangrijk dat we met veel mensen samen nadenken over onze toekomst. Dus, aarzel niet en schrijf je in (als dat nog niet gebeurd zou zijn). Het kan op de vrijwilligerssite. Oostduinkerke wordt een nieuwe mijlpaal in de werking van AFS-Vlaanderen! Marcel Kerff, Nationaal Directeur

Schrijf je nu in op http://vrijwilliger.afsvlaanderen.be

2


Elke Löbel is voorzitter van het 18+-comité. Het verslag van een gesprek over vluchtelingen, de verschillen tussen België en Duitsland, en haar vastberadenheid om van 18+ een volwaardig AFS-programma te maken! (p.8-9)

Incredible India! Sarie Pieraerts werkt op kantoor mee aan het 18+-programma. Zij volgde onlangs samen met haar Franstalige collega Pauline Kennes een staftraining in India. Ontdek dit fascinerende land én haar AFS-werking op p.11.

Mo en Jo halen Brazilië in huis Mohamed El Oualkadi en Joke Hertogen ademen AFS. Dat bewijzen ze nu ook door de 18-jarige Cora uit Brazilië in hun gezin op te nemen. (p. 12-13)

Colofon: Aan dit nummer werkten mee: Charlotte Backx, Marcel Kerff, Nele Vandenbosch, Stijn Vandenbergh, Griet Labee, Sarie Pieraerts, Christine Delattre, Elke Löbel, Mohamed El Oualkadi.

8-9 10 11 12-13 14 15 16

Eindredactie & lay-out: Koen Baetens Grafische elementen: Jan De Coster Druk: www.bulckens.com - www.zwartopwit.com Verantwoordelijke uitgever: Jan Van Keirsbilck - Hendrik Consciencestraat 52 -2800 Mechelen 3

RodeDraad In de kijker FocusOp

Alumni Alumni

7

Goedgezi(e)n WorldSpace WieWatWaar

Deutsche Gründlichkeit in Steenokkerzeel

4-6

Kantoor & familie

Op 10 februari bereikte ons zeer droevig nieuws. We moeten afscheid nemen van Annie Baetens. Annie werkte 33 jaar lang voor AFS. Ze was het geheugen van de organisatie, een vaste waarde op kantoor, een toegewijde collega. Een ode aan Annie op p. 4.

2

POSTeensITs

Afscheid van Annie Baetens

Pag.

Kalender

Inhoud


Afscheid van Annie Baetens Op donderdag 10 februari 2011 bereikte ons het droevige nieuws dat Annie overleden is. Dit bericht is een schok voor de hele organisatie. Annie werkte 33 jaar voor AFS. Op kantoor stond ze bekend als een harde werker, elk dossier werd haar kindje en moest perfect in orde zijn vooraleer het naar het buitenland vertrok. Annie stond ook in voor de visa-procedures en als er een complicatie opdook of als de

ambassade niet goed meewerkte, dan bleef Annie vechten tot het visum in orde was. Dit gebeurde allemaal achter de schermen, de deelnemers merkten hier niet veel van. Op die manier zorgde Annie ervoor dat zij zich rustig konden voorbereiden op hun AFS-ervaring. Hieronder publiceren we daarom graag haar artikel dat ze schreef in mei 2008, naar aanleiding van de Ieperdag.

Lieve Annie, we gaan je missen!

Beste Vrienden AFS-ers, Ik werk intussen reeds 31 jaar voor AFS. Ongelofelijk hoor ik je al zeggen. Wie blijft zolang op hetzelfde werk. Ik ben nog van de oude generatie waar men je negatief beoordeelde op de frequentie dat je van werk veranderde. Ik had ooit wel gehoord dat er organisaties bestonden waar je als student in een gastgezin in het buitenland kon verblijven, maar meer wist ik er niet van. Het is allemaal begonnen met een kleine aankondiging in de krant. Toen ik de advertentie las, was het vooral de vermelding dat er een “goede sfeer heerste” die mij ertoe aanzette om mijn kandidatuur te stellen. Ik herinner me dat er veel kandidaten waren maar omdat het loon niet zo aantrekkelijk was - het lag niet veel hoger dan het stempelgeld dat men kreeg (ikzelf ben nooit gaan stempelen) - waren er al minder geïnteresseerden. Geld was niet zo belangrijk voor mij en ik ging in op de uitnodiging. Na een test kreeg ik een telefoontje dat ik aanvaard was.

Het was ook de tijd van de stencilmachine en de fichebakken. Wij hadden een vernuftig pre-computer systeem voor het adressenbestand. Het apparaat was echter niet gebruiksvriendelijk, het blokkeerde gemakkelijk en als de kaarten niet goed zaten, sprongen ze eruit en kon je er nieuwe maken. De komst van de computer was voor de stafleden een ganse aanpassing. De eerste hebben we voor 300.000 Bfr gekocht. Het was een IBM en werd enkel gebruikt ter vervanging van het kaartensysteem, wat dus een ganse verbetering was. Gedurende deze 30 jaar zijn we 4 keer verhuisd, maar in Mechelen zitten we nu wel op een vaste plaats (denk ik). De splitsing Franstaligen en Nederlandstaligen werd in 1991 een feit. Er ontstonden 2 onafhankelijke organisaties met een eigen directeur. Het personeel groeide ook gestadig. Momenteel werken 15 mensen voor het Nederlandstalige gedeelte.

Er waren slechts 4 stafleden : 2 Franstaligen en 2 Nederlandstaligen. AFS huurde een appartement met 3 slaapkamers in de Stevinstraat te Brussel. Ik zie het nog allemaal heel levendig voor ogen. De directrice was een Franstalige en het was dus een pluspunt dat je de twee landstalen kende.

Het hoogtepunt van mijn loopbaan is de viering geweest van mijn “30 jaar AFS”, die vorig jaar plaatsvond. Ikzelf wist er niets van. Collega’s van het kantoor hadden dit allemaal in elkaar gestoken. Een niet zo vanzelfsprekende klus want de meeste adressen van oud-vrijwilligers en -stafleden moesten opgezocht worden. Ik was gecharmeerd dat er zoveel oud-vrijwilligers op de uitnodiging zijn ingegaan. Als ik terugdenk aan dat feest geniet ik er nog van.

Ik voelde er mij onmiddellijk thuis door de ongedwongen sfeer. Ik mocht iedereen met zijn voornaam aanspreken wat voor mij wel aanpassen was, want uiteindelijk kende ik die mensen toch niet. Later heb ik geleerd dat dit heel gewoon is in de States.

AFS is dus een deel van mijn leven en ik zal het altijd een warm hart toedragen. Ik heb er zoveel “toffe” mensen leren kennen die verdraagzaamheid, respect en nog zoveel nobele idealen nastreven.

