Η παρούσα εργασία αποτελεί μελέτη των βιοκλιματικών αρχών της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της Κύπρου, αλλά και άλλων παραδειγμάτων από την αρχαιότητα. Περιγράφει πως αυτές οι έννοιες μπόρουν να μεταφερθούν στην σύγχρονη αρχιτεκτονική βάσει των σύγχρονων κανονισμών, αναγκών και μορφών. Τα σημερινά κτίρια που μας περιβάλλουν δεν έχουν καμία σχέση με τα παραδοσιακά, όχι μόνο μορφολογικά, αλλά και βιοκλιματικά, σε σχέση με το μεσογειακό κλίμα που επικρατεί στην Κύπρο. Δεν κατασκευάζονται με βάση την τοπογραφία, τον προσανατολισμό και τα υλικά που προσφέρει η γη μας.