Page 11

wetenschap

Het verhaal van Jolijn Zestien is ze als ze haar eerste zelfmoordpoging doet. Jolijn Santegoeds zit in vwo-5 wanneer ze zwaar depressief raakt. Ze wordt opgenomen in een psychiatrische instelling voor volwassenen. Omdat ze zich niet aan de regels houdt, zit ze het grootste deel van de tijd in een separeercel. Dat verergert haar depressie alleen maar. Meerdere malen probeert ze weg te lopen, telkens belandt ze weer in de kale cel. Ze wordt vastgebonden, platgespoten en gevisiteerd. Doordat ze geen vertrouwen in de therapeuten en verpleging heeft, komt er van een behandeling bijna niets terecht. Het dieptepunt is wanneer ze haar achillespees scheurt en wekenlang niet behandeld wordt. De verpleging denkt dat ze zich aanstelt. De ommekeer komt wanneer ze naar een andere instelling overgeplaatst wordt waar ze zich begrepen voelt. Vervolgens vecht ze, met succes, de rechterlijke machtiging tegen haar gedwongen opname aan. Twee jaar zwerft ze op straat, dan besluit ze haar havo-diploma te gaan halen. Vervolgens rondt ze ook een hbo-opleiding af. Tegenwoordig is ze voorzitter van de actiegroep Tekeer tegen de isoleer!

De isoleercel in de psychiatrie

Met behulp van poppen gaf Jolijn Santegoeds weer hoe zij haar verblijf in de separeercel ervoer.

‘Dit moet een misverstand zijn... ze begrijpen me niet... help!’

‘Ik hoor niet in een gevangenis. Wat is dit voor cel?? Laat me hieruit!’ ‘Waarom???’ ADVALVAS

nr 11 — 29 januari 2014

11

Nr 11 29 januari 2014  

Onafhankelijk magazine van de Vrije Universiteit, Amsterdam. Verschijnt 20 keer per jaar, om de week.

Nr 11 29 januari 2014  

Onafhankelijk magazine van de Vrije Universiteit, Amsterdam. Verschijnt 20 keer per jaar, om de week.