Telex, fax en computer bestonden nog niet. Dringende berichten werden per telegram verstuurd. Ieder AFS-kantoor had een telegramadres, dat moest kort zijn want de kostprijs was afhankelijk van het aantal woorden. Voor België was het AFSBelgium. In heel uitzonderlijke gevallen werd er getelefoneerd. Het Amerikaans accent was ook nieuw voor mij en niet altijd verstaanbaar.

Ikzelf heb niet deelgenomen aan het AFS-programma maar ben blij dat ik zoveel mensen geholpen heb om hun droom waar te maken.

4

Ik wens AFS een lang leven toe! Annie Baetens


Kompas voor een nieuwe lading ‘trimesterkes’ De heroriëntatie voor de studenten die dit schooljaar op Trimesterprogramma gingen, vond plaats op 15 januari in Antwerpen. Om 9u kwamen de vrijwilligers al toe om enkele dingen voor te bereiden. En vanaf 10u kwamen de studenten aan, de één al wat vroeger dan de ander. Het was een rustige start met een kennismakingsspel en het delen van enkele weetjes over hun ervaringen. In 2 aparte groepen werd verder ingegaan op de ervaringen van de studenten. Dit gebeurde door een kwartetspel waarbij verschillende thema’s aan bod kwamen en het tekenen en bespreken van gevoelens. Er werd heel veel verteld en iedereen had wel iets anders te vertellen of iets anders meegemaakt. Na de middag volgde er een kleine energizer om iedereen terug wakker te krijgen. Deze energizer werd gevolgd door een wandeling waarbij het de bedoeling was dat de studenten ‘STOP’ riepen bij dingen die een herinnering opriepen aan hun gastland, ervaring, gastgezin, … Zo zijn er heel wat leuke weetjes naar boven gekomen, zoals bijvoorbeeld hoeveel kebab er werd gegeten. De studenten hadden nog niet genoeg aan de eerste energizer, dus volgde er nog enkele, waaronder Samoerai, Banana, …En dit allemaal op het Koningin Astridplein, waar de mensen soms wel eens raar opkeken.

De trimesterstudenten op het Antwerpse Astridplein

Na de wandeling werden de studenten warm gemaakt om vrijwilliger te worden in hun lokaal comité. Ze waren hier allemaal erg enthousiast over en willen zelfs graag mee op 2de Wegwijsweekend als vrijwilliger. Ten slotte was er nog een korte evaluatie over deze dag, waarna de studenten op wat chips, nootjes en frisdrank konden vliegen. Deze dag werd dus afgesloten met een kleine receptie voor vrijwilligers, studenten en hun ouders, die er ook een namiddag heroriëntatie hadden opzitten.

pas esterkom im r T p o Gehoord iend me gedefr ft e e h r te h c uis was!”lgen “Mijn do ze ter ug th gevo ra d o z g n n ari ook va .

rv e en AFS-e iale communicati Of hoe e mil fa a tr in r heeft voo r geen

ik daa het erg als “Vindt u an heb?” uders behoefte avan een papa toen otwee hun r Antwoord gespoord om pe an werden a . n le n te de ervaringe

Nele Vandenbosch Stagiaire kantoor

PERSBERICHT Wegwijsteam bereidt nieuwe vertrekkers grondig voor Nederige AFS-reporter stevig onder de indruk Vaalbeek – Van 4 tot en met 6 februari kwamen in La Foresta zestig kandidaat-deelnemers en vijftig AFSvrijwilligers samen voor het Tweede Wegwijsweekend. Onder deskundige begeleiding werden toekomstige vertrekkers ondergedompeld in de wondere wereld van het interculturele avontuur. Onze reporter ging en keerde zeer aangenaam verrast huiswaarts. Op het Wegwijsweekend worden kandidaat-deelnemers op verschillende manieren voorbereid op hun vertrek. Er wordt gepeild naar hun motivaties, interesses en verwachtingen. Aan de hand van workshops, groepsspelen en individuele gesprekken leren de kandidaten AFS kennen en andersom. “Mensen vragen me vaak waar AFS het verschil maakt met andere organisaties. Tot nu toe benadrukte ik de vrijwilligerswerking en de begeleiding, zonder dat ik me daar écht iets bij kon voorstellen. Op het weekend kon ik live ondervinden dat AFS wel degelijk een meerwaarde biedt. En een serieuze. Die goede voorbereiding door vrijwilligers die zelf heel goed weten waar ze over praten: dat maakt een wereld van verschil!”, aldus nog onze reporter. “Nu kan ik tenminste inhoud geven aan wat ik zeg”. Zondagochtend kwamen de ouders van de toekomstige vertrekkers op bezoek. Zij kregen informatie over het weekend en ontsnapten zelf niet aan een workshop. Het denk- en leerproces dat de deelnemers ervaren, heeft immers ook invloed op de houding van de ouders. Het is van groot belang dat zij zich kunnen inleven in wat hun zoon of dochter op het Wegwijsweekend heeft geleerd, en hoe zij tegen hun ervaring aankijken. Voordat ze naar huis gaan, krijgen de kandidaten de kans om hun uiteindelijke landenkeuze in te vullen. Voor sommigen een makkelijke opdracht, voor anderen een examen. Alle vrijwilligers worden dan op een afsluitende receptie voorgesteld en om de ouders gerust te stellen, vertelt iedereen er ook snel bij hoe ernstig ze hun hogere studies nemen of hoe succesvol hun carrière verloopt. Het Wegwijsweekend was een enorme uitdaging omwille van het hoge aantal kandidaten. De reporter vond het zeer bemoedigend om vast te stellen dat trimester- en schooljaardeelnemers samensmolten tot één schoolprogramma. De AFS-vrijwilligers hebben ongetwijfeld veel geleerd dat hen zal helpen om de volgende weekends voor te bereiden en te begeleiden. De nederige reporter was in zijn eindverslag uitermate positief en hij wil graag iedereen - van kampleiding tot stagiaires, van ervaren vrijwilligers tot ‘trimesterfreshkes’, van Nederlandse infiltranten tot the A-team - bedanken voor het leerproces dat hij mocht ervaren! (K.B.) 5


Statistiekjes Deelnemers NH11 Links het aantal deelnemers dat volgend schooljaar als “Wereldstudent” zal vertrekken. Opgepast, het Tweede Wegwijsweekend is nog maar net achter de rug, dus dat aantal kan nog veranderen. Het aantal deelnemers dat nog overbleef nà het Eerste Wegwijsweekend komt op 203. Dankzij 35 nieuwe Trimmers brengt dat ons totaal aantal Wereldstudenten voor 2011-2012 op 260!

Deelnemers SE1+SE2+TRIM En zo ziet dat er dan per comité uit. In absolute aantallen gaat BRO net ZAN voorbij, om daarna op de voet achtervolgd te worden door MIL, MEC, BRG, BHV, NOA, NOL, GEO, MWV, ZUL, KIP, DAS en KEM.

Brunch gaststudenten ZAN op 31 januari.

250

Nieuwjaarsreceptie NOL op 15 januari.

Schooljaardeelnemers Schooljaardeelnemersover overde dejaren jarenheen heen De geschiedkundige statistici onder ons kunnen links helemaal uit hun dak gaan, want daar zullen ze een overzicht van het aantal schooljaardeelnemers van de laatste jaren kunnen bewonderen. Hier worden de Trimesterstudenten dus niet bijgerekend. PAS OP! Het aantal nieuwe deelnemers na het Tweede Wegwijsweekend is nog niet bij het totale aantal NH11 geteld. Die laatste balk zal dus nog stijgen.

200 150 100 50 0 NH03

NH04

NH05

NH06

NH07

NH08

NH09

NH10

Tot slot een overzicht van het aantal wereldwerkers in de cyclus met vertrek in de winter. De blauwe balkjes zijn het ‘klassieke’ projectprogramma, en de rode zijn EVS’ers. De inschrijvingsdeadline voor vertrek deze zomer is net gepasseerd maar het wegwijsweekend moet nog plaatsvinden.

NH11

Historisch Historisch overzicht overzicht Projectprogramma Projectprogramma 35 30 25 20

EVS

15

'klassiek' project

10 5 0 SH04

6

SH05

SH06

SH07

SH08

SH09

SH10

SH11


Alumni

enkele (inter)culturele bezienswaardigheden in Brussel gevolgd door een etentje onder vrienden. Zorg er in ieder geval voor dat je gegevens bekend zijn bij AFS (zie hieronder hoe dat kan) zodat wij je op de hoogte kunnen houden van de verdere details i.v.m. deze activiteit. En moedig je AFS-vrienden al maar aan om hetzelfde te doen zodat jullie elkaar kunnen terugzien in Brussel in september !

Alumni

Was jij er ook bij vorig jaar in Temse? Of heb je de “boot” gemist? Geen probleem, de volgende alumniactiviteit komt er al aan. Dit jaar verzamelen we in Brussel en wel op een zonnige zondag in september. Sabine en Frank hebben hun voorspellingen voor die maand nog niet bekend gemaakt dus we kennen de precieze datum nog niet maar die zal over enkele weken vastgelegd worden. Op het programma: een rondleiding met gids langs

Alumni (net)werking Voor heel wat alumni komt er na hun deelname en enkele jaren actieve inzet als vrijwilliger een fase in hun leven waarin ze wat minder tijd hebben voor AFS. Maar vaak hebben ze toch nog de behoefte om met elkaar en met de organisatie in contact te blijven. Hieraan proberen wij tegemoet te komen: - Je kan jezelf registreren als alumni op de website van AFS-Vlaanderen. Hierdoor krijg je de garantie dat je uitgenodigd wordt op alle alumnibijeenkomsten en andere activiteiten die open staan voor alumni. - Op de website van AFS vind je ook de digitale versies van onze Terra Incognita. Wil je een papieren versie ontvangen dan betaal je, indien je niet meer actief bent als vrijwilliger, een kleine lidmaatschapsbijdrage. - Er bestaat ook een Facebookgroep “AFS Alumni Vlaanderen” waar je lid van kan worden om op de hoogte te blijven van het reilen en zeilen in het leven van andere leden van deze groep. - Wij zijn ook actief op LinkedIn onder dezelfde naam. Door lid te worden van deze groep kan je volgen waar andere alumni mee bezig zijn op professioneel vlak en met elkaar opportuniteiten uitwisselen. - Maar niets gaat natuurlijk boven een echte ontmoeting onder oude vrienden en gelijkgestemden. Dit kan jaarlijks op een nationale alumniactiviteit. In sommige provincies worden er ook nog regionale activiteiten georganiseerd in samenwerking met de lokale comités.

Aankomstoriëntatie 18+ Van 16 tot 20 februari vond de aankomstoriëntatie voor een nieuwe lading ‘wereldwerkers’ (18-plussers) plaats in jeugdherberg De Blauwput in Leuven. Omdat één Amerikaanse, één Chinese en vier Ghanese deelnemers nog visumproblemen hadden, was het groepje uitgedund tot tien deelnemers. Zij verblijven de volgende maanden in een gastgezin en gaan aan de slag als vrijwilliger in allerhande projecten in Vlaanderen, zoals Het Klein Kasteeltje, kinderdagverblijven of het Wild Life Center.

Boven: Rossmari uit Venezuela, de Argentijnse Celeste, Felix en Janna uit Duitsland Onder: De Spaanse Merche en Inma, Mercedes uit Argentinië, Amrei uit Duitsland en Tom uit het Verenigd Koninkrijk. Rechts: Rafael waande zich nog even op het Panamese strand, waardoor hij de groepsfoto heeft gemist... 7


Focus op: Elke Löbel - Voorzitter 18+ landse les! Duits en Nederlands schelen niet zoveel, maar dat maakt het er niet altijd gemakkelijker op. Soms verwar ik woorden, of probeer ik uitdrukkingen letterlijk te vertalen. Het leukste vond ik de ‘intakes’: hen verwelkomen, de regels van het centrum uitleggen, ze naar hun kamer brengen... Dat eerste persoonlijke contact met de jongeren, het gevoel om hen met hun eerste stapjes bij ons te kunnen helpen... Hoe kijk je terug op je tijd in het centrum? Het was fantastisch. De eerste paar maanden nadat ik was afgestudeerd, wist ik niet goed wat ik wilde doen. Ik was wel geïnteresseerd in journalistiek of politieke wetenschappen, maar mijn tijd in Steenokkerzeel heeft me definitief in de sociale richting geduwd. Het verhaal van Elke Löbel is een leuk verhaal. Het is er een van vrolijkheid, vastberadenheid en Deutsche Gründlichkeit. Terra Incognita was razend benieuwd naar deze kersverse 18+-voorzitter. Ze groeide op in Potsdam, Duitsland, en ging tijdens haar secundaire studies met een niet nader te noemen organisatie tien maanden naar Ierland. “Dat was wel OK, maar de begeleiding die ik daar kreeg, stelde niet veel voor.” AFS kende ze niet echt, maar na een zoektocht op internet schreef ze zich toch in op de nieuwsbrief van AFS Deutschland. In november 2008 kreeg ze dan plots bericht dat er via het EVSprogramma (European Voluntary Service) nog een plaatsje vrij was in België. En zo begon haar intercultureel avontuur. En ook al is de afstand tussen Potsdam en Steenokkerzeel niet zo groot, toch zijn er meer verschillen dan we op het eerste zicht zouden denken. In februari 2009 kwam je met EVS naar België. Vertel! Ik had vooraf mijn voorkeur voor een sociaal project doorgegeven. Ik kwam terecht in het ‘observatie- en oriëntatiecentrum (OOC) voor niet-begeleide buitenlandse minderjarige vluchtelingen’ van Fedasil in Steenokkerzeel. Iedereen kent wel het gesloten centrum 127bis in Steenokkerzeel, maar dit centrum is anders. Het centrum waar ik werkte is een open centrum plaats voor 50 bewoners. De meesten kwamen uit landen als Afghanistan, Irak en een aantal Afrikaanse landen. Velen van hen konden ‘s nachts niet goed slapen, omwille van de trauma’s die ze in hun thuisland hadden opgelopen. Wat moest je daar concreet doen? De eerste twee weken observeerde ik vooral om de werking van het centrum te leren kennen. Daarna stond ik mee in voor de niet-begeleide minderjarige asielzoekers. Ik moest vanalles doen: soms maakten we een uitstap, er moest voor eten gezorgd worden, en na een tijdje gaf ik zelfs Neder8

Ook de collega’s maakten het werken zo leuk. In het begin was het een beetje moeilijk om mijn plaats in een team van 30 collega’s te vinden. Maar na een tijdje maakte ik gewoon deel uit van het team en voelde ik me heel goed. Vorige zomer heb ik daar zelfs nog vakantiewerk gedaan, het was super leuk om terug te zijn... Je uitwisseling heeft blijkbaar veel indruk op je nagelaten, want je terugkeer naar Duitsland was wel van héél korte duur. Ja, ik ben na mijn tijd in het centrum welgeteld drie weken naar huis gegaan, maar dat was eigenlijk vooral om mijn koffers te pakken. Het stond vast dat ik terug naar België ging. En zo ben ik intussen al twee jaar terug. Ik woon momenteel in Nossegem en studeer Sociaal Werk in Leuven. Mijn ambitie is om na m’n studies aan de slag te gaan bij Fedasil, of toch alleszins te werken rond de asielproblematiek. Waarom wilde je per sé terug? Wat vind je zo leuk aan België? Als ik het vergelijk met Duitsland, is België toch veel internationaler. Overal waar ik kom, hoor ik drie tot vier talen op straat. Dat is toch geweldig? En de mensen zijn hier ook veel vriendelijker. Een gigantisch groot verschil is bijvoorbeeld de stiptheid. Het cliché dat Duitsers stipt en grondig zijn, klopt wel als ik het vergelijk met Belgen. Als ik bijvoorbeeld een vergadering om 14u wil laten beginnen, dan begin ik ook om 14u. Ik zet dat ook zo in mijn mails, en dan krijg ik soms de opmerking dat “dat wel een heel erg Duitse mail was” (lacht). Mensen hier zijn veel relaxter, flexibeler. En iedereen weet dat ook. Blijkbaar gaat iedereen er gewoon al van uit dat vergaderingen bijvoorbeeld sowieso later beginnen. In het begin had ik het daar wel wat moeilijk mee, en ik moet me er nog steeds aan aanpassen, maar ik doe m’n best!


Eerlijk? Heel weinig. Mijn ouders hadden me verteld over bier en chocolade, want zelfs dat wist ik eigenlijk niet! Ik had wel iets gehoord over Vlamingen en Walen, maar ik wist niet precies hoe dat in mekaar zat. En eerlijk gezegd, ik snap er nu nog niet veel van. Ik vind het gek en grappig tegelijkertijd. In Zwitserland spreken ze toch ook meerdere talen, en daar lukt het toch wél? Laat ons het nu maar eens over AFS hebben. Ik ben momenteel actief in het comité BHV (Brussel-HalleVilvoorde). Daar ben ik counselor voor een Italiaans meisje. Maar het meeste tijd spendeer ik aan het 18+-comité. Daar ben ik sinds september 2010 voorzitter.

Wat is EVS? EVS staat voor European Voluntary Service. Via EVS kunnen volwassenen tussen de 18 en 30 jaar een tijdje naar het buitenland om er als vrijwilliger mee te draaien in een non-profit project. Dankzij de steun van de Europese Commissie betaalt de deelnemer voor die unieke ervaring helemaal niets. Let wel, het aantal plaatsen is afhankelijk van het aantal beurzen en van de beschikbare projecten. AFS Vlaanderen heeft momenteel een projectaanbod naar Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Turkije en Wales..

Focus op

Wist je eigenlijk iets over België vóór je naar hier kwam?

“ Soms stuur ik blijkbaar echt Duitse mails...

Je bent zelf met EVS weggeweest. Kwatongen beweren soms wel eens dat EVS en 18+ geen “échte” AFSprogramma’s zijn. Wat zeg jij daarop?

Elke vertrekt definitief naar België. Haar vrienden zwaaien haar uit in Berlijn.

(overtuigd) Dat dat onzin is. Ik ken door mijn inzet voor het BHV-comité ook de werking van de jongerencomités voor de schoolprogramma’s. De werking is uiteraard lichtjes anders, omdat we met andere deadlines en een ander publiek zitten. Maar op zich komt het op hetzelfde neer. Het verbaast me wel dat er bijvoorbeeld op kadervormingsweekend vrijwilligers vragen of 18+ nog wel bestaat!

Ik begrijp niet waarom jongeren na zoveel jaar op school zitten nóg een jaar op de schoolbanken willen slijten!

Hoe verklaar jij het feit dat AFS vooral populair en bekend blijft voor haar schoolprogramma? Ik blijf dat heel bizar vinden. Ik begrijp niet waarom jongeren, nadat ze zólang op school hebben gezeten, nóg een jaar op de schoolbanken willen slijten! Onbekend is in dit geval onbemind, denk ik. Ik ben ervan overtuigd dat meer mensen voor het 18+-programma zouden kiezen als het bekender was. 18-plussers die naar het buitenland gaan, doen ook enorm veel nuttige ervaring op. Ik heb zelf ook enorm veel bijgeleerd, heb mezelf en mijn grenzen beter leren kennen. Wat kan AFS daaraan doen volgens jou? Het begint natuurlijk bij onszelf, en bij alle vrijwilligers. We moeten evenwichtige promotie voeren. Als je info-avonden organiseert en presentaties geeft, of als je op scholentocht gaat, neem dan een 18-plusser mee! Pas als iedereen 18+ als een volwaardig AFS-programma gaat beschouwen, zullen meer mensen ervoor kiezen. Het opvangcentrum in Steenokkerzeel. Hier verloor Elke haar hart...

Heb jij zin om je in te zetten bij het 18+-comité? Laat het ons weten via katleen.vanderstraeten@afs.org!

Hoe zie jij de toekomst voor het 18+-programma? Ik zie de toekomst rooskleurig in. Ik ben in elk geval vastberaden om van het imago van buitenbeentje af te geraken. Dit jaar hebben we zes nieuwe gemotiveerde vrijwilligers, en er blaast een nieuwe wind door het comité. Ik voel een goede dynamiek, het komt wel goed! (KB) 9


WieWatWaar

Kaatje De Geest Wereldstudent Tunesië

WieWatWaar

WIEWATWAAR Eva Van Der Bracht Wereldwerker Australië

Kaatje De Geest getuigt op het VTM-nieuws

De wereld staat niet stil. De laatste maanden werd het oosten van Australië getroffen door overstromingen, en staat zowat het hele Midden-Oosten in brand. Die gebeurtenissen hebben ook invloed op AFS. Zo konden een aantal AFS’ers niet op de geplande datum uit Australië terugkeren, omdat de luchthaven niet bereikbaar was door wateroverlast. In landen als Tunesië en Egypte werd overgegaan tot de evacuatie van alle deelnemers. Twee Vlaamse meisjes stonden plots in de schijnwerpers, en deden hun verhaal in de pers. Maar hoe gaat AFS eigenlijk om met zulke crisissituaties? Wij vroegen het aan Christine Delattre, counselingcoördinator van AFS Vlaanderen. AFS draagt veiligheid hoog in het vaandel. Er bestaan procedures en afspraken voor allerhande scenario’s. De organisatie heeft verschillende systemen waardoor het continu de veiligheid in de verschillende partnerlanden kan evalueren.

geboden. In uitzonderlijke gevallen werd besloten tot evacuatie van de deelnemers over te gaan. Dit is steeds een zeer moeilijke beslissing, die echter met de grootste zorg voor de veiligheid van de deelnemers wordt genomen.

Het is voor ons erg belangrijk te weten hoe landen voor zichzelf de situatie analyseren. Zij hebben als eerste toeschouwer vaak het beste inzicht, en zij kunnen beter dan wie ook analyseren of er effectief een gevaar kan zijn.

De situatie in Tunesië werd grondig geëvalueerd. We hebben veel met Kaatje overlegd, en uiteindelijk samen beslist om haar vroegtijdig uit Tunesië te laten terugkeren. Zo’n beslissing nemen we niet zomaar, want in theorie is het dan zo dat je AFS-jaar erop zit. Toen ze terug thuis was, is Kaatje bij mij op debriefing gekomen. Zo hebben we alles toch in het juiste kader kunnen plaatsen.

Daarom is er een intern communicatiekanaal tussen de AFSpartnerlanden waarlangs elk partnerland telkens zich een situatie van klimatologische, politieke of sociale aard voordoet, een perspectief geeft op de gebeurtenissen en tegelijkertijd een overzicht geeft van de situatie van de AFS-deelnemers. Dit proces wordt voortdurend beheerd door het overkoepelend kantoor in New York. In echte crisissen doet AFS ook beroep op een extern bureau, dat eveneens veiligheidsrisico’s evalueert, en roepen we de hulp in van autoriteiten naargelang het soort crisis. We hebben in het verleden reeds verschillende crisissen het hoofd 10

Bij Eva liep het allemaal zo’n vaart niet. In haar geval hebben we haar terugreis een paar keer opnieuw moeten boeken, maar daar zijn we wel flexibel in. AFS laat je uiteraard niet zomaar vallen. Er wordt steeds naar creatieve oplossingen gezocht, ook in het geval van Kaatje. Jammer genoeg moeten we soms mensen teleurstellen, maar dat komt nu eenmaal omdat we niet alles zelf in de hand hebben.

Eva Van Der Bracht doet haar verhaal in Het Nieuwsblad


WorldSPACE Stafleden op kantoor hebben dit ook nodig. Nieuw of minder nieuw, wij moeten ook onze kennis bijschaven. Daarenboven is de wereld in verandering, er doen zich ontwikkelingen voor die invloed hebben op onze organisatie, dus AFS moet mee om de boot niet te missen. Om deze redenen organiseert ons koepelkantoor van “AFS International” jaarlijks trainingsmomenten voor verschillende functies. Ik had het genoegen om in november 2010 deel te nemen aan een internationale staftraining in New Dehli, India, samen met een 30-tal collega’s van 19 verschillende partnerlanden.

Incredible India!

langrijk. Een voorbeeldje hiervan werd gegeven door de 20-jarige AFS-vrijwilliger die ik ontmoette (nota bene de hosting coördinator van het lokale Dehli comité): hij had een telefoontje gemist van een oudere AFS-vrijwilliger, en belt hem terug. Het eerste wat hij doet is zich verontschuldigen omdat hij de telefoon niet had kunnen opnemen… Roken en drinken zijn als jongere ook uit den boze, want “zo hebben ze je niet opgevoed”! Goede manieren en beleefdheid worden ten zeerste geapprecieerd. Het woord van moeder en vader is wet, hier wordt niet over gediscussieerd. Jongeren worden tevens lang als kind behandeld, ook al zijn ze meerderjarig. “Controling is caring” is in dit verband een interessante uitspraak over hoe indische (gast)families functioneren.

Het doel van zo’n internationale staftraining is meervoudig: kennis opdoen en die verder delen met collega’s van je eigen kantoor, en tevens buitenlandse collega’s ontmoeten die je anders enkel per e-mail of skype hoort.

Nu het woord gastfamilie is gevallen, komen we bij een andere opmerkelijke vaststelling: Indiërs kennen het AFSconcept “hosting” niet, je huis openstellen voor een buitenlander en thuis een interculturele ervaring opdoen? Wat is dat?

Het belang van deze persoonlijke contacten mag je niet onderschatten! Als je mekaar ontmoet is het daarna des te beter samen werken, omdat je de persoon achter de “onpersoonlijke” letters leert kennen en appreciëren. Naast deze trainingsdoelstellingen had AFS-Vlaanderen een persoonlijke doelstelling: AFS-India en zijn hosting realiteiten beter leren kennen. AFS-India is immers een relatief nieuwe partner en op vele terreinen tastten we nog wat in het donker. De toeristische slogan van India is “incredible India”, en die is echt van toepassing, ook binnen de AFS-context. Daarom was het echt vruchtbaar om te praten met staf en vrijwilligers van AFS-India en met een AFS-deelnemer die in een lokaal project aan de slag was. Wat hebben we onder andere geleerd? India is een land van contrasten, vb. arm-rijk, proper-vuil vind je pal naast elkaar. Indiërs accepteren dit ook. Het is een wij-cultuur, waar de nadruk op de groep ligt en niet op het individu zoals in België. Privacy kennen ze niet. Dus je kamerdeur sluiten om eens alleen te zijn, wordt niet goed opgenomen of begrijpen ze gewoon niet. Grote hiërarchieverschillen worden normaal bevonden, iedereen kent zijn plaats. Respect voor ouderen is zeer be-

WorldSpace

Bij AFS beklemtonen we het belang van vorming voor deelnemers en vrijwilligers. Deelnemers volgen voorbereidende oriëntatiemomenten, vrijwilligers nemen deel aan trainingen/vormingen om hun engagementen goed uit te voeren. Wel, zij zijn niet de enigen in de AFS-familie die gebaat zijn bij vorming.

Familieverplichtingen maken het potentiële gastgezinnen ook moeilijk. Stel dat je je logeerkamer aan een gastjongere geeft en je neef komt van de andere kant van het land naar jouw stad! Dan heb je als familie een groot probleem, want je kan je neef geen onderdak weigeren. Familie heeft voorrang op een buitenlander in huis. Een derde element dat sterk aanwezig is bij mogelijke gastfamilies is de stress als ze iemand opnemen in huis: ze willen de perfecte gastfamilie zijn en de jongere alles geven waarvan ze denken dat ze het moeten aanbieden… Het jonge AFS-India heeft hierdoor een huizenhoge uitdaging om aan te pakken in zijn gastgezinprogramma. Beetje per beetje gaan ze hierin vooruit, samen met een enthousiaste ploeg AFS-vrijwilligers. Het was een heel interessante leer-ervaring, die ik dankzij en met AFS mocht meemaken! Namaste, Sarie Pieraerts 18+ staflid 11


GoedGezi(e)n

Goed Gezi(e)n

Ilyan, Joke, Cora, Jenna en Mohamed vormen een prachtig gezin. “Wij vinden het leuk om ergens naartoe te gaan, en dus willen we ook diezelfde kansen geven aan mensen die naar hier komen en die ons, België, Vlaanderen of Mechelen willen ontdekken”

Het gezin van Mohamed El Oualkadi lijkt wel uit een reclamespot voor AFS te komen. Zijn Marokkaanse familie komt naar België toen hij amper vijf jaar was. Hij studeert maatschappelijk werk, volgt een opleiding intercultureel management en engageert zich met hart en ziel in de Mechelse jeugdwerking. En ‘Mo’ vindt de vrouw van zijn leven bij… jawel, AFS! Joke Hertogen ging in 1998 naar Bolivië. Samen zetten ze nu hun deuren open voor een Braziliaanse AFS-studente. Dit verhaal lijkt verzonnen door een geslepen AFS-marketeer, maar niets is minder waar. Dit is AFS. Terra Incognita laat Mo aan het woord: Jo kan nog steeds met veel enthousiasme over haar AFS-jaar vertellen. Dat heeft ons ook aangezet om terug contact te zoeken. Wij vinden het leuk om ergens naartoe te gaan, en dus willen we ook diezelfde kansen geven aan mensen die naar hier komen en die ons, België, Vlaanderen of Mechelen willen ontdekken. Ik denk dat wij hen misschien wel iets kunnen meegeven, dingen die voor hen verrijkend kunnen zijn. Vandaar dat we ons kandidaat hebben gesteld om gastgezin te worden. De samenstelling van ons gezin, en mijn Marokkaanse achtergrond vormt, denk ik, wel een meerwaarde voor wie daar voor openstaat.

Over de AFS-gaststudentes Bij het bekijken van de gaststudentdossiers moet ik eerlijk bekennen dat we een vooroordeel hadden over Amerika. Maar toen we het dossier van Samantha te zien kregen, leek het ons wel wat. Ze was heel kunstzinnig, met muziek bezig, en we hadden er een goed gevoel bij. Toen ze hier aankwam, 12

had ze net een maand een vriendje. Ze chatte heel graag en heel veel. Zolang ze naar school ging en meehielp in het huishouden, mocht ze van ons doen wat ze wilde in haar vrije tijd. Maar ze chatte echt heel veel. Ze kon het thuisfront niet loslaten. Na een maand gaf ze ook aan dat het niet meer ging, ze had te veel heimwee. Achteraf is ook gebleken dat haar ouders haar heel hard gepusht hebben om op uitwisseling te gaan. Zijzelf was er misschien niet helemaal klaar voor. Dan hebben de verschillende AFS-counselors enorm snel en professioneel gereageerd. Ze zijn zowel met ons als met Sam komen praten, en we zijn echt heel goed geholpen. Na die gesprekken was de conclusie dat we het nog eens een aantal weken gingen proberen, maar de veer was gebroken. Toen is alles eigenlijk heel snel maar vlekkeloos verlopen. Sam is terug naar huis gekeerd.

Counseling Je blijft wel met een wrang gevoel achter. We hebben aan Sam gevraagd of het aan ons lag. De mensen van AFS konden ons heel nuttige feedback geven, vanuit hun ervaring. Ook de counselor van Samantha heeft ons dan kunnen vertellen dat het duidelijk niet aan het gezin lag. Het probleem was heimwee. Dat was voor ons wel geruststellend. Ondertussen hadden we ons wel voorgenomen om een jaar gastgezin te zijn. En om van ons slecht gevoel af te geraken, hebben we ons meteen bereid getoond om een andere studente op te nemen. De Braziliaanse Cora was al eens bij ons thuis blijven slapen, we kenden haar al een heel klein beetje, en zij kende ons. In haar gastgezin was er een probleem, en dus is ze naar ons gekomen. Uiteindelijk is er tussen Sam en Cora een weekje over gegaan.


Halfweg Tot nu toe loopt het vlot. Ze heeft af en toe wel heimwee, ze communiceert ook heel open en vrij over hoe ze zich voelt. Ze komt ’s avonds tussen ons in de zetel zitten, en begint te babbelen. Cora wil altijd IETS doen. En als ze dan niets doet, voelt ze zich daar slecht bij. Ze begint te beseffen dat ze al halfweg haar jaar is, en ze wil nu plots nog heel veel doen voordat ze terug naar huis moet. Het gaat veel sneller dan je denkt, ook voor ons trouwens. Ze wil nu halsoverkop met haar vriendinnen naar Londen gaan. We moeten haar nog leren om alles deftig op voorhand te plannen (lacht). Maar het is ook mooi aan die groep dat zoiets spontaan komt. En dat moet uiteraard ook kunnen. We proberen haar te laten inzien dat niets doen soms ook niet erg is. Dat je ook tijd voor jezelf mag maken. Langs de andere kant stimuleren wij haar ook wel om vanalles te doen en te zien. Ze gaat ook vaak naar Brussel, naar Wallonië, naar Gent, naar Brugge,...

“ Wij genieten er alle dagen van!

halen haar uit de cocon waaraan ze gewend is geraakt, en dat kan heel confronterend zijn. We zien daar stilaan verandering in komen, en dat is voor ons teken dat we toch iets hebben kunnen meegeven van zelfstandigheid.

Over Belgische diversiteit Wij genieten er alle dagen van. Er is geen afstand tussen ons, ze hoort erbij. Ze is écht deel van het gezin. Het is ook niet evident voor een 18-jarige Braziliaanse om in een gezin in Mechelen terecht te komen met 2 jonge kindjes en 2 fulltime werkende ouders. Ook mijn bagage vind ik belangrijk. Als we bij mijn ouders komen, dan ziet Cora andere dingen. Ze zegt dat ze die Marokkaanse, islamitische cultuur heel verrijkend vindt. Ze staat er heel erg voor open, ze slorpt dat op.

Sommige mensen hebben veel structuur nodig en anderen willen alles zélf ontdekken. Cora zit daar een beetje tussen. Er zijn momenten dat ze liever met haar vrienden op stap gaat en wij gaan haar zeker ook niet dwingen om iets te doen of te laten. Cora communiceert gemakkelijk, en dat maakt het voor ons ook veel gemakkelijker. Bij Sam moesten we sleuren en trekken, en dan nog liet ze weinig over zichzelf los. Dat is geen verwijt hoor, iedereen reageert anders. Het blijven tenslotte jongeren die mijlenver van huis verwijderd zijn, het is niet abnormaal dat er heel wat emoties loskomen.

Brazilië voor beginners Cora heeft ons ook van Brazilië laten proeven. Da’s ook één van de redenen waarom wij gastgezin wilden worden. Ze kan zich bijvoorbeeld vreselijk opjagen als ze hoort welk beeld hier hangt rond Brazilië: Het beeld van de favelas, drugskartels,… Ze zegt dat ze nu veel bewuster met haar eigen cultuur bezig is dan voordien. Ze is heel fier om Braziliaanse te zijn. Zo heeft ze onlangs een aanvaring gehad met een leerkracht die onterechte dingen had gezegd over Brazilië. Ze is met haar in discussie gegaan en de klas uitgelopen. Als Marokkaanse Mechelaar herken ik heel veel van die verhalen. We hebben dan ook een gesprek aangevraagd met de school en met de leerkracht in kwestie. Cora vond dat ze niet de kans had gekregen om te zeggen wat ze wilde zeggen. Achteraf is alles uitgepraat en voelde ze zich beter.

Confronterende zelfstandigheid Als je een hartaanval wil krijgen, moet je eens op haar kamer komen! In Latijns-Amerika is het gebruikelijk dat bepaalde gezinnen huishoudkundige hulp krijgen. Als je kleren laat slingeren, staat er altijd wel iemand klaar om ze op te ruimen. Dat was in het begin wel moeilijk. We vroegen haar om onze huisregels te respecteren. Ze gaf ook toe dat ze dat niet gewend was. Zo werd ze thuis ook altijd naar school gebracht. Hier moet ze de bus nemen. Ze begreep echt niet dat wij dat niet wilden doen. Zulke kleine dingen

Ilyan, Cora, Joke en Jenna op de Brusselse Grote Markt. “Cora begint te beseffen dat ze al halfweg haar jaar is, en ze wil nu plots nog heel veel doen voordat ze terug naar huis moet.”

Ook in België kan je immers diversiteit vinden. Een internationale ervaring verlaagt de drempel om in eigen land in contact te komen met andere culturen. Je gaat anders naar anderen kijken. Je overwint heel veel angsten en vooroordelen. Mensen die een buitenlands cultuurbad hebben ondergaan, gaan de zaken op een andere manier bekijken en gaan gemakkelijker openstaan voor diversiteit. Toch is het ook belangrijk om die mensen te bereiken die de middelen niet hebben om zo’n avontuur te ervaren. Het is voor een stuk wel waar dat AFS meer de ‘rijke middenklasse’ bereikt. Dat heeft deels te maken met de kostprijs. In het jeugdwerk kregen wij vroeger brochures, en ik vond dat altijd wel aantrekkelijk, maar het was financieel niet haalbaar. Intussen zijn er mogelijkheden voor minder gegoede mensen, en dat is een goede zaak. Er is volgens mij zeker interesse bij jongeren, en ook bij allochtone jongeren. Misschien vooral voor kortere periodes, maar dat is ook mogelijk bij AFS, toch? Door een aantal drempels weg te werken, kan AFS wel tegemoet komen aan mensen die het financieel niet altijd even breed hebben. (K.B.) 13


KANTOOR & FAMILIE

(Kat)Leen

Mijn ‘carrière’ start bij AFS in 2004 met een EVS-project in Portugal. Nadien terecht gekomen bij 18+Mid ben ik er wegwijs, oriëntatieverantwoordelijke en voorzitter geweest. Sinds een kleine twee jaar ben ik actief in de trainerspool en na enkele zweet/stresssollicitatiegesprekken mag ik starten als staflid. Naast AFS heb ik voornamelijk een mooie 5-jarige carrière bij de humanitaire organisatie Rode Kruis achter de rug. Samenwerken met vrijwilligers zowel lokaal als nationaal stond er centraal om sociale en internationale projecten uit te bouwen: kampen met kinderen van asielzoekers in de opvangcentra, training geven rond vrijwilligersondersteuning aan collega’s uit het internationale netwerk (Mozambique, Malta,etc.), didactische spelen ontwikkelen, vorming geven aan animators in het jeugdwerk, etc. Naast de werkuren geniet ik van een goed boek, optrekken met vrienden, gezelschapspelen en zalig hete lekkere koffie.

Stijn is the mijn! Lang geleden, toen AFS nog een afkorting was en een missie had en nog niemand gehoord had van de Eyjafjallajökull, kwam ik voor het eerst in contact met de organisatie: eerst via een brochure uit de bibliotheek, dan via een infoavond in Gent. Het enthousiasme van de vrijwilligers was zo groot, dat ik een jaar later een Venezolaanse gastzus kreeg en het jaar daarop in IJsland begon aan wat het jaar van mijn leven zou worden. Eenmaal terug besloot ik om ook vrijwilliger te worden; enerzijds omdat ik me kon vinden in de waarden van AFS en anderzijds omdat ik andere jongeren dezelfde kans wou bieden. En laten we eerlijk zijn, het is ook gewoon erg leuk! Nu, bijna tien jaar na die eerste ontmoeting, is AFS gewoon AFS, kent iedereen ‘de vulkaan’ en heb ik van mijn hobby mijn beroep kunnen maken. En de missie? Die is officieel wat op de achtergrond geraakt, maar eigenlijk blijven we er stiekem elke dag keihard aan verder bouwen.

Bedankt Nele! Door mijn studie sociaal-cultureel werk kon ik dit jaar 9 weken stage lopen bij AFS. Deze 9 weken bij AFS zijn ondertussen al afgelopen, helaas. Zelf heb ik er al een AFS-ervaring opzitten, dus wist ik al een beetje waar ik terecht ging komen. Tijdens mijn stage heb ik me mee gefocust op het TRIM-programma. Zo heb ik mee het Kompas voor de TRIMers georganiseerd en het 2de Wegwijsweekend. Voor de rest heb ik me ingewerkt op kantoor zodat ik in de dagdagelijkse werking kon meedraaien. Wat dus wil zeggen: mee vergaderen, vormingen geven, mails beantwoorden, telefoneren, verslagen maken, … Ik heb AFS van verschillende kanten leren kennen en wist eigenlijk niet dat de organisatie zo omvangrijk was! 14

Kristel zoekt festivalgangers! Het festivalseizoen is in aantocht. Naar goede gewoonte is AFS ook dit jaar weer van de partij. De volledige kalender is nog niet beschikbaar, maar wil je toch zeker zijn van een plaatsje, geef me dan nu al een seintje! Wij zorgen voor tickets, transportkosten, een T-shirt en uiteraard kan je rekenen op onze eeuwige dankbaarheid. Is er nog een festival in jouw streek waar we volgens jou zeker op aanwezig moeten zijn, laat het mij dan snel weten op kristel. eyckermans@afs.org! Tot nu toe zijn we al zeker van deze festivals: April Run for Mexico - Herentals Emotions - Bilzen Dranouter aan Zee Mei Wereldmarkt - Herent Bosstock - Ganshoren Mano Mundo - Boom Wereldfeest - Leuven Juni Sfinks Wereldculturenmarkt - Boechout Afro Latino - Opitter Rock Werchter Juli Fiesta Tropical - Sint-Truiden Gentse Feesten Sfinks - Boechout Suikerrock - Tienen Augustus Afro Caribbean Bredene Boerenrock Kortenaken

Geboortes

- Jesse: zoontje van Katleen Vanderstraeten (kantoor) en Femke - Gust: zoontje van Joanna Merckx (BOL ‘98) en Wim, kleinzoon van Trees Merckx (USA ‘69, ex-raadslid) - Juno: dochtertje van Sven en Katleen Sterken-Craenen (ex 18+ coördinator kantoor), zusje van Mika - Louise: kleindochtertje voor Bea en Guy FranckxTruyens, ZAN OC en EVA-lid - Indy en Jitske: tweeling voor Marice en Else PeterseDas Neves (MEC)

Overlijdens - Annie Baetens (kantoor) - Rosalia Spooren: mama van Tiny Jansen (NOL) - Roger Swevers: schoonvader van Annemie Steutelings (USA ‘90, Raad van Bestuur)


t dit jaar ninx ruil y u SA. r B s Gille hicago, U C r o o v Hasselt in hij het mooie akt lub, the Daar ma hockeyc n ij z ij b r ders wee trotse ou ant n ij Z . s le bkr Eag ns de clu o n e gina! d r u stu e voorpa d p o s met Gille

Gespot: BRO’ers in nieuwe clip BAZ!

AFS in Tour & Taxis

it, w Dew

evrou Beste M

De tentoonstelling “Amerika, dit is onze geschiedenis” brengt het gemeenschappelijk verleden van Europa en Amerika in beeld. Ook AFS heeft er een plaatsje gekregen. Benieuwd? Ga zelf eens kijken! De tentoonstelling loopt nog tot 9 mei in Tour & Taxis in Brussel.

re oue ande ll a n e U an AFS sen wij organisatie v menn e w e o Bij dez okken bij de vele m tr oor de e v jongeb n s m e r o k e n d id a e d h e t gen gelijk rte van ha ed aan de mo tische ervarin s e k t a o t s ten be ad fan ieten. O inderda ten gen ren die itenland te la nvergetelijk. bu is het o in het er-Jan t u o W van voor nisatie a in g r o ensen hele n en m iciente ren de e e r e it g c n li f e Wij f ers, jo e en ef Wij wel oud ndelijk isatie. AFS, zo , met de vrie n a g r o n jke Mechele n onberispeli nde woorden. e k lo a ar ve aanp een ma ll a kon e van de hebb n é é ij w n. We , zullen gere opneme jk li e g o m een jon ct. Indien en ook r ja e l conta d men ver we o r ie h houden heid, gelegen ook namens e d n e lg ank, een vo harte d n Tot bij a v maals en nog -Jan Wouter eten, jke gro li e d n ie Vr eys Peter L Els en Liefste AFS Friends,

Bevroren tenen (gevoelstemperatuur -18°), een stijve nek (van naar de hoge gebouwen te kijken) en een jetlag, dat zijn de symptomen van een tripje naar NY. Maar een beter verjaardagcadeautje kon ik niet wensen ! NY was de Max! Dank u wel daarvoor ! Ik ben de ouders van mijn Argentijnse gastbroer, Mariano, gaan bezoeken, die wonen voor enkele jaren in NY. Time Square, Chrysler building, statue of Liberty, pier 17, Empire state building, … allemaal gezien, zelfs Bruce de beer! Maar één van de mooiste zaken was toch wel Central Park, volledig bedekt onder een dik wit sneeuwtapijt ! Het meest indrukwekkende was het hoofdkwartier van de Verenigde Naties, met een boeiende rondleiding over al hun projecten. Eentje specifiek heeft mijn aandacht getrokken : ‘Fill the Cup’. Kort uitgelegd : Arme kindjes motiveren om naar school te komen, door ze eten te geven. En het meest geniale : jij kan die bekertjes gratis vullen met rijst door een quizje te spelen op www.freerice.com. Elk juist antwoord is rijst waard! Allemaal spelen dus, dan zijn jullie ook een héél klein beetje in NY geweest ;-) Gracias , Evie

15


Kalender

AFS Vlaanderen - H. Consciencestraat 52 - 2800 Mechelen - info@afsvlaanderen.be - 015/79.50.10

Kalender

Maart 4

Infomoment MWV

4-6

Oriëntatieweekend BHV, DAS, MIL, ZAN, ZUL

6

Bezoek stadhuis ZAN

11-13

Oriëntatieweekend BRG, BRO, GEO, KEM, KIP, MEC, NOA, NOL Wegwijsweekend 18+ nationaal Oriëntatie zendouders KIP

17

Infoavond nationaal

19-20

Vrijwilligersconferentie en Algemene Vergadering nationaal

20

Zendgezinnenwandeling BHV

22

Gastgezinnenavond

23

Contactnamiddag zend- en gast families en gaststudenten BRO Tweede oriëntatiedag NOA

25

Quiz BRG

25-27

Parijsreis ZAN

26

Internationale avond MIL Spaghetti-avond met quiz NOA

27

Schaatsen gaststudenten KEM Activiteiten met comité Luik ZUL

29

Zendgezinnenavond BRG

16

April

Mei

2

Brusseldag GEO Stadsspel Gent ZAN 15 jaar BHV

1

Landeninfodag nationaal Evaluatie oriëntatieproces met OR-verantwoordelijken nationaal

3

18+-etentje nationaal

7

Oriëntatiedag MIL

8-11

Berlijnreis BHV

7-8

Parijsreis NOA

21

Infoavond nationaal

Bloesemwandeling ZUL

22-24

Midoriëntatie 18+ nationaal

8 11

22

Evaluatie en opstart scholentocht nationaal

14

Fietstocht DAS

15

Afscheidsoriëntatie KEM

29-1/5

Voorzittersweekend nationaal

30

Oriëntatiedag BHV LLV nationaal Funactiviteit OC MWV

14-16

Kampeerweekend voor gaststudenten BRO

17

Zendgezinnenavond BRG

19 24

Infoavond nationaal Fietstocht DAS Gastgezinnenavond BRG

25

Afscheidsoriëntatie en BBQ afscheids feest GEO

27

Eindevaluatie zendgezinnen KIP

Oproep!

Organiseert jouw comité een activiteit, laat het ons dan weten! Bezorg de datum en de plaats van de activiteit met een korte beschrijving via redactie@afs.org.

Infoavond nieuwe zendgezinnen BHV

Terra Incognita nr 4 / Jaargang 2  

Driemaandelijks AFS Magazine

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you